Wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 28 lutego 2024 r., VI Ka 58/24

wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 28 lutego 2024 r., VI Ka 58/24

Tekst

1 Sygn. akt VI Ka 58/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 28 lutego 2024 r.

3 Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

4 Przewodniczący – Sędzia Robert Bednarczyk

5 Protokolant Monika Mazur

6 przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze Artura Idziego

7 po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2024 r.

8 sprawy S. J. ur. (...) w J.

9 s. B., E. z domu D.

10 oskarżonego z art. 178a § 1 k.k.

11 z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora

12 od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze

13 z dnia 14 grudnia 2023 r. sygn. akt II K 1278/23

14 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego S. J. w punkcie

15 II części rozstrzygającej w ten sposób, że na podstawie art. 67 § 3 k.k. orzeka wobec niego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym

16 na okres 2 (dwóch) lat;

17 II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

18 III. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych

19 za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

Uzasadnienie

20 Formularz UK 2

21 Sygnatura akt

22 VI Ka 58/24

23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

24 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

25 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

26 Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 14 grudnia 2023 r.w sprawie sygn. akt II K 1278/23

27 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

28 ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

29 ☐ oskarżyciel posiłkowy

30 ☐ oskarżyciel prywatny

31 ☐ obrońca

32 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

33 ☐ inny

34 0.11.3. Granice zaskarżenia

35 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

36 ☐ na korzyść

37 ☒ na niekorzyść

38 ☒ w całości

39 ☐ w części

40 ☐

41 co do winy

42 ☐

43 co do kary

44 ☐

45 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

46 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

47 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

48 ☐

49 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

50 ☐

51 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

52 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

53 ☐

54 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

55 ☒

56 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

57 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

58 ☐

59 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

60 ☐

61 art. 439 k.p.k.

62 ☐

63 brak zarzutów

64 0.11.4. Wnioski

65 ☒

66 uchylenie

67 ☒

68 zmiana

69 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

70 0.12.1. Ustalenie faktów

71 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

72 Lp.

73 Oskarżony

74 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

75 Dowód

76 Numer karty

77 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

78 Lp.

79 Oskarżony

80 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

81 Dowód

82 Numer karty

83 0.12.2. Ocena dowodów

84 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

85 Lp. faktu z pkt 2.1.1

86 Dowód

87 Zwięźle o powodach uznania dowodu

88 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

89 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

90 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

91 Dowód

92 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

93 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

94 Lp.

95 Zarzut

96 błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na treść wyroku, a polegający na przyjęciu przez Sąd I Instancji błędnego ustalenia, że czyn zarzucany oskarżonemu zawierają nieznaczny stopień winy i społecznej szkodliwość czynów co spowodowało, że Sąd niezasadnie, na podstawie art. 66 § 1 kk oraz art. 67 § 1 kk warunkowo umorzył postępowanie karne wobec S. J. na okres 2 lat próby, za czyn z art. 178 a § 1 kk, orzekł zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych, które wymagają prawa jazdy kat. B na okres 2 lat, choć prawidłowa analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wykazuje, że oskarżony kierował samochodem osobowym w godzinach rannych około 6.50 w dniu 15 sierpnia 2023 i jechał z miejsca zamieszkania tj. z P. do pracy w J. drogą publiczną o dużym natężeniu ruchu i do miejsca pracy miał pokonać znaczną odległość, zawartość środków odurzających w organizmie podejrzanego przekroczyła 0,5 promila i wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 178 a § 1 kk w ocenie skarżącego nie zachodzą wobec oskarżonego żadne przesłanki uzasadniające warunkowe umorzenie postępowania karnego w zakresie zarzucanego mu czynu a nadto obowiązki nałożone na oskarżonego w ramach warunkowego umorzenia postępowania karnego są rażąco łagodne i nie zawierają świadczenia na FPiPP przewidzianego w art. 39 pkt. 7 kpk.

97 ☐ zasadny

98 ☐ częściowo zasadny

99 ☒ niezasadny

100 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

101 Zawarty w apelacji oskarżyciela publicznego zarzut nie jest zasadny. Już na wstępie podnieść należy, ze wbrew redakcji tego zarzutu Sąd Rejonowy nie ocenił ani stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu, ani tez stopnia winy sprawcy jako nieznaczny. Zagadnienie to niejednokrotnie było przedmiotem rozważań w publikacjach i judykatach a zbieżne w tym zakresie stanow2iska sprowadzają się do konstatacji, że określenie "nie jest znaczny" nie ma tego samego znaczenia, co termin "nieznaczny", obejmując swoim zakresem także wypadki o "średnim" stopniu społecznej szkodliwości (zob. wyrok SA w Krakowie z dnia 30 marca 2005 r., II AKa 50/05, KZS 2005, z. 5, poz. 33, Wróbel Włodzimierz (red.), Zoll Andrzej (red.), Kodeks karny. Część ogólna. Tom I. Część II. Komentarz do art. 53-116, wyd. V, WK 2016 - komentarz, stan prawny: 1 sierpnia 2016 r.). W pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd I instancji uznał, że tak społeczna szkodliwość inkryminowanego czynu, jak i stopień winy S. J. kształtują się na poziomie ,,przeciętnym” a zatem wyższym, aniżeli nieznaczny, lecz niższym od znacznego. Stanowisko swoje Sąd ten w sposób komplementarny uzasadnił, zaś przedstawione w tej materii wywody Sąd Odwoławczy aprobuje i podziela. W apelacji wyeksponowane zostało, że oskarżony przebył odległość około 10 km a zarazem nie są prawdziwe jego twierdzenia dotyczące czasu spożycia narkotyku. Obie te okoliczności odpowiadają prawdzie, bo pierwszej z nich oskarżony nie negował, druga zaś istotnie wprost wynika z wiarygodnej opinii biegłego. Jednocześnie apelująca zupełnie pominęła te okoliczności o charakterze łagodzącym, jakie nie uszły uwadze Sądu Rejonowego. Mowa tu o fakcie braku stworzenia przez oskarżonego dodatkowego zagrożenia dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym spowodowanym czy to dłuższą jazdą, czy też wadliwą techniką prowadzenia przezeń samochodu, poniżej przeciętnym stężeniem narkotyku w organizmie S. J., jego uprzedniej niekaralności i braku oznak zaawansowanej demoralizacji. Trudno dociec, czy oskarżyciel publiczny kwestionuje fakt wykonywania przez oskarżonego pracy zarobkowej, bo uzasadnienie apelacji jest w tej materii niespójne. W ocenie Sądu okoliczność ta jest jednak dowiedziona zgodnie ze stanowiskiem oskarżonego. Skoro bowiem w jurysdykcyjnej fazie postepowania przeprowadzony został dowód z opinii o oskarżonym z miejsca pracy przy jednoczesnym braku w tym zakresie inicjatywy dowodowej prokuratora, to nie budzi wątpliwości to, że S. J. w dacie popełnienia zarzucanego mu czynu prace taką wykonywał. Zawarte w art. 115 § 2 k.k. determinanty stopnia społecznej szkodliwości dokonanego czynu w postaci charakteru naruszonego dobra prawnego (nie miał on bowiem charakteru szczególnie natężonego), rozmiaru szkody ( jaka miejsca nie miała), sposobu popełnienia czynu (o czym mowa wyżej) i incydentalnej okoliczności jego popełnienia czynu, z uwzględnieniem pozostałych elementów, wymienionych we wskazanym przepisie, o jakich mowa częściowo w apelacji uzasadniają dokonaną przez Sąd Rejonowy ocenę w powyższym zakresie. S. J. jest przy tym sprawcą niezdemoralizowanym, skoro wykonywał on stałą pracę zarobkową, karany dotychczas nie był a w miejscu pracy posiadał bardzo dobra opinię. Przyznając się do popełnienia zarzucanego mu czynu wyraził on czynna skruchę i przedstawił zdecydowanie negatywny stosunek do tegoż czynu, co sprawia, że i oceniony przez Sąd I instancji jego stopień winy zasługuje na aprobatę. Brak jest przy tym argumentów, uzasadniających powinność orzeczenia wobec niego postulowanego w apelacji świadczenia pieniężnego. Zakres jego orzekania z punktu widzenia instytucji warunkowego umorzenia określony został w art. 43a k.k., przy czym orzeczenie takie jest fakultatywne (por.Giezek Jacek (red.), Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz WKP 2021 - komentarz, stan prawny: 1 stycznia 2021 r.). Argumentacja taka w ogóle nie została w apelacji podniesiona, poza ogólnikowym stwierdzeniem o potrzebie ukształtowania dolegliwości finansowej. Nawet ów ogólny argument nie jest trafny, bo wobec orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych oskarżony nie będzie mógł wykonywać dotychczasowej pracy zarobkowej a do tego zobligowany został do poniesienia kosztów sądowych. W tej sytuacji odczuje on realnie także i finansową dolegliwość, związaną z popełnieniem przedmiotowego czynu.

102 Wniosek

103 - uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie niniejszej sprawy Sądowi I Instancji do ponownego rozpoznania

104 -w przypadku nie uwzględnienia tego wniosku i uznanie , że wobec oskarżonego zachodzą przesłanki warunkowego umorzenie postępowania karnego orzeczenie wobec oskarżonego na podstawie art. 67 § 3 kk w zw. z art. 39 pkt. 7 kk świadczenia pieniężnego na FPiPP w kwocie 5.000 zł.

105 ☐ zasadny

106 ☐ częściowo zasadny

107 ☒ niezasadny

108 ☐ zasadny

109 ☐ częściowo zasadny

110 ☒ niezasadny

111 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

112 Podniesiony w apelacji zarzut nie okazał się zasadny a co za tym idzie również zawarte w niej, korelujące z zarzutem wnioski zasadne nie są.

113 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

114 1.

115 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

116 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

117 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

118 0.11.

119 Przedmiot utrzymania w mocy

120 0.1Zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy w całości, z wyłączeniem zakresu orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.

121 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

122 Wyrok Sądu I instancji jest wolny od uchybień, opisanych w apelacji i nie zawiera on również uchybień, o jakich mowa w art. 439 kpk i art. 440 kpk..

123 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

124 0.0.11.

125 Przedmiot i zakres zmiany

126 0.0.1Zaskarżony wyrok został zmieniony w punkcie II części rozstrzygającej w ten sposób, że na podstawie art. 67 § 3 k.k. orzeczony został wobec oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 lat

127 Zwięźle o powodach zmiany

128 Wyrok został zaskarżony na niekorzyść oskarżonego w zakresie winy. Zgodnie z art. 447 § 1 kpk, art. 434 § 1 kpk i art. 433 § 1 kpk możliwe jest w tej sytuacji wydanie orzeczenia na niekorzyść oskarżonego w zakresie orzeczonego środka karnego. Zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w sytuacji, w której postępowanie karne zostaje warunkowo umorzone, pozostaje wprawdzie fakultatywny, skoro art. 67 § 3 in fine k.k. jest w zakresie orzekania tego środka karnego przepisem szczególnym w stosunku do art. 42 § 2 k.k. i wyłącza stosowanie tego ostatniego w zakresie przez siebie objętym, a więc przy warunkowym umorzeniu postępowania (por. post. SN z 29.01.2002 r., I KZP 33/01, OSNKW 2002/3–4, poz. 15, tak też wyrok SN z 8.01.2019 r., III KK 776/18), jednak w przedmiotowej sprawie środek ten nie tylko powinien być wymierzony, lecz w szerszym, niż uczynił to Sąd Rejonowy zakresie. Ograniczenie tego zakresu li tylko do kategorii B prawa jazdy oznacza bowiem przyzwolenie na prowadzenie przez oskarżonego autobusów lub samochodów ciężarowych, co nie może w ocenie Sądu mieć miejsca. Oskarżony swoim zachowaniem wykazał bowiem, że prowadzenie przez niego jakiegokolwiek pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym zagraża bezpieczeństwu w komunikacji, skoro zagrożenie takie już raz stworzył. Powinność eliminacji owego zagrożenia powinna zatem być pełna i obejmować swoim zakresem wszystkie pojazdy mechaniczne w ruchu lądowym, co jak się wydaje nie wymaga szerszego komentarza. Spowodowało to konieczność zmiany zaskarżonego wyroku poprzez rozszerzenie orzeczonego zakazu na wszystkie pojazdy mechaniczne w ruchu lądowym.

129 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

130 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

131 1.1.

132 ☐ art. 439 k.p.k.

133 Zwięźle o powodach uchylenia

134 2.1.

135 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

136 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

137 Zwięźle o powodach uchylenia

138 3.1.

139 Konieczność umorzenia postępowania

140 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

141 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

142 4.1.

143 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

144 Zwięźle o powodach uchylenia

145 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

146 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

147 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

148 Przytoczyć okoliczności

149 6. Koszty Procesu

150 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

151 Przytoczyć okoliczności

III

152 Apelacja prokuratora została uwzględniona w niewielkim zakresie. W tej sytuacji, zgodnie z unormowaniami, zawartymi w art. 633 kpk i art. 636 § 2 kpk zasadne jest zwolnienie oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

153 7. PODPIS

154 0.11.3. Granice zaskarżenia

155 Kolejny numer załącznika

156 1

157 Podmiot wnoszący apelację

158 Oskarżyciel publiczny

159 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

160 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

161 ☐ na korzyść

162 ☒ na niekorzyść

163 ☒ w całości

164 ☐ w części

165 ☐

166 co do winy

167 ☐

168 co do kary

169 ☐

170 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

171 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

172 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

173 ☐

174 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

175 ☐

176 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

177 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

178 ☐

179 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

180 ☒

181 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

182 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

183 ☐

184 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

185 ☐

186 art. 439 k.p.k.

187 ☐

188 brak zarzutów

189 0.11.4. Wnioski

190 ☒

191 uchylenie

192 ☒

193 zmiana