Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 17 stycznia 2023 r., IV Ka 829/22

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 17 stycznia 2023 r., IV Ka 829/22

Uzasadnienie

1 Formularz UK 2

2 Sygnatura akt

3 IV Ka 829/22

4 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

5 1

6 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

7 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

8 wyrok Sądu Rejonowego w Tomaszowie mazowieckim z dnia 15 września 2022 roku w sprawie II K 249/22

9 1.2. Podmiot wnoszący apelację

10 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

11 ☐ oskarżyciel posiłkowy

12 ☐ oskarżyciel prywatny

13 ☒ obrońca

14 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

15 ☐ inny

16 1.3. Granice zaskarżenia

17 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

18 ☒ na korzyść

19 ☐ na niekorzyść

20 ☐ w całości

21 ☒ w części

22 ☐

23 co do winy

24 ☐

25 co do kary

26 ☒

27 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

28 1.1.2. Podniesione zarzuty

29 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

30 ☐

31 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

32 ☐

33 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

34 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

35 ☐

36 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

37 ☐

38 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

39 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

40 ☒

41 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

42 ☐

43 art. 439 k.p.k.

44 ☐

45 brak zarzutów

46 1.4. Wnioski

47 ☐

48 uchylenie

49 ☒

50 zmiana

51 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami

52 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

53 1.5. Ustalenie faktów

54 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione

55 Lp.

56 Oskarżony

57 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

58 Dowód

59 Numer karty

60 2.1.1.1.

61 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione

62 Lp.

63 Oskarżony

64 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

65 Dowód

66 Numer karty

67 2.1.2.1.

68 1.6. Ocena dowodów

69 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

70 Lp. faktu z pkt 2.1.1

71 Dowód

72 Zwięźle o powodach uznania dowodu

73 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

74 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

75 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

76 Dowód

77 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

78 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

79 Lp.

80 Zarzut

81 3.1.

82 - rażącej niewspółmierności środka karnego - w stosunku do okoliczności sprawy, stopnia społecznej szkodliwości czynu i stopnia winy, w świetle których - w ocenie obrońcy – oskarżony zasługuje na nadzwyczajne złagodzenie środka karnego, a nawet odstąpienie od jego orzekania;

83 ☐ zasadny

84 ☐ częściowo zasadne

85 ☒ niezasadny

86 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

87 Apelacja obrońcy okazała się być niezasadna.

88 Po pierwsze sąd odwoławczy zważył, iż postulowane przez apelanta uzasadnienie dla nadzwyczajnego złagodzenia środka karnego bądź odstąpienie od jego orzekania, nie znajduje pokrycia w prawie materialnym. Nadzwyczajne złagodzenie dotyczy orzeczonej kary – której formalnie obrońca nie skarżył, a zgodnie z treścią art. 60 § 1 kk sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary w wypadkach przewidzianych w ustawie oraz w stosunku do młodocianego, jeżeli przemawiają za tym względy określone w art. 54 § 1 kk. P. K. nie jest sprawcą młodocianym. Pozostałe wypadki nadzwyczajnego złagodzenia przewidziane w ustawie to stany faktyczne opisane w art.. 60 § 1–4 kk, zgodnie z którymi sąd może (a wyjątkowo musi) zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary wobec skazywanego sprawcy przestępstwa, przy czym nadzwyczajne złagodzenie kary wchodzi w grę w następujących przypadkach: 1) w wypadkach przewidzianych w ustawie (jeśli chodzi o ustawę Kodeks karny to przewidują je: <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 10;art. 10 § 3;art. 14;art. 14 § 2;art. 15;art. 15 § 2;art. 19;art. 19 § 2;art. 21;art. 21 § 3;art. 22;art. 22 § 2;art. 23;art. 23 § 2;art. 25;art. 25 § 2;art. 26;art. 26 § 3;art. 29;art. 30;art. 31;art. 31 § 2;art. 150;art. 150 § 2;art. 169;art. 169 § 2;art. 169 § 3;art. 176;art. 176 § 2;art. 233;art. 233 § 5;art. 233 § 6;art. 237;art. 239;art. 239 § 3;art. 250 a;art. 250 a § 4;art. 252;art. 252 § 5;art. 264 a;art. 264 a § 2;art. 277 c;art. 277 c § 3;art. 277 d;art. 295;art. 299;art. 299 § 8)">art. 10 § 3, art. 14 § 2, art. 15 § 2, art. 19 § 2, art. 21 § 3, art. 22 § 2, art. 23 § 2, art. 25 § 2, art. 26 § 3, art. 29, 30, art. 31 § 2,art. 150 § 2, art. 169 § 2 i 3, art. 176 § 2, art. 233 § 5 i 6, art. 237, art. 239 § 3, art. 250a § 4, art. 252 § 5, art. 264a § 2, art. 277c § 3, art. 277d, 295, art. 299 § 8 in fine, art. 307 § 1 i 2, art. 310 § 3, a ponadto przepisy części wojskowej); 2) w stosunku do młodocianego, jeżeli przemawiają za tym względy wychowawcze; 3) w szczególnie uzasadnionych wypadkach, kiedy nawet najniższa kara przewidziana za przestępstwo byłaby niewspółmiernie surowa; 4) w stosunku do sprawcy współdziałającego z innymi osobami w popełnieniu przestępstwa, który ujawnił informacje dotyczące innych osób w nim uczestniczących oraz istotne okoliczności popełnienia tego czynu; 5) na wniosek prokuratora w stosunku do sprawcy przestępstwa, który niezależnie od wyjaśnień złożonych w swojej sprawie, ujawnił istotne, nieznane okoliczności innego poważnego przestępstwa, tj. zagrożonego karą powyżej 5 lat pozbawienia wolności. W ocenie sądu odwoławczego żaden z tych wypadów nie ma miejsca w przedmiotowej sprawie, a jeśli już – to tylko teoretycznie i formalnie - można byłoby doszukiwać się możliwości sięgania do wypadku określonego jako: „ kiedy nawet najniższa kara przewidziana za przestępstwo byłaby niewspółmiernie surowa”; przy czym także wówczas nadzwyczajne złagodzenie nie mogłoby polegać na postulowanym zmniejszeniu zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych (a jedynie, w sytuacji gdy czyn stanowi występek, przy czym dolną granicą ustawowego zagrożenia jest kara pozbawienia wolności nie niższa od roku, sąd wymierza grzywnę, karę ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności). W sprawie brak jest podstaw do uznania, iż zachodzą okoliczności wymienione w art. 59 kk, przy czym te również – jeśli już to oceniając możliwość zastosowania przepisu czysto teoretycznie - nie doprowadziły do zmiany środka karnego, a jedynie do ewentualnego odstąpienia od wymiaru kary

89 Obrońca postulował wymierzenie środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym poniżej 1 roku, tymczasem orzeczony w sprawie środek karny, w sytuacji ustalenia sprawstwa oskarżonego (czyn z art. 244 kk) – miał charakter obligatoryjny (art. 42 §1a pkt 2 kk), a jego minimalna wysokość przewidziana w kodeksie karnym to właśnie 1 rok (art. 43 §1 kk).

90 Po drugie: (choć w świetle powyższych rozważań dalsze wydają się zbędne), zdaniem apelanta rażąca niewspółmierność orzeczonego środka karnego tj. zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres jednego roku, wynika z błędnego nieuwzględnienia takich okoliczności łagodzących dla oskarżonego jak: wyrażenie skruchy, chęć dobrowolnego poddania się karze i dotychczasowy tryb życia. Tymczasem w orzecznictwie trafnie podkreśla się, że zarzut rażącej niewspółmierności kary, jako zarzut z kategorii ocen, można zasadnie podnosić wówczas, gdy kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, to nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy, innymi słowy - gdy w społecznym odczuciu jest karą niesprawiedliwą ( vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 kwietnia 1985 r., V KRN 178/85, OSNKW 1985, nr 7-8, poz.60). Niewspółmierność zachodzi zatem wówczas, gdy suma zastosowanych kar i innych środków, wymierzonych za przypisane przestępstwa, nie odzwierciedla należycie stopnia szkodliwości społecznej czynu i nie uwzględnia w wystarczającej mierze celów kary { vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 1990 r., Wr 363/90, OSNKW 1991, nr 7-9, poz. 39). Nie chodzi przy tym o każdą ewentualną różnicę co do jej wymiaru, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby - również w potocznym znaczeniu tego słowa - "rażąco" niewspółmierną, to jest niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować ( vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 lutego 1995 r., II KRN 198/94, LEX nr 20739).

91 W ocenie sądu odwoławczego, w składzie rozpoznającym przedmiotowa apelację, całościowa analiza zachowania oskarżonego, w szczególności ilość poprzednich skazań (łącznie czterech, w tym jedno „zagraniczne”), pozwala na postawienie wniosku, iż ostatecznie określona represja karna czyni zadość wszystkim postulatom i wskazaniom, o których mowa w art. 53 kk i jako taka daje jedyną gwarancję na spełnienie wszystkich oczekiwanych z nią celów.

92 Wniosek

93 - o zmianę wyroku i orzeczenie środka karnego poniżej 1 roku zakazu prowadzenia pojazdów, bądź odstąpienie od jego orzekania;

94 ☐ zasadny

95 ☐ częściowo zasadny

96 ☒ niezasadny

97 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

98 - apelacja zmierzająca do zmiany wyroku poprzez obniżenie orzeczonego środka karnego, nie zasługuje na uwzględnienie z przyczyn wymienionych powyżej;

99 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

100 4.1.

101 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

102 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

103 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

104 5.1.1.

105 Przedmiot utrzymania w mocy

106 - wina, sprawstwo, kara, środki karne;

107 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

108 - apelacja nie kwestionowała sprawstwa, jednocześnie nie zdołała podważyć słuszności zaskarżonego wyroku w zakresie zastosowanej represji karnej;

109 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

110 5.2.1.

111 Przedmiot i zakres zmiany

112 Zwięźle o powodach zmiany

113 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

114 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

115 5.3.1.1.1.

116 ☐ art. 439 k.p.k.

117 Zwięźle o powodach uchylenia

118 5.3.1.2.1.

119 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

120 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

121 Zwięźle o powodach uchylenia

122 5.3.1.3.1.

123 Konieczność umorzenia postępowania

124 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

125 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

126 5.3.1.4.1.

127 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

128 Zwięźle o powodach uchylenia

129 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

130 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

131 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

132 Przytoczyć okoliczności

133 6. Koszty Procesu

134 Przytoczyć okoliczności

135 pkt 2

136 O wydatkach za postępowanie odwoławcze orzeczono w oparciu o treść art. 636 § 1 kpk i art. 8 ustawy o opłatach w sprawach karnych.

137 7. PODPIS

138 1.11. Granice zaskarżenia

139 Kolejny numer załącznika

140 1

141 Podmiot wnoszący apelację

142 obrońca

143 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

144 wyrok Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 15.09.2022r. w sprawie II K 2499/22

145 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

146 ☒ na korzyść

147 ☐ na niekorzyść

148 ☐ w całości

149 ☒ w części

150 ☐

151 co do winy

152 ☐

153 co do kary

154 ☒

155 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

156 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

157 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

158 ☐

159 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

160 ☐

161 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

162 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

163 ☐

164 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

165 ☐

166 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

167 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

168 ☒

169 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

170 ☐

171 art. 439 k.p.k.

172 ☐

173 brak zarzutów

174 0.1.1.4. Wnioski

175 ☐

176 uchylenie

177 ☒

178 zmiana