Wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 27 listopada 2024 r., VI Ka 557/24

wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 27 listopada 2024 r., VI Ka 557/24

Tekst

1 Sygn. akt VI Ka 557/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 27 listopada 2024r

3 Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

4 Przewodniczący – Sędzia Robert Bednarczyk

5 Protokolant Agnieszka Telega

6 przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lubaniu Ł. C.

7 po rozpoznaniu w dniu 9 października 2024r., 27 listopada 2024r.

8 sprawy M. O. ur. (...) w Z.

9 s. J. i N. z domu W.

10 oskarżonego z art. 244 kk i in.

11 z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora

12 od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu

13 z dnia 4 czerwca 2024 r. sygn. akt II K 1/24

14 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego M. O. w ten sposób, że:

15 1. w punkcie I części dyspozytywnej uznaje oskarżonego M. O. za winnego tego, że dniu 1 lipca 2023 r. w H., woj. (...), prowadził w ruchu lądowym po drodze publicznej samochód osobowy marki S. (...) o nr rej. (...) znajdując się pod wpływem amfetaminy w stężeniu 25,29 ng/ml oraz metamfetaminy w stężeniu 330,73 ng/ml, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia

16 17 października 2022r. w sprawie sygn. II K 229/23 za prowadzenie pojazdu mechanicznego pod wpływem środka odurzającego, tak opisany czyn kwalifikuje jako przestępstwo z art. 178a § 4 kk w zw. z art. 4 § 1 kk i za to na podstawie tych przepisów wymierza mu karę roku pozbawienia wolności;

17 2. w punkcie VI części dyspozytywnej za czyn opisany w punkcie poprzednim na podstawie art. 42 § 3 kk w zw. z art. 4 § 1 kk wymierza oskarżonemu M. O. środek karny w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych;

18 3. w punkcie VII części dyspozytywnej kwotę świadczenia pieniężnego podwyższa do 10 000 zł, zaś za podstawę prawną tego rozstrzygnięcia przyjmuje art. 43a § 3 kk;

19 II. stwierdza, że orzeczona w punkcie III części dyspozytywnej kara łączna utraciła moc i na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 kk wymierza oskarżonemu M. O. karę łączną roku i miesiąca pozbawienia wolności;

20 III. uchyla rozstrzygnięcia, zawarte w punkcie IV i V części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku;

21 IV. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

22 V. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

Uzasadnienie

23 Formularz UK 2

24 Sygnatura akt

25 VI Ka 557/24

26 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

27 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

28 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

29 Wyrok Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 4 czerwca 2024r. w sprawie II K 1/24

30 1.2. Podmiot wnoszący apelację

31 ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

32 ☐ oskarżyciel posiłkowy

33 ☐ oskarżyciel prywatny

34 ☐ obrońca

35 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

36 ☐ inny

37 1.3. Granice zaskarżenia

38 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

39 ☐ na korzyść

40 ☒ na niekorzyść

41 ☒ w całości

42 ☐ w części

43 ☐

44 co do winy

45 ☐

46 co do kary

47 ☐

48 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

49 1.3.2. Podniesione zarzuty

50 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

51 ☐

52 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

53 ☐

54 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

55 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

56 ☒

57 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

58 ☐

59 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

60 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

61 ☐

62 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

63 ☐

64 art. 439 k.p.k.

65 ☐

66 brak zarzutów

67 1.4. Wnioski

68 ☐

69 uchylenie

70 ☒

71 zmiana

72 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

73 2.1. Ustalenie faktów

74 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

75 Lp.

76 Oskarżony

77 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

78 Dowód

79 Numer karty

80 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

81 Lp.

82 Oskarżony

83 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

84 Dowód

85 Numer karty

86 2.2. Ocena dowodów

87 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

88 Lp. faktu z pkt 2.1.1

89 Dowód

90 Zwięźle o powodach uznania dowodu

91 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

92 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

93 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

94 Dowód

95 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

96 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

97 Lp.

98 Zarzut

99 obraza przepisu postępowania, mający wpływ na jego treść, a to art. 399 §1 kpk, art. 410 i 413 §2 pkt. l kpk, poprzez zaniechanie uprzedzenia stron o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu przypisanego M. O. w pkt. I zaskarżonego wyroku, jako występku z art. 178a §4 kk, a w konsekwencji oparcia rozstrzygnięcia w tym zakresie na niepełnym materiale dowodowym i pominięciu opinii (...)Uniwersytetu Medycznego co do stężenia metamfetaminy w organizmie oskarżonego.

100 ☒ zasadny

101 ☐ częściowo zasadny

102 ☐ niezasadny

103 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

104 Przedstawiony zarzut jest częściowo zasadny. Zasadność ta nie dotyczy jednak kwestii suponowanego w apelacji naruszenia art. 399 § 1 kpk, ani też art. 413 § kpk. Zgodnie z brzmieniem pierwszego z wymienionych przepisów możliwość zakwalifikowania rozpoznawanego czynu z innego przepisu obliguje do uprzedzenia o tym stron obecnych na rozprawie. Z treści protokołu rozprawy głównej wynika jednak, że na rozprawę nie stawiła się żadna ze stron co oznacza, że Sąd Rejonowy nie miał obowiązku wydania postanowienia o jakim mowa w art. 399 § 1 kpk. Z kolei art. 413 § 2 kpk także nie został w żaden sposób naruszony, skoro wydany wyrok skazujący zawierał wszystkie, opisane w § 1 wskazanego przepisu elementy a także dokładne określenie przypisanego oskarżonemu czynu, jego kwalifikację prawną oraz rozstrzygnięcia co do kary, środków karnych i przepadku. Zasadnie natomiast autor apelacji powołał się na obrazę art. 410 kpk. Obraza taka zachodzi bowiem wówczas, gdy przy wyrokowaniu sąd posługuje się materiałem dowodowym nieujawnionym na rozprawie bądź tylko częścią materiału ujawnionego (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 16 stycznia 2019 r. II AKa 168/18, LEX nr 2718746). W przedmiotowej sprawie oskarżyciel publiczny- już po wniesieniu aktu oskarżenia- przesłał dopuszczoną w toku postepowania przygotowawczego opinię biegłego z zakresu toksykologii, jaka została w trybie art. 405 § 2 kpk przez Sąd I instancji ujawniona (skoro bowiem Sąd Rejonowy nie wydał postanowienia o oddaleniu wniosku w tym zakresie to oznacza, że dowód ten został przeprowadzony zgodnie z art. 405 §3 pkt 3 kpk). Pomimo przeprowadzenia tego dowodu- co zdaje się także sugerować pisemne uzasadnienie zaskarżonego wyroku- Sąd Rejonowy opiną tą się nie posłużył, co wprost wynika z wydanego wyroku i pisemnego uzasadnienia. Z treści tego dowodu, nie zawierającego opisanych w art. 201 kpk uchybień i w pełni wiarygodnego wynika, że oskarżony prowadząc dniu 1 lipca 2023 r. w H. w ruchu lądowym po drodze publicznej samochód osobowy marki S. (...) o nr rej. (...) znajdował się pod wpływem amfetaminy w stężeniu 25,29 ng/ml oraz metamfetaminy w stężeniu 330,73 ng/ml. Jak trafnie stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 9 sierpnia 2023 r. (IV KK 252/23, LEX nr 3592166) porównanie treści art. 178a § 4 in fine k.k. oraz art. 244 k.k., nie pozostawia wątpliwości, iż opis czynu zabronionego zawarty w tym drugim przepisie w pełni zawiera się w znamionach czynu zabronionego określonych w art. 178a § 4 k.k. w związku z czym między art. 178a § 4 in fine k.k. a art. 244 k.k. nie zachodzi kumulatywny zbieg przepisów ustawy w rozumieniu art. 11 § 2 k.k. Stwierdzenie to przesądza zatem, że takim przypadku rozstrzyganie w wyroku pozostaje na płaszczyźnie tożsamego zdarzenia historycznego, które stanowiło przedmiot skargi. Wszak opis czynu (podobnie jak i kwalifikacja prawna) wskazany w akcie oskarżenia nie wiąże sądu, gdyż jest to jedynie swego rodzaju "propozycja" prokuratora, skoro sąd może dokonać zmian opisu czynu (i kwalifikacji prawnej) w porównaniu do czynu zarzucanego. W realiach przedmiotowej sprawy Sąd Rejonowy nie tylko zatem mógł, ale i powinien uwzględnić dowód z opisanej wyżej opinii i dać temu wyraz w wydanym wyroku, czego jednak nie uczynił. To pierwotne zaniechanie, mające postać naruszenia art. 410 kpk pociągnęło za sobą skutki wtórne, to jest wadliwie ustalony stan faktyczny i wadliwą kwalifikację prawną czynu a w efekcie również rażącą niewspółmierność wymierzonej kary i środka karnego. Tym samym podniesiona przez oskarżyciela publicznego przyczyna odwoławcza, o której mowa w art. 438 pkt 2 k.p.k., tj. obraza prawa procesowego – art. 410 kpk- skutkowała nie tylko potencjalnym, ale i realnym wpływem na treść wyroku. Kierując się zasadami przyczynowości i skutkowości, stwierdzić należy, że typowym skutkiem obrazy prawa procesowego jest błędne ustalenie faktyczne, które stanowi chociażby potencjalny "wpływ na treść wyroku". Z kolei typowym następstwem błędnych ustaleń faktycznych jest obraz prawa materialnego, co może się również przełożyć na kwestię wymiaru kary (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 21 października 2020 r II AKa 115/20, LEX nr 3104649). Wobec wniesienia apelacji na niekorzyść oskarżonego powinnością Sądu było skorygowanie owego uchybienia i dokonanie zmiany opisu czynu, jago kwalifikacji prawnej a także dokonanie niezbędnych zmian w zakresie kary i środka karnego w zaskarżonej części wyroku Sądu I instancji.

105 Wniosek

106 zmiana zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu:

107 - w jego pkt. I poprzez uznanie w ramach aktu oskarżenia M. O. za winnego tego, że: w dniu 1 lipca 2023 r. w H., woj. (...) prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki S. (...) nr rej. (...), znajdując się w stanie pod wpływem amfetaminy w stężeniu 25,29 ng/ml kiwi oraz metamfetaminy w stężeniu 330,73 mg/ml krwi, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem II K 229/22 Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim, tj. przestępstwa z art. 178a §4 kk i wymierzenie mu za ten czyn kary 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

108 - w jego pkt. III, poprzez orzeczenie wobec M. O. kary łącznej 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

109 - w jego pkt IV, poprzez uchylenie zawartego tam rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu wykonania kary łącznej orzeczonej wobec M. O.;

110 - w jego pkt. VI, poprzez orzeczenie wobec M. O. na podstawie art. 42 §3 kk, dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych;

111 - w jego pkt. VII, poprzez orzeczenie wobec M. O., na podstawie art. 43a §3 kk świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 10000 zł.

112 ☐ zasadny

113 ☒ częściowo zasadny

114 ☐ niezasadny

115 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

116 Uznanie, że oskarżony dopuścił się czynu z art. 178a § 4 kk, skoro prowadził on samochód, będąc pod wpływem narkotyków i pomimo uprzedniego skazania prawomocnym wyrokiem Sadu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 17 października 2022r. w sprawie sygn. II K 229/23 za prowadzenie samochodu w stanie pod wpływem narkotyków na grzywnę i 3- letni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym implikowało potrzeba orzeczenia wobec niego kary odpowiednio surowej. M. O. jest bowiem przestępca niepoprawnym, dokonał on bowiem w przeszłości, poza przestępstwem z art. 178 a § 1 kk, również czynu z art. 244 kk a stosowane wobec niego uprzednio łagodniejsze, niż pozbawienie wolności środki prawnokarnej reakcji nie przyniosły żadnego zapobiegawczego, ani też wychowawczego rezultatu. Za niezbędne Sąd uznał w tej sytuacji wymierzenie mu kary roku pozbawienia wolności, co w połączeniu z dokonaniem przez niego także innego przestępstwa i skazaniem za to na karę dwóch miesięcy pozbawienia wolności doprowadziło do utraty mocy orzeczonej kary łącznej. Ukształtowana na nowo kara łączna w najniższym, przewidzianym w art. 86 § 1 kk wymiarze wyłączyła możliwość zastosowania dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia jej wykonania. Podnieść w tym miejscu należy, że uprzednia karalność oskarżonego wyklucza możliwość ustalenia wobec niego pozytywnej prognozy kryminologicznej a co za tym idzie także wyłącza możliwość zastosowania wskazanej instytucji. Z kolei treść art. 42 § 3 kk obliguje do wymierzenia oskarżonemu M. O. środka karnego w postaci dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, zaś art. 43a § 3 kk kształtuje minimalna wysokość obligatoryjnego świadczenia pieniężnego na poziomie 10 000 zł.

117 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

118 1.

119 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

120 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

121 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

122 1.

123 Przedmiot utrzymania w mocy

124 Zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy w całości w niezaskarżonej części.

125 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

126 Wyrok Sądu I instancji jest wolny w tym zakresie od uchybień, o jakich mowa w art. 439 kpk i art. 440 kpk..

127 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

128 1.

129 Przedmiot i zakres zmiany

130 Wyrok został zmieniony w zaskarżonej części w zakresie sprawstwa, kwalifikacji prawnej czynu oraz w kwestii wymiaru kary.

131 Zwięźle o powodach zmiany

132 Przyczyny zmiany zaskarżonego wyroku podane zostały wyżej.

133 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

134 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

135 1.1.

136 ☐ art. 439 k.p.k.

137 Zwięźle o powodach uchylenia

138 2.1.

139 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

140 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

141 Zwięźle o powodach uchylenia

142 3.1.

143 Konieczność umorzenia postępowania

144 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

145 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

146 4.1.

147 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

148 Zwięźle o powodach uchylenia

149 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

150 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

151 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

152 Przytoczyć okoliczności

153 6. Koszty Procesu

154 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

155 Przytoczyć okoliczności

156 V

157 Podstawę rozstrzygnięcia o wydatkach poniesionych w postępowaniu odwoławczym stanowi przepis art. 624 § 1 k.p.k. Oskarżony nie posiada majątku, ani dochodów, orzeczona została wobec niego kara pozbawienia wolności a co za tym idzie uiszczenie przez niego kosztów sądowych byłoby nadmiernie uciążliwe. Z tego powodu Sąd odstąpił od obciążania go tymi należnościami.

158 7. PODPIS

159 1.3. Granice zaskarżenia

160 Kolejny numer załącznika

161 1

162 Podmiot wnoszący apelację

163 Oskarżyciel publiczny

164 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

165 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

166 ☐ na korzyść

167 ☒ na niekorzyść

168 ☒ w całości

169 ☐ w części

170 ☐

171 co do winy

172 ☐

173 co do kary

174 ☐

175 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

176 1.3.2. Podniesione zarzuty

177 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

178 ☐

179 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

180 ☐

181 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

182 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

183 ☒

184 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

185 ☐

186 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

187 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

188 ☐

189 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

190 ☐

191 art. 439 k.p.k.

192 ☐

193 brak zarzutów

194 1.4. Wnioski

195 ☐

196 uchylenie

197 ☒

198 zmiana