Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 1 czerwca 2011 r., VIII K 234/08

Sąd: Sąd Okręgowy w Warszawie
Wydział: VIII Wydział Karny
Sygnatura: VIII K 234/08
Data: 1 czerwca 2011 r.
Forma: Wyrok
Źródło: SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła

wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 1 czerwca 2011 r., VIII K 234/08

Otwórz w aplikacji

Tekst

1 Sygn. akt VIII K 234/08

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 1 czerwca 2011 r.

3 Sąd Okręgowy w Warszawie Wydział VIII Karny, w składzie:

4 Przewodniczący: SSR (del.) Danuta Grunwald

5 Ławnicy: Bożena Piotrowska, Henryk Skubiszewski

6 Protokolant: Ewelina Sobieraj

7 w obecności Prokuratora Prokuratury Okręgowej w WarszawieZbigniew Smoliński

8 po rozpoznaniu na rozprawach w dniach: 01.12.2010 r., 02.12.2010 r., 07.01.2011 r., 12.01.2011 r., 20.01.2011 r., 21.01.2011 r., 24.01.2011 r., 01.02.2011 r., 03.02.2011 r., 07.02.2011 r., 09.02.2011 r., 03.03.2011 r., 04.03.2011 r., 09.03.2011 r., 11.03.2011 r., 17.03.2011 r., 07.04.2011 r., 08.04.2011 r., 27.04.2011 r., 20.05.2011 r. i 27.05.2011 r.

9 sprawy:

10 1. E. D. (1), syna A.i H.z.d. (...), urodzonego w dniu (...)w S.,

11 Oskarżonego o to, że

12 I. w okresie od lutego 1999r. do 25 kwietnia 2007r. w W.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, będąc obowiązanym na podstawie umowy o świadczenie usług pośrednictwa finansowego zawieranej pomiędzy (...) E. D. (1)i Spółka, spółka jawna z siedzibą w W.przy ulicy (...), której był wspólnikiem, reprezentującym spółkę samodzielnie oraz mającym prawo i obowiązek prowadzenia jej spraw, a każdym kolejnym klientem, do zajmowania się sprawami majątkowymi niżej wymienionych osób fizycznych i prawnych zobowiązanym wykonywać swoje obowiązki w dobrej wierze, w sposób profesjonalny i z zachowaniem standardów zawodowej staranności oraz standardów wynikających z warunków transakcji forex nadużył udzielonych mu uprawnień i niedopełnił ciążących na nim obowiązków w ten sposób, że przyjmując wpłaty od klientów i dokonując wypłat zaniechał stworzenia dla każdego z nich oddzielnego subkonta na rachunku bankowym Spółki oraz nie prowadząc ksiąg rachunkowych zgodnie z ustawą o rachunkowości i podając w nich nierzetelne i niekompletne dane, uniemożliwił ustalenie rzeczywistej wysokości depozytu i uzyskanego zysku lub straty w efekcie prowadzonych transakcji na rynku forex, a także posiadając wiedzę o wysokości poniesionych wielomilionowych strat z tytułu tych transakcji sporządzał i podawał klientom nieprawdziwe raporty miesięczne wskazujące wbrew rzeczywistemu stanowi rzeczy na uzyskiwanie przez wszystkich klientów zysków w efekcie czego uniemożliwił ograniczenie poniesionych strat klientom poprzez wcześniejsze wypłacenie depozytu oraz doprowadził do dowolnego wypacania przez znaczną część osób nienależnych im zysków, wyrządzając szkodę majątkową w wielkich rozmiarach w łącznej wysokości 237 231 985,86 złotych

13 i tak niżej wymienionym pokrzywdzonym wyrządził szkodę w wysokości:

14 L.P

15 Imię i Nazwisko

16 Wysokość szkody w PLN

17 1

18 A. M. (1)

19 55 900,00

20 2

21 A. M. (2)

22 246 100,00

23 3

24 A. R. (1)

25 2 223 400,00

26 4

27 (...) Sp. z o.o.

28 130 350,00

29 5

30 (...) Sp. z o.o.

31 347 600,00

32 6

33 (...) Sp. z o.o.

34 351 350,00

35 7

36 A. K. (1)

37 83 700,00

38 8

39 A. M. (3)

40 3 500,00

41 9

42 A. J. (1)

43 568 800,00

44 10

45 A. J. (2)

46 36 550,00

47 11

48 A. A. (2)

49 277 400,00

50 12

51 A. J. (3)

52 182 800,00

53 13

54 B. G. (1)

55 1 116 950,00

56 14

57 B. H. (1)

58 44 150,00

59 15

60 B. R. (1)

61 133 400,00

62 16

63 B. J.

64 88 000,00

65 17

66 B. Z. (1)

67 48 200,00

68 18

69 B. G. (2)

70 336 288,00

71 19

72 B. R. (2)

73 509 600,00

74 20

75 B. M. (1)

76 1 547 000,00

77 21

78 B. D. (1)

79 90 950,00

80 22

81 B. M. (2)

82 99 700,00

83 23

84 B. W. (2)

85 912 700,00

86 24

87 B. H. (2)

88 46 250,00

89 25

90 (...) Sp. z o.o.

91 495 500,00

92 26

93 B. A.

94 3 262 350,50

95 27

96 B. W. (2)

97 4 600,00

98 28

99 B. E.

100 78 200,00

101 29

102 B. R.

103 48 200,00

104 30

105 B. T.

106 282 900,00

107 31

108 B. A. (1)

109 998800

110 32

111 B. Z. (2)

112 13 400,00

113 33

114 B. B. (1)

115 141 000,00

116 34

117 (...) P.

118 185 200,00

119 35

120 B. E. (1)

121 87 720,16

122 36

123 B. T. (1)

124 518 400,00

125 37

126 B. M. (1)

127 919 350,00

128 38

129 (...) Sp. z o.o.

130 75 500,00

131 39

132 B. E. (2)

133 236 350,00

134 40

135 B. P. (2)

136 1 168 050,00

137 41

138 B. A. (2)

139 412 000,00

140 42

141 B. D. (2)

142 17 000,00

143 43

144 B. S. (1)

145 35 400,00

146 44

147 B. T. (2)

148 134 300,00

149 45

150 B. J. (1)

151 103 600,00

152 46

153 B. M. (3)

154 229 900,00

155 47

156 B. J. (2)

157 107 670,00

158 48

159 C. M. (1)

160 76 950,00

161 49

162 C. A.

163 330 950,00

164 50

165 C. A.

166 275 400,00

167 51

168 C. I.

169 167 100,00

170 52

171 C. A. (1)

172 177 000,00

173 53

174 C. M. (2)

175 375 775,00

176 54

177 C. A. (2)

178 841 693,37

179 55

180 C. J. (1)

181 116 350,00

182 56

183 C. S.

184 315 600,00

185 57

186 C. M.

187 371 350,00

188 58

189 C. T.

190 297 450,00

191 59

192 C. Z.

193 158 700,00

194 60

195 C. J. (2)

196 159 750,00

197 61

198 C. L.

199 84 700,00

200 62

201 C. A. (3)

202 488 900,00

203 63

204 C. K.

205 964 900,00

206 64

207 C. M. (3)

208 1 087 800,00

209 65

210 C. W.

211 832 720,00

212 66

213 C.- M. K.

214 264 400,00

215 67

216 C. J. (3)

217 37 000,00

218 68

219 C. J. (4)

220 2 905 032,46

221 69

222 C.-S. U.

223 111 602,13

224 70

225 C. A. (4)

226 621 500,00

227 71

228 C. M. (4)

229 1 198 600,00

230 72

231 C. C. (2)

232 74 600,00

233 73

234 C. M. (5)

235 5 806 250,00

236 74

237 (...) Sp. z o.o.

238 978 993,18

239 75

240 D. A. (1)

241 63 450,00

242 76

243 de V. A.

244 481 200,00

245 77

246 D. A. (2)

247 27 600,00

248 78

249 D. K. (1)

250 107 100,00

251 79

252 D. S.

253 183 600,00

254 80

255 D. W. (1)

256 5 200,00

257 81

258 D. W. (2)

259 95 700,00

260 82

261 D.-S. B. (1)

262 361 165,00

263 83

264 D. M. (1)

265 6 705 500,00

266 84

267 D. M. (1)

268 82 600,00

269 85

270 D. J. (1)

271 85 000,00

272 86

273 (...) A. S. (1)

274 46 700,00

275 87

276 L. N. (1)

277 651 000,00

278 88

279 D. A. (3)

280 186 400,00

281 89

282 D. R.

283 7 170,00

284 90

285 D. A. (4)

286 78 118,00

287 91

288 D. M. (2)

289 31 032,00

290 92

291 D. T. (1)

292 40 950,00

293 93

294 D. T. (2)

295 665 500,00

296 94

297 D. B. (1)

298 150 870,00

299 95

300 D. P.

301 1 602 600,00

302 96

303 D. I. S.

304 58 500,00

305 97

306 D. G.

307 96 800,00

308 98

309 D. M. (3)

310 32 530,00

311 99

312 E. M. (1)

313 900 000,00

314 100

315 E. E.

316 117 300,00

317 101

318 F. B.

319 127 800,00

320 102

321 F. D.

322 326 370,00

323 103

324 F. T.

325 130 200,00

326 104

327 F. G.

328 200 000,00

329 105

330 F. I.

331 537 300,00

332 106

333 F. F. (1)

334 150 000,00

335 107

336 F.-K. B. (1)

337 109 400,00

338 108

339 F. R.

340 63 100,00

341 109

342 F. S.

343 313 200,00

344 110

345 Fundacja (...)

346 100 100,00

347 111

348 F. A.

349 46 100,00

350 112

351 G. D.

352 1 588 350,00

353 113

354 G. M. (2)

355 63 110,97

356 114

357 G. J.

358 328 400,00

359 115

360 G. T.

361 80 763,00

362 116

363 G. R. (1)

364 29 850,00

365 117

366 G. A. (1)

367 129 900,00

368 118

369 G. K. (1)

370 365 800,00

371 119

372 G. K. (2)

373 278 200,00

374 120

375 G. A. (2)

376 45 500,00

377 121

378 G. R.

379 280 100,00

380 122

381 G. J. (1)

382 175 515,69

383 123

384 G. M. (3)

385 154 300,00

386 124

387 G. J.

388 157 279,90

389 125

390 G.-W. E.

391 185 600,00

392 126

393 G. W. (1)

394 5 104 150,00

395 127

396 G. K. (3)

397 192 400,00

398 128

399 G. J. (2)

400 170 400,00

401 129

402 G. M. (4)

403 39 900,00

404 130

405 G. R. (2)

406 37 200,00

407 131

408 G. D. (1)

409 256 900,00

410 132

411 G. P. (1)

412 11 130,00

413 133

414 G. M. (5)

415 998 800,00

416 134

417 G. A. (3)

418 151 900,00

419 135

420 G. A. (4)

421 31 400,00

422 136

423 G. D. (2)

424 37 700,00

425 137

426 G. S.

427 744 100,00

428 138

429 G. A. (5)

430 422 200,00

431 139

432 G. W. (2)

433 377 100,00

434 140

435 H. D.

436 1 006 200,00

437 141

438 H. N. J..

439 2 611 900,00

440 142

441 H. A. (1)

442 66 550,00

443 143

444 H. B.

445 48 150,00

446 144

447 H. P.

448 51 200,00

449 145

450 H. G.

451 97 600,00

452 146

453 H.-K. M. (1)

454 126 800,00

455 147

456 H. T.

457 229 700,00

458 148

459 H. A. (2)

460 100 000,00

461 149

462 I. H.

463 84 600,00

464 150

465 Instytut (...) Sp. z o.o.

466 130 500,00

467 151

468 I.-Ł. M.

469 77 000,00

470 152

471 J. M. (2)

472 294 300,00

473 153

474 J. J. (3)

475 49 700,00

476 154

477 J. M. (3)

478 192 800,00

479 155

480 J. W. (1)

481 332 200,00

482 156

483 J. J. (4)

484 69 800,00

485 157

486 J. K. (1)

487 38 320,00

488 158

489 J. M. (4)

490 567 150,00

491 159

492 J. Z.

493 941 300,00

494 160

495 J. B. (1)

496 417 800,00

497 161

498 J. A. (1)

499 147 900,00

500 162

501 J. W. (2)

502 1 404 100,00

503 163

504 J. J. (5)

505 127 500,00

506 164

507 J. I.

508 219 700,00

509 165

510 J. E. (1)

511 689 300,00

512 166

513 J. B. (2)

514 845 225,00

515 167

516 J. M. (5)

517 11 900,00

518 168

519 J. J. (6)

520 409 700,00

521 169

522 J. J. (7)

523 90 400,00

524 170

525 J. L. (1) R.

526 46 700,00

527 171

528 J. G.

529 438 350,00

530 172

531 J. M. (6)

532 1 119 350,00

533 173

534 J. K. (2)

535 90 400,00

536 174

537 J. M. (7)

538 87 250,00

539 175

540 (...) M. J. (1)

541 601 800,00

542 176

543 J. R.

544 135 250,00

545 177

546 J. E. (2)

547 163 700,00

548 178

549 J. A. (2)

550 1 782 100,00

551 179

552 K.-K. K. (1)

553 140 200,00

554 180

555 K. M. (2)

556 365 000,00

557 181

558 K. M. (3)

559 40 450,00

560 182

561 K. M. (4)

562 145 600,00

563 183

564 K. A. (1)

565 193 800,00

566 184

567 K. W. (1)

568 175 100,00

569 185

570 K. Z.

571 99 800,00

572 186

573 Kancelaria Adwokacka adw. Ł. H. (1)

574 103 774,00

575 187

576 K. A. (2)

577 299 100,00

578 188

579 K. R. (1)

580 106 250,00

581 189

582 K. T.

583 42 000,00

584 190

585 K. Z.

586 142 000,00

587 191

588 K. E. (1)

589 742 000,00

590 192

591 K. I. (1)

592 77 200,00

593 193

594 K. R. (2)

595 395 000,00

596 194

597 K. A. (3)

598 40 500,00

599 195

600 K. A. (5)

601 382 300,00

602 196

603 K. J. (1)

604 804 400,00

605 197

606 K. R. (3)

607 149 100,00

608 198

609 K. K. (2)

610 97 000,00

611 199

612 K. B. (2)

613 275 200,00

614 200

615 K. J. (2)

616 44 900,00

617 201

618 K. K. (3)

619 1 904 600,00

620 202

621 K. J. (3)

622 17 850,00

623 203

624 K. M. (5)

625 37 250,00

626 204

627 K. K. (4)

628 274 000,00

629 205

630 K. R. (4)

631 53 020,00

632 206

633 K. W. (2)

634 271 700,00

635 207

636 K. A. (5)

637 1 058 250,00

638 208

639 K. G.

640 544 100,00

641 209

642 K. C.

643 115 182,85

644 210

645 K. H.

646 67 200,00

647 211

648 K. A. (6)

649 300 700,00

650 212

651 (...) Sp. z o.o.

652 963 400,00

653 213

654 K. S. (1)

655 815 500,00

656 214

657 K. M. (6)

658 66 900,00

659 215

660 K. L. (1)

661 61 400,00

662 216

663 K. P. (1)

664 56 200,00

665 217

666 K.-K. J. (4)

667 104 500,00

668 218

669 K. B. (3) i T.

670 57 800,00

671 219

672 K. J. (5)

673 1 499 100,00

674 220

675 K.-D. R.

676 140 190,00

677 221

678 K. W.

679 391 600,00

680 222

681 K. E. (1)

682 97 900,00

683 223

684 K. S. (2)

685 104 100,00

686 224

687 K. E. (2)

688 106 100,00

689 225

690 K. E. (3)

691 139 100,00

692 226

693 K. W. (3)

694 295 650,00

695 227

696 K. K. (6)

697 376 900,00

698 228

699 K. J. (6)

700 177 800,00

701 229

702 K.-B. D.

703 242 589,56

704 230

705 K. M. (7)

706 124 000,00

707 231

708 K. D. (1)

709 94 300,00

710 232

711 K. P. (2)

712 231 800,00

713 233

714 K. A. (7)

715 205 700,00

716 234

717 K. M. (8)

718 43 400,00

719 235

720 K. J.

721 146 850,00

722 236

723 K. P. W. (1)

724 88 558,00

725 237

726 K. E. (4)

727 73 025,00

728 238

729 K. P. (3)

730 444 450,00

731 239

732 K. L. (2)

733 839 800,00

734 240

735 K. B. (4)

736 190 938,16

737 241

738 K. L.

739 247 000,00

740 242

741 K. J. (7)

742 33 450,00

743 243

744 K. J. (8)

745 179 100,00

746 244

747 K. B.

748 197 000,00

749 245

750 K. D. (2)

751 33 820,00

752 246

753 K. R. (5)

754 74 830,00

755 247

756 K. A. (8)

757 190 700,00

758 248

759 K. K. (8)

760 207 100,00

761 249

762 K. K. (9)

763 455 600,00

764 250

765 K. B. (5)

766 99 100,00

767 251

768 L. D.

769 91 400,00

770 252

771 L. H. (1)

772 200 000,00

773 253

774 L. L. (1)

775 133 800,00

776 254

777 L. G.

778 129 050,00

779 255

780 L. K.

781 305 200,00

782 256

783 L. B.

784 77 000,00

785 257

786 L. H. (2)

787 147 600,00

788 258

789 L. A. K. (2)

790 193 100,00

791 259

792 L. – U. S.

793 149 000,00

794 260

795 L. K. (1)

796 51 400,00

797 261

798 L. R. (1)

799 99 700,00

800 262

801 L. J.

802 1 844 800,00

803 263

804 L. W.

805 354 550,00

806 264

807 L. M. (1)

808 253 350,00

809 265

810 L. M. (2)

811 187 800,00

812 266

813 L. T. (1)

814 460 400,00

815 267

816 L. K.

817 67 250,00

818 268

819 L. U. (1)

820 35 600,00

821 269

822 L. H. (3)

823 62 300,00

824 270

825 L. R.

826 1 583 150,00

827 271

828 L. I.

829 107 600,00

830 272

831 (...) Sp. z o.o.

832 4 000 000,00

833 273

834 Ł. R.

835 1 111 477,00

836 274

837 Ł. K. (1)

838 494 900,00

839 275

840 Ł. W.

841 214 250,00

842 276

843 Ł. R. (1)

844 77 049,00

845 277

846 Ł. T.

847 4 434 210,00

848 278

849 Ł. J.

850 264 100,00

851 279

852 Ł. S. (1)

853 53 150,00

854 280

855 Ł. E.

856 4 300,00

857 281

858 Ł. A.

859 93 150,00

860 282

861 Ł. H. (2)

862 3 900,00

863 283

864 Ł. B.

865 231 400,00

866 284

867 Ł. K. (2)

868 161 550,00

869 285

870 Ł. J.

871 98 650,00

872 286

873 Ł. S. (2)

874 238 000,00

875 287

876 M. A. (1)

877 988 600,00

878 288

879 M. R.

880 29 800,00

881 289

882 M. W.

883 165 700,00

884 290

885 M. W. (1)

886 59 200,00

887 291

888 M. J. (2)

889 117 600,00

890 292

891 M. C.

892 93 250,00

893 293

894 M. R.

895 141 300,00

896 294

897 M. K. (1)

898 1 586 150,00

899 295

900 M. A. (2)

901 8 461 900,00

902 296

903 M. B. (1)

904 186 800,00

905 297

906 M. A. (3)

907 39 700,00

908 298

909 M. A. (4)

910 155 300,00

911 299

912 M. J. (3)

913 136 250,00

914 300

915 M. S. (1)

916 253 150,00

917 301

918 M. M. (2)

919 632 200,00

920 302

921 M. K. (2)

922 86 370,00

923 303

924 M. J. (4)

925 313 800,00

926 304

927 M. M. (3)

928 64 400,00

929 305

930 M. M. (4)

931 287 000,00

932 306

933 M. M. (5)

934 586 600,00

935 307

936 M. T.

937 1 984 896,50

938 308

939 M. W. (2)

940 403 600,00

941 309

942 M. L.

943 210 950,00

944 310

945 M. P. (1)

946 255 900,00

947 311

948 M. B. (2)

949 23 000,00

950 312

951 M. Z. (1)

952 314 900,00

953 313

954 M. F.

955 1 878 700,00

956 314

957 M. A. (5)

958 44 700,00

959 315

960 M. A. (6)

961 1 191 900,00

962 316

963 M. M. (2)

964 142 500,00

965 317

966 M. W.

967 106 300,00

968 318

969 M. M. (7)

970 215 900,00

971 319

972 M. K. (3)

973 994 600,00

974 320

975 M. M. (8)

976 72 158,00

977 321

978 N. E.

979 42 600,00

980 322

981 N. M. (1)

982 199 700,00

983 323

984 N. B.

985 93 100,00

986 324

987 N. M. (2)

988 42 400,00

989 325

990 N. H.

991 321 700,00

992 326

993 N. J. (1)

994 93 000,00

995 327

996 N. P.

997 68 500,00

998 328

999 N. R.

1000 184 100,00

1001 329

1002 (...) Sp. z o.o.

1003 288 793,15

1004 330

1005 N. J. (2)

1006 2 672 100,00

1007 331

1008 O. S. (1)

1009 183 300,00

1010 332

1011 O. S. (2)

1012 1 848 400,00

1013 333

1014 O. U.

1015 118 500,00

1016 334

1017 O. M. (1)

1018 426 500,00

1019 335

1020 O. A.

1021 654 100,00

1022 336

1023 O. P. (1)

1024 398 500,00

1025 337

1026 O. R.

1027 777 600,00

1028 338

1029 O. E.

1030 180 100,00

1031 339

1032 O. P. (2)

1033 509 600,00

1034 340

1035 O. W.

1036 1 376 400,00

1037 341

1038 O. G.

1039 47 050,00

1040 342

1041 O. H.

1042 61 600,00

1043 343

1044 O. B.

1045 17 100,00

1046 344

1047 O. J.

1048 102 150,00

1049 345

1050 O. M. (2) i L.

1051 19 200,00

1052 346

1053 O. M. (3)

1054 82 650,00

1055 347

1056 O. C.

1057 41 450,00

1058 348

1059 O. M.

1060 191 800,00

1061 349

1062 O. M.

1063 237 000,00

1064 350

1065 O. R.

1066 115 000,00

1067 351

1068 O. R.

1069 96 200,00

1070 352

1071 O. M.

1072 1 423 700,00

1073 353

1074 O. L.

1075 146 500,00

1076 354

1077 O. T.

1078 99 700,00

1079 355

1080 P. T. (1)

1081 591 592,00

1082 356

1083 P. A. (1)

1084 163 700,00

1085 357

1086 P.-W. A.

1087 91 900,00

1088 358

1089 P. G. (1)

1090 19 450,00

1091 359

1092 P. S. S. (1)

1093 199 400,00

1094 360

1095 P. G. (2)

1096 65 400,00

1097 361

1098 P.-S. A. (1)

1099 189 800,00

1100 362

1101 P.-M. K. (4)

1102 704 300,00

1103 363

1104 P. M. (1)

1105 3 967 900,00

1106 364

1107 P. D.

1108 424 800,00

1109 365

1110 P. T. (2)

1111 89 900,00

1112 366

1113 P. M. (2)

1114 160 100,00

1115 367

1116 P. W. (2)

1117 554 850,00

1118 368

1119 P.-D. M. (4)

1120 164 300,00

1121 369

1122 P. P. (5)

1123 319 800,00

1124 370

1125 P. A. (2)

1126 4 141 152,35

1127 371

1128 P. K. (1)

1129 9 900,00

1130 372

1131 P. A. (3)

1132 211 670,00

1133 373

1134 (...) S.A.

1135 843 500,00

1136 374

1137 (...) Sp. z o.o.

1138 1 476 800,00

1139 375

1140 P. H.

1141 132 200,00

1142 376

1143 P. E.

1144 12 500,00

1145 377

1146 P. J. (1)

1147 301 200,00

1148 378

1149 P. J. (2)

1150 99 400,00

1151 379

1152 P. K. (2)

1153 102 700,00

1154 380

1155 P. A. (4)

1156 107 000,00

1157 381

1158 (...) Sp. z o.o.

1159 969 700,00

1160 382

1161 P. J. (3)

1162 254 051,50

1163 383

1164 P. A. (5)

1165 135 100,00

1166 384

1167 P. P. (6)

1168 156 600,00

1169 385

1170 P. W. (3)

1171 280 200,00

1172 386

1173 P. R.

1174 1 855 440,00

1175 387

1176 P. A. (6)

1177 1 091 200,00

1178 388

1179 P. M. (3)

1180 993 450,00

1181 389

1182 P. G. (3)

1183 38 200,00

1184 390

1185 P. S. (1)

1186 342 500,00

1187 391

1188 P.-K. J. (9)

1189 1 651 963,90

1190 392

1191 P.-T. Z. (1)

1192 38 200,00

1193 393

1194 R. S. (1)

1195 201 500,00

1196 394

1197 R. W. (1)

1198 127 350,00

1199 395

1200 R. A. (1)

1201 64 300,00

1202 396

1203 R.-W. J. (1)

1204 31 850,00

1205 397

1206 R. (...) I.

1207 349 700,00

1208 398

1209 R. K. (1)

1210 32 450,00

1211 399

1212 R. H.

1213 52 300,00

1214 400

1215 R. K. (2)

1216 97 000,00

1217 401

1218 R. M. (1)

1219 51 963,69

1220 402

1221 R. R. (6)

1222 26 350,00

1223 403

1224 R. K. (3)

1225 148 200,00

1226 404

1227 R. T. (1)

1228 130 700,00

1229 405

1230 R. J. (1)

1231 205 750,00

1232 406

1233 (...) Sp. z o.o.

1234 1 000 000,00

1235 407

1236 R. A. (2)

1237 2 556 600,00

1238 408

1239 R. W. (2)

1240 441 722,61

1241 409

1242 R. J. (2)

1243 49 100,00

1244 410

1245 R. W. (3)

1246 112 350,00

1247 411

1248 R. A. (3)

1249 378 450,00

1250 412

1251 R. M. (2)

1252 98 450,00

1253 413

1254 R. K. (4)

1255 489 800,00

1256 414

1257 R. S. (2)

1258 63 680,00

1259 415

1260 R. T. (2)

1261 150 500,00

1262 416

1263 R. B. (1)

1264 81 200,00

1265 417

1266 R. D.

1267 82 800,00

1268 418

1269 S. T. (1)

1270 7 200,00

1271 419

1272 S. E. (2)

1273 63 900,00

1274 420

1275 S. J. (1)

1276 99 700,00

1277 421

1278 S. O. (1)

1279 29 500,00

1280 422

1281 S. P. (1)

1282 29 500,00

1283 423

1284 S.-W. A. (1)

1285 82 500,00

1286 424

1287 S. W. (1)

1288 1 513 900,00

1289 425

1290 S. M. (1)

1291 106 700,00

1292 426

1293 S. W. (2)

1294 133 400,00

1295 427

1296 S. B.

1297 442 200,00

1298 428

1299 S. D. (1)

1300 35 600,00

1301 429

1302 S. A. (2)

1303 2 238 400,00

1304 430

1305 S. R. (1)

1306 11 300,00

1307 431

1308 S. A. (3)

1309 33 516,18

1310 432

1311 S. M. (2)

1312 234 100,00

1313 433

1314 S. D. (2)

1315 51 900,00

1316 434

1317 S. J. (2)

1318 946 600,00

1319 435

1320 S. W. (3)

1321 858 400,00

1322 436

1323 S. M. (3)

1324 139 950,00

1325 437

1326 S. A. (4)

1327 100 000,00

1328 438

1329 S. R. (2)

1330 160 977,40

1331 439

1332 S. Z. (1)

1333 38 400,00

1334 440

1335 S. S. (2)

1336 196 100,00

1337 441

1338 S. A. (5)

1339 146 300,00

1340 442

1341 S. S. (3)

1342 270 400,00

1343 443

1344 S. J. (3)

1345 248 200,00

1346 444

1347 S. J. (4)

1348 1 009 210,00

1349 445

1350 S.-W. D.

1351 104 600,00

1352 446

1353 S. I. (1)

1354 163 950,00

1355 447

1356 S. M. (4)

1357 68 500,00

1358 448

1359 S. J. (5)

1360 60 550,00

1361 449

1362 S. T. (2)

1363 93 500,00

1364 450

1365 S. A. (6)

1366 995 500,00

1367 451

1368 S. S. (5)

1369 87 600,00

1370 452

1371 S. T. (3)

1372 831 775,96

1373 453

1374 S. M. (5)

1375 37 100,00

1376 454

1377 S. I. (2)

1378 280 350,00

1379 455

1380 S. B. (2)

1381 957 600,00

1382 456

1383 S. M. (6)

1384 274 200,00

1385 457

1386 S. D. (3)

1387 585 500,00

1388 458

1389 S. M. (7)

1390 191 900,00

1391 459

1392 S. M. (8)

1393 248 500,00

1394 460

1395 S. Z. (2)

1396 923 650,00

1397 461

1398 S. M. (9) i M.

1399 94 255,17

1400 462

1401 S. J. (6)

1402 134 000,00

1403 463

1404 S.-K. A. (9)

1405 112 900,00

1406 464

1407 S. H. (1)

1408 35 350,00

1409 465

1410 S. O. (2)

1411 60 100,00

1412 466

1413 S. J. (7)

1414 5 300,00

1415 467

1416 S. M. (10)

1417 873 700,00

1418 468

1419 S. J.

1420 88 750,00

1421 469

1422 S. W.

1423 118 550,00

1424 470

1425 S. L.

1426 182 350,00

1427 471

1428 S. D. (4)

1429 240 000,00

1430 472

1431 S. W. (4)

1432 151 850,00

1433 473

1434 S. A. (7)

1435 4 573 950,00

1436 474

1437 S. M. (11)

1438 1 052 200,00

1439 475

1440 S. E. (3)

1441 1 843 450,00

1442 476

1443 S. W. (5)

1444 1 340 850,00

1445 477

1446 S. M. (12)

1447 13 680,00

1448 478

1449 S. P. (2)

1450 325 850,00

1451 479

1452 Ś. W.

1453 159 150,00

1454 480

1455 Ś. D.

1456 99 700,00

1457 481

1458 Ś. E.

1459 176 950,00

1460 482

1461 Ś. S.

1462 1 240 304,00

1463 483

1464 Ś.-Ł. L.

1465 204 637,56

1466 484

1467 Ś. A. (1)

1468 257 296,00

1469 485

1470 Ś. A. (2)

1471 187 200,00

1472 486

1473 Ś. P.

1474 57 250,00

1475 487

1476 T. B.

1477 398 000,00

1478 488

1479 T. M. (1)

1480 169 900,00

1481 489

1482 T. Z. (2)

1483 499 400,00

1484 490

1485 T. S.

1486 16 000,00

1487 491

1488 T. Z. (3)

1489 45 300,00

1490 492

1491 T. J. (1)

1492 111 700,00

1493 493

1494 T. Z. (4)

1495 205 700,00

1496 494

1497 T. M. (2)

1498 1 803 200,00

1499 495

1500 T. Z.

1501 98 200,00

1502 496

1503 T. K.

1504 53 700,00

1505 497

1506 T. T. (2)

1507 764 000,00

1508 498

1509 T. D. (1)

1510 270 950,00

1511 499

1512 T. L.

1513 138 240,00

1514 500

1515 T. A. (1)

1516 10 750,00

1517 501

1518 T. L.

1519 199 400,00

1520 502

1521 U. R.

1522 160 900,00

1523 502

1524 U. M. (1)

1525 995 500,00

1526 504

1527 U. P.

1528 66 200,00

1529 505

1530 U. M. (2)

1531 254 600,00

1532 506

1533 (...) Sp. z o.o.

1534 1 856 850,00

1535 507

1536 W. W. (1)

1537 185 696,50

1538 508

1539 W. J. (2)

1540 175 537,20

1541 509

1542 (...) S.A.

1543 446 000,00

1544 510

1545 W. A. (2)

1546 49 100,00

1547 511

1548 W.-T. A. (2)

1549 413 100,00

1550 512

1551 W. G. (1)

1552 295 940,00

1553 513

1554 W.-P. D.

1555 90 400,00

1556 514

1557 W. M. (1)

1558 250 900,00

1559 515

1560 W. J. (3)

1561 80 088,00

1562 516

1563 W. J. (4)

1564 123 250,00

1565 517

1566 W. E. (1)

1567 59 700,00

1568 518

1569 W. P. (1)

1570 537 941,57

1571 519

1572 W. J.

1573 178 100,00

1574 520

1575 W. M. (2)

1576 22 800,00

1577 521

1578 W. Z. (1)

1579 361 740,20

1580 522

1581 W. M. (3)

1582 946 100,00

1583 523

1584 W. M. (4)

1585 98 200,00

1586 524

1587 W. Z. (2)

1588 228 500,00

1589 525

1590 W. Z. (3)

1591 174 400,00

1592 526

1593 W. S. (1)

1594 188 150,00

1595 527

1596 W. J. (5)

1597 125 850,00

1598 529

1599 W. M. (5)

1600 165 500,00

1601 529

1602 W. J. (6)

1603 33 500,00

1604 530

1605 W. E. (2)

1606 140 600,00

1607 531

1608 W. S. (2)

1609 133 500,00

1610 532

1611 W. K.

1612 169 600,00

1613 533

1614 W. E. (3)

1615 1 995 200,00

1616 534

1617 Z. S. (2)

1618 719 617,07

1619 535

1620 Z. T.

1621 193 000,00

1622 536

1623 Z. A. (1)

1624 45 950,00

1625 537

1626 Z. D. (1)

1627 95 900,00

1628 538

1629 Z. A. (2)

1630 1 294 900,00

1631 539

1632 Z.-P. B. (1)

1633 65 250,00

1634 540

1635 Z. R.

1636 684 100,00

1637 541

1638 Z. J. (1)

1639 40 900,00

1640 542

1641 Z. P. (1)

1642 96 300,00

1643 543

1644 Z. W.

1645 41 471,42

1646 544

1647 Z. M. (1)

1648 408 400,00

1649 545

1650 Z. D. (2)

1651 267 500,00

1652 546

1653 Z. A. (3)

1654 93 850,00

1655 547

1656 Z. I.

1657 105 900,00

1658 548

1659 Z. A.

1660 129 850,00

1661 549

1662 Z. R.

1663 70 150,00

1664 550

1665 Z. H.

1666 398 900,00

1667 551

1668 Z. P. (2)

1669 195 700,00

1670 552

1671 Z. B. (1)

1672 128 200,00

1673 553

1674 Z. A. (4)

1675 46 400,00

1676 554

1677 Z. A.

1678 997 900,00

1679 555

1680 Z. M. (2)

1681 296 700,00

1682 556

1683 Z. J. (2)

1684 7 000,00

1685 557

1686 Z. M. (3)

1687 857 400,00

1688 558

1689 Z. M.

1690 12 150,00

1691 559

1692 Z. M.

1693 78 200,00

1694 560

1695 Ż. K. (1)

1696 174 700,00

1697 561

1698 Ż. N.

1699 137 200,00

1700 562

1701 Ż. A.

1702 200 000,00

1703 563

1704 Ż. B.

1705 238 750,00

1706 564

1707 Ż. A.

1708 96 400,00

1709 565

1710 Ż. J.

1711 144 500,00

1712 566

1713 Ż. D.

1714 35 400,00

1715 tj. o czyn z art. 296§ 1, 2 i 3 kk w zw. art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości w zw. z art. 11§2kk

1716 II. w okresie od dnia 1 maja 2004 roku do 25 kwietnia 2007 roku w W.działając wspólnie i w porozumieniu z A. K. (3)a w okresie do 30 września 2006r. z M. S. (2)prowadził bez zezwolenia Komisji Papierów Wartościowych i Giełd a następnie Komisji Nadzoru Finansowego działalność w zakresie obrotu maklerskimi instrumentami finansowymi w ten sposób, iż będąc wspólnikiem (...) E. D. (1)i Spółka Sp. jawna z siedzibą w W.przy ulicy (...), zawierał poza rynkiem zorganizowanym umowy, których przedmiotem były niewystandaryzowane instrumenty pochodne w postaci nierzeczywistych walutowych kontraktów terminowych, opcji walutowych, swapów walutowych oraz swapów procentowych, których stroną był (...) Bank SA, przy czym środki pieniężne wykorzystywane do rozliczenia finansowego transakcji pochodziły z wpłat osób fizycznych oraz prawnych, które na mocy umów zawartych ze spółką (...)E. D.i Spółka Sp. jawna powierzyły temu podmiotowi środki pieniężne w celu ich lokowania w prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio do kształtowania się ceny rynkowej walut obcych lub od zmiany wysokości stóp procentowych przez co wykonywał czynności zastrzeżone dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą jako fundusz inwestycyjny

1717 tj. o czyn z art. 178 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o obrocie instrumentami finansowymi w zb. z art. 287 ustawy z dnia 27 maja 2004r. o funduszach inwestycyjnych w zw. z art. 11§2kk

1718 III. w okresie od lipca 2006r. do kwietnia 2007r. w W.działając czynem ciągłym podrobił dokumenty uprawniające do otrzymania sumy pieniężnej w postaci gwarancji dobrego wykonania umowy oraz zmian do przedmiotowych gwarancji wystawianych przez (...) Bank SAna zlecenie (...) E. D. (1)i Spółka, Spółka Jawna zobowiązujących (...) Bank SAdo zapłacenia na rzecz klientów Spółki (...)wskazanych w tych dokumentach kwot w przypadku nienależytego wykonania umowy tj. powstania straty na ich rachunku przekraczającej 5% w skali miesiąca od kwoty depozytu lub nie wypłacenia im kwoty depozytu albo kwoty rozliczeniowej zgodnie z art. 5 pkt 1 umowy o świadczenie usług pośrednictwa finansowego i tak:

1719 ⚫

1720 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na J. C. z dnia 31.01.2007r.

1721 ⚫

1722 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...)wystawioną na J. C.z dnia 9.08.2006r.

1723 ⚫

1724 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na M. W. (3) z dnia 4.04.2007r.

1725 ⚫

1726 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na M. Z. (2) z dnia 28.08.2006r.

1727 ⚫

1728 Zmianę NR 1 do Gwarancji nr (...) wystawioną na B. i J. M. (8) z dnia 31.07.2006r.

1729 ⚫

1730 Zmianę NR 7 do Gwarancji nr (...) wystawioną na B.i J. M. (8)z dnia 31.01.2007r.

1731 ⚫

1732 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na A. V. z dnia 3.04.2007r.

1733 ⚫

1734 Zmianę Nr 2 do Gwarancji Nr (...) wystawioną na J. S. (1)z dnia 28..08.2006r.

1735 ⚫

1736 Zmianę Nr 3 do Gwarancji Nr (...) wystawioną na J. S. (1)z dnia 28.02.2007r.

1737 ⚫

1738 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...)wystawioną na I. F.z dnia 3.08.2006r.

1739 ⚫

1740 Zmianę Nr 2 do Gwarancji Nr (...) wystawioną na A. K. (4)z dnia 20.02.2007r.

1741 ⚫

1742 Zmianę Nr 1 do Gwarancji Nr (...) wystawioną na A. K. (4)z dnia 31.07.2006r.

1743 ⚫

1744 Zmianę Nr 3 do Gwarancji Nr (...) wystawioną na J. M. (9)z dnia 1.11.2006r.

1745 ⚫

1746 Zmianę Nr 1 do Gwarancji Nr (...)wystawioną na A. O.z dnia 7.02.2007r.

1747 ⚫

1748 Zmianę Nr 1 do Gwarancji Nr (...) wystawioną na K. J. (10)z dnia 28.09.2006r.

1749 ⚫

1750 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na M. O. (1) z dnia 12.03.2007r.

1751 ⚫

1752 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na W. G. (2) z dnia 30.03.2007r.

1753 ⚫

1754 Zmianę nr 3 do Gwarancji Nr (...) wystawioną na W. G. (2)z dnia 28.09.2006r.

1755 ⚫

1756 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na A. P. (1) z dnia 23.03.2007r.

1757 ⚫

1758 Zmianę nr 2 do Gwarancji nr (...) wystawioną na E. R.z dnia 20.02.2007r.

1759 ⚫

1760 Zmianę nr 1 do Gwarancji nr (...) wystawioną na E. R.z dnia 31.07.2006r.

1761 ⚫

1762 Zmianę nr 4 do Gwarancji nr (...) wystawioną na D. J. (2)z dnia 27.10.2006r.

1763 ⚫

1764 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na A. P. (2) z dnia 31.01.2007r.

1765 ⚫

1766 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na A. P. (2) z dnia 9.08.2006r.

1767 ⚫

1768 Zmianę nr 3 do Gwarancji nr (...) (...)wystawioną na E.i B. K. (1)z dnia 1.11.2006r.

1769 ⚫

1770 Zmianę nr 3 do Gwarancji nr (...) wystawioną na W. R.z dnia 1.11.2006r.

1771 ⚫

1772 Zmianę nr 3 do gwarancji dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na J. S. (2) z dnia 31.01.2007r.

1773 ⚫

1774 Gwarancję dobrego wykonania umowy (...) wystawioną A. P. (3) z dnia 11.12.2006r.

1775 ⚫

1776 Zmianę nr 3 do Gwarancji NR (...) wystawioną na W. J. (7)z dnia 30.08.2006r.

1777 ⚫

1778 Zmianę nr 4 do Gwarancji NR (...) wystawioną na W. J. (7)z dnia 12.02.2007r.

1779 ⚫

1780 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na M. J. (5) z dnia 5.04.2007r.

1781 ⚫

1782 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na G. B. (1) z dnia 12.02.2007r.

1783 ⚫

1784 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...)wystawioną na R. P.z dnia 3.08.2006r

1785 ⚫

1786 Zmianę NR 1 do Gwarancji NR (...) wystawioną na R. P.z dnia 31.01.2007r.

1787 tj. o przestępstwo z art. 310§1kk w zw. z art. 12kk

1788 IV. w okresie od 1 stycznia 2004r. do 28 lutego 2007r. w W.działając ze góry powziętym zamiarem będąc wspólnikiem (...) E. D. (1)i Spółka, Spółka Jawna z siedzibą w W.przy ulicy (...), reprezentującym spółkę samodzielnie oraz mającym prawo i obowiązek prowadzenia jej spraw, będąc uprawnionym do wystawiania dokumentów w jej imieniu poświadczał nieprawdę w przekazywanych ww. w punkcie I klientom tej spółki i Urzędom Skarbowym rocznych PIT- ach 8 C tj. informacjach o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych za lata 2004- 2006, wskazując niezgodne z rzeczywistymi wynikami transakcji forex, przychody klientów tej spółki z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz realizacji praw z nich wynikających

1789 tj. o czyn z art. 271 kk w zw. z art. 12kk

1790 V. w okresie od 1 lutego 2007r. do 12 marca 2007r. w W.działając czynem ciągłym podrobił dokumenty uprawniające do otrzymania sumy pieniężnej w postaci gwarancji dobrego wykonania umowy wystawianych przez (...) Bank SAna zlecenie (...) E. D. (1)i Spółka, Spółka Jawna zobowiązujących (...) Bank SAdo zapłacenia na rzecz klientów Spółki (...)wskazanych w tych dokumentach kwot w przypadku nienależytego wykonania umowy tj. powstania straty na ich rachunku przekraczającej 5% w skali miesiąca od kwoty depozytu lub nie wypłacenia im kwoty depozytu albo kwoty rozliczeniowej zgodnie z art. 5 pkt 1 umowy o świadczenie usług pośrednictwa finansowego i tak:

1791 ⚫

1792 Gwarancji dobrego wykonania umowy nr (...) wystawionej w dniu 12.02. 2007 na rzecz E. W.

1793 ⚫

1794 Gwarancji dobrego wykonania umowy nr (...) wystawionej w dniu 12.03.2007 na rzecz M. G. (1)

1795 ⚫

1796 Gwarancji dobrego wykonania umowy nr (...) wystawionej w dniu 01.02.2007 na rzecz B. S. (2)

1797 ⚫

1798 Gwarancji dobrego wykonania umowy nr (...) wystawionej na rzecz J. L. (2) w dniu 01.02.2007r.

1799 ⚫

1800 Gwarancji dobrego wykonania umowy nr (...) wystawionej na rzecz W. S. (3) w dniu 12.02.2007r.

1801 ⚫

1802 Gwarancji dobrego wykonania umowy nr (...) wystawionej na rzecz K. M. (9) w dniu 12.02.2007r.

1803 tj. o przestępstwo z art. 310 § 1 kk w zw. z art. 12 kk

1804 VI. w okresie od 30 stycznia 2007 do dnia 25 kwietnia 2007 w W.przy ul. (...)będąc wspólnikiem Spółki Jawnej (...) E. D.i Spółka przywłaszczył powierzone mu pieniądze w wysokości 100 000 USD na szkodę A. M. (4), w ten sposób, że przyjął od klienta spółki (...)w dniu 30 stycznia 2007 r. kwotę 100 000 dolarów amerykańskich celem wpłaty ich na konto prowadzonej spółki na rachunek tego klienta i zawierania oraz wykonywania umów w zakresie transakcji forex na warunkach ustalonych w umowie z dnia 22 lipca 2002 r. o świadczenie usług pośrednictwa finansowego, jednakże nie dokonał wskazanej wpłaty i nie zwrócił A. M. (4)należących do niego środków,

1805 tj. o czyn z art. 284 § 2 kk w zw. z art. 294 § 1 kk

1806 2. A. K. (3) – syna J. i K., urodzonego (...) w K.

1807 Oskarżonego o to, że

1808 I. w okresie od lutego 1999r. do 25 kwietnia 2007r. w W.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, będąc obowiązanym na podstawie umów o świadczenie usług pośrednictwa finansowego zawartych pomiędzy klientami a (...) E. D. (1)i Spółka, spółka jawna z siedzibą W.przy ulicy (...), do zajmowania się sprawami majątkowymi niżej wymienionych osób fizycznych i prawnych w dobrej wierze, w sposób profesjonalny i z zachowaniem standardów zawodowej staranności oraz standardów wynikających z warunków transakcji forem, nie dopełnił ciążących na nim obowiązków w ten sposób, iż jako wspólnik reprezentujący spółkę samodzielnie oraz mający prawo i obowiązek prowadzenia jej spraw zaniechał podejmowania jakichkolwiek działań w zakresie realizacji zadań spółki oraz rzetelnego prowadzenia jej spraw pozostawiając to wyłącznej gestii E. D. (1), co doprowadziło do zaniechania stworzenia dla każdego z klientów oddzielnego subkonta na rachunku bankowym Spółki umożliwiającego ustalenie rzeczywistej wysokości depozytu i uzyskanego zysku lub poniesionej straty w efekcie prowadzonych transakcji na rynku forex, odstąpienia od prowadzenia ksiąg rachunkowych zgodnie z ustawą o rachunkowości, jak też informowania klientów o nieprawdziwych stanach ich kont poprzez przekazywanie raportów miesięcznych wykazujących fałszywą wysokość stanu konta ich oraz osiągniętego zysku z transakcji forex dokonanych w danym miesiącu, w następstwie czego dokonywane były wypłaty klientom, którzy działając w przeświadczeniu, iż osiągnęli zyski wycofywali nienależne im środki, co z kolei doprowadzało do powstania strat w depozytach pozostałych klientów, a przy tym uniemożliwiało ograniczenie im poniesionych strat poprzez wcześniejsze wypłacenie depozytu i w ten sposób wyrządził niżej wymienionym pokrzywdzonym szkodę majątkową w wielkich rozmiarach w łącznej wysokości

1809 im zysków, wyrządzając szkodę majątkową w wielkich rozmiarach w łącznej wysokości 237 231 985,86 złotych

1810 i tak niżej wymienionym pokrzywdzonym wyrządził szkodę w wysokości:

1811 L.P

1812 Imię i Nazwisko

1813 Wysokość szkody w PLN

1814 1

1815 A. M. (1)

1816 55 900,00

1817 2

1818 A. M. (2)

1819 246 100,00

1820 3

1821 A. R. (1)

1822 2 223 400,00

1823 4

1824 (...) Sp. z o.o.

1825 130 350,00

1826 5

1827 (...) Sp. z o.o.

1828 347 600,00

1829 6

1830 (...) Sp. z o.o.

1831 351 350,00

1832 7

1833 A. K. (1)

1834 83 700,00

1835 8

1836 A. M. (3)

1837 3 500,00

1838 9

1839 A. J. (1)

1840 568 800,00

1841 10

1842 A. J. (2)

1843 36 550,00

1844 11

1845 A. A. (2)

1846 277 400,00

1847 12

1848 A. J. (3)

1849 182 800,00

1850 13

1851 B. G. (1)

1852 1 116 950,00

1853 14

1854 B. H. (1)

1855 44 150,00

1856 15

1857 B. R. (1)

1858 133 400,00

1859 16

1860 B. J.

1861 88 000,00

1862 17

1863 B. Z. (1)

1864 48 200,00

1865 18

1866 B. G. (2)

1867 336 288,00

1868 19

1869 B. R. (2)

1870 509 600,00

1871 20

1872 B. M. (1)

1873 1 547 000,00

1874 21

1875 B. D. (1)

1876 90 950,00

1877 22

1878 B. M. (2)

1879 99 700,00

1880 23

1881 B. W. (2)

1882 912 700,00

1883 24

1884 B. H. (2)

1885 46 250,00

1886 25

1887 (...) Sp. z o.o.

1888 495 500,00

1889 26

1890 B. A.

1891 3 262 350,50

1892 27

1893 B. W. (2)

1894 4 600,00

1895 28

1896 B. E.

1897 78 200,00

1898 29

1899 B. R.

1900 48 200,00

1901 30

1902 B. T.

1903 282 900,00

1904 31

1905 B. A. (1)

1906 998800

1907 32

1908 B. Z. (2)

1909 13 400,00

1910 33

1911 B. B. (1)

1912 141 000,00

1913 34

1914 (...) P.

1915 185 200,00

1916 35

1917 B. E. (1)

1918 87 720,16

1919 36

1920 B. T. (1)

1921 518 400,00

1922 37

1923 B. M. (1)

1924 919 350,00

1925 38

1926 (...) Sp. z o.o.

1927 75 500,00

1928 39

1929 B. E. (2)

1930 236 350,00

1931 40

1932 B. P. (2)

1933 1 168 050,00

1934 41

1935 B. A. (2)

1936 412 000,00

1937 42

1938 B. D. (2)

1939 17 000,00

1940 43

1941 B. S. (1)

1942 35 400,00

1943 44

1944 B. T. (2)

1945 134 300,00

1946 45

1947 B. J. (1)

1948 103 600,00

1949 46

1950 B. M. (3)

1951 229 900,00

1952 47

1953 B. J. (2)

1954 107 670,00

1955 48

1956 C. M. (1)

1957 76 950,00

1958 49

1959 C. A.

1960 330 950,00

1961 50

1962 C. A.

1963 275 400,00

1964 51

1965 C. I.

1966 167 100,00

1967 52

1968 C. A. (1)

1969 177 000,00

1970 53

1971 C. M. (2)

1972 375 775,00

1973 54

1974 C. A. (2)

1975 841 693,37

1976 55

1977 C. J. (1)

1978 116 350,00

1979 56

1980 C. S.

1981 315 600,00

1982 57

1983 C. M.

1984 371 350,00

1985 58

1986 C. T.

1987 297 450,00

1988 59

1989 C. Z.

1990 158 700,00

1991 60

1992 C. J. (2)

1993 159 750,00

1994 61

1995 C. L.

1996 84 700,00

1997 62

1998 C. A. (3)

1999 488 900,00

2000 63

2001 C. K.

2002 964 900,00

2003 64

2004 C. M. (3)

2005 1 087 800,00

2006 65

2007 C. W.

2008 832 720,00

2009 66

2010 C.- M. K.

2011 264 400,00

2012 67

2013 C. J. (3)

2014 37 000,00

2015 68

2016 C. J. (4)

2017 2 905 032,46

2018 69

2019 C.-S. U.

2020 111 602,13

2021 70

2022 C. A. (4)

2023 621 500,00

2024 71

2025 C. M. (4)

2026 1 198 600,00

2027 72

2028 C. C. (2)

2029 74 600,00

2030 73

2031 C. M. (5)

2032 5 806 250,00

2033 74

2034 (...) Sp. z o.o.

2035 978 993,18

2036 75

2037 D. A. (1)

2038 63 450,00

2039 76

2040 de V. A.

2041 481 200,00

2042 77

2043 D. A. (2)

2044 27 600,00

2045 78

2046 D. K. (1)

2047 107 100,00

2048 79

2049 D. S.

2050 183 600,00

2051 80

2052 D. W. (1)

2053 5 200,00

2054 81

2055 D. W. (2)

2056 95 700,00

2057 82

2058 D.-S. B. (1)

2059 361 165,00

2060 83

2061 D. M. (1)

2062 6 705 500,00

2063 84

2064 D. M. (1)

2065 82 600,00

2066 85

2067 D. J. (1)

2068 85 000,00

2069 86

2070 (...) A. S. (1)

2071 46 700,00

2072 87

2073 L. N. (2)

2074 651 000,00

2075 88

2076 D. A. (3)

2077 186 400,00

2078 89

2079 D. R.

2080 7 170,00

2081 90

2082 D. A. (4)

2083 78 118,00

2084 91

2085 D. M. (2)

2086 31 032,00

2087 92

2088 D. T. (1)

2089 40 950,00

2090 93

2091 D. T. (2)

2092 665 500,00

2093 94

2094 D. B. (1)

2095 150 870,00

2096 95

2097 D. P.

2098 1 602 600,00

2099 96

2100 D. I. S.

2101 58 500,00

2102 97

2103 D. G.

2104 96 800,00

2105 98

2106 D. M. (3)

2107 32 530,00

2108 99

2109 E. M. (1)

2110 900 000,00

2111 100

2112 E. E.

2113 117 300,00

2114 101

2115 F. B.

2116 127 800,00

2117 102

2118 F. D.

2119 326 370,00

2120 103

2121 F. T.

2122 130 200,00

2123 104

2124 F. G.

2125 200 000,00

2126 105

2127 F. I.

2128 537 300,00

2129 106

2130 F. F. (1)

2131 150 000,00

2132 107

2133 F.-K. B. (1)

2134 109 400,00

2135 108

2136 F. R.

2137 63 100,00

2138 109

2139 F. S.

2140 313 200,00

2141 110

2142 Fundacja (...)

2143 100 100,00

2144 111

2145 F. A.

2146 46 100,00

2147 112

2148 G. D.

2149 1 588 350,00

2150 113

2151 G. M. (2)

2152 63 110,97

2153 114

2154 G. J.

2155 328 400,00

2156 115

2157 G. T.

2158 80 763,00

2159 116

2160 G. R. (1)

2161 29 850,00

2162 117

2163 G. A. (1)

2164 129 900,00

2165 118

2166 G. K. (1)

2167 365 800,00

2168 119

2169 G. K. (2)

2170 278 200,00

2171 120

2172 G. A. (2)

2173 45 500,00

2174 121

2175 G. R.

2176 280 100,00

2177 122

2178 G. J. (1)

2179 175 515,69

2180 123

2181 G. M. (3)

2182 154 300,00

2183 124

2184 G. J.

2185 157 279,90

2186 125

2187 G.-W. E.

2188 185 600,00

2189 126

2190 G. W. (1)

2191 5 104 150,00

2192 127

2193 G. K. (3)

2194 192 400,00

2195 128

2196 G. J. (2)

2197 170 400,00

2198 129

2199 G. M. (4)

2200 39 900,00

2201 130

2202 G. R. (2)

2203 37 200,00

2204 131

2205 G. D. (1)

2206 256 900,00

2207 132

2208 G. P. (1)

2209 11 130,00

2210 133

2211 G. M. (5)

2212 998 800,00

2213 134

2214 G. A. (3)

2215 151 900,00

2216 135

2217 G. A. (4)

2218 31 400,00

2219 136

2220 G. D. (2)

2221 37 700,00

2222 137

2223 G. S.

2224 744 100,00

2225 138

2226 G. A. (5)

2227 422 200,00

2228 139

2229 G. W. (2)

2230 377 100,00

2231 140

2232 H. D.

2233 1 006 200,00

2234 141

2235 H. N. J..

2236 2 611 900,00

2237 142

2238 H. A. (1)

2239 66 550,00

2240 143

2241 H. B.

2242 48 150,00

2243 144

2244 H. P.

2245 51 200,00

2246 145

2247 H. G.

2248 97 600,00

2249 146

2250 H.-K. M. (1)

2251 126 800,00

2252 147

2253 H. T.

2254 229 700,00

2255 148

2256 H. A. (2)

2257 100 000,00

2258 149

2259 I. H.

2260 84 600,00

2261 150

2262 Instytut (...) Sp. z o.o.

2263 130 500,00

2264 151

2265 I.-Ł. M.

2266 77 000,00

2267 152

2268 J. M. (2)

2269 294 300,00

2270 153

2271 J. J. (3)

2272 49 700,00

2273 154

2274 J. M. (3)

2275 192 800,00

2276 155

2277 J. W. (1)

2278 332 200,00

2279 156

2280 J. J. (4)

2281 69 800,00

2282 157

2283 J. K. (1)

2284 38 320,00

2285 158

2286 J. M. (4)

2287 567 150,00

2288 159

2289 J. Z.

2290 941 300,00

2291 160

2292 J. B. (1)

2293 417 800,00

2294 161

2295 J. A. (1)

2296 147 900,00

2297 162

2298 J. W. (2)

2299 1 404 100,00

2300 163

2301 J. J. (5)

2302 127 500,00

2303 164

2304 J. I.

2305 219 700,00

2306 165

2307 J. E. (1)

2308 689 300,00

2309 166

2310 J. B. (2)

2311 845 225,00

2312 167

2313 J. M. (5)

2314 11 900,00

2315 168

2316 J. J. (6)

2317 409 700,00

2318 169

2319 J. J. (7)

2320 90 400,00

2321 170

2322 J. L. (1) R.

2323 46 700,00

2324 171

2325 J. G.

2326 438 350,00

2327 172

2328 J. M. (6)

2329 1 119 350,00

2330 173

2331 J. K. (2)

2332 90 400,00

2333 174

2334 J. M. (7)

2335 87 250,00

2336 175

2337 (...) M. J. (1)

2338 601 800,00

2339 176

2340 J. R.

2341 135 250,00

2342 177

2343 J. E. (2)

2344 163 700,00

2345 178

2346 J. A. (2)

2347 1 782 100,00

2348 179

2349 K.-K. K. (1)

2350 140 200,00

2351 180

2352 K. M. (2)

2353 365 000,00

2354 181

2355 K. M. (3)

2356 40 450,00

2357 182

2358 K. M. (4)

2359 145 600,00

2360 183

2361 K. A. (1)

2362 193 800,00

2363 184

2364 K. W. (1)

2365 175 100,00

2366 185

2367 K. Z.

2368 99 800,00

2369 186

2370 Kancelaria Adwokacka adw. Ł. H. (1)

2371 103 774,00

2372 187

2373 K. A. (2)

2374 299 100,00

2375 188

2376 K. R. (1)

2377 106 250,00

2378 189

2379 K. T.

2380 42 000,00

2381 190

2382 K. Z.

2383 142 000,00

2384 191

2385 K. E. (1)

2386 742 000,00

2387 192

2388 K. I. (1)

2389 77 200,00

2390 193

2391 K. R. (2)

2392 395 000,00

2393 194

2394 K. A. (3)

2395 40 500,00

2396 195

2397 K. A. (5)

2398 382 300,00

2399 196

2400 K. J. (1)

2401 804 400,00

2402 197

2403 K. R. (3)

2404 149 100,00

2405 198

2406 K. K. (2)

2407 97 000,00

2408 199

2409 K. B. (2)

2410 275 200,00

2411 200

2412 K. J. (2)

2413 44 900,00

2414 201

2415 K. K. (3)

2416 1 904 600,00

2417 202

2418 K. J. (3)

2419 17 850,00

2420 203

2421 K. M. (5)

2422 37 250,00

2423 204

2424 K. K. (4)

2425 274 000,00

2426 205

2427 K. R. (4)

2428 53 020,00

2429 206

2430 K. W. (2)

2431 271 700,00

2432 207

2433 K. A. (5)

2434 1 058 250,00

2435 208

2436 K. G.

2437 544 100,00

2438 209

2439 K. C.

2440 115 182,85

2441 210

2442 K. H.

2443 67 200,00

2444 211

2445 K. A. (6)

2446 300 700,00

2447 212

2448 (...) Sp. z o.o.

2449 963 400,00

2450 213

2451 K. S. (1)

2452 815 500,00

2453 214

2454 K. M. (6)

2455 66 900,00

2456 215

2457 K. L. (1)

2458 61 400,00

2459 216

2460 K. P. (1)

2461 56 200,00

2462 217

2463 K.-K. J. (4)

2464 104 500,00

2465 218

2466 K. B. (3) i T.

2467 57 800,00

2468 219

2469 K. J. (5)

2470 1 499 100,00

2471 220

2472 K.-D. R.

2473 140 190,00

2474 221

2475 K. W.

2476 391 600,00

2477 222

2478 K. E. (1)

2479 97 900,00

2480 223

2481 K. S. (2)

2482 104 100,00

2483 224

2484 K. E. (2)

2485 106 100,00

2486 225

2487 K. E. (3)

2488 139 100,00

2489 226

2490 K. W. (3)

2491 295 650,00

2492 227

2493 K. K. (6)

2494 376 900,00

2495 228

2496 K. J. (6)

2497 177 800,00

2498 229

2499 K.-B. D.

2500 242 589,56

2501 230

2502 K. M. (7)

2503 124 000,00

2504 231

2505 K. D. (1)

2506 94 300,00

2507 232

2508 K. P. (2)

2509 231 800,00

2510 233

2511 K. A. (7)

2512 205 700,00

2513 234

2514 K. M. (8)

2515 43 400,00

2516 235

2517 K. J.

2518 146 850,00

2519 236

2520 K. P. W. (1)

2521 88 558,00

2522 237

2523 K. E. (4)

2524 73 025,00

2525 238

2526 K. P. (3)

2527 444 450,00

2528 239

2529 K. L. (2)

2530 839 800,00

2531 240

2532 K. B. (4)

2533 190 938,16

2534 241

2535 K. L.

2536 247 000,00

2537 242

2538 K. J. (7)

2539 33 450,00

2540 243

2541 K. J. (8)

2542 179 100,00

2543 244

2544 K. B.

2545 197 000,00

2546 245

2547 K. D. (2)

2548 33 820,00

2549 246

2550 K. R. (5)

2551 74 830,00

2552 247

2553 K. A. (8)

2554 190 700,00

2555 248

2556 K. K. (8)

2557 207 100,00

2558 249

2559 K. K. (9)

2560 455 600,00

2561 250

2562 K. B. (5)

2563 99 100,00

2564 251

2565 L. D.

2566 91 400,00

2567 252

2568 L. H. (1)

2569 200 000,00

2570 253

2571 L. L. (1)

2572 133 800,00

2573 254

2574 L. G.

2575 129 050,00

2576 255

2577 L. K.

2578 305 200,00

2579 256

2580 L. B.

2581 77 000,00

2582 257

2583 L. H. (2)

2584 147 600,00

2585 258

2586 L. A. K. (2)

2587 193 100,00

2588 259

2589 L. - U. S.

2590 149 000,00

2591 260

2592 L. K. (1)

2593 51 400,00

2594 261

2595 L. R. (1)

2596 99 700,00

2597 262

2598 L. J.

2599 1 844 800,00

2600 263

2601 L. W.

2602 354 550,00

2603 264

2604 L. M. (1)

2605 253 350,00

2606 265

2607 L. M. (2)

2608 187 800,00

2609 266

2610 L. T. (1)

2611 460 400,00

2612 267

2613 L. K.

2614 67 250,00

2615 268

2616 L. U. (1)

2617 35 600,00

2618 269

2619 L. H. (3)

2620 62 300,00

2621 270

2622 L. R.

2623 1 583 150,00

2624 271

2625 L. I.

2626 107 600,00

2627 272

2628 (...) Sp. z o.o.

2629 4 000 000,00

2630 273

2631 Ł. R.

2632 1 111 477,00

2633 274

2634 Ł. K. (1)

2635 494 900,00

2636 275

2637 Ł. W.

2638 214 250,00

2639 276

2640 Ł. R. (1)

2641 77 049,00

2642 277

2643 Ł. T.

2644 4 434 210,00

2645 278

2646 Ł. J.

2647 264 100,00

2648 279

2649 Ł. S. (1)

2650 53 150,00

2651 280

2652 Ł. E.

2653 4 300,00

2654 281

2655 Ł. A.

2656 93 150,00

2657 282

2658 Ł. H. (2)

2659 3 900,00

2660 283

2661 Ł. B.

2662 231 400,00

2663 284

2664 Ł. K. (2)

2665 161 550,00

2666 285

2667 Ł. J.

2668 98 650,00

2669 286

2670 Ł. S. (2)

2671 238 000,00

2672 287

2673 M. A. (1)

2674 988 600,00

2675 288

2676 M. R.

2677 29 800,00

2678 289

2679 M. W.

2680 165 700,00

2681 290

2682 M. W. (1)

2683 59 200,00

2684 291

2685 M. J. (2)

2686 117 600,00

2687 292

2688 M. C.

2689 93 250,00

2690 293

2691 M. R.

2692 141 300,00

2693 294

2694 M. K. (1)

2695 1 586 150,00

2696 295

2697 M. A. (2)

2698 8 461 900,00

2699 296

2700 M. B. (1)

2701 186 800,00

2702 297

2703 M. A. (3)

2704 39 700,00

2705 298

2706 M. A. (4)

2707 155 300,00

2708 299

2709 M. J. (3)

2710 136 250,00

2711 300

2712 M. S. (1)

2713 253 150,00

2714 301

2715 M. M. (2)

2716 632 200,00

2717 302

2718 M. K. (2)

2719 86 370,00

2720 303

2721 M. J. (4)

2722 313 800,00

2723 304

2724 M. M. (3)

2725 64 400,00

2726 305

2727 M. M. (4)

2728 287 000,00

2729 306

2730 M. M. (5)

2731 586 600,00

2732 307

2733 M. T.

2734 1 984 896,50

2735 308

2736 M. W. (2)

2737 403 600,00

2738 309

2739 M. L.

2740 210 950,00

2741 310

2742 M. P. (1)

2743 255 900,00

2744 311

2745 M. B. (2)

2746 23 000,00

2747 312

2748 M. Z. (1)

2749 314 900,00

2750 313

2751 M. F.

2752 1 878 700,00

2753 314

2754 M. A. (5)

2755 44 700,00

2756 315

2757 M. A. (6)

2758 1 191 900,00

2759 316

2760 M. M. (2)

2761 142 500,00

2762 317

2763 M. W.

2764 106 300,00

2765 318

2766 M. M. (7)

2767 215 900,00

2768 319

2769 M. K. (3)

2770 994 600,00

2771 320

2772 M. M. (8)

2773 72 158,00

2774 321

2775 N. E.

2776 42 600,00

2777 322

2778 N. M. (1)

2779 199 700,00

2780 323

2781 N. B.

2782 93 100,00

2783 324

2784 N. M. (2)

2785 42 400,00

2786 325

2787 N. H.

2788 321 700,00

2789 326

2790 N. J. (1)

2791 93 000,00

2792 327

2793 N. P.

2794 68 500,00

2795 328

2796 N. R.

2797 184 100,00

2798 329

2799 (...) Sp. z o.o.

2800 288 793,15

2801 330

2802 N. J. (2)

2803 2 672 100,00

2804 331

2805 O. S. (1)

2806 183 300,00

2807 332

2808 O. S. (2)

2809 1 848 400,00

2810 333

2811 O. U.

2812 118 500,00

2813 334

2814 O. M. (1)

2815 426 500,00

2816 335

2817 O. A.

2818 654 100,00

2819 336

2820 O. P. (1)

2821 398 500,00

2822 337

2823 O. R.

2824 777 600,00

2825 338

2826 O. E.

2827 180 100,00

2828 339

2829 O. P. (2)

2830 509 600,00

2831 340

2832 O. W.

2833 1 376 400,00

2834 341

2835 O. G.

2836 47 050,00

2837 342

2838 O. H.

2839 61 600,00

2840 343

2841 O. B.

2842 17 100,00

2843 344

2844 O. J.

2845 102 150,00

2846 345

2847 O. M. (2) i L.

2848 19 200,00

2849 346

2850 O. M. (3)

2851 82 650,00

2852 347

2853 O. C.

2854 41 450,00

2855 348

2856 O. M.

2857 191 800,00

2858 349

2859 O. M.

2860 237 000,00

2861 350

2862 O. R.

2863 115 000,00

2864 351

2865 O. R.

2866 96 200,00

2867 352

2868 O. M.

2869 1 423 700,00

2870 353

2871 O. L.

2872 146 500,00

2873 354

2874 O. T.

2875 99 700,00

2876 355

2877 P. T. (1)

2878 591 592,00

2879 356

2880 P. A. (1)

2881 163 700,00

2882 357

2883 P.-W. A.

2884 91 900,00

2885 358

2886 P. G. (1)

2887 19 450,00

2888 359

2889 P. S. S. (1)

2890 199 400,00

2891 360

2892 P. G. (2)

2893 65 400,00

2894 361

2895 P.-S. A. (1)

2896 189 800,00

2897 362

2898 P.-M. K. (4)

2899 704 300,00

2900 363

2901 P. M. (1)

2902 3 967 900,00

2903 364

2904 P. D.

2905 424 800,00

2906 365

2907 P. T. (2)

2908 89 900,00

2909 366

2910 P. M. (2)

2911 160 100,00

2912 367

2913 P. W. (2)

2914 554 850,00

2915 368

2916 P.-D. M. (4)

2917 164 300,00

2918 369

2919 P. P. (5)

2920 319 800,00

2921 370

2922 P. A. (2)

2923 4 141 152,35

2924 371

2925 P. K. (1)

2926 9 900,00

2927 372

2928 P. A. (3)

2929 211 670,00

2930 373

2931 (...) S.A.

2932 843 500,00

2933 374

2934 (...) Sp. z o.o.

2935 1 476 800,00

2936 375

2937 P. H.

2938 132 200,00

2939 376

2940 P. E.

2941 12 500,00

2942 377

2943 P. J. (1)

2944 301 200,00

2945 378

2946 P. J. (2)

2947 99 400,00

2948 379

2949 P. K. (2)

2950 102 700,00

2951 380

2952 P. A. (4)

2953 107 000,00

2954 381

2955 (...) Sp. z o.o.

2956 969 700,00

2957 382

2958 P. J. (3)

2959 254 051,50

2960 383

2961 P. A. (5)

2962 135 100,00

2963 384

2964 P. P. (6)

2965 156 600,00

2966 385

2967 P. W. (3)

2968 280 200,00

2969 386

2970 P. R.

2971 1 855 440,00

2972 387

2973 P. A. (6)

2974 1 091 200,00

2975 388

2976 P. M. (3)

2977 993 450,00

2978 389

2979 P. G. (3)

2980 38 200,00

2981 390

2982 P. S. (1)

2983 342 500,00

2984 391

2985 P.-K. J. (9)

2986 1 651 963,90

2987 392

2988 P.-T. Z. (1)

2989 38 200,00

2990 393

2991 R. S. (1)

2992 201 500,00

2993 394

2994 R. W. (1)

2995 127 350,00

2996 395

2997 R. A. (1)

2998 64 300,00

2999 396

3000 R.-W. J. (1)

3001 31 850,00

3002 397

3003 R. (...) I.

3004 349 700,00

3005 398

3006 R. K. (1)

3007 32 450,00

3008 399

3009 R. H.

3010 52 300,00

3011 400

3012 R. K. (2)

3013 97 000,00

3014 401

3015 R. M. (1)

3016 51 963,69

3017 402

3018 R. R. (6)

3019 26 350,00

3020 403

3021 R. K. (3)

3022 148 200,00

3023 404

3024 R. T. (1)

3025 130 700,00

3026 405

3027 R. J. (1)

3028 205 750,00

3029 406

3030 (...) Sp. z o.o.

3031 1 000 000,00

3032 407

3033 R. A. (2)

3034 2 556 600,00

3035 408

3036 R. W. (2)

3037 441 722,61

3038 409

3039 R. J. (2)

3040 49 100,00

3041 410

3042 R. W. (3)

3043 112 350,00

3044 411

3045 R. A. (3)

3046 378 450,00

3047 412

3048 R. M. (2)

3049 98 450,00

3050 413

3051 R. K. (4)

3052 489 800,00

3053 414

3054 R. S. (2)

3055 63 680,00

3056 415

3057 R. T. (2)

3058 150 500,00

3059 416

3060 R. B. (1)

3061 81 200,00

3062 417

3063 R. D.

3064 82 800,00

3065 418

3066 S. T. (1)

3067 7 200,00

3068 419

3069 S. E. (2)

3070 63 900,00

3071 420

3072 S. J. (1)

3073 99 700,00

3074 421

3075 S. O. (1)

3076 29 500,00

3077 422

3078 S. P. (1)

3079 29 500,00

3080 423

3081 S.-W. A. (1)

3082 82 500,00

3083 424

3084 S. W. (1)

3085 1 513 900,00

3086 425

3087 S. M. (1)

3088 106 700,00

3089 426

3090 S. W. (2)

3091 133 400,00

3092 427

3093 S. B.

3094 442 200,00

3095 428

3096 S. D. (1)

3097 35 600,00

3098 429

3099 S. A. (2)

3100 2 238 400,00

3101 430

3102 S. R. (1)

3103 11 300,00

3104 431

3105 S. A. (3)

3106 33 516,18

3107 432

3108 S. M. (2)

3109 234 100,00

3110 433

3111 S. D. (2)

3112 51 900,00

3113 434

3114 S. J. (2)

3115 946 600,00

3116 435

3117 S. W. (3)

3118 858 400,00

3119 436

3120 S. M. (3)

3121 139 950,00

3122 437

3123 S. A. (4)

3124 100 000,00

3125 438

3126 S. R. (2)

3127 160 977,40

3128 439

3129 S. Z. (1)

3130 38 400,00

3131 440

3132 S. S. (2)

3133 196 100,00

3134 441

3135 S. A. (5)

3136 146 300,00

3137 442

3138 S. S. (3)

3139 270 400,00

3140 443

3141 S. J. (3)

3142 248 200,00

3143 444

3144 S. J. (4)

3145 1 009 210,00

3146 445

3147 S.-W. D.

3148 104 600,00

3149 446

3150 S. I. (1)

3151 163 950,00

3152 447

3153 S. M. (4)

3154 68 500,00

3155 448

3156 S. J. (5)

3157 60 550,00

3158 449

3159 S. T. (2)

3160 93 500,00

3161 450

3162 S. A. (6)

3163 995 500,00

3164 451

3165 S. S. (5)

3166 87 600,00

3167 452

3168 S. T. (3)

3169 831 775,96

3170 453

3171 S. M. (5)

3172 37 100,00

3173 454

3174 S. I. (2)

3175 280 350,00

3176 455

3177 S. B. (2)

3178 957 600,00

3179 456

3180 S. M. (6)

3181 274 200,00

3182 457

3183 S. D. (3)

3184 585 500,00

3185 458

3186 S. M. (7)

3187 191 900,00

3188 459

3189 S. M. (8)

3190 248 500,00

3191 460

3192 S. Z. (2)

3193 923 650,00

3194 461

3195 S. M. (9) i M.

3196 94 255,17

3197 462

3198 S. J. (6)

3199 134 000,00

3200 463

3201 S.-K. A. (9)

3202 112 900,00

3203 464

3204 S. H. (1)

3205 35 350,00

3206 465

3207 S. O. (2)

3208 60 100,00

3209 466

3210 S. J. (7)

3211 5 300,00

3212 467

3213 S. M. (10)

3214 873 700,00

3215 468

3216 S. J.

3217 88 750,00

3218 469

3219 S. W.

3220 118 550,00

3221 470

3222 S. L.

3223 182 350,00

3224 471

3225 S. D. (4)

3226 240 000,00

3227 472

3228 S. W. (4)

3229 151 850,00

3230 473

3231 S. A. (7)

3232 4 573 950,00

3233 474

3234 S. M. (11)

3235 1 052 200,00

3236 475

3237 S. E. (3)

3238 1 843 450,00

3239 476

3240 S. W. (5)

3241 1 340 850,00

3242 477

3243 S. M. (12)

3244 13 680,00

3245 478

3246 S. P. (2)

3247 325 850,00

3248 479

3249 Ś. W.

3250 159 150,00

3251 480

3252 Ś. D.

3253 99 700,00

3254 481

3255 Ś. E.

3256 176 950,00

3257 482

3258 Ś. S.

3259 1 240 304,00

3260 483

3261 Ś.-Ł. L.

3262 204 637,56

3263 484

3264 Ś. A. (1)

3265 257 296,00

3266 485

3267 Ś. A. (2)

3268 187 200,00

3269 486

3270 Ś. P.

3271 57 250,00

3272 487

3273 T. B.

3274 398 000,00

3275 488

3276 T. M. (1)

3277 169 900,00

3278 489

3279 T. Z. (2)

3280 499 400,00

3281 490

3282 T. S.

3283 16 000,00

3284 491

3285 T. Z. (3)

3286 45 300,00

3287 492

3288 T. J. (1)

3289 111 700,00

3290 493

3291 T. Z. (4)

3292 205 700,00

3293 494

3294 T. M. (2)

3295 1 803 200,00

3296 495

3297 T. Z.

3298 98 200,00

3299 496

3300 T. K.

3301 53 700,00

3302 497

3303 T. T. (2)

3304 764 000,00

3305 498

3306 T. D. (1)

3307 270 950,00

3308 499

3309 T. L.

3310 138 240,00

3311 500

3312 T. A. (1)

3313 10 750,00

3314 501

3315 T. L.

3316 199 400,00

3317 502

3318 U. R.

3319 160 900,00

3320 502

3321 U. M. (1)

3322 995 500,00

3323 504

3324 U. P.

3325 66 200,00

3326 505

3327 U. M. (2)

3328 254 600,00

3329 506

3330 (...) Sp. z o.o.

3331 1 856 850,00

3332 507

3333 W. W. (1)

3334 185 696,50

3335 508

3336 W. J. (2)

3337 175 537,20

3338 509

3339 (...) S.A.

3340 446 000,00

3341 510

3342 W. A. (2)

3343 49 100,00

3344 511

3345 W.-T. A. (2)

3346 413 100,00

3347 512

3348 W. G. (1)

3349 295 940,00

3350 513

3351 W.-P. D.

3352 90 400,00

3353 514

3354 W. M. (1)

3355 250 900,00

3356 515

3357 W. J. (3)

3358 80 088,00

3359 516

3360 W. J. (4)

3361 123 250,00

3362 517

3363 W. E. (1)

3364 59 700,00

3365 518

3366 W. P. (1)

3367 537 941,57

3368 519

3369 W. J.

3370 178 100,00

3371 520

3372 W. M. (2)

3373 22 800,00

3374 521

3375 W. Z. (1)

3376 361 740,20

3377 522

3378 W. M. (3)

3379 946 100,00

3380 523

3381 W. M. (4)

3382 98 200,00

3383 524

3384 W. Z. (2)

3385 228 500,00

3386 525

3387 W. Z. (3)

3388 174 400,00

3389 526

3390 W. S. (1)

3391 188 150,00

3392 527

3393 W. J. (5)

3394 125 850,00

3395 529

3396 W. M. (5)

3397 165 500,00

3398 529

3399 W. J. (6)

3400 33 500,00

3401 530

3402 W. E. (2)

3403 140 600,00

3404 531

3405 W. S. (2)

3406 133 500,00

3407 532

3408 W. K.

3409 169 600,00

3410 533

3411 W. E. (3)

3412 1 995 200,00

3413 534

3414 Z. S. (2)

3415 719 617,07

3416 535

3417 Z. T.

3418 193 000,00

3419 536

3420 Z. A. (1)

3421 45 950,00

3422 537

3423 Z. D. (1)

3424 95 900,00

3425 538

3426 Z. A. (2)

3427 1 294 900,00

3428 539

3429 Z.-P. B. (1)

3430 65 250,00

3431 540

3432 Z. R.

3433 684 100,00

3434 541

3435 Z. J. (1)

3436 40 900,00

3437 542

3438 Z. P. (1)

3439 96 300,00

3440 543

3441 Z. W.

3442 41 471,42

3443 544

3444 Z. M. (1)

3445 408 400,00

3446 545

3447 Z. D. (2)

3448 267 500,00

3449 546

3450 Z. A. (3)

3451 93 850,00

3452 547

3453 Z. I.

3454 105 900,00

3455 548

3456 Z. A.

3457 129 850,00

3458 549

3459 Z. R.

3460 70 150,00

3461 550

3462 Z. H.

3463 398 900,00

3464 551

3465 Z. P. (2)

3466 195 700,00

3467 552

3468 Z. B. (1)

3469 128 200,00

3470 553

3471 Z. A. (4)

3472 46 400,00

3473 554

3474 Z. A.

3475 997 900,00

3476 555

3477 Z. M. (2)

3478 296 700,00

3479 556

3480 Z. J. (2)

3481 7 000,00

3482 557

3483 Z. M. (3)

3484 857 400,00

3485 558

3486 Z. M.

3487 12 150,00

3488 559

3489 Z. M.

3490 78 200,00

3491 560

3492 Ż. K. (1)

3493 174 700,00

3494 561

3495 Ż. N.

3496 137 200,00

3497 562

3498 Ż. A.

3499 200 000,00

3500 563

3501 Ż. B.

3502 238 750,00

3503 564

3504 Ż. A.

3505 96 400,00

3506 565

3507 Ż. J.

3508 144 500,00

3509 566

3510 Ż. D.

3511 35 400,00

3512 tj. o czyn z art. 296§1, 2 i 3 kk w zw. art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości w zw. z art. 12kk

3513 II w okresie od dnia 1 maja 2004 roku do 25 kwietnia 2007r roku w W.działając wspólnie i w porozumieniu z E. D. (1)a w okresie do 30 września 2006r. z M. S. (2)prowadził bez zezwolenia Komisji Papierów Wartościowych i Giełd a następnie Komisji Nadzoru Finansowego działalność w zakresie obrotu maklerskimi instrumentami finansowymi w ten sposób, iż będąc wspólnikiem (...) E. D. (1)i Spółka Sp. jawna z siedzibą w W.przy ulicy (...), zawierał poza rynkiem zorganizowanym umowy, których przedmiotem były niewystandaryzowane instrumenty pochodne w postaci nierzeczywistych walutowych kontraktów terminowych, opcji walutowych, swapów walutowych oraz swapów procentowych, których stroną był (...) Bank SAprzy czym środki pieniężne wykorzystywane do rozliczenia finansowego transakcji pochodziły z wpłat osób fizycznych oraz prawnych, które na mocy umów zawartych ze spółką (...)E. D.i Spółka Sp. jawna powierzyły temu podmiotowi środki pieniężne w celu ich lokowania w prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio do kształtowania się ceny rynkowej walut obcych lub od zmiany wysokości stóp procentowych przez co wykonywał czynności zastrzeżone dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą jako fundusz inwestycyjny

3514 tj. o czyn z art. 178 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o obrocie instrumentami finansowymi w zb. z art. 287 ustawy z dnia 27 maja 2004r. o funduszach inwestycyjnych w zw. z art. 11§2kk

3515 3. M. S. (2) – syna Z. i I. z.d. K., urodzonego w dniu (...) w N.,

3516 Oskarżonego o to, że:

3517 I. w okresie od lutego 1999r. do 30 września 2006r. w W.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, będąc obowiązanym na podstawie umów o świadczenie usług pośrednictwa finansowego zawartych pomiędzy klientami a (...) E. D. (1)i Spółka, spółka jawna z siedzibą W.przy ulicy (...), do zajmowania się sprawami majątkowymi niżej wymienionych osób fizycznych i prawnych w dobrej wierze, w sposób profesjonalny i z zachowaniem standardów zawodowej staranności oraz standardów wynikających z warunków transakcji forex, nie dopełnił ciążących na nim obowiązków w ten sposób, iż jako wspólnik reprezentujący spółkę samodzielnie oraz mający prawo i obowiązek prowadzenia jej spraw zaniechał podejmowania jakichkolwiek działań w zakresie realizacji zadań spółki oraz rzetelnego prowadzenia jej spraw pozostawiając to wyłącznej gestii E. D. (1), co doprowadziło do zaniechania stworzenia dla każdego z klientów oddzielnego subkonta na rachunku bankowym Spółki umożliwiającego ustalenie rzeczywistej wysokości depozytu i uzyskanego zysku lub poniesionej straty w efekcie prowadzonych transakcji na rynku forex, odstąpienia od prowadzenia ksiąg rachunkowych zgodnie z ustawą o rachunkowości, jak też informowania klientów o nieprawdziwych stanach ich kont poprzez przekazywanie raportów miesięcznych wykazujących fałszywą wysokość stanu konta ich oraz osiągniętego zysku z transakcji forex dokonanych w danym miesiącu, w następstwie czego dokonywane były wypłaty klientom, którzy działając w przeświadczeniu, iż osiągnęli zyski wycofywali nienależne im środki, co z kolei doprowadzało do powstania strat w depozytach pozostałych klientów, a przy tym uniemożliwiało ograniczenie im poniesionych strat poprzez wcześniejsze wypłacenie depozytu i w ten sposób wyrządził niżej wymienionym pokrzywdzonym szkodę majątkową w wielkich rozmiarach w łącznej wysokości 188 125 205,17 złotych :

3518 i tak niżej wymienionym pokrzywdzonym wyrządził szkodę w wysokości:

3519 L.P

3520 Imię i Nazwisko

3521 Wysokość szkody w PLN

3522 1

3523 A. M. (1)

3524 55 900,00

3525 2

3526 A. M. (2)

3527 246 100,00

3528 3

3529 A. R. (1)

3530 2 223 400,00

3531 4

3532 (...) Sp. z o.o.

3533 130 350,00

3534 5

3535 (...) Sp. z o.o.

3536 351 350,00

3537 6

3538 A. K. (1)

3539 83 700,00

3540 7

3541 A. M. (3)

3542 3 500,00

3543 8

3544 A. J. (1)

3545 568 800,00

3546 9

3547 A. J. (2)

3548 36 550,00

3549 10

3550 A. A. (2)

3551 277 400,00

3552 11

3553 A. J. (3)

3554 182 800,00

3555 12

3556 B. G. (1)

3557 1 116 950,00

3558 13

3559 B. R. (1)

3560 133 400,00

3561 14

3562 B. J.

3563 88 000,00

3564 15

3565 B. G. (2)

3566 336 288,00

3567 16

3568 B. R. (2)

3569 509 600,00

3570 17

3571 B. D. (1)

3572 90 950,00

3573 18

3574 B. W. (2)

3575 912 700,00

3576 19

3577 B. A.

3578 3 262 350,50

3579 20

3580 B. W. (2)

3581 4 600,00

3582 21

3583 B. Z. (2)

3584 13 400,00

3585 22

3586 B. B. (1)

3587 141 000,00

3588 23

3589 (...) P.

3590 185 200,00

3591 24

3592 B. E. (1)

3593 87 720,16

3594 25

3595 B. T. (1)

3596 518 400,00

3597 26

3598 B. M. (1)

3599 919 350,00

3600 27

3601 (...) Sp. z o.o.

3602 75 500,00

3603 28

3604 B. E. (2)

3605 236 350,00

3606 29

3607 B. P. (2)

3608 1 168 050,00

3609 30

3610 B. A. (2)

3611 412 000,00

3612 31

3613 B. S. (1)

3614 35 400,00

3615 32

3616 B. T. (2)

3617 134 300,00

3618 33

3619 B. J. (1)

3620 103 600,00

3621 34

3622 B. M. (3)

3623 229 900,00

3624 35

3625 B. J. (2)

3626 107 670,00

3627 36

3628 C. M. (1)

3629 76 950,00

3630 37

3631 C. A.

3632 330 950,00

3633 38

3634 C. A.

3635 275 400,00

3636 39

3637 C. I.

3638 167 100,00

3639 40

3640 C. A. (1)

3641 177 000,00

3642 41

3643 C. M. (2)

3644 375 775,00

3645 42

3646 C. A. (2)

3647 841 693,37

3648 43

3649 C. J. (1)

3650 116 350,00

3651 44

3652 C. S.

3653 315 600,00

3654 45

3655 C. M.

3656 371 350,00

3657 46

3658 C. T.

3659 297 450,00

3660 47

3661 C. Z.

3662 158 700,00

3663 48

3664 C. J. (2)

3665 159 750,00

3666 49

3667 C. A. (3)

3668 488 900,00

3669 50

3670 C. K.

3671 964 900,00

3672 51

3673 C. M. (3)

3674 1 087 800,00

3675 52

3676 C. W.

3677 832 720,00

3678 53

3679 C.- M. K.

3680 264 400,00

3681 54

3682 C. J. (3)

3683 37 000,00

3684 55

3685 C. J. (4)

3686 2 905 032,46

3687 56

3688 C.-S. U.

3689 111 602,13

3690 57

3691 C. A. (4)

3692 621 500,00

3693 58

3694 C. M. (4)

3695 1 198 600,00

3696 59

3697 C. C. (2)

3698 74 600,00

3699 60

3700 C. M. (5)

3701 5 806 250,00

3702 61

3703 (...) Sp. z o.o.

3704 978 993,18

3705 62

3706 D. A. (2)

3707 27 600,00

3708 63

3709 D. K. (1)

3710 107 100,00

3711 64

3712 D. S.

3713 183 600,00

3714 65

3715 D. W. (1)

3716 5 200,00

3717 66

3718 D. W. (2)

3719 95 700,00

3720 67

3721 D. M. (1)

3722 6 705 500,00

3723 68

3724 D. M. (1)

3725 82 600,00

3726 69

3727 D. J. (1)

3728 85 000,00

3729 70

3730 (...) A. S. (1)

3731 46 700,00

3732 71

3733 D.- N. L.

3734 651 000,00

3735 72

3736 D. A. (3)

3737 186 400,00

3738 73

3739 D. R.

3740 7 170,00

3741 74

3742 D. A. (4)

3743 78 118,00

3744 75

3745 D. M. (2)

3746 31 032,00

3747 76

3748 D. T. (1)

3749 40 950,00

3750 77

3751 D. T. (2)

3752 665 500,00

3753 78

3754 D. B. (1)

3755 150 870,00

3756 79

3757 D. I. S.

3758 58 500,00

3759 80

3760 D. G.

3761 96 800,00

3762 81

3763 D. M. (3)

3764 32 530,00

3765 82

3766 E. E.

3767 117 300,00

3768 83

3769 F. B.

3770 127 800,00

3771 84

3772 F. D.

3773 326 370,00

3774 85

3775 F. T.

3776 130 200,00

3777 86

3778 F. I.

3779 537 300,00

3780 87

3781 F.-K. B. (1)

3782 109 400,00

3783 88

3784 F. R.

3785 63 100,00

3786 89

3787 Fundacja (...)

3788 100 100,00

3789 90

3790 F. A.

3791 46 100,00

3792 91

3793 G. D.

3794 1 588 350,00

3795 92

3796 G. M. (2)

3797 63 110,97

3798 93

3799 G. J.

3800 328 400,00

3801 94

3802 G. T.

3803 80 763,00

3804 95

3805 G. R. (1)

3806 29 850,00

3807 96

3808 G. A. (1)

3809 129 900,00

3810 97

3811 G. K. (1)

3812 365 800,00

3813 98

3814 G. K. (2)

3815 278 200,00

3816 99

3817 G. R.

3818 280 100,00

3819 100

3820 G. M. (3)

3821 154 300,00

3822 101

3823 G. J.

3824 157 279,90

3825 102

3826 G.-W. E.

3827 185 600,00

3828 103

3829 G. W. (1)

3830 5 104 150,00

3831 104

3832 G. J. (2)

3833 170 400,00

3834 105

3835 G. M. (4)

3836 39 900,00

3837 106

3838 G. R. (2)

3839 37 200,00

3840 107

3841 G. D. (1)

3842 256 900,00

3843 108

3844 G. P. (1)

3845 11 130,00

3846 109

3847 G. A. (4)

3848 31 400,00

3849 110

3850 G. D. (2)

3851 37 700,00

3852 111

3853 G. W. (2)

3854 377 100,00

3855 112

3856 H. D.

3857 1 006 200,00

3858 113

3859 H. N. J..

3860 2 611 900,00

3861 114

3862 H. A. (1)

3863 66 550,00

3864 115

3865 H. P.

3866 51 200,00

3867 116

3868 H. G.

3869 97 600,00

3870 117

3871 H.-K. M. (1)

3872 126 800,00

3873 118

3874 H. T.

3875 229 700,00

3876 119

3877 I. H.

3878 84 600,00

3879 120

3880 Instytut (...) Sp. z o.o.

3881 130 500,00

3882 121

3883 I.-Ł. M.

3884 77 000,00

3885 122

3886 J. M. (2)

3887 294 300,00

3888 123

3889 J. M. (3)

3890 192 800,00

3891 124

3892 J. W. (1)

3893 332 200,00

3894 125

3895 J. K. (1)

3896 38 320,00

3897 126

3898 J. M. (4)

3899 567 150,00

3900 127

3901 J. B. (1)

3902 417 800,00

3903 128

3904 J. A. (1)

3905 147 900,00

3906 129

3907 J. W. (2)

3908 1 404 100,00

3909 130

3910 J. I.

3911 219 700,00

3912 131

3913 J. E. (1)

3914 689 300,00

3915 132

3916 J. B. (2)

3917 845 225,00

3918 133

3919 J. M. (5)

3920 11 900,00

3921 134

3922 J. J. (6)

3923 409 700,00

3924 135

3925 J. J. (7)

3926 90 400,00

3927 136

3928 J. L. (1) R.

3929 46 700,00

3930 137

3931 J. G.

3932 438 350,00

3933 138

3934 J. M. (6)

3935 1 119 350,00

3936 139

3937 J. K. (2)

3938 90 400,00

3939 140

3940 J. M. (7)

3941 87 250,00

3942 141

3943 (...) M. J. (1)

3944 601 800,00

3945 142

3946 J. R.

3947 135 250,00

3948 143

3949 J. E. (2)

3950 163 700,00

3951 144

3952 J. A. (2)

3953 1 782 100,00

3954 145

3955 K.-K. K. (1)

3956 140 200,00

3957 146

3958 K. M. (3)

3959 40 450,00

3960 147

3961 K. M. (4)

3962 145 600,00

3963 148

3964 K. A. (1)

3965 193 800,00

3966 149

3967 K. W. (1)

3968 175 100,00

3969 150

3970 K. Z.

3971 99 800,00

3972 151

3973 Kancelaria Adwokacka adw. Ł. H. (1)

3974 103 774,00

3975 152

3976 K. R. (1)

3977 106 250,00

3978 153

3979 K. T.

3980 42 000,00

3981 154

3982 K. Z.

3983 142 000,00

3984 155

3985 K. E. (1)

3986 742 000,00

3987 156

3988 K. I. (1)

3989 77 200,00

3990 157

3991 K. R. (2)

3992 395 000,00

3993 158

3994 K. A. (3)

3995 40 500,00

3996 159

3997 K. A. (5)

3998 382 300,00

3999 160

4000 K. J. (1)

4001 804 400,00

4002 161

4003 K. K. (2)

4004 97 000,00

4005 162

4006 K. B. (2)

4007 275 200,00

4008 163

4009 K. J. (2)

4010 44 900,00

4011 164

4012 K. K. (3)

4013 1 904 600,00

4014 165

4015 K. J. (3)

4016 17 850,00

4017 166

4018 K. M. (5)

4019 37 250,00

4020 167

4021 K. K. (4)

4022 274 000,00

4023 168

4024 K. R. (4)

4025 53 020,00

4026 169

4027 K. W. (2)

4028 271 700,00

4029 170

4030 K. A. (5)

4031 1 058 250,00

4032 171

4033 K. G.

4034 544 100,00

4035 172

4036 K. C.

4037 115 182,85

4038 173

4039 K. H.

4040 67 200,00

4041 174

4042 K. A. (6)

4043 300 700,00

4044 175

4045 K. S. (1)

4046 815 500,00

4047 176

4048 K. M. (6)

4049 66 900,00

4050 177

4051 K. L. (1)

4052 61 400,00

4053 178

4054 K. P. (1)

4055 56 200,00

4056 179

4057 K.-K. J. (4)

4058 104 500,00

4059 180

4060 K. B. (3) i T.

4061 57 800,00

4062 181

4063 K.-D. R.

4064 140 190,00

4065 182

4066 K. W.

4067 391 600,00

4068 183

4069 K. E. (1)

4070 97 900,00

4071 184

4072 K. W. (3)

4073 295 650,00

4074 185

4075 K. K. (6)

4076 376 900,00

4077 186

4078 K. J. (6)

4079 177 800,00

4080 187

4081 K.-B. D.

4082 242 589,56

4083 188

4084 K. M. (7)

4085 124 000,00

4086 189

4087 K. A. (7)

4088 205 700,00

4089 190

4090 K. M. (8)

4091 43 400,00

4092 191

4093 K. J.

4094 146 850,00

4095 192

4096 K. P. W. (1)

4097 88 558,00

4098 193

4099 K. E. (4)

4100 73 025,00

4101 194

4102 K. P. (3)

4103 444 450,00

4104 195

4105 K. L. (2)

4106 839 800,00

4107 196

4108 K. B. (4)

4109 190 938,16

4110 197

4111 K. J. (7)

4112 33 450,00

4113 198

4114 K. B.

4115 197 000,00

4116 199

4117 K. D. (2)

4118 33 820,00

4119 200

4120 K. R. (5)

4121 74 830,00

4122 201

4123 K. A. (8)

4124 190 700,00

4125 202

4126 K. K. (8)

4127 207 100,00

4128 203

4129 K. K. (9)

4130 455 600,00

4131 204

4132 L. D.

4133 91 400,00

4134 205

4135 L. L. (1)

4136 133 800,00

4137 206

4138 L. G.

4139 129 050,00

4140 207

4141 L. B.

4142 77 000,00

4143 208

4144 L. H. (2)

4145 147 600,00

4146 209

4147 L. A. K. (2)

4148 193 100,00

4149 210

4150 L. W.

4151 354 550,00

4152 211

4153 L. M. (1)

4154 253 350,00

4155 212

4156 L. M. (2)

4157 187 800,00

4158 213

4159 L. T. (1)

4160 460 400,00

4161 214

4162 L. K.

4163 67 250,00

4164 215

4165 L. U. (1)

4166 35 600,00

4167 216

4168 L. H. (3)

4169 62 300,00

4170 217

4171 L. R.

4172 1 583 150,00

4173 218

4174 L. I.

4175 107 600,00

4176 219

4177 Ł. R.

4178 1 111 477,00

4179 220

4180 Ł. W.

4181 214 250,00

4182 221

4183 Ł. R. (1)

4184 77 049,00

4185 222

4186 Ł. T.

4187 4 434 210,00

4188 223

4189 Ł. J.

4190 264 100,00

4191 224

4192 Ł. S. (1)

4193 53 150,00

4194 225

4195 Ł. E.

4196 4 300,00

4197 226

4198 Ł. A.

4199 93 150,00

4200 227

4201 Ł. H. (2)

4202 3 900,00

4203 228

4204 Ł. B.

4205 231 400,00

4206 229

4207 Ł. K. (2)

4208 161 550,00

4209 230

4210 Ł. S. (2)

4211 238 000,00

4212 231

4213 M. A. (1)

4214 988 600,00

4215 232

4216 M. R.

4217 29 800,00

4218 233

4219 M. W.

4220 165 700,00

4221 234

4222 M. W. (1)

4223 59 200,00

4224 235

4225 M. J. (2)

4226 117 600,00

4227 236

4228 M. C.

4229 93 250,00

4230 237

4231 M. R.

4232 141 300,00

4233 238

4234 M. K. (1)

4235 1 586 150,00

4236 239

4237 M. A. (2)

4238 8 461 900,00

4239 240

4240 M. B. (1)

4241 186 800,00

4242 241

4243 M. A. (4)

4244 155 300,00

4245 242

4246 M. J. (3)

4247 136 250,00

4248 243

4249 M. S. (1)

4250 253 150,00

4251 244

4252 M. M. (2)

4253 632 200,00

4254 245

4255 M. K. (2)

4256 86 370,00

4257 246

4258 M. J. (4)

4259 313 800,00

4260 247

4261 M. M. (3)

4262 64 400,00

4263 248

4264 M. M. (4)

4265 287 000,00

4266 249

4267 M. M. (5)

4268 586 600,00

4269 250

4270 M. T.

4271 1 984 896,50

4272 251

4273 M. W. (2)

4274 403 600,00

4275 252

4276 M. L.

4277 210 950,00

4278 253

4279 M. P. (1)

4280 255 900,00

4281 254

4282 M. B. (2)

4283 23 000,00

4284 255

4285 M. Z. (1)

4286 314 900,00

4287 256

4288 M. F.

4289 1 878 700,00

4290 257

4291 M. A. (6)

4292 1 191 900,00

4293 258

4294 M. M. (2)

4295 142 500,00

4296 259

4297 M. W.

4298 106 300,00

4299 260

4300 M. M. (7)

4301 215 900,00

4302 261

4303 M. M. (8)

4304 72 158,00

4305 262

4306 N. E.

4307 42 600,00

4308 263

4309 N. B.

4310 93 100,00

4311 264

4312 N. M. (2)

4313 42 400,00

4314 265

4315 N. J. (1)

4316 93 000,00

4317 266

4318 N. P.

4319 68 500,00

4320 267

4321 N. R.

4322 184 100,00

4323 268

4324 (...) Sp. z o.o.

4325 288 793,15

4326 269

4327 N. J. (2)

4328 2 672 100,00

4329 270

4330 O. S. (1)

4331 183 300,00

4332 271

4333 O. M. (1)

4334 426 500,00

4335 272

4336 O. A.

4337 654 100,00

4338 273

4339 O. R.

4340 777 600,00

4341 274

4342 O. E.

4343 180 100,00

4344 275

4345 O. P. (2)

4346 509 600,00

4347 276

4348 O. W.

4349 1 376 400,00

4350 277

4351 O. G.

4352 47 050,00

4353 278

4354 O. H.

4355 61 600,00

4356 279

4357 O. B.

4358 17 100,00

4359 280

4360 O. J.

4361 102 150,00

4362 281

4363 O. M. (2) i L.

4364 19 200,00

4365 282

4366 O. M. (3)

4367 82 650,00

4368 283

4369 O. M.

4370 191 800,00

4371 284

4372 O. M.

4373 237 000,00

4374 285

4375 O. R.

4376 115 000,00

4377 286

4378 O. M.

4379 1 423 700,00

4380 287

4381 O. L.

4382 146 500,00

4383 288

4384 P. T. (1)

4385 591 592,00

4386 289

4387 P. A. (1)

4388 163 700,00

4389 290

4390 P.-W. A.

4391 91 900,00

4392 291

4393 P. G. (1)

4394 19 450,00

4395 292

4396 P. G. (2)

4397 65 400,00

4398 293

4399 P.-S. A. (1)

4400 189 800,00

4401 294

4402 P.-M. K. (4)

4403 704 300,00

4404 295

4405 P. D.

4406 424 800,00

4407 296

4408 P. T. (2)

4409 89 900,00

4410 297

4411 P. M. (2)

4412 160 100,00

4413 298

4414 P. W. (2)

4415 554 850,00

4416 299

4417 P.-D. M. (4)

4418 164 300,00

4419 300

4420 P. P. (5)

4421 319 800,00

4422 301

4423 P. A. (2)

4424 4 141 152,35

4425 302

4426 P. K. (1)

4427 9 900,00

4428 303

4429 P. A. (3)

4430 211 670,00

4431 304

4432 (...) S.A.

4433 843 500,00

4434 305

4435 (...) Sp. z o.o.

4436 1 476 800,00

4437 306

4438 P. H.

4439 132 200,00

4440 307

4441 P. E.

4442 12 500,00

4443 308

4444 P. J. (1)

4445 301 200,00

4446 309

4447 P. K. (2)

4448 102 700,00

4449 310

4450 P. A. (4)

4451 107 000,00

4452 311

4453 (...) Sp. z o.o.

4454 969 700,00

4455 312

4456 P. J. (3)

4457 254 051,50

4458 313

4459 P. A. (5)

4460 135 100,00

4461 314

4462 P. P. (6)

4463 156 600,00

4464 315

4465 P. W. (3)

4466 280 200,00

4467 316

4468 P. R.

4469 1 855 440,00

4470 317

4471 P. A. (6)

4472 1 091 200,00

4473 318

4474 P. M. (3)

4475 993 450,00

4476 319

4477 P. S. (1)

4478 342 500,00

4479 320

4480 P.-K. J. (9)

4481 1 651 963,90

4482 321

4483 R. S. (1)

4484 201 500,00

4485 322

4486 R. W. (1)

4487 127 350,00

4488 323

4489 R. A. (1)

4490 64 300,00

4491 324

4492 R.-W. J. (1)

4493 31 850,00

4494 325

4495 R. K. (1)

4496 32 450,00

4497 326

4498 R. H.

4499 52 300,00

4500 327

4501 R. K. (2)

4502 97 000,00

4503 328

4504 R. M. (1)

4505 51 963,69

4506 329

4507 R. R. (6)

4508 26 350,00

4509 330

4510 R. T. (1)

4511 130 700,00

4512 331

4513 R. J. (1)

4514 205 750,00

4515 332

4516 R. A. (2)

4517 2 556 600,00

4518 333

4519 R. W. (2)

4520 441 722,61

4521 334

4522 R. J. (2)

4523 49 100,00

4524 335

4525 R. W. (3)

4526 112 350,00

4527 336

4528 R. A. (3)

4529 378 450,00

4530 337

4531 R. M. (2)

4532 98 450,00

4533 338

4534 R. K. (4)

4535 489 800,00

4536 339

4537 R. S. (2)

4538 63 680,00

4539 340

4540 R. T. (2)

4541 150 500,00

4542 341

4543 R. B. (1)

4544 81 200,00

4545 342

4546 R. D.

4547 82 800,00

4548 343

4549 S. T. (1)

4550 7 200,00

4551 344

4552 S. E. (2)

4553 63 900,00

4554 345

4555 S. O. (1)

4556 29 500,00

4557 346

4558 S. P. (1)

4559 29 500,00

4560 347

4561 S.-W. A. (1)

4562 82 500,00

4563 348

4564 S. M. (1)

4565 106 700,00

4566 349

4567 S. B.

4568 442 200,00

4569 350

4570 S. A. (2)

4571 2 238 400,00

4572 351

4573 S. R. (1)

4574 11 300,00

4575 352

4576 S. A. (3)

4577 33 516,18

4578 353

4579 S. M. (2)

4580 234 100,00

4581 354

4582 S. D. (2)

4583 51 900,00

4584 355

4585 S. J. (2)

4586 946 600,00

4587 356

4588 S. W. (3)

4589 858 400,00

4590 357

4591 S. M. (3)

4592 139 950,00

4593 358

4594 S. R. (2)

4595 160 977,40

4596 359

4597 S. Z. (1)

4598 38 400,00

4599 360

4600 S. S. (2)

4601 196 100,00

4602 361

4603 S. A. (5)

4604 146 300,00

4605 362

4606 S. S. (3)

4607 270 400,00

4608 363

4609 S. J. (4)

4610 1 009 210,00

4611 364

4612 S.-W. D.

4613 104 600,00

4614 365

4615 S. I. (1)

4616 163 950,00

4617 366

4618 S. M. (4)

4619 68 500,00

4620 367

4621 S. J. (5)

4622 60 550,00

4623 368

4624 S. S. (5)

4625 87 600,00

4626 369

4627 S. T. (3)

4628 831 775,96

4629 370

4630 S. M. (5)

4631 37 100,00

4632 371

4633 S. I. (2)

4634 280 350,00

4635 372

4636 S. M. (6)

4637 274 200,00

4638 373

4639 S. D. (3)

4640 585 500,00

4641 374

4642 S. M. (8)

4643 248 500,00

4644 375

4645 S. Z. (2)

4646 923 650,00

4647 376

4648 S. M. (9) i M.

4649 94 255,17

4650 377

4651 S. J. (6)

4652 134 000,00

4653 378

4654 S.-K. A. (9)

4655 112 900,00

4656 379

4657 S. H. (1)

4658 35 350,00

4659 380

4660 S. O. (2)

4661 60 100,00

4662 381

4663 S. J. (7)

4664 5 300,00

4665 382

4666 S. W.

4667 118 550,00

4668 383

4669 S. L.

4670 182 350,00

4671 384

4672 S. W. (4)

4673 151 850,00

4674 385

4675 S. A. (7)

4676 4 573 950,00

4677 386

4678 S. M. (11)

4679 1 052 200,00

4680 387

4681 S. E. (3)

4682 1 843 450,00

4683 388

4684 S. W. (5)

4685 1 340 850,00

4686 389

4687 S. M. (12)

4688 13 680,00

4689 390

4690 S. P. (2)

4691 325 850,00

4692 391

4693 Ś. D.

4694 99 700,00

4695 392

4696 Ś. E.

4697 176 950,00

4698 393

4699 Ś. S.

4700 1 240 304,00

4701 394

4702 Ś.-Ł. L.

4703 204 637,56

4704 395

4705 Ś. A. (1)

4706 257 296,00

4707 396

4708 Ś. P.

4709 57 250,00

4710 397

4711 T. B.

4712 398 000,00

4713 398

4714 T. M. (1)

4715 169 900,00

4716 399

4717 T. S.

4718 16 000,00

4719 400

4720 T. Z. (3)

4721 45 300,00

4722 401

4723 T. J. (1)

4724 111 700,00

4725 402

4726 T. Z. (4)

4727 205 700,00

4728 403

4729 T. K.

4730 53 700,00

4731 404

4732 T. T. (2)

4733 764 000,00

4734 405

4735 T. D. (1)

4736 270 950,00

4737 406

4738 T. L.

4739 138 240,00

4740 407

4741 T. A. (1)

4742 10 750,00

4743 408

4744 U. R.

4745 160 900,00

4746 409

4747 U. P.

4748 66 200,00

4749 410

4750 U. M. (2)

4751 254 600,00

4752 411

4753 (...) Sp. z o.o.

4754 1 856 850,00

4755 412

4756 W. W. (1)

4757 185 696,50

4758 413

4759 W. J. (2)

4760 175 537,20

4761 414

4762 W.-T. A. (2)

4763 413 100,00

4764 415

4765 W. G. (1)

4766 295 940,00

4767 416

4768 W.-P. D.

4769 90 400,00

4770 417

4771 W. M. (1)

4772 250 900,00

4773 418

4774 W. J. (3)

4775 80 088,00

4776 419

4777 W. J. (4)

4778 123 250,00

4779 420

4780 W. P. (1)

4781 537 941,57

4782 421

4783 W. J.

4784 178 100,00

4785 422

4786 W. M. (2)

4787 22 800,00

4788 423

4789 W. Z. (1)

4790 361 740,20

4791 424

4792 W. M. (3)

4793 946 100,00

4794 425

4795 W. Z. (2)

4796 228 500,00

4797 426

4798 W. Z. (3)

4799 174 400,00

4800 427

4801 W. S. (1)

4802 188 150,00

4803 428

4804 W. J. (5)

4805 125 850,00

4806 429

4807 W. M. (5)

4808 165 500,00

4809 430

4810 W. J. (6)

4811 33 500,00

4812 431

4813 W. E. (2)

4814 140 600,00

4815 432

4816 W. S. (2)

4817 133 500,00

4818 433

4819 Z. S. (2)

4820 719 617,07

4821 434

4822 Z. T.

4823 193 000,00

4824 435

4825 Z. A. (1)

4826 45 950,00

4827 436

4828 Z.-P. B. (1)

4829 65 250,00

4830 437

4831 Z. R.

4832 684 100,00

4833 438

4834 Z. J. (1)

4835 40 900,00

4836 439

4837 Z. P. (1)

4838 96 300,00

4839 440

4840 Z. W.

4841 41 471,42

4842 441

4843 Z. M. (1)

4844 408 400,00

4845 442

4846 Z. A. (3)

4847 93 850,00

4848 443

4849 Z. I.

4850 105 900,00

4851 444

4852 Z. A.

4853 129 850,00

4854 445

4855 Z. R.

4856 70 150,00

4857 446

4858 Z. H.

4859 398 900,00

4860 447

4861 Z. P. (2)

4862 195 700,00

4863 448

4864 Z. B. (1)

4865 128 200,00

4866 449

4867 Z. A. (4)

4868 46 400,00

4869 450

4870 Z. M. (2)

4871 296 700,00

4872 451

4873 Z. J. (2)

4874 7 000,00

4875 452

4876 Z. M. (3)

4877 857 400,00

4878 453

4879 Z. M.

4880 12 150,00

4881 454

4882 Ż. K. (1)

4883 174 700,00

4884 455

4885 Ż. N.

4886 137 200,00

4887 456

4888 Ż. A.

4889 200 000,00

4890 457

4891 Ż. B.

4892 238 750,00

4893 458

4894 Ż. A.

4895 96 400,00

4896 459

4897 Ż. J.

4898 144 500,00

4899 460

4900 Ż. D.

4901 35 400,00

4902 tj. o czyn z art. 296§1, 2 i 3 kk w zw. art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości w zw. z art. 12kk

4903 II. w okresie od dnia 1 maja 2004 roku do 30 września 2006 roku w W.działając wspólnie i w porozumieniu z A. K. (3)i E. D. (1)prowadził bez zezwolenia Komisji Papierów Wartościowych i Giełd a następnie Komisji Nadzoru Finansowego działalność w zakresie obrotu maklerskimi instrumentami finansowymi w ten sposób, iż będąc wspólnikiem (...) E. D. (1)i Spółka Sp. jawna z siedzibą w W.przy ulicy (...), zawierał poza rynkiem zorganizowanym umowy, których przedmiotem były niewystandaryzowane instrumenty pochodne w postaci nierzeczywistych walutowych kontraktów terminowych, opcji walutowych, swapów walutowych oraz swapów procentowych, których stroną był (...) Bank SAprzy czym środki pieniężne wykorzystywane do rozliczenia finansowego transakcji pochodziły z wpłat osób fizycznych oraz prawnych, które na mocy umów zawartych ze spółką (...)E. D.i Spółka Sp. jawna powierzyły temu podmiotowi środki pieniężne w celu ich lokowania w prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio do kształtowania się ceny rynkowej walut obcych lub od zmiany wysokości stóp procentowych przez co wykonywał czynności zastrzeżone dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą jako fundusz inwestycyjny

4904 tj. o czyn z art. 178 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o obrocie instrumentami finansowymi w zb. z art. 287 ustawy z dnia 27 maja 2004r. o funduszach inwestycyjnych w zw. z art. 11§2kk

4905 orzeka:

4906 I oskarżonego E. D. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie I. aktu oskarżenia uznaje za winnego, tego, że w okresie od lutego 1999 r. do 25 kwietnia 2007r. w W.działając czynem ciągłym w celu osiągnięcia korzyści majątkowej będąc zobowiązanym na podstawie umowy o świadczenie usług pośrednictwa finansowego zawieranej pomiędzy (...) E. D. (1)i Spółka - Spółka Jawna z siedzibą w W.przy ulicy (...), której był wspólnikiem, reprezentującym spółkę samodzielnie oraz mającym prawo i obowiązek prowadzenia jej spraw, a każdym kolejnym klientem, do zajmowania się sprawami majątkowymi niżej wymienionych osób fizycznych i prawnych, zobowiązanym wykonywać swoje obowiązki w dobrej wierze, w sposób profesjonalny i z zachowaniem standardów zawodowej staranności oraz standardów wynikających z warunków transakcji forem, nadużył udzielonych mu uprawnień i nie dopełnił ciążących na nim obowiązków w ten sposób, że przyjmując wpłaty od klientów i dokonując wypłat dla klientów i dla wspólników, nieprawidłowo ewidencjonował i rozliczał wpłaty i wypłaty, nieprawidłowo i niezgodnie ze stanem rzeczywistym naliczał zyski i straty oraz należne spółce prowizje oraz dopuścił do prowadzenia ksiąg rachunkowych wbrew przepisom ustawy o rachunkowości i do podawania w tych księgach nierzetelnych i niekompletnych danych, uniemożliwiając ustalenie w stosunku do każdego klienta odrębnie rzeczywistej wysokości depozytu i uzyskanego zysku lub straty w efekcie prowadzonych transakcji na rynku forex, a także posiadając wiedzę o wysokości ponoszonych strat z tytułu tych transakcji sporządzał i podawał klientom nieprawdziwe raporty miesięczne wskazujące - wbrew rzeczywistemu stanowi rzeczy - na uzyskiwanie przez wszystkich klientów zysków, w efekcie czego uniemożliwił klientom ograniczenie ponoszonych strat poprzez wcześniejsze wypłacenie depozytu oraz doprowadził do dowolnego wypłacania przez znaczną część klientów nienależnych im zysków, wyrządzając szkodę majątkową w wielkich rozmiarach w łącznej wysokości 261 118 496,91 (dwieście sześćdziesiąt jeden milionów, sto osiemnaście tysięcy czterysta dziewięćdziesiąt sześć złotych i 91/100)

4907 i tak niżej wymienionym pokrzywdzonym wyrządził szkodę w wysokości:

4908 1

4909 A. M. (1)

4910 76 000,00

4911 2

4912 A. M. (2)

4913 250 000,00

4914 3

4915 A. R. (1)

4916 2 380 000,00

4917 4

4918 (...) Sp. z o.o.

4919 135 750,00

4920 5

4921 (...) Sp. z o.o.

4922 350 000,00

4923 6

4924 A. K.

4925 6 250,00

4926 7

4927 (...) Sp. z o.o.

4928 356 750,00

4929 8

4930 A. K. (1)

4931 86 100,00

4932 9

4933 A. M. (3)

4934 20 000,00

4935 10

4936 A. J. (1)

4937 592 500,00

4938 11

4939 A. J. (2)

4940 44 050,00

4941 12

4942 A. A. (2)

4943 283 400,00

4944 13

4945 A. J. (3)

4946 224 200,00

4947 14

4948 B. G. (1)

4949 1 155 050,00

4950 15

4951 B. J. (3)

4952 112 620,00

4953 16

4954 B. H. (1)

4955 44 150,00

4956 17

4957 B. R. (1)

4958 168 200,00

4959 18

4960 B. J.

4961 100 000,00

4962 19

4963 B. Z. (1)

4964 50 000,00

4965 20

4966 B. G. (2)

4967 407 088,00

4968 21

4969 B. R. (2)

4970 584 600,00

4971 22

4972 B. M. (1)

4973 1 552 400,00

4974 23

4975 B. D. (1)

4976 138 350,00

4977 24

4978 B. M. (2)

4979 100 000,00

4980 25

4981 B. W. (2)

4982 985 000,00

4983 26

4984 B. H. (2)

4985 47 750,00

4986 27

4987 (...) Sp. z o.o.

4988 500 000,00

4989 28

4990 B. A.

4991 3 293 250,50

4992 29

4993 B. W. (2)

4994 10 000,00

4995 30

4996 B. E.

4997 80 000,00

4998 31

4999 B. R.

5000 50 000,00

5001 32

5002 B. T.

5003 284 100,00

5004 33

5005 B. Z. (2)

5006 20 000,00

5007 34

5008 B. B. (1)

5009 153 900,00

5010 35

5011 (...) P.

5012 202 000,00

5013 36

5014 B. E. (1)

5015 96 120,16

5016 37

5017 B. T. (1)

5018 540 000,00

5019 38

5020 B. M. (1)

5021 926 550,00

5022 39

5023 (...) Sp. z o.o.

5024 321 200,00

5025 40

5026 B. E. (2)

5027 242 950,00

5028 41

5029 B. P. (2)

5030 1 189 950,00

5031 42

5032 B. A. (2)

5033 430 000,00

5034 43

5035 B. D. (2)

5036 20 000,00

5037 44

5038 B. K. (2)

5039 12 000,00

5040 45

5041 B. S. (1)

5042 106 500,00

5043 46

5044 B. T. (2)

5045 140 000,00

5046 47

5047 B. J. (1)

5048 127 000,00

5049 48

5050 B. M. (3)

5051 237 100,00

5052 49

5053 B. J. (2)

5054 185 970,00

5055 50

5056 C. M. (1)

5057 79 350,00

5058 51

5059 C. A.

5060 356 150,00

5061 52

5062 C. A.

5063 313 800,00

5064 53

5065 C. I.

5066 180 000,00

5067 54

5068 C. A. (1)

5069 180 000,00

5070 55

5071 C. M. (2)

5072 713 875,00

5073 56

5074 C. A. (2)

5075 882 193,37

5076 57

5077 C. J. (1)

5078 130 750,00

5079 58

5080 C. S.

5081 322 800,00

5082 59

5083 C. M.

5084 379 150,00

5085 60

5086 C. T.

5087 315 150,00

5088 61

5089 C. Z.

5090 211 800,00

5091 62

5092 C. J. (2)

5093 187 050,00

5094 63

5095 C. L.

5096 85 000,00

5097 64

5098 C. A. (3)

5099 500 000,00

5100 65

5101 C. K.

5102 1 000 000,00

5103 66

5104 C. M. (3)

5105 1 098 900,00

5106 67

5107 C. W.

5108 1 189 920,00

5109 68

5110 C.- M. K.

5111 280 000,00

5112 69

5113 C. J. (4)

5114 3 901 132,46

5115 70

5116 C.-S. U.

5117 181 802,13

5118 71

5119 C. A. (4)

5120 647 300,00

5121 72

5122 C. M. (4)

5123 1 210 000,00

5124 73

5125 C. C. (2)

5126 80 000,00

5127 74

5128 C. M. (5)

5129 5 950 550,00

5130 75

5131 (...) Sp. z o.o.

5132 1 011 993,18

5133 76

5134 D. A. (1)

5135 64 050,00

5136 77

5137 de V. A.

5138 483 600,00

5139 78

5140 D. A. (2)

5141 32 100,00

5142 79

5143 D. K. (1)

5144 123 000,00

5145 80

5146 D. S.

5147 285 000,00

5148 81

5149 D. W. (1)

5150 41 200,00

5151 82

5152 D. W. (2)

5153 100 500,00

5154 83

5155 D.-S. B. (1)

5156 362 065,00

5157 84

5158 D. M. (1)

5159 6 854 600,00

5160 85

5161 D. M. (1)

5162 100 000,00

5163 86

5164 D. J. (1)

5165 100 000,00

5166 87

5167 (...) A. S. (1)

5168 50 000,00

5169 88

5170 D.- N. L.

5171 684 900,00

5172 89

5173 D. A. (3)

5174 196 000,00

5175 90

5176 D. G.

5177 17 670,00

5178 91

5179 D. R.

5180 34 770,00

5181 92

5182 D. A. (4)

5183 87 718,00

5184 93

5185 D. M. (2)

5186 46 932,00

5187 94

5188 D. T. (1)

5189 47 550,00

5190 95

5191 D. T. (2)

5192 760 000,00

5193 96

5194 D. B. (1)

5195 175 500,00

5196 97

5197 D. P.

5198 1 626 600,00

5199 98

5200 D. I. S.

5201 70 500,00

5202 99

5203 D. G.

5204 110 000,00

5205 100

5206 D. M. (3)

5207 47 530,00

5208 101

5209 E. M. (1)

5210 900 000,00

5211 102

5212 E. E.

5213 144 900,00

5214 103

5215 F. B.

5216 132 000,00

5217 104

5218 F. D.

5219 341 970,00

5220 105

5221 F. T.

5222 210 000,00

5223 106

5224 F. G.

5225 200 000,00

5226 107

5227 F. I.

5228 748 000,00

5229 108

5230 F. F. (1)

5231 150 000,00

5232 109

5233 F.-K. B. (1)

5234 129 500,00

5235 110

5236 F. R.

5237 67 000,00

5238 111

5239 F. S.

5240 315 000,00

5241 112

5242 Fundacja (...)

5243 116 000,00

5244 113

5245 F. A.

5246 50 000,00

5247 114

5248 G. B. (2)

5249 28 900,00

5250 115

5251 G. D.

5252 1 892 250,00

5253 116

5254 G. M. (2)

5255 245 510,97

5256 117

5257 G. P. (2)

5258 92 400,00

5259 118

5260 G. J.

5261 350 000,00

5262 119

5263 G. T.

5264 94 863,00

5265 120

5266 G. R. (1)

5267 44 550,00

5268 121

5269 G. A. (1)

5270 135 000,00

5271 122

5272 G. K. (1)

5273 406 000,00

5274 123

5275 G. K. (2)

5276 331 000,00

5277 124

5278 G. A. (2)

5279 46 700,00

5280 125

5281 G. R.

5282 297 200,00

5283 126

5284 G. J. (1)

5285 176 115,69

5286 127

5287 G. M. (3)

5288 160 000,00

5289 128

5290 G. J.

5291 375 979,90

5292 129

5293 G.-W. E.

5294 225 500,00

5295 130

5296 G. W. (1)

5297 6 521 650,00

5298 131

5299 G. K. (3)

5300 193 600,00

5301 132

5302 G. J. (2)

5303 180 900,00

5304 133

5305 G. M. (4)

5306 48 000,00

5307 134

5308 G. R. (2)

5309 45 000,00

5310 135

5311 G. Z. (1)

5312 150 080,00

5313 136

5314 G. D. (1)

5315 277 000,00

5316 137

5317 G. P. (1)

5318 26 430,00

5319 138

5320 G. M. (5)

5321 1 000 000,00

5322 139

5323 G. A. (3)

5324 154 000,00

5325 140

5326 G. Z. (2)

5327 20 544,00

5328 141

5329 G. J. (3)

5330 20 000,00

5331 142

5332 G. D. (2)

5333 48 500,00

5334 143

5335 G. S.

5336 745 000,00

5337 144

5338 G. A. (5)

5339 425 200,00

5340 145

5341 G. W. (2)

5342 400 800,00

5343 146

5344 H. D.

5345 1 017 000,00

5346 147

5347 H. N. J..

5348 2 659 000,00

5349 148

5350 H. A. (1)

5351 75 550,00

5352 149

5353 H. B.

5354 48 750,00

5355 150

5356 H. P.

5357 54 800,00

5358 151

5359 H. G.

5360 100 000,00

5361 152

5362 H.-K. M. (1)

5363 161 000,00

5364 153

5365 H. T.

5366 260 000,00

5367 154

5368 H. A. (2)

5369 100 000,00

5370 155

5371 I. H.

5372 86 700,00

5373 156

5374 Instytut (...) Sp. z o.o.

5375 150 000,00

5376 157

5377 I.-Ł. M.

5378 129 400,00

5379 158

5380 J. W. (3)

5381 600,00

5382 159

5383 J. D. (1)

5384 138 007,18

5385 160

5386 J. M. (2)

5387 330 000,00

5388 161

5389 J. J. (3)

5390 50 000,00

5391 162

5392 J. M. (3)

5393 200 000,00

5394 163

5395 J. W. (1)

5396 340 000,00

5397 164

5398 J. J. (4)

5399 116 000,00

5400 165

5401 J. K. (1)

5402 2 230 120,00

5403 166

5404 J. M. (4)

5405 617 250,00

5406 167

5407 J. W. (4)

5408 11 850,00

5409 168

5410 J. Z.

5411 945 500,00

5412 169

5413 J. B. (1)

5414 443 000,00

5415 170

5416 J. A. (1)

5417 154 500,00

5418 171

5419 J. W. (2)

5420 1 450 000,00

5421 172

5422 J. J. (5)

5423 129 000,00

5424 173

5425 J. I.

5426 229 000,00

5427 174

5428 J. E. (1)

5429 717 800,00

5430 175

5431 J. B. (2)

5432 862 025,00

5433 176

5434 J. M. (5)

5435 207 500,00

5436 177

5437 J.-D. B. (2)

5438 4 100,00

5439 178

5440 J. J. (6)

5441 488 000,00

5442 179

5443 J. J. (7)

5444 100 000,00

5445 180

5446 J. L. (1) R.

5447 50 000,00

5448 181

5449 J. J. (10)

5450 139 900,00

5451 182

5452 J. G.

5453 457 550,00

5454 183

5455 J. M. (6)

5456 1 157 150,00

5457 184

5458 J. K. (2)

5459 97 000,00

5460 185

5461 J. M. (7)

5462 97 750,00

5463 186

5464 (...) M. J. (1)

5465 656 400,00

5466 187

5467 J. R.

5468 149 650,00

5469 188

5470 J. E. (2)

5471 167 300,00

5472 189

5473 J. A. (2)

5474 1 803 100,00

5475 190

5476 K.-K. K. (1)

5477 145 000,00

5478 191

5479 K. I. (2)

5480 13 000,00

5481 192

5482 K. M. (2)

5483 365 000,00

5484 193

5485 K. M. (3)

5486 47 050,00

5487 194

5488 K. M. (4)

5489 149 500,00

5490 195

5491 K. A. (1)

5492 201 000,00

5493 196

5494 K. W. (1)

5495 200 000,00

5496 197

5497 K. Z.

5498 117 500,00

5499 198

5500 Kancelaria Adwokacka adw. Ł. H. (1)

5501 107 374,00

5502 199

5503 K. A. (2)

5504 300 000,00

5505 200

5506 K. R. (1)

5507 110 450,00

5508 201

5509 K. T.

5510 46 200,00

5511 202

5512 K. Z.

5513 151 000,00

5514 203

5515 K. E. (1)

5516 790 000,00

5517 204

5518 K. I. (1)

5519 85 000,00

5520 205

5521 K. R. (2)

5522 8 400,00

5523 206

5524 K. A. (3)

5525 45 000,00

5526 207

5527 K. A. (5)

5528 406 000,00

5529 208

5530 K. J. (1)

5531 832 900,00

5532 209

5533 K. R. (3)

5534 150 000,00

5535 210

5536 K. K. (2)

5537 100 000,00

5538 211

5539 K. B. (2)

5540 304 600,00

5541 212

5542 K. J. (2)

5543 50 000,00

5544 213

5545 K. K. (3)

5546 2 000 000,00

5547 214

5548 K. J. (3)

5549 24 750,00

5550 215

5551 K. M. (5)

5552 45 950,00

5553 216

5554 K. K. (4)

5555 310 000,00

5556 217

5557 K. R. (4)

5558 73 720,00

5559 218

5560 K. W. (2)

5561 276 500,00

5562 219

5563 K. A. (5)

5564 1 485 450,00

5565 220

5566 K. G.

5567 589 700,00

5568 221

5569 K. C.

5570 135 282,85

5571 222

5572 K. H.

5573 71 100,00

5574 223

5575 K. A. (6)

5576 310 000,00

5577 224

5578 (...) Sp. z o.o.

5579 967 000,00

5580 225

5581 K. S. (1)

5582 832 000,00

5583 226

5584 K. M. (6)

5585 25 000,00

5586 227

5587 K. L. (1)

5588 80 000,00

5589 228

5590 K. P. (1)

5591 97 000,00

5592 229

5593 K.-K. J. (4)

5594 115 000,00

5595 230

5596 K. B. (3) i T.

5597 62 600,00

5598 231

5599 K. J. (5)

5600 1 500 000,00

5601 232

5602 K.-D. R.

5603 145 950,00

5604 233

5605 K. W.

5606 400 000,00

5607 234

5608 K. E. (1)

5609 103 000,00

5610 235

5611 K. S. (2)

5612 105 000,00

5613 236

5614 K. E. (3)

5615 140 000,00

5616 237

5617 K. W. (3)

5618 300 750,00

5619 238

5620 K. K. (6)

5621 385 000,00

5622 239

5623 K. J. (6)

5624 188 000,00

5625 240

5626 K.-B. D.

5627 267 789,56

5628 241

5629 K. M. (7)

5630 145 000,00

5631 242

5632 K. D. (1)

5633 95 500,00

5634 243

5635 K. P. (2)

5636 233 300,00

5637 244

5638 K. A. (7)

5639 227 000,00

5640 245

5641 K. M. (10)

5642 6 150,00

5643 246

5644 K. M. (8)

5645 50 000,00

5646 247

5647 K. M. (11)

5648 14 670,00

5649 248

5650 K. J.

5651 157 650,00

5652 249

5653 K. P. W. (1)

5654 140 758,00

5655 250

5656 K. E. (4)

5657 82 025,00

5658 251

5659 K. M. (12)

5660 40 000,00

5661 252

5662 K. P. (3)

5663 894 050,00

5664 253

5665 K. L. (2)

5666 850 000,00

5667 254

5668 K. B. (4)

5669 231 738,16

5670 255

5671 K. L.

5672 250 000,00

5673 256

5674 K. J. (7)

5675 37 050,00

5676 257

5677 K. J. (8)

5678 180 000,00

5679 258

5680 K. B.

5681 200 000,00

5682 259

5683 K. D. (2)

5684 44 620,00

5685 260

5686 K. R. (5)

5687 98 830,00

5688 261

5689 K. A. (8)

5690 209 300,00

5691 262

5692 K. K. (8)

5693 220 000,00

5694 263

5695 K. K. (9)

5696 506 000,00

5697 264

5698 K. B. (5)

5699 100 000,00

5700 265

5701 L. D.

5702 103 400,00

5703 266

5704 L. L. (1)

5705 179 100,00

5706 267

5707 L. G.

5708 135 650,00

5709 268

5710 L. K.

5711 307 600,00

5712 269

5713 L. B.

5714 89 000,00

5715 270

5716 L. H. (2)

5717 150 000,00

5718 271

5719 L. A. K. (2)

5720 200 000,00

5721 272

5722 L. K. (1)

5723 52 000,00

5724 273

5725 L. R. (1)

5726 100 000,00

5727 274

5728 L. J.

5729 1 853 800,00

5730 275

5731 L. W.

5732 361 750,00

5733 276

5734 L. M. (1)

5735 261 150,00

5736 277

5737 L. M. (2)

5738 225 000,00

5739 278

5740 L. T. (1)

5741 770 000,00

5742 279

5743 L. K.

5744 70 850,00

5745 280

5746 L. U. (1)

5747 50 000,00

5748 281

5749 L. H. (3)

5750 83 000,00

5751 282

5752 L. R. (2)

5753 14 280,00

5754 283

5755 L. R.

5756 1 585 550,00

5757 284

5758 L. I.

5759 111 200,00

5760 285

5761 (...) Sp. z o.o.

5762 4 000 000,00

5763 286

5764 L. K.

5765 122 350,00

5766 287

5767 Ł. R.

5768 1 480 477,00

5769 288

5770 Ł. K. (1)

5771 500 000,00

5772 289

5773 Ł. W.

5774 222 350,00

5775 290

5776 Ł. R. (1)

5777 83 649,00

5778 291

5779 Ł. T.

5780 4 576 710,00

5781 292

5782 Ł. J.

5783 274 000,00

5784 293

5785 Ł. S. (1)

5786 57 950,00

5787 294

5788 Ł. E.

5789 10 000,00

5790 295

5791 Ł. A.

5792 129 750,00

5793 296

5794 Ł. H. (2)

5795 81 000,00

5796 297

5797 Ł. B.

5798 256 000,00

5799 298

5800 Ł. K. (2)

5801 25 000,00

5802 299

5803 Ł. J.

5804 99 250,00

5805 300

5806 Ł. S. (2)

5807 398 800,00

5808 301

5809 M. A. (1)

5810 1 000 000,00

5811 302

5812 M. R.

5813 40 000,00

5814 303

5815 M. W.

5816 199 000,00

5817 304

5818 M. J. (2)

5819 120 000,00

5820 305

5821 M. C.

5822 105 550,00

5823 306

5824 M. R.

5825 154 500,00

5826 307

5827 M. K. (1)

5828 1 665 950,00

5829 308

5830 M. A. (2)

5831 8 521 000,00

5832 309

5833 M. B. (1)

5834 200 000,00

5835 310

5836 M. A. (3)

5837 39 700,00

5838 311

5839 M. A. (4)

5840 167 000,00

5841 312

5842 M. J. (3)

5843 495 350,00

5844 313

5845 M. S. (1)

5846 273 850,00

5847 314

5848 M. M. (2)

5849 655 300,00

5850 315

5851 M. K. (2)

5852 103 470,00

5853 316

5854 M. J. (4)

5855 345 000,00

5856 317

5857 M. M. (3)

5858 71 000,00

5859 318

5860 M. M. (4)

5861 290 000,00

5862 319

5863 M. M. (5)

5864 595 000,00

5865 320

5866 M. T.

5867 2 058 996,50

5868 321

5869 M. W. (2)

5870 430 000,00

5871 322

5872 M. L.

5873 214 850,00

5874 323

5875 M. P. (1)

5876 300 000,00

5877 324

5878 M. B. (2)

5879 32 000,00

5880 325

5881 M. Z. (1)

5882 320 000,00

5883 326

5884 M. F.

5885 1 900 000,00

5886 327

5887 M. A. (5)

5888 136 500,00

5889 328

5890 M. A. (6)

5891 1 241 100,00

5892 329

5893 M. M. (2)

5894 150 000,00

5895 330

5896 M. W.

5897 116 800,00

5898 331

5899 M. M. (7)

5900 260 000,00

5901 332

5902 M. K. (3)

5903 1 000 000,00

5904 333

5905 M. M. (8)

5906 103 958,00

5907 334

5908 N. E.

5909 52 200,00

5910 335

5911 N. M. (3)

5912 72 550,00

5913 336

5914 N. M. (1)

5915 200 000,00

5916 337

5917 N. B.

5918 100 000,00

5919 338

5920 N. M. (2)

5921 50 800,00

5922 339

5923 N. H.

5924 325 000,00

5925 340

5926 N. J. (1)

5927 120 000,00

5928 341

5929 N. P.

5930 88 000,00

5931 342

5932 N. R.

5933 228 200,00

5934 343

5935 (...) Sp. z o.o.

5936 300 193,15

5937 344

5938 N. J. (2)

5939 2 715 000,00

5940 345

5941 O. S. (1)

5942 192 000,00

5943 346

5944 O. S. (2)

5945 1 859 200,00

5946 347

5947 O. U.

5948 120 000,00

5949 348

5950 O. M. (1)

5951 458 000,00

5952 349

5953 O. A.

5954 665 500,00

5955 350

5956 O. P. (1)

5957 400 000,00

5958 351

5959 O. K.

5960 26 900,00

5961 352

5962 O. R.

5963 815 400,00

5964 353

5965 O. E.

5966 183 700,00

5967 354

5968 O. P. (2)

5969 530 000,00

5970 355

5971 O. W.

5972 1 500 000,00

5973 356

5974 O. G.

5975 56 350,00

5976 357

5977 O. H.

5978 80 200,00

5979 358

5980 O. B.

5981 32 100,00

5982 359

5983 O. J.

5984 133 950,00

5985 360

5986 O. M. (2) i L.

5987 48 000,00

5988 361

5989 O. I.

5990 500,00

5991 362

5992 O. M. (3)

5993 93 150,00

5994 363

5995 O. C.

5996 43 250,00

5997 364

5998 O. M.

5999 194 500,00

6000 365

6001 O. M.

6002 240 000,00

6003 366

6004 O. R.

6005 123 100,00

6006 367

6007 O. R.

6008 98 000,00

6009 368

6010 O. M.

6011 1 478 000,00

6012 369

6013 O. L.

6014 151 000,00

6015 370

6016 O. T.

6017 100 000,00

6018 371

6019 P. J. (4)

6020 35 570,00

6021 372

6022 P. T. (1)

6023 819 892,00

6024 373

6025 P. A. (1)

6026 182 000,00

6027 374

6028 P.-W. A.

6029 100 000,00

6030 375

6031 P. G. (1)

6032 36 850,00

6033 376

6034 P. S. S. (1)

6035 200 000,00

6036 377

6037 P. J. (5)

6038 8 150,00

6039 378

6040 P. B. (2)

6041 102 150,00

6042 379

6043 P. G. (2)

6044 75 000,00

6045 380

6046 P.-S. A. (1)

6047 200 000,00

6048 381

6049 P.-M. K. (4)

6050 717 800,00

6051 382

6052 P. M. (1)

6053 4 000 000,00

6054 383

6055 P. D.

6056 528 300,00

6057 384

6058 P. T. (2)

6059 164 000,00

6060 385

6061 P. M. (2)

6062 200 000,00

6063 386

6064 P. W. (2)

6065 571 050,00

6066 387

6067 P.-D. M. (4)

6068 200 000,00

6069 388

6070 P. P. (5)

6071 330 000,00

6072 389

6073 P. A. (2)

6074 4 826 952,35

6075 390

6076 P. K. (1)

6077 226 300,00

6078 391

6079 P. A. (3)

6080 760 970,00

6081 392

6082 (...) S.A.

6083 853 100,00

6084 393

6085 (...) Sp. z o.o.

6086 1 580 000,00

6087 394

6088 P. H.

6089 140 000,00

6090 395

6091 P. E.

6092 27 500,00

6093 396

6094 P. J. (1)

6095 330 000,00

6096 397

6097 P. J. (2)

6098 100 000,00

6099 398

6100 P. K. (2)

6101 107 500,00

6102 399

6103 P. A. (4)

6104 110 000,00

6105 400

6106 (...) Sp. z o.o.

6107 1 189 600,00

6108 401

6109 P. J. (3)

6110 298 751,50

6111 402

6112 P. A. (5)

6113 137 200,00

6114 403

6115 P. P. (6)

6116 172 800,00

6117 404

6118 P. W. (3)

6119 336 600,00

6120 405

6121 P. R.

6122 1 874 340,00

6123 406

6124 P. A. (6)

6125 1 165 000,00

6126 407

6127 P. M. (3)

6128 1 025 250,00

6129 408

6130 P. G. (3)

6131 40 000,00

6132 409

6133 P. K. (3)

6134 144 600,00

6135 410

6136 P. S. (1)

6137 383 000,00

6138 411

6139 P. Z. (1)

6140 175 000,00

6141 412

6142 P.-K. J. (9)

6143 1 713 763,90

6144 413

6145 P.-T. Z. (1)

6146 40 000,00

6147 414

6148 R. S. (1)

6149 223 700,00

6150 415

6151 R. W. (1)

6152 133 950,00

6153 416

6154 R. A. (1)

6155 73 000,00

6156 417

6157 R. W. (4)

6158 762 746,00

6159 418

6160 R.-W. J. (1)

6161 45 350,00

6162 419

6163 R. (...) I.

6164 350 000,00

6165 420

6166 R. K. (1)

6167 349 250,00

6168 421

6169 R. H.

6170 205 000,00

6171 422

6172 R. K. (2)

6173 100 000,00

6174 423

6175 R. M. (1)

6176 132 963,69

6177 424

6178 R. R. (6)

6179 44 950,00

6180 425

6181 R. K. (3)

6182 150 000,00

6183 426

6184 R. T. (1)

6185 140 000,00

6186 427

6187 R. J. (1)

6188 249 850,00

6189 428

6190 (...) Sp. z o.o.

6191 1 000 000,00

6192 429

6193 R. A. (2)

6194 2 586 000,00

6195 430

6196 R. W. (2)

6197 478 622,61

6198 431

6199 R. J. (2)

6200 54 800,00

6201 432

6202 R. W. (3)

6203 124 650,00

6204 433

6205 R. A. (3)

6206 382 050,00

6207 434

6208 R. M. (2)

6209 111 650,00

6210 435

6211 R. K. (4)

6212 500 000,00

6213 436

6214 R. S. (2)

6215 122 780,00

6216 437

6217 R. T. (2)

6218 155 000,00

6219 438

6220 R. B. (1)

6221 87 500,00

6222 439

6223 R. D.

6224 85 800,00

6225 440

6226 S. T. (1)

6227 15 000,00

6228 441

6229 S. E. M. (2)

6230 31 820,00

6231 442

6232 S. E. (2)

6233 72 000,00

6234 443

6235 S. J. (1)

6236 100 000,00

6237 444

6238 S. O. (1)

6239 40 000,00

6240 445

6241 S. P. (1)

6242 40 000,00

6243 446

6244 S.-W. A. (1)

6245 97 800,00

6246 447

6247 S. W. (1)

6248 1 520 500,00

6249 448

6250 S. L. T. (2)

6251 8 000,00

6252 449

6253 S. M. (1)

6254 113 000,00

6255 450

6256 S. W. (2)

6257 134 000,00

6258 451

6259 S. B.

6260 450 000,00

6261 452

6262 S. A. (2)

6263 2 470 000,00

6264 453

6265 S. R. (1)

6266 15 500,00

6267 454

6268 S. A. (3)

6269 57 216,18

6270 455

6271 S. M. (2)

6272 250 000,00

6273 456

6274 S. D. (2)

6275 60 000,00

6276 457

6277 S. J. (2)

6278 1 000 000,00

6279 458

6280 S. W. (3)

6281 898 000,00

6282 459

6283 S. W. (6)

6284 140 000,00

6285 460

6286 S. M. (3)

6287 154 050,00

6288 461

6289 S. A. (4)

6290 100 000,00

6291 462

6292 S. R. (2)

6293 174 477,40

6294 463

6295 S. Z. (1)

6296 60 000,00

6297 464

6298 S. S. (2)

6299 200 000,00

6300 465

6301 S. A. (5)

6302 170 000,00

6303 466

6304 S. S. (3)

6305 280 000,00

6306 467

6307 S. J. (3)

6308 250 000,00

6309 468

6310 S. B. (3)

6311 10 290,00

6312 469

6313 S. J. (4)

6314 1 815 010,00

6315 470

6316 S.-W. D.

6317 106 700,00

6318 471

6319 S. I. (1)

6320 171 450,00

6321 472

6322 S. M. (4)

6323 130 000,00

6324 473

6325 S. A. (8)

6326 36 000,00

6327 474

6328 S. J. (5)

6329 65 050,00

6330 475

6331 S. T. (2)

6332 94 400,00

6333 476

6334 S. A. (6)

6335 1 000 000,00

6336 477

6337 S. S. (5)

6338 110 100,00

6339 478

6340 S. T. (3)

6341 931 075,96

6342 479

6343 S. M. (5)

6344 45 200,00

6345 480

6346 S. I. (2)

6347 310 050,00

6348 481

6349 S. B. (2)

6350 961 500,00

6351 482

6352 S. M. (6)

6353 300 000,00

6354 483

6355 S. T. (4)

6356 14 500,00

6357 484

6358 S. D. (3)

6359 604 100,00

6360 485

6361 S. M. (7)

6362 192 500,00

6363 486

6364 S. M. (13)

6365 10 950,00

6366 487

6367 S. M. (8)

6368 289 000,00

6369 488

6370 S. Z. (2)

6371 1 001 950,00

6372 489

6373 S. M. (9) i M.

6374 125 455,17

6375 490

6376 S. T. (5)

6377 2 900,00

6378 491

6379 S. J. (6)

6380 145 700,00

6381 492

6382 (...) P.

6383 20 000,00

6384 493

6385 S.-K. A. (9)

6386 130 000,00

6387 494

6388 S. J. (8)

6389 100 333,87

6390 495

6391 S. H. (1)

6392 19 250,00

6393 496

6394 S. O. (2)

6395 76 000,00

6396 497

6397 S. J. (7)

6398 59 600,00

6399 498

6400 S. M. (10)

6401 880 000,00

6402 499

6403 S. J.

6404 90 250,00

6405 500

6406 S. W.

6407 60 650,00

6408 501

6409 S. L.

6410 185 350,00

6411 502

6412 S. D. (4)

6413 240 000,00

6414 503

6415 S. W. (4)

6416 160 850,00

6417 504

6418 S. A. (7)

6419 4 950 450,00

6420 505

6421 S. M. (11)

6422 1 300 000,00

6423 506

6424 S. E. (3)

6425 1 869 850,00

6426 507

6427 S. W. (5)

6428 1 360 050,00

6429 508

6430 S. A. (9)

6431 3 150,00

6432 509

6433 S. M. (12)

6434 33 780,00

6435 510

6436 S. P. (2)

6437 369 950,00

6438 511

6439 Ś. W.

6440 161 250,00

6441 512

6442 Ś. D.

6443 127 000,00

6444 513

6445 Ś. E.

6446 179 650,00

6447 514

6448 Ś. S.

6449 1 276 904,00

6450 515

6451 Ś.-Ł. L.

6452 208 537,56

6453 516

6454 Ś. A. (1)

6455 273 496,00

6456 517

6457 Ś. A. (2)

6458 188 400,00

6459 518

6460 Ś. P.

6461 63 250,00

6462 519

6463 T. B.

6464 407 000,00

6465 520

6466 T. M. (1)

6467 36 000,00

6468 521

6469 T. Z. (2)

6470 500 000,00

6471 522

6472 T. S.

6473 55 900,00

6474 523

6475 T. Z. (3)

6476 90 000,00

6477 524

6478 T. J. (2)

6479 85 000,00

6480 525

6481 T. J. (1)

6482 116 800,00

6483 526

6484 T. Z. (4)

6485 222 500,00

6486 527

6487 T. M. (2)

6488 1 817 000,00

6489 528

6490 T. Z.

6491 100 000,00

6492 529

6493 T. K.

6494 60 000,00

6495 530

6496 T. T. (2)

6497 778 100,00

6498 531

6499 T. D. (1)

6500 276 950,00

6501 532

6502 T. L.

6503 145 740,00

6504 533

6505 T. A. (1)

6506 20 350,00

6507 534

6508 T. L.

6509 200 000,00

6510 535

6511 U. R.

6512 167 500,00

6513 536

6514 U. M. (1)

6515 1 000 000,00

6516 537

6517 U. P.

6518 69 500,00

6519 538

6520 U. M. (2)

6521 275 000,00

6522 539

6523 (...) Sp. z o.o.

6524 1 897 950,00

6525 540

6526 W. W. (1)

6527 255 596,50

6528 541

6529 W. J. (2)

6530 203 137,20

6531 542

6532 (...) S.A.

6533 455 000,00

6534 543

6535 W. A. (2)

6536 50 000,00

6537 544

6538 W.-T. A. (2)

6539 420 000,00

6540 545

6541 W. G. (1)

6542 329 840,00

6543 546

6544 W.-P. D.

6545 106 500,00

6546 547

6547 W. M. (1)

6548 280 000,00

6549 548

6550 W. J. (8)

6551 20 000,00

6552 549

6553 W. J. (3)

6554 233 388,00

6555 550

6556 W. J. (4)

6557 134 050,00

6558 551

6559 W. S. (4)

6560 70 000,00

6561 552

6562 W. E. (1)

6563 60 000,00

6564 553

6565 W. P. (1)

6566 693 041,57

6567 554

6568 W. J.

6569 188 300,00

6570 555

6571 W. M. (2)

6572 69 000,00

6573 556

6574 W. Z. (1)

6575 500 940,20

6576 557

6577 W. M. (3)

6578 950 900,00

6579 558

6580 W. M. (4)

6581 100 000,00

6582 559

6583 W. Z. (2)

6584 233 000,00

6585 560

6586 W. Z. (3)

6587 223 300,00

6588 561

6589 W. S. (1)

6590 207 350,00

6591 562

6592 W. L.

6593 8 800,00

6594 563

6595 W. J. (5)

6596 130 350,00

6597 564

6598 W. M. (5)

6599 170 000,00

6600 565

6601 W. J. (6)

6602 175 400,00

6603 566

6604 W. E. (2)

6605 146 000,00

6606 567

6607 W. S. (2)

6608 141 000,00

6609 568

6610 W. K.

6611 175 000,00

6612 569

6613 W. B.

6614 80 240,00

6615 570

6616 W. E. (3)

6617 2 000 000,00

6618 571

6619 Z. S. (2)

6620 775 417,07

6621 572

6622 Z. M. (4)

6623 28 000,00

6624 573

6625 Z. T.

6626 295 000,00

6627 574

6628 Z. A. (1)

6629 54 950,00

6630 575

6631 Z. D. (1)

6632 96 800,00

6633 576

6634 Z. A. (2)

6635 1 300 000,00

6636 577

6637 Z.-P. B. (1)

6638 73 050,00

6639 578

6640 Z. R.

6641 700 000,00

6642 579

6643 Z. J. (1)

6644 52 000,00

6645 580

6646 Z. P. (1)

6647 99 000,00

6648 581

6649 Z. W.

6650 64 571,42

6651 582

6652 Z. M. (1)

6653 438 700,00

6654 583

6655 Z. D. (2)

6656 269 000,00

6657 584

6658 Z. A. (3)

6659 97 750,00

6660 585

6661 Z. I.

6662 111 000,00

6663 586

6664 Z. A.

6665 132 850,00

6666 587

6667 Z. R.

6668 73 750,00

6669 588

6670 Z. H.

6671 533 000,00

6672 589

6673 Z. P. (2)

6674 199 300,00

6675 590

6676 Z. B. (1)

6677 130 000,00

6678 591

6679 Z. A. (4)

6680 56 300,00

6681 592

6682 Z. A.

6683 1 000 000,00

6684 593

6685 Z. M. (2)

6686 360 000,00

6687 594

6688 Z. J. (2)

6689 20 800,00

6690 595

6691 Z. M. (3)

6692 879 000,00

6693 596

6694 Z. M.

6695 20 850,00

6696 597

6697 Z. A. (5)

6698 50 000,00

6699 598

6700 Ż. P.

6701 18 250,00

6702 599

6703 Ż. K. (1)

6704 184 000,00

6705 600

6706 Ż. N.

6707 146 200,00

6708 601

6709 Ż. A.

6710 230 000,00

6711 602

6712 Ż. K. (2)

6713 1 000,00

6714 603

6715 Ż. B.

6716 296 050,00

6717 604

6718 Ż. A.

6719 100 000,00

6720 605

6721 Ż. J.

6722 175 700,00

6723 606

6724 Ż. D.

6725 42 000,00

6726 i tak opisany czyn kwalifikuje jako przestępstwo z art. 296 § 3 kk w zw. z art. 296 § 2 kk w zw. z art. 296 § 1 kk w zb. z art. 77 pkt. 1 ustawy o rachunkowości w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk i za ten czyn na mocy art. 296 § 3 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza oskarżonemu E. D. (1) karę 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności, a na mocy art. 33 § 2 kk w zw. z art. 309 kk wymierza oskarżonemu karę 600 (sześciuset) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 500 (pięciuset) złotych

6727 II. oskarżonego E. D. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie II aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że w okresie od dnia 1 maja 2004 roku do 25 kwietnia 2007 roku w W.jako wspólnik spółki jawnej (...) E. D.i Spółka, Spółka Jawna prowadził bez zezwolenia Komisji Papierów Wartościowych i Giełd a następnie Komisji Nadzoru Finansowego działalność w zakresie obrotu maklerskimi instrumentami finansowymi, będącą jednocześnie działalnością zastrzeżoną dla funduszy inwestycyjnych, polegającą na zawieraniu poza rynkiem zorganizowanym umów, których przedmiotem były niewystandaryzowane instrumenty pochodne w postaci nierzeczywistych walutowych kontraktów terminowych, opcji walutowych, swapów walutowych oraz swapów procentowych, których stroną był (...) Bank SA, przy czym środki pieniężne lokowane w instrumenty rynku pieniężnego i wykorzystywane do rozliczenia finansowego transakcji, pochodziły z wpłat osób fizycznych oraz prawnych, zebranych w oparciu o umowy zawarte ze spółką (...)E. D.i Spółka - Spółka Jawna, których przedmiotem był udział w tym przedsięwzięciu i na podstawie których klienci powierzyli temu podmiotowi środki pieniężne w celu ich lokowania w prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od kształtowania się ceny rynkowej walut obcych lub od zmiany wysokości stóp procentowych i tak opisany czyn kwalifikuje jako przestępstwo z art. 178 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o obrocie instrumentami finansowymi w zb. z art. 287 ustawy z dnia 27 maja 2004r. o funduszach inwestycyjnych w zw. z art. 11 § 2 kk i za ten czyn na mocy art. 287 ustawy o funduszach inwestycyjnych w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza oskarżonemu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności

6728 III. w ramach czynów zarzucanych oskarżonemu E. D. (1)w punktach III i V uznaje oskarżonego E. D. (1)za winnego, tego, że okresie od lipca 2006r. do kwietnia 2007r. w W.działając czynem ciągłym podrobił dokumenty w postaci gwarancji dobrego wykonania umowy oraz w postaci zmian do przedmiotowych gwarancji wystawianych przez (...) Bank SAna zlecenie (...) E. D. (1)i Spółka, Spółka Jawna zobowiązujących (...) Bank SAdo zapłacenia na rzecz klientów Spółki (...)wskazanych w tych dokumentach kwot w przypadku nienależytego wykonania umowy tj. powstania straty na ich rachunku przekraczającej 5% w skali miesiąca od kwoty depozytu lub nie wypłacenia im kwoty depozytu albo kwoty rozliczeniowej zgodnie z art. 5 pkt. 1 umowy o świadczenie usług pośrednictwa finansowego i tak podrobił:

6729 ⚫

6730 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na J. C. z dnia 31.01.2007r.

6731 ⚫

6732 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...)wystawioną na J. C.z dnia 9.08.2006r.

6733 ⚫

6734 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na M. W. (3) z dnia 4.04.2007r.

6735 ⚫

6736 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na M. Z. (2) z dnia 28.08.2006r.

6737 ⚫

6738 Zmianę NR 1 do Gwarancji nr (...) wystawioną na B. i J. M. (8) z dnia 31.07.2006r.

6739 ⚫

6740 Zmianę NR 7 do Gwarancji nr (...) wystawioną na B.i J. M. (8)z dnia 31.01.2007r.

6741 ⚫

6742 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na A. V. z dnia 3.04.2007r.

6743 ⚫

6744 Zmianę Nr 2 do Gwarancji Nr (...) wystawioną na J. S. (1)z dnia 28.08.2006r.

6745 ⚫

6746 Zmianę Nr 3 do Gwarancji Nr (...) wystawioną na J. S. (1)z dnia 28.02.2007r.

6747 ⚫

6748 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...)wystawioną na I. F.z dnia 3.08.2006r.

6749 ⚫

6750 Zmianę Nr 2 do Gwarancji Nr (...) wystawioną na A. K. (4)z dnia 20.02.2007r.

6751 ⚫

6752 Zmianę Nr 1 do Gwarancji Nr (...) wystawioną na A. K. (4)z dnia 31.07.2006r.

6753 ⚫

6754 Zmianę Nr 3 do Gwarancji Nr (...) wystawioną na J. M. (9)z dnia 1.11.2006r.

6755 ⚫

6756 Zmianę Nr 1 do Gwarancji Nr (...) wystawioną na A. O.z dnia 7.02.2007r.

6757 ⚫

6758 Zmianę Nr 1 do Gwarancji Nr (...) wystawioną na K. J. (10)z dnia 28.09.2006r.

6759 ⚫

6760 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na M. O. (1) z dnia 12.03.2007r.

6761 ⚫

6762 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na W. G. (2) z dnia 30.03.2007r.

6763 ⚫

6764 Zmianę nr 3 do Gwarancji Nr (...) wystawioną na W. G. (2)z dnia 28.09.2006r.

6765 ⚫

6766 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na A. P. (1) z dnia 23.03.2007r.

6767 ⚫

6768 Zmianę nr 2 do Gwarancji nr (...) wystawioną na E. R.z dnia 20.02.2007r.

6769 ⚫

6770 Zmianę nr 1 do Gwarancji nr (...) wystawioną na E. R.z dnia 31.07.2006r.

6771 ⚫

6772 Zmianę nr 4 do Gwarancji nr (...) wystawioną na D. J. (2)z dnia 27.10.2006r.

6773 ⚫

6774 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na A. P. (2) z dnia 31.01.2007r.

6775 ⚫

6776 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na A. P. (2) z dnia 9.08.2006r.

6777 ⚫

6778 Zmianę nr 3 do Gwarancji nr (...) (...)wystawioną na E.i B. K. (1)z dnia 1.11.2006r.

6779 ⚫

6780 Zmianę nr 3 do Gwarancji nr (...) wystawioną na W. R.z dnia 1.11.2006r.

6781 ⚫

6782 Zmianę nr 3 do gwarancji dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na J. S. (2) z dnia 31.01.2007r.

6783 ⚫

6784 Gwarancję dobrego wykonania umowy (...) wystawioną A. P. (3) z dnia 11.12.2006r.

6785 ⚫

6786 Zmianę nr 3 do Gwarancji NR (...) wystawioną na W. J. (7)z dnia 30.08.2006r.

6787 ⚫

6788 Zmianę nr 4 do Gwarancji NR (...) wystawioną na W. J. (7)z dnia 12.02.2007r.

6789 ⚫

6790 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na M. J. (5) z dnia 5.04.2007r.

6791 ⚫

6792 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na G. B. (1) z dnia 12.02.2007r.

6793 ⚫

6794 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...)wystawioną na R. P.z dnia 3.08.2006r

6795 ⚫

6796 Zmianę NR 1 do Gwarancji NR (...) wystawioną na R. P.z dnia 31.01.2007r.

6797 ⚫

6798 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną w dniu 12.02. 2007 na rzecz E. W.

6799 ⚫

6800 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną w dniu 12.03.2007 na rzecz M. G. (1)

6801 ⚫

6802 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną w dniu 01.02.2007 na rzecz B. S. (2)

6803 ⚫

6804 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na rzecz J. L. (2) w dniu 01.02.2007r.

6805 ⚫

6806 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na rzecz W. S. (3) w dniu 12.02.2007r.

6807 ⚫

6808 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na rzecz K. M. (9) w dniu 12.02.2007r.

6809 i tak opisany czyn kwalifikuje jako przestępstwo z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 12 kk i za ten czyn na mocy art. 270 § 1 kk wymierza oskarżonemu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności

6810 IV. oskarżonego E. D. (1)w ramach czynu zarzucanego w punkcie IV uznaje za winnego tego, że w okresie od 1 stycznia 2005r. do 28 lutego 2007r. w W.działając czynem ciągłym będąc wspólnikiem (...) E. D. (1)i Spółka, Spółka Jawna z siedzibą w W.przy ulicy (...), reprezentującym spółkę samodzielnie oraz mającym prawo i obowiązek prowadzenia jej spraw, będąc uprawnionym do wystawiania dokumentów w jej imieniu poświadczał nieprawdę co do okoliczności mających znaczenie prawne w przekazywanych osobom, które były klientami spółki w latach 2004, 2005 i 2006 i Urzędom Skarbowym rocznych PIT- ach 8 C tj. w informacjach o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych za lata 2004 - 2006, wskazując w tych dokumentach przychody tych klientów spółki z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz realizacji praw z nich wynikających niezgodne z rzeczywistymi wynikami transakcji forex - i tak opisany czyn kwalifikuje jako przestępstwo z art. 271 § 1 kk w zw. z art. 12 kk i za ten czyn na mocy art. 271 § 1 kk wymierza oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności

6811 V. oskarżonego E. D. (1) uniewinnia od zarzutu popełniania czynu opisanego w punkcie V, tj. czynu z art. 284 § 2 kk w zw. z art. 294 § 1 kk

6812 VI. na mocy art. 85 kk i art. 86 § 1 kk w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec oskarżonego E. D. (1) w punktach I, II, III i IV wyroku wymierza oskarżonemu E. D. (1) karę łączną 8 (ośmiu) lat pozbawienia wolności

6813 VII. Na mocy art. 63 § 1 kk zalicza oskarżonemu E. D. (1) na poczet orzeczonej w punkcie VI wyroku kary łącznej pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od 25.04.2007 do 16.12.2008 przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności

6814 VIII. Oskarżonego A. K. (3) w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że:

6815 a. w okresie od lutego 1999r. do 30 września 2006r. w W.będąc obowiązanym na podstawie umów o świadczenie usług pośrednictwa finansowego zawartych pomiędzy klientami a (...) E. D. (1)i Spółka - Spółka Jawna z (...)przy ulicy (...), do zajmowania się sprawami majątkowymi niżej wymienionych osób fizycznych i prawnych w dobrej wierze, w sposób profesjonalny i z zachowaniem standardów zawodowej staranności oraz standardów wynikających z warunków transakcji forex, nieumyślnie nie dopełnił ciążących na nim obowiązków w ten sposób, iż jako wspólnik reprezentujący spółkę samodzielnie oraz mający prawo i obowiązek prowadzenia jej spraw zaniechał realizacji zadań spółki oraz rzetelnego prowadzenia jej spraw pozostawiając to wyłącznej gestii E. D. (1), przez co dopuścił do nieprawidłowego ewidencjonowania i rozliczania wpłat i wypłat klientów oraz wypłat wspólników, nieprawidłowego i niezgodnego ze stanem rzeczywistym naliczania klientom zysków i strat z transakcji forex, nieprawidłowego naliczania i rozliczania należnych spółce prowizji oraz do prowadzenia ksiąg rachunkowych wbrew przepisom ustawy o rachunkowości i podawania w tych księgach nierzetelnych i niekompletnych danych, uniemożliwiających ustalenie w stosunku do każdego klienta odrębnie rzeczywistej wysokości depozytu i uzyskanego zysku lub poniesionej straty w efekcie prowadzonych transakcji na rynku forex, jak też do informowania klientów o nieprawdziwych stanach ich kont poprzez przekazywanie raportów miesięcznych wykazujących fałszywą wysokość stanu ich kont oraz osiągniętego zysku z transakcji forex dokonanych w danym miesiącu, w następstwie czego dokonywane były wypłaty klientom, którzy działając w przeświadczeniu, iż osiągnęli zyski wycofywali nienależne im środki, co z kolei doprowadzało do powstania strat w depozytach pozostałych klientów, a przy tym uniemożliwiało ograniczenie im ponoszonych strat poprzez wcześniejsze wypłacenie depozytu i w ten sposób nieumyślnie wyrządził niżej wymienionym pokrzywdzonym szkodę majątkową w wielkich rozmiarach w łącznej wysokości

6816 nie mniejszej niż 172 516 769,56 zł (sto siedemdziesiąt dwa miliony pięćset szesnaście tysięcy siedemset sześćdziesiąt dziewięć złotych i 56/100), przy czym na dzień 30.09.2006 r.

6817 szkoda ta w stosunku do poszczególnych pokrzywdzonych wynosiła:

6818 Lp

6819 Klient

6820 suma straty w okresie 1999-30.09.2006

6821 1

6822 A. M. (1)

6823 76 000,00

6824 2

6825 A. M. (2)

6826 250 000,00

6827 3

6828 A. R. (1)

6829 2 680 000,00

6830 4

6831 (...) Sp. z o.o.

6832 120 750,00

6833 5

6834 A. K.

6835 13 250,00

6836 6

6837 (...) Sp. z o.o.

6838 400 000,00

6839 7

6840 A. K. (1)

6841 88 700,00

6842 8

6843 A. M. (3)

6844 20 000,00

6845 9

6846 A. J. (1)

6847 671 600,00

6848 10

6849 A. J. (2)

6850 26 550,00

6851 11

6852 A. A. (2)

6853 120 100,00

6854 12

6855 A. J. (3)

6856 308 500,00

6857 13

6858 B. G. (1)

6859 1 565 450,00

6860 14

6861 B. J. (3)

6862 164 770,00

6863 15

6864 B. R. (1)

6865 244 200,00

6866 16

6867 B. J.

6868 100 000,00

6869 17

6870 B. G. (2)

6871 97 488,00

6872 18

6873 B. R. (2)

6874 860 250,00

6875 19

6876 B. D. (1)

6877 199 750,00

6878 20

6879 B. W. (2)

6880 1 055 000,00

6881 21

6882 B. A.

6883 162 700,50

6884 22

6885 B. W. (2)

6886 10 000,00

6887 23

6888 B. Z. (2)

6889 20 000,00

6890 24

6891 B. B. (1)

6892 207 900,00

6893 25

6894 (...) P.

6895 182 000,00

6896 26

6897 B. E. (1)

6898 105 120,16

6899 27

6900 B. T. (1)

6901 80 000,00

6902 28

6903 (...) Sp. z o.o.

6904 690 500,00

6905 29

6906 B. E. (2)

6907 284 700,00

6908 30

6909 B. P. (2)

6910 868 950,00

6911 31

6912 B. A. (2)

6913 445 000,00

6914 32

6915 B. K. (2)

6916 2 000,00

6917 33

6918 B. S. (1)

6919 51 500,00

6920 34

6921 B. T. (2)

6922 140 000,00

6923 35

6924 B. J. (1)

6925 177 000,00

6926 36

6927 B. M. (3)

6928 295 650,00

6929 37

6930 B. J. (2)

6931 188 470,00

6932 38

6933 C. M. (1)

6934 97 400,00

6935 39

6936 C. A.

6937 435 400,00

6938 40

6939 C. A.

6940 713 450,00

6941 41

6942 C. I.

6943 200 000,00

6944 42

6945 C. A. (1)

6946 180 000,00

6947 43

6948 C. M. (2)

6949 1 079 875,00

6950 44

6951 C. A. (2)

6952 642 193,37

6953 45

6954 C. J. (1)

6955 131 750,00

6956 46

6957 C. S.

6958 236 300,00

6959 47

6960 C. M.

6961 42 700,00

6962 48

6963 C. T.

6964 415 800,00

6965 49

6966 C. Z.

6967 241 950,00

6968 50

6969 C. J. (2)

6970 247 050,00

6971 51

6972 C. A. (3)

6973 500 000,00

6974 52

6975 C. K.

6976 1 000 000,00

6977 53

6978 C. M. (3)

6979 63 100,00

6980 54

6981 C. W.

6982 1 139 920,00

6983 55

6984 C.- M. K.

6985 280 000,00

6986 56

6987 C. J. (4)

6988 4 071 132,46

6989 57

6990 C.-S. U.

6991 199 802,13

6992 58

6993 C. A. (4)

6994 742 500,00

6995 59

6996 C. M. (4)

6997 930 000,00

6998 60

6999 C. C. (2)

7000 80 000,00

7001 61

7002 C. M. (5)

7003 520 550,00

7004 62

7005 (...) Sp. z o.o.

7006 1 500 000,00

7007 63

7008 D. A. (2)

7009 39 700,00

7010 64

7011 D. K. (1)

7012 59 000,00

7013 65

7014 D. S.

7015 285 000,00

7016 66

7017 D. W. (1)

7018 53 500,00

7019 67

7020 D. W. (2)

7021 123 300,00

7022 68

7023 D. M. (1)

7024 9 321 550,00

7025 69

7026 D. M. (1)

7027 100 000,00

7028 70

7029 D. J. (1)

7030 100 000,00

7031 71

7032 (...) A. S. (1)

7033 350 000,00

7034 72

7035 D.- N. L.

7036 734 900,00

7037 73

7038 D. A. (3)

7039 196 000,00

7040 74

7041 D. G.

7042 17 670,00

7043 75

7044 D. R.

7045 48 270,00

7046 76

7047 D. A. (4)

7048 85 318,00

7049 77

7050 D. M. (2)

7051 46 932,00

7052 78

7053 D. T. (1)

7054 49 650,00

7055 79

7056 D. T. (2)

7057 1 560 000,00

7058 80

7059 D. B. (1)

7060 184 200,00

7061 81

7062 D. I. S.

7063 67 500,00

7064 82

7065 D. G.

7066 110 000,00

7067 83

7068 D. M. (3)

7069 34 290,00

7070 84

7071 E. E.

7072 147 900,00

7073 85

7074 F. B.

7075 110 000,00

7076 86

7077 F. D.

7078 342 970,00

7079 87

7080 F. T.

7081 270 000,00

7082 88

7083 F. I.

7084 982 000,00

7085 89

7086 F.-K. B. (1)

7087 140 400,00

7088 90

7089 F. R.

7090 67 000,00

7091 91

7092 Fundacja (...)

7093 178 500,00

7094 92

7095 F. A.

7096 50 000,00

7097 93

7098 G. B. (2)

7099 79 000,00

7100 94

7101 G. D.

7102 2 064 200,00

7103 95

7104 G. M. (2)

7105 220 510,97

7106 96

7107 G. P. (2)

7108 53 200,00

7109 97

7110 G. J.

7111 300 000,00

7112 98

7113 G. T.

7114 144 863,00

7115 99

7116 G. R. (1)

7117 53 550,00

7118 100

7119 G. A. (1)

7120 115 000,00

7121 101

7122 G. K. (1)

7123 376 000,00

7124 102

7125 G. K. (2)

7126 331 000,00

7127 103

7128 G. R.

7129 373 200,00

7130 104

7131 G. M. (3)

7132 160 000,00

7133 105

7134 G. J.

7135 480 000,00

7136 106

7137 G.-W. E.

7138 234 500,00

7139 107

7140 G. W. (1)

7141 6 521 650,00

7142 108

7143 G. J. (2)

7144 161 000,00

7145 109

7146 G. M. (4)

7147 100 000,00

7148 110

7149 G. R. (2)

7150 100 000,00

7151 111

7152 G. Z. (1)

7153 133 880,00

7154 112

7155 G. D. (1)

7156 336 150,00

7157 113

7158 G. P. (1)

7159 35 380,00

7160 114

7161 G. J. (3)

7162 20 000,00

7163 115

7164 G. D. (2)

7165 67 000,00

7166 116

7167 G. W. (2)

7168 169 450,00

7169 117

7170 H. D.

7171 954 000,00

7172 118

7173 H. N. J..

7174 1 559 000,00

7175 119

7176 H. A. (1)

7177 65 550,00

7178 120

7179 H. P.

7180 104 900,00

7181 121

7182 H. G.

7183 100 000,00

7184 122

7185 H.-K. M. (1)

7186 161 000,00

7187 123

7188 H. T.

7189 410 000,00

7190 124

7191 I. H.

7192 100 000,00

7193 125

7194 Instytut (...) Sp. z o.o.

7195 220 000,00

7196 126

7197 I.-Ł. M.

7198 147 400,00

7199 127

7200 J. W. (3)

7201 22 200,00

7202 128

7203 J. D. (1)

7204 495 007,18

7205 129

7206 J. M. (2)

7207 265 000,00

7208 130

7209 J. M. (3)

7210 200 000,00

7211 131

7212 J. W. (1)

7213 240 000,00

7214 132

7215 J. K. (1)

7216 3 930 120,00

7217 133

7218 J. M. (4)

7219 977 550,00

7220 134

7221 J. W. (4)

7222 11 850,00

7223 135

7224 J. B. (1)

7225 453 000,00

7226 136

7227 J. A. (1)

7228 84 500,00

7229 137

7230 J. W. (2)

7231 950 000,00

7232 138

7233 J. I.

7234 263 000,00

7235 139

7236 J. E. (1)

7237 885 000,00

7238 140

7239 J. B. (2)

7240 360 600,00

7241 141

7242 J. M. (5)

7243 207 500,00

7244 142

7245 J.-D. B. (2)

7246 4 100,00

7247 143

7248 J. J. (6)

7249 511 000,00

7250 144

7251 J. J. (7)

7252 100 000,00

7253 145

7254 J. L. (1) R.

7255 50 000,00

7256 146

7257 J. J. (10)

7258 559 900,00

7259 147

7260 J. G.

7261 541 850,00

7262 148

7263 J. M. (6)

7264 901 950,00

7265 149

7266 J. K. (2)

7267 97 000,00

7268 150

7269 J. M. (7)

7270 229 650,00

7271 151

7272 (...) M. J. (1)

7273 908 400,00

7274 152

7275 J. R.

7276 141 000,00

7277 153

7278 J. E. (2)

7279 98 650,00

7280 154

7281 J. A. (2)

7282 1 000 000,00

7283 155

7284 K.-K. K. (1)

7285 100 000,00

7286 156

7287 K. I. (2)

7288 21 000,00

7289 157

7290 K. M. (3)

7291 62 250,00

7292 158

7293 K. M. (4)

7294 197 450,00

7295 159

7296 K. A. (1)

7297 176 000,00

7298 160

7299 K. W. (1)

7300 200 000,00

7301 161

7302 K. Z.

7303 114 500,00

7304 162

7305 Kancelaria Adwokacka adw. Ł. H. (1)

7306 110 000,00

7307 163

7308 K. R. (1)

7309 219 000,00

7310 164

7311 K. T.

7312 187 050,00

7313 165

7314 K. Z.

7315 151 000,00

7316 166

7317 K. E. (1)

7318 790 000,00

7319 167

7320 K. I. (1)

7321 164 000,00

7322 168

7323 K. R. (2)

7324 35 400,00

7325 169

7326 K. A. (3)

7327 60 000,00

7328 170

7329 K. A. (5)

7330 729 000,00

7331 171

7332 K. J. (1)

7333 832 900,00

7334 172

7335 K. K. (2)

7336 100 000,00

7337 173

7338 K. B. (2)

7339 175 000,00

7340 174

7341 K. J. (2)

7342 50 000,00

7343 175

7344 K. K. (3)

7345 2 000 000,00

7346 176

7347 K. J. (3)

7348 24 750,00

7349 177

7350 K. M. (5)

7351 75 150,00

7352 178

7353 K. K. (4)

7354 560 000,00

7355 179

7356 K. R. (4)

7357 92 720,00

7358 180

7359 K. W. (2)

7360 299 500,00

7361 181

7362 K. A. (5)

7363 1 826 200,00

7364 182

7365 K. G.

7366 589 700,00

7367 183

7368 K. C.

7369 175 282,85

7370 184

7371 K. H.

7372 86 300,00

7373 185

7374 K. A. (6)

7375 340 000,00

7376 186

7377 K. S. (1)

7378 740 000,00

7379 187

7380 K. M. (6)

7381 25 000,00

7382 188

7383 K. L. (1)

7384 80 000,00

7385 189

7386 K. P. (1)

7387 97 000,00

7388 190

7389 K.-K. J. (4)

7390 115 000,00

7391 191

7392 K. B. (3) i T.

7393 62 600,00

7394 192

7395 K.-D. R.

7396 234 950,00

7397 193

7398 K. W.

7399 400 000,00

7400 194

7401 K. E. (1)

7402 170 000,00

7403 195

7404 K. W. (3)

7405 135 050,00

7406 196

7407 K. K. (6)

7408 360 000,00

7409 197

7410 K. J. (6)

7411 131 000,00

7412 198

7413 K.-B. D.

7414 281 339,56

7415 199

7416 K. M. (7)

7417 145 000,00

7418 200

7419 K. A. (7)

7420 177 000,00

7421 201

7422 K. M. (10)

7423 39 200,00

7424 202

7425 K. M. (8)

7426 50 000,00

7427 203

7428 K. M. (11)

7429 1 270,00

7430 204

7431 K. J.

7432 197 150,00

7433 205

7434 K. P. W. (1)

7435 150 758,00

7436 206

7437 K. E. (4)

7438 95 700,00

7439 207

7440 K. M. (12)

7441 40 000,00

7442 208

7443 K. P. (3)

7444 894 050,00

7445 209

7446 K. L. (2)

7447 850 000,00

7448 210

7449 K. B. (4)

7450 231 738,16

7451 211

7452 K. J. (7)

7453 44 650,00

7454 212

7455 K. B.

7456 200 000,00

7457 213

7458 K. D. (2)

7459 146 070,00

7460 214

7461 K. R. (5)

7462 99 880,00

7463 215

7464 K. A. (8)

7465 259 250,00

7466 216

7467 K. K. (8)

7468 220 000,00

7469 217

7470 K. K. (9)

7471 606 000,00

7472 218

7473 L. D.

7474 103 400,00

7475 219

7476 L. L. (1)

7477 151 350,00

7478 220

7479 L. G.

7480 162 000,00

7481 221

7482 L. B.

7483 40 000,00

7484 222

7485 L. H. (2)

7486 150 000,00

7487 223

7488 L. A. K. (2)

7489 200 000,00

7490 224

7491 L. W.

7492 307 900,00

7493 225

7494 L. M. (1)

7495 313 800,00

7496 226

7497 L. M. (2)

7498 295 000,00

7499 227

7500 L. T. (1)

7501 770 000,00

7502 228

7503 L. K.

7504 108 950,00

7505 229

7506 L. U. (1)

7507 50 000,00

7508 230

7509 L. H. (3)

7510 83 000,00

7511 231

7512 L. R. (2)

7513 14 280,00

7514 232

7515 L. R.

7516 7 000,00

7517 233

7518 L. I.

7519 150 000,00

7520 234

7521 L. K.

7522 158 650,00

7523 235

7524 Ł. R.

7525 1 550 877,00

7526 236

7527 Ł. W.

7528 227 050,00

7529 237

7530 Ł. R. (1)

7531 100 000,00

7532 238

7533 Ł. T.

7534 5 019 760,00

7535 239

7536 Ł. J.

7537 274 000,00

7538 240

7539 Ł. S. (1)

7540 121 500,00

7541 241

7542 Ł. E.

7543 10 000,00

7544 242

7545 Ł. A.

7546 136 750,00

7547 243

7548 Ł. H. (2)

7549 83 000,00

7550 244

7551 Ł. B.

7552 257 700,00

7553 245

7554 Ł. K. (2)

7555 25 000,00

7556 246

7557 Ł. S. (2)

7558 398 800,00

7559 247

7560 M. A. (1)

7561 1 000 000,00

7562 248

7563 M. R.

7564 40 000,00

7565 249

7566 M. W.

7567 157 000,00

7568 250

7569 M. J. (2)

7570 80 000,00

7571 251

7572 M. C.

7573 242 050,00

7574 252

7575 M. R.

7576 199 100,00

7577 253

7578 M. K. (1)

7579 2 008 950,00

7580 254

7581 M. A. (2)

7582 2 911 000,00

7583 255

7584 M. B. (1)

7585 200 000,00

7586 256

7587 M. A. (4)

7588 172 000,00

7589 257

7590 M. J. (3)

7591 245 150,00

7592 258

7593 M. S. (1)

7594 347 350,00

7595 259

7596 M. M. (2)

7597 445 350,00

7598 260

7599 M. K. (2)

7600 103 470,00

7601 261

7602 M. J. (4)

7603 330 000,00

7604 262

7605 M. M. (3)

7606 102 400,00

7607 263

7608 M. M. (4)

7609 170 000,00

7610 264

7611 M. M. (5)

7612 410 000,00

7613 265

7614 M. T.

7615 2 058 996,50

7616 266

7617 M. W. (2)

7618 430 000,00

7619 267

7620 M. L.

7621 90 800,00

7622 268

7623 M. P. (1)

7624 300 000,00

7625 269

7626 M. B. (2)

7627 75 000,00

7628 270

7629 M. Z. (1)

7630 350 000,00

7631 271

7632 M. F.

7633 1 900 000,00

7634 272

7635 M. A. (6)

7636 1 601 100,00

7637 273

7638 M. M. (2)

7639 70 000,00

7640 274

7641 M. W.

7642 108 800,00

7643 275

7644 M. M. (7)

7645 260 000,00

7646 276

7647 M. M. (8)

7648 126 378,00

7649 277

7650 N. E.

7651 59 400,00

7652 278

7653 N. M. (3)

7654 72 550,00

7655 279

7656 N. B.

7657 100 000,00

7658 280

7659 N. M. (2)

7660 69 600,00

7661 281

7662 N. J. (1)

7663 125 000,00

7664 282

7665 N. P.

7666 88 000,00

7667 283

7668 N. R.

7669 327 400,00

7670 284

7671 (...) Sp. z o.o.

7672 369 550,00

7673 285

7674 N. J. (2)

7675 2 130 000,00

7676 286

7677 O. S. (1)

7678 82 000,00

7679 287

7680 O. M. (1)

7681 540 000,00

7682 288

7683 O. A.

7684 768 650,00

7685 289

7686 O. K.

7687 73 200,00

7688 290

7689 O. R.

7690 1 106 450,00

7691 291

7692 O. E.

7693 184 100,00

7694 292

7695 O. P. (2)

7696 530 000,00

7697 293

7698 O. W.

7699 3 500 000,00

7700 294

7701 O. G.

7702 45 050,00

7703 295

7704 O. H.

7705 60 400,00

7706 296

7707 O. B.

7708 189 900,00

7709 297

7710 O. J.

7711 177 950,00

7712 298

7713 O. M. (2) i L.

7714 17 000,00

7715 299

7716 O. I.

7717 16 500,00

7718 300

7719 O. M. (3)

7720 80 150,00

7721 301

7722 O. M.

7723 144 050,00

7724 302

7725 O. M.

7726 120 000,00

7727 303

7728 O. R.

7729 78 100,00

7730 304

7731 O. M.

7732 1 678 000,00

7733 305

7734 O. L.

7735 200 000,00

7736 306

7737 P. J. (4)

7738 35 570,00

7739 307

7740 P. T. (1)

7741 804 892,00

7742 308

7743 P. A. (1)

7744 234 000,00

7745 309

7746 P.-W. A.

7747 100 000,00

7748 310

7749 P. G. (1)

7750 13 850,00

7751 311

7752 P. J. (5)

7753 26 450,00

7754 312

7755 P. B. (2)

7756 244 950,00

7757 313

7758 P. G. (2)

7759 45 000,00

7760 314

7761 P.-S. A. (1)

7762 200 000,00

7763 315

7764 P.-M. K. (4)

7765 534 800,00

7766 316

7767 P. D.

7768 536 200,00

7769 317

7770 P. T. (2)

7771 124 000,00

7772 318

7773 P. M. (2)

7774 200 000,00

7775 319

7776 P. W. (2)

7777 590 550,00

7778 320

7779 P.-D. M. (4)

7780 250 000,00

7781 321

7782 P. P. (5)

7783 300 000,00

7784 322

7785 P. A. (2)

7786 4 343 352,35

7787 323

7788 P. K. (1)

7789 466 200,00

7790 324

7791 P. A. (3)

7792 1 520 520,00

7793 325

7794 (...) S.A.

7795 1 000 000,00

7796 326

7797 (...) Sp. z o.o.

7798 880 000,00

7799 327

7800 P. H.

7801 140 000,00

7802 328

7803 P. E.

7804 43 400,00

7805 329

7806 P. J. (1)

7807 386 000,00

7808 330

7809 P. K. (2)

7810 66 500,00

7811 331

7812 P. A. (4)

7813 150 000,00

7814 332

7815 P. J. (3)

7816 298 751,50

7817 333

7818 P. A. (5)

7819 100 000,00

7820 334

7821 P. P. (6)

7822 245 550,00

7823 335

7824 P. W. (3)

7825 404 600,00

7826 336

7827 P. R.

7828 2 000 000,00

7829 337

7830 P. A. (6)

7831 1 165 000,00

7832 338

7833 P. M. (3)

7834 2 039 700,00

7835 339

7836 P. K. (3)

7837 175 000,00

7838 340

7839 P. S. (1)

7840 683 000,00

7841 341

7842 P. Z. (1)

7843 1 465 000,00

7844 342

7845 P.-K. J. (9)

7846 1 600 000,00

7847 343

7848 R. S. (1)

7849 34 050,00

7850 344

7851 R. W. (1)

7852 95 650,00

7853 345

7854 R. A. (1)

7855 73 000,00

7856 346

7857 R. W. (4)

7858 1 190 366,00

7859 347

7860 R.-W. J. (1)

7861 45 350,00

7862 348

7863 R. K. (1)

7864 349 250,00

7865 349

7866 R. H.

7867 205 000,00

7868 350

7869 R. K. (2)

7870 100 000,00

7871 351

7872 R. M. (1)

7873 142 963,69

7874 352

7875 R. R. (6)

7876 54 300,00

7877 353

7878 R. T. (1)

7879 200 000,00

7880 354

7881 R. J. (1)

7882 356 250,00

7883 355

7884 R. A. (2)

7885 891 600,00

7886 356

7887 R. W. (2)

7888 478 622,61

7889 357

7890 R. J. (2)

7891 70 000,00

7892 358

7893 R. W. (3)

7894 170 250,00

7895 359

7896 R. M. (2)

7897 149 650,00

7898 360

7899 R. K. (4)

7900 500 000,00

7901 361

7902 R. S. (2)

7903 202 230,00

7904 362

7905 R. T. (2)

7906 185 000,00

7907 363

7908 R. B. (1)

7909 197 500,00

7910 364

7911 R. D.

7912 100 000,00

7913 365

7914 S. T. (1)

7915 15 000,00

7916 366

7917 S. E. M. (2)

7918 413 840,00

7919 367

7920 S. E. (2)

7921 72 000,00

7922 368

7923 S. O. (1)

7924 40 000,00

7925 369

7926 S. P. (1)

7927 40 000,00

7928 370

7929 S.-W. A. (1)

7930 80 400,00

7931 371

7932 S. L. T. (2)

7933 8 000,00

7934 372

7935 S. M. (1)

7936 90 000,00

7937 373

7938 S. B.

7939 450 000,00

7940 374

7941 S. A. (2)

7942 2 470 000,00

7943 375

7944 S. R. (1)

7945 69 100,00

7946 376

7947 S. A. (3)

7948 57 216,18

7949 377

7950 S. M. (2)

7951 250 000,00

7952 378

7953 S. D. (2)

7954 100 000,00

7955 379

7956 S. J. (2)

7957 1 200 000,00

7958 380

7959 S. W. (3)

7960 898 000,00

7961 381

7962 S. W. (6)

7963 260 000,00

7964 382

7965 S. M. (3)

7966 207 150,00

7967 383

7968 S. R. (2)

7969 159 477,40

7970 384

7971 S. Z. (1)

7972 60 000,00

7973 385

7974 S. S. (2)

7975 200 000,00

7976 386

7977 S. A. (5)

7978 170 000,00

7979 387

7980 S. S. (3)

7981 250 000,00

7982 388

7983 S. B. (3)

7984 118 160,00

7985 389

7986 S. J. (4)

7987 2 561 490,00

7988 390

7989 S.-W. D.

7990 100 000,00

7991 391

7992 S. I. (1)

7993 209 450,00

7994 392

7995 S. M. (4)

7996 130 000,00

7997 393

7998 S. A. (8)

7999 106 000,00

8000 394

8001 S. J. (5)

8002 80 250,00

8003 395

8004 S. S. (5)

8005 145 350,00

8006 396

8007 S. T. (3)

8008 851 075,96

8009 397

8010 S. M. (5)

8011 100 200,00

8012 398

8013 S. I. (2)

8014 310 050,00

8015 399

8016 S. M. (6)

8017 300 000,00

8018 400

8019 S. T. (4)

8020 4 300,00

8021 401

8022 S. D. (3)

8023 680 250,00

8024 402

8025 S. M. (13)

8026 26 150,00

8027 403

8028 S. M. (8)

8029 383 000,00

8030 404

8031 S. Z. (2)

8032 1 305 950,00

8033 405

8034 S. M. (9) i M.

8035 110 755,17

8036 406

8037 S. T. (5)

8038 8 900,00

8039 407

8040 S. J. (6)

8041 145 700,00

8042 408

8043 (...) P.

8044 20 000,00

8045 409

8046 S.-K. A. (9)

8047 130 000,00

8048 410

8049 S. J. (8)

8050 478 333,87

8051 411

8052 S. H. (1)

8053 19 250,00

8054 412

8055 S. O. (2)

8056 84 000,00

8057 413

8058 S. J. (7)

8059 162 600,00

8060 414

8061 S. W.

8062 40 000,00

8063 415

8064 S. L.

8065 46 100,00

8066 416

8067 S. W. (4)

8068 203 050,00

8069 417

8070 S. A. (7)

8071 3 309 800,00

8072 418

8073 S. M. (11)

8074 1 300 000,00

8075 419

8076 S. E. (3)

8077 2 023 300,00

8078 420

8079 S. W. (5)

8080 923 300,00

8081 421

8082 S. A. (9)

8083 3 150,00

8084 422

8085 S. M. (12)

8086 93 780,00

8087 423

8088 S. P. (2)

8089 369 950,00

8090 424

8091 Ś. D.

8092 127 000,00

8093 425

8094 Ś. E.

8095 144 350,00

8096 426

8097 Ś. S.

8098 886 054,00

8099 427

8100 Ś.-Ł. L.

8101 177 700,00

8102 428

8103 Ś. A. (1)

8104 344 796,00

8105 429

8106 Ś. P.

8107 68 150,00

8108 430

8109 T. B.

8110 137 000,00

8111 431

8112 T. M. (1)

8113 32 000,00

8114 432

8115 T. S.

8116 108 400,00

8117 433

8118 T. Z. (3)

8119 90 000,00

8120 434

8121 T. J. (2)

8122 120 000,00

8123 435

8124 T. J. (1)

8125 150 000,00

8126 436

8127 T. Z. (4)

8128 222 500,00

8129 437

8130 T. K.

8131 68 000,00

8132 438

8133 T. T. (2)

8134 404 100,00

8135 439

8136 T. D. (1)

8137 272 800,00

8138 440

8139 T. L.

8140 186 940,00

8141 441

8142 T. A. (1)

8143 33 950,00

8144 442

8145 U. R.

8146 170 000,00

8147 443

8148 U. P.

8149 108 950,00

8150 444

8151 U. M. (2)

8152 350 000,00

8153 445

8154 (...) Sp. z o.o.

8155 830 050,00

8156 446

8157 W. W. (1)

8158 255 596,50

8159 447

8160 W. J. (2)

8161 143 137,20

8162 448

8163 W.-T. A. (2)

8164 500 000,00

8165 449

8166 W. G. (1)

8167 285 800,00

8168 450

8169 W.-P. D.

8170 97 500,00

8171 451

8172 W. M. (1)

8173 280 000,00

8174 452

8175 W. J. (8)

8176 20 000,00

8177 453

8178 W. J. (4)

8179 462 900,00

8180 454

8181 W. S. (4)

8182 770 000,00

8183 455

8184 W. P. (1)

8185 1 004 935,00

8186 456

8187 W. J.

8188 53 300,00

8189 457

8190 W. M. (2)

8191 69 000,00

8192 458

8193 W. Z. (1)

8194 460 000,00

8195 459

8196 W. Z. (2)

8197 142 000,00

8198 460

8199 W. Z. (3)

8200 223 300,00

8201 461

8202 W. S. (1)

8203 192 650,00

8204 462

8205 W. L.

8206 8 800,00

8207 463

8208 W. J. (5)

8209 107 750,00

8210 464

8211 W. M. (5)

8212 100 000,00

8213 465

8214 W. J. (6)

8215 175 400,00

8216 466

8217 W. E. (2)

8218 182 550,00

8219 467

8220 W. S. (2)

8221 200 000,00

8222 468

8223 W. B.

8224 131 440,00

8225 469

8226 Z. S. (2)

8227 775 417,07

8228 470

8229 Z. M. (4)

8230 28 000,00

8231 471

8232 Z. T.

8233 295 000,00

8234 472

8235 Z. A. (1)

8236 70 150,00

8237 473

8238 Z.-P. B. (1)

8239 83 200,00

8240 474

8241 Z. R.

8242 985 000,00

8243 475

8244 Z. J. (1)

8245 115 000,00

8246 476

8247 Z. P. (1)

8248 79 000,00

8249 477

8250 Z. W.

8251 64 571,42

8252 478

8253 Z. M. (1)

8254 560 300,00

8255 479

8256 Z. A. (3)

8257 105 000,00

8258 480

8259 Z. I.

8260 126 000,00

8261 481

8262 Z. A.

8263 122 550,00

8264 482

8265 Z. R.

8266 88 950,00

8267 483

8268 Z. H.

8269 533 000,00

8270 484

8271 Z. P. (2)

8272 100 000,00

8273 485

8274 Z. B. (1)

8275 100 000,00

8276 486

8277 Z. A. (4)

8278 83 300,00

8279 487

8280 Z. M. (2)

8281 360 000,00

8282 488

8283 Z. J. (2)

8284 16 050,00

8285 489

8286 Z. M. (3)

8287 904 000,00

8288 490

8289 Z. M.

8290 31 700,00

8291 491

8292 Z. A. (5)

8293 50 000,00

8294 492

8295 Ż. P.

8296 213 850,00

8297 493

8298 Ż. K. (1)

8299 182 000,00

8300 494

8301 Ż. N.

8302 163 550,00

8303 495

8304 Ż. A.

8305 230 000,00

8306 496

8307 Ż. K. (2)

8308 7 000,00

8309 497

8310 Ż. B.

8311 301 050,00

8312 498

8313 Ż. A.

8314 100 000,00

8315 499

8316 Ż. J.

8317 194 100,00

8318 500

8319 Ż. D.

8320 132 000,00

8321 a na koniec działalności spółki tj. na dzień 25.04.2007 r. szkoda wynosiła w stosunku do wszystkich klientów spółki 261 118 496,91 (dwieście sześćdziesiąt jeden milionów sto osiemnaście tysięcy czterysta dziewięćdziesiąt sześć złotych i 91/100) i tak opisany czyn kwalifikuje jako przestępstwo z art. 296 § 4 kk w zw. z art. 296 § 3 kk w zw z art. 296 § 1 kk i za ten czyn na mocy art. 296 § 4 kk wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, a na mocy art. 33 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego karę grzywny w wymiarze 200 (dwustu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 500 (pięciuset) złotych

8322 b. w okresie od 1 października 2006 r. do 25 kwietnia 2007r. w W., będąc obowiązanym na podstawie umów o świadczenie usług pośrednictwa finansowego zawartych pomiędzy klientami a (...) E. D. (1)i Spółka, spółka jawna z siedzibą W.przy ulicy (...), do zajmowania się sprawami majątkowymi niżej wymienionych osób fizycznych i prawnych w dobrej wierze, w sposób profesjonalny i z zachowaniem standardów zawodowej staranności oraz standardów wynikających z warunków transakcji forex, czynem ciągłym nie dopełnił ciążących na nim obowiązków w ten sposób, iż jako wspólnik reprezentujący spółkę samodzielnie oraz mający prawo i obowiązek prowadzenia jej spraw, mając wiedzę, że działalność spółki w zakresie transakcji forex przynosi straty, zaniechał podejmowania działań w zakresie realizacji zadań spółki oraz rzetelnego prowadzenia jej spraw pozostawiając to gestii E. D. (1), zaniechał weryfikacji prawidłowości ewidencjonowania i rozliczania wpłat i wypłat, prawidłowego naliczania zysków i strat oraz należnych spółce prowizji oraz weryfikacji prawidłowości prowadzenia ksiąg rachunkowych, przez co dopuścił do tego, że

8323 - księgi rachunkowe nadal były prowadzone wbrew przepisom ustawy o rachunkowości i podawane były w tych księgach nierzetelne i niekompletne dane,

8324 - w nieprawidłowy sposób ewidencjonowane i rozliczane były wpłaty i wypłaty klientów, nieprawidłowo i niezgodnie ze stanem rzeczywistym naliczane były klientom zyski i straty z transakcji forex, oraz nieprawidłowo naliczane i rozliczane były należne spółce prowizje

8325 - klienci informowani byli o nieprawdziwych stanach ich kont poprzez przekazywanie raportów miesięcznych wykazujących fałszywą wysokość stanu ich kont oraz osiągniętego zysku z transakcji forex dokonanych w danym miesiącu,

8326 - dokonywane były niektórym klientom wypłaty nienależnych zysków, co z kolei prowadzało do powstania strat w depozytach pozostałych klientów, a przy tym uniemożliwiało pozostałym klientom ograniczenie poniesionych strat poprzez wcześniejsze wypłacenie depozytu

8327 i w ten sposób wyrządził w ww. okresie niżej wymienionym pokrzywdzonym szkodę majątkową w wielkich rozmiarach w kwocie 88 601 727,35 (osiemdziesiąt osiem milionów sześćset jeden tysięcy siedemset dwadzieścia siedem złotych i 35/100), przy czym szkoda ta w stosunku do poszczególnych pokrzywdzonych za okres od 1.10.2006 do 25.04.2007 wyniosła:

8328 Lp

8329 Klient

8330 suma straty w okresie 1.10.2006-25.04.2007

8331 1

8332 (...) Sp. z o.o.

8333 15 000,00

8334 2

8335 (...) Sp. z o.o.

8336 350 000,00

8337 3

8338 A. J. (2)

8339 17 500,00

8340 4

8341 A. A. (2)

8342 163 300,00

8343 5

8344 B. H. (1)

8345 44 150,00

8346 6

8347 B. Z. (1)

8348 50 000,00

8349 7

8350 B. G. (2)

8351 309 600,00

8352 8

8353 B. M. (1)

8354 1 552 400,00

8355 9

8356 B. M. (2)

8357 100 000,00

8358 10

8359 B. H. (2)

8360 47 750,00

8361 11

8362 (...) Sp. z o.o.

8363 500 000,00

8364 12

8365 B. A.

8366 3 130 550,00

8367 13

8368 B. E.

8369 80 000,00

8370 14

8371 B. R.

8372 50 000,00

8373 15

8374 B. T.

8375 284 100,00

8376 16

8377 (...) P.

8378 20 000,00

8379 17

8380 B. T. (1)

8381 460 000,00

8382 18

8383 B. M. (1)

8384 950 000,00

8385 19

8386 B. P. (2)

8387 321 000,00

8388 20

8389 B. D. (2)

8390 20 000,00

8391 21

8392 B. K. (2)

8393 10 000,00

8394 22

8395 B. S. (1)

8396 55 000,00

8397 23

8398 C. A. (2)

8399 240 000,00

8400 24

8401 C. S.

8402 86 500,00

8403 25

8404 C. M.

8405 336 450,00

8406 26

8407 C. L.

8408 85 000,00

8409 27

8410 C. M. (3)

8411 1 035 800,00

8412 28

8413 C. W.

8414 50 000,00

8415 29

8416 C. M. (4)

8417 280 000,00

8418 30

8419 C. M. (5)

8420 5 430 000,00

8421 31

8422 D. A. (1)

8423 64 050,00

8424 32

8425 de V. A.

8426 483 600,00

8427 33

8428 D. K. (1)

8429 64 000,00

8430 34

8431 D.-S. B. (1)

8432 362 065,00

8433 35

8434 D. A. (4)

8435 2 400,00

8436 36

8437 D. P.

8438 1 626 600,00

8439 37

8440 D. I. S.

8441 3 000,00

8442 38

8443 D. M. (3)

8444 13 240,00

8445 39

8446 E. M. (1)

8447 900 000,00

8448 40

8449 F. B.

8450 22 000,00

8451 41

8452 F. G.

8453 200 000,00

8454 42

8455 F. F. (1)

8456 150 000,00

8457 43

8458 F. S.

8459 315 000,00

8460 44

8461 G. M. (2)

8462 25 000,00

8463 45

8464 G. P. (2)

8465 39 200,00

8466 46

8467 G. J.

8468 50 000,00

8469 47

8470 G. A. (1)

8471 20 000,00

8472 48

8473 G. K. (1)

8474 30 000,00

8475 49

8476 G. A. (2)

8477 46 700,00

8478 50

8479 G. J. (1)

8480 176 115,69

8481 51

8482 G. K. (3)

8483 193 600,00

8484 52

8485 G. J. (2)

8486 19 900,00

8487 53

8488 G. Z. (1)

8489 16 200,00

8490 54

8491 G. M. (5)

8492 1 000 000,00

8493 55

8494 G. A. (3)

8495 154 000,00

8496 56

8497 G. Z. (2)

8498 75 400,00

8499 57

8500 G. S.

8501 745 000,00

8502 58

8503 G. A. (5)

8504 425 200,00

8505 59

8506 G. W. (2)

8507 231 350,00

8508 60

8509 H. D.

8510 63 000,00

8511 61

8512 H. N. J..

8513 1 100 000,00

8514 62

8515 H. A. (1)

8516 10 000,00

8517 63

8518 H. B.

8519 48 750,00

8520 64

8521 H. A. (2)

8522 100 000,00

8523 65

8524 J. M. (2)

8525 65 000,00

8526 66

8527 J. J. (3)

8528 50 000,00

8529 67

8530 J. W. (1)

8531 100 000,00

8532 68

8533 J. J. (4)

8534 116 000,00

8535 69

8536 J. Z.

8537 945 500,00

8538 70

8539 J. A. (1)

8540 70 000,00

8541 71

8542 J. W. (2)

8543 500 000,00

8544 72

8545 J. J. (5)

8546 129 000,00

8547 73

8548 J. B. (2)

8549 501 425,00

8550 74

8551 J. M. (6)

8552 255 200,00

8553 75

8554 J. R.

8555 8 650,00

8556 76

8557 J. E. (2)

8558 68 650,00

8559 77

8560 J. A. (2)

8561 803 100,00

8562 78

8563 K.-K. K. (1)

8564 45 000,00

8565 79

8566 K. M. (2)

8567 365 000,00

8568 80

8569 K. A. (1)

8570 25 000,00

8571 81

8572 K. Z.

8573 3 000,00

8574 82

8575 K. A. (2)

8576 300 000,00

8577 83

8578 K. R. (3)

8579 150 000,00

8580 84

8581 K. B. (2)

8582 129 600,00

8583 85

8584 (...) Sp. z o.o.

8585 967 000,00

8586 86

8587 K. S. (1)

8588 92 000,00

8589 87

8590 K. J. (5)

8591 1 500 000,00

8592 88

8593 K. S. (2)

8594 105 000,00

8595 89

8596 K. E. (3)

8597 140 000,00

8598 90

8599 K. W. (3)

8600 165 700,00

8601 91

8602 K. K. (6)

8603 25 000,00

8604 92

8605 K. J. (6)

8606 57 000,00

8607 93

8608 K. D. (1)

8609 95 500,00

8610 94

8611 K. P. (2)

8612 233 300,00

8613 95

8614 K. A. (7)

8615 50 000,00

8616 96

8617 K. M. (11)

8618 13 400,00

8619 97

8620 K. L.

8621 250 000,00

8622 98

8623 K. J. (8)

8624 180 000,00

8625 99

8626 K. B. (5)

8627 100 000,00

8628 100

8629 L. L. (1)

8630 27 750,00

8631 101

8632 L. K.

8633 307 600,00

8634 102

8635 L. B.

8636 49 000,00

8637 103

8638 L. K. (1)

8639 52 000,00

8640 104

8641 L. R. (1)

8642 100 000,00

8643 105

8644 L. J.

8645 1 853 800,00

8646 106

8647 L. W.

8648 53 850,00

8649 107

8650 L. R.

8651 1 578 550,00

8652 108

8653 (...) Sp. z o.o.

8654 4 000 000,00

8655 109

8656 Ł. K. (1)

8657 500 000,00

8658 110

8659 Ł. J.

8660 99 250,00

8661 111

8662 M. W.

8663 42 000,00

8664 112

8665 M. J. (2)

8666 40 000,00

8667 113

8668 M. A. (2)

8669 5 610 000,00

8670 114

8671 M. A. (3)

8672 39 700,00

8673 115

8674 M. J. (3)

8675 250 200,00

8676 116

8677 M. M. (2)

8678 209 950,00

8679 117

8680 M. J. (4)

8681 15 000,00

8682 118

8683 M. M. (4)

8684 120 000,00

8685 119

8686 M. M. (5)

8687 185 000,00

8688 120

8689 M. L.

8690 124 050,00

8691 121

8692 M. A. (5)

8693 46 500,00

8694 122

8695 M. M. (2)

8696 80 000,00

8697 123

8698 M. W.

8699 8 000,00

8700 124

8701 M. K. (3)

8702 1 000 000,00

8703 125

8704 N. M. (1)

8705 200 000,00

8706 126

8707 N. H.

8708 325 000,00

8709 127

8710 N. J. (2)

8711 585 000,00

8712 128

8713 O. S. (1)

8714 110 000,00

8715 129

8716 O. S. (2)

8717 1 859 200,00

8718 130

8719 O. U.

8720 120 000,00

8721 131

8722 O. P. (1)

8723 400 000,00

8724 132

8725 O. G.

8726 11 300,00

8727 133

8728 O. H.

8729 19 800,00

8730 134

8731 O. M. (2) i L.

8732 31 000,00

8733 135

8734 O. M. (3)

8735 13 000,00

8736 136

8737 O. C.

8738 43 250,00

8739 137

8740 O. M.

8741 50 450,00

8742 138

8743 O. M.

8744 120 000,00

8745 139

8746 O. R.

8747 45 000,00

8748 140

8749 O. R.

8750 98 000,00

8751 141

8752 O. T.

8753 100 000,00

8754 142

8755 P. T. (1)

8756 15 000,00

8757 143

8758 P. G. (1)

8759 23 000,00

8760 144

8761 P. S. S. (1)

8762 200 000,00

8763 145

8764 P. G. (2)

8765 30 000,00

8766 146

8767 P.-M. K. (4)

8768 183 000,00

8769 147

8770 P. M. (1)

8771 4 000 000,00

8772 148

8773 P. T. (2)

8774 40 000,00

8775 149

8776 P. P. (5)

8777 30 000,00

8778 150

8779 P. A. (2)

8780 483 600,00

8781 151

8782 (...) Sp. z o.o.

8783 700 000,00

8784 152

8785 P. J. (2)

8786 100 000,00

8787 153

8788 P. K. (2)

8789 41 000,00

8790 154

8791 (...) Sp. z o.o.

8792 3 108 050,00

8793 155

8794 P. A. (5)

8795 37 200,00

8796 156

8797 P. G. (3)

8798 40 000,00

8799 157

8800 P.-K. J. (9)

8801 113 763,90

8802 158

8803 P.-T. Z. (1)

8804 40 000,00

8805 159

8806 R. S. (1)

8807 189 650,00

8808 160

8809 R. W. (1)

8810 38 300,00

8811 161

8812 R. (...) I.

8813 350 000,00

8814 162

8815 R. K. (3)

8816 150 000,00

8817 163

8818 (...) Sp. z o.o.

8819 1 000 000,00

8820 164

8821 R. A. (2)

8822 1 694 400,00

8823 165

8824 R. A. (3)

8825 392 000,00

8826 166

8827 S. J. (1)

8828 100 000,00

8829 167

8830 S.-W. A. (1)

8831 17 400,00

8832 168

8833 S. W. (1)

8834 1 520 500,00

8835 169

8836 S. M. (1)

8837 23 000,00

8838 170

8839 S. W. (2)

8840 134 000,00

8841 171

8842 S. A. (4)

8843 100 000,00

8844 172

8845 S. R. (2)

8846 15 000,00

8847 173

8848 S. S. (3)

8849 30 000,00

8850 174

8851 S. J. (3)

8852 250 000,00

8853 175

8854 S.-W. D.

8855 6 700,00

8856 176

8857 S. T. (2)

8858 94 400,00

8859 177

8860 S. A. (6)

8861 1 000 000,00

8862 178

8863 S. T. (3)

8864 80 000,00

8865 179

8866 S. B. (2)

8867 961 500,00

8868 180

8869 S. T. (4)

8870 10 200,00

8871 181

8872 S. M. (7)

8873 192 500,00

8874 182

8875 S. M. (9) i M.

8876 14 700,00

8877 183

8878 S. M. (10)

8879 880 000,00

8880 184

8881 S. J.

8882 90 250,00

8883 185

8884 S. W.

8885 20 650,00

8886 186

8887 S. L.

8888 139 250,00

8889 187

8890 S. D. (4)

8891 240 000,00

8892 188

8893 S. A. (7)

8894 1 640 650,00

8895 189

8896 S. W. (5)

8897 436 750,00

8898 190

8899 Ś. W.

8900 161 250,00

8901 191

8902 Ś. E.

8903 35 300,00

8904 192

8905 Ś. S.

8906 390 850,00

8907 193

8908 Ś.-Ł. L.

8909 30 837,56

8910 194

8911 Ś. A. (2)

8912 188 400,00

8913 195

8914 T. B.

8915 270 000,00

8916 196

8917 T. M. (1)

8918 4 000,00

8919 197

8920 T. Z. (2)

8921 500 000,00

8922 198

8923 T. M. (2)

8924 1 817 000,00

8925 199

8926 T. Z.

8927 100 000,00

8928 200

8929 T. T. (2)

8930 374 000,00

8931 201

8932 T. D. (1)

8933 4 150,00

8934 202

8935 T. L.

8936 200 000,00

8937 203

8938 U. M. (1)

8939 1 000 000,00

8940 204

8941 (...) Sp. z o.o.

8942 1 067 900,00

8943 205

8944 W. J. (9)

8945 60 000,00

8946 206

8947 (...) S.A.

8948 455 000,00

8949 207

8950 W. A. (2)

8951 50 000,00

8952 208

8953 W. G. (1)

8954 44 040,00

8955 209

8956 W.-P. D.

8957 9 000,00

8958 210

8959 W. J. (3)

8960 366 500,00

8961 211

8962 W. E. (1)

8963 60 000,00

8964 212

8965 W. J.

8966 135 000,00

8967 213

8968 W. Z. (1)

8969 40 940,20

8970 214

8971 W. M. (3)

8972 959 000,00

8973 215

8974 W. M. (4)

8975 100 000,00

8976 216

8977 W. Z. (2)

8978 91 000,00

8979 217

8980 W. S. (1)

8981 14 700,00

8982 218

8983 W. J. (5)

8984 22 600,00

8985 219

8986 W. M. (5)

8987 70 000,00

8988 220

8989 W. K.

8990 175 000,00

8991 221

8992 W. E. (3)

8993 2 000 000,00

8994 222

8995 Z. D. (1)

8996 96 800,00

8997 223

8998 Z. A. (2)

8999 1 300 000,00

9000 224

9001 Z. P. (1)

9002 20 000,00

9003 225

9004 Z. D. (2)

9005 269 000,00

9006 226

9007 Z. A.

9008 10 300,00

9009 227

9010 Z. P. (2)

9011 99 300,00

9012 228

9013 Z. B. (1)

9014 30 000,00

9015 229

9016 Z. A.

9017 1 000 000,00

9018 230

9019 Z. J. (2)

9020 4 750,00

9021 231

9022 Ż. K. (1)

9023 2 000,00

9024 a w całym okresie funkcjonowania spółki w stosunku do wszystkich pokrzywdzonych wyniosła 261 118 496,91 (dwieście sześćdziesiąt jeden milionów sto osiemnaście tysięcy czterysta dziewięćdziesiąt sześć złotych i 91/100)

9025 i tak opisany czyn kwalifikuje jako przestępstwo z art. 296 § 3 kk w zw. z art. 296 § 1 kk w zw. z art. 12 kk i za ten czyn na mocy art. 296 § 3 kk wymierza oskarżonemu mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności a na mocy art. 33 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego karę grzywny w wymiarze 200 (dwustu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 500 (pięciuset) złotych

9026 IX. oskarżonego A. K. (3)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie II aktu oskarżenia uznaje za winnego, tego, że w okresie od dnia 1 maja 2004 roku do 25 kwietnia 2007 roku w W.jako wspólnik spółki jawnej (...) E. D.i Spółka – Spółka Jawna prowadził bez zezwolenia Komisji Papierów Wartościowych i Giełd a następnie Komisji Nadzoru Finansowego działalność w zakresie obrotu maklerskimi instrumentami finansowymi, będącą jednocześnie działalnością zastrzeżoną dla funduszy inwestycyjnych, polegającą na zawieraniu poza rynkiem zorganizowanym umów, których przedmiotem były niewystandaryzowane instrumenty pochodne w postaci nierzeczywistych walutowych kontraktów terminowych, opcji walutowych, swapów walutowych oraz swapów procentowych, których stroną był (...) Bank SA, przy czym środki pieniężne lokowane w instrumenty rynku pieniężnego i wykorzystywane do rozliczenia finansowego transakcji, pochodziły z wpłat osób fizycznych oraz prawnych, zebranych w oparciu o umowy zawarte ze spółką (...)E. D.i Spółka, Spółka Jawna, których przedmiotem był udział w tym przedsięwzięciu i na podstawie których klienci powierzyli temu podmiotowi środki pieniężne w celu ich lokowania w prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od kształtowania się ceny rynkowej walut obcych lub od zmiany wysokości stóp procentowych i tak opisany czyn kwalifikuje jako przestępstwo z art. 178 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o obrocie instrumentami finansowymi w zb. z art. 287 ustawy z dnia 27 maja 2004r. o funduszach inwestycyjnych w zw. z art. 11§2kk i za ten czyn na mocy art. 287 ustawy o funduszach inwestycyjnych w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza oskarżonemu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności

9027 X. na mocy art. 85 kk i art. 86 § 1 i 2 kk w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczonych w punktach VIII i IX wyroku orzeka wobec oskarżonego A. K. (3) karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy a w miejsce jednostkowych kar grzywny orzeczonych w punkcie VIII wyroku wymierza oskarżonemu karę łączną grzywny w wymiarze 300 (trzystu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 500 (pięćset) złotych

9028 XI. Na mocy art. 63 § 1 kk zalicza oskarżonemu A. K. (3) na poczet orzeczonej w punkcie X kary łącznej pozbawienia wolności okres zatrzymania od 25 do 28 kwietnia 2007, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawiania wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności

9029 XII. Oskarżonego M. S. (2) w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia uznaje za winnego tego, że:

9030 a. w okresie od lutego 1999r. do 31 grudnia 2004 r. w W.będąc obowiązanym na podstawie umów o świadczenie usług pośrednictwa finansowego zawartych pomiędzy klientami a (...) E. D. (1)i Spółka, Spółka Jawna z siedzibą W.przy ulicy (...), do zajmowania się sprawami majątkowymi niżej wymienionych osób fizycznych i prawnych w dobrej wierze, w sposób profesjonalny i z zachowaniem standardów zawodowej staranności oraz standardów wynikających z warunków transakcji forex, nieumyślnie nie dopełnił ciążących na nim obowiązków w ten sposób, iż jako wspólnik reprezentujący spółkę samodzielnie oraz mający prawo i obowiązek prowadzenia jej spraw zaniechał realizacji zadań spółki oraz rzetelnego prowadzenia jej spraw pozostawiając to wyłącznej gestii E. D. (1), przez co dopuścił do nieprawidłowego ewidencjonowania i rozliczania wpłat i wypłat klientów i wspólników, nieprawidłowego i niezgodnego ze stanem rzeczywistym naliczania klientom zysków i strat z transakcji forex, nieprawidłowego naliczania i rozliczania należnych spółce prowizji oraz do prowadzenia ksiąg rachunkowych wbrew przepisom ustawy o rachunkowości i podawania w tych księgach nierzetelnych i niekompletnych danych, uniemożliwiających ustalenie w stosunku do każdego klienta odrębnie rzeczywistej wysokości depozytu i uzyskanego zysku lub poniesionej straty w efekcie prowadzonych transakcji na rynku forex, jak też do informowania klientów o nieprawdziwych stanach ich kont poprzez przekazywanie raportów miesięcznych wykazujących fałszywą wysokość stanu ich kont oraz osiągniętego zysku z transakcji forex dokonanych w danym miesiącu, w następstwie czego dokonywane były wypłaty klientom, którzy działając w przeświadczeniu, iż osiągnęli zyski wycofywali nienależne im środki, co z kolei doprowadzało do powstania strat w depozytach pozostałych klientów, a przy tym uniemożliwiało ograniczenie im poniesionych strat poprzez wcześniejsze wypłacenie depozytu i w ten sposób nieumyślnie wyrządził niżej wymienionym pokrzywdzonym szkodę majątkową w wielkich rozmiarach w łącznej wysokości

9031 86 743 814,67 (osiemdziesiąt sześć milionów siedemset czterdzieści trzy tysiące osiemset czternaście złotych i 67/100), przy czym na dzień 31.12.2004 r. szkoda ta w stosunku do poszczególnych pokrzywdzonych wynosiła:

9032 Lp

9033 Klient

9034 suma straty w okresie 1999-31.12.2004

9035 1

9036 A. M. (1)

9037 67 000,00

9038 2

9039 A. R. (1)

9040 700 000,00

9041 3

9042 A. K.

9043 40 850,00

9044 4

9045 A. M. (3)

9046 50 000,00

9047 5

9048 B. J. (3)

9049 265 970,00

9050 6

9051 B. R. (1)

9052 232 850,00

9053 7

9054 B. J.

9055 100 000,00

9056 8

9057 B. G. (2)

9058 400 000,00

9059 9

9060 B. R. (2)

9061 500 000,00

9062 10

9063 B. D. (1)

9064 166 000,00

9065 11

9066 B. A.

9067 200 000,00

9068 12

9069 (...) P.

9070 107 000,00

9071 13

9072 (...) Sp. z o.o.

9073 1 733 250,00

9074 14

9075 B. K. (2)

9076 37 000,00

9077 15

9078 B. S. (1)

9079 51 500,00

9080 16

9081 B. J. (1)

9082 150 000,00

9083 17

9084 B. J. (2)

9085 112 490,00

9086 18

9087 C. I.

9088 50 000,00

9089 19

9090 C. M. (2)

9091 2 005 600,00

9092 20

9093 C. A. (2)

9094 163 829,28

9095 21

9096 C. J. (1)

9097 116 600,00

9098 22

9099 C. T.

9100 39 650,00

9101 23

9102 C. Z.

9103 292 700,00

9104 24

9105 C. J. (2)

9106 62 050,00

9107 25

9108 C. W.

9109 1 499 300,00

9110 26

9111 C. J. (4)

9112 4 351 132,46

9113 27

9114 C.-S. U.

9115 197 802,13

9116 28

9117 C. A. (4)

9118 100 000,00

9119 29

9120 C. M. (5)

9121 535 550,00

9122 30

9123 D. S.

9124 255 000,00

9125 31

9126 D. W. (1)

9127 60 000,00

9128 32

9129 D. M. (1)

9130 50 000,00

9131 33

9132 D. J. (1)

9133 100 000,00

9134 34

9135 D. G.

9136 64 770,00

9137 35

9138 D. R.

9139 64 100,00

9140 36

9141 D. M. (2)

9142 93 150,00

9143 37

9144 D. T. (2)

9145 200 000,00

9146 38

9147 D. B. (1)

9148 119 950,00

9149 39

9150 D. I. S.

9151 56 000,00

9152 40

9153 D. G.

9154 110 000,00

9155 41

9156 D. M. (3)

9157 48 600,00

9158 42

9159 E. E.

9160 75 000,00

9161 43

9162 F. T.

9163 300 000,00

9164 44

9165 F. I.

9166 336 000,00

9167 45

9168 F.-K. B. (1)

9169 121 950,00

9170 46

9171 G. B. (2)

9172 203 500,00

9173 47

9174 G. D.

9175 2 657 900,00

9176 48

9177 G. M. (2)

9178 404 117,97

9179 49

9180 G. P. (2)

9181 48 600,00

9182 50

9183 G. J.

9184 200 000,00

9185 51

9186 G. T.

9187 173 063,00

9188 52

9189 G. R. (1)

9190 51 850,00

9191 53

9192 G. K. (1)

9193 285 000,00

9194 54

9195 G. K. (2)

9196 250 000,00

9197 55

9198 G. J.

9199 930 000,00

9200 56

9201 G.-W. E.

9202 300 000,00

9203 57

9204 G. W. (1)

9205 6 521 650,00

9206 58

9207 G. Z. (1)

9208 463 880,00

9209 59

9210 G. P. (1)

9211 144 200,00

9212 60

9213 G. J. (3)

9214 220 000,00

9215 61

9216 G. D. (2)

9217 160 000,00

9218 62

9219 H.-K. M. (1)

9220 70 500,00

9221 63

9222 H. T.

9223 150 000,00

9224 64

9225 I.-Ł. M.

9226 50 000,00

9227 65

9228 J. W. (5)

9229 23 800,00

9230 66

9231 J. D. (1)

9232 800 007,18

9233 67

9234 J. M. (2)

9235 205 000,00

9236 68

9237 J. K. (1)

9238 3 580 120,00

9239 69

9240 J. W. (4)

9241 100 000,00

9242 70

9243 J. B. (1)

9244 70 000,00

9245 71

9246 J. M. (5)

9247 270 000,00

9248 72

9249 J.-D. B. (2)

9250 71 100,00

9251 73

9252 J. J. (6)

9253 600 000,00

9254 74

9255 J. J. (10)

9256 1 909 900,00

9257 75

9258 J. R.

9259 90 800,00

9260 76

9261 K. I. (2)

9262 39 000,00

9263 77

9264 K. W. (1)

9265 200 000,00

9266 78

9267 K. Z.

9268 150 000,00

9269 79

9270 K. A. (5)

9271 122 000,00

9272 80

9273 K. B. (2)

9274 111 500,00

9275 81

9276 K. K. (3)

9277 600 000,00

9278 82

9279 K. J. (3)

9280 24 750,00

9281 83

9282 K. R. (4)

9283 95 000,00

9284 84

9285 K. G.

9286 356 700,00

9287 85

9288 K. C.

9289 75 000,00

9290 86

9291 K. L. (1)

9292 50 000,00

9293 87

9294 K. P. (1)

9295 82 000,00

9296 88

9297 K. B. (3) i T.

9298 30 000,00

9299 89

9300 K.-B. D.

9301 100 000,00

9302 90

9303 K. M. (7)

9304 100 000,00

9305 91

9306 K. A. (7)

9307 100 000,00

9308 92

9309 K. M. (10)

9310 86 400,00

9311 93

9312 K. M. (11)

9313 41 520,00

9314 94

9315 K. P. W. (1)

9316 193 758,00

9317 95

9318 K. M. (12)

9319 500 000,00

9320 96

9321 K. P. (3)

9322 410 050,00

9323 97

9324 K. B. (4)

9325 94 738,16

9326 98

9327 K. R. (5)

9328 42 690,00

9329 99

9330 K. K. (9)

9331 386 000,00

9332 100

9333 L. L. (1)

9334 432 150,00

9335 101

9336 L. M. (2)

9337 420 000,00

9338 102

9339 L. T. (1)

9340 1 170 000,00

9341 103

9342 L. U. (2)

9343 50 000,00

9344 104

9345 L. R. (2)

9346 14 560,00

9347 105

9348 L. K.

9349 126 500,00

9350 106

9351 Ł. R.

9352 760 877,00

9353 107

9354 Ł. T.

9355 183 400,00

9356 108

9357 Ł. A.

9358 183 600,00

9359 109

9360 Ł. H. (2)

9361 163 000,00

9362 110

9363 Ł. B.

9364 85 000,00

9365 111

9366 Ł. K. (2)

9367 135 000,00

9368 112

9369 Ł. S. (2)

9370 408 800,00

9371 113

9372 M. R.

9373 90 000,00

9374 114

9375 M. W.

9376 160 000,00

9377 115

9378 M. C.

9379 80 000,00

9380 116

9381 M. B. (1)

9382 100 000,00

9383 117

9384 M. J. (3)

9385 1 187 200,00

9386 118

9387 M. S. (1)

9388 120 000,00

9389 119

9390 M. K. (2)

9391 103 470,00

9392 120

9393 M. J. (4)

9394 130 000,00

9395 121

9396 M. T.

9397 2 058 996,50

9398 122

9399 M. W. (2)

9400 130 000,00

9401 123

9402 M. P. (1)

9403 100 000,00

9404 124

9405 M. B. (2)

9406 90 000,00

9407 125

9408 M. M. (7)

9409 250 000,00

9410 126

9411 M. M. (8)

9412 149 465,00

9413 127

9414 N. E.

9415 51 000,00

9416 128

9417 N. M. (3)

9418 72 550,00

9419 129

9420 N. J. (1)

9421 115 000,00

9422 130

9423 N. P.

9424 88 000,00

9425 131

9426 N. R.

9427 148 100,00

9428 132

9429 O. S. (1)

9430 55 000,00

9431 133

9432 O. M. (1)

9433 230 000,00

9434 134

9435 O. G.

9436 76 750,00

9437 135

9438 O. H.

9439 70 900,00

9440 136

9441 O. J.

9442 150 000,00

9443 137

9444 O. M. (2) i L.

9445 75 000,00

9446 138

9447 O. I.

9448 23 500,00

9449 139

9450 P. J. (4)

9451 475 570,00

9452 140

9453 P. T. (1)

9454 901 112,00

9455 141

9456 P. G. (1)

9457 52 200,00

9458 142

9459 P. J. (5)

9460 23 950,00

9461 143

9462 P. B. (2)

9463 239 750,00

9464 144

9465 P. G. (2)

9466 55 000,00

9467 145

9468 P. D.

9469 574 200,00

9470 146

9471 P. T. (2)

9472 150 000,00

9473 147

9474 P. M. (2)

9475 155 000,00

9476 148

9477 P. W. (2)

9478 200 000,00

9479 149

9480 P. A. (2)

9481 3 444 702,35

9482 150

9483 P. K. (1)

9484 33 600,00

9485 151

9486 P. A. (3)

9487 1 584 270,00

9488 152

9489 (...) Sp. z o.o.

9490 700 000,00

9491 153

9492 P. E.

9493 46 000,00

9494 154

9495 P. J. (1)

9496 200 000,00

9497 155

9498 (...) Sp. z o.o.

9499 1 207 100,00

9500 156

9501 P. J. (3)

9502 332 000,00

9503 157

9504 P. P. (6)

9505 90 000,00

9506 158

9507 P. W. (3)

9508 481 000,00

9509 159

9510 P. A. (6)

9511 380 000,00

9512 160

9513 P. Z. (1)

9514 1 320 000,00

9515 161

9516 P.-K. J. (9)

9517 300 000,00

9518 162

9519 R. S. (1)

9520 129 000,00

9521 163

9522 R. A. (1)

9523 75 000,00

9524 164

9525 R. W. (4)

9526 911 846,00

9527 165

9528 R.-W. J. (1)

9529 55 100,00

9530 166

9531 R. K. (1)

9532 849 250,00

9533 167

9534 R. H.

9535 175 000,00

9536 168

9537 R. M. (1)

9538 153 363,69

9539 169

9540 R. J. (1)

9541 297 250,00

9542 170

9543 R. W. (2)

9544 300 000,00

9545 171

9546 R. M. (2)

9547 100 000,00

9548 172

9549 R. S. (2)

9550 332 710,00

9551 173

9552 S. E. M. (2)

9553 689 363,00

9554 174

9555 S. O. (1)

9556 40 000,00

9557 175

9558 S. P. (1)

9559 40 000,00

9560 176

9561 S.-W. A. (1)

9562 136 300,00

9563 177

9564 S. L. T. (2)

9565 10 000,00

9566 178

9567 S. A. (2)

9568 820 000,00

9569 179

9570 S. W. (6)

9571 680 000,00

9572 180

9573 S. R. (2)

9574 12 000,00

9575 181

9576 S. Z. (1)

9577 60 000,00

9578 182

9579 S. A.

9580 185 000,00

9581 183

9582 S. B. (3)

9583 552 630,00

9584 184

9585 S. J. (4)

9586 2 689 280,00

9587 185

9588 S. M. (4)

9589 130 000,00

9590 186

9591 S. A. (8)

9592 376 000,00

9593 187

9594 S. S. (5)

9595 170 672,94

9596 188

9597 S. T. (3)

9598 528 075,96

9599 189

9600 S. I. (2)

9601 300 000,00

9602 190

9603 S. M. (6)

9604 200 000,00

9605 191

9606 S. T. (4)

9607 50 150,00

9608 192

9609 S. M. (13)

9610 54 450,00

9611 193

9612 S. M. (8)

9613 350 750,00

9614 194

9615 S. M. (9) i M.

9616 126 655,17

9617 195

9618 S. T. (5)

9619 30 950,00

9620 196

9621 (...) P.

9622 600 000,00

9623 197

9624 S.-K. A. (9)

9625 100 000,00

9626 198

9627 S. J. (8)

9628 576 633,87

9629 199

9630 S. H. (1)

9631 57 550,00

9632 200

9633 S. O. (2)

9634 60 000,00

9635 201

9636 S. J. (7)

9637 152 600,00

9638 202

9639 S. A. (7)

9640 14 500,00

9641 203

9642 S. M. (11)

9643 1 300 000,00

9644 204

9645 S. A. (9)

9646 3 150,00

9647 205

9648 S. A. (10)

9649 235 070,00

9650 206

9651 S. M. (12)

9652 200 000,00

9653 207

9654 Ś. D.

9655 108 300,00

9656 208

9657 T. S.

9658 214 000,00

9659 209

9660 T. Z. (3)

9661 150 000,00

9662 210

9663 T. J. (2)

9664 210 000,00

9665 211

9666 T. A. (1)

9667 80 000,00

9668 212

9669 W. W. (1)

9670 255 596,50

9671 213

9672 W. J. (2)

9673 74 200,00

9674 214

9675 W.-P. D.

9676 60 000,00

9677 215

9678 W.-W. H.

9679 2 150,00

9680 216

9681 W. M. (1)

9682 180 000,00

9683 217

9684 W. J. (8)

9685 20 000,00

9686 218

9687 W. S. (4)

9688 670 000,00

9689 219

9690 W. P. (1)

9691 687 000,00

9692 220

9693 W. M. (2)

9694 149 000,00

9695 221

9696 W. Z. (1)

9697 480 000,00

9698 222

9699 W. Z. (3)

9700 223 300,00

9701 223

9702 W. L.

9703 15 200,00

9704 224

9705 W. J. (6)

9706 207 400,00

9707 225

9708 W. B.

9709 436 460,00

9710 226

9711 Z. S. (2)

9712 455 825,09

9713 227

9714 Z. M. (4)

9715 28 000,00

9716 228

9717 Z. T.

9718 415 000,00

9719 229

9720 Z. A. (1)

9721 48 200,00

9722 230

9723 Z. J. (1)

9724 97 200,00

9725 231

9726 Z. W.

9727 64 571,42

9728 232

9729 Z. H.

9730 603 000,00

9731 233

9732 Z. M. (2)

9733 360 000,00

9734 234

9735 (...) J.

9736 57 750,00

9737 235

9738 Z. M.

9739 70 000,00

9740 236

9741 Z. A. (5)

9742 150 000,00

9743 237

9744 Ż. P.

9745 139 800,00

9746 238

9747 Ż. A.

9748 230 000,00

9749 239

9750 Ż. K. (2)

9751 59 000,00

9752 240

9753 Ż. B.

9754 324 250,00

9755 241

9756 Ż. J.

9757 146 300,00

9758 a na dzień 30.09.2006, tj. na dzień odejścia oskarżonego ze spółki wynosiła nie mniej niż 172 516 769,56 zł

9759 i tak opisany czyn kwalifikuje jako przestępstwo z art. 296 § 4 kk w zw. z art. 296 § 3 kk w zw. z art. 296 § 1 kk i za ten czyn na mocy art. 296 § 4 kk wymierza oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, a na mocy art. 33 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego karę grzywny w wymiarze 200 (dwustu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 500 (pięciuset) złotych

9760 b. w okresie od 1 stycznia 2005 r. do 30 września 2006r. w W., będąc obowiązanym na podstawie umów o świadczenie usług pośrednictwa finansowego zawartych pomiędzy klientami a (...) E. D. (1)i Spółka, spółka jawna z siedzibą W.przy ulicy (...), do zajmowania się sprawami majątkowymi niżej wymienionych osób fizycznych i prawnych w dobrej wierze, w sposób profesjonalny i z zachowaniem standardów zawodowej staranności oraz standardów wynikających z warunków transakcji forex, czynem ciągłym nie dopełnił ciążących na nim obowiązków w ten sposób, iż jako wspólnik reprezentujący spółkę samodzielnie oraz mający prawo i obowiązek prowadzenia jej spraw, mając wiedzę, że działalność spółki w zakresie transakcji forex przynosi straty, zaniechał realizacji zadań spółki oraz rzetelnego prowadzenia jej spraw pozostawiając to gestii E. D. (1), zaniechał weryfikacji prawidłowości ewidencjonowania i rozliczania wpłat i wypłat, prawidłowego naliczania zysków i strat oraz należnych spółce prowizji oraz weryfikacji prawidłowości prowadzenia ksiąg rachunkowych, przez co dopuścił do tego, że:

9761 - księgi rachunkowe nadal były prowadzone wbrew przepisom ustawy o rachunkowości i podawane były w tych księgach nierzetelne i niekompletne dane,

9762 - w nieprawidłowy sposób ewidencjonowane i rozliczane były wpłaty i wypłaty klientów i wspólników, nieprawidłowo i niezgodnie ze stanem rzeczywistym naliczane były klientom zyski i straty z transakcji forex, oraz nieprawidłowo naliczane i rozliczane były należne spółce prowizje

9763 - klienci informowani byli o nieprawdziwych stanach ich kont poprzez przekazywanie raportów miesięcznych wykazujących fałszywą wysokość stanu ich kont oraz osiągniętego zysku z transakcji forex dokonanych w danym miesiącu,

9764 - dokonywane były niektórym klientom wypłaty nienależnych zysków, co z kolei prowadzało do powstania strat w depozytach pozostałych klientów, a przy tym uniemożliwiało pozostałym klientom ograniczenie poniesionych strat poprzez wcześniejsze wypłacenie depozytu

9765 i w ten sposób wyrządził w ww. okresie niżej wymienionym pokrzywdzonym szkodę majątkową w wielkich rozmiarach w kwocie nie mniejszej niż 85 772 954,89 (osiemdziesiąt pięć milionów siedemset siedemdziesiąt dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt cztery złote i 89/100) przy czym szkoda ta w stosunku do poszczególnych pokrzywdzonych za okres od 1.01.2005 do 30.09.2006 wyniosła:

9766 Lp

9767 Klient

9768 suma straty w okresie 1.01.05-30.09.06

9769 1

9770 A. M. (1)

9771 9 000,00

9772 2

9773 A. M. (2)

9774 250 000,00

9775 3

9776 A. R. (1)

9777 1 980 000,00

9778 4

9779 (...) Sp. z o.o.

9780 120 750,00

9781 5

9782 (...) Sp. z o.o.

9783 400 000,00

9784 6

9785 A. K. (1)

9786 88 700,00

9787 7

9788 A. J. (1)

9789 671 600,00

9790 8

9791 A. J. (2)

9792 26 550,00

9793 9

9794 A. A. (2)

9795 120 100,00

9796 10

9797 A. J. (3)

9798 308 500,00

9799 11

9800 B. G. (1)

9801 1 565 450,00

9802 12

9803 B. R. (1)

9804 11 350,00

9805 13

9806 B. R. (2)

9807 360 250,00

9808 14

9809 B. D. (1)

9810 33 750,00

9811 15

9812 B. W. (2)

9813 1 055 000,00

9814 16

9815 B. W. (2)

9816 10 000,00

9817 17

9818 B. Z. (2)

9819 20 000,00

9820 18

9821 B. B. (1)

9822 207 900,00

9823 19

9824 (...) P.

9825 75 000,00

9826 20

9827 B. E. (1)

9828 105 120,16

9829 21

9830 B. T. (1)

9831 80 000,00

9832 22

9833 B. E. (2)

9834 284 700,00

9835 23

9836 B. P. (2)

9837 868 950,00

9838 24

9839 B. A. (2)

9840 445 000,00

9841 25

9842 B. T. (2)

9843 140 000,00

9844 26

9845 B. J. (1)

9846 27 000,00

9847 27

9848 B. M. (3)

9849 295 650,00

9850 28

9851 B. J. (2)

9852 75 980,00

9853 29

9854 C. M. (1)

9855 97 400,00

9856 30

9857 C. A.

9858 435 400,00

9859 31

9860 C. A.

9861 713 450,00

9862 32

9863 C. I.

9864 150 000,00

9865 33

9866 C. A. (1)

9867 180 000,00

9868 34

9869 C. A. (2)

9870 478 364,09

9871 35

9872 C. J. (1)

9873 15 150,00

9874 36

9875 C. S.

9876 236 300,00

9877 37

9878 C. M.

9879 42 700,00

9880 38

9881 C. T.

9882 376 150,00

9883 39

9884 C. J. (2)

9885 185 000,00

9886 40

9887 C. A. (3)

9888 500 000,00

9889 41

9890 C. K.

9891 1 000 000,00

9892 42

9893 C. M. (3)

9894 63 100,00

9895 43

9896 C.- M. K.

9897 280 000,00

9898 44

9899 C.-S. U.

9900 2 000,00

9901 45

9902 C. A. (4)

9903 642 500,00

9904 46

9905 C. M. (4)

9906 930 000,00

9907 47

9908 C. C. (2)

9909 80 000,00

9910 48

9911 (...) Sp. z o.o.

9912 1 500 000,00

9913 49

9914 D. A. (2)

9915 39 700,00

9916 50

9917 D. K. (1)

9918 59 000,00

9919 51

9920 D. S.

9921 30 000,00

9922 52

9923 D. W. (2)

9924 123 300,00

9925 53

9926 D. M. (1)

9927 9 321 550,00

9928 54

9929 D. M. (1)

9930 50 000,00

9931 55

9932 (...) A. S. (1)

9933 350 000,00

9934 56

9935 D.- N. L.

9936 734 900,00

9937 57

9938 D. A. (3)

9939 196 000,00

9940 58

9941 D. A. (4)

9942 85 318,00

9943 59

9944 D. T. (1)

9945 49 650,00

9946 60

9947 D. T. (2)

9948 1 360 000,00

9949 61

9950 D. B. (1)

9951 64 250,00

9952 62

9953 D. I. S.

9954 11 500,00

9955 63

9956 E. E.

9957 72 900,00

9958 64

9959 F. B.

9960 110 000,00

9961 65

9962 F. D.

9963 342 970,00

9964 66

9965 F. I.

9966 646 000,00

9967 67

9968 F.-K. B. (1)

9969 18 450,00

9970 68

9971 F. R.

9972 67 000,00

9973 69

9974 Fundacja (...)

9975 178 500,00

9976 70

9977 F. A.

9978 50 000,00

9979 71

9980 G. P. (2)

9981 4 600,00

9982 72

9983 G. J.

9984 100 000,00

9985 73

9986 G. R. (1)

9987 1 700,00

9988 74

9989 G. A. (1)

9990 115 000,00

9991 75

9992 G. K. (1)

9993 91 000,00

9994 76

9995 G. K. (2)

9996 81 000,00

9997 77

9998 G. R.

9999 373 200,00

10000 78

10001 G. M. (3)

10002 160 000,00

10003 79

10004 G. J. (2)

10005 161 000,00

10006 80

10007 G. M. (4)

10008 100 000,00

10009 81

10010 G. R. (2)

10011 100 000,00

10012 82

10013 G. D. (1)

10014 336 150,00

10015 83

10016 G. W. (2)

10017 169 450,00

10018 84

10019 H. D.

10020 954 000,00

10021 85

10022 H. N. J..

10023 1 559 000,00

10024 86

10025 H. A. (1)

10026 65 550,00

10027 87

10028 H. P.

10029 104 900,00

10030 88

10031 H. G.

10032 100 000,00

10033 89

10034 H.-K. M. (1)

10035 90 500,00

10036 90

10037 H. T.

10038 260 000,00

10039 91

10040 I. H.

10041 100 000,00

10042 92

10043 Instytut (...) Sp. z o.o.

10044 220 000,00

10045 93

10046 I.-Ł. M.

10047 97 400,00

10048 94

10049 J. M. (2)

10050 60 000,00

10051 95

10052 J. M. (3)

10053 200 000,00

10054 96

10055 J. W. (1)

10056 240 000,00

10057 97

10058 J. K. (1)

10059 350 000,00

10060 98

10061 J. M. (4)

10062 977 550,00

10063 99

10064 J. B. (1)

10065 383 000,00

10066 100

10067 J. A. (1)

10068 84 500,00

10069 101

10070 J. W. (2)

10071 950 000,00

10072 102

10073 J. I.

10074 263 000,00

10075 103

10076 J. E. (1)

10077 885 000,00

10078 104

10079 J. B. (2)

10080 360 600,00

10081 105

10082 J. J. (7)

10083 100 000,00

10084 106

10085 J. L. (1) R.

10086 50 000,00

10087 107

10088 J. G.

10089 541 850,00

10090 108

10091 J. M. (6)

10092 901 950,00

10093 109

10094 J. K. (2)

10095 97 000,00

10096 110

10097 J. M. (7)

10098 229 650,00

10099 111

10100 (...) M. J. (1)

10101 908 400,00

10102 112

10103 J. R.

10104 50 200,00

10105 113

10106 J. E. (2)

10107 98 650,00

10108 114

10109 J. A. (2)

10110 1 000 000,00

10111 115

10112 K.-K. K. (1)

10113 100 000,00

10114 116

10115 K. M. (3)

10116 62 250,00

10117 117

10118 K. M. (4)

10119 197 450,00

10120 118

10121 K. A. (1)

10122 176 000,00

10123 119

10124 Kancelaria Adwokacka adw. Ł. H. (1)

10125 110 000,00

10126 120

10127 K. R. (1)

10128 219 000,00

10129 121

10130 K. T.

10131 187 050,00

10132 122

10133 K. Z.

10134 151 000,00

10135 123

10136 K. M. (13)

10137 80 000,00

10138 124

10139 K. E. (1)

10140 790 000,00

10141 125

10142 K. I. (1)

10143 164 000,00

10144 126

10145 K. R. (2)

10146 35 400,00

10147 127

10148 K. A. (3)

10149 60 000,00

10150 128

10151 K. A. (5)

10152 607 000,00

10153 129

10154 K. J. (1)

10155 832 900,00

10156 130

10157 K. K. (2)

10158 100 000,00

10159 131

10160 K. B. (2)

10161 63 500,00

10162 132

10163 K. J. (2)

10164 50 000,00

10165 133

10166 K. K. (3)

10167 1 400 000,00

10168 134

10169 K. M. (5)

10170 75 150,00

10171 135

10172 K. K. (4)

10173 560 000,00

10174 136

10175 K. W. (2)

10176 299 500,00

10177 137

10178 K. A. (5)

10179 1 826 200,00

10180 138

10181 K. G.

10182 233 000,00

10183 139

10184 K. C.

10185 100 282,85

10186 140

10187 K. H.

10188 86 300,00

10189 141

10190 K. A. (6)

10191 340 000,00

10192 142

10193 K. S. (1)

10194 740 000,00

10195 143

10196 K. M. (6)

10197 25 000,00

10198 144

10199 K. L. (1)

10200 30 000,00

10201 145

10202 K. P. (1)

10203 15 000,00

10204 146

10205 K.-K. J. (4)

10206 115 000,00

10207 147

10208 K. B. (3) i T.

10209 32 600,00

10210 148

10211 K.-D. R.

10212 234 950,00

10213 149

10214 K. W.

10215 400 000,00

10216 150

10217 K. E. (1)

10218 170 000,00

10219 151

10220 K. W. (3)

10221 135 050,00

10222 152

10223 K. K. (6)

10224 360 000,00

10225 153

10226 K. J. (6)

10227 131 000,00

10228 154

10229 K.-B. D.

10230 181 339,56

10231 155

10232 K. M. (7)

10233 45 000,00

10234 156

10235 K. A. (7)

10236 77 000,00

10237 157

10238 K. M. (8)

10239 50 000,00

10240 158

10241 K. J.

10242 197 150,00

10243 159

10244 K. E. (4)

10245 95 700,00

10246 160

10247 K. P. (3)

10248 484 000,00

10249 161

10250 K. L. (2)

10251 850 000,00

10252 162

10253 K. B. (4)

10254 137 000,00

10255 163

10256 K. J. (7)

10257 44 650,00

10258 164

10259 K. B.

10260 200 000,00

10261 165

10262 K. D. (2)

10263 146 070,00

10264 166

10265 K. R. (5)

10266 57 190,00

10267 167

10268 K. A. (8)

10269 259 250,00

10270 168

10271 K. K. (8)

10272 220 000,00

10273 169

10274 K. K. (9)

10275 220 000,00

10276 170

10277 L. D.

10278 103 400,00

10279 171

10280 L. G.

10281 162 000,00

10282 172

10283 L. B.

10284 40 000,00

10285 173

10286 L. H. (2)

10287 150 000,00

10288 174

10289 L. A. K. (2)

10290 200 000,00

10291 175

10292 L. W.

10293 307 900,00

10294 176

10295 L. M. (1)

10296 313 800,00

10297 177

10298 L. K.

10299 108 950,00

10300 178

10301 L. H. (3)

10302 132 000,00

10303 179

10304 L. R.

10305 7 000,00

10306 180

10307 L. I.

10308 150 000,00

10309 181

10310 L. K.

10311 32 150,00

10312 182

10313 Ł. R.

10314 790 000,00

10315 183

10316 Ł. W.

10317 227 050,00

10318 184

10319 Ł. R. (1)

10320 100 000,00

10321 185

10322 Ł. T.

10323 4 836 360,00

10324 186

10325 Ł. J.

10326 274 000,00

10327 187

10328 Ł. S. (1)

10329 121 500,00

10330 188

10331 Ł. E.

10332 10 000,00

10333 189

10334 Ł. B.

10335 172 700,00

10336 190

10337 M. A. (1)

10338 1 000 000,00

10339 191

10340 M. J. (2)

10341 80 000,00

10342 192

10343 M. C.

10344 162 050,00

10345 193

10346 M. R.

10347 199 100,00

10348 194

10349 M. K. (1)

10350 2 008 950,00

10351 195

10352 M. A. (2)

10353 2 911 000,00

10354 196

10355 M. B. (1)

10356 100 000,00

10357 197

10358 M. A. (4)

10359 172 000,00

10360 198

10361 M. S. (1)

10362 227 350,00

10363 199

10364 M. M. (2)

10365 445 350,00

10366 200

10367 M. J. (4)

10368 200 000,00

10369 201

10370 M. M. (3)

10371 102 400,00

10372 202

10373 M. M. (4)

10374 170 000,00

10375 203

10376 M. M. (5)

10377 410 000,00

10378 204

10379 M. W. (2)

10380 300 000,00

10381 205

10382 M. L.

10383 90 800,00

10384 206

10385 M. P. (1)

10386 200 000,00

10387 207

10388 M. Z. (1)

10389 350 000,00

10390 208

10391 M. F.

10392 1 900 000,00

10393 209

10394 M. A. (6)

10395 1 601 100,00

10396 210

10397 M. M. (2)

10398 70 000,00

10399 211

10400 M. W.

10401 108 800,00

10402 212

10403 M. M. (7)

10404 10 000,00

10405 213

10406 N. E.

10407 8 400,00

10408 214

10409 N. B.

10410 100 000,00

10411 215

10412 N. M. (2)

10413 69 600,00

10414 216

10415 N. J. (1)

10416 10 000,00

10417 217

10418 N. R.

10419 179 300,00

10420 218

10421 (...) Sp. z o.o.

10422 369 550,00

10423 219

10424 N. J. (2)

10425 2 130 000,00

10426 220

10427 O. S. (1)

10428 27 000,00

10429 221

10430 O. M. (1)

10431 310 000,00

10432 222

10433 O. A.

10434 768 650,00

10435 223

10436 O. K.

10437 135 850,00

10438 224

10439 O. R.

10440 1 106 450,00

10441 225

10442 O. E.

10443 184 100,00

10444 226

10445 O. P. (2)

10446 530 000,00

10447 227

10448 O. W.

10449 3 500 000,00

10450 228

10451 O. B.

10452 189 900,00

10453 229

10454 O. J.

10455 27 950,00

10456 230

10457 O. M. (3)

10458 80 150,00

10459 231

10460 O. M.

10461 144 050,00

10462 232

10463 O. M.

10464 120 000,00

10465 233

10466 O. R.

10467 78 100,00

10468 234

10469 O. M.

10470 1 678 000,00

10471 235

10472 O. L.

10473 200 000,00

10474 236

10475 P. A. (1)

10476 234 000,00

10477 237

10478 P.-W. A.

10479 100 000,00

10480 238

10481 P. J. (5)

10482 2 500,00

10483 239

10484 P. B. (2)

10485 5 200,00

10486 240

10487 P.-S. A. (1)

10488 200 000,00

10489 241

10490 P.-M. K. (4)

10491 534 800,00

10492 242

10493 P. M. (2)

10494 45 000,00

10495 243

10496 P. W. (2)

10497 390 550,00

10498 244

10499 P.-D. M. (4)

10500 250 000,00

10501 245

10502 P. P. (5)

10503 300 000,00

10504 246

10505 P. A. (2)

10506 898 650,00

10507 247

10508 P. K. (1)

10509 432 600,00

10510 248

10511 (...) S.A.

10512 1 000 000,00

10513 249

10514 (...) Sp. z o.o.

10515 180 000,00

10516 250

10517 P. H.

10518 140 000,00

10519 251

10520 P. J. (1)

10521 186 000,00

10522 252

10523 P. K. (2)

10524 66 500,00

10525 253

10526 P. A. (4)

10527 150 000,00

10528 254

10529 P. A. (5)

10530 100 000,00

10531 255

10532 P. P. (6)

10533 155 550,00

10534 256

10535 P. P. (8)

10536 222 050,00

10537 257

10538 P. R.

10539 2 000 000,00

10540 258

10541 P. A. (6)

10542 785 000,00

10543 259

10544 P. M. (3)

10545 2 039 700,00

10546 260

10547 P. K. (3)

10548 175 000,00

10549 261

10550 P. S. (1)

10551 683 000,00

10552 262

10553 P. Z. (1)

10554 145 000,00

10555 263

10556 P.-K. J. (9)

10557 1 300 000,00

10558 264

10559 R. W. (1)

10560 95 650,00

10561 265

10562 R. W. (4)

10563 278 520,00

10564 266

10565 R. H.

10566 30 000,00

10567 267

10568 R. K. (2)

10569 100 000,00

10570 268

10571 R. R. (6)

10572 87 550,00

10573 269

10574 R. T. (1)

10575 200 000,00

10576 270

10577 R. J. (1)

10578 59 000,00

10579 271

10580 R. A. (2)

10581 891 600,00

10582 272

10583 R. W. (2)

10584 178 622,61

10585 273

10586 R. J. (2)

10587 70 000,00

10588 274

10589 R. W. (3)

10590 170 250,00

10591 275

10592 R. M. (2)

10593 49 650,00

10594 276

10595 R. K. (4)

10596 500 000,00

10597 277

10598 R. T. (2)

10599 185 000,00

10600 278

10601 R. B. (1)

10602 197 500,00

10603 279

10604 R. D.

10605 100 000,00

10606 280

10607 S. T. (1)

10608 15 000,00

10609 281

10610 S. E. (2)

10611 72 000,00

10612 282

10613 S. M. (1)

10614 90 000,00

10615 283

10616 S. B.

10617 450 000,00

10618 284

10619 S. A. (2)

10620 1 650 000,00

10621 285

10622 S. R. (1)

10623 69 100,00

10624 286

10625 S. A. (3)

10626 57 216,18

10627 287

10628 S. M. (2)

10629 250 000,00

10630 288

10631 S. D. (2)

10632 100 000,00

10633 289

10634 S. J. (2)

10635 1 200 000,00

10636 290

10637 S. W. (3)

10638 898 000,00

10639 291

10640 S. M. (3)

10641 207 150,00

10642 292

10643 S. R. (2)

10644 147 477,40

10645 293

10646 S. S. (2)

10647 200 000,00

10648 294

10649 S. S. (3)

10650 250 000,00

10651 295

10652 S.-W. D.

10653 100 000,00

10654 296

10655 S. I. (1)

10656 209 450,00

10657 297

10658 S. J. (5)

10659 80 250,00

10660 298

10661 S. T. (3)

10662 323 000,00

10663 299

10664 S. M. (5)

10665 100 200,00

10666 300

10667 S. I. (2)

10668 10 050,00

10669 301

10670 S. M. (6)

10671 100 000,00

10672 302

10673 S. D. (3)

10674 680 250,00

10675 303

10676 S. M. (8)

10677 32 250,00

10678 304

10679 S. Z. (2)

10680 1 305 950,00

10681 305

10682 S. J. (6)

10683 145 700,00

10684 306

10685 S.-K. A. (9)

10686 30 000,00

10687 307

10688 S. O. (2)

10689 24 000,00

10690 308

10691 S. J. (7)

10692 10 000,00

10693 309

10694 S. W.

10695 40 000,00

10696 310

10697 S. L.

10698 46 100,00

10699 311

10700 S. W. (4)

10701 203 050,00

10702 312

10703 S. A. (7)

10704 3 295 300,00

10705 313

10706 S. E. (3)

10707 2 023 300,00

10708 314

10709 S. W. (5)

10710 923 300,00

10711 315

10712 S. P. (2)

10713 437 550,00

10714 316

10715 Ś. D.

10716 18 700,00

10717 317

10718 Ś. E.

10719 144 350,00

10720 318

10721 Ś. S.

10722 886 054,00

10723 319

10724 Ś.-Ł. L.

10725 177 700,00

10726 320

10727 Ś. A. (1)

10728 344 796,00

10729 321

10730 Ś. P.

10731 68 150,00

10732 322

10733 T. B.

10734 137 000,00

10735 323

10736 T. M. (1)

10737 32 000,00

10738 324

10739 T. J. (1)

10740 150 000,00

10741 325

10742 T. Z. (4)

10743 222 500,00

10744 326

10745 T. K.

10746 68 000,00

10747 327

10748 T. T. (2)

10749 404 100,00

10750 328

10751 T. D. (1)

10752 272 800,00

10753 329

10754 T. L.

10755 186 940,00

10756 330

10757 U. R.

10758 170 000,00

10759 331

10760 U. P.

10761 108 950,00

10762 332

10763 U. M. (2)

10764 350 000,00

10765 333

10766 (...) Sp. z o.o.

10767 830 050,00

10768 334

10769 W. J. (2)

10770 68 937,20

10771 335

10772 W.-T. A. (2)

10773 500 000,00

10774 336

10775 W. G. (1)

10776 291 250,00

10777 337

10778 W.-P. D.

10779 37 500,00

10780 338

10781 W. M. (1)

10782 100 000,00

10783 339

10784 W. J. (4)

10785 462 900,00

10786 340

10787 W. S. (4)

10788 100 000,00

10789 341

10790 W. P. (1)

10791 317 935,00

10792 342

10793 W. J.

10794 53 300,00

10795 343

10796 W. Z. (2)

10797 142 000,00

10798 344

10799 W. S. (5)

10800 192 650,00

10801 345

10802 W. J. (5)

10803 107 750,00

10804 346

10805 W. M. (5)

10806 100 000,00

10807 347

10808 W. E. (2)

10809 182 550,00

10810 348

10811 W. S. (2)

10812 200 000,00

10813 349

10814 Z. S. (2)

10815 319 591,98

10816 350

10817 Z. A. (1)

10818 21 950,00

10819 351

10820 Z.-P. B. (1)

10821 83 200,00

10822 352

10823 Z. R.

10824 985 000,00

10825 353

10826 Z. J. (1)

10827 17 800,00

10828 354

10829 Z. P. (1)

10830 79 000,00

10831 355

10832 Z. M. (1)

10833 560 300,00

10834 356

10835 Z. A. (3)

10836 105 000,00

10837 357

10838 Z. I.

10839 126 000,00

10840 358

10841 Z. A.

10842 122 550,00

10843 359

10844 Z. R.

10845 88 950,00

10846 360

10847 Z. P. (2)

10848 100 000,00

10849 361

10850 Z. B. (1)

10851 100 000,00

10852 362

10853 Z. A. (4)

10854 83 300,00

10855 363

10856 Z. M. (3)

10857 904 000,00

10858 364

10859 Ż. P.

10860 74 050,00

10861 365

10862 Ż. K. (1)

10863 182 000,00

10864 366

10865 Ż. N.

10866 163 550,00

10867 367

10868 Ż. A.

10869 100 000,00

10870 368

10871 Ż. J.

10872 47 800,00

10873 369

10874 Ż. D.

10875 132 000,00

10876 a od początku funkcjonowania spółki do 30.09.2006 wyniosła nie mniej niż 172 516 769,56 (sto siedemdziesiąt dwa miliony pięćset szesnaście tysięcy siedemset sześćdziesiąt dziewięć złotych i 56/100)

10877 i tak opisany czyn kwalifikuje jako przestępstwo z art. 296 § 3 kk w zw. z art. 296 § 1 kk w zw. z art. 12 kk i za ten czyn na mocy art. 296 § 3 kk wymierza oskarżonemu M. S. (2) karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności a na mocy art. 33 § 2 kk orzeka wobec oskarżonego karę grzywny w wymiarze 200 (dwustu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 500 (pięciuset) złotych

10878 XIII. oskarżonego M. S. (2)w ramach czynu zarzucanego mu w punkcie II aktu oskarżenia uznaje za winnego, tego, że w okresie od dnia 1 maja 2004 roku do 30 września 2006 roku w W.jako wspólnik spółki jawnej (...) E. D.i Spółka – Spółka Jawna prowadził bez zezwolenia Komisji Papierów Wartościowych i Giełd a następnie Komisji Nadzoru Finansowego działalność w zakresie obrotu maklerskimi instrumentami finansowymi, będącą jednocześnie działalnością zastrzeżoną dla funduszy inwestycyjnych, polegającą na zawieraniu poza rynkiem zorganizowanym umów, których przedmiotem były niewystandaryzowane instrumenty pochodne w postaci nierzeczywistych walutowych kontraktów terminowych, opcji walutowych, swapów walutowych oraz swapów procentowych, których stroną był (...) Bank SA, przy czym środki pieniężne lokowane w instrumenty rynku pieniężnego i wykorzystywane do rozliczenia finansowego transakcji, pochodziły z wpłat osób fizycznych oraz prawnych, zebranych w oparciu o umowy zawarte ze spółką (...)E. D.i Spółka - Spółka Jawna, których przedmiotem był udział w tym przedsięwzięciu i na podstawie których klienci powierzyli temu podmiotowi środki pieniężne w celu ich lokowania w prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od kształtowania się ceny rynkowej walut obcych lub od zmiany wysokości stóp procentowych i tak opisany czyn kwalifikuje jako przestępstwo z art. 178 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o obrocie instrumentami finansowymi w zb. z art. 287 ustawy z dnia 27 maja 2004r. o funduszach inwestycyjnych w zw. z art. 11 § 2 kk i za ten czyn na mocy art. 287 ustawy o funduszach inwestycyjnych w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza oskarżonemu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności

10879 XIV. na mocy art. 85 kk i art. 86 § 1 i 2 kk w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec oskarżonego w punktach XII i XIII wyroku orzeka wobec oskarżonego M. S. (2) karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy a w miejsce jednostkowych kar grzywny orzeczonych w punkcie XII wyroku wymierza oskarżonemu karę łączną grzywny w wymiarze 300 (trzystu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 500 (pięćset ) złotych

10880 XV. Na mocy art. 63 § 1 kk zalicza oskarżonemu M. S. (2) na poczet orzeczonej w punkcie XIV wyroku kary łącznej pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od 25.04.2007 r. do 11.10.2007 r., przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności

10881 XVI. Na mocy art. 46 § 1 kk zasądza od oskarżonych E. D. (1), A. K. (3) i M. S. (2) solidarnie tytułem naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem:

10882 - na rzecz D. B. (3) kwotę 132 238,01 zł

10883 - na rzecz W. G. (3) kwotę 383 090,65 zł

10884 - na rzecz B. Ł. kwotę 244 688,64 zł

10885 - na rzecz M. D. kwotę 191 163 zł

10886 - na rzecz W. P. (2) kwotę 465 577,49 zł

10887 - na rzecz J. S. (3) kwotę 139 262,25 zł

10888 - na rzecz R. B. (2) kwotę 558 761,31 zł

10889 - na rzecz G. B. (1) kwotę 389 100,82 zł

10890 - na rzecz spółki z o.o. (...) kwotę 1 137 020,97 zł

10891 - na rzecz W. S. (6) kwotę 858 321,87 zł

10892 - na rzecz J. D. (2) kwotę 95 581,50 zł

10893 - na rzecz H. L. kwotę 143 372,25 zł

10894 - na rzecz M. J. (6) kwotę 589 971 zł

10895 - na rzecz S. K. kwotę 826 878,96 zł

10896 - na rzecz R. K. (5) kwotę 425 528,85 zł

10897 - na rzecz J. O. (1) kwotę 128 031,42 zł

10898 - na rzecz W. M. (6) kwotę 62 500 zł

10899 - na rzecz M. O. (2) kwotę 185 906,02 zł

10900 - na rzecz L. M. (3) kwotę 205 356,85 zł

10901 - na rzecz W. L. kwotę 345 766,08 zł

10902 - na rzecz M. S. (3) kwotę 286 865,73 zł

10903 - na rzecz M. A. (7) kwotę 248 153,75 zł

10904 - na rzecz T. Ł. kwotę 4 542 911 zł

10905 - na rzecz D. K. (2) kwotę 44 290,48 zł

10906 - na rzecz P. S. (2) kwotę 367 217,92 zł

10907 - na rzecz R. Z. kwotę 694 830 zł

10908 - na rzecz P. Z. (2) kwotę 98 852,30 zł

10909 - na rzecz W. Z. (4) kwotę 64 094,56 zł

10910 - na rzecz Z. C. kwotę 202 440, zł

10911 - na rzecz K. K. (13) kwotę 483 642,39 zł

10912 - na rzecz A. K. (5)kwotę 138 113,26 zł

10913 - na rzecz B. K. (3) kwotę 191 163 zł

10914 - na rzecz K. R. (6) kwotę 477 907,50 zł

10915 - na rzecz M. B. (3) kwotę 226 623,74 zł

10916 - na rzecz J. N. kwotę114 697,80 zł

10917 - na rzecz S. Ł.kwotę (...) 389,48 zł

10918 - na rzecz K. J. (10) kwotę 2 131 457,97 zł

10919 - na rzecz E. J. kwotę 159 907,85 zł

10920 - na rzecz D. T. (3) kwotę 274 904,72 zł

10921 - na rzecz P. G. (4) kwotę 88 290,79 zł

10922 XVII. na mocy art. 46 § 1 kk zasądza od oskarżonych E. D. (1) i A. K. (3) solidarnie tytułem naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem:

10923 - na rzecz Z. J. (3) kwotę 903 709,82 zł

10924 - na rzecz A. H. kwotę 95 581,50 zł

10925 - na rzecz S. G. kwotę 739 731,17 zł

10926 - na rzecz M. G. (1) kwotę 955 815 zł

10927 - na rzecz E. W. kwotę 1 911 630 zł

10928 - na rzecz Z. B. (2) kwotę 47 790,75 zł

10929 - na rzecz J. F. kwotę 143 372,25 zł

10930 - na rzecz A. K. (6) kwotę 286 744,50 zł

10931 - na rzecz M. U. kwotę 955 815 zł

10932 XVIII. Na podstawie art. 415 kc uwzględnia częściowo powództwa cywilne L. N. (1), M. C. (1) i T. C. i zasądza solidarnie od oskarżonych E. D. (1), A. K. (3) i M. S. (2)

10933 - na rzecz L. N. (1) kwotę 654 637,69 (sześćset pięćdziesiąt cztery tysiące sześćset trzydzieści siedem złotych i 69/100) z odsetkami ustawowymi od dnia 29 kwietnia 2011 r. do dnia zapłaty

10934 - na rzecz M. C. (1)kwotę 362 397,26 (trzysta sześćdziesiąt dwa tysiące trzysta dziewięćdziesiąt siedem złotych i 26/100) - z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu tj. od 29.09.2010 r. do dnia zapłaty

10935 - na rzecz T. C. kwotę 301 225,10 (trzysta jeden tysięcy dwieście dwadzieścia pięć złotych i 10/100) - z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu tj. od 29.09.2010 do dnia zapłaty; w pozostałym zakresie powyższe powództwa oddala

10936 XIX. Na podstawie art. 415 kc uwzględnia częściowo powództwo cywilne A. M. (5) i zasądza solidarnie od E. D. (1) i A. K. (3) na rzecz A. M. (5) kwotę 133 780,75 (sto trzydzieści trzy tysiące siedemset osiemdziesiąt złotych i 75/100, a w pozostałym zakresie powództwo to oddala

10937 XX na podstawie art. 643 kpk zasądza na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonych E. D. (1), A. K. (3) i M. S. (2) solidarnie kwotę 65 913 (sześćdziesiąt pięć tysięcy dziewięćset trzynaście) złotych, tytułem opłat od pozwów cywilnych L. N. (1), M. C. (1) i T. C., od uiszczenia których ww. powodowie cywilni byli zwolnieni w oparciu o art. 642 kpk, a w zakresie, w jakim powództwa cywilne ww. powodów zostały oddalone – zwalnia powodów cywilnych od uiszczenia opłat.

10938 XXI. na podstawie art. 643 kpk zasądza na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonych E. D. (1) i A. K. (3) kwotę 6 689,03 (sześć tysięcy sześćset osiemdziesiąt dziewięć złotych i 03/100) tytułem opłaty od pozwu cywilnego A. M. (5), od uiszczenia którego ww. powódka cywilna była zwolniona w oparciu o art. 642 kpk, a w zakresie, w jakim powództwo cywilne A. M. (5) zostało oddalone – zwalnia A. M. (5) od uiszczenia opłaty

10939 XXII. na podstawie art. 627 kpk w zw. z art. 633 kpk zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa kwoty po 28 555,18 (dwadzieścia osiem tysięcy pięćset pięćdziesiąt pięć złotych i osiemnaście groszy – tytułem zwrotu wydatków oraz tytułem opłaty: od oskarżonego E. D. (1) kwotę 60 600 (sześćdziesiąt tysięcy sześćset złotych), od oskarżonych A. K. (3) i M. S. (2) kwoty po 30 400 (trzydzieści tysięcy czterysta) złotych

10940 (...)

10941 (...)

10942 (...)

10943 VIII K 234/08

10944 Uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 1 czerwca 2011r.

10945 Sąd ustalił następujący stan faktyczny.

10946 Oskarżeni E. D. (1), A. K. (3)i M. S. (2)poznali się w 1998 r., kiedy E. D. (1)pracował w spółce (...) (...), zajmującej się inwestycjami na rynku forex. A. K. (3)i M. S. (2)znali się wcześniej. W spółce (...)inwestowali środki pieniężne, a E. D. (1)zajmował się ich inwestycjami z ramienia spółki. W spółce tej w grupie E. D. (1)pracował wówczas także R. A. (4).

10947 E. D. (1)pokazał się pozostałym oskarżonym jako dobry znawca rynku forex, bowiem dobrze prowadził ich inwestycje w tej spółce i dzięki jego opiece oskarżeni osiągnęli dobry zysk na tej inwestycji. To spowodowało, że zaproponowali E. D. (1)wspólne założenie spółki, która będzie się zajmowała inwestowaniem środków pieniężnych klientów na rynku forex. Rozmowy i ustalenia na ten temat rozpoczęły się w 1998 r., kiedy E. D. (1)jeszcze był pracownikiem spółki (...). Efektem tych rozmów było podpisanie w dniu 19.11.1998 r. umowy spólki i powstanie spółki (...) E. D.i Spółka, spółka jawna, która rozpoczęła swoją działalność w lutym 1999 r. Przedmiotem działalności spółki była działalność finansowa. Udziały wszystkich trzech udziałowców były równe (wkłady po 33 000 zł), natomiast w głosowaniu A. K. (3)przypadały dwa głosy, a pozostałym wspólnikom po jednym głosie. Każdy wspólnik – wedle umowy – miał prawo reprezentowania spółki samodzielnie, jak również mógł prowadzić sprawy spółki nie przekraczające zakresu zwykłych czynności. W sprawach przekraczających czynności zwykłego zarządu wymagana była uchwała wspólników. Każda czynność rozporządzająca mieniem spółki o wartości przekraczającej 100 000 zł lub rodząca zobowiązania po stronie spółki przekraczające taką wartość była uznawana jako przekraczająca zakres zwykłych czynności.

10948 W tym czasie spółka (...) nagle zakończyła działalność w Polsce defraudując pieniądze części klientów.

10949 Oskarżony E. D. (1)informując niektórych klientów (...), którymi się opiekował, o zamiarze likwidacji działalności przez tę spółkę, uchronił ich przed stratami, gdyż zdążyli wypłacić swoje pieniądze. Osoby te dzięki takiemu posunięciu oskarżonego nabrały do niego zaufania i stały się pierwszymi klientami spółki (...). Razem z oskarżonym do spółki (...)przeszli jego koledzy R. A. (4), M. S. (4), Ł. K. (3)i A. R. (2)z tym, że nie jako wspólnicy, ale jako zwykli pracownicy.

10950 M. S. (4), Ł. K. (3)i A. R. (2)po kilku miesiącach odeszli ze spółki i założyli własną nowa spółkę o nazwie (...). Spółka ta również zajmowała się między innymi inwestowaniem środków finansowych swoich klientów na rynku forex. Zakończyła swoją działalność w 2006 r., kiedy okazało się, że zdefraudowała ogromne kwoty pieniędzy należących do jej klientów. Do dnia dzisiejszego trwa postępowanie przygotowawcze w tej sprawie.

10951 Spółka (...)rozpoczęła swoją działalność w lutym 1999 r. Ani w umowie spółki, ani w żadnej uchwale wspólnicy nie dokonali podziału między siebie obowiązków związanych z prowadzeniem spółki. Ustalone jedynie zostało ustnie, że E. D. (1)będzie zajmował się inwestowaniem środków uzyskanych od klientów spółki na rynku forex, ponieważ miał w tym zakresie doświadczenie i był uznawany przez swoich wspólników, za dobrego specjalistę, znającego ten rynek i umiejącego się na nim poruszać i generować zyski. Pozostali wspólnicy także znali się na transakcjach na rynku forex, jednak w mniejszym zakresie niż E. D. (1).

10952 Ustalenie formuły spółki oraz treści umów, jakie spółka miała podpisywać z klientami powierzono kancelarii prawnej S., K., Ś.i rozpoczęto poszukiwanie klientów.

10953 W umowie spółki, która przyjęła formę spółki jawnej, zawarty został zapis, że jeśli dla prowadzenia działalności będzie potrzebne zezwolenie, to spółka podejmie działania, aby je uzyskać. W umowie postanowiono także, że każdy wspólnik ma obowiązek i prawo prowadzić sprawy spółki, a zmiany do umowy mają być pisemne pod rygorem nieważności

10954 Dowód:

10955 - wyjaśnienia oskarżonego E. D. (1) k. 216-220, 335-340, 1649-1652, 1673-1676, 4543-4547, 6242-6245, 6246-6247, 11426-11430, 12140-12144, 13152-13156, 30623-30624, 40945-40949, 45100-45102, 46765-46796, 46786- 46803, 46890-46895, 46900, 47012-47014, 47017, 47035, 47397-47398, 47456-47457, 48062-48066, 48313 oraz z dołączonych akt VIII K 426/09 k. 79-83 i z dołączonych akt VIII K 380/08 k. 385-386

10956 - wyjaśnienia oskarżonego M. S. (2) k. 1162-1167, 1698-1701, 13433-13440, 46895-46900, 48067, 48314

10957 - wyjaśnienia oskarżonego A. K. (3) k. 1643-1646, 1685-1689, 40895-40897, 46943-46954, 47011-47012, 47014-47015, 47113, 47398, 47405, 47621, 48066, 48313-48314

10958 - umowa spółki k. 8342, 20405-20409.

10959 - K 20427 aneks nr (...) do umowy spółki

10960 - K 7591 – 7592 odpis z Rejestru Handlowego dot. spółki (...)

10961 - zeznania R. A. (4) k. 189-195, 47130-47136

10962 - zeznania Z. F. k. 3727-3732, 48304-48305

10963 - zeznania Ł. R. (2) k. 31115-31117, 48307-48309

10964 - zeznania J. K. (3) k. 3196-3197, 48309-48310

10965 Na początku działalności spółki zatrudnieni zostali w spółce jako pracownicy koledzy oskarżonego E. D. (1)- G. J. (4)i B. G. (3), którzy mieli za zadanie poszukiwać klientów i zachęcać ich do inwestowania za pośrednictwem tej spółki. Poszukiwali ludzi zamożnych, ponieważ taka forma inwestowania pieniędzy na rynku forex dokonywana była za pośrednictwem banku i wymagała stosownych zabezpieczeń finansowych.

10966 B. G. (3) zajmował się też pracami biurowymi, wysyłaniem korespondencji, czasami przywoził do firmy pieniądze z banku. Przez pewien czas pomiędzy 2003 a 2005 r. miał też dostęp do transakcji forex i mógł je zlecać do wyznaczonej przez E. D. (1) kwoty, wcześniej konsultując daną transakcję z E. D. (1).

10967 B. G. (3) jednocześnie był klientem spółki, podobnie jak jego ojciec i babcia. B. G. (3) pracował w spółce do końca jej funkcjonowania, jednak i on i członkowie jego rodziny wycofali ze spółki swoje depozyty w dniu 14 lutego 2007 r. wraz z naliczonym fikcyjnym zyskiem.

10968 Takie same czynności jak B. G. (3)wykonywał w spółce G. J. (4). Również on i członkowie jego rodziny byli jednocześnie klientami spółki. Zarówno G. J. (4), jak i członkowie jego rodziny wycofali swoje depozyty wraz z naliczonym fikcyjnym zyskiem w styczniu 2007 r., wtedy też G. J. (4)złożył wypowiedzenie i przestał przychodzić do pracy od 1 lutego 2007. Poinformował o swoim odejściu ze spółki klientów, którymi się opiekował, wtedy część z tych osób zdecydowało się również odejść ze spółki, wycofać swoje depozyty.

10969 Dowód:

10970 - zeznania G. J. (4)k. 205-212, 223-231. 12817-12821, 30548-30550, 30569-30573, 47024-47032

10971 - zeznania B. G. (3) k. 178-187, 47438-47441

10972 - opinia biegłej w zakresie wpłat i wypłat G. J. (4)i B. G. (3)oraz członków ich rodzin k. 43125-43128, 43174-43178

10973 R. A. (4)w spółce (...)zajmował się analizą ekonomiczną, raportowaniem E. D. (1)informacji gospodarczych, obsługą systemu do obserwacji ruchu walut, drukował dla klientów rozliczenia, obsługiwał klientów, w oparciu o informacje przekazywane przez E. D. (1)wypełniał arkusz kalkulacyjny dotyczący wszystkich klientów, gdzie wpisywane były wpłaty, wypłaty, prowizje oraz zyski z transakcji według takiego procentu, jak podawał E. D. (1). Wykonywał także przelewy bankowe, gdyż miał upoważnienie do takich operacji. Gromadził także dokumenty dla księgowej i jej je zawoził.

10974 Pierwszą sekretarką w spółce była S. H. (2), która pracowała faktycznie do 2003r., kiedy to urodziła dziecko. Później do końca funkcjonowania spółki nadal była formalnie zatrudniona i otrzymywała wynagrodzenie, choć zasadniczo nie świadczyła żadnej pracy dla spółki.

10975 J. K. (4) zatrudniona była jako sekretarka – asystentka w dziale obsługi klienta. Została zatrudniona w 2003 r. z polecenia A. G. (1), której była szwagierką. Zajmowała się także kasą spółki. W tym czasie była też klientem spółki. Zajmując się kasą spółki przyjmowała wpłaty gotówkowe, które służyły później do obrotu kasowego, kiedy były większe wpłaty, przekazywała je E. D. (1). Generalnie do wypłat gotówkowych dla klientów potrzebny był pisemny wniosek klienta, ale zdarzało się bardzo często, że pieniądze były wypłacone bez pisemnego wniosku, na ustne polecenie E. D. (1) lub pozostałych wspólników.

10976 Wypłaty gotówkowe J. K. (4)wykonywała także dla wspólników i wówczas odnotowywała, że są to wypłaty z depozytu lub że są to wypłaty wynagrodzenia. Czasem nie podawała żadnego tytułu. Najwięcej wypłat gotówkowych było robionych dla M. S. (2)w czasie, kiedy budował dom w latach 2005-2006. Były to często bardzo duże kwoty rzędu kilkudziesięciu – kilkuset tysięcy złotych miesięcznie. Kiedy pieniądze wypłacali A. K. (3)i M. S. (2), to J. K. (4)nie konsultowała tych wypłat z E. D. (1).

10977 W umowie o prace nie miała wpisanej odpowiedzialności materialnej za kasę.

10978 J. K. (4) przestała pracować w 2006 r. (odeszła na zwolnienie lekarskie związane z ciążą a następnie urlop macierzyński). Jeszcze przed jej odejściem została zatrudniona A. J. (4), która miała taki sam zakres obowiązków i została do nich przyuczona jeszcze przez J. K. (4).

10979 A. J. (4) także obsługiwała kasę. Jeśli do spółki były wpłacane duże kwoty gotówką, wtedy zabierał je E. D. (1) i nie był wtedy wystawiany dokument kw.

10980 J. K. (4) również była klientem spółki. Swój depozyt wypłaciła w całości 17.01.2007 z ponad 100 % zyskiem (umowę podpisała 04.06.2003 i wpłaciła łącznie 220 000 zł, a wypłaciła 17.01.2007 kwotę 575 350 zł)

10981 Formalnie zatrudnione w spółce były jeszcze I. D. – bliska znajoma M. S. (2) i A. P. (4) – siostra E. D. (1), jednak w rzeczywistości nie świadczyły one pracy dla spółki. Obie otrzymywały wynagrodzenie za pracę, chociaż jej nie wykonywały.

10982 Również I. D. była klientką spółki od 5 kwietnia 2002 r. Wycofała cały swój depozyt 19.03.2007 wraz z doliczonymi fikcyjnymi zyskami.

10983 Dowód:

10984 - zeznania R. A. (4) k. 189-195, 47130-47136

10985 - zeznania A. J. (4) k.12808-12811, 47032-47034

10986 - zeznania J. K. k. 11963- 11966, 47436-47438

10987 - zeznania S. H. (3) k. 12813-12815, 47084-47085

10988 - zeznania I. D. k. 11971-11972, 40708-40409, 47461-47462

10989 - wyliczenia biegłej k.43048-43049, 43281

10990 - wyjaśnienia oskarżonych – karty j.w

10991 Pierwszymi klientami spółki były osoby, które znały E. D. (1) i R. A. (4) z firmy (...) oraz znajomi wspólników.

10992 Spółka od początku reklamowała się jako podmiot mający duże doświadczenie na rynku forex, jako podmiot stabilny, nie podejmujący zbyt dużego ryzyka, którego celem nie są wysokie, acz niepewne zyski, ale raczej niższe, ale za to stabilne. Spółka posługiwała się przy tym broszurą, w której opisywała prowadzoną przez siebie działalność określając ją jako bardzo bezpieczną. Zapewniała, że zajmuje się transakcjami forex profesjonalnie i wykorzystuje do tego najnowsze narzędzia przekazu danych. Spółka określała siebie jako najstarszą i największą polską firmę zajmującą się transakcjami na rynku forex i informowała, że analitycy pracujący w spółce mają wieloletnie doświadczenie na rynku forex, które zdobyli w firmach zagranicznych (Szwajcaria, Singapur). W broszurze tej spółka chwaliła się wielkim sukcesem podając, że w ostatnich dwóch latach stopa zwrotu od zaangażowanego kapitału przekroczyła 50 % w skali roku.

10993 Dowód:

10994 - wyjaśnienia E. D. (1) k. j.w.

10995 - zeznania Z. F. k. 3727-3732, 48304-48305

10996 - zeznania H. F. k. 19102-19104, 48305-48306

10997 - zeznania A. K. (7) k. 18701-18703, 48306-48307

10998 - zeznania Ł. R. (2) k. 31115-31117, 48307-48309

10999 - zeznania J. K. (3) k. 3196-3197, 48309-48310

11000 - zeznania P. G. (5) k. 35713-35714, 48310-48311

11001 - zeznania J. B. (3) k. 16361, 48312

11002 - k 36212-36214 - broszura informacyjna o działalności spółki (...)

11003 - statementy Z. F. k. 48261-48275

11004 - statementy Ł. R. (2) k. 48276-48300

11005 Klientami spółki zostawały zwykle osoby z polecenia innych klientów. 99 % umów podpisywał E. D. (1). Wszystkie umowy były jednakowe – według ustalonego z góry wzoru. Do standardowego druku umowy wpisywane były jedynie dane klienta, data zawarcia umowy, kwota depozytu.

11006 Były to umowy o świadczenie usług pośrednictwa finansowego, na podstawie których klienci powierzali spółce swoje środki finansowe, a spółka zobowiązywała się do zawierania i wykonywania umów w zakresie transakcji forex według własnego wyboru w imieniu i na rachunek klienta albo w imieniu własnym lecz na rachunek klienta. W umowie spółka zobowiązywała się do wykonywania swoich obowiązków w dobrej wierze, w sposób profesjonalny i z zachowaniem standardów zawodowej staranności oraz standardów wynikających z warunków transakcji forex. W umowach nie były ujęte kwestie związane z ryzykiem inwestycyjnym – kwestie te były omawiane z klientami ustanie – klienci byli zapewniani, że E. D. (1) ma duże doświadczenie i że ryzyko strat jest minimalne. Z bardziej nieufnymi klientami były podpisywane aneksy, w których określano poziom ryzyka – 10 % wartości depozytu i w których spółka gwarantowała, iż na koniec miesiąca ewentualna strata nie przekroczy ww. poziomu ryzyka.

11007 W czasie swojego funkcjonowania spółka podpisała umowy klienckie z ponad 900 klientami. Część z nich przed zakończeniem funkcjonowania spółki wypłaciła całe swoje depozyty przestając być klientami spółki, część natomiast nie została w tej sprawie uznana za pokrzywdzonych, jeśli suma ich wypłat przekroczyła sumę wpłat z całego okresu funkcjonowania umowy. Te osoby, które były klientami spółki w momencie zakończenia działalności przez spółkę, a suma ich wpłat była większa niż suma wypłat, zostali uznani za pokrzywdzonych.

11008 Umowa z klientami nazywana umową o świadczenie usług pośrednictwa finansowego przewidywała, że klient przekazuje spółce środki finansowe (tzw. depozyt), a spółka zobowiązywała się przy użyciu tych pieniędzy – w celu osiągnięcia zysku - zawierać transakcje na rynku forex według własnego wyboru, w imieniu i na rachunek klienta lub w imieniu własnym, lecz na rachunek klienta.

11009 Dowód:

11010 - zeznania G. J. (4)k. 205-212, 223-231. 12817-12821, 30548-30550, 30569-30573, 47024-47032

11011 - zeznania B. G. (3) k. 178-187, 47438-47441

11012 - wyjaśnienia E. D. (1) k. j.w.

11013 - umowa z klientem (przykładowa) k. 42-54

11014 - umowa o ograniczeniu ryzyka (przykładowa) k. 57

11015 Oskarżeni M. S. (2)i A. K. (3)zajmowali się na początku sprawami organizacyjnymi oraz prowadzili rozmowy z klientami. Zarówno M. S. (2)jak i A. K. (3)byli znani w świecie biznesu i polityki, ponieważ M. S. (2)od wielu lat zajmował się biznesem, był osobą majętną, natomiast A. K. (3)był politykiem, sprawował funkcję wiceministra w rządzie M. B. (4)a później również zajmował się biznesem, prowadził biuro consultingowe. Ponieważ oskarżony E. D. (1)był osobą bardzo młodą, nieznaną wcześniej w kręgach biznesu, oskarżeni S. i K.swoimi nazwiskami przyciągali część klientów na początku działalności spółki. E. D. (1)znali jednak dość krótko, dlatego uzgodnili między sobą, że M. S. (2), który częściej bywał w spółce miał „pilnować” E. D. (1), przyglądać się jego działaniom.

11016 Dowód:

11017 - wyjaśnienia oskarżonego A. K. (3) k. j.w.

11018 - wyjaśnienia oskarżonego M. S. (2) k. j.w.

11019 Oskarżony E. D. (1) od samego początku funkcjonowania spółki informował zarówno klientów, jak i swoich wspólników, że wykonywane przez niego transakcje na rynku forex przynoszą zasadniczo zyski.

11020 Informowanie klientów o wynikach transakcji forex odbywało się poprzez przesyłanie im miesięcznych rozliczeń zwanych statementami.

11021 Statementy były tworzone i drukowane przez R. A. (4)na podstawie danych przekazywanych mu ustnie przez oskarżonego E. D. (1). W statemencie podawane były następujące dane: stan depozytu na początku miesiąca, wpłaty i wypłaty w danym miesiącu, zysk lub strata z transakcji w danym miesiącu, naliczona za ten miesiąc prowizja oraz stan depozytu na koniec miesiąca. Od pierwszego miesiąca funkcjonowania spółki oskarżony E. D. (1)tworzył i przekazywał klientom statementy z nieprawdziwymi danymi, pokazując w nich, że spółka, a tym samym klienci, w każdym miesiącu osiąga zysk z transakcji forex. Tylko w jednym miesiącu na początku działalności spółki oskarżony podał w statemencie, że w tym miesiącu transakcje na rynku forex przyniosły stratę. Taka informacja spowodowała, że klienci zaczęli zgłaszać swoje pretensje, domagali się takiego inwestowania, które przyniesie zyski, deklarowali, że zysk miesięczny może być mniejszy, ale zależy im na tym, aby ten zysk stale był. Od tej pory oskarżony E. D. (1)już nigdy nie wystawił statementów z informacją o stracie, chociaż większość miesięcy z całego okresu funkcjonowania spółki kończyła się stratą.

11022 Wyniki spółki w poszczególnych latach w zakresie transakcji forex przedstawiały się następująco:

11023 1999 r. strata 4 362 198,68 zł

11024 2000 r. strata 1 233 677,15 zł

11025 2001 r. strata 537 473,25 zł

11026 2002 r. zysk 5 749 836,85 zł

11027 2003 r. zysk 11 752 087,30 zł

11028 2004 r. strata 20 099 973,66 zł

11029 2005 r. strata 12 045 539,64 zł

11030 2006 r. strata 46 140 688,90 zł

11031 2007 r. zysk 1 181 994,07 zł

11032 Do 2006 r. saldo wpłat i wypłat klientów było dodatnie, z tym, że w 2006 była to kwota znacznie niższa niż w poprzednich latach i wyniosła 6 261 828,71 zł. W 2007 r. saldo wpłat i wypłat klientów było ujemne i wyniosło – 14 947 471,68 zł.

11033 Saldo narastające (uwzględniające wpłaty, wypłaty, zyski, straty i prowizje) do 2005 r. włącznie było rosnące (w 2005 r. wynosiło ponad 83 mln zł), ponieważ do 2005 r. były bardzo wysokie wpłaty klientów, znacznie przewyższające wypłaty. Natomiast w 2006 r. saldo to zmniejszyło się do kwoty 32 943 499,34 zł, co było wynikiem zmniejszenia salda wpłat i wypłat oraz ogromnych strat na transakcjach forex, które w 2006 r. wyniosły ponad 46 mln zł.

11034 Powyższe wyliczenia biegłej uwzględniały faktyczne wypłaty dokonywane klientom, czyli te, które były dokonywane wraz z naliczonymi fikcyjnymi zyskami.

11035 Biegła wyliczyła także należne spółce za cały okres funkcjonowania prowizje na poziomie wyższym niż wyliczenia spółki, bowiem biegła wyliczyła kwotę 63 118,800 zł, a według spółki (według źródła przyjętego przez biegłą) była to kwota 59 800 854 zł. Biegła dokonała szczegółowej analizy wyliczania prowizji przez spółkę i odnalazła w dokumentacji spółki cztery różne źródła wyliczania prowizji, przy czym w każdym źródle sposób wyliczania był inny. Dane te zamieściła w opinii dla porównania w formie tabelarycznej, porównując je jednocześnie ze swoimi wyliczeniami.

11036 Według wyliczeń biegłej przy uwzględnieniu wszystkich dokonanych wpłat i wypłat, przy uwzględnieniu wyliczonych zysków i strat z transakcji forex i po odjęciu wyliczonej przez biegłą kwoty prowizji – na dzień zaprzestania działalności przez spółkę – spółka powinna dysponować kwotą 17 511 521 zł. Natomiast na kontach spółki w tym momencie znajdowały się kwoty: na rachunku zaczynającym się cyframi(...)- 141 922,45 zł, na rachunku zaczynającym się cyframi (...)- 1 403 279,83 zł, na rachunku zaczynającym się cyframi (...) – 0,08, czyli łącznie niewiele ponad 1,5 mln zł.

11037 W całym okresie funkcjonowania spółki klienci wpłacili do spółki 726 095 893,85 zł, a wypłacili 579 729 939,06 zł. Z pozostałej - po odjęciu wypłat od wpłat - kwoty 146 395 954,79 zł – prowizje pochłonęły kwotę 63 118 800 zł, a straty (saldo) kwotę 65 735 633,06 zł. Czyli w spółce powinna pozostać na koniec kwota ponad 17 mln zł, o której była mowa wyżej.

11038 Rok 1999 spółka zakończyła z wynikiem ogólnym ujemnym, co oznacza, że wpłaty klientów nie pokryły wypłat, odliczonych prowizji i strat z forexu. Saldo wpłat i wypłat w tym roku wyniosło 3 850 864,28 zł, a straty z transakcji forex wyniosły 4 362 198,68 zł, natomiast naliczone prowizje (według wyliczeń biegłego) 1 443 900 zł. To daje wynik ujemny na koniec 1999 r. – 1 955 234,40 zł (vide: zestawienie wyników k. 44619 oraz saldo finalne za 1999 r. k. 43997)

11039 Dobrze sytuację spółki w 1999 r. (a także w latach następnych) obrazuje zestawienie wszystkich parametrów za poszczególne miesiące 1999 r i lat następnych. (k. 43933-43997).

11040 Rubryka „saldo finalne” za grudzień 1999 r. (k. 43985-43997) pokazuje, że gdyby spółka dokonywała wyliczeń zgodnie z rzeczywistością, to większość klientów na koniec 1999 r. miałoby depozyty ujemne (w rubryce saldo finalne są to kwoty ze znakiem minus). Kwoty dodatnie na koniec 1999 r. mają tylko ci klienci, którzy albo wpłacili duży depozyt, który jeszcze nie „zużył się” na straty i prowizje, albo wpłacili swój depozyt pod koniec 1999 r. i z tego powodu również „nie zdążył się on zużyć” do końca roku na straty i prowizje.

11041 W kolejnych dwóch latach sytuacja poprawiła się – oczywiście w zakresie cyfr, ponieważ było coraz więcej wpłat klientów (w większości nowych klientów), które „pokrywały” wypłaty, straty z transakcji forex i naliczone prowizje.

11042 Z zestawiania wyników za 1999 r. (k. 42414) wynika, że tylko w dwóch miesiącach tego roku tj. w czerwcu i grudniu spółka osiągnęła zysk, ale były to kwoty bardzo niewielkie w stosunku do strat odnotowanych we wszystkich pozostałych miesiącach.

11043 Wniosek z tych wyliczeń jest taki, że spółka powinna przestać funkcjonować już w 1999 r.

11044 Dowód:

11045 - wyjaśnienia oskarżonego E. D. (1) k. j.w.

11046 - wyjaśnienia oskarżonego M. S. (2) k. j.w.

11047 - wyjaśnienia oskarżonego A. K. (3) k. j.w.

11048 - zeznania R. A. (4) k. 189-195, 47130-47136

11049 - zeznania Z. F. k. 3727-3732, 48304-48305

11050 - zeznania H. F. k. 19102-19104, 48305-48306

11051 - zeznania A. K. (7) k. 18701-18703, 48306-48307

11052 - zeznania Ł. R. (2) k. 31115-31117, 48307-48309

11053 - zeznania J. K. (3) k. 3196-3197, 48309-48310

11054 - zeznania P. G. (5) k. 35713-35714, 48310-48311

11055 - zeznania J. B. (3) k. 16361, 48312

11056 - statementy Z. F. z 1999 r. k. 48261-48275

11057 - statementy Ł. R. (2) z 1999 r. k. 48276-48300

11058 - przykładowy statement k. (...)

11059 - k 20131 – 20316 opinia biegłej sporządzona na polecenie Sądu Rejonowego (...), X Wydziału Gospodarczego wraz z załącznikami

11060 - pisemna opinia biegłej wykonana do niniejszej sprawy w postępowaniu przygotowawczym - tomy 209, 213-224, w tym:

11061 omówienie pisemne k. 41647-41677

11062 zestawienia wyników z transakcji walutowych za poszczególne lata k. 42414-42422

11063 zestawienie końcowych wyników k. 44-618 - 44619 t. 224

11064 zestawienie: wpłaty i wypłaty klientów łącznie – k. 44620-44639 t. 224

11065 wykaz klientów oraz wpłaty i wypłaty indywidualnych klientów k. 42856 t 215 do 43914 t. 220

11066 zestawienie wpłat i wypłat oraz prowizji poszczególnych klientów – wyniki za cały okres k. 44640-44658 t. 224

11067 zestawienie prowizji wyliczonych przez biegłą i wyliczonych przez spółkę za poszczególne lata w stosunku do poszczególnych klientów k. 44659-44773 t. 224

11068 pełne rozliczenia poszczególnych klientów za poszczególne miesiące i lata z uwzględnieniem wpłat i wypłat, zysków i strat oraz prowizji k. 43933 t. 220 do 44617 t. 224

11069 zestawienie wszystkich transakcji walutowych 42423 t. 213 do 42855 t. 215

11070 zestawienia wartości prowizji według biegłego i według różnych źródeł ze spółki k. 43926-43928

11071 zestawienie wyników z transakcji forex k. 43929-43930

11072 - ustana opinia uzupełniająca biegłej (przesłuchania) k. 43915-43920 t. 220, 47536-47541

11073 - pisemna opinia uzupełniająca k. 48366-48473, 48388-48444 oraz dane zawarte w segregatorach będących załącznikami do tej opinii uzupełniającej.

11074 Zgodnie z umowami zawieranymi z klientami wspólnicy zarabiali na działalności spółki pobierając prowizje od przeprowadzonych transakcji – 300 zł od jednego kontraktu na kwotę 100 000 waluty bazowej. Prowizja nie była w żaden sposób powiązana z zyskami lub stratami z transakcji forex – innymi słowy należała się spółce niezależnie od tego, czy spółka na przeprowadzonych transakcjach traciła, czy zarabiała.

11075 W rzeczywistości prowizje nie były pobierane zgodnie z regułami ustalonymi w umowach z klientami. Spółka naliczała je w dowolny sposób, choć z pozoru zgodny w umowami. Spółka pobierając prowizje brała pod uwagę takie wysokości depozytów poszczególnych klientów, jakie były wyliczane poprzez dopisywanie fikcyjnych zysków. Dla ustalenia prowizji istotne bowiem było jaki procent sumy depozytów stanowi depozyt danego klienta, a te dane były nierzeczywiste i uwzględniały dopisywane klientom fikcyjne zyski. W efekcie prowizje były liczone także od tych depozytów, które były dodatnie na skutek takiego fikcyjnego dopisywania zysków, a gdyby były liczone prawidłowo, to byłyby ujemne.

11076 Dowód:

11077 - treść umowy (przykładowej) – art. 6 - k. 48

11078 - wyjaśnienia oskarżonego E. D. (1) k. j.w.

11079 - opinia biegłej: omówienie pisemne k. 41647-41677, zestawienie prowizji wyliczonych przez biegłą i wyliczonych przez spółkę za poszczególne lata w stosunku do poszczególnych klientów k. 44659-44773 t. 224, pełne rozliczenia poszczególnych klientów za poszczególne miesiące i lata z uwzględnieniem wpłat i wypłat, zysków i strat oraz prowizji k. 43933 t. 220 do 44617 t. 224, zestawienia wartości prowizji według biegłego i według różnych źródeł ze spółki k. 43926-43928, zestawienie wyników z transakcji forex k. 43929-43930

11080 - ustana opinia uzupełniająca biegłej k. 43915-43920 t. 220, 47536-47541

11081 - pisemna opinia uzupełniająca k. 48366-48473, 48388-48444

11082 Z uwagi na niewielką jeszcze liczbę klientów na początku działalności suma prowizji nie była duża, ale wystarczała na początku na pokrycie kosztów działalności spółki. Zyski dla wspólników były wówczas niewielkie, dlatego wspólnicy zaczęli pobierać pieniądze z kasy „na poczet przyszłych zysków”. Z propozycją takiego wypłacania pieniędzy wyszedł M. S. (2), argumentując, że później, kiedy będą większe zyski w spółce, księgowa to stosownie rozliczy.

11083 Księgowa nie wiedziała o tym i nigdy nie dokonywała następczych rozliczeń tak pobranych przez wspólników kwot.

11084 Spółka wyliczała prowizję indywidualnie dla każdego klienta i te dane przekazywała do księgowości dołączając faktury. Od marca 2001 r. do księgowości przekazywana była już tylko globalna kwota prowizji za dany miesiąc.

11085 Dowód:

11086 - wyjaśnienia oskarżonego E. D. (1) k. j.w.

11087 - wyjaśnienia M. S. (2) k. j.w

11088 - zeznania I. G. (1) k. 197-201, 11421-11424, 12559-12568, 47105-47114, 48376-48381

11089 - opinia biegłej k. 41647-41677

11090 - raport kasowy k. 4548

11091 Rozpoczęcie działalności spółki, która miała inwestować środki pieniężne należące do pozyskanych klientów, wiązało się z koniecznością podjęcia decyzji dotyczącej sposobu prowadzenia księgowości. Ponieważ oskarżony A. K. (3)w swojej działalności gospodarczej korzystał z usług biura księgowego (...)prowadzonego przez G. S., zarekomendował swoim wspólnikom to biuro, a następnie podpisał umowę z tym biurem. Umowa miała treść standardową – taką, jaką biuro stosowało do większości swoich klientów. A. K. (3)przekazał G. S. (1), czym będzie się zajmowała spółka, a ta wskazała jako osobę, która będzie się zajmować spółką – I. G. (1). Zarekomendowała ją, ponieważ I. G. (1)wcześniej pracowała w banku, więc zdaniem G. S.nadawała się do księgowania, przy takiej działalności, jaką zamierzała prowadzić spółka. I. G. (1)nie znała jednak dokładnie przedmiotu działalności spółki, nie znała treści umów, jakie łączyły spółkę z klientami, nigdy wcześniej nie zajmowała się księgowaniem w podmiocie, który prowadziłby działalność taką jak spółka lub choćby zbliżoną. Charakter tej działalności poznawała dopiero w trakcie księgowania dla tej spółki.

11092 Nie doszło jednak ze strony oskarżonych do bardziej szczegółowego omówienia z księgową działalności spółki w celu ustalenia szczegółowych zasad polityki księgowania. A. K. (3)uzgodnił tylko z G. S., że ma być prowadzona pełna księgowość, żadnych innych szczegółów nie uzgadniał. Nie podpisywał żadnego dokumentu, w którym byłaby opisana polityka księgowania. I. G. (1)przy niewielkim udziale G. S.zbudowała plan kont, na którym miała pracować przy księgowaniu spółki (...). Rozpoczęła ona swoją pracę opierając się przede wszystkim na informacjach i danych uzyskanych od E. D. (1), który wyjaśnił jej, że na wyciągach bankowych widoczne będą wyniki z transakcji forex, jako dodatnie lub ujemne. Przekazał jej także, że przychód spółki będą stanowić przede wszystkim prowizje pobierane od klientów, powiązane z transakcjami forex.

11093 Ponieważ wyliczanie prowizji nie było proste, gdyż musiało uwzględniać wysokość poszczególnych transakcji forex w danym miesiącu i procentowy udział danego klienta w sumie depozytów w danym miesiącu, a to stale ulegało zmianie, E. D. (1) wspólnie z R. A. (4) stworzyli na potrzeby spółki wewnętrzny arkusz kalkulacyjny, w którym miały być odnotowywane indywidualnie w stosunku do każdego klienta jego wpłaty, wypłaty, zyski lub straty z transakcji forex z danego miesiąca i wyliczone prowizje.

11094 I. G. (1) zgodziła się na to, że nie będzie wyliczać prowizji, lecz będzie dostawać ze spółki wyliczoną prowizję w stosunku do każdego z klientów osobno i jako załączniki do takiego wyliczenia faktury imienne na poszczególnych klientów określające prowizję za dany miesiąc. I takie dane otrzymywała ze spółki od początku jej funkcjonowania. Otrzymywała także na początku ze spółki wyliczenie, ile wynosi zysk lub strata danego klienta z transakcji forex w danym miesiącu. Sama w oparciu o wyciągi bankowe ewidencjonowała zyski i straty z transakcji forex – najpierw indywidualnie każdą transakcję a później tylko globalnie. Nie wyliczała sald odnośnie transakcji forex za dany miesiąc, jednak księgowanie zysków i strat z tych transakcji w oparciu o wyciągi bankowe dawało jej możliwość sprawdzenia w każdej chwili, jakie są zyski a jakie straty z tych transakcji za dany okres i możliwość wyliczenia salda. Dane z wyciągów bankowych i z raportów kasowych dawały też księgowej możliwość podliczenia wpłat i wypłat klientów.

11095 Wyniki z transakcji forex nie były odnotowywane ani w bilansie ani w rachunku wyników, bo były uznawane przez księgową za dane pozabilansowe. W bilansie odnotowane było saldo depozytów klienckich za dany rok pod pozycją „inne zobowiązania”. Wyniki z forexu nie były umieszczane także w rachunku wyników. Analizując bilans i porównując aktywa ze zobowiązaniami wobec klientów można było sprawdzić, czy spółka ma tyle środków, aby zaspokoić swoich klientów, gdyby zażądali wypłat swoich depozytów.

11096 Księgowa sporządzała także na koniec każdego roku zestawienie obrotów i sald, w którym były pełne dane o zyskach i stratach z forexu, ponieważ obejmowały one wszystkie konta księgowe. Te zestawienia były przekazywane do spółki co roku zwykle razem z bilansem i zwykle za pośrednictwem pracownika, który dostarczał dokumenty do księgowości. Indywidualne rozliczanie klientów w oparciu o szczegółowe dane otrzymywane ze spółki (...)miało miejsce do lutego 2001 r.

11097 I. G. (1) nie orientując się dobrze w tym, na czym działalność spółki polega nie uświadamiając sobie, jak istotne jest rozliczanie klientów spółki, bo przecież ich pieniędzmi spółka operowała na rynku forex, skupiała się bardziej na kwestii przychodów, kosztów uzyskania przychodów, dochodów wspólników i podatków, jakie mieli oni w związku z uzyskanymi dochodami zapłacić. Tym samym skupiła się przede wszystkim na kwestii prowizji, bo te stanowiły ponad 95 % przychodu spółki oraz na innych przychodach (należności za opinie prawne, wynagrodzenia za doradztwo związane z wystawianiem dla niektórych klientów gwarancji bankowych). Co miesiąc przekazywała do spółki informację o tym, jaki jest przychód spółki, jakie są koszty działalności i ostatecznie jaki jest dochód każdego wspólnika z danego miesiąca i jaki podatek ma do zapłacenia każdy wspólnik. Zapłata podatków dochodowych wspólników następowała z konta spółki, a księgowa odnotowywała te kwoty na konto księgowe „rozliczenia ze wspólnikami”. Tam odnotowywała także wypłaty gotówkowe wspólników uwidocznione w raportach kasowych, jednak nigdy tego konta nie rozliczała, uznając, że wspólnik spółki jawnej zawsze może sobie wziąć ze spółki tyle pieniędzy ile chce, a na koncie będzie widoczne, czy spółka jest winna wspólnikowi, czy wspólnik spółce.

11098 Ponieważ prowizje były niezależne od tego, czy spółka osiągała zysk, czy stratę na transakcjach forex, przychody spółki od początku jej funkcjonowania były dość pokaźne i wzrastały wraz z tym, jak przybywało klientów spółki.

11099 Poszerzanie się grona klientów stanowiło natomiast dla I. G. (1)problem natury technicznej, bowiem rozliczenie każdego klienta z osobna, czyli odnotowanie jego wpłat i wypłat, przypisanie mu zysku lub straty z każdej transakcji, odliczenie prowizji było bardzo czasochłonne. Z tej przyczyny I. G. (1)zwróciła się do G. S.informując ją, że sama nie poradzi sobie z taką ilością danych, które musi zaksięgować. G. S.przedstawiła ten problem w rozmowie z A. K. (3), proponując, że biuro może nadal dokonywać indywidualnego rozliczania każdego klienta spółki, ale będzie się to wiązało z koniecznością skierowania do obsługi spółki kilku dodatkowych osób pracujących w biurze (...). Po niedługim czasie A. K. (3)przekazał G. S. (1)informację zwrotną, że klienci spółki nie życzą sobie, aby biuro księgowe indywidualnie ich rozliczało, a jako powód A. K. (3)podał, że klienci chcą, aby dane dotyczące ich inwestycji na rynku forex pozostały poufne.

11100 Od tego momentu zmieniła się forma przekazywania danych ze spółki do I. G. (1) i jeszcze bardziej uprościła się forma księgowania. Ta zmiana nie znalazła odzwierciedlenia w żadnym dokumencie pisemnym, a jako zmiana polityki księgowania powinna przybrać formę pisemną. Od tej pory spółka podawała księgowej już globalną kwotę prowizji za cały miesiąc od wszystkich klientów łącznie, bez wskazywania, jaka kwota prowizji przypada na poszczególnych klientów. Również zyski i straty z transakcji forex były od tej pory podawane globalnie za dany miesiąc, bez rozbicia na poszczególnych klientów. I. G. (1) nie dokonywała kontroli danych odnośnie prowizji, które przedstawiała jej spółka i działając w zaufaniu do danych przekazywanych jej przez spółkę, księgowała takie dane, jakie spółka jej podała. Sama analizowała przede wszystkim raporty kasowe, wyciągi bankowe i faktury kosztowe. Z wyciągów bankowych księgowała natomiast między innymi zyski i straty z transakcji forex i porównywała je z danymi otrzymywanymi ze spółki. Dane te zwykle nieco różniły się od siebie, jednak uzyskała odpowiedź ze spółki, że te różnice wynikają z różnic kursowych. Przyjęła to tłumaczenie za wiarygodne i tak księgowała te różnice, aby wszystko się zgadzało.

11101 I. G. (1) nie zastanawiała się nad tym, jak spółka funkcjonuje, że z jednej strony osiąga znaczne straty z transakcji forex, a z drugiej strony przybywa jej klientów i rosną zyski wspólników będące pochodną prowizji. Zajmowała się wyliczaniem dochodów wspólników, wyliczaniem i odprowadzaniem podatków. Widziała, że wspólnicy osiągają bardzo wysokie dochody, płacą wysokie podatki, więc uznawała, że wszystko jest w porządku.

11102 Spośród wspólników księgowa kontaktowała się zwykle z E. D. (1), ale te kontakty dotyczyły zwykle kwestii technicznych, różnic w rozliczeniach, czy konieczności dostarczenia przez spółkę określonych dokumentów, natomiast E. D. (1) nie pytał nigdy księgowej o stan spółki z perspektywy księgowości, ponieważ sam był w tym dobrze zorientowany, lepiej nawet niż księgowa, bowiem sam lub przy udziale R. A. (4) dokonywał wyliczeń, które przekazywane były następnie księgowej. Dokonywał także wyliczeń rzeczywistych, ponieważ sam wiedział najlepiej, jakie są wyniki poszczególnych transakcji forex, gdyż otrzymywał na bieżąco z (...) Banku informacje o transakcjach i ich rozliczenia. Wiedział też, w jaki sposób sam te dane rzeczywiste fałszuje.

11103 M. S. (2) do września 2006 r. nigdy nie pytał księgowej o stan finansów spółki. Pytał jedynie sporadycznie, jakie są kwoty podatków do zapłacenia od jego dochodu.

11104 A. K. (3)spośród wszystkich wspólników bywał w biurze (...)najczęściej, ponieważ biuro to rozliczało także inną prowadzoną przez niego działalność gospodarczą oraz wykonywało dla niego rozliczenia roczne. Oskarżony znał od dłuższego czasu G. S., poznał również I. G. (1), od kiedy zajęła się ona księgowaniem spółki (...). Przychodząc do biura rachunkowego A. K. (3)pytał ogólnie I. G. (1), jaka jest sytuacja w spółce. Na tak ogólne i lakoniczne pytania I. G. (1)odpowiadała w dobrej wierze, że jest dobrze. Miała wtedy na myśli przychody wspólników, które były bardzo wysokie i z roku na rok wzrastały. Z tego punktu wiedzenia sytuacja spółki a tym samym wspólników, ponieważ spółka miała formę spółki jawnej, wydawała się wręcz rewelacyjna. A. K. (3)do jesieni 2006 r. nigdy nie zapytał I. G. (1)o żadne szczegóły związane z sytuacją spółki, nie zażądał żadnych szczegółowych danych dotyczących transakcji forex, nie zażądał żadnych dokumentów, które obrazowałyby rzeczywisty stan spółki.

11105 Oskarżeni M. S. (2)i A. K. (3)wiedzieli, że w spółce funkcjonuje wewnętrzny arkusz kalkulacyjny dotyczący rozliczeń klientów prowadzony przez R. A. (4)i E. D. (1), jednak nigdy nie interesowali się tym arkuszem, nie żądali wglądu do tych rozliczeń.

11106 Oskarżony A. K. (3) do jesieni 2006 r. bywał w spółce najrzadziej ze wszystkich wspólników, średnio bywał kilka razy w miesiącu, bywały jednak okresy znacznie dłuższe, kiedy oskarżony nie pojawiał się w spółce z powodu swoich wyjazdów zagranicznych. Kiedy bywał w spółce, najczęściej prowadził rozmowy z klientami, bądź rozmawiał z pozostałymi wspólnikami. Oskarżony pobierał ze spółki środki pieniężne na własne cele zarówno w formie gotówkowej w kasie spółki, jak i przelewami. Podobnie czynili pozostali wspólnicy. Wypłaty gotówkowe były odnotowywane w raportach kasowych w różny sposób, jako wypłaty prowizji, wypłaty wynagrodzenia itp.. Wiele wypłat w ogóle nie miało tytułów. Podobne były tytuły na przelewach bankowych, w wielu przypadkach również i tu tytuły nie były szczegółowo określane.

11107 Oskarżeni wiedzieli, jaka jest wyliczona za dany miesiąc suma prowizji, a księgowa przekazywała do spółki informacje, jakie są dochody wspólników i podatki do zapłacenia z danego miesiąca. Wspólnicy nie kontrolowali, jaką część prowizji mogą pobrać dla siebie i dokonywali wypłat w takich kwotach, jakie były im w danym momencie potrzebne.

11108 Na początku działalności spółki E. D. (1)informował M. S. (2)i A. K. (3), że uzyskane prowizje ledwo pokrywają koszty działalności spółki i że tym samym pobierają oni dla siebie zbyt dużo w stosunku do czystego dochodu po odliczeniu kosztów działalności spółki i podatków. Wtedy M. S. (2)zaproponował, aby wypłaty ponad to, co mogli pobrać, były określane jako „wypłaty na poczet przyszłych zysków” i stwierdził, że później księgowa to rozliczy z przyszłych zysków. Nigdy jednak żaden z oskarżonych ani nie dopilnował, ani nie sprawdzał, czy księgowa dokonywała takiej weryfikacji, a księgowa takimi rozliczeniami w ogóle się nie zajmowała.

11109 Szczególnie duże kwoty w formie gotówkowej pobierał ze spółki M. S. (2), gdyż w czasie funkcjonowania spółki rozpoczął budowę domu, prowadził też inne inwestycje, a ponadto wszyscy oskarżeni żyli na wysokim poziomie, inwestowali w nieruchomości i drogie ruchomości (samochody, jachty itp.). Wszyscy oskarżeni mieli konta również w innych bankach, w tym również inwestycyjne.

11110 Oskarżony M. S. (2)bywał w spółce znacznie częściej niż A. K. (3)– czasem nawet kilka razy w tygodniu. Zajmował się wówczas podobnie jak A. K. (3)rozmowami z klientami. M. S. (2)znał rynek forex i sposób inwestowania na tym rynku, dlatego czasem sprawdzał w dostępnych w siedzibie spółki serwisach sytuację na rynku i omawiał z E. D. (1)strategię inwestowania. Oskarżonemu M. S. (2)zależało na dużych zyskach, dlatego zachęcał E. D. (1)i naciskał na niego, aby inwestował bardziej agresywnie.

11111 W styczniu 2003 r. oskarżeni M. S. (2)i E. D. (1)zostali klientami własnej spółki, co polegało na podpisaniu umów i wprowadzeniu ich danych do arkusza kalkulacyjnego prowadzonego w spółce przez R. A. (4)i E. D. (1). Księgowa I. G. (1)nigdy nie została poinformowana o tym, że wspólnicy stali się jednocześnie klientami spółki. Nie została także opracowana i wprowadzona w życie żadna metodologia oddzielania środków pieniężnych wspólników jako zysku z działalności spółki, czyli z prowizji od środków pieniężnych które miały stanowić depozyty wspólników jako klientów spółki.

11112 Klientem spółki został także A. K. (3), z tym, że nieco później – w maju 2003 r. Odtąd w wypłatach na rzecz wspólników powstał jeszcze większy chaos, ponieważ pojawił się kolejny nowy tytuł wypłat dla wspólników – „wypłaty części depozytu”. Tytuł ten był jednak używany w różnych sytuacjach i nie opisywał w sposób prawidłowy podstawy prawnej wypłat. Zwłaszcza jeśli chodzi o wypłaty gotówkowe z kasy, to kasjerki wpisywały różne tytuły przy wypłatach, tak jak chciały, lub nie wpisywały żadnych tytułów, ponieważ nikt w spółce nie rozróżniał pieniędzy będących na koncie spółki na pieniądze wspólników i pieniądze klientów.

11113 Wszystkie pieniądze, jakie wpływały do spółki, a zasadniczo były to tylko pieniądze pochodzące z wpłat klientów, były lokowane na jednym koncie, mówiąc kolokwialnie „wrzucane do jednego worka”. Mimo, iż prowizje należne wspólnikom były co miesiąc wyliczane, w żaden sposób nie były oddzielane od pozostałych środków pieniężnych. Spółka korzystała z pieniędzy zebranych od klientów i tych, które udało się wygrać na transakcjach forex na wszystkie cele. Z tych pieniędzy była finansowana cała działalność spółki, z tych pieniędzy wspólnicy pobierali środki dla siebie na swoje prywatne cele, część tych pieniędzy funkcjonowała jednocześnie jako depozyty klienckie samych oskarżonych. Te pieniądze stanowiły także zabezpieczenie pod transakcje forex i zabezpieczenie pod gwarancje bankowe.

11114 W postępowaniu upadłościowym syndyk zlecił biegłej wykonanie opinii dotyczącej tego, czy wspólnicy A. K. (3)i M. S. (2)inwestowali do spółki własne środki i czy w 2004 i 2005 r. uzyskali przychód i dochód z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz realizacji praw z nich wynikających za pośrednictwem spółki (...).

11115 Z uwagi na takie funkcjonowanie obrotu finansowego w spółce, jak opisano powyżej i brak oddzielenia depozytów klienckich oraz brak oddzielenia pieniędzy przysługujących wspólnikom z tytułu prowizji od innych środków finansowych w spółce, biegła nie była w stanie dokonać właściwego wyliczenia w tym zakresie. Była w stanie jedynie zidentyfikować wpłaty dokonywane przez ww. wspólników przychodzące „z zewnątrz”, czyli albo wpłacane gotówką, albo przelewem.

11116 Biegła wyliczyła, że A. K. (3) wpłacił do spółki w okresie od 1999 r. do 2005 r. kwotę 1 028 333 zł. W przypadku większości wpłat nie było możliwe ustalenie, jaki był tytuł ich dokonania. W oparciu o wyciągi bankowe i raporty kasowe biegła ustaliła, że w okresie od 1999 r. do 2005 r. oskarżony wypłacił ze spółki kwotę 7 365 836,05 zł

11117 Biegła stwierdziła, że jest nieprawdopodobne, aby zidentyfikowane przez nią wpłaty dokonane przez A. K. (3) były wpłatami celem inwestowania na rynku forex, bowiem spółka nie pobierała od wspólników prowizji, ani nie doliczała/odliczała zysków i strat z tego tytułu.

11118 Jednocześnie biegła ustaliła, że A. K. (3)miał w spółce konto klienckie o nr(...), gdzie dokonywał wpłat i wypłat, z których większa część nie była opatrzona komentarzem, co do tytułu transakcji, a część posiadała tytuły nie związane z grą na rynku forex.

11119 Spółka wystawiła dla A. K. (3) za 2004 r. PIT 8C z informacją o przychodzie w wysokości 626 750 zł, a za 2005 r. w wysokości 2 437 150 zł

11120 (vide: kopia opinii dot. A. K. (3) k. 47490-47521)

11121 Biegła wyliczyła, że M. S. (2)w latach 1999 do 2005 wpłacił do spółki kwotę 2 117 515,77 zł. W przypadku większości wpłat nie było możliwe ustalenie, jaki był tytuł ich dokonania. W oparciu o wyciągi bankowe i raporty kasowe biegła ustaliła, że w okresie od 1999 r. do 2005 r. oskarżony wypłacił ze spółki kwotę 13 900 510,75 zł

11122 Biegła stwierdziła, że jest nieprawdopodobne, aby zidentyfikowane przez nią wpłaty dokonane przez M. S. (2) były wpłatami celem inwestowania na rynku forex, bowiem spółka nie pobierała od wspólników prowizji, ani nie doliczała/odliczała zysków i strat z tego tytułu.

11123 Jednocześnie biegła ustaliła, że M. S. (2)miał w spółce konto klienckie o nr (...), gdzie dokonywał wpłat i wypłat, z których większa część nie była opatrzona komentarzem, co do tytułu transakcji, a część posiadała tytuły nie związane z grą na rynku forex.

11124 Spółka wystawiła dla M. S. (2) za 2004 r. PIT 8C z informacją o przychodzie w wysokości 3 080 400 zł, a za 2005 r. w wysokości 546 750 zł.

11125 (vide: kopia opinii dot. M. S. (2) k. 47739-47774)

11126 W aktach postępowania upadłościowego Sąd odnalazł część statementów na nazwisko M. S. (2) i włączył je w poczet materiału dowodowego w niniejszej sprawie.

11127 Ze statementów M. S. (2) z 2004 r. wynikają wpłaty do spółki na kwotę 6 156 000 zł, a są to tylko statementy z 7 miesięcy tego roku, natomiast z deklaracji podatkowych wynika dochód M. S. (2) z całego roku 2004 - po pomniejszeniu o podatek – 5 510 291,49 zł.

11128 Ze statementów M. S. (2) z 2005 r. (za 11 miesięcy) wynikają wpłaty na kwotę 7 mln zł, a dochód oskarżonego z tego roku po zapłaceniu podatków wynosił zaledwie 3 702 052 zł.

11129 Ze statementów M. S. (2) z 2006 r. (za miesiące od stycznia do sierpnia) wynikają wpłaty na kwotę 10 500 000 zł – a dochód oskarżonego w tym roku po odjęciu podatku wyniósł zaledwie ok. 3 300 000 zł

11130 (vide statementy k. 47775-47802)

11131 Wynika z powyższego, że kwoty wpłat zawarte w statementach w żadnej mierze nie przystają do kwot wpłat, które ustaliła biegła w oparciu o wyciągi bankowe i raporty kasowe. Kwoty te nie przystają także do dochodów, jakie M. S. (2)osiągał w ww. latach z tytułu prowizji ze spółki. Zatem nawet gdyby M. S. (2)„wpłacał” na swoje konto klienckie wszystkie środki pieniężne przysługujące mu z prowizji, to nie byłyby to tak wysokie kwoty, jak podane w statementach, a przecież z materiału dowodowego wynika, że M. S. (2)w tych latach bardzo duże kwoty wypłacał ze spółki i to zarówno gotówką, jak i przelewami. Wynika to zarówno z wyliczeń biegłej, jak i z zeznań kasjerek, które wypłacały M. S. (2)gotówkę.

11132 Ani E. D. (1)ani M. S. (2)pytani o tę kwestię przez Sąd na rozprawie nie byli w stanie wyjaśnić, dlaczego taka była treść statementów M. S. (2)w zakresie wpłat.

11133 Spółka w zasadzie posługiwała się jednym kontem bankowym w (...)Banku zaczynającym się cyframi (...). Rachunek zaczynający się cyframi (...)– to było główne konto służące do wpłat (tam są widoczne wpłaty, prowizje, opłaty bankowe, pobieranie środków na kaucje pod gwarancje i pod transakcje oraz rozliczenia transakcji forex). Wypłaty z tego konta przechodziły przez konto zaczynające się cyframi (...). Spółka miała także konto dolarowe w (...)Banku, jednak na tym koncie była bardzo niewielka kwota i nie miało ono żadnego znaczenia funkcjonalnego. Wszystkie środki pieniężne wpłacane do spółki przez klientów albo trafiały na konto o cyfrach początkowych (...) albo przy wpłatach gotówkowych pozostawały w kasie spółki i służyły do dokonywania płatności związanych ze zwykłym funkcjonowaniem spółki, do dokonywania wypłat, dla tych klientów, którzy zlecali wypłaty gotówkowe i do dokonywania wypłat dla wspólników. Klienci spółki nie mieli tworzonych żadnych subkont w banku, zatem od momentu, kiedy księgowa zaprzestała indywidualnego rozliczania klientów, rozliczenie to opierało się wyłącznie na arkuszu kalkulacyjnym prowadzonym przez R. A. (4)i E. D. (1). W zasadzie tylko tam można było sprawdzić wpłaty i wypłaty danego klienta, odliczone prowizje, naliczone zyski z transakcji forex. Dane takie można było również uzyskać analizując dokładnie wyciągi bankowe i raporty kasowe, bowiem większość wpłat była odnotowywana, jednak istniały w spółce jeszcze tzw. TPO czyli tymczasowe potwierdzenia odbioru, które miały dokumentować wpłaty gotówkowe, które nie przechodziły przez kasę spółki. Jeśli pieniądze te trafiały następnie na konto bankowe i tytuł wpłaty był prawidłowo wpisany, to można było takie wpłaty odnaleźć następnie na wyciągu bankowym, jednak nie wszystkie pieniądze wpłacone w ten sposób gotówką trafiały do banku.

11134 Problem również pojawiał się w przypadku tzw. przeksięgowań, kiedy pieniądze wpłacone przez jednego klienta miały być w całości lub w części przesunięte na konto klienckie innego klienta. Oczywiście przesunięcia takie nie miały żadnego odzwierciedlenia ani na koncie bankowym (ponieważ było tylko jedno konto), ani w księgowości, gdyż takich informacji księgowa nie dostawała, zresztą od momentu, gdy zaprzestała indywidualnego rozliczania klientów, nie miałaby nawet gdzie takich danych odnotować. W tej sytuacji przesunięcia takie mogły być odnotowywane tylko w arkuszu kalkulacyjnym prowadzonym przez R. A. (4) i E. D. (1) i w niektórych przypadkach były odnotowywane a w innych nie. (vide np. zeznania S. K., A. M. (5), L. N. (1), B. D. (3))

11135 Z uwagi na powyższe rozliczenia prowadzone przez E. D. (1) i R. A. (4) w wewnętrznym arkuszu kalkulacyjnym nie były rzetelne. Były one także nieprawdziwe z uwagi na dopisywanie klientom fikcyjnych zysków, co całkowicie zmieniało obraz depozytów klienckich.

11136 Nierzetelne były także wyliczenia prowadzone w księgowości, ponieważ księgowa w dużej mierze opierała się na wyliczeniach wykonywanych w spółce i nie sprawdzała ich, a z drugiej strony wielu rozliczeń, jakie powinna wykonywać – nie wykonywała, a dane z transakcji forex traktowała jako dane pozabilansowe.

11137 Dowód:

11138 - wyjaśnienia oskarżonego E. D. (1) k. j.w.

11139 - wyjaśnienia oskarżonego M. S. (2) k. j.w.

11140 - wyjaśnienia oskarżonego A. K. (3) k. j.w.

11141 - zeznania R. A. (4) k. 189-195, 47130-47136

11142 - zeznania I. G. (1) k. 197-201, 11421-11424, 12559-12568, 47105-47114, 48376-48381

11143 - zeznania G. S.k. 47403-47406

11144 - zeznania S. H. (3)12813-12815, 47084-47085

11145 - zeznania A. J. (4) k.12808-12811, 47032-47034

11146 - zeznania J. K. k. 11963- 11966, 47436-47438

11147 - wydruki z arkusza kalkulacyjnego prowadzonego w spółce k. 230

11148 - arkusz kalkulacyjny na płycie CD - k. 45161

11149 -umowa między spółką a biurem rachunkowym (...) wraz z załącznikami i aneksami segregator czarny nr 81 k. 214 do 220

11150 - wydruki z księgowości – segregator niebieski nr 7 i inne segregatory z księgowości

11151 - bilanse oraz rachunki wyników – segregator czerwony nr 13, segregator zielony o nr 83

11152 - zestawiania obrotów i sald- segregator czerwony nr 13, segregator zielony o nr 83

11153 - segregator czerwony o nr 23 – statementy za 1999 r.

11154 - historia rachunku bankowego o nr zaczynającym się cyframi (...) t. 10, 11

11155 - k. 6618 i nast. - informacje o rachunkach pieniężnych i inwestycyjnych wspólników oraz historie rachunków E. D. (1)i A. K. (3)w (...)oraz M. S. (2)w (...)Banku i(...)

11156 - k. 7440 – 7441, 7491-92 - protokoły oględzin płyty Cd z danymi z komputera E. D. (1)

11157 - k. 7443-7459 – wydruk jednego z plików z ww. płyty – wykaz klientów z adresami i numerami umów

11158 - k.7493 - 7504. zestawienie wpłat i wypłat – wydrukowane z komputera E. D. (1)

11159 - umowy klienckie oskarżonych – teczki z nr (...), (...). (...)

11160 - opinia biegłej z zakresu rachunkowości – kary i tomy jw.

11161 - zeznania podatkowe wspólników k. 47313-47393, 47893-47899, 47905-47909

11162 - zeznania K. S. (3) k. 47619-47621

11163 - t. 46, 47 historia rachunku w (...)Banku zaczynającego się na (...)

11164 - t. 48, 49, 50, 51, 52, 53 i częściowo 54 - historia rachunku z (...)Banku nr konta (...)(dolarowe) oraz konta zaczynającego się cyframi (...).

11165 - k. 10653 t. 54 - wykaz transakcji na rynku forex typu FX S. (...) F., F. S., F. O.– wyniki ogólne dla WTT i dla innych opcji w zestawieniu miesiące, lata i wynik ostateczny

11166 - k. 10 657 – wyniki spółki przedstawione przez bank za lata 2001-2007

11167 - k. 10660 i nast. – historia rachunku M. S. (2)w (...)Banku zaczynającego się cyframi (...)

11168 - k. 10744-10793 – zestawienie transakcji na drugim koncie M. S. (2)

11169 - k. 10794-10815 – zestawienie transakcji na rachunku A. K. (3)

11170 - k. 11050 i nast. t. 56 - wykaz transakcji za okres od 22.02.01 do 5.04.07

11171 - k. 11023 – 11038 raport z audytu w (...) Banku

11172 - k. 11039 do 11220 – wydruk transakcji na rynku forex

11173 - k. 11658 -67 – wykaz transakcji z (...)Banku dot. transakcji IRS i CIRS

11174 - k. 11770 i nast. - wykaz transakcji na rachunku E. D. (1) zaczynającym się cyframi 97

11175 - k. 12569-12729 – zestawiania obrotów i sald za lata 1999-2007

11176 - k. 12822 i nast. informacje z Urzędu Skarbowego dot. E. D. (1)

11177 - k. 12 852 i nast. informacje Urzędu Skarbowego W. dot. M. S. (2)

11178 - k. 12860 informacja Urzędu Skarbowego dot. A. K. (3)

11179 - k. 12863 – informacja Izby Skarbowej

11180 - k. 12888 – informacja US w S. odnośnie E. D. (1)

11181 - k. 13266 do 13297 – zestawienie transakcji Forex za 1999 do 21.02.01

11182 - k. 13299-13322 – zestawienie pozostałych transakcji (opcje walutowe, CIRS, IRS, KTT, FRA),

11183 - k. 13387-401 – historia rachunku M. S. (2) w (...)

11184 - k. Od 20449 – zestawienie transakcji WTT od 15.02.01 do 29.12.03 i kopie potwierdzeń transakcji

11185 - tomy 104 do 110 – potwierdzenia transakcji walutowych z poszczególnych dni

11186 - k. 21924 i nast. – umowa rachunku bankowego

11187 - k. 21956 i nast. – zestawienie transakcji WTT za okres od 2004-2007

11188 - k. 22011 i nast.- zestawienie transakcji WTT od 1.03.99 do 21.02.01

11189 - k. 22039 – zestawienie opcji walutowych

11190 - k. 22044 i nast. – regulamin współpracy z klientami w zakresie transakcji rynku finansowego, regulamin WTT, FRA, opcji na stopy procentowe, IRS, CIRS,

11191 - k. 22189 i nast. – potwierdzenia transakcji WTT

11192 - k. 22750 i nast. - umowy o współpracy w zakresie instrumentów rynku pieniężnego wraz z aneksami

11193 - k. 22775 – umowa kaucji (pod transakcje WTT)

11194 - k. 22784-22817 – raporty kwartalne z wyceną pakietu transakcji

11195 - k.22818 do 22853 - historia rachunku kaucji za okres od 5.10.01 do 17.05.07

11196 - k. 22868 do 22872 – zestawienie transakcji IRS i CIRS

11197 - k. 22873 do 22929 potwierdzenia zawarcia poszczególnych transakcji

11198 - k. 22930 - 22940 zestawienie transakcji WTT i korekty do tych transakcji

11199 - k. 22941- 22949 – zestawienie transakcji opcji na stopę procentową i potwierdzenia

11200 - k. 22950 - 22954 – zestawienie transakcji FRA i potwierdzenia

11201 - k. 22958 – 23126 – potwierdzenia transakcji sprzedaży opcji walutowych

11202 - k. od 23128 oraz tomy 118, 119, 120, 121, 122, 123, 124, 125, 126,127, 128, 129, 130, 131, 132, 133, 134, 135, 136, 137, 138, 139, 140, 141, 142, 143, 144, 145, 146, 147, 148, 149, 150 – potwierdzenia WTT

11203 - k. 29968– pismo (...)o korektach do zestawienia WTT. i do k. 29996– korekty

11204 - od 30014 – zestawienia transakcji WTT z (...)Banku przekazane przez Bank

11205 - k. 30770 i nast. – pity dot. A. K. (3) i informacje o czynnościach, od których płacił podatki

11206 Współpraca z (...) Bankiem i gwarancje dobrego wykonania umowy

11207 Aby prowadzić tego typu działalność, jaką prowadziła spółka, konieczna była umowa z bankiem, który przeprowadzał transakcje na rynku forex. Spółka uznała, że najlepszą ofertę w tym zakresie ma (...) Bank i dlatego to ten bank stał się bankiem obsługującym spółkę tak w zakresie zwykłych usług bankowych (prowadzenie konta) jak i w zakresie transakcji forex.

11208 Spółka została klientem banku w lutym 1999 r.

11209 Opiekunem spółki z ramienia (...) Banku przez większą część okresu funkcjonowania spółki, tj. od kwietnia 2001 do stycznia 2007 była A. G. (1). Zajmowała się prowadzeniem rachunków bieżących firmy, finansowaniem klienta w zakresie gwarancji bankowych, zwykłą obsługą bieżącą polegającą na przygotowaniu dokumentacji np. dokumentów do wypłat pieniędzy w banku, przygotowywaniem opinii bankowych. A. G. (1) i jej partner w banku analityk M. B. (5) przygotowywali gwarancje bankowe. Bank miał obowiązek monitorowania sytuacji finansowej spółki – uzyskiwał bilans, rachunek wyników, kwartalne Pity. Te dokumenty miały być przedmiotem analizy analityka M. B. (5) oraz A. G. (1).

11210 A. G. (1) kontaktowała się zasadniczo tylko z E. D. (1), z pozostałymi wspólnikami widywała się tylko przelotnie. Kontakty z E. D. (1) dotyczyły przede wszystkim gwarancji bankowych.

11211 A. G. (1) z racji pełnionej funkcji miała podgląd do rachunków spółki zarówno tych bieżących, jak i rachunku kaucji. Miała możliwość kontrolowania, jakie są wyniki spółki w zakresie transakcji forex tak poprzez analizę rachunku bieżącego, jak i poprzez kontakt bezpośredni lub telefoniczny z pracownikami Departamentu R. (...), którzy zajmowali się wykonywaniem zleceń na rynku forex.

11212 Również w tym departamencie spółka miała swojego dealera, czyli osobę, za pośrednictwem której dokonywane były transakcje na rynku forex. W czasie funkcjonowania spółki dealerzy zmieniali się, a w końcowym okresie od kwietnia 2006 r. do końca funkcjonowania spółki dealerem obsługującym transakcje spółki był J. B. (4). W tym czasie spółka na transakcjach forex głównie ponosiła straty.

11213 Zawieranie transakcji polegało na tym, że E. D. (1) telefonicznie kontaktował się z dealerem w (...) Banku i zlecał dokonanie transakcji. Aby móc zawierać transakcje na rynku forex spółka musiała mieć na koncie odpowiednie środki na zabezpieczenie transakcji – musiała to być kwota równa 3 % wartości nominalnej danej transakcji.

11214 Jeśli tylko na koncie kaucyjnym było takie zabezpieczenie dla transakcji, dealer nie mógł odmówić przeprowadzenia transakcji. System nie pozwalał na zawarcie transakcji większej niż ta, dla jakiej było w danym momencie zabezpieczenie. Po każdej transakcji spółka dostawała potwierdzenie transakcji, z którego można było obliczyć, czy z danej transakcji jest zysk, czy strata. Na rachunku bankowym odnotowywany był już wyliczony przez bank wynik, czyli konkretny zysk lub strata.

11215 Dealerzy dziwili się, że spółka nadal zawiera transakcje o dużych nominałach, mimo, iż od dłuższego czasu transakcje te przynosiły spółce głównie straty. Zastanawiali się także, jak spółka rozlicza między klientów te straty, skoro wszystkie pieniądze są na jednym koncie. Dealerze mieli bowiem innych klientów, którzy obracali środkami pieniężnymi innych osób, ale wtedy każda z tych osób miała swój rachunek w banku i na tym rachunku były robione transakcje, czyli było indywidualne rozliczenie każdego klienta.

11216 Wspólnicy M. S. (2)i A. K. (3)w toku funkcjonowania spółki nie zwracali się do pracowników Departamentu Korporacyjnego, Departamentu R. (...)ani do dealera bezpośrednio obsługującego spółkę o informacje o wynikach z transakcji forex. O takie spotkanie A. K. (3)poprosił J. B. (4)dopiero 19 kwietnia 2007 r.

11217 A. G. (1) od sierpnia 2004 r. stała się także klientem spółki i miała swój depozyt kliencki.

11218 16 listopada 2006 r. A. G. (1)spotkała się z E. D. (1). E. D. (1)powiedział jej wówczas, że M. S. (2)„uciekł z firmy, kiedy się dowiedział, że brakuje 50 000 000 zł”. A. G. (1)poinformowała o tym analityka M. B. (5), swoją przełożoną M. W. (4)i dyrektora K., który zarządził, aby zwrócić się do spółki o dane finansowe. Tych danych spółka nie nadesłała, mimo ponagleń.

11219 A. G. (1) zaraz po tym, jak dowiedziała się od E. D. (1) o stracie, zweryfikowała tę informację w Departamencie R. (...), rozmawiała na ten temat z J. B. (4) i B. G. (4) a gdy otrzymała potwierdzenie dużych strat ponoszonych przez spółkę na transakcjach forex – w dniu 28 listopada 2006 wypłaciła cały swój depozyt. A. G. (1) w czasie funkcjonowania swojej umowy klienckiej wpłaciła do spółki łącznie 151 300 zł, a wypłaciła łącznie 288 700 zł, przy czym w dniu 28.11.2006 wypłata dotyczyła kwoty 152 050 zł.

11220 A. G. (1) znała dobrze sytuację finansową spółki i w rozmowach z J. B. (4), które miały miejsce w jesieni 2006 r. wyrażała obawę, że spółce może niedługo zabraknąć pieniędzy.

11221 Na początku 2007 r. A. G. (1)została odsunięta od swoich dotychczasowych obowiązków i przeniesiona do innego działu banku a po tym, jak spółka (...)upadła, została zwolniona z pracy w (...)Banku.

11222 W trakcie funkcjonowania spółki niektórzy klienci, zwłaszcza ci, którzy zamierzali zainwestować duże kwoty pytali o dodatkowe zabezpieczenia. Doszło wówczas do uzgodnień między spółką a (...) Bankiem, że Bank będzie wystawiał gwarancje bankowe, tzw. gwarancje dobrego wykonania umowy.

11223 Zgodnie z treścią gwarancji bank zobowiązywał się do zapłacenia na rzecz klienta Spółki (...), będącego beneficjentem gwarancji - wskazanej w dokumencie gwarancji kwoty w przypadku nienależytego wykonania umowy tj. powstania straty na rachunku klienta przekraczającej 5% w skali miesiąca od kwoty depozytu lub nie wypłacenia mu kwoty depozytu albo kwoty rozliczeniowej zgodnie z art. 5 pkt. 1 umowy o świadczenie usług pośrednictwa finansowego.

11224 Pierwszą gwarancję na zlecenie spółki bank wystawił w listopadzie 2001 r. Umowa ramowa dotycząca gwarancji była kilka razy prolongowana – ostatni raz 28.09.06 r. na okres do 30.09.07 r. z limitem 50 mln zł.

11225 Wystawianie gwarancji polegało na tym, że spółka składała zlecenie i przedstawiała zabezpieczenie. Później w banku podejmowana była decyzja czy zabezpieczenie jest wystarczające i jeśli była zgoda banku na wystawienie gwarancji to wystawiane były dokumenty gwarancji. Zabezpieczeniem gwarancji była kaucja pieniężna o wartości 100 % kwoty z gwarancji, dlatego nie była wymagana decyzja na wyższym szczeblu - decyzja zapadała na szczeblu oddziału korporacyjnego. W późniejszym okresie – w latach 2002-2004 w radzie nadzorczej (...)Banku zasiadał A. K. (3), dlatego dla ustalenia limitu zaangażowania banku w gwarancje dla spółki (...)potrzebna była decyzja zarządu banku. Musiała być uchwała wyrażająca zgodę na to, żeby finansować dalej tę firmę.

11226 Gwarancja była wydawana tylko wtedy, gdy na rachunek kaucyjny banku została przelana kwota równa kwocie gwarancji – kwota ta była określana jako kaucja i była zabezpieczona na osobnym koncie gwarancyjnym. W czasie funkcjonowania gwarancji spółka nie mogła rozporządzać kwotą, która była zabezpieczeniem gwarancji.

11227 Dokument gwarancji był wystawiany w trzech egzemplarzach – były to: oryginał, oryginalna kopia i zwykła kopia. Do lipca 2006 r. gwarancje były wydawane na drukach ścisłego zarachowania. Wtedy oryginał gwarancji był wystawiany na papierze, który miał znak wodny, a oryginalna kopia tego znaku nie miała. Później gwarancje były wystawiane na papierze firmowym bez znaku wodnego. Wówczas tzw. oryginalna kopia różniła się od oryginału jedynie tym, że miała nabitą pieczątkę „kopia”, ale podpisy na tym dokumencie były oryginalne, tak jak na oryginale.

11228 Oryginał gwarancji miał trafiać do klienta, czyli beneficjenta gwarancji, w spółce powinna być tzw. oryginalna kopia, czyli kopia zawierająca oryginalne podpisy i pieczątkę „kopia”, natomiast w banku zostawała kserokopia, na której kwitowano odbiór oryginału i oryginalnej kopii. Gwarancje przygotowywane przez A. G. (1) miały jednakową treść. Różniły się tylko numerem, danymi beneficjenta, kwotą i terminem ważności.

11229 W lipcu 2006 r. doszło między wspólnikami do rozmowy na temat gwarancji, ustalono, że spółka powinna wycofywać się z tego zabezpieczenia, ponieważ jest to niesprawiedliwe dla klientów, którzy nie mają gwarancji, gdyż w ich przypadku inwestycje obejmują rzeczywisty depozyt, natomiast u klientów, którzy mają gwarancje inwestycje dotyczą tylko połowy depozytu, ponieważ reszta jest zablokowana na rachunku kaucyjnym zabezpieczającym gwarancję, a mimo to, wyniki z transakcji forex są im tak samo naliczane, jak pozostałym klientom.

11230 Od pewnego czasu z powodu strat na transakcjach forex dramatycznie zmniejszała się kwota środków pieniężnych dostępnych na rachunku spółki, które mogły stanowić zabezpieczenie dla kolejnych transakcji forex. Aby wykonywać nowe transakcje oskarżony E. D. (1) musiał wykazać, że na rachunku spółki są odpowiednie środki. Uznał, że powinno nastąpić zwolnienie kwot, które były zablokowane na koncie kaucyjnym zabezpieczającym gwarancje. Na koncie tym znajdowała się kwota rzędu 50 mln złotych.

11231 Ponieważ oskarżony miał świadomość, że klienci, którzy korzystali z gwarancji, nie będą chcieli dobrowolnie z nich rezygnować, postanowił dokonać fałszerstwa. Od tej pory, tj. od lipca 2006 r. oryginały wystawionych przez bank gwarancji lub zmian do gwarancji pozostawiał dla siebie, a w oparciu o te oryginały wykonywał ich kopie używając do tego odpowiednich środków technicznych – skanerów i kolorowych kopiarek – tak, aby uzyskać dokument wyglądający jak oryginalna gwarancja. Takie podrobione dokumenty przekazywał klientom – beneficjentom gwarancji utrzymując ich w przekonaniu, że przekazuje im oryginał. Tymczasem oryginał zwracał do banku powodując tym samym wygaśnięcie gwarancji i odzyskanie kaucji gwarancyjnej zabezpieczającej dotychczas te gwarancje. Kaucja była przez bank zwalniania i wracała na rachunek podstawowy, a tym samym E. D. (1) mógł od tej pory dysponować tymi środkami pieniężnymi bez ograniczeń – służyły one jako zabezpieczenie pod nowe transakcje forex oraz do wypłat dla tych klientów, którzy żądali wypłat.

11232 Ponieważ w tym czasie kończyły się także terminy ważności części wystawionych gwarancji i klienci zwracali się o ich przedłużenie, oskarżony nie występował już o takie przedłużenie, tworzył natomiast dokument o cechach oryginału potwierdzający przedłużenie i przekazywał te dokumenty klientom. Klienci byli zatem przekonani, że doszło do przedłużenia czasu trwania gwarancji.

11233 Takie dokumenty E. D. (1) tworzył także dla nowych klientów przystępujących do spółki. Miało to miejsce od początku 2007 r. Ostatnia fałszywa gwarancja została wystawiona 5 kwietnia 2007 r. dla M. J. (5).

11234 Bank przyjmując dokumenty gwarancji zwracane przez oskarżonego przed terminem ważności nie zainteresował się tym, dlaczego coś takiego się dzieje.

11235 Klienci – beneficjenci gwarancji nie mieli świadomości, że posiadają sfałszowane dokumenty gwarancji i że w rzeczywistości nie istnieje zabezpieczenie dla zainwestowanych przez nich do spółki środków pieniężnych.

11236 Oskarżony E. D. (1) w podany wyżej sposób sfałszował następujące dokumenty gwarancji:

11237 ⚫

11238 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na J. C. z dnia 31.01.2007r.

11239 ⚫

11240 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...)wystawioną na J. C.z dnia 9.08.2006r.

11241 ⚫

11242 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na M. W. (3) z dnia 4.04.2007r.

11243 ⚫

11244 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na M. Z. (2) z dnia 28.08.2006r.

11245 ⚫

11246 Zmianę NR 1 do Gwarancji nr (...) wystawioną na B. i J. M. (8) z dnia 31.07.2006r.

11247 ⚫

11248 Zmianę NR 7 do Gwarancji nr (...) wystawioną na B.i J. M. (8)z dnia 31.01.2007r.

11249 ⚫

11250 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na A. V. z dnia 3.04.2007r.

11251 ⚫

11252 Zmianę Nr 2 do Gwarancji Nr (...) wystawioną na J. S. (1)z dnia 28.08.2006r.

11253 ⚫

11254 Zmianę Nr 3 do Gwarancji Nr (...) wystawioną na J. S. (1)z dnia 28.02.2007r.

11255 ⚫

11256 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...)wystawioną na I. F.z dnia 3.08.2006r.

11257 ⚫

11258 Zmianę Nr 2 do Gwarancji Nr (...) wystawioną na A. K. (4)z dnia 20.02.2007r.

11259 ⚫

11260 Zmianę Nr 1 do Gwarancji Nr (...) wystawioną na A. K. (4)z dnia 31.07.2006r.

11261 ⚫

11262 Zmianę Nr 3 do Gwarancji Nr (...) wystawioną na J. M. (9)z dnia 1.11.2006r.

11263 ⚫

11264 Zmianę Nr 1 do Gwarancji Nr (...) wystawioną na A. O.z dnia 7.02.2007r.

11265 ⚫

11266 Zmianę Nr 1 do Gwarancji Nr (...) wystawioną na K. J. (10)z dnia 28.09.2006r.

11267 ⚫

11268 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na M. O. (1) z dnia 12.03.2007r.

11269 ⚫

11270 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na W. G. (2) z dnia 30.03.2007r.

11271 ⚫

11272 Zmianę nr 3 do Gwarancji Nr (...) wystawioną na W. G. (2)z dnia 28.09.2006r.

11273 ⚫

11274 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na A. P. (1) z dnia 23.03.2007r.

11275 ⚫

11276 Zmianę nr 2 do Gwarancji nr (...) wystawioną na E. R.z dnia 20.02.2007r.

11277 ⚫

11278 Zmianę nr 1 do Gwarancji nr (...) wystawioną na E. R.z dnia 31.07.2006r.

11279 ⚫

11280 Zmianę nr 4 do Gwarancji nr (...) wystawioną na D. J. (2)z dnia 27.10.2006r.

11281 ⚫

11282 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na A. P. (2) z dnia 31.01.2007r.

11283 ⚫

11284 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na A. P. (2) z dnia 9.08.2006r.

11285 ⚫

11286 Zmianę nr 3 do Gwarancji nr (...) (...)wystawioną na E.i B. K. (1)z dnia 1.11.2006r.

11287 ⚫

11288 Zmianę nr 3 do Gwarancji nr (...) wystawioną na W. R.z dnia 1.11.2006r.

11289 ⚫

11290 Zmianę nr 3 do gwarancji dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na J. S. (2) z dnia 31.01.2007r.

11291 ⚫

11292 Gwarancję dobrego wykonania umowy (...) wystawioną A. P. (3) z dnia 11.12.2006r.

11293 ⚫

11294 Zmianę nr 3 do Gwarancji NR (...) wystawioną na W. J. (7)z dnia 30.08.2006r.

11295 ⚫

11296 Zmianę nr 4 do Gwarancji NR (...) wystawioną na W. J. (7)z dnia 12.02.2007r.

11297 ⚫

11298 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na M. J. (5) z dnia 5.04.2007r.

11299 ⚫

11300 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na G. B. (1) z dnia 12.02.2007r.

11301 ⚫

11302 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...)wystawioną na R. P.z dnia 3.08.2006r

11303 ⚫

11304 Zmianę NR 1 do Gwarancji NR (...) wystawioną na R. P.z dnia 31.01.2007r.

11305 ⚫

11306 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną w dniu 12.02. 2007 na rzecz E. W.

11307 ⚫

11308 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną w dniu 12.03.2007 na rzecz M. G. (1)

11309 ⚫

11310 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną w dniu 01.02.2007 na rzecz B. S. (2)

11311 ⚫

11312 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na rzecz J. L. (2) w dniu 01.02.2007r.

11313 ⚫

11314 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na rzecz W. S. (3) w dniu 12.02.2007r.

11315 ⚫

11316 Gwarancję dobrego wykonania umowy nr (...) wystawioną na rzecz K. M. (9) w dniu 12.02.2007r.

11317 Zapisy w postaci odwzorowań pieczątek jak i podpisów pracowników (...) Banku na sfałszowanych gwarancjach to skanogramy obrazów tych zapisów przeniesione przez oskarżonego E. D. (1) na podłoże techniką wydruków komputerowych. W ten sam sposób zostały sfałszowane nadruki nagłówkowe oraz teksty w stopkach tych dokumentów.

11318 Niektóre kopie ww. sfałszowanych dokumentów w zakresie podpisów i pieczęci są tożsame pod względem topograficzn-konstrukcyjnym z kopiami podpisów i odwzorowań pieczęci na innych dokumentach gwarancji, co świadczy o tym, że obydwie kopie w zakresie podpisów i pieczęci zostały wykonane przy wykorzystaniu jako wzoru tego samego dokumentu oryginalnego.

11319 Sfałszowane dokumenty różniły się także rodzajem i odcieniem papieru, na jakim zostały sporządzone, w niektórych znalazły się także błędy w zakresie numeru gwarancji, nazwiska beneficjenta oraz numeru oddziału banku, który wystawia gwarancje, a który był elementem numeru gwarancji.

11320 Klientami spółki byli także wysoko postawieni pracownicy (...) Banku: między innymi K. S. (4) (prezes zarządu, później przewodniczący rady nadzorczej a wreszcie doradca (...) Banku) oraz H. O. (wiceprezes (...) Banku a później doradca (...) Banku).

11321 K. S. (4)wypłacił cały swój depozyt wraz z naliczonym zyskiem (...).10.2006 r., a H. O.23.04.2007 r., czyli w ostatni dzień funkcjonowania spółki w kwocie 5 751 000 zł, podczas, gdy jego wpłaty do spółki w całym okresie funkcjonowania umowy wyniosły 4 850 000 zł.

11322 Dowód:

11323 - wyjaśnienia oskarżonych - karty jw.

11324 - umowy łączące spółkę z (...) Bankiem – segregator 80 (czarny)

11325 - 1510- 1638 historia rachunku spółki w (...)Banku wraz z płytą CD

11326 - k 1668-1669, 1726-1728 pismo od GIIF w przedmiocie numerów kont i wysokości środków na nich zgromadzonych spółki (...)i wspólników

11327 - K 9057 płyta CD z historią rachunku (...) za okres 24.02.1999 – 01.01. 2003

11328 - K 9058 – 9484 historia rachunku (...) za okres 24.02.1999 – 01.01. 2003

11329 - K 9485 pismo z (...) Banku

11330 - K 9486 płyta CD z historią rachunku (...) za okres 24.03.1999 – 15.05.2007

11331 - K 9487 – 9497 historia rachunku (...) nr (...) za okres 24.03.1999 – 15.05.2007

11332 - K 9498 pismo z (...) Banku

11333 - K 9499 płyta CD z historią rachunku (...)za okres 15.05 1999 – 15.05 2007

11334 - K 9500 – 10036 historia rachunku (...) nr (...) za okres 15.04 1999 – 31.05 2005

11335 - K 10038 – 10136 historia rachunku (...) nr (...) za okres 15.04 1999 – 31.05 2005

11336 - K 10137 – 10370 historia rachunku (...) nr (...) za okres 20.05.2005 – 02.05.2006

11337 - K 10371 – 10651 historia rachunku (...) nr (...) za okres 02.05.2006 – 23.04 2007

11338 - K 10653 – 10654 pismo z (...) Banku

11339 - K 10655 płyta CD z wynikami (...)

11340 - K 10656 – 10658 wyniki (...) za okres 28.02.2001 – 10.04.2007

11341 - K 11023 – 11038 raport z audytu „ Proces obsługi firmy (...)E. D. (1)i Spółka”

11342 - K 11040 – 11220 wydruk transakcji (...) z (...) Banku SA

11343 - K 11659 – 11663 zestawienie przepływów pieniężnych (...)

11344 - K 11664 – 11665 zestawienie transakcji typu IRS/(...)

11345 - K 11666 – 11667 zestawienie wyników transakcji IRS/(...)

11346 - K 11668 płyta CD zawierająca dane transakcji typu IRS/(...)

11347 - K 12569- 12729 zestawienie obrotów i sald konta za lata 1999-2007

11348 - K 13266-13298 zestawienie transakcji forex zawartych przez (...)w latach 1.03.1999-21.02.2001r. wraz z płytą CD

11349 - K 13299-13322 zestawienie transakcji wraz z płytą CD

11350 - K 20449 – 20527 zestawienie Walutowych Transakcji Terminowych zawartych w okresie 15.02.2001 – 29.12.2003 przez (...)

11351 - k. 21924 i nast. – umowa rachunku bankowego

11352 - k. 21956 i nast. – zestawienie transakcji WTT za okres od 2004-2007

11353 - k. 22011 i nast.- zestawienie transakcji WTT od 1.03.99 do 21.02.01

11354 - k. 22039 i nast. – zestawienie opcji walutowych

11355 - k. 22044 i nast. – regulamin współpracy z klientami w zakresie transakcji rynku finansowego, regulamin WTT, FRA, opcji na stopy procentowe, IRS, CIRS,

11356 - k. 22189 i nast. – potwierdzenia transakcji WTT

11357 - k. 22750 i nast. - umowy o współpracy w zakresie instrumentów rynku pieniężnego wraz z aneksami

11358 - k. 22775 i nast. – umowa kaucji (pod transakcje WTT)

11359 - k. 22784-22817 – raporty kwartalne z wyceną pakietu transakcji

11360 - k.22818 do 22853 - historia rachunku kaucji za okres od 5.10.01 do 17.05.07

11361 - k. 22868 do 22872 – zestawienie transakcji IRS i CIRS

11362 - k. 22873 do 22929 potwierdzenia zawarcia poszczególnych transakcji

11363 - k. 22930 - 22940 zestawienie transakcji WTT i korekty do tych transakcji

11364 - k. 22941- 22949 – zestawienie transakcji opcji na stopę procentową i potwierdzenia

11365 - k. 22950 - 22954 – zestawienie transakcji FRA i potwierdzenia

11366 - k. 22958 – 23126 – potwierdzenia transakcji sprzedaży opcji walutowych

11367 - k. od 23128 oraz tomy 118, 119, 120, 121, 122, 123, 124, 125, 126,127, 128, 129, 130, 131, 132, 133, 134, 135, 136, 137, 138, 139, 140, 141, 142, 143, 144, 145, 146, 147, 148, 149, 150 – potwierdzenia WTT

11368 - k. 29968– pismo (...)o korektach do zestawienia WTT. i następnie do k. 29996– korekty

11369 - k. 30014 - 30176 – zestawienia transakcji WTT z (...)Banku

11370 - k. 30181 – płyta CD z zestawieniami transakcji

11371 - zeznania A. G. (1) k. 7480-7486, 40508-40509, 47044-47049

11372 - zeznania M. B. (5)47622-47624

11373 - zeznania M. W. (4) k. 30868-30876, 47452-47454

11374 - zeznania J. B. (4) k. 12365-12370, 47049-47052

11375 - zeznania M. M. (11) k. 12736-12740, 47082-47084

11376 - zeznania J. B. (5) k. 12426-12430, 47531-47533

11377 - zeznania J. L. (3) k. 12765-12768, 47136-47137

11378 - zeznania B. G. (4)10855-10860, 47399-47400, 10-13 akt dołączonych

11379 - zeznania T. D. (2) k. 47624-47625

11380 - zeznania J. S. (4) k. 8882-8887, 47401-47402

11381 - wykaz wpłat i wypłat A. G. (1) – opinia biegłej k. 43137 t. 216

11382 - zarządzenia i instrukcje bankowe dotyczące gwarancji bankowych k. 47627-47688

11383 - gwarancje dobrego wykonania umowy k. 44781, 44787, 44791-44802, 44806-44816, 44820-44822, 44825-44828, 44830-44832, 44836-44839, 44844-44853, 44860-44870, 44875-44877, 44882-44884, 44889-44902, 44907-44910, 44914-44926, 44930-44945, 44949044950, 44953-44961, 44967-44968, 44974, 449709, 44985-44987, 44991-45000, 45005-45019, 45022, 45026-45035, 45037-45042, 45046-45057, 45046-45057, 45074-45075, 45080-45090 oraz w aktach VIII K 380/08 k. 398-404

11384 - k 3822-3826 kserokopie gwarancji

11385 - k 3827 pismo z (...) Banku do E. i B. K. (1)

11386 - kopie gwarancji i korespondencja beneficjentów z (...) Bankiem k. 44775-44777

11387 - k. 4073-4164 zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa złożone przez (...) Bank dotyczące fałszowania gwarancji wraz z kserokopiami gwarancji, żądań zapłaty i pism

11388 - k. 4512-4513 pismo z (...) B. dot. gwarancji

11389 - k. 5017 – 5018 faktury za doradztwo w zakresie uzyskania gwarancji bankowej dla R. P.

11390 - opinie biegłych z zakresu badania pisma k. 30877-30890 oraz k. 373-378 akt VIII K 380/08

11391 - zeznania pokrzywdzonych – beneficjentów gwarancji wymienionych powyżej - karty jak w załączniku nr 1 do protokołu rozprawy z dnia 8 kwietnia 2011 r.

11392 - zeznania K. S. (4) k. 18986, 47441-47443

11393 - zeznania K. J. (10) k. 33705-33708, 47414-47416

11394 - zeznania H. O. k. 39200-39202, 47614-47616

11395 - zeznania R. B. (2) k. 17756-17757, 47616-47617

11396 - zeznania G. B. (1) k. 17719-17720, 47617-47618

11397 - k. 4073-4164, 6337-6338, 8382-8383, 8661-8662, 8891-8895 – zawiadomienia z (...) Banku o sfałszowaniu gwarancji wraz z listą osób i opisem, oraz korespondencją między (...) Bankiem a beneficjentami gwarancji

11398 - k. 30877-82 zestawienie fałszywych gwarancji

11399 - z akt VIII K 380/08 zeznania M. G. (1) k. 129-132, E. W. k. 166-169, W. S. (3) k. 224-225, J. L. (2) k. 249-251, K. M. (9) k. 252-256, B. S. (2) k. 276-277

11400 - k. 1766-2178 historia rachunku (...) nr konta (...) w okresie od 2.01.2003r. do 28.02.2006r. wraz z płytą CD

11401 - k. 5646 pismo z (...) Banku dot. numeracji rachunków bankowych

11402 - k. 6347 pismo z (...) Banku do B. i J. M. (8)

11403 PIT-y 8 C

11404 Począwszy od dnia 1 stycznia 2004 r., ustawodawca w znaczący sposób zmienił sposób opodatkowania większości dochodów kapitałowych. Dochody te od tej pory nie podlegają łączeniu z dochodami z innych źródeł, a ich suma osiągnięta w ciągu roku podatkowego jest opodatkowana liniową stawką 19%.

11405 Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych w Art. 30b. stanowi, że od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych i z realizacji praw z nich wynikających (…) podatek dochodowy wynosi 19 % uzyskanego dochodu.

11406 Podatek od tych dochodów ustalany jest przez podatnika w drodze samoobliczenia. Wykazywany jest on w składanym do 30 kwietnia roku następnego, odrębnym zeznaniu rocznym.

11407 W celu umożliwienia podatnikom wypełnienia tego obowiązku ustawodawca nałożył na podmioty, które dokonują wypłaty świadczeń (stanowiących dla podatnika określone dochody z kapitałów), obowiązek sporządzenia informacji rocznej o wysokości tychże świadczeń.

11408 Aczkolwiek ustawodawca stanowi w ust. 3 o obowiązku przesłania stosownej informacji, należy uznać, że podmioty, o których mowa, mają również obowiązek uprzedniego jej sporządzenia według ustalonego wzoru.

11409 Obowiązek sporządzenia i przesłania informacji rocznej ciąży na podmiotach - działających jako osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą lub osoby prawne i ich jednostki organizacyjne, lub jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej - które dokonują wypłaty świadczeń stanowiących dla podatnika dochody kapitałowe, lub podmiotach, za pośrednictwem których podatnik uzyskuje dochody.

11410 Informacja roczna powinna zostać sporządzona według ustalonego wzoru. Został on określony w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24 kwietnia 2008 r. w sprawie określenia niektórych wzorów oświadczeń, deklaracji i informacji podatkowych obowiązujących w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz. U. Nr 74, poz. 445 z późn. zm.). Jest to formularz PIT-8C.

11411 Przepisy dotyczące opodatkowania niektórych dochodów kapitałowych, o których mowa w art. 30b, zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2004 r. Przepisy dotyczące sporządzania informacji rocznych objęły zatem dochody uzyskane od tego momentu. Stąd też po raz pierwszy obowiązek sporządzenia przedmiotowej informacji zaktualizował się w 2005 r.

11412 Zgodnie z przepisami ustawy informacje należy przesłać podatnikowi oraz właściwemu organowi podatkowemu do końca lutego roku następującego po roku podatkowym. Powyższy termin ma charakter terminu prawa materialnego, co oznacza, że nie podlega on przywróceniu w razie uchybienia.

11413 W związku z wejściem z życie cytowanych powyżej przepisów Spółka (...)nie zwróciła się do biura księgowego (...) o wykonywanie rozliczeń i wystawianie PIT-ów 8 C. E. D. (1)zdecydował, że spółka sama będzie dokonywać tych wyliczeń i wystawiać PIT-y 8C.

11414 Pracownicy spółki na polecenie E. D. (1) zebrali od klientów dane do sporządzania takich pitów, czyli numery NIP i adresy właściwych urzędów skarbowych i począwszy od 2005 r. spółka wystawiała PIT-y 8C dotyczące wszystkich aktualnych klientów spółki. Pierwszy raz wystawienie PIT-ów miało miejsce w 2005 r. – do 28 lutego 2005. Wystawione PIT-y spółka przesłała klientom i Urzędom Skarbowym. Podpisy w imieniu spółki na tych dokumentach składał E. D. (1). Dane o dochodach wpisywali pracownicy – w szczególności R. A. (4) na podstawie informacji przekazywanych mu przez E. D. (1). Informacje te były zgodne z tymi danymi, jakie klienci otrzymywali w statementach, czyli były niezgodne ze stanem rzeczywistym, ponieważ wykazywały zyski poszczególnych klientów z transakcji forex, których w rzeczywistości nie było.

11415 W oparciu o dane zawarte w tych PIT-ach klienci spółki płacili podatki.

11416 Taka sama sytuacja miała miejsce w 2006 r. i w 2007 r. – do 28 lutego każdego z tych lat.

11417 Oskarżony E. D. (1) miał pełną świadomość, że dane zawarte w tych PIT-ach są nieprawdziwe, a tym samym był świadomy, że jako osoba uprawniona do wystawiania takich dokumentów poświadcza w nich nieprawdę.

11418 Po zaprzestaniu działalności przez spółkę w toku postępowania upadłościowego prowadzone były czynności zmierzające do odzyskania przez klientów spółki nienależnie uiszczonych podatków (kwota rzędu 50 mln zł).

11419 Dowód:

11420 - wyjaśnienia oskarżonego E. D. (1) - karty j.w.

11421 - kopie deklaracji PIT 8C złożone do akt sprawy przez pokrzywdzonych – karty jak w załączniku nr 2 do protokołu rozprawy z dnia 8 kwietnia 2011 r.

11422 - zeznania pokrzywdzonych, którzy byli klientami spółki w latach 2004-2007 – karty w załączniku nr 1 do protokołu rozprawy z dnia 8 kwietnia 2011 r.

11423 - zeznania R. A. (4) k. 189-195, 47130-47136

11424 - zeznania I. G. (1)- k. 197-201, 11421-11424, 12559-12568, 47105-47114, 48376-48381

11425 - zeznania K. S. (3) k. 47619-47622

11426 - zeznania L. K. (2) k. 47533-47555

11427 - k. 3156-3158 informacja prawna w sprawie zasad opodatkowania przychodów z kapitałów pieniężnych sporządzona przez spółkę (...)i przekazywana klientom

11428 - k 3294 pismo spółki (...)kierowane do klientów w związku ze zmianami w podatku dochodowym

11429 - k 5084- 5086 informacja prawna w sprawie zasad opodatkowania przychodów z kapitałów pieniężnych

11430 W 2004 r. E. D. (1)zatrudnił w spółce T. S., który miał się zajmować obok E. D. (1)dokonywaniem transakcji forex. Pracował on od marca do grudnia 2004. Transakcje przeprowadzane przez T. S.w 2004 r. zwykle przynosiły straty i E. D. (1)na bieżąco o nich wiedział. T. S.kontaktował się tylko z E. D. (1), pozostałych wspólników nie znał.

11431 E. D. (1) poinformował M. S. (2), że T. S. wygenerował w tym okresie straty rzędu 50 mln złotych.

11432 M. S. (2)w odpowiedzi na tę informację powiedział do E. D. (1), żeby tę stratę odrobił. Później M. S. (2)już nie interesował się tą kwestią, nie pytał, czy straty zostały odrobione.

11433 We wrześniu 2006 r. E. D. (1)poinformował wspólników o tym, że sytuacja w spółce jest zła, że przegrał dużo pieniędzy na transakcjach forex, że w rzeczywistości w większości przypadków transakcje kończyły się stratami, a on ich okłamywał, że są zyski. Przyznał się także, że również klienci dostawali fałszywe informacje o zyskach, w sytuacji, gdy przeważały straty. Przyznał się również, że na prywatnym koncie, które miał wspólnie z M. S. (2)nie ma takiego zysku, o jakim M. S. (2)informował, czyli rzędu 10 mln zł, a jest jedynie kwota około 3 mln zł. Po tej informacji M. S. (2)natychmiast podjął decyzję o wystąpieniu ze spółki. Zabrał również dla siebie całą kwotę, jaka była w tym momencie na prywatnym koncie jego i E. D. (1).

11434 Występując ze spółki M. S. (2)złożył pisemne oświadczenie noszące datę 29.09.2006 r., że od lipca 2004 r. nie jest informowany w sposób wystarczający o działalności spółki, w tym o podejmowanych przez nią zobowiązaniach, a wszelkie sprawy są prowadzone samodzielnie przez E. D. (1)bez uzgodnień. Stwierdził w tym piśmie, że z uwagi na powyższe wszelka działalność spółki w tym okresie czasu obarcza E. D. (1)i jego majątek osobisty. Stwierdził, że mimo licznych prób mających na celu przejęcie choćby częściowej kontroli nad działalnością spółki, E. D. (1)uniemożliwił mu jakiekolwiek działania mające na celu zarządzanie sprawami spółki. Oświadczył, iż w związku z powyższym przy braku wystarczającej współpracy z E. D. (1)czuje się zmuszony do wypowiedzenia umowy spółki ze skutkiem na dzień 30.09.2006 r. Stwierdził, że oczekuje od E. D. (1)przejęcia na swoją osobę w sposób oficjalny wszelkiej odpowiedzialności za działania spółki w okresie ostatnich 27 miesięcy, tj. od 1 lipca 2004 r.. Oświadczył, że pragnie, aby współpraca zakończyła się w sposób polubowny, w przeciwnym wypadku będzie zmuszony do wystąpienia do Sądu Rejestrowego z wnioskiem o wyznaczenie spółce kuratora oraz zbadania, czy działalność E. D. (1)nie szkodziła interesom spółki. (kopia pisma k. 46884)

11435 E. D. (1) potwierdził otrzymanie tego pisma w dniu 02.10.2006 r. W odpowiedzi na to pismo odpisał, że przyjmuje do wiadomości wystąpienie M. S. (2) ze spółki oraz zapewnił, że wszelka odpowiedzialność spółki od 1.07.2004 do 30.09.06 będzie obciążać tylko jego, oraz majątek jego i spółki. Jednocześnie zapewnił, że działalność spółki w tym czasie była prowadzona w sposób prawidłowy z uwzględnieniem obowiązujących przepisów.(vide: pismo k. 47882)

11436 Zaraz po wystąpieniu ze spółki M. S. (2)zadzwonił do księgowej I. G. (1)i zapytał ją, ile środków pieniężnych spółka ma na kontach. Kiedy dowiedział się od księgowej, że spółka dysponuje kwotą rzędu 70 mln zł uznał, że chyba został oszukany przez wspólników i chciał powrócić do spółki.

11437 W tym czasie E. D. (1)przekazał informacje o stanie spółki i o odejściu ze spółki M. S. (2) A. K. (3), który wracał wówczas z zagranicznej podróży. Poinformował A. K. (3), że straty na transakcjach forex sięgają 30 mln złotych. A. K. (3)zweryfikował tę informację u księgowej, która potwierdziła wysokość strat. A. K. (3)nie wyraził wówczas zgody na powrót M. S. (2)do spółki, czuł się przez niego oszukany, bowiem nie wiedział wcześniej o tym, że M. S. (2)i E. D. (1)mają wspólne prywatne konto w (...)Banku, na którym także dokonują transakcji na rynku forex.

11438 M. S. (2)kilkanaście dni po odejściu ze spółki zawarł ze swoją żoną umowę o rozdzielności majątkowej i o podziale majątku, w której w zasadzie cały majątek przekazał żonie. Następnie żona M. S. (2)w drodze kolejnych czynności prawnych przeniosła prawie cały majątek na inne osoby.

11439 A. K. (3) pomimo, iż dowiedział się o tym, że transakcje forex przynoszą w większości straty, że klienci byli informowani o nieprawdziwych zyskach oraz o tym, że pozostali wspólnicy w tajemnicy przed nim mieli prywatne konto, na którym także dokonywali transakcji forex, nadal nie podjął czynności zmierzających do pełnej kontroli działalności spółki. Od tej pory bywał w spółce częściej niż przedtem, jednak nadal bazował na tym, co przekazał mu ustnie E. D. (1). Ustalili, że będą nadal prowadzić działalność inwestycyjną, a dotychczasowych klientów będą przekonywać, aby nie wypłacali teraz pieniędzy. A. K. (3) nadal zatem zachęcał klientów do inwestowania w spółce, nie informował ich, że sytuacja spółki jest trudna. Dotychczasowych klientów, którzy chcieli wypłacać pieniądze próbował przekonać, aby tego nie robili. Nie podjął próby skontrolowania księgowości spółki, nie udał się do banku, aby dowiedzieć się o stan finansów. Miał jednak poczucie, że E. D. (1) nie jest wobec niego szczery, dlatego w marcu 2007 r. zażądał od E. D. (1) dokumentu potwierdzającego stan finansów spółki.

11440 Otrzymał od E. D. (1) na przełomie marca i kwietnia 2007 dokumenty, które według E. D. (1) pochodziły z (...) Banku – miały one formę zaświadczeń co do stanu poszczególnych kont oraz stanu transakcji forex. A. K. (3) miał wątpliwości co do prawdziwości tych danych, dlatego zwrócił się do księgowej I. G. (1) o zestawienie wyników transakcji z 2006 r. i z dotychczasowego okresu 2007 r. I. G. (1) przygotowała wówczas takie zestawienie, z którego wynikało, że rok 2006 zamknął się stratą z transakcji rzędu 40 mln zł (vide wyliczenie k. 46927)

11441 Doszło wówczas do spotkania, na które A. K. (3) zaprosił księgową oraz prawników. E. D. (1) uczestniczył w tym spotkaniu tylko kilka minut, po czym wyszedł twierdząc, że ma spotkanie z klientem.

11442 Na tym spotkaniu A. K. (3) przekazał obecnym, że sytuacja spółki jest trudna, poinformował też, że klientom do tej pory były naliczane i wypłacane fikcyjne zyski.

11443 16 kwietnia 2007 r. E. D. (1) i A. K. (3) poprosili B. G. (3) i powiedzieli mu, że firma ma problemy z płynnością finansową spowodowane nietrafionymi pozycjami. Polecili, aby wypłacać zlecenia klientów do 50 000 zł, a co do większych zleceń – miały być wstrzymane wypłaty na okres około 3 miesięcy (zeznania B. G. (3) 178-187)

11444 W dniu 19 kwietnia 2007 r. A. K. (3) udał się do (...) Banku do Departamentu R. (...), który przeprowadzał transakcje forex i spotkał się tam z J. B. (4). Pokazał wówczas J. B. (4) dokument podpisany przez pracownika banku, który zajmował się rozliczaniem transakcji, wykonywanych przez Departament R. (...). Na tym dokumencie widniała kwota, która miała się znajdować na rachunku kaucyjnym. Ta kwota była wielokrotnie większa niż kwota rzeczywista. Był też wykaz transakcji, które spółka miała aktualnie zawarte – również ten wykaz był zdecydowanie zawyżony w stosunku do skali transakcji, jakie spółka zwierała w tym czasie. Były to zupełnie inne transakcje niż spółka w ostatnim czasie zawierała. Różnica między stanem rzeczywistym a stanem uwidocznionym w dokumentach okazanych przez A. K. (3) była znaczna. J. B. (4) powziął podejrzenie, że są to dokumenty sfałszowane, wykonał ich kopie i przekazał przełożonemu B. G. (5), który od razu podjął decyzję, że nie należy już ze spółką zawierać transakcji.

11445 A. K. (3) poinformował J. B. (4), że otrzymał te dokumenty od E. D. (1).

11446 Następnie A. K. (3)udał się do Oddziału Korporacyjnego (...)Banku i poprosił o weryfikację dokumentu bankowego – informacji o saldach z datą 30.03.07. Informacji udzieliła mu M. W. (4). Również stwierdziła ona, że dokument ten jest prawdopodobnie sfałszowany, ponieważ zawiera nieprawdziwe dane.

11447 A. K. (3) zwrócił się z prośbą, aby bank wstrzymał się ze złożeniem zawiadomienia do prokuratury w tej sprawie, gdyż musi sprawę przemyśleć i skonsultować się ze swoim adwokatem. W związku z tym (...) Bank złożył zawiadomienie o podejrzeniu sfałszowania dokumentów bankowych w dniu 23 kwietnia 2007 r.

11448 A. K. (3) po konsultacji z adwokatem złożył pisemne zawiadomienie do prokuratury noszące datę 20 kwietnia 2007 r., które zostało zaniesione do Prokuratury przez pracownika kancelarii.

11449 W treści zawiadomienia A. K. (3) wskazał na E. D. (1) jako sprawcę przestępstwa z art. 296 § 1 kk. Podniósł, że szkoda jaką wyrządził E. D. (1) jest w wielkich rozmiarach.

11450 Podał, że był również klientem spółki i na dzień 30.09.06 stan jego konta wynosił 33 147 887,89 zł. Napisał, że na 31.12.05 r. spółka posiadała według bilansu aktywa ponad 120 000 000 zł, a zysk na 30.06.06 r. wyniósł ponad 6,5 mln zł.

11451 Podniósł, że E. D. (1) w ostatnim półroczu przekazywał mu niespójne dane, dlatego zażądał dokumentu bankowego, który dostał na początku kwietnia 2007 r., ale dalej informacje od E. D. (1) były niespójne, dlatego 19.04 udał się do banku i tam dowiedział się, że na rachunkach spółki jest 1,9 mln zł a dokument uzyskany od E. D. (1) jest sfałszowany.

11452 B. G. (3) był ostatni raz w firmie 23 kwietnia 2007 r. i wtedy ostatni raz widział E. D. (1), a potem już zaczęli do niego dzwonić klienci z pytaniami i pogróżkami, dlatego w następnych dniach nie poszedł do pracy.

11453 W dniu 23 kwietnia 2007 r. do spółki przychodziło już coraz więcej klientów zaniepokojonych tym, że nie otrzymali wypłat z depozytów, o jakie wnosili, a kończył się termin do zapłaty podatków. Wśród tych klientów byli R. B. (2) i G. B. (1). E. D. (1) w rozmowie z nimi przyznał się im do tego, że fałszował gwarancje bankowe oraz, że sytuacja spółki jest bardzo trudna.

11454 Tego samego dnia do spółki przybyli także J.i R. L., którzy już wiedzieli od A. K. (3), że sytuacja w spółce jest trudna, że A. K. (3)złożył zawiadomienie do prokuratury. Naciskali na E. D. (1), aby dokonał wypłaty depozytów na ich rzecz, ale chcieli, aby odbyło się to w banku. Kiedy się okazało, że bank jest już zamknięty skłonili E. D. (1), aby udał się do mieszkania R. L.i tam wykonał przelewy internetowo. W mieszkaniu u R. E. D.wykonał dwa przelewy, jakich się od niego domagali, jednak jeden z nich skierował nie na konto R. L., ale na konto spółki zaczynające się numerem (...). W ten sposób przelew nie została zrealizowany na rzecz R. L., o czym ten nie wiedział. J.i R. L.naciskali na E. D. (1), aby dokonał wypłaty reszty ich depozytów i E. D. (1)zgodził się, że zrobi to następnego dnia w banku, gdzie miał się udać z J. L. (4)a noc miał spędzić w mieszkaniu u R. L.. E. D. (1)poinformował telefonicznie swoją żonę, gdzie przebywa i gdy przyjechała wykorzystał sytuację i odjechał z nią. Od żony dowiedział się, że pod ich domem już gromadzą się niezadowoleni klienci. Następnego dnia E. D. (1)zgłosił się na policję.

11455 25 kwietnia 2007 r. z konta M. S. (2)w (...)Banku została wypłacona kwota 961 000 zł. W dniu (...) kwietnia 2007 r. żona M. H. S.próbowała dokonać kolejnej wypłaty z tego konta kwoty 499 000 zł, jednak operacja ta została zablokowana na polecenie organów ścigania.

11456 Dowód:

11457 - wyjaśnienia E. D. (1) – karty jw.

11458 - wyjaśnienia A. K. (3) – karty j.w

11459 - wyjaśnienia M. S. (2) – karty jw.

11460 - zeznania T. S. k. 11470-11472

11461 - zeznania I. G. (1) k. k. 197-201, 11421-11424, 12559-12568, 47105-47114

11462 - kopia wyliczeń wykonanych na prośbę A. K. (3) przez I. G.k. 46927

11463 - kopia pisma M. S. (2) k. 8370, 46884

11464 - odpowiedź E. D. (1)na pismo M. S. (2)k. 47882

11465 - zeznania R. B. (2) k. 17756-17757, 47616-47617

11466 - zeznania G. B. (1) k. 17719-17720, 47617-47618

11467 - zeznania M. W. (4) k. 30868-30876, 47452-47454

11468 - zeznania J. B. (4) k. 12365-12370, 47049-47052

11469 - zestawienie wpłat i wypłat klientów za cały okres funkcjonowania spółki sporządzone przez E. D. (1) k. 341-358

11470 - k.365- 369 zawiadomienie Ministerstwa Finansów o podejrzeniu popełniania przez H. S. (2) czynu z art. 299 kk

11471 - k. 370- 378 zawiadomienia z (...) Banku o próbie wypłaty przez H. S. (2) ww. kwoty

11472 - k. 379 i nast. – historia rachunku M. S. (2)

11473 - k. 8669 informacja z (...) Banku dot. stanu środków na rachunku (...)

11474 - k. 8671 – 8712 historia rachunku (...) w okresie 02.04 2003 – 15.05.2007

11475 - k. 20433 wypowiedzenie umowy spółki przez M. S. (2)

11476 - k. 20434 – 20436 postanowienie Sądu Rejonowego (...) XII Wydziału Gospodarczego Krajowego Rejestru Sądowego

11477 - k. 1726-27 informacja GIIF o stanie wszystkich rachunków spółki na 26.04.07

11478 - k. 4276-4292- zawiadomienie A. K. (3) skierowane do Prokuratury z 20.04.07 wraz z załącznikami

11479 - k. 8381- pismo A. K. (3) do prokuratury z 25.04.07

11480 - k. 8382- 8383 – zawiadomienie z (...) Banku o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez E. D. (1)

11481 - k. 8384 -pismo (...)Banku do A. K. (3)z 20.04.2007r.

11482 - k. 8385-8389 - dokumenty, które przedstawił A. K. w (...) Banku 19.04.2007 r.

11483 - zeznania J. L. (4) k. 17628-17629, 47454-47457

11484 - zeznania R. L. k. 30915-30916, 47458-47459

11485 - k. 3925-3933 informacje przesłane przez GIIF

11486 - k. 4057-4071 zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa złożone przez GIIF

11487 - k. 4345-4346 pismo z GIIF odnośnie numerów rachunków i wysokości środków

11488 - k. 4348 pismo z GIIF odnośnie środków pieniężnych M. S. (2)

11489 - k. 4350-4354 zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa złożone przez GIIF wraz z załącznikami

11490 - k. 4444-4448 pismo z GIIF odnośnie numerów rachunków

11491 - k. 4482-4486 pismo z GIIF dotyczące rachunków spółki i wspólników

11492 - k. 4488-4492 zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa złożone przez GIIF

11493 - k. 6623 – 6624 pismo z (...) Banku SAwraz z wyciągiem aktywów M. S. (2)

11494 - k. 6637 pismo z (...) Banku

11495 - k. 6638 – 6643 umowa o świadczenie usług brokerskich i prowadzenia rachunku inwestycyjnego w obrocie zorganizowanymi papierami wartościowymi zawarta z M. S. (2) wraz z załącznikiem

11496 - k. 6645 – 6648 umowa prowadzenia rachunku zabezpieczającego i o świadczenie usług brokerskich w obrocie zorganizowanymi derywatami zawarta z M. S. (2) wraz z załącznikiem nr 1 tj. pełnomocnictwem

11497 - k. 7439 – 7469, 7490 – 7503 protokół oględzin płyty CD – dane skopiowane z komputera użytkowanego przez E. D. (1)

11498 - k. 8255 akt notarialny umowy majątkowej małżeńskiej H. i M. S. (2) z dnia 18.10.2006r.

11499 - k. 12822-12851, 47893-47899, 47904-47909 - informacje i dokumenty z Urzędu Skarbowego w S. odnośnie stanu majątkowego i dochodów E. D. (1)

11500 - k. 12852-12859 informacja i dokumenty z Urzędu Skarbowego W. odnośnie dochodów M. S. (2)

11501 - k. 12863 informacja z (...) w W. o przeprowadzonej kontroli skarbowej w (...) w 2000r.

11502 - k. 45161 płyta CD, na której znajdują się dane skopiowane z dysku jednostki centralnej komputera zabezpieczonego w firmie (...)użytkowanego przez E. D. (1).

11503 Działalność, którą prowadziła spółka, jest od 1 maja 2004 r. działalnością, na której wykonywanie od tej daty wymagane było zezwolenie Komisji Papierów Wartościowych i Giełd, a następnie Komisji Nadzoru Finansowego. Jednocześnie była to działalność, która wedle ustawy o funduszach inwestycyjnych zastrzeżona była wyłącznie dla funduszy inwestycyjnych i również wymagała zezwolenia KNF. Zmiana wprowadzająca obowiązek uzyskania zezwolenia miała miejsce w ustawie Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi, a następnie weszła w życie ustawa z 29.07.05 r. o obrocie instrumentami finansowymi, która również taki obowiązek statuuje.

11504 Zezwolenia takie są konieczne, bowiem od wydania zezwolenia KNF prowadzi nadzór nad podmiotami prowadzącymi taką działalność, jest też tworzony specjalny fundusz, z którego klienci mogą być zaspokojeni przynajmniej częściowo, jeśli dom maklerski upadnie.

11505 Oskarżeni wiedzieli, że od momentu wejścia Polski do Unii Europejskiej zmieniły się przepisy dotyczące takiej działalności i że wymagane jest na taką działalność zezwolenie. Oskarżeni nie podjęli jednak żadnych działań, aby takie zezwolenie uzyskać.

11506 W ostatnim okresie funkcjonowania spółki już po odejściu ze spółki (...)uzyskał kopię korespondencji pomiędzy Kancelarią Podatkową O.i Wspólnicy a KNF. Inicjatorami tej korespondencji byli koledzy E. D. (1)ze spółki (...).

11507 Nadawcą pism do KNF, uzyskanych przez E. D. (1)ze spółki (...), był radca prawny M. S. (6)reprezentujący Spółkę Doradztwa Podatkowego O.i Wspólnicy sp. z oo. Były to pisma z 5.08.04 oraz 13.10.05. Pisma dotyczyły hipotetycznego klienta i opisywały hipotetyczną działalność dotyczącą inwestowania na rynku forex i zawierały wniosek o interpretację, czy taka działalność wymaga zezwolenia KNF.

11508 Pytanie zawarte w piśmie z 05.08.04 (k. 47227-47228) dotyczyło umowy o wspólnej inwestycji, której istotą jest wspólny zakup instrumentów finansowych przez strony umowy, nabycie następuje na własny rachunek, w umowie jest ustalone, ile procent każdej transakcji pokrywa klient, a ile spółka. Tak klient jak i spółka ponoszą identyczne ryzyko związane ze stratą, spółka angażuje własne kapitały, a jej sytuacja jest tożsama z sytuacją klienta, spółka nie pobiera od klienta żadnej prowizji, ani innego wynagrodzenia, a umowa określa warunki podziału zysku pomiędzy stronami umowy.

11509 Komisja Nadzoru Finansowego udzieliła odpowiedzi pismem z dnia 20.08.04 r. (k. 47225 – 47226), że nie stanowi działalności maklerskiej działalność polegająca wyłącznie na nabywaniu lub zbywaniu instrumentów finansowych, o ile czynność ta nie jest wykonywana zawodowo i w sposób stały, w szczególności, jeżeli nie stanowi przedmiotu podstawowej działalności gospodarczej danego podmiotu i jeżeli klient i spółka nie mają zróżnicowanej pozycji i dokonują tych czynności wspólnie. Czynności te w takiej sytuacji nie mogłyby być traktowane jako usługa maklerska, bo byłyby wykonywane w imieniu i na rachunek wszystkich stron umowy.

11510 Drugie pismo z tej samej kancelarii do KNF z 13.10.05 r. (k. 46781-82 t. 234) zawierało pytanie identyczne jak pismo z 5.08.04 r. – chodziło w nim tylko o potwierdzenie poprzedniej interpretacji z uwagi na zmianę ustawy (przestała wówczas obowiązywać ustawa o publicznym obrocie papierami wartościowymi a weszła w życie ustawa o obrocie instrumentami finansowymi).

11511 Komisja Nadzoru Finansowego udzieliła odpowiedzi pismem z 16.11.05 r. (k. 47229-47230) – iż art. 70 ust 1 pkt 4 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi jest tożsamy w art. 30 b ust 1 pkt. 2 ustawy o publicznym obrocie papierami wartościowymi, dlatego podtrzymują poprzednią odpowiedź.

11512 Jednocześnie KNF poinformowała, że konsultowano również kwestię, czy taka działalność, jak opisana w pismach, nie narusza ustawy o funduszach inwestycyjnych, jednakże zbyt krótki opis działalności przedstawiony w pismach nie pozwolił na właściwą ocenę. W odpowiedzi zacytowana została treść art. 287 ustawy o funduszach inwestycyjnych i KNF podniosła, że opis działalności zawarty w pytaniach wskazuje, że taka działalność, jak opisana, może naruszać ww. przepis ustawy. KNF zasugerowała precyzyjne opisanie mechanizmu dokonywania takich inwestycji i przekazanie go do Departamentu Funduszy Inwestycyjnych celem wyjaśnienia tych kwestii.

11513 E. D. (1) uzyskał te dokumenty pod koniec działalności spółki i na krótko przez aresztowaniem przekazał ich kopie A. K. (3), bowiem według oskarżonych posiadanie tej korespondencji miało wskazywać na to, że nie zaniedbali niczego w tym zakresie.

11514 Jednakże treść tej korespondencji jest taka, że jednoznacznie wskazuje, iż pytania i odpowiedzi dotyczyły zupełnie innego inwestowania na rynku forex. Opis działalności zawarty w pismach jest jasny i dotyczy działalności zupełnie innej, niż prowadziła spółka (...).

11515 Dowód:

11516 - wyjaśnienia E. D. (1) - karty jw.

11517 - wyjaśnienia A. K. (3) karty jw.

11518 - zeznania M. P. (2) k.13065-13069, 47140-47141

11519 - zeznania A. Z. (1) k. 13241-13245, 47141-47142

11520 - zeznania M. C. (2) k. 8308-8310, 47143-47144

11521 - zeznania Z. K. (1) k. 13172-13175, 47144-47145

11522 - pismo KNF wraz z załącznikami k. 47224 - 47230

11523 - k. 8287 – zawiadomienie Komisji Nadzoru Finansowego o popełnieniu przestępstwa

11524 - k. 11023 – 11038 raport z audytu w (...)

11525 - k. 13250, 30607 – pisma KNF

11526 - k. 20347 – 20348 - zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa złożone przez Departament Postępowań Komisji Nadzoru Finansowego

11527 - k. 47225 – 47226, k. 47227-47228, 46781-82, 47229-47230 – korespondencja Kancelarii Podatkowej O. i Wspólnicy z KNF

11528 Postanowieniem z dnia 29.02.2008 Sąd Rejonowy (...) Wydział X Gospodarczy ogłosił upadłość E. D. (1).

11529 Postanowieniem z dnia 9 maja 2007 Sąd ogłosił upadłość spółki (...).

11530 Postanowieniem z dnia 28.09.2007 Sąd ogłosił upadłość A. K. (3).

11531 Kwota ze sprzedaży najcenniejszego składnika majątku oskarżonego E. D. (1)– nieruchomości w K.wystarczyła jedynie na spłatę dwóch hipotek wobec banków oraz częściowo hipoteki ustanowionej na rzecz D. G.. Oskarżony nie kwestionował sporządzanych przez syndyka list wierzytelności. Postępowanie upadłościowe wobec E. D. (1)na moment wyrokowania nie było zakończone. Zakończone natomiast zostało postępowanie upadłościowe dotyczące A. K. (3)oraz spółki (...). Z majątku A. K. (3)syndyk uzyskał kwotę rzędu 8 mln zł, natomiast z majątku spółki kwota do podziału między wierzycieli to zaledwie 1 939 945,50 zł.

11532 Wniosek o ogłoszenie upadłości M. S. (2)został oddalony na skutek orzeczenia Sądu Najwyższego, który odpowiadając na pytanie prawne stwierdził, że w tym stanie faktycznym (wystąpienie M. S. (2)ze spółki kilka miesięcy przed zakończeniem działalności przez spółkę) były wspólnik (w tym przypadku M. S. (2)) nie ma zdolności upadłościowej.

11533 Na skutek działań syndyka większość osób poszkodowanych odzyskała środki pieniężne wpłacone do Urzędów Skarbowych w oparciu o zawierające nieprawdziwe dane PIT-y 8C. Była to łącznie kwota rzędu 50 mln złotych.

11534 Dowód:

11535 - k 4954, 4957, 4958 - 4959 postanowienie Sądu Rejonowego o ogłoszeniu upadłości (...) E. D. i Spółka” wraz z uzasadnieniem

11536 - inne postanowienia w postępowaniach upadłościowych k. 4957, 30845-53, 30893-30895, 19836-19838, 47892, 47900- 47903

11537 - sprawozdania z czynności syndyka k. 47483, 47689-47708, 47709-47734

11538 - zeznania L. K. (2) k. 47533-47555

11539 - postanowienie o zakończeniu postępowania upadłościowego wobec A. K. (3) k. 47735-47738

11540 - lista wierzytelności oraz wypłat dokonanych w postępowaniach upadłościowych spółki (...) i A. K. (3) k. 47804-47849

11541 - sprawozdanie z czynności syndyka w postępowaniu upadłościowym dot. M. S. (2) – przed umorzeniem postępowania k. 47851-47867

11542 - postanowienie o uchyleniu postępowania upadłościowego wobec M. S. (2)k. 47850

11543 - postanowienie o oddaleniu wniosku o upadłość M. S. (2)k. 47884-47889

11544 - uchwała SN k. 47890-47891

11545 - k. 38528 – pismo syndyka

11546 - k. 39344 – 39427 pismo syndyka masy upadłości wraz z wyciągiem z listy wierzytelności sporządzonej przez syndyka.

11547 - k. 30770-30814 dokumenty dotyczące sytuacji majątkowej A. K. (3)w postaci informacji o czynnościach majątkowych i Pitów.

11548 Co do czynu z art. 284 § 2 kk w zw. z art. 294 § 1 kk

11549 A. M. (4) był klientem spółki od 2002 r. W tym czasie do końca 2006 r. wpłacił do spółki kwotę 6 201 610 zł, a wypłacił łącznie 8 621 800 zł. Ponieważ tak jak wszyscy klienci dostawał statementy z nieprawdziwymi danymi, to mimo, iż wypłacił więcej niż wpłacił, na statemencie z 31.03.2007 miał podaną kwotę depozytu 3 155 000 zł.

11550 W styczniu 2007 A. M. (4) spotkał się z E. D. (1) i A. K. (3), aby ocenić, czy warto zainwestować do spółki kolejne środki. Dowiedział się od nich, że kondycja spółki jest doskonała, dlatego postanowił wpłacić kolejne środki. Na przełomie stycznia i lutego 2007 przekazał E. D. (1) w dwóch transzach gotówką kwotę 250 000 USD. Umówili się, że E. D. (1) postara się o wymianę dolarów po korzystnym kursie – nie mniejszym niż 3 zł za dolara, a po zamianie złotówki wpłaci do spółki na konto klienckie A. M. (4).

11551 Na statemencie z 31.03.07 z dokonanych wpłat znalazła się tylko kwota 300 000 zł. (k 6 akt VIII K 426/09)

11552 23 i 24 kwietnia 2007 r. A. M. (4) złożył do spółki żądania wypłaty części swojego depozytu, ale nie precyzował, czy chodzi o te ostatnie wpłaty, czy o część wcześniej zgromadzonego depozytu. Żądania wypłaty nie zostały zrealizowane. Ze strony spółki nikt nie kwestionował żądanych przez A. M. (4) kwot.

11553 Biegła analizując dokumenty spółki w zakresie, w jakim dotyczyły one A. M. (4) stwierdziła, że w 2007 r. są widoczne na rachunku bankowym i powiązane z nazwiskiem A. M. (4) dwie wpłaty - z 29.01.2007 – 151 880 zł i 1.02.2007 - 299 730 zł.

11554 Nie ma na rachunku odnotowanej żadnej wpłaty z marca, natomiast w statemencie z marca 2007 r. jest odnotowana - wpłata 300 000 zł.

11555 Jeśli doda się te kwoty, które odnalazła biegła i kwotę odnotowaną w testamencie z marca 2007 r. jako wpłata, to łącznie daje to sumę wpłat 715 610 zł. Jeżeli tę kwotę podzielić przez 250 000, czyli łączną ilość dolarów, które A. M. (4) przekazał E. D. (1), to wychodzi kwota 3, (...), czyli cyfra, która odpowiada kursowi dolara z tamtego okresu i to takiemu, na jaki A. M. (4) umówił się z E. D. (1).

11556 W 2007 r. A. M. (4) nie dokonywał żadnych innych wpłat na swoje konto klienckie w spółce, za wyjątkiem 250 000 USD przekazanych E. D. (1).

11557 Dowód:

11558 - zeznania A. M. (4) k. 34169-34170, 47410-47411, 62-65 akt VIII K 426/09

11559 - wyjaśnienia E. D. (1) k. 79-83 akt VIII K 426/09 oraz k. 46796

11560 - zawiadomienie o przestępstwie z załącznikami k. 1-6 akt VIII K 426/09 oraz 11686- 11689, 11691-11695 akt VIII K 234/08

11561 - opinia biegłej w zakresie dot. A. M. k. 60-61 akt VIII K 426/09

11562 - kopie tymczasowych pokwitowań odbioru k. 66-67 akt VII K 426/09

11563 - kopia umowy k. 68-73 akt VIII K 426/09

11564 Oskarżeni nie byli wcześniej karani: (K 39462 dane o karalności E. D. (1),

11565 K 39463 - dane o karalności A. K. (3), K 39464 dane o karalności M. S. (2))

11566 W opisie stanu faktycznego Sąd powołał tylko te dowody, które indywidualnie dotyczyły poszczególnych elementów stanu faktycznego i były szczególnie istotne dla tych ustaleń. Ustalając stan faktyczny Sąd opierał się na całym materiale dowodowym wymienionym w załącznikach do protokołu rozprawy z 8 kwietnia 2011 r., jednakże wymienianie wszystkich tych dowodów w uzasadnieniu powodowałoby niepotrzebnie znaczne zwiększenie objętości tego uzasadnienia, które i tak jest bardzo obszerne. Zdaniem Sądu nie jest konieczne przywoływanie w uzasadnieniu wszystkich tych dowodów indywidualnie poprzez podanie kart – zwłaszcza, że wiele z nich wielokrotnie się w aktach powtarza, a karty tych dowodów zostały wymienione w załącznikach do protokołu rozprawy z dnia 8 kwietnia 2011 r.

11567 Chodzi tu o:

11568 -umowy o świadczenie usług pośrednictwa finansowego między spółką a poszczególnymi klientami

11569 - umowy o ograniczeniu ryzyka – przykładowo k. 333-334

11570 - protokoły przesłuchań świadków, których zeznania zostały ujawnione w trybie art. 391 § 1 kpk w zw. z art. 333 § 2 kpk w zw. z art. 394 § 2, a których wykaz wraz z podaniem numerów kart protokołów znajduje się w załączniku nr 1 do protokołu rozprawy z dnia 8.04.2011 r.

11571 - pisemne zawiadomienia o przestępstwie kierowane przez pokrzywdzonych

11572 - dokumenty dołączane przez pokrzywdzonych do protokołów przesłuchań lub zawiadomień w postaci: poświadczeń lub wykazów wpłat i wypłat poszczególnych klientów, poleceń przelewów, statementów, PIT-ów 8C, zawiadomień o stanie kont, zestawień transakcji, wyciągów bankowych, wezwań do zapłaty

11573 - historie rachunków bankowych

11574 - protokoły przeszukania siedziby spółki, siedziby biura rachunkowego (...), oraz miejsca zamieszkania oskarżonych, protokoły przeszukania oskarżonych

11575 - protokoły zatrzymania rzeczy zabezpieczonych podczas ww. przeszukań

11576 - korespondencja pokrzywdzonych z (...) bankiem dotycząca gwarancji bankowych.

11577 - zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa składane przez GIIF

11578 - informacje z urzędów skarbowych o dochodach wspólników i o podatkach od czynności cywilnoprawnych

11579 - odpisy z KRS

11580 - dokumentacja z różnych banków dotycząca kont oskarżonych i pracowników oraz informacje GIIF (k. 4445-4448, 4483-4486, 4491-4492, 4554, 13076-13078, 13085, 13128-13129, 1668-1669, 1726-1728),

11581 Reasumując – wszystkie dokumenty i zeznania świadków wymienione w załącznikach nr 1 i 2 do protokołu rozprawy z 8.04.2011 oraz dokumenty będące dowodami rzeczowymi były przedmiotem analizy Sądu w tej sprawie. Część z nich nie miała istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia tej sprawy, a te, które stały się podstawą ustaleń stanu faktycznego zostaną omówione poniżej w kontekście oceny ich wiarygodności.

11582 Wyjaśnienia oskarżonych

11583 Z uwagi na obszerność materiału dowodowego a szczególnie na obszerność wyjaśnień oskarżonego E. D. (1) oraz fakt, że oskarżony wielokrotnie w różnych momentach swoich wyjaśnień wyjaśniał na temat tych samych kwestii, czasem zmieniając swoje wyjaśnienia co do poszczególnych elementów, a czasem uszczegóławiał poszczególne wątki Sąd zdecydował się na dość szczegółowe streszczenie wyjaśnień oskarżonego oraz przedstawienie oceny tych wyjaśnień oddzielnie co do poszczególnych fragmentów lub wątków.

11584 Pierwsze wyjaśnienia E. D. (1)składał 26.04.07. Postawiono mu wtedy zarzut z art. 286 w zw. z 294 kk. ( k. 216-220)

11585 Wyjaśnił wówczas, że dwa pierwsze lata spółka zarabiała tylko na koszty. Sytuacja poprawiła się dopiero w 2001 r. i taka poprawa trwała do połowy 2003 r., kiedy w spółce pojawił się T. S..

11586 Wówczas - według oskarżonego, zaczęły się kłopoty, ponieważ transakcje wykonywane przez T. S. były nietrafione. W 2004 r. straty z tych transakcji wyniosły ok. 50 000 000 zł. Od tej pory, według oskarżonego, zaczęły się pojawiać niezgodności na kontach klientów.

11587 Te wyjaśnienia oskarżonego są w ocenie Sądu Okręgowego nieprawdziwe, ponieważ z akt sprawy wynika jednoznacznie, że od samego początku funkcjonowania spółki klienci dostawali nieprawdziwe informacje w przesyłanych im statamentach. W 1999 r., 2000 r. i przez część 2001 r. spółka nie osiągała prawie żadnych zysków z transakcji forex, a mimo to klienci dostawali cały czas informacje, że są zyski i to pokaźne. Wynika to wprost z zeznań wszystkich pokrzywdzonych, którzy zostali klientami spółki w początkowym okresie funkcjonowania spółki.

11588 Przed Sądem zostało przesłuchanych kilku świadków, którzy byli klientami od pierwszych miesięcy funkcjonowania spółki i wszyscy oni zeznali, że od początku byli informowani, że transakcje przynoszą zyski, niektórzy z nich potwierdzili, że tylko w jednym miesiącu 1999 r. otrzymali statementy, gdzie uwidoczniona była strata. Tę okoliczność zresztą potwierdził sam oskarżony E. D. (1) w końcowej fazie postępowania sądowego, pytany o ustosunkowanie się do zeznań tych świadków oraz do treści statementów tych klientów i stetamentów, które znajdowały się w segregatorze księgowej I. G. (1).

11589 Gdyby klienci byli informowani zgodnie z prawdą, to wycofaliby z pewnością swoje depozyty, a najpewniej już po krótkim funkcjonowaniu spółki niewiele by z tych depozytów pozostało, ponieważ w początkowym okresie funkcjonowania spółki prawie całe depozyty klientów były pochłaniane przez straty z transakcji oraz pobierane przez spółkę prowizje (vide opinia biegłej). W tym czasie do spółki wpływało jeszcze stosunkowo mało środków i było niewielu klientów. Gdyby prowizje były rozliczane prawidłowo zgodnie z umową i gdyby były odliczane rzeczywiste straty z forexu, to depozyty klientów w bardzo krótkim czasie po prostu by się zużyły.

11590 Na tę kwestię zwróciła także uwagę biegła w swojej opinii. Tymczasem już w 1999 r. przy bardzo małej liczbie klientów i przy stratach z transakcji, niektórzy klienci dokonali wypłat kwot większych niż wpłacili.

11591 Oskarżony E. D. (1)wyjaśnił dalej, że o stratach wygenerowanych przez T. S.poinformował M. S. (2). M. S. (2)naciskał, żeby odrobić straty i dlatego zaczął dużo grać, ale i popełniał więcej błędów i wyniki były bardzo różne - raz wysokie zyski a raz duże straty.

11592 Tym wyjaśnieniom oskarżonego Sąd dał wiarę, ponieważ kwestia strat wygenerowanych przez T. S.znajduje potwierdzenie w opinii biegłej oraz w zeznaniach samego T. S., który przyznał, że transakcje, które wykonywał w większości przynosiły wysokie straty. M. S. (2)potwierdził, iż uzyskał od E. D. (1)informację o stratach spowodowanych przez T. S..

11593 Z tych wyjaśnień E. D. (1)w powiązaniu z wyjaśnieniami M. S. (2)wynika, że M. S. (2)wiedział o dużych stratach, ale mimo to nie dokonał głębszego zapoznania się z sytuacją i nie nadzorował tego, czy spółka odrabia straty.

11594 Oskarżony E. D. (1) wyjaśnił dalej, że od tej pory działo się w spółce coraz gorzej. W okresie od grudnia 2005 do kwietnia 2006 spółka straciła ok. 100 000 000 zł z powodu odejść klientów i strat z transakcji.

11595 Oskarżony wyjaśnił, że zdarzało się, że M. S. (2)i A. K. (3)między 2003 r. a 2006 r. wypłacali dla siebie więcej niż powinni.

11596 Wyjaśnił, że M. S. (2)proponował mu przerzucenie pieniędzy w kwocie 10 mln zł na prywatne konto i inwestycje w nieruchomości, ale on się nie zgodził i wtedy M. S. (2)po rozeznaniu się w sytuacji firmy odszedł z firmy i próbował jak najwięcej wyciągnąć z firmy. Kiedy go poinformowali, że nic nie dostanie, dopóki nie wyprowadzą firmy na prostą – zaczął informować klientów o złej sytuacji firmy i ci zaczęli wycofywać pieniądze.

11597 Odnosząc się do technicznej strony funkcjonowania spółki E. D. (1) wyjaśnił, że zyski lub straty dla klientów były wyliczane miesięcznie proporcjonalnie do posiadanego depozytu. Po zakończeniu miesiąca na podstawie zestawienia transakcji wyliczał wyniki. Kwotowy wynik wszystkich transakcji pomniejszał o prowizję, a powstałą różnicę dzielił przez sumę depozytów.

11598 Na przełomie 2003/04 zaczęły się duże rozbieżności między rzeczywistymi wynikami a informacjami dla klientów. W 2005 r. były duże zyski, ale zaczął się odpływ kapitału.

11599 Oceniając ten fragment wyjaśnień oskarżonego Sąd stwierdził, że są one wiarygodne w tym zakresie, w jakim wskazują na pogarszanie się stanu finansowego spółki od 2004 r. oraz na przyczyny i okoliczności odejścia ze spółki M. S. (2). Nie są natomiast wiarygodne odnośnie kondycji spółki w 2005 r., ponieważ według wyliczeń biegłej w 2005 r. było ok 25 mln zł zysku a ok. 37 mln zł strat, czyli ewidentnie przeważały straty. W tym czasie nie nastąpił jeszcze znaczny odpływ pieniędzy z powodu wypłat klientów, ponieważ wpłaty w 2005 r. były większe od wypłat o ponad 28 000 000 zł.

11600 Wyjaśnienia oskarżonego dotyczące wyliczania wyników i przypisywania ich poszczególnym klientom są prawdziwe tylko co do takich sytuacji, kiedy w danym miesiącu był zysk na transakcjach. W tych miesiącach, kiedy były straty wyliczenia nie mogły i nie powinny być dokonywane w taki sposób, jak wyjaśnił oskarżony, jednakże były tak wykonywane, z tym, że nie w odniesieniu do rzeczywistego wyniku, ale w odniesieniu do fikcyjnego wymyślonego przez oskarżonego E. D. (1) zysku. Pamiętać też należy, że oskarżony w innych wyjaśnieniach przyznał, że nawet w tych miesiącach, kiedy były zyski, dokonywał niejednokrotnie wyliczeń fikcyjnych, zostawiając niejako część wypracowanego zysku na późniejsze miesiące, w których następowała strata.

11601 Nieprawdziwe są także twierdzenia E. D. (1), że po odejściu M. S. (2) został on poinformowany, że nie dostanie już żadnych pieniędzy ze spółki. Przeczą temu wyjaśnienia M. S. (2) oraz wyjaśnienia A. K. (3), a także samego E. D. (1) składane podczas innego przesłuchania.

11602 Kiedy przeanalizuje się wszystkie wyjaśnienia dotyczące rozliczeń z M. S. (2), to wynika z nich, że z jednej strony R. A. (4) na polecenie E. D. (1) wykonał wyliczenie wpłat i wypłat oskarżonego M. S. (2), z którego wynikało, że nic mu się już ze spółki nie należy i to wyliczenie zostało M. S. (2) przedstawione, a z drugiej strony z wyjaśnień tych wynika, że mimo takiego wyliczenia E. D. (1) i A. K. (3) obiecali M. S. (2) rozliczenie i to w kwocie ok. 8 mln zł, a jedynie odsuwali w czasie dokonanie tego rozliczenia. Z wyjaśnień M. S. (2) wynika, że nawet jego siostra mieszkająca w Anglii została w tę kwestię zaangażowana, a A. K. (3) potwierdził, że takie rozmowy z siostrą M. S. (2) prowadził.

11603 Rozbieżnie natomiast wszyscy oskarżeni podawali kwoty, jakie miało objąć to rozliczenie z M. S. (2), a w końcowej fazie procesu oskarżeni E. D. (1) i A. K. (3) wzajemnie na siebie przerzucali odpowiedzialność za to, który z nich obiecał M. S. (2) rozliczenie.

11604 Stwierdzić zatem należy, że wspólnicy mimo wyliczenia, że M. S. (2) już nic się ze spółki nie należy, mieli zamiar jeszcze przekazać M. S. (2) pokaźne kwoty. Co więcej w ostatnich dniach funkcjonowania spółki na konto M. S. (2) została jeszcze przelana kwota 500 000 zł.

11605 Drugie przesłuchanie E. D. (1) dobyło się 27.04.07 r. (k. 335-339 t. 2) Do tych wyjaśnień został dołączony wydruk zestawienia wykonywanego przez oskarżonego i R. A. (4).

11606 Oskarżony wyjaśnił, że sam robił zestawienia wpłat i wypłat klientów bazując na wyciągach bankowych i raportach kasowych.

11607 Stwierdził, że w zestawieniach dla klientów, w których są fikcyjne zyski – wpłaty i wypłaty są prawdziwe oraz prawdziwe są prowizje.

11608 Wyjaśnił, że od 2004 r. klienci dostawali deklaracje PIT 8C, w których dane o osiągniętym zysku były nieprawdziwe.

11609 Pity dotyczące spółki sporządzała księgowa i one były prawdziwe. Stwierdził, że biuro rachunkowe (...) prowadziło rzeczywistą księgowość odnośnie klientów, czyli ewidencjonowało wpłaty, wypłaty, osiągane zyski i ponoszone straty.

11610 W ocenie Sądu twierdzenie oskarżonego, że biuro rachunkowe prowadziło rzeczywistą księgowość odnośnie klientów spółki są nieprawdziwe, co wynika z zeznań księgowej I. G. (1), dokumentów z księgowości oraz z opinii biegłej. Tylko na początku działalności – do lutego 2001 r. księgowa rozliczała indywidualnie klientów, tzn. księgowała wpłaty i wypłaty opierając się na wyciągach bankowych i raportach kasowych. Rozliczała klientów poprzez rozpisywanie indywidualnie na każdego klienta zysków i strat oraz pobranych prowizji, ale nie robiła tego wyliczenia samodzielnie, tylko w tym zakresie dostawała informacje ze spółki, ile, któremu klientowi przypisać zysku, ile straty i ile mu odliczyć prowizji. Księgowa I. G. (1) zeznała, że nie umiałaby nawet tego rozliczyć sama, bo nie znała zasady rozliczania tych danych na poszczególnych klientów. Zeznała, że prowizje początkowo ewidencjonowała na poszczególnych klientów, ale to również nie było efektem jej wyliczeń, tylko otrzymywała za spółki rachunki lub faktury na poszczególnych klientów, które obejmowały prowizję należną od danego klienta za dany miesiąc. W późniejszym czasie, tj. od marca 2001 nawet to nie było w księgowości ewidencjonowane. Księgowość opierała się wyłącznie na wyliczeniach prowizji zrobionych przez spółkę i to wyliczeniach globalnych za dany miesiąc, bez rozdzielania tej kwoty na poszczególnych klientów. Księgowej wystarczały takie dane globalne, ponieważ wykorzystywała je wyłącznie do ustalania przychodu, a następnie dochodu wspólników z danego miesiąca. Tym zeznaniom I. G. (1) Sąd dał wiarę, ponieważ znajdują one potwierdzenie w dokumentach księgowych oraz w opinii biegłej.

11611 Nieprawdziwe są także wyjaśniania oskarżonego, że w zestawieniach wykonywanych przez niego prawdziwe są dane dotyczące wpłat i wypłat oraz prowizji. Z poczynionych ustaleń wynika bowiem, że częściowo te dane są prawdziwe, jednak jeśli chodzi o wpłaty i wypłaty, to zestawiania te nie są dokładne i nie uwzględniają wszystkich operacji np. wpłat w oparciu o tzw. TPO oraz przeksięgowań, natomiast w odniesieniu do prowizji biegły odnalazł w dokumentacji spółki cztery różne źródła danych dotyczące wyliczania prowizji i wszystkie one różniły się od siebie. Biegła w pisemnej opinii dokładnie opisała tę kwestię i w tabeli wykonała porównanie danych z tych czterech źródeł oraz własnych wyliczeń. Pytany o tę kwestię przed Sądem E. D. (1)nie umiał wyjaśnić, dlaczego były takie cztery różne źródła danych.

11612 Oskarżony wyjaśnił dalej, że z bilansów nie dało się wywnioskować jakie są straty i zyski, bo wszystko było ujęte zbiorczo.

11613 Z pitów wynikało, ile wspólnicy mają zysków, ale wspólnicy nieraz pobierali więcej i mówili, że różnica pokryje się z przyszłych zysków, jednak później tych różnic nie pokrywali. Przeznaczali te pieniądze na budowę domów, zakupy nieruchomości itp.

11614 Oskarżony stwierdził, że informował wówczas wspólników, iż pobierają więcej pieniędzy, niż im się należy, a różnice były kilkumilionowe na niekorzyść firmy i klientów. Taki proceder miał miejsce według oskarżonego od 2002 do 2006 r. Stwierdził, iż można użyć określenia, że używali środków klientów na swoje wypłaty. Stwierdził, że brali pieniądze z konta spółki według swojego uznania.

11615 Oskarżony stwierdził, że wspólnicy mieli wgląd do danych o prawdziwych zyskach firmy, kontaktowali się z biurem rachunkowym, ale nie bardzo się interesowali stanem faktycznym.

11616 Wyjaśnił, że w drugiej połowie 2006 przedstawił wspólnikom dokładnie sytuację spółki i M. S. (2)wtedy postanowił odejść ze spółki i jak najwięcej pieniędzy wyciągnąć ze spółki, natomiast A. K. (3)próbował ratować firmę.

11617 Wyjaśnił, że od 2003 r. on i M. S. (2)mieli oddzielne wspólne konto w (...)Banku, na którym również przeprowadzał transakcje forex, ale były one robione niezależnie od transakcji na koncie spółki. Pieniądze na to konto po jego założeniu przelali ze spółki – oskarżony stwierdził, że trudno mu powiedzieć, czy przelane na to konto kwoty się im należały w tym momencie z tytułu prowizji, czy też przewyższały należne w danym momencie prowizje. Na tym koncie transakcje wykonywał także T. S.i tu również doprowadził do strat, ale oskarżony o tych stratach M. S. (2)nie poinformował. Wyszło to na jaw w drugiej połowie 2006 r., kiedy M. S. (2)namawiał go do inwestycji w nieruchomości. Kiedy M. S. (2)dowiedział się, że na tym koncie są tylko 3 miliony zł, a według wcześniejszych informacji E. D. (1)miało być 10 mln zł - wszystkie zgromadzone tam pieniądze, czyli ok. 3 000 000 zł przelał na swoje konto.

11618 Wyjaśnił dalej, że wszyscy trzej wspólnicy mieli też w spółce subkonta klienckie – na jego subkonto do końca funkcjonowania spółki wpłynęło 23 500 000 zł, na subkonto A. K. (3) 15 000 000 a na subkonto M. S. (2) 16 000 000 zł. Stwierdził, że wpłacili na te subkonta po około 15 000 000 zł każdy i te wpłaty miały pochodzić z prowizji, ale tak wysokie kwoty nie mogły pochodzić z prowizji.

11619 Odnosząc się do tego fragmentu wyjaśnień Sąd uznał, że prawdziwe jest twierdzenie oskarżonego, że z bilansu oraz rachunku wyników nie można było wprost wyczytać, jaka jest sytuacja spółki w zakresie transakcji forex, ponieważ dokumenty te nie odzwierciedlały stanu rzeczywistego, gdyż dane dotyczące transakcji forex były ujmowane jako dane pozabilansowe. Z bilansu można było natomiast wyczytać wielkość zobowiązań spółki wobec klientów oraz wielkość aktywów spółki. Te okoliczności potwierdziła księgowa I. G. (1) oraz biegła J. O. (2).

11620 Trzeba jednak pamiętać, co podkreślała w swojej opinii biegła, że był to wynik nieprawidłowego ustalenia zasad rachunkowości i wynikającego z tego prowadzenia rachunkowości spółki w sposób niepełny, nie pokazujący pełnego obrazu spółki a zatem obciąża wspólników, ponieważ to wspólnicy na początku działalności spółki powinni byli tak ukształtować zasady księgowości, aby później dane księgowe pokazywały im pełny i rzeczywisty obraz finansów spółki.

11621 Prawdziwe jest także twierdzenie oskarżonego, że wszyscy wspólnicy pobierali ze spółki takie kwoty, jakie chcieli, jednak nieprawdziwy jest okres tego procederu, ponieważ z innych wyjaśnień oskarżonego oraz wyliczeń biegłej wynika, że taki proceder miał miejsce w zasadzie od początku funkcjonowania spółki, kiedy to M. S. (2)zaproponował pobieranie środków na poczet przyszłych zysków. Później od 2003 r., kiedy wspólnicy założyli swoje konta klienckie w spółce obraz wypłat dla wspólników uległ całkowitemu zaciemnieniu, ponieważ nie było należytej ewidencji, jakie kwoty na te konta klienckie wspólników wpływają, a jakie z nich wypływają. Przy wypłatach dla wspólników podawane były różne tytuły, np., że są to wypłaty z depozytu lub wypłaty wynagrodzenia, albo nie były podawane żadne tytuły wypłat.

11622 Podane przez oskarżonego w tych wyjaśnieniach kwoty, jakie według niego miały wpłynąć na konta klienckie wspólników (łącznie kwota 54 500 000) nie są – w ocenie Sądu - kwotami realnymi, ponieważ wspólnicy nie zarabiali aż tak dużych kwot z tytułu prowizji. Co prawda prowizje za cały okres funkcjonowania spółki wyniosły ponad 60 mln zł, ale z tego trzeba było jeszcze pokryć koszty działalności spółki, zapłacić podatki, a ponadto znaczne kwoty wspólnicy wypłacali dla siebie przelewami i gotówką. Wspólnicy zadysponować mogli (czyli umieścić na swoich kontach klienckich), tylko takimi kwotami, jakie wynikały z ich rocznych rozliczeń (czyli dochód – podatek), a te były wielokrotnie niższe, niż te, które podał w swoich wyjaśnieniach E. D. (1). Pamiętać również należy, że wyliczona przez biegłą globalna kwota prowizji dotyczy całego okresu funkcjonowania spółki, a oskarżeni mieli swoje konta klienckie dopiero od 2003 r.

11623 Z opinii biegłej wynika, że brak jest podstaw do przyjęcia, że wspólnicy lokowali swoje pieniądze jako depozyty- tak jak zwykli klienci. Biegła odszukała wpłaty, które można by potraktować jako wpłaty depozytu, ale były to niewielkie kwoty w porównaniu z tymi, które podał w swoich wyjaśnieniach E. D. (1). Brak możliwości dokładnego sprawdzenia, czy i jakie kwoty wspólnicy lokowali jako depozyt do ich umów klienckich wynika z braku prawidłowego ewidencjonowania i wypłacania środków pochodzących z prowizji. Biegła w zasadzie mogła potraktować jako wpłaty na depozyt tylko te wpłaty, który „przychodziły z zewnątrz” w postaci wpłat gotówkowych i przelewów bankowych, natomiast pieniądze z prowizji fizycznie nie przepływały ani przez konto bankowe, ani przez kasę, były to w rzeczywistości wartości zupełnie wirtualne i znajdowały odzwierciedlenie wyłącznie w arkuszu kalkulacyjnym prowadzonym przez oskarżonego i R. A. (4), jednak nie ma możliwości ustalić, na jakiej podstawie w danym miesiącu były dopisywane wspólnikom w tym arkuszu określone kwoty. Nie umiał tego wyjaśnić ani oskarżony E. D. (1) ani R. A. (4).

11624 Przed Sądem E. D. (1)przyznał, że w wyliczeniach i na statementach, również tych dla wspólników były kwoty z fikcyjnymi zyskami i ww. kwoty wskazane w wyjaśnieniach oskarżonego, to są właśnie te fikcyjne kwoty wynikające z fikcyjnego naliczania zysków.

11625 Oskarżony E. D. (1) wyjaśnił dalej, że wiedział, że pobiera ze spółki za duże kwoty z tytułu prowizji. Wyjaśnił, że wspólnicy też wiedzieli, że biorą z konta za dużo, ale się tym nie przejmowali. Wyjaśnił, że w latach 1999 i 2000 zyski ledwie pokrywały koszty funkcjonowania spółki, a w latach 2001 i 2002 było nieco lepiej, ale nie na tyle, żeby wypłacać takie kwoty, jak w tym czasie wspólnicy wypłacali.

11626 Wyjaśnił, że do połowy 2006 r. nie informował wspólników o stratach, ale znali obroty. Mieli wgląd we wszystkie dane, kontaktowali się z księgową. Do połowy 2006 r. wspólnicy nie wiedzieli też, że on wprowadza klientów w błąd.

11627 Podał, że powiedział M. S. (2) o dużych stratach spowodowanych przez S., ale ten powiedział, że to się odrobi.

11628 Stwierdził, że od połowy 2006 A. K. (3) znał już sytuację i współdecydował o tym, żeby klientom nie mówić, jaka jest faktyczna sytuacja spółki i żeby wprowadzać do spółki nowych klientów, między innymi A. K. (3) wprowadził do spółki ministra U. na początku 2007. Wyjaśnił, że umówili się z A. K. (3), że nie będą informować klientów o stracie, a jeśli wypracują większe zyski, to będą niwelować różnice.

11629 Podał, że kiedy pod koniec działalności firmy klienci zaczęli odchodzić i wypłacane były im kwoty takie, jak na fikcyjnych wyciągach, to A. K. (3) o tym wiedział.

11630 Stwierdził, że na początku 2007 A. K. (3) chciał wyprowadzić ze spółki 10 000 000 zł do spółki na Wyspach Zielonego Przylądka.

11631 Wyjaśnił, że klientami spółki były też osoby, które były klientami firmy (...) i które w tej firmie straciły. Takich klientów było około 12 i traktował ich w sposób uprzywilejowany – wypłacał im większe zyski.

11632 W kwietniu 2006 z powodu złej sytuacji firmy zdecydował o niekontynuowaniu gwarancji. Decyzję taką podjęli wspólnie we trójkę. Ponieważ klienci reagowali na to różnie podjął decyzję o fałszowaniu gwarancji celem uwolnienia środków, które były zablokowane na zabezpieczenie gwarancji. Wspólnicy o tym nie wiedzieli. Zaczął to robić od października 2006 do marca 2007 r.

11633 Odnosząc się do tego fragmentu wyjaśnień oskarżonego Sąd uznał za wiarygodne twierdzenia oskarżonego, iż wspólnicy wiedzieli, że pobierają ze spółki większe kwoty niż te, jakie były im w danym momencie należne. Kwestia dochodów wspólników była w tym przypadku bezsporna, ponieważ księgowa wyliczała przychody i dochody wspólników i informowała ich, jaki jest dochód i jaki podatek do zapłacenia. Oskarżeni znali zatem kwoty, jakie mogli ze spółki pobrać, ale nie przywiązywali do tego wagi i pobierali ze spółki tyle pieniędzy, ile było im w danym momencie potrzebne. Potwierdziły to w swoich zeznaniach wszystkie osoby, które pracowały w spółce jako sekretarki, a jednocześnie zajmowały się kasą i wypłatami gotówkowymi. Potwierdzają to również opinie biegłej dotyczące oskarżonych A. K. (3)i M. S. (2)sporządzone w postępowaniu upadłościowym.

11634 Za wiarygodne Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego E. D. (1) co do tego, że A. K. (3) w jesieni 2006 r. został poinformowany o rzeczywistym stanie spółki. Oskarżony A. K. (3) przyznał, że został wówczas poinformowany o stracie, jednak twierdził, że nie była to informacja pełna, że został poinformowany jedynie o stracie rzędu 30 mln zł. Do tej kwestii Sąd odniesie się pełniej przy ocenie wyjaśnień oskarżonego A. K. (3).

11635 W ocenie Sądu za wiarygodne należy uznać twierdzenie E. D. (1), że poinformował wówczas wspólników o tym, że naliczał klientom fikcyjne zyski. W ocenie Sądu wskazuje na to zarówno zachowanie oskarżonego M. S. (2), który niezwłocznie wystąpił ze spółki a następnie wyzbył się całego swojego majątku, jak i doświadczenie życiowe, które wskazuje, że skoro E. D. (1) przyznał się do tak wielkiej straty, to musiał podać przyczynę zaistnienia takiej straty. Niewiarygodne jest twierdzenie A. K. (3), iż wytłumaczeniem dla takiej straty była jedna nietrafiona inwestycja na rynku forex. Oskarżony A. K. (3) znał realia rynku forex, zatem gdyby otrzymał takie wyjaśnienie to łatwo by się domyślił, że nie jest ono prawdziwe.

11636 Wiarygodne jest także twierdzenie E. D. (1), że wspólnie z A. K. (3) wymyślili strategię dalszego działania polegającą na tym, aby nie informować klientów o stratach i próbować odrobić straty, jednocześnie dla powiększenia kapitału potrzebnego do gry - przyjmować nowych klientów do spółki. Prawdą też jest, że jedną z osób, która przystąpiła do spółki jako klient w styczniu 2007 r. był przyjaciel A. M. (6) U..

11637 A. K. (3) przyznał także, że chciał na początku 2007 r. podjąć kwotę 10 000 000 zł, jednak zupełnie odmiennie niż E. D. (1) uzasadnił taki pomysł, twierdząc, że to właśnie świadczy o tym, że był przekonany o dobrej sytuacji spółki. To uzasadnienie dla Sądu jest nielogiczne, ponieważ nawet gdyby przyjąć, że A. K. (3) został poinformowany o stracie rzędu 30 mln złotych, to już samo to świadczyło o dużych problemach finansowych w spółce i nie uzasadniało „wyjmowania” ze spółki kolejnych 10 milionów złotych. Przypomnieć też należy w kontekście tej kwestii, że A. K. (3) deklarował rozliczenie się z M. S. (2) na poziomie 8-9 mln zł i w rozmowie z siostrą M. S. (2), która odbyła się właśnie w styczniu 2007 r. twierdził, że spółka ma teraz kłopoty i rozliczy się z M. S. (2), kiedy sytuacja się poprawi. Kłopoty te nie przeszkadzały jednak A. K. (3) w zaproponowaniu E. D. (1), aby ten przelał 10 mln złotych na konto na Wyspach Zielonego Przylądka.

11638 Prawdziwe, zdaniem Sądu, są wyjaśniania oskarżonego co do rzeczywistej kondycji spółki od początku jej funkcjonowania i o pobieraniu przez wspólników kwot nie przystających do osiąganych dochodów, gdyż faktycznie w 1999 r. wpłat klientów było ponad 3,8 miliona zł, a straty z transakcji w tym roku wyniosły ok. 4,3 mln zł, a wspólnicy jeszcze pobrali prowizję w kwocie prawie 1,5 mln zł. Dlatego już w 1999 r. spółce brakowało prawie 2 mln zł.

11639 W 2000 r. spółka poniosła stratę na transakcjach forex rzędu 1,2 mln zł a wspólnicy pobrali prawie 1 milion zł prowizji, jednak w tym roku było bardzo dużo wpłat i dlatego saldo końcowe było dodatnie.

11640 Podobnie było w 2001 r., w którym miała miejsce duża strata na transakcjach, wspólnicy wypłacili prawie 3 mln zł prowizji, ale było bardzo dużo wpłat klientów, dlatego również i w tym roku saldo było dodatnie, bo wpłaty nowych klientów pokrywały zarówno straty z transakcji forex, jak i prowizje, które wspólnicy pobierali. Z powyższego jednoznacznie wynika, że od samego początku była to piramida finansowa.

11641 W 2002 i 2003 r. spółka osiągała zyski na transakcjach forex i było również bardzo dużo wpłat. Natomiast w 2004 była już bardzo duża strata z transakcji forex – per saldo ponad 20 000 000 zł, a prowizji wspólnicy przypisali sobie również ponad 20 000 000 zł. W tym roku nadal były duże wpłaty. Saldo wpłat i wypłat wyniosło w 2004 r. ponad 40 mln zł. Prowizje i straty w 2004 r. to też łącznie ponad 40 000 000 zł, czyli de facto wszystko to co spółka uzyskała z wpłat klientów zostało „skonsumowane” przez prowizje i straty. Z tej przyczyny mimo, iż na koniec 2003 r. wynik był dodatni ponad 50 mln zł, to na koniec 2004 r. wynosił niewiele ponad 200 000 zł (vide: tabela na k. 43922023 t. 220)

11642 Wiarygodne i konsekwentne są wyjaśnienia oskarżonego odnośnie fałszowania gwarancji.

11643 Kolejne wyjaśnienia E. D. (1) składał 27.04.07 (k. 1649-1652 t. 9)

11644 Oskarżony przyznał się wówczas tylko do wprowadzania klientów w błąd poprzez tworzenie fałszywej dokumentacji, przyznał, że podrabiał różne dokumenty związane z działalnością firmy. Stwierdził, że cała jego działalność była akceptowana przez wspólników, ale oni nie mieli świadomości złej sytuacji firmy. Kłopoty w spółce zaczęły się na przełomie 2003 i 2004 r. a pogorszyło się w kwietniu 2006 r.

11645 Na posiedzeniu aresztowym 28.04.07 (k. 1673-1676 t. 9) oskarżony E. D. (1) nie przyznał się do zarzucanych czynów. Podał, że gdyby mu dano jeszcze ok. 4 miesiące, to wyprowadziłby firmę z zapaści.

11646 Kolejne wyjaśnienia E. D. (1) składał 10.05.07 (k. 4543-47 t. 23)

11647 Wyjaśnił wówczas, że w 2004 r. i 2005 r. zwracali się do Komisji Papierów Wartościowych i Giełd z pytaniem o prawidłowość prowadzonej działalności, ponieważ od wejścia Polski do Unii dochodziło wiele sygnałów, że po wejściu do Unii przepisy się zmieniły. Otrzymali odpowiedzi, że wszystko jest dobrze, ale za drugim razem polecono im jeszcze zwrócić się do NFI, czego nie zrobili.

11648 Stwierdził, że sam się wszystkim zajmował, dopóki szło dobrze wspólnicy niczym się nie zajmowali. Bilanse były prawdziwe i wystarczyło się z nimi zapoznać, żeby zobaczyć, że spółka nie ma takich aktywów, o jakich informował klientów i wspólników.

11649 Dalej wyjaśnił szczegółowo sposób naliczania prowizji.

11650 Podał, że własne subkonta wspólnicy mieli dopiero od 2003 r. i tam były przelewane prowizje i wpłaty własne.

11651 Do 2003 r. z raportów kasowych można wyczytać ile pieniędzy wspólnicy pobierali ze spółki. Po okazaniu raportów kasowych z 1999 r. i nast.- przy raporcie z 1999 r. podał, że wtedy na pewno wspólnicy wypacali więcej niż im się należało, bo wtedy jeszcze obroty były niewielkie i zysk wystarczał zaledwie na pokrycie kosztów działalności.

11652 Po okazaniu PIT-u za 1999 r., z którego wynikało, że za cały rok 1999 miał dochód tylko niewiele ponad 62 000 zł., przyznał, że taki mógł być dochód za ten rok, ponieważ wtedy niewiele zarabiali, nie zgadzał się natomiast z dochodami za poszczególne miesiące roku 1999.

11653 Odnosząc się do tych wyjaśnień stwierdzić należy, że ta ostatnia kwestia została wyjaśniona podczas przesłuchania księgowej. Wyliczenie dochodu na koniec 1999 r. jest prawidłowe, bo w poszczególnych miesiącach było naliczanie narastające. Wynika z powyższego, że w 1999 r. wspólnicy mieli dochody po ok. 62 000 zł, a od tego należy jeszcze odjąć podatek. Tymczasem w 1999 r. wspólnicy pobrali ze spółki znacznie większe kwoty, co wynika z opinii biegłej dotyczących A. K. (3)i M. S. (2). Przykładowo według wyliczeń biegłej M. S. (2)wypłacił w 1999 r. 169 000 zł oraz 45 000 zł zostało przekazane do urzędu skarbowego.

11654 Z PIT-ów za 2000 r. wynika, że wspólnicy mieli stratę, a mimo to dokonywali wypłat. Przykładowo w marcu 2000 r. wypłacili wszyscy gotówką po 25 000 zł. Z opinii biegłej wynika przykładowo, że M. S. (2)wypłacił w 2000 r. 40 000 zł

11655 Wypłaty wspólników M. S. (2) i A. K. (3) w 2001 r. i 2002 r. według wyliczeń biegłej również przekraczały należne im kwoty.

11656 Oskarżony E. D. (1) wyjaśnił dalej, że księgowa miała arkusz kalkulacyjny, na którym w oparciu o wyciągi z banku liczyła wpłaty i wypłaty klientów, zysk, stratę i prowizje. Te dane były zgodne z rzeczywistością do 2006 r., kiedy to powiedział jej, że jeśli będą straty, to ma je przypisywać tylko jemu i ona tak robiła.

11657 Oceniając ten fragment wyjaśnień oskarżonego Sąd stwierdził, że zupełnie nieprawdziwe są twierdzenia oskarżonego E. D. (1), że księgowa liczyła wpłaty i wypłaty, zyski i straty z transakcji oraz prowizje.

11658 Z zeznań księgowej wynika bowiem, że zyski i straty z forexu księgowała tylko globalnie z wyciągów bankowych dla porównania z danymi, które przekazywała jej spółka, a opierała się na wyliczeniach podawanych jej przez spółkę, natomiast od 2001 r. nie rozksięgowywała tych danych na poszczególnych klientów. Jeżeli chodzi o wpłaty i wypłaty klientów oraz prowizje to bazowała na danych globalnych podawanych jej przez spółkę, za wyjątkiem początkowego krótkiego okresu do lutego 2001 r. Księgowa zaprzeczyła też jednoznacznie, aby E. D. (1)zlecał jej księgowanie (przypisywanie) strat od 2006 r. tylko jemu. Logicznie wyjaśniła, że nie mogło być takiego polecenia, gdyż ona w ogóle nie wiedziała, że wspólnicy są klientami spółki, nie prowadziła też rozliczeń indywidualnych żadnego z klientów i w ogóle nie zajmowała się wyliczaniem strat.

11659 Kwestia zwracania się do Komisji Papierów Wartościowych i Giełd została przez oskarżonego wyjaśniona szczegółowo podczas składania wyjaśnień przed Sądem. Te wyjaśnienia były zupełnie inne niż te z postępowania przygotowawczego. Odnosząc się zatem do tej kwestii Sąd dał wiarę tym wyjaśnieniom, które oskarżony złożył w tym zakresie przed Sądem. Tę wersję potwierdza zarówno treść informacji uzyskanych z KNF na temat tego, czy spółka zwracała się o zezwolenie lub o opinię w tej sprawie oraz treść tych dokumentów, jakie oskarżony przedłożył i na które się powoływał. Jeżeli chodzi o odpowiedzi z KNF, to jasno z nich wynika, że do departamentów zajmujących się zezwoleniami i opiniami dla podmiotów nie wpłynęło żadne zapytanie ze spółki (...).

11660 Jeśli chodzi natomiast o treść dokumentów, na które oskarżony się powoływał (tu przypomnieć należy, że oskarżony złożył tylko kopię jednego z pism, a pozostałą korespondencję pomiędzy Kancelarią O. i Wspólnicy a KPWG i KNF uzyskał Sąd w toku postępowania sądowego), to jednoznacznie wskazuje ona, że nadawcą tych pism nie była spółka (...), jak również treść pytań zawartych w tych pismach do KPWG i KNF nie dotyczyła takiej działalności, jaką prowadziła spółka (...). Oskarżony przyznał przed Sądem, że nie był inicjatorem tych pism, że Kancelaria O. i Wspólnicy występowała z tymi zapytaniami z inicjatywy spółki (...), a on później uzyskał od swoich kolegów z tej spółki kopie tych pism.

11661 Nieprawdziwe jest stwierdzenie oskarżonego, że na konta klienckie wspólników były przelewane prowizje i wpłaty własne. Pamiętać bowiem należy, że spółka funkcjonowała zasadniczo w oparciu o jeden rachunek bankowy, na którym były gromadzone wszystkie pieniądze, nie było oddzielnych subkont dla klientów, dotyczyło to również wspólników. Nie było zatem mechanizmu przelewania prowizji należnych wspólnikom na ich konta klienckie, bo fizycznie takie subkonta nie istniały. Nie istniał żaden mechanizm oddzielania pieniędzy należnych wspólnikom z prowizji od pieniędzy klientów, nie było nawet żadnego rozliczenia – poza rozliczeniem na papierze -w PIT- ach, jaka część prowizji z danego miesiąca należy się wspólnikom po odliczeniu kosztów działalności spółki i podatków.

11662 Takie rozliczenie, o jakim mówi oskarżony mogło być robione w zasadzie tylko w arkuszu kalkulacyjnym prowadzonym przez oskarżonego i R. A. (4), jednak te wyliczenia, które znajdują się w tym arkuszu są nierzeczywiste, nie mają żadnego odzwierciedlenia w dokumentach, nie mają żadnego odniesienia do tych kwot, jakie księgowa wyliczała w PIT-ach, jako dochód każdego ze wspólników, a ponadto pamiętać należy, że te dane były fałszowane poprzez dopisywanie fikcyjnych zysków, co dotyczyło wszystkich klientów, bowiem tak skonstruowany był ten arkusz kalkulacyjny. Jeżeli przykładowo oskarżony wpisał za dany miesiąc fikcyjny zysk rzędu 2,5 %, to był on naliczany każdemu klientowi, nie wyłączając wspólników. W takiej sytuacji co do innych klientów jest możliwe dokonanie wyliczenia przynajmniej wpłat i wypłat, ponieważ one przychodziły „z zewnątrz”, czyli miały swoje odzwierciedlenie w raportach kasowych i wyciągach bankowych. Natomiast co do wspólników takie wyliczenie nie jest możliwe, ponieważ prowizja nie była wpłacana na konta klienckie wspólników. Biegła próbowała na zlecenie syndyka w postępowaniu upadłościowym ustalić, czy i jak funkcjonowały konta klienckie wspólników i było możliwe jedynie ustalenie tych wpłat, które przechodziły przez kasę lub bank, czyli były niejako wpłatami przychodzącymi z zewnątrz. Ta opinia pokazuje jak niewiele było tych wpłat i gdyby tylko te wpłaty uznać za wpłaty na depozyt kliencki wspólników i rozliczać tak, jak pozostałych klientów, to te depozyty w bardzo krótkim czasie po prostu by się wyczerpały.

11663 O pełnej dowolności w podejściu do depozytów wspólników jako klientów świadczą także statementy, jakie otrzymywał M. S. (2)(jeśli chodzi o wspólników, to tylko te statementy udało się odnaleźć). Uwidocznione w tych statementach wpłaty nie mają żadnego odzwierciedlenia w rzeczywistości. Oskarżony takich wpłat nie dokonywał, a kwoty te nie mają również odniesienia do dochodów oskarżonego wyliczanych za poszczególne miesiące i lata przez księgową.

11664 Oskarżony wyjaśnił dalej, że w II połowie 2006 r. powiedział o stratach wspólnikom. M. S. (2)chciał wtedy wypłacić 20 000 000 zł, które były na koncie, mimo, że oskarżony powiedział mu, że są to fikcyjne zyski. Nawet przedstawił mu propozycję rozliczenia, z której wynikało, że nie należą mu się już żadne pieniądze. Obliczył to sumując wszystkie PIT-y i odjął od tego wszystkie wypłaty, jakie M. S. (2)dokonał.

11665 W ocenie Sądu te wyjaśnienia oskarżonego są wiarygodne w tym zakresie, że oskarżony w jesieni 2006 r. poinformował wspólników o faktycznej sytuacji w spółce.

11666 Świadczą o tym między innymi okoliczności odejścia M. S. (2)ze spółki. Świadczy o tym także i to, że zaledwie kilkanaście dni później sporządził on umowę o rozdzielności majątkowej ze swoją żoną i od razu podział majątku w taki sposób, że prawie cały majątek przeszedł w ręce żony, która następnie podejmowała działania, aby przenieść ten majątek na dzieci i inne osoby. To świadczy o tym, że M. S. (2)wiedział, co dzieje się w spółce i obawiał się utraty majątku. Podana przez niego oficjalna wersja, że odszedł, bo poróżnił się z E. D. (1)o inwestycje w nieruchomości oraz o straty na koncie prywatnym jest nieprawdopodobna i nielogiczna. Spółka dotychczas przynosiła mu ogromne zyski, więc trudno uwierzyć, że zrezygnowałby z nich tylko z tego powodu, że poróżnił się z E. D. (1). O tym, że dowiedział się o faktycznej sytuacji w spółce świadczy także treść jego pisma skierowanego do E. D. (1). Podał w nim zupełnie nieprawdziwe przyczyny odejścia ze spółki w postaci braku możliwości kontrolowania spółki od lipca 2004. Przed sądem nie umiał wyjaśnić, dlaczego w tym piśmie pojawiła się taka właśnie data. Nie umiał też wyjaśnić, na czym polegały jego próby kontrolowania tego, co działo się w spółce. Treść tego pisma i zastrzeżenia, że to E. D. (1)weźmie na siebie całą odpowiedzialność, świadczą o tym, że wiedział o wszystkim i chciał się takim pismem zabezpieczyć, doprowadzić do tego, aby to E. D. (1)wziął na siebie całą odpowiedzialność.

11667 Kolejne wyjaśnienia oskarżony E. D. (1) składał 22.05.07 (k. 6242-6245 – t. 32)

11668 Wyjaśnił wówczas, że od 2004 r. przesyłał klientom załączniki do PIT 8C z takimi danymi, jakie były na rozliczeniach miesięcznych, czyli nieprawdziwymi.

11669 Do kwietnia-maja 2006 bank przysyłał do spółki raporty o wynikach zawartych transakcji i z tego on obliczał prowizję mnożąc przez 300. Potem zmieniła się osoba w banku i już tych raportów spółka nie dostawała, więc wtedy on sam liczył prowizje znając wysokość obrotów z własnych zapisków. Wysokość prowizji przez niego wyliczona, była podstawą dla księgowej do wyliczenia dochodów wspólników. Nie było przypadku, aby księgowa korygowała prowizje przez niego wyliczone.

11670 W 2003 r. pojawiły się gwarancje bankowe. Tylko kilkunastu klientów na początku miało takie gwarancje. Gwarancja powodowała zablokowanie na koncie pieniędzy – równowartości gwarantowanej kwoty. Te zablokowane kwoty to tzw. kaucja gwarancyjna. Za gwarancję klient płacił 2 % od wartości gwarancji – na taką kwotę spółka wystawiała klientowi fakturę.

11671 W połowie 2006 nie wystąpił o przedłużenie gwarancji, bo chciał, aby zwolniły się środki z kaucji gwarancyjnej. Dlatego sfałszował gwarancje – z oryginału zrobił kopię paska (nagłówka) i podpisów i dopisywał w środku treść. Klienci dostawali takie kolorowe kserokopie. Decyzje o nieprzedłużaniu gwarancji podjęli wspólnie wszyscy wspólnicy uznając, że jest to niepotrzebne blokowanie środków. Namawiali klientów, aby ci nie kontynuowali gwarancji, ale niektórzy mimo wszystko chcieli nadal mieć gwarancje. Stwierdził, że wspólnicy nie wiedzieli, że on fałszował gwarancje.

11672 Wyjaśnił, że w każdym opisie wypłaty musiał być wskazany nr rozliczeniowy klienta, ale w banku rachunek był jeden.

11673 Po okazaniu wykazów z k. 230-231 – podał, że są to dane prawdziwe, bo robiła to księgowa na podstawie wyciągów bankowych i raportów kasowych.

11674 Odnosząc się do tych wyjaśnień stwierdzić należy, że wyjaśnienia oskarżonego dotyczące gwarancji bankowych są wiarygodne, ponieważ nie ma dowodów, które by im przeczyły, natomiast zeznania świadków – beneficjentów gwarancji, świadków- pracowników (...) Banku, którzy się gwarancjami zajmowali oraz opinie biegłych z zakresu badania pisma, potwierdzają taką treść wyjaśnień oskarżonego.

11675 Nieprawdziwe natomiast jest twierdzenie oskarżonego dotyczące wydruków z k. 230-231, ponieważ nie są to zestawiania wykonywane przez księgową, ale zestawiania wykonywane w spółce przez oskarżonego lub R. A. (4) i przekazywane następnie księgowej, czyli są to dane, w oparciu o które I. G. (1) dokonywała księgowań, zliczając jedynie globalnie te dane, ponieważ w tym czasie nie prowadziła już indywidualnego księgowania klientów.

11676 Kolejne wyjaśnienia E. D. (1) z 20.06.07 (k. 11426-30 – t. 58) dotyczyły pracowników spółki i samochodów. Z punktu widzenia postawionych zarzutów nie były one istotne.

11677 W wyjaśnieniach z dnia 19.07.2007 (k. 12140-12144, t. 62) oskarżony E. D. (1) podał, że dokumenty dotyczące obrotów przychodziły z (...) Banku faxem i od razu zapisywały się na komputerze

11678 Po okazaniu zestawienia z t. 56. oskarżony opisał przykładowo jedną z transakcji.

11679 Wyjaśnił, że przy obliczaniu prowizji sumował wszystkie kwoty waluty bazowej w danym miesiącu, a następnie jako jednostkę przyjmował 100 000 waluty bazowej i ilość tych jednostek mnożył przez 300 zł. Stwierdził, że takie liczenie prowizji było prawidłowe. Opisał jak wyglądały transakcje WTT i Opcje walutowe.

11680 Przyznał, że klientami spółki z osób pracujących w (...) Banku byli H. O., K. S. (4), A. G. (1), M., K..

11681 Przyznał, że miał też dwóch klientów, których faworyzował, bo oni stracili pieniądze w spółce (...) (...), w której wcześniej pracował. Z tego powodu w spółce (...)przypisywał im większe zyski i w ten sposób przekazał im około 500 000 zł. Podał nazwiska tych osób - K.i S..

11682 Podał, że księgowa dostawała z banku wyciągi transakcji WTT i na ich podstawie liczyła zyski i straty. On też przekazywał jej co miesiąc ile było obrotu. Ponadto w zestawieniach rocznych ostatecznie ustalane były zyski i straty, w sytuacjach, kiedy były rozbieżności między wyciągami, a danymi wyliczonymi przez niego.

11683 Wyjaśnił, że wspólnicy do czasu utworzenia swoich subkont klienckich w spółce, wypłat dokonywali z kasy lub przelewami.

11684 Dalej opisał majątek swój i pozostałych wspólników.

11685 Te wyjaśnienia oskarżonego zdaniem Sądu co do zasady są wiarygodne, bowiem opisują przede wszystkim techniczną stronę dokonywania transakcji oraz naliczania prowizji. Nieprawdziwe są natomiast twierdzenia, że księgowa otrzymywała zestawienia transakcji WTT, bowiem z ustalonego stanu faktycznego wynika, że takie zestawiania trafiały tylko do spółki, natomiast księgowa otrzymywała wyciągi bankowe i z tych wyciągów księgowała wyniki transakcji WTT, ponieważ na wyciągach były one uwidocznione i odnotowane ze znakiem minus (straty) i ze znakiem plus (zysk).

11686 Kolejne wyjaśnienia E. D. (1) miały miejsce 31.08.07 (k. 13152-56 t. 66) Oskarżony ponownie wyjaśniał na temat sposobu liczenia prowizji. Podał, że prowizja była liczona jeden raz w przypadku otwarcia i zamknięcia transakcji, czyli jak otwarcie było na 5 mln i zamknięcie na 5 mln to prowizja była liczona od 5 mln. W praktyce robiło się to raz na miesiąc. Sumowano wszystkie kwoty otwarcia i zamknięcia. Taką sumę dzielono przez dwa, potem dzielono przez 100 000 kwoty bazowej i wychodziła ilość jednostek które mnożyło się przez 300 zł, czyli wysokość prowizji od jednej jednostki. Po każdej transakcji forex dostawał potwierdzenie z (...) Banku faxem, ale tam nie był podawany wynik transakcji. Wyniki transakcji były w zestawieniach miesięcznych - przy każdej transakcji.

11687 Stwierdził, że księgowej przekazywał prawdziwe dane dotyczące prowizji, ale zbiorcze, podawał jej także, jaki jest obrót, jaka jest strata i jaki jest zysk z danego miesiąca. Do rozliczania i funkcjonowania firmy księgowa potrzebowała tylko informacje o przychodach, czyli o prowizjach i takie dane otrzymywała od niego. Księgowa informowała go, że są różnice między danymi dotyczącymi transakcji forex na wyciągach bankowych, a tymi, które on jej podawał, a które dostawał w mailach z banku. Stwierdził, że nie wie, skąd brały się te różnice. Uważa, że prawidłowe były dane z wyciągów bankowych.

11688 E. D. (1) wyjaśnił także, że dla siebie i klientów stworzył nieprawdziwy wykres wyników, o którym wspólników, ani pracowników nie informował. Wspólników poinformował o złej sytuacji firmy w II połowie 2006 r.

11689 Księgowej na początku przekazywał faktury na prowizje indywidualnie dot. poszczególnych klientów, a potem już tylko zbiorczo.

11690 Stwierdził, że w plikach o nazwie statement (były to pliki w komputerze oskarżonego) prawdziwe są wpłaty i wypłaty klientów oraz prowizje. Reszta jest nieprawdziwa. To z tych plików drukował comiesięczne informacje dla klientów.

11691 Pieniądze które przeszły przez spółkę (...) to były pieniądze dla spółki (...), w której był udziałowcem.

11692 Stwierdził, że G. J. (4)na jego polecenie wypłacał pieniądze z banku w oparciu o czeki – trafiały one do kasy spółki i z nich potem były robione wypłaty gotówkowe.

11693 Te wyjaśnienia oskarżonego są wiarygodne, ponieważ znajdują potwierdzenie w zeznaniach I. G. (1)i G. J. (4). W większej części dotyczyły one kwestii technicznych. Oskarżony prawidłowo podał sposób liczenia prowizji, natomiast nie umiał wyjaśnić, dlaczego biegła znalazła w dokumentach spółki i w plikach elektronicznych cztery różne wersje naliczania prowizji.

11694 Podczas przesłuchania w dniu 30.01.2008 r. (k. 30623-30624 t. 154) oskarżony przyznał się do fałszowania dokumentów, tj. przekazywanych klientom PIT-ów oraz gwarancji bankowych oraz, że wprowadzał klientów w błąd, co do osiąganego zysku, odmówił dalszych wyjaśnień.

11695 Podczas przesłuchania 26.06.2008 (k. 40945-40949 t. 205) oskarżony przyznał się do wszystkich zarzucanych czynów.

11696 Podał, że za pośrednictwem kancelarii (...)zwracali się do Komisji Papierów Wartościowych i Giełd – z pytaniem, czy jest wymagana zgoda na taką działalność, jaką spółka prowadziła. Uzyskali odpowiedź, że nie jest potrzebna zgoda KPWiG na taką działalność. Podał, że przekazał kopię tego pisma A. K. (3)ok. 2 tygodnie przed zatrzymaniem.

11697 Stwierdził, że on zajmował się grą na forexie, a obsługą prawną i księgową miał się zajmować A. K. (3).

11698 M. S. (2)miał natomiast rozmawiać z klientami i pomagać pracownikom spółki. Na początku M. S. (2)zajmował się klientami, a potem tego unikał. Każdy z nich mógł reprezentować spółkę, a w sprawach głosowania A. K. (3)miał decydujący głos. Rozpisywaniem danych na poszczególnych klientów zajmował się R. A. (4)– stworzył do tego stosowany arkusz kalkulacyjny, a opierał się na danych, które on mu przekazywał. Z wyciągów bankowych uzupełniał wpłaty i wypłaty, a oskarżony przekazywał mu dane o zysku lub stracie. R. A. (4)mając w arkuszu procentowy udział klientów we wszystkich środkach – rozbijał to na poszczególnych klientów.

11699 Stwierdził, że księgowa znała wyniki transakcji forex, ponieważ dostawała wyciągi bankowe.

11700 Podał, że nie podrabiał gwarancji tylko przed zwróceniem oryginałów do banku robił z nich kolorowe kserokopie. W pozostałych gwarancjach zmieniał datę lub też dane personalne.

11701 Wyjaśnił, że nieprawdziwe dane z komputera automatycznie były przenoszone do PIT-ów 8C – podpisywał te pity i jeden egzemplarz przekazywał do US a drugi klientowi, trzeci zostawał w spółce.

11702 Oceniając te wyjaśnienia stwierdzić należy, że co do kwestii wewnętrznego podziału zadań między wspólników, to wyjaśnienia oskarżonych – w tym wyjaśnienia E. D. (1), są rozbieżne. Wszyscy wspólnicy twierdzą, że był wewnętrzny, niepisany podział zadań, ale każdy ze wspólników inaczej określa „swój” zakres zadań. Szczególnie kwestie prawne i księgowe są tymi, do których „nie przyznaje” się żaden ze wspólników. E. D. (1)przerzuca te kwestie na A. K. (3), a A. K. (3)na E. D. (1). Najmniej jednoznaczny jest zakres obowiązków M. S. (2), choć bywał w spółce znacznie częściej niż A. K. (3), to tak naprawdę nie wiadomo, czym się zajmował, poza rozmowami z klientami. A. K. (3)w tym zakresie twierdził, że M. S. (2)miał „pilnować” E. D. (1), nie wiadomo natomiast, na czym to pilnowanie polegało. W ocenie Sądu wyjaśnienia wszystkich oskarżonych w tym zakresie nie są prawdziwe i w rzeczywistości nie było żadnego klarownego podziału zadań między nimi, za wyjątkiem jedynie dokonywania transakcji na rynku forex, ponieważ to zadanie ewidentnie należało do E. D. (1), gdyż tylko on był dobrym znawcą tego rynku. Aktualne twierdzenia oskarżonych odnośnie rzekomego podziału zadań stanowią zdaniem Sądu wyłącznie efekt przyjętych przez oskarżonych linii obrony zmierzających do zminimalizowania przez każdego z oskarżonych z osobna swojej odpowiedzialności.

11703 Stwierdzenie oskarżonego E. D. (1), że nie podrabiał gwarancji wynikało raczej z niewiedzy, co rozumie się w prawie karnym pod słowem „podrabiał”, bowiem dalsza wypowiedź oskarżonego była opisem właśnie podrabiania dokumentów gwarancji.

11704 Podczas zaznajomienia się z materiałami śledztwa (k. 41063) oskarżony podał tylko, że bilans na koniec 2003 i dane, które podawał wtedy klientom były bardzo zbliżone.

11705 W ocenie Sądu wyjaśnienie to nie jest prawdziwe, bowiem według wyliczeń biegłej te osoby, które nie zostały uznane za pokrzywdzone a wypłaciły pieniądze przed końcem 2003 r., czyli zakończyły współpracę ze spółką w 2003 r. - wychodząc ze spółki dostały dużo większe kwoty niż wpłaciły.

11706 Skoro w 1999, 2000 i 2001 r. były straty z transakcji forex, to osoby, które przystąpiły do spółki w tym czasie i wycofywały swoje depozyty w tych latach, nie powinny mieć nawet kwoty zbliżonej do kwoty wpłaconej, ponieważ w tym czasie zasadniczo nie było zysków, były tylko straty i jeszcze były potrącane prowizje. Realne zyski mogły mieć tylko te osoby, które stały się klientami spółki w okresie, kiedy spółka faktycznie miała zyski z transakcji forex, czyli w 2002 i 2003 r. i przed odwróceniem się tej sytuacji przestały być klientami spółki.

11707 Z poczynionych ustaleń wynika, że już w 1999 r. od samego początku funkcjonowania spółki klientom były przekazywane nieprawdziwe informacje. Przykładowo klient o nazwisku K. wpłacił 30 000 zł, był klientem spółki zaledwie dwa miesiące, w których była strata z transakcji forex, dodatkowo spółka naliczyła temu klientowi prowizję ponad 23 000 zł. Gdyby wszystko było prawidłowo liczone, to ten klient po tych dwóch miesiącach - nawet gdyby mu nie odliczać straty a tylko prowizję - powinien otrzymać ze spółki zaledwie 6 tyś zł, a otrzymał 34 000 zł.

11708 Takich osób na liście klientów, którzy nie zostali pokrzywdzeni, gdyż przestali być klientami spółki przed jej upadkiem i wypłacili swoje depozyty powiększone o fikcyjne zyski - była znaczna ilość – vide tabela sporządzona przez biegłą zamieszczona w opinii oraz w akcie oskarżenia k. 77-80 – do poz. 323.

11709 Podczas ostatnich wyjaśnień w postępowaniu przygotowawczym (k.45100-102 t. 226) z 2.07.08 E. D. (1) wyjaśnił, że T. M. (3) i A. K. (4) faktycznie nie ponieśli szkody, ponieważ A. K. (4) globalnie więcej wypłacił niż wpłacił, a T. M. (3) sam decydował o tym, jak grać.

11710 W dołączonej sprawie VIII K 380/08 (k. 385-86), w której postawiono oskarżonemu drugi zarzut dotyczący fałszowania gwarancji bankowych, oskarżony nie przyznał się do zarzutu i odmówił składania wyjaśnień.

11711 W sprawie dołączonej VIII K 426/09 dotyczącej zarzutu przywłaszczenia pieniędzy na szkodę A. M. (4) oskarżony (k. 79-83) nie przyznał się do zarzucanego czynu. Wyjaśnił, że A. M. (4) przynosił do spółki walutę i prosił o wymianę na złotówki, kiedy będzie najlepszy kurs i oni takie wymiany dla niego robili kilka razy. W 2007 r. takie sytuacje miały miejsce 2 lub 3- krotnie. Stwierdził, że nie pamięta ile A. M. (4) przyniósł wówczas waluty. Z reguły to on odbierał od A. M. pieniądze. A. M. dostawał wówczas pisemne potwierdzenie. Te pieniądze po zamianie miały być wpłacone na konto klienckie A. M. do spółki i tak było to robione. Oskarżony stwierdził, że wpłacił wszystkie pieniądze po ich wymianie i żadnych pieniędzy A. M. nie przywłaszczył.

11712 Po okazaniu mu 3 tymczasowych pokwitowań przyznał, że to on je wystawiał – łącznie na 250 000 USD. Podał, że zamienił te dolary na złotówki i wpłacił do kasy. W takich sytuacjach kasjerka powinna wystawić pokwitowanie i ono potem powinno trafić do klienta – nie wie, czy trafiło do A. M.. Powinno to także znaleźć odzwierciedlenie w miesięcznym rozliczeniu. Stwierdził, że wymiany na złotówki chyba nie były wykonane tak od razu, że w porozumieniu z klientem czekali na lepszy kurs. Nie pamięta, po jakim kursie była wymiana. Ponieważ w statemencie z 31.03.07 jest wpłata 300 000 zł, oskarżony stwierdził, że najprawdopodobniej aż do marca czekali na lepszy kurs, a reszta była zamieniona jeszcze później – po 31 marca 2007. Stwierdził, że klienta zawsze na bieżąco informował o wymianie i robił wymianę za zgodą klienta.

11713 Oskarżony odnosząc się do opinii biegłej, która odnalazła dwie wpłaty na konto klienckie A. M.: z 29.01.07 – 151 880 i z 1.02.07 – 299 730 – łącznie 451 610 zł, podał, że jest mało prawdopodobne, aby w dniu wpłaty od razu dokonywał wymiany i wpłaty na rachunek spółki. Mogło jednak być tak, że zamiana waluty i wpłata na konto była kilka dni później, ale została wpisana do raportu kasowego na 29 stycznia i 1 lutego 2007 r.

11714 Tym wyjaśnieniom oskarżonego Sąd dał wiarę, ponieważ brak jest dowodów, które by tym twierdzeniom oskarżonego przeczyły. Pełna ocena tego zarzutu zostanie przestawiona w dalszej części uzasadnienia.

11715 Co do wyjaśnień z postępowania sądowego Sąd przedstawi poniżej tylko te kwestie, które, albo w postępowaniu przygotowawczym nie były podnoszone, albo były podnoszone w inny sposób niż przed sądem, oraz te kwestie, co do których oskarżony rozszerzył przed sądem swoje wyjaśnienia. Również ocena wiarygodności odnosić się będzie do tych kwestii, co do których Sąd się nie wypowiedział powyżej oceniając wyjaśnienia oskarżonego składane w postępowaniu przygotowawczym.

11716 Przed Sądem oskarżony przyznał się częściowo do zarzutu I odnośnie wprowadzania klientów w błąd co do osiąganych zysków, nie przyznał się do tego zarzutu w tym zakresie, jaki dotyczy osobnych subkont w bankach, podnosząc, że nie miał obowiązku tworzenia takich subkont. Przyznał się do zarzutu IV. Nie przyznał się do zarzutu fałszowania gwarancji, podtrzymując wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego dotyczące gwarancji i podnosząc, że nie przyznaje się do tego czynu, ponieważ uważa, że została przyjęta w zarzucie nieprawidłowa kwalifikacja prawna tego czynu.

11717 Nie przyznał się do pozostałych czynów.

11718 Podniósł, że według opinii biegłej wspólnicy nie pobrali więcej prowizji niż im się należało.

11719 Ta wypowiedź oskarżonego E. D. (1) o prowizjach nie do końca jest prawdziwa, gdyż dotyczy ona tylko danych liczbowych. Faktycznie biegła wyliczając należne prowizje wyliczyła je globalnie na nieco większą kwotę, niż wyliczenia spółki, ale to wyliczenie nie ma przełożenia na faktycznie pobierane przez wspólników pieniądze. Tak naprawdę ani wspólnicy, ani księgowość nie ewidencjonowała w sposób pełny i prawidłowy tego, ile pieniędzy wspólnicy faktycznie pobrali. Pobierali przelewami i gotówkowo, z banku i z kasy spółki, pobierali tyle ile w danym momencie potrzebowali, a adnotacje o pobranych kwotach nie były ścisłe. Z tego powodu niemożliwe jest wyliczenie, ile faktycznie oskarżeni pobrali. Do tego doszły jeszcze tzw. konta klienckie wspólników od 2003 r. Co do tych kont brak jest możliwości prawidłowego wyliczenia kwot tam przekazanych i kwot stamtąd wypłaconych. Nikt nie pilnował tej kwestii, a dodatkowo w arkuszu kalkulacyjnym prowadzonym przez oskarżonego i E. D. (1) również wspólnikom dopisywano fikcyjne zyski.

11720 Kwota wyliczona przez biegłą, to kwota należnych spółce prowizji prawidłowo wyliczanych według treści umowy. Od tej kwoty należało odjąć koszty funkcjonowania spółki i podatki i dopiero tak wyliczona kwota jest kwotą, którą wspólnicy mogli zadysponować. Rzeczywiste wyliczenia czystego zysku wspólników znajdowały się w PIT-ach sporządzanych przez księgową a nie w opinii biegłej.

11721 Oskarżony E. D. (1)wyjaśnił dalej, że M. S. (2)nie kontrolował tego, jak oskarżony odrabia straty wygenerowane przez T. S..

11722 Stwierdził, że na konto prywatne jego i M. S. (2) wpłacili ich prywatne pieniądze. Pieniądze z prowizji przekazywali na różne swoje konta, bardzo możliwe, że również na to prywatne konto jego i M. S. (2). Stwierdził, że biegła mogła dokonać wyliczenia wpłat i wypłat wspólników.

11723 Wyjaśnił, że pod pojęciem ,,subkonto klienckie” rozumiano numer przypisany każdemu klientowi z osobna w spółce, pod którym później były rozliczane zyski lub straty z poszczególnych transakcji.

11724 Odnosząc się do tego fragmentu wyjaśnień stwierdzić należy, że wbrew twierdzeniom oskarżonego - biegła nie mogła dokonać rzetelnych wyliczeń wpłat i wypłat wspólników, ponieważ nigdzie nie było odnotowywane, jakie kwoty wpływające do spółki od wspólników z zewnątrz, oraz jakie kwoty z przypadających wspólnikom prowizji były lokowane na konta klienckie. Odnośnie tej pierwszej kwestii biegła stwierdziła, że tytuły wpłat są tak niejasne, lakoniczne, że trudno zakwalifikować, jaki cel miała dana wpłata. Wpłat tych zresztą było niewiele. Jeśli chodzi o prowizje nie było tak naprawdę żadnego systemu przekazywania prowizji lub jej części z danego miesiąca na konto klienckie. E. D. (1) twierdził przed sądem, że wspólnicy wiedząc, jaki mają czysty dochód z danego miesiąca decydowali, ile pozostawić na koncie klienckim, a ile wypłacić, a polecenia ich w tym zakresie wykonywał R. A. (4) w prowadzonym przez siebie arkuszu kalkulacyjnym. Odnosząc się do tych wyjaśnień stwierdzić należy, że w całym materiale dowodowym zebranym w tej sprawie nie ma żadnych dowodów potwierdzających takie wyjaśnienia E. D. (1). Także R. A. (4) nie potwierdził wyjaśnień E. D. (1), jakoby to on w swoim arkuszu kalkulacyjnym ujmował wyniki decyzji wspólników, co do zagospodarowania prowizji.

11725 Kiedy się spojrzy na statementy M. S. (2), to są na nich odnotowane takie wpłaty w niektórych miesiącach, których ani nie było z zewnątrz, czyli z innych kont M. S. (2), ani nie dokonywał wpłat gotówkowych, ani też nie było z danego miesiąca tak wielkich prowizji w przeliczeniu na jednego wspólnika. Wynika zatem z powyższego, że te wpłaty uwidocznione na statementach M. S. (2)były fikcyjne, nie mówiąc już o fikcyjnym zysku, dopisywanym w każdym miesiącu. Wynika z tego, że fałszowanie statementów M. S. (2)następowało w dwojaki sposób: poprzez dopisywanie fikcyjnych wpłat, które zwiększały depozyt i poprzez naliczanie fikcyjnego zysku. W ocenie Sądu podobnie było w przypadku pozostałych dwóch wspólników, o czym świadczą zapisy w arkuszu kalkulacyjnym prowadzonym przez E. D. (1)i R. A.(vide zapisy na płycie CD k. 45161) oraz wyjaśnienia E. D. (1), kiedy podawał kwoty, jakie według niego należały się wspólnikom na koniec działalności spółki.

11726 E. D. (1)wyjaśnił dalej, że od jesieni 2006r. A. K. (3)wiedział, że klientom wypłacane są depozyty powiększone o fikcyjne zyski. Stwierdził, że M. S. (2)przy swojej wiedzy dot. inwestowania w taki rynek mógł kontrolować jego poczynania na tym rynku, tzn. mógł sprawdzać wyniki jego działań. Wielokrotnie z M. S. (2)rozmawiali czy kupić, czy sprzedać, ale nigdy nie było poleceń ze strony S., że oskarżony ma zrobić tak, czy inaczej. Po stratach wygenerowanych przez T. S. M. S. (2)mówił, żeby to odrobić, ale on nie deklarował odrobienia, bo na takim rynku nie można niczego deklarować z całą pewnością.

11727 Stwierdził, że wspólnicy mieli do niego zaufanie, ale też dowiadywali się o funkcjonowanie spółki w księgowości, nie wie jednak, o co wspólnicy pytali księgową, bo w tym nie uczestniczył. Biorąc pod uwagę treść umowy spółki wspólnicy mogli sami decydować o wypłacie zysków, bądź prowizji z konta spółki.

11728 Stwierdził, że na decyzję M. S. (2) o wyjściu ze spółki wpłynęły informacje o stratach w spółce, również strata na wspólnym koncie prywatnym, oraz niechęć E. D. (1) do wspólnego z M. S. (2) inwestowania w nieruchomości.

11729 Przelewy podpisywał zwykle on oraz M. S. (2). A. K. (3)nie miał możliwości dokonywania przelewów internetowych, bo nie miał do nich kodu dostępu.

11730 Oskarżony wyjaśnił dalej, że A. K. (3) po rozmowie z nim, kiedy dowiedział się o stratach w spółce, powiedział, że trzeba spróbować to naprawić. Było to jesienią 2006r.

11731 Wyjaśnił, że stwierdzenie, że A. K. (3) pomagał w ratowaniu spółki to było takie stwierdzenie słowne, że będą robić wszystko, żeby ratować spółkę. Ratowanie spółki miało polegać na rozmowach z klientami spółki, aby w delikatny sposób poprosić klientów, żeby dali więcej czasu na dokonywanie wypłat. Stwierdził, że nie przypomina sobie jakichś konkretnych poleceń naprawczych ze strony A. K. (3). Stwierdził, że w jesieni 2006r. poinformował wspólników, że jest niedobór w kwocie przekraczającej 100 000 000 zł. Później informował wspólnika A. K. (3), że jest lepiej, a potem, że znowu jest gorzej. Kiedy informował wspólnika, że sytuacja się poprawiła, to rzeczywiście była poprawa w spółce - może nieznacząca, ale była.

11732 Stwierdził, że nie było w spółce podwójnej księgowości, bo on nie prowadził żadnej księgowości.

11733 Księgowa rozliczała również poszczególnych klientów, ale nie wie, czy indywidualnie, czy zbiorczo. Robiła to w oparciu o wyciągi bankowe, które stwierdzały zarówno wpłaty, jak i wypłaty oraz wyniki transakcji. Stwierdził, że wydaje mu się, że księgowa wyliczała zyski i straty poszczególnych klientów. Stwierdził, że nie przekazywał księgowej własnych informacji o fikcyjnych zyskach dopisywanych klientom, ale księgowa wiedziała w 2006 r. o stracie rzędu 100 mln zł i nie wie, dlaczego księgowa jesienią 2006r. powiedziała wspólnikom, że straty są rzędu 30 mln zł.

11734 Oceniając te wyjaśnienia Sąd doszedł do przekonania, że różnica między tymi kwotami, czyli 100 mln i 30 mln, o których wyjaśniał oskarżony - wynika z naliczania fikcyjnych zysków, o czym księgowa nie wiedziała. Jeśli księgowa poinformowała wspólników o stracie rzędu 30 mln zł, to z pewnością miała na myśli straty z forexu za dany rok, bo tak naprawdę to tylko takie miała dane, chociaż nawet te dane nie były dla niej istotne przy księgowaniu. Ponieważ zadano jej pytanie o straty, to zliczyła z wyciągu bankowego transakcje z zyskiem i stratą i taką kwotę podała. W swoich zeznaniach potwierdziła, że tylko tak potrafiła wyliczyć zysk i stratę i ogólny wynik z transakcji forex. Nie wiedziała natomiast o fikcyjnych zyskach i nie zliczała, jaki depozyt ma każdy klient, nie odliczała od tego prowizji, nie odliczała tych strat, które potrafiła wyliczyć z forexu i nie doliczała tych fikcyjnych zysków, które doliczał E. D. (1). Księgowa mając tak niewielką wiedzę o depozytach poszczególnych klientów nie byłaby nawet w stanie rozliczać strat z forexu na poszczególnych klientów, ponieważ nie znała mechanizmu ich rozliczania. Aby rozliczyć straty musiałaby dokładnie znać wpłaty i wypłaty, odliczone prowizje, znać saldo depozytów oraz procentowy udział każdego klienta w globalnej kwocie depozytu, gdyż stosownie do tego powinien być naliczany zysk i strata. Tak robił to oskarżony E. D. (1)w swoim arkuszu kalkulacyjnym, z tym, że doliczał tylko fikcyjne zyski, a nie odliczał strat. Zresztą i oskarżony nie był do końca skrupulatny w ewidencjonowaniu tych wszystkich danych, które potem dawały możliwość obliczenia procentowego udziału klienta w obrotach z danego miesiąca. Wykazuje to opinia biegłej, która musiała wszystko od początku przeanalizować i „ręcznie zliczać”, nie mogła się oprzeć na danych ze spółki i na danych z księgowości, bowiem dane te były nierzetelne, niepełnie, a często też rozbieżne. Wystarczy jako przykład podać prowizje, których wyliczanie było stosunkowo prostą rzeczą, a jednak w spółce funkcjonowały cztery różne źródła wyliczeń prowizji, dość istotnie różniące się od siebie.

11735 W jesienią 2006 r. księgowa mówiąc o stracie rzędu 30 mln zł podała tylko stratę z forexu na dany moment 2006 r. i tylko z tego roku, a E. D. (1) mówiąc o 100 000 000 zł straty wiedział i o stratach z forexu i o wypłatach dla części klientów depozytów w nienależnych kwotach i wiedział też, że pozostali klienci będą się domagali depozytów w takich kwotach, o jakich byli informowani. Z tej przyczyny dla niego pojęcie straty było znacznie szersze niż pojęcie straty dla księgowej.

11736 Z tych podanych powyżej powodów, dane księgowe nie mogły pokazywać rzetelnego obrazu spółki.

11737 Wiarygodne są natomiast twierdzenia oskarżonego, że A. K. (3)nie wykonywał internetowo przelewów z konta bankowego spółki, ponieważ nie miał dostępu do hasła. Wiarygodne jest także twierdzenie, że wspólnicy M. S. (2)i A. K. (3)mieli podstawową wiedzę w zakresie transakcji forex, wystarczającą, aby kontrolować poczynania E. D. (1)w zakresie tych transakcji. Okoliczność tę obaj oskarżeni przyznali przed sądem.

11738 Oskarżony E. D. (1) wyjaśnił dalej, że w jesieni 2006r. było spotkanie dotyczące ratowania spółki, w której brał udział A. K. (3), księgowa i prawnik A. K. (3). Na tym spotkanku nie poruszali tematu strat, tylko rozmawiali o tym, jak poprawić sytuację finansową w spółce. Stwierdził, że każdy z uczestników tego spotkania wiedział, jaka jest sytuacja w spółce.

11739 Te wyjaśnienia są prawdziwe, co do faktu, że takie spotkanie miało miejsce, jednak z ustaleń poczynionych w toku postępowania sądowego wynika, że miało ono miejsce w kwietniu 2007 r. Księgowa I. G. (1) potwierdziła, że brała udział w tym spotkaniu i że wówczas dowiedziała się o tym, że klientom były dopisywane fikcyjne zyski. Przed tym spotkaniem na prośbę A. K. (3) przygotowywała zestawienie wyników transakcji za 2006 r. i początkowe miesiące 2007 r.

11740 Oskarżony wyjaśnił dalej, że A. K. (3) po jesieni 2006 pytał go o sytuację finansową spółki, a pytania te nasiliły się w 2007r. A. K. (3) nie zaglądał w informacje i zestawienia w komputerach E. D. (1) i nie domagał się wglądu w te dane.

11741 Według oskarżonego E. D. (1) A. K. (3)wiedział, że E. D. (1)prowadzi rozliczenia poszczególnych klientów, że ma do tego specjalny arkusz kalkulacyjny. Stwierdził, że powiedział o tym A. K. (3)w jesieni 2006r., wtedy, kiedy poinformował go, że dopisywał nienależne zyski klientom i że prowadził w tym celu specjalny arkusz kalkulacyjny. Powiedział o tym wtedy, kiedy, A. K. (3)pytał, jak to się stało, że klienci dostawali informacje o fikcyjnych zyskach.

11742 W ocenie Sądu te wyjaśnienia oskarżonego są wiarygodne, ponieważ są logiczne i zgodne z doświadczeniem życiowym. Jest oczywiste, że informacja o stratach, jaką otrzymał w jesieni 2006 r. A. K. (3), musiała wywołać z jego strony pytania o mechanizm powstania takiej sytuacji w spółce. Oskarżony A. K. (3)przyznał, że od jesieni 2006 bywał w spółce bardzo często, interesował się tym, co się w spółce dzieje. Musiał zatem wiedzieć, że zaczął się odpływ klientów i na pewno o tym wiedział, skoro strategia ratowania spółki uzgodniona przez niego z E. D. (1)polegała na tym, aby rozmawiać z klientami i wstrzymywać wypłaty, namawiać klientów, aby teraz nie wypłacali swoich środków. W ocenie Sądu, skoro oskarżony A. K. (3)interesował się wtedy kwestią wypłat, musiał wiedzieć, że są to wypłaty znacznie przekraczające kwoty, które klienci wpłacili i nie uwzględniające strat, o których się dowiedział, natomiast obejmujące fikcyjne zyski, o których klienci byli informowani.

11743 Oskarżony A. K. (3) przyznał zresztą, że wiedział o arkuszu kalkulacyjnym prowadzonym przez E. D. (1) i R. A. (4), ale nie wiedział, jakie dane się w nim znajdują, co w ocenie Sądu w kontekście wyjaśnień E. D. (1) i w kontekście informacji, jakie A. K. (3) uzyskał jesienią 2006 r. jest niewiarygodne.

11744 Oskarżony E. D. (1) wyjaśnił dalej, że zdecydował się na wykonywanie fikcyjnych wyliczeń i przekazywanie klientom nieprawdziwych informacji, bo wiedział od klientów, że są zainteresowani nawet mniejszym, ale stałym zyskiem, a nie są zainteresowani inwestowaniem, jeśli są duże wahania. Bał się, że jak klienci będą wiedzieli o stratach, to wycofają depozyty ze spółki. Przyznał, że jego wyliczenia nie odzwierciedlały prawdziwego stanu w spółce. Stwierdził, że stan rzeczywisty odzwierciedlały dane księgowe, ponieważ księgowa opierała się na dokumentach. Stwierdził, że on księgowej żadnych danych nie przekazywał. Podał, że księgowa nie była wprowadzona w kwestię dopisywania klientom fikcyjnych zysków.

11745 W ocenie Sądu te wyjaśnienia oskarżonego nie są prawdziwe co do przesłanek, jakimi kierował się oskarżony decydując się na przekazywanie klientom fałszywych informacji. W ocenie Sądu oskarżony robił to w celu osiągnięcia korzyści majątkowej – korzyści pod postacią bardzo wysokich prowizji, które spółka (czytaj wspólnicy) mieli otrzymywać niezależnie od wyników transakcji. Oczywistym jest, że jeśli transakcje przynosiły straty i gdyby klienci byli o tym prawdziwie informowani, to spółka po prostu w bardzo krótkim czasie przestałaby istnieć, gdyż klienci wycofaliby swoje depozyty i również żadni nowi klienci do spółki by nie przystępowali. Tym samym skończyłoby się dla oskarżonego i pozostałych wspólników źródło bardzo pokaźnych dochodów.

11746 W ocenie Sądu oskarżony od samego początku funkcjonowania spółki działał z zamiarem oszukiwania klientów i w celu osiągnięcia korzyści majątkowych, o czym świadczy fakt, że od pierwszego miesiąca funkcjonowania spółki podawał klientom nieprawdziwe informacje o zyskach, których wówczas nie było. Podawał takie informacje zarówno tym osobom, które stały się klientami spółki od początku jej funkcjonowania, jak i tym, którzy w kolejnych miesiącach byli zainteresowani przystąpieniem do tej inwestycji. Oskarżony wspólnie z R. A. (4) opracowali broszurę informacyjną zawierająca nieprawdziwe dane o firmie, o jej osiągnięciach oraz nieprawdziwe wykresy zyskowności inwestycji prowadzonych przez spółkę i tymi danymi oskarżony jak i pracownicy spółki prowadzący rozmowy z klientami, posługiwali się przy namawianiu klientów, aby zainwestowali do spółki swoje pieniądze.

11747 Nieprawdziwe jest też twierdzenie oskarżonego, że nie przekazywał księgowej żadnych danych i że opierała się ona wyłącznie na dokumentach. Z zeznań księgowej oraz dokumentów zabezpieczonych jako dowody rzeczowe wynika, że księgowa otrzymywała ze spółki gotowe zestawienia globalne prowizji oraz zysków i strat a także statementy z fikcyjnymi danymi. Po okazaniu przykładowych wydruków z segregatora należącego do księgowej i zabezpieczonego w biurze rachunkowym (...) oskarżony przyznał, że są to zestawienia przez niego wykonywane.

11748 Oskarżony przed Sądem na rozprawie 8 kwietnia 2011 r. przyznał, że przekazywał księgowej globalne dane – wyliczenia prowizji i wydruki z arkusza kalkulacyjnego dotyczące naliczania prowizji, w innej części swoich wyjaśnień przyznał, że przekazywał księgowej dane o obrocie, bo to było jej potrzebne do wyliczenia przychodu i dochodu, również w wyjaśnieniach z postępowania przygotowawczego przyznał, że przekazywał księgowej wyliczenia globalne.

11749 Oskarżony wyjaśnił dalej, że we wcześniejszych latach A. K. (3)rzadziej bywał w spółce niż M. S. (2)i M. S. (2)zaproponował wówczas otwarcie wspólnego prywatnego konta przeznaczonego do dokonywania transakcji na rynku Forex. O otwarciu tego konta i jego funkcjonowaniu nie poinformowali A. K. (3). Powiedział mu o tym dopiero w 2006r.

11750 Pracownicy spółki, którzy pracowali w niej na samym początku: K., S.i R.założyli (...)i ta firma również zajmowała się inwestowaniem w rynek Forex. Ta spółka ogłosiła upadłość i tam również była sytuacja, że klienci nie odzyskali swoich pieniędzy. W artykułach prasowych dotyczących tamtej spółki pojawiało się również nazwisko E. D. (1)i informacje, że wspólnicy (...)wcześniej byli w spółce (...). Stwierdził, że według jego wiedzy ww. osoby wytransferowały pieniądze ze spółki za granicę i że w tamtej spółce klienci też byli informowani o fikcyjnych zyskach.

11751 Wyjaśnił, że posiada w formie kserokopii zarówno zapytania, jak i odpowiedzi z Komisji Papierów Wartościowych i Giełd dotyczące pozwolenia na taką działalność. Zapytania były kierowanie za pośrednictwem kancelarii prawnej w nazwie, której były nazwiska O.i S.i kserokopie tych dokumentów przekazał A. K. (3)jeszcze przed aresztowaniem. Do kancelarii występowali w tej sprawie jego koledzy prowadzący podobną firmę o nazwie(...). Chodziło o to, aby zapytanie kierowane z kancelarii prawnej było ogólne, nie wymieniało nazw spółek, a jedynie opisywało prowadzoną przez spółkę działalność. Takie ogólne zapytanie zostało przekazane do KPWiG i taką ogólną odpowiedź uzyskała kancelaria, a później oskarżony otrzymał ją od swoich kolegów ze spółki (...).

11752 W toku dalszego przesłuchania wyjaśnił, że w praktyce kwestia uzyskania opinii z Komisji Papierów Wartościowych i Giełd wyglądała w ten sposób, że jego koledzy ze spółki (...)poinformowali go, że mają taką opinię od KPWiG i wówczas poprosił ich o przekazanie kserokopii takiej opinii. Nie był inicjatorem wystąpienia o taką opinię do Komisji a jedynie dowiedział się od kolegów, że oni otrzymali taką opinię i sam sobie zinterpretował, że treść tego pisma dotyczy również przedmiotu działalności spółki (...). Ten dokument od kolegów dostał mniej więcej miesiąc przed aresztowaniem i nie analizował go dokładnie od takiej strony, czy opisany w nim przedmiot działalności jest tożsamy z przedmiotem działalności spółki (...), ponieważ do jego obowiązków nie należało prawne analizowanie takich kwestii.

11753 Oskarżony przedłożył tylko kserokopię z wydruku faksowego pisma adresowanego do Departamentu (...) z dnia 13.10.2005r. stwierdzając, że aktualnie tylko taki dokument odnalazł.

11754 Stwierdził, że na jednym ze spotkań z prawnikiem, jakie miało miejsce na przełomie 2006 i 2007 r. była rozważana kwestia przedmiotu działalności spółki - czy na taką działalność jest potrzebna zgoda właściwego organu, ale nie pamięta, jaki był wynik tych rozważań. Później się tym nie interesował, gdyż kwestie prawne nie należały do jego obowiązków.

11755 Stwierdził, że żadna osoba z (...) Banku nigdy oficjalnie nie zwróciła się do niego ani do spółki o przedłożenie zezwolenia na działalność. Być może gdzieś ta kwestia pojawiła się w jakichś rozmowach towarzyskich z pracownikami Banku po wejściu Polski do UE, padły chyba wtedy jakieś pytania czy wejście do UE ma jakiś wpływ na działalność spółki . Kiedy okazało się, że są problemy w spółce to również powróciła dyskusję na temat tego, czy spółka powinna mieć zezwolenie na działalność.

11756 Oskarżony wyjaśnił, że w rozliczeniach miesięcznych również A. K. (3) i M. S. (2) oraz sobie dopisywał fikcyjne zyski. Te fikcyjne zyski dopisane A. K. (3) to były kwoty w milionach. Do momentu, kiedy nie poinformował wspólników o faktycznej sytuacji w spółce, czyli do jesieni 2006 r. – informował ich o fikcyjnych zyskach tak samo, jak innych klientów. Od jesieni 2006r. nie naliczał już fikcyjnych zysków A. K. (3) ani sobie.

11757 Dopisywanie fikcyjnych zysków wspólnikom wzięło się stąd, że arkusz kalkulacyjny był tak zbudowany, że po wpisaniu zysku procentowo był on rozliczany automatycznie na wszystkich klientów. To rozliczenie uwzględniało proporcjonalnie wysokość depozytów poszczególnych klientów. Skoro wspólników nie informował, że fikcyjnie klientom dopisuje zyski, to, dlatego również i wspólnikom dopisywał fikcyjne zyski.

11758 Stwierdził, że nie przekazywał wspólnikom informacji, że sytuacja w spółce jest taka, że depozyty klientów są nienaruszone i dodatkowo jeszcze klienci osiągają zyski.

11759 Oceniał straty, jakie spółka ponosiła na transakcjach forex i do samego końca uważał, że jest to do odrobienia.

11760 Stwierdził, że w jego ocenie A. K. (3) miał dostęp do pełnych informacji o sytuacji finansowej spółki, ale uważa, że faktycznie nie znał tej sytuacji do 2006r.

11761 Stwierdził, że w jesieni 2006r. powinni byli podjąć bardziej radykalne kroki, czyli odmówić wypłaty depozytów klientom i skupić się na inwestowaniu posiadanych jeszcze środków w transakcje forex. To, co się działo faktycznie, to było takie gaszenie pożaru, czyli wypłacali klientom pieniądze na żądanie, zastanawiali się tylko, komu i ile wypłacić. Rozmowy z klientami w tym ostatnim okresie polegały na tym, że informowali ich o problemach z płynnością finansową w spółce i sugerowali, żeby nie wypłacali w tym momencie pieniędzy, natomiast nie informowali klientów o tym, że mieli fikcyjnie naliczone zyski.

11762 Stwierdził, że uważa, że jedyne, co mógł zrobić A. K. (3), to podjąć decyzje o nie wypłacaniu depozytów klientom i skupieniu się na transakcjach tak, aby przynosiły one zyski. Do poprawy sytuacji potrzebny był dopływ kapitału z zewnątrz rzędu kilku, kilkunastu milionów złotych. Jeśli chodzi o depozyty klientów, to brakowało wówczas już około 200 mln zł.

11763 Oskarżony przyznał, że jeżeli chodzi o okres do jesieni 2006 r., to można stwierdzić, że oszukiwał wspólników.

11764 Jeśli chodzi o przeksięgowania pieniędzy zarówno wspólników jak i klientów to wykonywał je pracownik R. A. (4) na swoim arkuszu kalkulacyjnym. Jeśli klient chciał przesunąć jakąś część swojego depozytu na innego klienta, to zwykle musiał złożyć zlecenie pisemne i na podstawie tego zlecenia R. A. (4) dokonywał przeksięgowania. W przypadku wspólników nie były wykonywane zlecenia pisemne, zwykle tylko ustnie wspólnicy informowali R. A. (4) jak ma zaksięgować pieniądze wspólników pochodzące z prowizji lub z wpłat własnych.

11765 Odnosząc się do tego fragmentu wyjaśnień stwierdzić należy, że R. A. (4) zaprzeczył, aby wykonywał takie operacje odnośnie wspólników, przyznał natomiast, że tak to wyglądało w odniesieniu do zwykłych klientów, gdyż ci byli zobowiązani złożyć pisemne zlecenia wypłaty lub przeksięgowania i na podstawie tych pism dokonywał on zapisów w arkuszu kalkulacyjnym.

11766 Z poczynionych ustaleń wynika, że jednak i zwykli klienci nie zawsze składali zlecenia pisemne. Przykładowo z zeznań L. N. (1), który był jednym z klientów, którzy dokonywali tego typu przeksięgowań (w tym przypadku dotyczyło to części pieniędzy należących do A. M. (5) początkowo wpłaconych na konto klienckie L. N. (1)) wynika, że w jego przypadku zlecenie przeksięgowania było ustne i nie wymagano od niego zlecenia pisemnego. Jednak później okazało się, że kwota, która miała być przeksięgowana na konto klienckie A. M. (5) nie została na jej koncie odnotowana.

11767 Odnosząc się w tym miejscu do kwestii przeksięgowań stwierdzić należy, że informacje o przeksięgowaniach w żadnej formie nie trafiały do księgowości. Jeśli przeksięgowania w ogóle miały jakieś odzwierciedlenie to wyłącznie w arkuszu prowadzonym przez oskarżonego i R. A. (4). Stąd pojawiła się dodatkowa trudność w pracy biegłej i w efekcie wyliczenia biegłej nie uwzględniające takich przeksięgowań (przykładowo odnośnie A. M. (5), S., K. i M. K. (5)), ponieważ biegła nie miała żadnych danych o takich przeksięgowaniach, a przy wyliczeniach nie mogła się opierać na arkuszu kalkulacyjnym, ponieważ był to dokument nierzetelny, prowadzony nie przez księgowość, ale przez oskarżonego i R. A. (4) według im tylko znanych zasad.

11768 Pozostałe kwestie z tego fragmentu wyjaśnień oskarżonego, zostały już wcześniej omówione.

11769 Oskarżony wyjaśnił dalej, że kasą w spółce zajmowały się kolejno S. H. (3), J. K. (4)i A. J. (4), pozostali wspólnicy nie zajmowali się kasą, nie wystawiali dokumentów KP i KW, nie dokonywali zapisów w raportach kasowych. A., G.i J. działali jako pośrednicy tzn. przynosili pieniądze z Banku, zanosili pieniądze do Banku, pobierali gotówkę od klientów i dostarczali gotówkowe wypłaty klientom. Czynności te przechodziły przez kasę, czyli któraś z kasjerek odnotowywała w dokumentach kasowych kwestie dotyczące tych wpłat i wypłat. Było możliwe, że gotówkowe wpłaty klientów na depozyt nie trafiały do Banku, tylko zostawały w spółce w kasie do obrotu gotówkowego. Wielokrotnie się zdarzało, że zarówno on, jak i pracownicy przyjmowali pieniądze w gotówce od klientów. Każde przyjęcie pieniędzy musiało być pokwitowane dokumentem KP, który wystawiała kasjerka i każdy dokument KP lub KW powinien mieć odzwierciedlenie w raporcie kasowym. Klient też w takiej sytuacji powinien dostać potwierdzenie. Jeżeli chodzi o tymczasowe potwierdzenia odbioru (tzw. TPO) pieniędzy od klientów, to były one wystawiane zwykle w sytuacjach, gdy klient wpłacał gotówką stosunkowo dużą kwotę. Spółka nie chciała takiej kwoty puszczać do kasy, żeby nie zwiększać obrotu kasowego, dlatego nie był wystawiany dokument KP, tylko tymczasowe potwierdzenie odbioru i te pieniądze były przez spółkę wpłacane do Banku. To, czy taka kwota wpłacona przez klienta i pokwitowana tymczasowym potwierdzeniem odbioru wpłynęła do Banku można było sprawdzić jedynie na wyciągach bankowych. Wpłaty takich pieniędzy do Banku następowały pod tytułem „wpłata własna” i przy tym powinien być podany numer klienta, który dokonał takiej wpłaty. R. A. (4)w arkuszu kalkulacyjnym odnotowywał te wpłaty jeden raz na koniec miesiąca z wyciągu bankowego. Oskarżony stwierdził, że osobiście nie zajmował się tymi wpłatami, więc dokładnie nie wie, jak technicznie było to rozliczane, ale myśli, że jeśli w danym dniu w taki sposób dokonywanych było kilka wpłat przez kilku klientów to dołączane były do dokumentacji tymczasowe potwierdzenia przyjęcia wpłaty, z których wynikało, kto ile wpłacił.

11770 Wyjaśnił, że do tej pory nie wie, dlaczego były różnice między danymi dotyczącymi obrotu spółki, które przekazywał księgowej a tymi, które księgowa sama wyliczała na podstawie wyciągów bankowych.

11771 Nie było żadnej umowy z Bankiem, która stanowiłaby podstawę do aneksów do umów z niektórymi klientami o ograniczeniu ryzyka, na przykład do 10 %.

11772 Stwierdził, że nie jest w stanie wyjaśnić, dlaczego w 1999 r. niektórzy klienci mieli naliczane bardzo wysokie prowizje w stosunku do kwoty depozytu i w stosunku do długości trwania tego depozytu. Być może wynikało to z tego, że spółka miała wtedy niewielki kapitał z wpłat klientów, a transakcje były wykonywane na wielkie kwoty.

11773 W ocenie Sądu te wyjaśnienia oskarżonego nie w pełni odpowiadają prawdzie. Oskarżony rysuje w nich wręcz idealny obraz funkcjonowania obrotu gotówkowego w kasie spółki. Tymczasem postępowanie dowodowe ( w szczególności zeznania pracownic obsługujących kasę oraz opinia biegłej) wykazało, że sytuacja faktyczna w spółce w tym zakresie tak nie wyglądała. Z zeznań osób, które zajmowały się kasą wynika, że nie tylko one wystawiały dokumenty KP i KW, ale robili to też pracownicy spółki, którzy odbierali gotówkę od klientów lub zawozili gotówkowe wypłaty klientom. Z zeznań A. J. (4) wynika także, że wpłaty gotówkowe nierzadko od razu zabierał E. D. (1) mówiąc, że pieniądze te zostaną wpłacone do banku. Te pieniądze nie przechodziły przez kasę spółki, a kasjerka nie miała też kontroli nad tym, czy zostały wpłacone do banku. Z zeznań tego świadka wynika także, że wypłaty gotówkowe dla wspólników i dla klientów wykonywała na ustne polecenie E. D. (1), lub pozostałych wspólników. Nie miała możliwości sprawdzić, czy takie kwoty się im należą.

11774 Żadna z pracownic prowadzących kasę nie miała w tym zakresie ani wykształcenia, ani doświadczenia, uczyły się swoich obowiązków już podczas pracy, korzystając jedynie z rad starszych koleżanek. Pracownice obsługujące kasę nie miały też podpisanej odpowiedzialności materialnej za prawidłowe prowadzenie rozliczeń gotówkowych.

11775 Przykładem nieprawidłowości w zakresie prowadzenia kasy są również tzw. TPO, czyli tymczasowe potwierdzenia odbioru wystawiane w sytuacjach, gdy klienci dokonywali dużych wpłat gotówkowych, a spółka nie chciała zwiększać obrotu kasowego. Takie kwoty nie były odnotowywane w raporcie kasowym.

11776 Odnośnie aneksów do umów ograniczających ryzyko do 10 % G. J. (4)zeznał, że informował osoby, które chciały zostać klientami spółki o takim ograniczeniu, ponieważ takie informacje miał od E. D. (1), a E. D. (1)temu zaprzecza, mimo, iż w aktach sprawy znajduje się wiele takich aneksów przedłożonych przez klientów razem z umowami.

11777 Oskarżony E. D. (1) wyjaśnił dalej, że na przełomie marca i kwietnia 2007 przekazał A. K. (3) dokumenty obrazujące stan kont. Dane w tych dokumentach były nieprawdziwe. Zrobił to, żeby wykazać, że spółka ma jeszcze środki na kontach, żeby ta informacja dotarła do klientów, żeby ich uspokoić. Takich środków na kontach spółki już wtedy nie było. Stwierdził, że A. K. (3) mówił mu, że będzie rozmawiał z klientami i że potrzebuje do tego jakiejś podkładki obrazującej, że nie jest jeszcze w spółce tak źle. Stwierdził, że przekazując te dokumenty A. K. (3) powiedział mu, że te dane są zawyżone. A. K. (3) – według E. D. (1) - znał rzeczywisty stan spółki i wykorzystał później te dokumenty, żeby pójść z nimi do Prokuratury złożyć zawiadomienie a tym samym ochronić siebie. Stwierdził, że nic nie wie o wizycie A. K. (3) z tymi dokumentami w Banku. Ten sporządzony przez niego dokument składał się z kilku kartek, gdzie były wyszczególnione kwoty na różnych kontach, między innymi na koncie zabezpieczającym gwarancje i koncie zabezpieczającym transakcje forex.

11778 Wyjaśnił, że w jesieni 2006 roku na prośbę A. K. (3) zwrócił się do (...) Banku o podanie wszystkich stanów na wszystkich rachunkach. Dostali wówczas od Banku żądaną informację i A. K. (3) się wówczas z nią zapoznał. Sporządzając dokument, o którym mowa wyżej na przełomie marca i kwietnia 2007 roku oskarżony E. D. (1) wykorzystał zewnętrzną formę tamtego pisma z Banku - jedynie pozmieniał kwoty, czyli ten dokument wyglądał tak, jakby pochodził z (...) Banku.

11779 Stwierdził, że A. K. (3) wiedział, że ten dokument nie pochodzi z Banku, ale jest zrobiony przez oskarżonego.

11780 Przyznał, że A. K. (3) nie wiedział o jego poczynaniach dotyczących gwarancji bankowych. Nie wiedział, że oskarżony zwrócił do Banku część gwarancji przed upływem daty ważności i że potem jeszcze wystawiał kolejne sfałszowane gwarancje.

11781 Wspólnicy dowiedzieli się o rzeczywistej sytuacji w spółce w jesieni 2006 w odstępie kilku dni. Tę informację przekazał wspólnikom mniej więcej tydzień przed złożeniem przez M. S. (2)pisma o odejściu ze spółki. Pierwszy o tej sytuacji dowiedział się M. S. (2).

11782 M. S. (2)potrzebował wtedy pieniędzy na zakup działki i wtedy oskarżony powiedział mu, że muszą oszczędzać, ponieważ jest źle w spółce a na koncie prywatnym jest tylko kwota 3 mln zł. Powiedział M. S. (2), że straty są rzędu 100 mln zł. M. S. (2)wtedy od razu podjął decyzję, że występuje ze spółki. Przed tą decyzją nie zapoznawał się z żadnymi dokumentami w spółce.

11783 Oskarżony wyjaśnił, że do A. K. (3)pojechał kilka dni później i przekazał mu tę informację. A. K. (3)zadeklarował, że zostaje w spółce i że będą robić wszystko, żeby odrobić straty. Około trzy dni później zadzwonił M. S. (2)mówiąc, że chce wrócić do spółki i uczestniczyć w ratowaniu spółki. Doszło do rozmowy telefonicznej miedzy nim a A. K. (3)i A. K. (3)powiedział M. S. (2), że nie zgadza się na jego powrót do spółki.

11784 Stwierdził, że aktualnie uważa, że prawdziwym celem A. K. (3) było uzyskanie tego dokumentu, aby przedstawić go w Prokuraturze.

11785 Pod koniec działalności spółki A. K. (3) przeprowadzał rozmowy z niektórymi klientami. Mówił wtedy klientom, że sytuacja w firmie jest trudna, zwracał się do klientów, aby na razie nie wypłacali depozytów. Po kilku takich rozmowach stwierdził, że to go przerasta i powiedział do oskarżonego, żeby sobie radził sam. Reakcje klientów były odwrotne, tzn. wszyscy chcieli od razu wszystko wypłacić.

11786 Klientom, którzy w 2007 roku lawinowo żądali wypłaty depozytów wraz z zyskami nie mówili, że te zyski się im nie należą, że to są zyski fikcyjne. W tym czasie były ogromne naciski klientów, żeby wypłacać im takie kwoty, jakie mieli podane w ostatnich zestawieniach miesięcznych.

11787 A. K. (3) w początkowym okresie działalności bywał w spółce rzadko, czyli średnio raz na dwa tygodnie, a w tym ostatnim okresie, kiedy bywał częściej to było to raz na dwa lub trzy dni.

11788 Ile wypłacić sobie z zysku decydował każdy wspólnik z osobna w odniesieniu do swojego zysku. Wyjaśnił, że to on wyliczał w oparciu o obroty, jaka kwota zysku jest do podziału między wspólników, uwzględniając przy tym standardowe koszty działalności spółki i podatek.

11789 Rachunek w banku nie posiadał wydzielonego subkonta na środki pochodzące z prowizji. Wysokość prowizji z danego miesiąca była wyliczana przez księgowość w oparciu o dane o obrotach, a on miał swoje zestawienia. Do dalszych rozliczeń brana była pod uwagę kwota wyliczona przez księgowość. Następnie wspólnicy decydowali o tym jak zagospodarować kwotę z prowizji. Każdy ze wspólników dowiadywał się, jaka kwota prowizji należy mu się za dany miesiąc i każdy decydował o tym, jak dalej tę kwotę zagospodarować.

11790 Najczęściej było tak, że R. A. (4) na kontach klienckich wspólników księgował całość prowizji, która im przysługiwała, a następnie odnotowywał wypłaty, jeśli któryś z wspólników potrzebował dokonać wypłaty gotówkowej lub przelewem. Zdarzało się również, że najpierw były wypłaty dla wspólników, a reszta prowizji była księgowana na kontach klienckich.

11791 W momencie faktycznego zakończenia działalności przez spółkę każdy ze wspólników miał na swoim koncie klienckim ok. 20 mln złotych. Były to kwoty wyliczone przy uwzględnieniu fikcyjnych zysków.

11792 R. A. (4) na prośbę oskarżonego na przełomie 2006 i 2007 r. dokonał rzeczywistego wyliczenia depozytów wspólników i z wyliczenia tego wyszło, że konta klienckie wspólników na koniec działalności spółki powinny być dodatnie – na jego koncie powinna być kwota powyżej 3 mln złotych, a w przypadku pozostałych wspólników były to kwoty nieco mniejsze.

11793 Wspólnicy pytali, czy z transakcji forex są zyski czy też straty, było to z różną częstotliwością. Przyznał, że nie mówił wspólnikom, że są straty za dany miesiąc, ale jak w innym miesiącu był większy zysk to mówił im, że jest mniejszy zysk żeby to się bilansowało. Generalnie stale informował wspólników, że jest zysk, dopiero w jesieni 2006 przyznał się wspólnikom, że ich w tym zakresie oszukiwał.

11794 Wspólnicy wiedzieli o tym, że R. A. (4) prowadzi arkusz kalkulacyjny, w którym rozlicza wszystkich klientów. Ten arkusz powstał na samym początku działalności spółki. Wspólnicy znali formuły tego arkusza wiedzieli jak on funkcjonuje, ale do tego arkusza raczej nie zaglądali - można powiedzieć, że zaglądali wyrywkowo, żeby na przykład sprawdzić ile konkretny klient ma środków.

11795 Stwierdził, że jesienią 2006 roku już po odejściu M. S. (2)tłumacząc A. G. (1), dlaczego M. S. (2)odszedł ze spółki, powiedział jej o naliczaniu w spółce fikcyjnych zysków.

11796 W ocenienie Sądu streszczone powyżej wyjaśnienia oskarżonego dotyczące tego, jaki był zakres informacji przekazanych wspólnikom przed 2006 r., a jaki w jesieni 2006 r., jakie były okoliczności przekazania im tych informacji w 2006 r. oraz dotyczące tego, w jaki sposób później układała się jego współpraca z A. K. (3) są wiarygodne. Wyjaśnienia te są konsekwentne i logiczne, układają się w spójną całość. Podobnie Sąd ocenił wyjaśnienia dotyczące dokumentu, jaki oskarżony sfabrykował na przełomie marca i kwietnia 2007 r. i przekazał A. K. (3). Wiarygodne jest też twierdzenie oskarżonego, że poinformował A. G. (1) na spotkaniu w listopadzie 2006 r. o sytuacji w spółce i o naliczaniu klientom fikcyjnych zysków. A. G. (1) przyznała, że spotkanie takie miało miejsce i że dowiedziała się wtedy o dużych stratach w spółce wynikających z transakcji forex, ale nie uzyskała informacji o fikcyjnych zyskach. W ocenie Sądu w tym przypadku prawdziwa jest wersja oskarżonego, ponieważ nie miał on interesu, aby w tym zakresie wyjaśniać nieprawdę, natomiast A. G. (1) miała taki interes, bowiem zaraz po tym spotkaniu wypłaciła ze spółki cały swój depozyt łącznie z tymi fikcyjnymi zyskami, zatem przyznanie się do wiedzy na temat fikcyjnych zysków stawiałoby ją w bardzo niekorzystnym świetle.

11797 Nie jest natomiast prawdziwe twierdzenie oskarżonego, że bank nie zareagował na informację o stratach i o naliczaniu fikcyjnych zysków – taką reakcją było zażądanie dokumentów obrazujących stan finansowy spółki. Oczywiście w kontekście wagi informacji przekazanej A. G. i w kontekście tego, co zdarzyło się później – działanie banku było zupełnie nieadekwatne do sytuacji. Analityk zwrócił się do spółki o dokumenty i czekał na nie i nic nie zrobił, kiedy tych dokumentów nie dostał, a przecież mógł w jednej chwili sam uzyskać stosowne informacje – zaglądają na konto, gdzie można było już wtedy zaobserwować odpływ pieniędzy oraz zwracając się do oddziału prowadzącego transakcje forex, gdzie były w ostatnim czasie duże straty.

11798 Niewiarygodne zdaniem Sądu są także wyjaśnienia dotyczące ewidencjonowania i rozliczania środków należnych wspólnikom. Z wyjaśnień tych wynika wręcz idealny obraz tych rozliczeń, czego nie potwierdził ani R. A. (4), ani pozostali wspólnicy, ani biegła.

11799 R. A. (4) zeznał, że nie dokonywał szczegółowych rozliczeń wspólników, wspólnicy wyjaśnili, że nie byli zorientowani ani w szczegółach arkusza kalkulacyjnego prowadzonego przez R. A. (4), ani nie pilnowali zapisów, jakie w tym arkuszu dokonywał A., nie byli też dobrze zorientowani w tym, jakie kwoty im się w danym momencie należą. Biegła w swojej opinii stwierdziła, że nie jest możliwe rzetelne wyliczenie, ile oskarżeni pobierali pieniędzy ze spółki, bo nie ma na tę okoliczność rzetelnych danych.

11800 Ustosunkowując się do wyjaśnień M. S. (2)oskarżony wyjaśnił, że nigdy nie odmawiał M. S. (2)odpowiedzi na pytania dotyczące spółki i nie wie, co M. S. (2)robił, aby dowiedzieć się, jaka jest sytuacja w spółce (k. 46900)

11801 Ustosunkowując się do wyjaśnień oskarżonego A. K. (3) E. D. (1)potwierdził, że sporządził zapis odręczny na kartce, którą podczas wyjaśnień okazał obrońca A. K. (3)

11802 Stwierdził przy tym jednak, że od jesieni 2006 ze strony A. K. (3) było wiele pytań i sporządzał dla niego wiele wyliczeń np. wyliczenie ile powinni mieć pieniędzy wg stanu przekazywanego klientom w statementach. Stwierdził, że nie pamięta, kiedy dokładnie i w jakich okolicznościach ten okazany na rozprawie zapis został przez niego sporządzony, ale jeżeli był robiony w lutym 2007 to być może zawierał informację nie o stanie rzeczywistym, tylko o stanie ze statementów.

11803 Pamięta, że ze statementów wynikało, że powinni dysponować kwotą ok. 300 mln złotych. Wyjaśnił też, że mieli przyznany przez bank limit na gwarancje 50 mln złotych.

11804 Nie pamięta, jaki był kontekst powstania tego dokumentu, a na tym dokumencie nie ma daty. Wielokrotnie pisał na kartkach różne wyliczenia, więc trudno mu się odnieść do tej konkretnej kratki, która nie ma daty.

11805 Dodał, że w lutym 2007 to A. K. (3) chciał wypłacić ze spółki 10 mln złotych mówiąc, że ma jakąś inwestycję na Wyspach Zielonego Przylądka. Jeśli chodzi o K. J. (10), to powiedział A. K. (3), że ona już wypłaciła to, co jej się należało, a A. K. (3) namawiał go żeby wypłacić jej 4 mln złotych, które wg niego już się jej nie należały.

11806 Podczas kolejnej rozprawy oskarżony wyjaśnił, że zestawienie z k 341-358 prawdopodobnie jest zestawieniem wykonanym przez R. A. (4) w końcowym okresie działalności spółki – chodziło wówczas o sporządzenie zestawienia wszystkich wpłat i wypłat klientów. Oświadczył, że nie potrafi wyjaśnić, dlaczego jego wyliczenia w tym zakresie różnią się od wyliczeń biegłej. Przyznał, że na początku działalności A. K. (3) powiedział, że nie będzie się zajmować bieżącą działalnością spółki, jednak pojawiał się na spotkaniach i w spółce, kontaktował się z księgową, przyprowadzał swoich klientów. Nie było zrobionego żadnego podziału obowiązków między wspólników. Wyjaśnił, że księgowa otrzymywała zestawienia wpłat i wypłat klientów, bo te dane są potrzebne do bilansu. Stwierdził, że nie wiedział, że księgowa zaprzestała indywidualnego rozliczania klientów.

11807 Wyjaśnienia oskarżonego dotyczące sfałszowanego dokumentu przekazanego A. K. (3) są zdaniem Sądu logiczne i spójne. Przedstawiona przez A. K. (3) kartka z odręcznymi zapisami nie nosiła żadnej daty, ani żadnego tytułu, zatem nie ma podstaw, aby takie wyjaśnienia, jakie złożył w tej sprawie E. D. (1) uznać za nieprawdziwe.

11808 Podsumowując ocenę wyjaśnień oskarżonego E. D. (1) Sąd uznał, że w wielu kwestiach dotyczących funkcjonowania spółki oskarżony nie mówił prawdy i próbował naszkicować jak najbardziej korzystny obraz funkcjonowania spółki w tych aspektach, za które on odpowiadał. Natomiast wyjaśnienia dotyczące wspólników zasadniczo Sąd uznał za wiarygodne, ponieważ były spójne, logiczne i konsekwentne. Wyjaśnienia te obciążały wspólników tylko w kilku kwestiach i co do tych kwestii oskarżony był konsekwentny. Oskarżony co do większości kwestii objętych zarzutami przejął na siebie cały ciężar odpowiedzialności i nie próbował nawet w najmniejszym zakresie przerzucać winy na wspólników. Sąd nie znalazł podstaw, aby uznać, że oskarżony miał jakiś interes, aby tylko w niektórych aspektach składać wyjaśnienia obciążające wspólników, a w większości kwestii de facto oczyszczać ich z zarzutu jednoznacznie się przyznając, że wprowadzał ich w błąd bądź nie ujawniał im prawdy o faktycznej sytuacji w spółce. Gdyby oskarżony chciał „podzielić” odpowiedzialność lub przerzucić odpowiedzialność na wspólników i tym samym zmniejszyć swoją, to jego wyjaśnienia powinny być zupełnie inne. Wyjaśniając w tym zakresie, w jakim obciążał wspólników, oskarżony nie umniejszał swojej winy i przyznawał się do wszystkich tych działań, które jego samego obciążają.

11809 Oskarżony M. S. (2) podczas pierwszego przesłuchania (k. 1662 – 67 t. 9) wyjaśnił, że wszystko wymyślił i prowadził E. D. (1), ponieważ ani on ani A. K. (3)się na tym nie znali. Stwierdził, że tyko na początku, przez około dwa lata kontrolował, co robi E. D. (1), ale potem miał już pełne zaufanie do E. D. (1). A. K. (3)z kolei pytał księgową i wszystko było w porządku. Sam też został klientem i wkładał do spółki wszystkie swoje pieniądze z zysków – był traktowany jak zwykły klient. Pobierał z konta różne kwoty.

11810 Wyjaśnił, że w jesieni 2006 chcieli razem z E. D. (1) kupić działkę. Pieniądze miały pochodzić z ich wspólnego prywatnego konta, gdzie miało być 10 mln. zł, a okazało się, że są tylko 3 mln. E. D. (1) przyznał się wtedy, że resztę przegrał, powiedział, że w firmie jest wszystko w porządku, ale jak chce, to może z niej wyjść i on wtedy zdecydował się wyjść z firmy – napisał pismo, że się wycofuje, bo przez ostatnie dwa lata nie miał kontroli nad firmą i nie był informowany o jej działalności. Poinformował o tym telefonicznie A. K. (3), a ten mu odpowiedział, że może robić, co chce, bo mają dużo pieniędzy. Później chciał wrócić, ale A. K. (3) się nie zgodził. Wspólnicy obiecali, że się z nim rozliczą, dali mu 250 000 zł na konto i 500 000 zł gotówką i powiedzieli, że są tylko drobne kłopoty finansowe.

11811 Podczas drugiego przesłuchania (k.1698-701 t. 9) M. S. (2)wyjaśnił, że do jego obowiązków należało pilnowanie E. D. (1), że rozmawiał z nim, pytał o transakcje, zerkał w komputer.

11812 Nie zapoznawał się z dokumentacją przychodzącą z banku, nie odbywał spotkań z księgową. Nie wiedział, że obroty i zyski były inne od tych, o których informował E. D. (1). Wiedział, że T. S.dość dużo przegrał, nie pamięta kwoty, ale była spora. E. D. (1)powiedział mu o tym, kiedy T. S.jeszcze współpracował z nimi, ale powiedział, że bez trudu to odegra. Nie kontrolował tego później. 2-3 razy w tygodniu był w spółce. Nie wie, czy spółka poniosła stratę z powodu transakcji zawieranych przez S.i czy klienci zostali o tym poinformowani. Nie wie, jakie prowizje uzyskiwał ze spółki w poszczególnych latach. E. D. (1)mówił im, że biorą za duże prowizje, ale on uważał, że księgowa to później zweryfikuje, nie wie, czy to weryfikowała. Każdy klient miał swoje subkonto u księgowej a nie w banku, a E. D. (1)pilnował, ile powinno wpłynąć na poszczególne konta. Mieli jeszcze prywatne konto, na które szły ich zyski z pieniędzy zainwestowanych w spółce i nimi też grali. T. S.przegrał też część pieniędzy z tego konta.

11813 Odszedł ze spółki, ponieważ E. D. (1) go oszukał, mówił, że na wspólnym koncie jest 10 000 000 zł, a były tylko 3 mln zł.

11814 Podczas kolejnych wyjaśnień w dniu 2.10.2007 (k. 13433-440 t. 68) oskarżony M. S. (2)wyjaśnił, że występowali do urzędu o zezwolenie na prowadzenie działalności. Nie wiedział, że na taką działalność potrzebne jest szczególne zezwolenie KPWiG.

11815 Oskarżony wyjaśnił dalej, że nie pamięta, czy podpisywał bilanse. Z księgową kontaktował się 2-3 razy w roku – tylko w sprawach PIT-ów. W PIT-ach miał duże zyski, więc myślał, że wszystko jest w porządku, dlatego nie pytał księgowej o zyski i starty. Według jego przekonania firma miała cały czas zysk.

11816 Pieniądze na prywatne konto w (...) Banku, które założyli wspólnie z E. D. (1) przelali ze swoich subkont klienckich w spółce.

11817 We wrześniu 2006 E. D. (1) powiedział mu, że są w firmie kłopoty, ale nie duże, że brakuje pieniędzy, ale nie pamięta ile. Wtedy postanowił się wycofać.

11818 Potem A. K. (3) powiedział mu, że nie należy mu się 20 000 000 tytułem rozliczenia, jak było w stetamencie, ale tylko 8 mln zł.

11819 18 kwietnia 2007 A. K. (3) poprosił go o spotkanie, powiedział mu wtedy, że E. D. (1) przegrał pieniądze i że będą siedzieć w więzieniu.

11820 Nie składał zawiadomienia do Prokuratury, ponieważ wiedział, że A. K. (3) złożył zawiadomienie.

11821 Stwierdził, że E. D. (1) nigdy mu nie mówił, że dopisywał klientom fikcyjne zyski, że fałszował dokumentację.

11822 Rozmawiali o wycofaniu się z gwarancji, bo to blokowało pieniądze, a ponadto klient otrzymywał zysk od całości a grał tylko połową środków. E. D. (1) powiedział mu, że nie będzie odbierał klientom gwarancji, ale nie będzie ich przedłużał, kiedy skończy się ważność aktualnie wystawionych gwarancji.

11823 Stwierdził, że wypłacał ze spółki mniej, niż miał na koncie, co wynikało ze statementów.

11824 Stwierdził, że nie wypadało mu pytać księgowej o stan spółki, ponieważ tym zajmował się A. K. (3) i nie chciał wchodzić w jego kompetencje. Pytał A. K. (3), a ten mówił, że wszystko jest w porządku.

11825 We wrześniu 2006 R. A. (4) pokazał mu jakieś rozliczenie, z którego wynikało, że nic mu się już z firmy nie należy.

11826 Kiedy odszedł ze spółki, to swoich znajomych poinformował o odejściu i radził im wybrać pieniądze ze spółki. A. K. (3) prosił go, żeby nie buntował klientów.

11827 Podczas kolejnych przesłuchań (k. 40924-925- t. 205 i 45104 -105 t. 226) oskarżony nie przyznał się do zarzucanych czynów i odmówił składania wyjaśnień.

11828 Przed Sądem oskarżony nie przyznał się do zarzucanych czynów i potwierdził wyjaśnienia składane w postępowaniu przygotowawczym.

11829 Wyjaśnił, że według nieformalnego podziału za kontakty z księgowością i weryfikowanie danych księgowych odpowiedzialny był A. K. (3), a zajmował się tym czasami także E. D. (1)– między innymi załatwił pismo od adwokatów, w oparciu o które mogli prowadzić działalność bez zezwolenia KPWiG. Nie wie, czy tą kwestią zajmował się też A. K. (3). Stwierdził, że kiedy dowiedział się od E. D. (1)o złej sytuacji w firmie, to nie zwracał się do A. K. (3)o weryfikację danych w księgowości, bo jest porywczy i od razu wystąpił ze spółki. Ale później A. K. (3)sam zadzwonił do niego i powiedział, że zweryfikował dane i że spółka jest mu winna 9 mln złotych, a ponieważ 1 mln dostał przy odejściu to jest mu winna jeszcze 8 mln złotych.

11830 Kiedy A. K. (3) poinformował go, że spółka jest mu winna jeszcze 8 mln złotych, to sobie to tak przeliczył, że skoro zostawił w spółce ok. 20 mln złotych, to pewnie cześć została rozliczona na straty, które ponieśli klienci, a te 8 mln zostało dla niego.

11831 Pozostali wspólnicy nie przekazywali mu informacji o fikcyjnych zyskach i nienależnych wypłatach.

11832 Stwierdził, że chyba podpisywał obok E. D. (1) roczne bilanse, ale nie zapoznawał się z nimi szczegółowo przed podpisaniem, ponieważ się na tym nie zna, a dostawał je z księgowości, wiec myślał, że wszystko jest w porządku.

11833 Odnosząc się do oświadczenia na piśmie złożonego do spółki w momencie odejścia ze spółki, oświadczył, że dotyczyło ono jego pozycji, jako wspólnika, czyli zrzekał się zwrotu wkładu, jaki włożył do spółki, natomiast, czym innym były należności przysługujące mu, jako klientowi spółki.

11834 Kiedy próbował się dowiedzieć od E. D. (1) o przegranych transakcjach to D. powiedział mu tylko, że przegrał.

11835 Uznał wtedy, że wspólnicy chcą go po prostu wypchnąć z firmy, dlatego potem chciał do spółki wrócić.

11836 Stwierdził, że nie zaglądał szczegółowo do księgowości, bo miał zaufanie do A. K. (3), którego uważał i uważa za człowieka uczciwego, a poza tym klientami spółki były osoby z zarządu i rady nadzorczej (...) Banku, więc myślał, że oni na ten temat też coś wiedzą, że oni to kontrolują.

11837 Stwierdził, że o złej sytuacji finansowej spółki dowiedział się dopiero w 2007 r. od A. K. (3). Dopiero wtedy dowiedział się o stratach w depozytach klientów, a o tym, że były dopisywane fikcyjne zyski dowiedział się dopiero w czasie rozpraw przed Sądem, gdy wyjaśnienia składał E. D. (1).

11838 Stwierdził, że na początku działalności nie tworzyli żadnej koncepcji, co będzie się działo, jeśli będą straty z transakcji, ponieważ byli optymistycznie nastawieni do tej działalności, bo kiedy poznali E. D. (1), to on w tamtej firmie wygrywał duże pieniądze. Według oskarżonego było oczywiste, że jak przegrają, to pokryją straty z własnych pieniędzy.

11839 Przyznał, że był inicjatorem tzw. wypłat na poczet przyszłych zysków, ponieważ tak to sobie przemyślał, że skoro prowizje są od obrotu, to zawsze będzie zysk z prowizji. Wydawało mu się, że jeżeli będą straty na transakcjach, to zamkną firmę, a straty pokryją z własnych pieniędzy.

11840 Stwierdził, że wie jak się odbywają transakcje Forex, natomiast nie wie jak są rozliczane. Wiedzę, jak to się robi, miał od E. D. (1)i wydawało mu się, że się na tym zna. Na temat transakcji przeprowadzanych przez T. S.dowiedział się od E. D. (1)tylko tyle, że S.przegrał spore pieniądze. D.nie podał mu kwoty, a on go o to nie pytał. Nie sprawdzał potem czy i jak te straty były odrabiane, bo nie umiał tego sprawdzić, a E. D. (1)powiedział mu, że straty odrobi. Konto wspólne z E. D. (1)na początku zostało zasilone kwotą ok. 3 mln złotych, a pieniądze te pochodziły z ich kont klienckich ze spółki. To przeniesienie pieniędzy albo zrobił sam E. D. (1), albo R. A. (4).

11841 Kiedy wypłacał pieniądze w gotówce w kasie spółki to wystawiane były dokumenty KW. Nieraz informował R. A. (4) o tych wypłatach, a jeśli nie informował to takie informacji powinien on dostać od kasjerki. Stwierdził, że nie wiedział, że R. A. (4) prowadzi specjalny arkusz kalkulacyjny, w którym rozliczani są indywidualnie klienci. Wiedział, że A. rozlicza wszystkich klientów, ale nie wiedział, że jest jakiś arkusz kalkulacyjny. Nie wiedział, w jaki sposób technicznie A. dokonywał tych rozliczeń.

11842 Co miesiąc dostawał ze spółki rozliczenie, na którym było wyszczególnione ile w danym miesiącu wypłacił i ile ma na koncie klienckim.

11843 Stwierdził, że nie brał udziału w podejmowaniu decyzji o zaprzestaniu wystawienia gwarancji klientom, ale mówił E. D. (1), żeby gwarancji nie kontynuować, ponieważ było to niesprawiedliwe w stosunku do pozostałych klientów.

11844 Rozliczenie, jakie pokazywał mu R. A. (4) we wrześniu 2006 r. zawierało tylko informacje, ile wpłacił, ile wypłacił i że już mu się nic ze spółki nie należy. Chyba próbował rozmawiać o tym rozliczeniu z E. D. (1), ale nie dostał od niego żadnego wyjaśnienia.

11845 Odnosząc się ponownie do pisma, które złożył do spółki informując o swoim odejściu ze spółki wyjaśnił, że nie było żadnego uzasadnienia merytorycznego, iż w tym piśmie, jako datę początkową utraty kontroli nad spółką wskazał lipiec 2004 roku. Pisząc w tym piśmie o licznych próbach przejęcia kontroli nad działalnością spółki miał na myśli ostatnie swoje działania, kiedy próbował się dowiedzieć, jaka jest sytuacja w spółce, ile spółka ma pieniędzy, a ani E. D. (1), ani księgowa nie chcieli mu tego powiedzieć. Napisał w tym piśmie, że rozważy wystąpienie o wyznaczenie spółce kuratora, bo uważał, że należy mu się ze spółki ok. 20 mln złotych i gdyby wspólnicy nie chcieli się z nim rozliczyć to podjąłby takie działania.

11846 Otrzymał odpowiedź od E. D. (1)na to pismo - E. D. (1)napisał chyba, że przyjmuje to do wiadomości.

11847 W ocenie Sądu wyjaśniani oskarżonego M. S. (2) są w przeważającej mierze niewiarygodne, stanową przyjętą linię obrony zmierzającą do zmniejszenia swojej odpowiedzialności poprzez przerzucanie jej na E. D. (1) i powoływanie się na brak wiedzy co do faktycznej sytuacji w spółce i brak po jego stronie obowiązku zajmowania się poszczególnymi kwestiami w spółce.

11848 Odnosząc się do wyjaśnień oskarżonego M. S. (2) dotyczących tego, kiedy i w jakim zakresie dowiedział się o poważnych problemach finansowych spółki Sąd uznał, że wiarygodne jest twierdzenie oskarżonego, że o stratach wygenerowanych przez T. S. dowiedział się pod koniec 2004 r., a o dalszych problemach w spółce dowiedział się w jesieni 2006, natomiast wyjaśnienia oskarżonego dotyczące zakresu uzyskanej wtedy od E. D. (1) wiedzy o sytuacji w spółce oraz dotyczące powodów odejścia ze spółki są zdaniem Sądu niewiarygodne i nielogiczne.

11849 W ocenie Sądu okoliczności odejścia M. S. (2)ze spółki (oskarżony zrobił to niezwłocznie po rozmowie z oskarżonym E. D. (1), bez weryfikacji sytuacji spółki w księgowości, bez uzgodnienia z trzecim wspólnikiem A. K. (3)i pod jego nieobecność) świadczą jednoznacznie o tym, że oskarżony dowiedział się wtedy zarówno o stratach na transakcjach, o deficycie w depozytach klientów oraz o naliczaniu klientom fikcyjnych zysków i to właśnie spowodowało jego odejście ze spółki, ponieważ po prostu się przestraszył odpowiedzialności. Świadczy o tym także i to, że zaledwie kilkanaście dni później sporządził umowę o rozdzielności majątkowej ze swoją żoną i od razu podział majątku w taki sposób, że prawie cały majątek przeszedł w ręce żony, a jego żona następnie podejmowała działania, aby przenieść ten majątek na dzieci, przyszłego zięcia i inne osoby. To świadczy o tym, że M. S. (2)wiedział już dokładnie, co dzieje się w spółce, wiedział, jakie konsekwencje może to za sobą pociągnąć i obawiał się utraty własnego majątku. Podana przez niego oficjalna wersja, że odszedł, bo poróżnił się z E. D. (1)o inwestycje w nieruchomości oraz o straty na koncie prywatnym jest nieprawdopodobna i nielogiczna. Spółka dotychczas przynosiła mu ogromne zyski, więc trudno uwierzyć, że zrezygnowałby z nich tylko z tego powodu, że poróżnił się z E. D. (1).

11850 O tym, że oskarżony uzyskał wtedy pełną wiedzę o sytuacji w spółce świadczy także treść jego pisma skierowanego wtedy do E. D. (1). Podał w nim zupełnie nieprawdziwą przyczynę odejścia w postaci braku możliwości kontrolowania spółki od lipca 2004. Przed sądem oskarżony nie umiał wyjaśnić, dlaczego w piśmie podał taką właśnie datę. Nie umiał też wyjaśnić, na czym polegały jego próby kontrolowania tego, co działo się w spółce. Treść tego pisma i zastrzeżenie, że to E. D. (1)ma wziąć na siebie całą odpowiedzialność, świadczą o tym, że M. S. (2)wiedział o wszystkim i chciał się takim pismem zabezpieczyć, doprowadzić do tego, aby E. D. (1)wziął na siebie całą odpowiedzialność. Gdyby prawdą było, że jego odejście ze spółki wynikało tylko z faktu, że na wspólnym prywatnym koncie jego i E. D. (1)nie było takiej kwoty, jaka miała być według informacji E. D. (1)i gdyby prawdą było, że E. D. (1)powiedział mu wtedy, że w spółce wszystko jest w porządku, to o jakiej odpowiedzialności pisał oskarżony w piśmie do E. D. (1)występując ze spółki. Gdyby dostał od E. D. (1)tak dobre informacje, o jakich mówi w swoich wyjaśnieniach, to nie miałby powodu pisać pisma o takiej treści, zarzucać w nim, że przez długi czas nie miał kontroli nad spółką i podnosić, że całą odpowiedzialność powinien ponosić E. D. (1).

11851 Zauważyć również należy, że zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i sądowym oskarżony nie podawał takiego powodu, jaki znalazł się w jego piśmie do spółki, ale jako podstawowy powód wystąpienia ze spółki podawał to, że E. D. (1) przegrał pieniądze na ich prywatnym koncie. Nie umiał natomiast wyjaśnić logicznie, dlaczego przegrana na prywatnym koncie skłoniła go do odejścia ze spółki, która przynosiła mu duże zyski. W ocenie Sądu nie ma logicznego powiązania między przegraną na prywatnym koncie a odejściem M. S. (2) ze spółki.

11852 Wyjaśnienia oskarżonego dotyczące tych kwestii pozostają w zupełnej sprzeczności z wyjaśnieniami oskarżonego E. D. (1). Sąd wnikliwie analizował i oceniał te wyjaśnienia E. D. (1), które są obciążające dla wspólników i uznał, że E. D. (1) wyjaśniał w tym zakresie prawdziwie. Oceniając całość wyjaśnień oskarżonego E. D. (1) w takim zakresie, w jakim dotyczyła ona pozostałych wspólników nie sposób nie zauważyć, że E. D. (1) co do większości kwestii będących przedmiotem zarzutów wziął odpowiedzialność na siebie, nie obciążał wspólników, przyznał, że do jesieni 2006 r. również ich oszukiwał, nie próbował nawet w najmniejszym zakresie obciążyć ich odpowiedzialnością dotyczącą gwarancji bankowych, czy PIT-ów 8C wystawianych z nieprawdziwymi danymi. W ocenie Sądu świadczy to o tym, że starał się być obiektywny w swoich wyjaśnieniach dotyczących współoskarżonych, nie oczyszczał siebie ich kosztem, wręcz przeciwnie jego wyjaśnienia w wielu aspektach były dla nich korzystne. W ocenie Sądu brak jest podstaw do twierdzenia, że właśnie w tym jednym aspekcie dotyczącym zakresu informacji przekazanych wspólnikom w jesieni 2006 r., oskarżony miał interes, aby kłamliwie wspólników obciążać. Takie obciążenie wspólników jemu samemu nic nie dawało, bowiem poprzez takie wyjaśnienia siebie nie oczyszczał, ani nie umniejszał swojej odpowiedzialności, przyznawał się do przestępstw popełnianych przez siebie również po jesieni 2006, do fałszowania gwarancji, do sfałszowania dokumentów bankowych, do tego, że nadal wystawiał statementy z nieprawdziwymi danymi i wypłacał klientom kwoty z zyskami, które im się nie należały. Reasumując oskarżony nie miał interesu w tym, aby fałszywie obciążać współoskarżonych. W tych wyjaśnieniach dotyczących informacji przekazanych wspólnikom jesienią 2006 r. E. D. (1) był konsekwentny, a wyjaśnienia te były spójne i logiczne.

11853 Wyjaśnienia oskarżonego M. S. (2) dotyczące zezwolenia na działalność maklerską są w ocenie Sądu nielogiczne i wewnętrznie sprzeczne, bo z jednej strony oskarżony twierdził, że nie wiedział, że na taką działalność jest potrzebne zezwolenie a z drugiej twierdził, że występowali do urzędu o zezwolenie.

11854 Wyjaśnienia te są też nieprawdziwe, ponieważ E. D. (1)przed Sądem jednoznacznie wyjaśnił kwestię dotyczącą tego pozwolenia i z tych wyjaśnień, które Sąd uznał za wiarygodne, wynika jednoznacznie, że spółka o takie zezwolenie nie występowała. Całość wyjaśnień oskarżonego dotyczących tej kwestii świadczy jednoznacznie o tym, że M. S. (2)zupełnie w tej kwestii był niezorientowany i się tą kwestią nie zajmował – po prostu ją zaniedbał, choć wiedział, że zezwolenie takie jest konieczne.

11855 Nielogiczne są także wyjaśnienia oskarżonego dotyczące rozliczenia jego środków w spółce wykonanego i przedłożonego mu przez R. A. (4)jesienią 2006 r. Skoro było wtedy robione takie rozliczenie, to musiał być tego jakiś powód i jak wynika z wyjaśnień nie tylko E. D. (1)ale i samego M. S. (2)– nie było to już wyliczenie tylko dla E. D. (1), skoro zostało ono przedstawione także M. S. (2). Sam M. S. (2)przyznał, że okazano mu takie rozliczenie, z którego wynikało, że nic mu się już ze spółki nie należy. W ocenie Sądu jest zupełnie niewiarygodne w świetle doświadczenia życiowego, że wtedy M. S. (2)odszedł „bez słowa” ze spółki, bez uzyskania wyjaśnienia, jak to się stało, że według statementów miał na koncie 20 000 000 zł a według wyliczeń A.nic mu się już ze spółki nie należało. Niewiarygodne jest twierdzenie, że pytał o to E. D. (1), a gdy nie otrzymał wyjaśniania, nie próbował dalej tej kwestii wyjaśnić.

11856 Wyjaśnienia wszystkich oskarżonych w kwestii rozliczeń z M. S. (2) są niejasne, niespójne i niewiarygodne. Oskarżony E. D. (1) z jednej strony twierdził, że M. S. (2) nic się już ze spółki nie należało, a z drugiej przekazał M. S. (2) w momencie jego odejścia kwotę ponad 1 mln zł.

11857 W innym miejscu E. D. (1) wyjaśnił, że uzgodnili z A. K. (3), że M. S. (2) należy się jeszcze 8 milionów złotych. A. K. (3) stwierdził, iż nie pamięta takich uzgodnień, potwierdził natomiast słowa M. S. (2), że w rozmowie z jego siostrą mieszkającą w L. obiecał, że spółka rozliczy się z M. S. (2).

11858 Sam M. S. (2)również niewiarygodnie wyjaśniał w kwestii tych późniejszych ustaleń ze wspólnikami dotyczących 8 milionów złotych. Z jego wyjaśnień wynika bowiem, że bez żadnego problemu i żadnych wyjaśnień przyjął, że zamiast 20 mln zł należy mu się 8 mln złotych i sam sobie dokonał interpretacji, dlaczego kwota zmalała z 20 mln do 8 mln zł. W ocenie Sądu jest to niewiarygodne w świetle doświadczenia życiowego, aby osoba której tak bardzo zależało na zyskach, która odeszła ze spółki rzekomo z powodu straty na prywatnym wspólnym z E. D. (1)koncie, tak łatwo bez żadnego nawet wyjaśnienia ze strony wspólników zrezygnowała z kilkunastu milionów złotych.

11859 Zauważyć również należy, że oskarżony w piśmie złożonym do spółki w momencie odejścia informował wspólników, że jeśli nie zostanie rozliczony, to wystąpi o wyznaczenie spółce kuratora. Oskarżony nie dostał tych pieniędzy, a jednak o wyznaczenie zarządcy nie wystąpił, w ocenie sądu dlatego, że się bał, iż wkroczenie kogoś z zewnątrz mogłoby ujawnić mechanizmy ich działania i doprowadzić do skazania za przestępstwa, jakich się dopuścili.

11860 Oceniając wyjaśnienia oskarżonego M. S. (2)dotyczące tego, czym zajmował się w spółce, w jaki sposób kontrolował E. D. (1)i w jaki sposób kontrolował to, co działo się w spółce, oraz odnośnie pobierania przez wspólników pieniędzy ze spółki stwierdzić należy, że z wyjaśnień M. S. (2)wprost wynika, że w zasadzie nie interesował się działalnością spółki, interesowało go tylko to, czy spółka ma zysk, bo to znaczyło, że on też ma zysk. Wyjaśniania oskarżonego, o tym, jak kontrolował E. D. (1)wskazują, że była to kontrola powierzchowna i pozorna ograniczająca się do pytania, jakie są wyniki z transakcji. Oskarżony twierdzi, że „zaglądał w komputery” E. D. (1)odnośnie transakcji. W ocenie Sądu gdyby tak było, to oskarżony powinien stwierdzić bez problemu, że spółka większość transakcji kończy stratą. Z wyjaśnień oskarżonego składanych przed Sądem oraz z wyjaśnień E. D. (1)wynika, że M. S. (2)miał wiedzę o transakcjach foreks wystarczającą, aby móc sprawdzić, jakie transakcje E. D. (1)zawiera i jakimi wynikami się one kończą.

11861 Ponieważ M. S. (2)był wspólnikiem w takiej działalności, to powinien był wiedzieć i na pewno wiedział, że zyski spółki wcale nie są równoznaczne z zyskami klientów, wręcz przeciwnie - nie były powiązane z zyskami klientów. Mogły być stale straty z transakcji (i tak było w rzeczywistości) a spółka osiągała zysk, bo zysk spółki, czyli wspólników był uzależniony od obrotów a nie od zysków na transakcjach. Z wyjaśnień oskarżonego wynika, jakby w ogóle tego nie rozumiał, bo kiedy w momencie odejścia ze spółki zapytał księgową, ile mają pieniędzy i księgowa podała mu kwotę 70 000 000 zł, to oskarżonemu się wydało, że sytuacja w spółce jest dobra, że to są duże kwoty, nawet myślał, że wspólnicy celowo doprowadzili do tego, żeby wyszedł ze spółki. W ogóle nie zainteresował się tym, jak to 70 000 000 zł ma się do sumy depozytów wszystkich klientów. Gdyby o to zapytał, to zobaczyłby, że w spółce nie ma nawet tyle pieniędzy, żeby klientom zwrócić wpłacone przez nich kwoty, nie mówiąc już o zyskach.

11862 Nie interesował się nawet tym ile wynoszą prowizje i ile wynoszą koszty działalności spółki, czyli ile zostaje dla wspólników czystego zysku. Brał tyle pieniędzy ile w danym momencie chciał.

11863 Podsumowując ocenę wyjaśnień oskarżonego M. S. (2) stwierdzić należy, że wyjaśnienia jego w zasadniczej części przedstawiały taki obraz sytuacji, aby umniejszyć odpowiedzialność oskarżonego. Oskarżony podał Sądowi tylko te informacje, które uznawał za korzystne dla siebie. Takie przedstawienie swojej roli w działalności spółki było w wielu elementach nielogiczne i niespójne i nie znajdowało potwierdzenia w innych dowodach.

11864 Oskarżony A. K. (3) podczas pierwszego przesłuchania (k. 1643- 46 t. 9) odmówił składania wyjaśnień, stwierdzi, że był tylko biernym wspólnikiem, nie uczestniczył w podejmowaniu żadnych decyzji, ani w podpisywaniu dokumentów, które doprowadziły do takiego stanu spółki. Sam zainwestował swoje środki do tej spółki, które też przepadły i sam jest pokrzywdzony.

11865 Na posiedzeniu aresztowym (k. 1685-89 t. 9) oskarżony A. K. (3) wyjaśnił, że E. D. (1) wprowadził go w błąd, informując nieprawdziwie o sytuacji w firmie. Sam został inwestorem i na swoim koncie też obserwował zyski, pytał, czy podatki są płacone, zachęcał swoich znajomych do inwestycji, bo nie miał podejrzeń, że coś w spółce dzieje się nieprawidłowo.

11866 Stwierdził, że do 2004 r. sprawdzał dość dokładnie funkcjonowanie firmy w księgowości i to pokrywało się z tym, co mówił mu E. D. (1). Księgowa również mówiła, że wszystko jest w porządku, nie informowała go, że majątek spółki maleje.

11867 Księgowa poinformowała go o stracie dopiero w październiku 2006 r., kiedy ze spółki odszedł M. S. (2), ale strata nie była wtedy duża ok. 20 mln zł.

11868 Stwierdził, że dopiero 23 marca 2007 r. E. D. (1) przyznał się, że go okłamał, że gwarancje spadły z 50 mln do 19 mln zł a kwota depozytu z 226 mln do 75 mln, że klienci byli informowani o zyskach, których nie było.

11869 Wyjaśnił, że chciał ratować firmę a E. D. (1) mówił, że jest to możliwe, dlatego został w spółce. Chciał dojść przynajmniej do takiego stanu, żeby podciągnąć zasoby spółki ponad kwotę depozytów wpłaconych przez klientów i wtedy zaoferować klientom albo możliwość wyjścia, albo kontynuowania inwestowania. Uzgodnił z E. D. (1), że ten zmieni strategię inwestowania, w rzeczywistości jednak ten nadal go oszukiwał i nie robił transakcji długoterminowych.

11870 Byli przyjmowani nowi klienci, ale robił to E. D. (1) i z pieniędzy tych nowych klientów wypłacał depozyty tych, którzy występowali ze spółki. Stwierdził, że wówczas tego nie wiedział i myślał, że przyczyną problemów jest odpływ klientów oraz to, że spółka wypłaca klientom pieniądze na zapłatę podatku.

11871 Prowizja początkowo była mała, ale potem to było nawet ok. 1 500 000 miesięcznie. Stwierdził, że E. D. (1)nie mówił mu, że pobiera za dużo pieniędzy ze spółki dla siebie.

11872 20 kwietnia 2007 r. zgłosił się do Prokuratury po tym, jak się okazało, że E. D. (1) dał mu sfałszowane dokumenty.

11873 Podczas dwóch kolejnych przesłuchań (k.40895-97 t. 205 i k. 45179-180 t. 226) oskarżony nie przyznał się do zarzucanych czynów i odmówił składania wyjaśnień.

11874 Przed Sądem oskarżony nie przyznał się do zarzucanych czynów i złożył bardzo szczegółowe wyjaśnienia.

11875 Wyjaśnił, że kiedy przystępował do tej spółki, to miał zaufanie do swoich wspólników. E. D. (1) znał wtedy od roku a M. S. (2) od 8 lat – były to znajomości pozytywne.

11876 Stwierdził, że umówili się, że on pomoże zawiązać spółkę, ale nie będzie się nią zajmować, na co dzień, bo chciał się poświęcić radiokomunikacji. Osoby, które zawiązały spółkę posiadały według niego wszystkie predyspozycje i umiejętności, aby działalność tej spółki prawidłowo rozwinąć. M. S. (2)posiadał 20 letnie doświadczenie w działalności gospodarczej, a E. D. (1)co najmniej od 2 lat znał rynek forex.

11877 Wyjaśnił, że znał prof. S., który podjął się przygotować konstrukcję prawną tej działalności. Szukając właściwego banku do obsługi transakcji zdecydowali się na (...) Bank.

11878 Ustalili, że E. D. (1)będzie zajmował się inwestowaniem i kontaktami z klientami, M. S. (2)miał się zająć spółką, czyli na bieżąco zarządzać, co w praktyce oznaczało, że miał pilnować E. D. (1).

11879 W między czasie rozmawiał ze znajomą G. S., która prowadziła biuro rachunkowe. Ona zadeklarowała, że znajdzie osobę, która się zna na takich sprawach. Tą osobą była I. G. (1), która wg informacji Pani S.właśnie skończyła pracę w banku i znała się na rachunkowości prowadzonej wewnątrz banku, była też biegłym rewidentem. I. G. (1)była zatrudniona w biurze rachunkowym u G. S.. W tamtym okresie bardzo często rozmawiał z G. S.i I. G. (1). Spółka uruchomiła swoją działalność w marcu 1999.

11880 W marcu 2000 roku spółka była kontrolowana przez Urząd Kontroli Skarbowej. Wynik kontroli był bardzo pozytywny. To utwierdziło go w przekonaniu, że sprawy w spółce prowadzone są właściwie. Nie pamięta dokładnie zakresu tematycznego tej kontroli, ale kontroli podlegała całość działalności finansowej i formalno-prawnej spółki.

11881 Teraz wie, że już wtedy były nieprawidłowości w spółce, że pierwszy rok działalności zakończył się 4- milionową stratą, że ani I. G. (1)ani M. S. (2)o tym nie wiedzieli.

11882 Stwierdził, że często rozmawiał telefonicznie z I. G. (1)i z M. S. (2)na temat sytuacji w spółce, pytał o to, jak przebiegają inwestycje, jaki jest wynik. Wszystkie informacje otrzymywane od księgowej i od S.były pozytywne. Uważał, że M. S. (2)bywając często w spółce zaczyna rozumieć istotę inwestowania i jest w stanie dopilnować E. D. (1).

11883 Stwierdził, że aktualnie podliczył rezultat działalności spółki z całego okresu i sumaryczna strata wyniosła 138,2 mln zł. natomiast suma zysków wyniosła 92,6 mln zł., z czego wynika różnica rzędu 45,5 mln zł.

11884 Stwierdził, że to nie jest kwota, która by w tej działalności powodowała zawrót głowy.

11885 O odejściu M. S. (2) ze spółki dowiedział się od żony, bo był wtedy za granicą i od razu zadzwonił do E. D. (1), który powiedział mu, że jak przyjedzie to spokojnie porozmawiają. Po przyjeździe rozmawiał z E. D. (1), który powiedział mu, że ostatni okres współpracy z M. S. (2) był trudny, że namówił go do otworzenia prywatnego konta, na którym prowadzili taką samą działalność, jak ta, którą prowadziła spółka. Wcześniej o tym nie wiedział a była to działalność czysto konkurencyjna, nieuczciwa wobec niego.

11886 E. D. (1)upewnił go, że teraz, kiedy nie ma już M. S. (2)będzie miał spokojną głowę żeby prowadzić prawidłowo inwestycje. Wcześniej E. D. (1)skarżył mu się, że M. S. (2)namawiał go do bardzo agresywnego i niebezpiecznego inwestowania.

11887 Rozmowę z E. D. (1) odebrał jako szczerą i uznał, że wyraża on chęć do dalszego wspólnego prowadzenia spółki na nowych zasadach.

11888 W momencie odejścia M. S. (2)ze spółki, w indywidualnej działalności gospodarczej oskarżonego rozpoczęła się kontrola Urzędu Skarbowego - było to ok. 10 września 2006. Kontrola ta dotyczyła też spółki (...). Była przeglądana cała działalność finansowa, a wynik kontroli był taki, że nie znaleziono żadnych nieprawidłowości w spółce (...). Oskarżony przedstawił protokół z kontroli (k. 46929-46941)

11889 Wynik tej kontroli utwierdził go w przekonaniu, że sprawy księgowe w spółce są prawidłowo prowadzone.

11890 E. D. (1) powiedział mu, że w spółce brakuje 30 mln zł. Zweryfikował tę informację u I. G. (1) i ona ją potwierdziła. D. powiedział mu, że na jednej z transakcji przegrał tyle pieniędzy, a prawdopodobnie chodziło o kilka transakcji.

11891 Nie miał powodu, aby nie ufać E. D. (1), który powiedział, że tę stratę odrobi na kolejnych inwestycjach. Tak było mniej więcej do połowy lutego 2007. E. D. (1) zapewniał, że są pieniądze w spółce, że jest 50 mln na gwarancjach i 226 mln zabezpieczeń pod transakcje forex.

11892 Oskarżony okazał oryginał a przedłożył kopię dokumentu z odręcznymi zapisami (k. 46926), którą – jak twierdzi otrzymał od E. D. (1) w lutym 2007 r. z informacjami o stanie środków na poszczególnych kontach. Dokument ten nie ma odnotowanej daty jego sporządzenia.

11893 Pod koniec lutego 2007 E. D. (1) przyznał się, że więcej pieniędzy brakuje, wtedy oskarżony zażądał od niego oficjalnego pisma z banku, które miał przynieść w ciągu tygodnia. Na umówione spotkanie po tygodniu nie przyszedł, a po 3 dniach przyniósł żądane pismo. Oskarżony oświadczył, że nie przypuszczał, że pismo jest podrobione, bo wyglądało tak jak prawdziwe pismo z (...) Banku.

11894 Wg tego pisma na koncie spółki było ok. 120 mln zł. E. D. (1) zaczął go od tej pory informować, że inwestycje przynoszą straty.

11895 Oskarżony stwierdził, że rozumie, na czym polegają transakcje forex, dlatego tłumaczył E. D. (1), że powinien zmienić styl inwestowania, który opierał się o analizę fundamentalną. Drugim sposobem inwestowania jest tzw. analiza techniczna i do takiej E. D. (1) namawiał. D. przyznał mu rację, ale nadal informował go o stratach.

11896 Stwierdził, że nie ma na rynku takiego inwestora, który miałby ogromną skuteczność. Gdyby E. D. (1) mówił mu, że wszystko wygrywa lub nawet, że wygrywa 80% to byłoby to podejrzane.

11897 Zwrócił się wtedy do I. G. (1) żeby wyliczyła, jakie są zyski i straty za rok 2006 i 2007 - było to na początku kwietnia 2007.

11898 Około Świąt Wielkanocy w rozmowie z E. D. (1)ustalił, że aby poprawić sytuację potrzebna jest gotówka - ok. 10 mln. Podjął próby, aby załatwić te pieniądze - myślał o wzięciu kredytu, bo chciał uratować spółkę.

11899 Przyznał, że był inicjatorem spotkania w spółce, w którym uczestniczyła księgowa, E. D. (1)i pracownik spółki R. A. (4)oraz obecny obrońca oskarżonego. E. D. (1)powiedział, że wszystko jest pod kontrolą, że panuje nad sytuacją i wyszedł z tego spotkania. Na to spotkanie Pani G.przyniosła wyliczenia zysków i strat z poszczególnych miesięcy z lat 2006-2007. (k 46927)

11900 Z tego dokumentu wynikało, że zyski w 2006 r. wyniosły niespełna 17 mln zł, a straty prawie 56 mln złotych, a za pierwsze trzy miesiące 2007 r. straty wyniosły ponad 8,2 mln zł, a zyski ponad 9,1 mln zł.

11901 Na tym spotkaniu zorientował się, że nie ma pełnych informacji. Okazało się, że księgowa nie ma informacji dotyczących całościowo spółki, że ona tych rzeczy nie robi, że to E. D. (1) przygotowuje dokumenty jak rozliczyć inwestycje.

11902 Zaraz po tym spotkaniu, spotkał się z M. S. (2)i powiedział mu, że sytuacja jest zła, że na koncie jest chyba ok. 60 mln zł. S. poradził mu, żeby w tym momencie zamknąć spółkę i uratować chociaż te 60 mln zł.

11903 Podjął wtedy ostatnią próbę dogadania się z E. D. (1). Zaczął podejrzewać, że na koncie jest nawet mniej pieniędzy niż 60 mln. Poszedł do siedziby (...) Banku z kserokopią pisma, które otrzymał od E. D. (1). Tam miał spotkanie z osobą zajmującą się spółką w zakresie transakcji forex. Ten pracownik banku powiedział mu, że jego departament nie generuje takich dokumentów, jakie mu okazał, że to pismo prawdopodobnie jest podrobione. Stamtąd poszedł do departamentu korporacyjnego przy ul. (...), aby uzyskać pełne informacje o stanie konta spółki. Pracownica banku przekazała mu pismo z informacją, że na koncie pozostało ok. 1,8 mln zł.

11904 Poprosił pracowników banku żeby mu dali 24 godziny na zawiadomienie prokuratury.

11905 Jak później przeanalizował dane I. G. (1) z wyliczeniami biegłej, to niektóre miesiące się pokrywały, a niektóre nie.

11906 Stwierdził, że E. D. (1) w czasie śledztwa wielokrotnie obciążał jego i M. S. (2), że zabrali ze spółki nienależne im pieniądze na poczet przyszłych zysków w kwocie 1 mln złotych. Później prokuratura wycofała się z tego zarzutu, ponieważ biegła wyliczyła, że nie pobrali więcej prowizji niż im się należało.

11907 Wyjaśnił, że kiedy zgłosił już sprawę do prokuratury i miał świadomość, że kliencie zapłacili nie należne podatki od wyliczonych im zysków, podjął z R. A. (4) i z I. G. (1) próbę przygotowania korekty pitów 8C. W tym czasie E. D. (1) był nieuchwytny. Tej korekty nie udało się dokończyć - 25 kwietnia 2007 roku zadzwonił do niego R. A. (4) i powiedział, iż dowiedział się od E. D. (1), że CBŚ zajmuje firmę i dokumenty. Został zatrzymany na 3 dni, i po wyjściu na wolność podpisał wniosek o ogłoszenie upadłości spółki. W czasie funkcjonowania spółki miał zaufanie do E. D. (1) i do M. S. (2) i nie przypuszczał, że coś takiego może mieć miejsce.

11908 W momencie otwierania spółki udało się wypracować taki model spółki, że nie była potrzebna żadna licencja na tego typu działalność.

11909 Stwierdził, że wie, że licencja była wymagana od momentu wejścia Polski do Unii. Wtedy E. D. (1) był prezesem spółki i rozmawiał z nim, że powinni tę sprawę rozwiązać. E. D. (1) poinformował go, że ma znajomych, którzy prowadzą podobną działalność i że tą sprawą się zajmie. Po jakimś czasie poinformował go, że ma odpowiedź i że do takiej działalności, jaką realizuje spółka, nie potrzeba licencji. Był spokojny, bo uważał, że gdyby licencja była potrzebna to bank by się o nią zwrócił.

11910 Oskarżony przedstawił kartkę z odręcznymi zapisami i wyjaśnił, że na tej kartce E. D. (1) napisał mu: że na gwarancjach jest 50 mln zł, że na 2 kontach obsługujących spółkę jest 30 tys. i 70 tys. Natomiast zabezpieczenie pod transakcje jest 227,6 mln zł. W sumie spółka ma 278 mln zł. Ta notatka została sporządzona według oskarżonego mniej więcej w połowie lutego 2007 roku.

11911 Z M. U.znał się prawie 30 lat, traktował go jak przyjaciela. Polecił mu inwestowanie w spółce i M. U.został klientem spółki pod koniec stycznia 2007 - wpłacił 1 mln złotych. Stwierdził, że gdyby miał jakiekolwiek wątpliwości, to inaczej by się w stosunku do niego zachował.

11912 Od odejścia M. S. (2)bywał w spółce średnio 2 razy w tygodniu, a w ostatnim miesiącu po Świętach Wielkanocnych - codziennie.

11913 W ramach postępowania upadłościowego utracił majątek o wartości około 10 mln zł.- cały swój dorobek. Utracił też wszystkie nieruchomości.

11914 Stwierdził, że według aktualnej wiedzy, M. S. (2)nie miał wpływu na sposób grania na forexie przez E. D. (1).

11915 Z E. D. (1)ustalili, że rozliczą się z M. S. (2)jak uratują spółkę. D.powiedział, że M. S. (2)wziął ze spółki 3 mln złotych, dlatego uznawał, że na początek to jest wystarczające.

11916 Przyznał, że rozmawiał z siostrą M. S. (2) i powiedział jej, że jeśli ustabilizują sytuację w spółce to rozliczą się z M. S. (2).

11917 Stwierdził, że od początku było umówione, że sprawami spółki miał się zajmować M. S. (2), a inwestowaniem E. D. (1), a on zarzekał się, że nie będzie na bieżąco zajmował się sprawami spółki. Jeżeli był jakiś problem, to pomagał.

11918 Oświadczył, że nie istniały ustalenia, że on będzie się zajmował stroną prawną funkcjonowania spółki.

11919 O kłopotach finansowych spółki dowiedział się dopiero, kiedy E. D. (1) przyznał się, że poprzednio skłamał, co do ilości pieniędzy, jaka jest w spółce - mogło to być w połowie marca 2007.

11920 Stwierdził, że nie mógł zwolnić E. D. (1), bo był on osobą najlepiej postrzeganą w firmie, bo to on się kontaktował z klientami, a tego typu firma oparta jest na zaufaniu klientów. Nie wchodziło też w grę wówczas zawiadomienie prokuratury, a uważał, że mając 120 mln zł na koncie uda się spółkę wyprowadzić na prostą. W tamtym czasie miał też inną swoją spółkę. Przez 2 lata był też w radzie nadzorczej (...)Banku (od 2002 roku do 2004 r.), ale to nie miało żadnego związku ze spółką (...).

11921 Stwierdził, że jeśli była potrzeba, to miał dostęp do dokumentów bankowych. Nie prosił w 2007 roku E. D. (1) o dokumenty, które uwiarygodniałyby spółkę w oczach klientów - sam chciał zrobić rozeznanie i uporządkować sytuację w spółce. Przyznał, że jeśli poszedłby wcześniej do (...) Banku to prawdopodobnie miałby możliwość sprawdzenia tego, co dzieje się na kontach spółki. Nigdy tego nie zrobił, oprócz tego ostatniego razu, bo niczego nie podejrzewał.

11922 Stwierdził, że E. D. (1), żeby schować oszustwo bardzo precyzyjnie opracował schemat działania.

11923 Do pewnego dnia nie była to piramida, a później stało się to piramidą, bo E. D. (1) uprawiał rozdawnictwo, więc jednocześnie musiał mieć stały dopływ środków od nowych klientów.

11924 Stwierdził, że według jego dzisiejszej wiedzy księgowa nie wykonywała wszystkich wyliczeń, które powinna robić, w księgach był spory bałagan. W rozmowie z księgową zorientował się, że jego wysokie oczekiwania wobec księgowej minęły się z rzeczywistością i że nie ma ona informacji o spółce takich, jakie powinna mieć. Nie miała informacji na temat rozliczeń klientów - powiedziała, że takie rozliczenia ma E. D. (1). Zorientował się, że wiele danych dostawała wprost od E. D. (1), czyli nie kontrolowała tego sama.

11925 Dopiero wtedy w 2007 roku dowiedział się, że księgowa nie rozlicza indywidualnie klientów, że rachunek zysków i strat dotyczy tylko prowizji i nie ma nic wspólnego z klientami.

11926 W październiku 2006 E. D. (1) powiedział mu o stratach z transakcji forex rzędu 30 mln zł. Depozyty klientów w tym czasie miały wynosić ok. 300 mln zł.

11927 Bank nie zajmował się prowizjami, zajmował się jedynie rozliczaniem transakcji forex. Na wyciągach bankowych widać, które transakcje były na plus dla banku, a które na minus.

11928 Stwierdził, że według niego I. G. (1) nie miała świadomości, że są straty na transakcjach forex.

11929 Stwierdził, że w okresie funkcjonowania spółki nie miał świadomości tego, że są straty z transakcji forex. O tym, że w rocznych rozliczeniach transakcji forex są straty dowiedział się dopiero w lutym 2007.

11930 Przyznał, że miał w spółce swoje subkonto klienckie, prawdopodobnie o numerze (...) - chyba od 2002 roku. Otrzymywał od tej pory statementy - wtedy, kiedy o nie poprosił. Na to subkonto trafiały głównie środki z należnej mu prowizji. Ze swoich środków również dokonywał wpłat – około 200 000 zł. Ostatnią informację o stanie swojego subkonta otrzymał pod koniec 2006 roku i wówczas była to kwota ok. 30 mln zł.

11931 Stroną techniczną rozdysponowywania prowizji zajmował się E. D. (1). Osobiście lub telefonicznie dowiadywał się od któregoś ze wspólników ile prowizji mu się należy za dany miesiąc. Wypłacał pieniądze z tego konta klienckiego najczęściej w formie przelewów, które na jego prośbę robił E. D. (1).

11932 Dokonywał też wypłat gotówkowych, o których również decydował E. D. (1), który wydawał polecenia kasjerce. Nie wystarczyło, aby on sam powiedział kasjerce, żeby mu wypłaciła pieniądze. Podpisywał przy wypłatach druk KW.

11933 Pytając księgową o funkcjonowanie spółki, pytał ogólnie czy wszystko w spółce jest w porządku, czy są jakieś tematy problematyczne. Nie pytał księgowej szczegółowo o to, jakie są wyniki z transakcji forex - zapytał ją o to dopiero w kwietniu 2007 roku. Księgowa mówiła, że działalność jest poprawna, że przynosi zyski. Bywał u księgowej i brał też od niej dokumenty z transakcji - potwierdzenia WTT. Były takie dokumenty, które pokazywały, że poszczególne transakcje przynosiły straty, ale większość dokumentów, które dostał, to były takie, które pokazywały zysk. Takie dokumenty brał od księgowej tylko na początku działalności spółki.

11934 Informacja o stracie rzędu 30 mln zł, którą uzyskał w jesieni 2006 roku oznaczała dla niego, że cześć transakcji dokonanych przez E. D. (1) zakończyła się niepowodzeniem i że taka jest łączna suma strat na forexie, a jednocześnie o taką kwotę zmniejszyła się suma depozytów klienckich.

11935 Chyba w lutym 2007 wyszedł z inicjatywą, żeby policzyć ile klienci łącznie dokonali wpłat i ile wypłat. Takie rozliczenie zrobił R. A. (4). Z tego wyliczenia wynikało, że nie ma już możliwości wypłacenia klientom ich depozytów - brakowało ok. 100-120 mln zł.

11936 Zastanawiali się ile czasu potrzeba, aby to odrobić, i uznali, że potrzeba ok. roku. Pod koniec marca 2007 dowiedział się, że klienci otrzymywali w statementach informacje o fałszywych zyskach. Chyba też pod koniec marca 2007 dowiedział się, że klienci żądający wypłat dostają takie kwoty, jakie mają w statementach czyli powiększone o fikcyjny zysk. Powiedział wtedy E. D. (1), że w następnym miesiącu pokażą w stetamentach prawdę dotyczącą inwestycji - co do wyniku za kolejny miesiąc, czyli za miesiąc kwiecień 2007. Strategia na ratowanie spółki w tym momencie była taka, żeby rozmawiać z klientami i prosić ich o prolongatę terminów do wypłaty. Z kilkoma klientami spotkał się osobiście. Rozmawiał z E. D. (1), żeby nie wypłacał depozytów, ale nie miał świadomości, że E. D. (1) prowadzi tak daleko idące rozdawnictwo. Odnośnie K. J. (10) mówił E. D. (1) żeby wypłacił jej pieniądze, ale nie ponad to, co się jej należało, tylko 1/3 tego, co się jej należało.

11937 W poniedziałek już po złożeniu zawiadomienia w prokuraturze powiedział telefonicznie E. D. (1), że nie chce już z nim rozmawiać, bo go oszukał.

11938 Stwierdził, że wypowiedzi E. D. (1) o jego uczestnictwie w rozmowach z J. L. (4), kiedy ten zabrał D. z firmy - to jest nieprawda. O rzekomym uprowadzeniu E. D. (1) dowiedziałem się 2 dni później z plotek.

11939 Nie kontrolował na zewnątrz tego, jak E. D. (1) przeprowadzał transakcje na forexie tylko się go pytał, jakich transakcji dokonuje, jakie są ich wyniki, a kiedy weryfikował jego odpowiedzi, to się zgadzało. Weryfikacja polegała na tym, że brał czasami kwity z księgowości - wyciągi bankowe dotyczące forexu.

11940 Stwierdził, że nie wiedział o stratach wygenerowanych przez S., dowiedział się o tym dopiero tutaj w Sądzie na pierwszej rozprawie.

11941 To E. D. (1) przyszedł do niego i powiedział, że M. S. (2) należy się jeszcze ok. 8 mln zł. Był przeciwny temu, żeby S. jeszcze jakiekolwiek pieniądze wypłacać. Siostrze M. S. (2) powiedział telefonicznie, że jak sytuacja się poprawi to się rozliczą z M. S. (2) i to samo później telefonicznie powiedział M. S. (2), ale nie pamięta, czy była mowa o kwotach - prawdopodobnie nie.

11942 Stwierdził, że kwota 8 mln zł dla M. S. (2) wynikała tylko ze słów E. D. (1). Nie było żadnych dokumentów dotyczących tego rozliczenia.

11943 O przyczynach odejścia M. S. (2)dowiedział się od E. D. (1), który powiedział, że M. S. (2)przestraszył się, że są straty na ich prywatnym wspólnym koncie i że są straty w spółce. Wtedy się dowiedział, że coś takiego miało miejsce.

11944 Stwierdził, że wiedział, że jest jakiś arkusz kalkulacyjny prowadzony przez A., nie wie jak on powstał, miał służyć do zbierania danych o klientach tj. danych osobowych oraz o stanie ich depozytów. Stwierdził, że na pewno się dowiedział o tym arkuszu wcześniej niż pojawiły się problemy w spółce. Traktował go, jako technicznie udogodnienie działalności spółki. Nie zaglądał do tego arkusza, bo nie miał takiej potrzeby. Statementy drukowali pracownicy w oparciu o informacje przekazywane im przez E. D. (1). Nie wie, jak powstawały te statementy, bo to jest kwestia techniczna, którą się nie zajmował. Stwierdził, że nie wie o rzeczywistym rozliczeniu klientów robionym rzekomo przez R. A. (4)na przełomie 2006-2007 r.

11945 Zanegował twierdzenia współoskarżonych, że był odpowiedzialny za księgowość. Wybrał biuro księgowe żeby mieć wgląd w sprawy księgowe, a to biuro prowadziło również księgowość dotyczącą jego innych interesów.

11946 E. D. (1)w 2006 roku pokazał mu pismo, z którego wynikało, że na taką działalność, jaką prowadzi spółka nie jest potrzebne zezwolenie KNF. To pismo nie było adresowane do spółki (...), ale E. D. (1)powiedział mu, że on wystąpił z inicjatywą uzyskania takiej informacji. Stwierdził, że tuż przed zatrzymaniem dostał od E. D. (1)takie pismo.

11947 Stwierdził, że wspólnie doszli do wniosku, że wystawienie gwarancji bankowych niektórym klientom jest nieuczciwe wobec innych klientów, gdyż pieniądze na gwarancjach nie uczestniczyły w inwestycjach. Postanowili informować klientów, którzy mieli gwarancje, że będą mieli naliczane zyski tylko od tej części depozytu, która jest faktycznie używana do gry na forexie. Stwierdził, że absolutnie nie wiedział, że E. D. (1) fałszował gwarancje. Raczej byli zdania żeby dotrwać z tymi gwarancjami, które są, a jak one wygasną to nie wystawiać nowych.

11948 Rozmowa z M. S. (2) w kwietniu 2007 r. była przed tym zanim zawiadomienie o przestępstwie zostało zaniesione do prokuratury.

11949 Stwierdził, że prawdopodobnie E. D. (1) pamiętał, kto, ile wpłacił i po prostu mówił R. A. (4), komu ma ile dopisać. Prawdopodobnie dane pochodziły też z dokumentu KP.

11950 Podczas rozmów z klientami w 2007 r. informował ich o trudnej sytuacji w spółce i zostawiał im wolną rękę w kwestii wypłaty środków.

11951 Przyznał, że chciał zainwestować w nieruchomości na Wyspach Zielonego Przylądka w styczniu 2007 roku. Proponował to E. D. (1)i wypłaty miałyby być z ich kont klienckich. Stwierdził, że taka propozycja tym bardziej świadczy o tym, że nie miał świadomości, że sytuacja w spółce jest zła.

11952 Oceniając wyjaśnienia oskarżonego A. K. (3) Sąd doszedł do przekonania – podobnie jak w przypadku oskarżonego M. S. (2), że w wielu elementach nie są one prawdziwe i przedstawiają subiektywną interpretację faktów zmierzającą do uniknięcia lub przynajmniej znacznego umniejszenia swojej odpowiedzialności. Znamienne jest to, że oskarżony w postępowaniu przygotowawczym złożył stosunkowo lakoniczne wyjaśnienia, a później odmawiał składania wyjaśnień, natomiast przed Sądem złożył bardzo wyczerpujące wyjaśnienia, których treść i sposób składania wskazywały, że zostały one w szczegółach opracowane tak, aby pokazać oskarżonego w jak najkorzystniejszym świetle. Oskarżony składał te wyjaśnienia z dużą pewnością siebie, której nie było już widać w tej fazie przesłuchania, kiedy odpowiadał na pytania sądu i stron.

11953 Poniżej Sąd odniesie się do poszczególnych fragmentów wyjaśnień oskarżonego.

11954 I tak dwukrotnie oskarżony argumentując brak swojej aktywności w zakresie kontroli działalności spółki powoływał się na to, że w spółce były w tym czasie dwie kontrole z UKS – w 2000 i 2006 r., które nie wykazały żadnych nieprawidłowości, co utwierdzało go w przekonaniu, że wszystko w spółce dzieje się prawidłowo.

11955 Oceniając tę kwestię stwierdzić należy, że obie te kontrole nie dotyczyły takich kwestii, które doprowadziły do upadku spółki i defraudacji ogromnych kwot na szkodę klientów spółki.

11956 Kontrola, która miała miejsce w 2000 r. dotyczyła wyłącznie podatków i nie było przedmiotem tej kontroli, czy księgowość jest odpowiednio dostosowana do przedmiotu działalności spółki, a jak się potem okazało, to był istotny problem, który powodował, że dane księgowe nie odzwierciedlały stanu faktycznego w spółce.

11957 Druga kontrola, o której wyjaśniał oskarżony dotyczyła jego indywidualnej działalności, a spółkę (...)objęła tylko częściowo. Została ona przeprowadzona na przełomie września i października 2006.

11958 Oskarżony twierdził, że nic ta kontrola nie wykryła i zasadniczo jest to prawda dotycząca rozliczeń podatkowych, ale należy pamiętać, że nie kontrolowano spółki pod kontem prawidłowej rachunkowości. Przedmiot kontroli był inny – vide k. 46929 – dotyczył on podatku dochodowego od osób fizycznych, czyli kwestia rozliczeń z kontrahentami nie miała żadnego znaczenia podczas tej kontroli. Sprawdzano przede wszystkim przychody ( a głównie to były prowizje), koszty uzyskania przychodów i sprawdzano, czy prawidłowe jest wyliczenie dochodu do opodatkowania i tu było w zasadzie wszystko prawidło.

11959 Na str. 10 (k. 46938) protokołu tej kontroli jest jednak zawarta informacja o koncie (...) – „rozliczenia z kontrahentami”, gdzie po stronie winien jest kwota 231 993 317,39 zł, a po stronie „ma” jest kwota 214 429 697,68 zł, czyli saldo z tych dwóch pozycji jest ujemne, co samo w sobie przy dokładnym zapoznaniu się protokołem powinno dać oskarżonemu do myślenia.

11960 Natomiast na k. 12 (46940) tego protokołu stwierdzono, że prowadzenie ksiąg w zakresie ewidencji kosztów służących do ustalenia podstawy opodatkowania narusza przepisy art. 24 ustawy o rachunkowości.

11961 Ksiąg rachunkowych z tego powodu częściowo nie uznano za dowód w postępowaniu podatkowym, a częściowo uznano, gdyż zawarte w nich zapisy umożliwiały ustalenie zobowiązań podatkowych.

11962 Reasumując stwierdzić należy, że z tych zapisów wynika jednoznacznie, że kontrola nie obejmowała wszystkich sfer działalności spółki, a w zasadzie obejmowała tylko kwestie podatkowe i mimo, iż stwierdzono naruszenie art. 24 ustawy o rachunkowości, nie wyciągnięto z tego żadnych konsekwencji, gdyż naruszenie to akurat nie wpływało na ustalenie zobowiązań podatkowych.

11963 Wyciągnąć z tego należy wniosek taki, że oskarżony nie miał podstaw, aby w związku z tego typu kontrolami uważać, że wszystko w spółce jest w porządku, a wręcz przeciwnie, gdyby dokładnie się z tymi protokołami zapoznawał, to mógłby zauważyć, że rachunkowość nie do końca jest prowadzona prawidłowo.

11964 Kontrole dotyczące spraw podatkowych, nie wykazywały problemów, bo była to ta strona działalności, która zasadniczo była prowadzona dobrze. Księgowa przyznała przed Sądem, że wręcz skupiła się na tej typowej działalności księgowej, czyli na przychodach, kosztach, dochodach i podatkach. W trakcie tego typu kontroli z uwagi na jej przedmiot i zakres nie wyszło i nie mogło wyjść na jaw to, co jest przedmiotem zarzutu, a mianowicie brak pełnego rozliczenia indywidualnego klientów i nieprawidłowe ustalenie zasad księgowości, które nie pokazywało pełnego obrazu sytuacji finansowej spółki a skupiało się tylko na przychodach spółki, czyli wspólników.

11965 Nie jest prawdą twierdzenie oskarżonego, że księgowa I. G. (1) nie wiedziała o stratach z transakcji forex. Z jej zeznań oraz z dołączonych w postępowaniu przygotowawczym wydruków z księgowości wynika, że księgowa wiedziała o stratach, wyliczała je – np. za 1999 r. wyliczyła je bardzo podobnie jak biegła na kwotę powyżej 4 mln złotych. Problem polegał na tym, że nie miała świadomości, czy te dane są istotne, skoro spółka osiągała zyski z prowizji. Przed Sądem przyznała, że skupiła się na kwestiach przychodów, dochodów i kosztów i zawsze wyliczenia były w tym zakresie pozytywne, wspólnicy osiągali dochody i to całkiem pokaźne, więc ich o nich informowała. Nie miała też świadomości, że wspólnicy nie wiedzą o stratach z transakcji, skoro sami te transakcje prowadzą. Była przekonana, że znają wyniki transakcji, skoro jest to przedmiotem ich codziennej działalności. Według księgowej A. K. (3) nie pytał jej nigdy o transakcje, tylko ogólnie o wynik spółki, przez co ona rozumiała zysk z prowizji, a ten był dobry, a później wręcz znakomity.

11966 Podane przez oskarżonego wyliczenie zysków i strat z całego okresu nie jest prawidłowe. Prawidłowe wyliczenie znajduje się w opinii uzupełniającej biegłej po korekcie i wynika z niego, że w czasie swojej działalności spółka straciła na transakcjach forex ponad 65 mln złotych, a do tego dochodzą jeszcze „straty” w depozytach części klientów wynikające z tego, że ci klienci, którzy wypłacali dostawali dużo więcej niż im się należało, a było to wypłacane oczywiście z depozytów innych klientów. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na twierdzenia oskarżonego, że globalna kwota strat nie była kwotą, która „przyprawiałby o zawrót głowy”. To twierdzenie świadczy zdaniem Sądu o tym, jak oskarżony traktował pieniądze klientów wpłacone do spółki. Umowa, jaka łączyła klientów ze spółką rodziła taki stosunek zaufania, że dla wspólników, którzy mieli zajmować się interesami klientów, każda złotówka należąca do klienta powinna być ważna, a dla oskarżonego strata rzędu kilkudziesięciu milionów złotych nie była niczym strasznym.

11967 Oskarżony A. K. (3) podobnie jak pozostali oskarżeni przed Sądem próbował umniejszyć swoją odpowiedzialność powołując się w kwestii prowizji na wyliczenia biegłej i podkreślając, że wspólnicy pobrali ze spółki nawet mniej prowizji niż im się według wyliczeń biegłej należało.

11968 Odnosząc się do tej kwestii zauważyć należy, że w opinii biegłej nie chodzi o prowizje faktycznie pobrane przez wspólników, ale o wyliczenia globalne należnych prowizji. Rzeczywiście biegła wyliczyła należne spółce prowizje na nieco wyższym poziomie niż wynikało to z wyliczeń spółki, ale te wyliczenia nie obrazują tego, co wspólnicy mogli pobrać dla siebie. Wspólnicy mogli pobrać to, co zostało z prowizji po odliczeniu kosztów działalności spółki i zapłaceniu podatków. A jeśli odnieść się do tego, to z pewnością oskarżeni pobrali więcej. Trzeba również mieć na uwadze to, że choć zgodnie z umową wspólnikom należały się prowizje nawet gdyby nie było zysków, bo tak była skonstruowana umowa, to uczciwość kupiecka nakazywała, aby tych prowizji nie pobierać a przynajmniej nie w tak dużej wysokości, jeśli klienci tracili na transakcjach a dodatkowo byli jeszcze oszukiwani. Jeśli oskarżonym tak zależało na klientach, jak to przed Sądem deklarowali, to zarówno A. K. (3)jak i E. D. (1)przynajmniej prowizję za 2006 r. powinni przekazać na uzupełnienie depozytów klientów, a o tym w ich strategii ratowania spółki nie było mowy.

11969 Niezgodne z wyjaśnieniami zarówno E. D. (1), jak i M. S. (2) a także kasjerek, jest twierdzenie oskarżonego, że na każdą wypłatę dla wspólników – także gotówkową musiała być zgoda i aprobata E. D. (1).

11970 Wszystkie pracownice spółki zajmujące się kasą przyznały, że o wypłatach gotówkowych z kasy każdy ze wspólników decydował sam i tu nie była potrzebna decyzja E. D. (1). Takie też są wyjaśnienia w tym zakresie E. D. (1) i M. S. (2).

11971 Niewiarygodne są wyjaśnienia oskarżonego, że w pierwszych latach kontrolował stan spółki nie tylko pytając o to księgową I. G. (1), ale także biorąc od niej czasem dokumenty – wyciągi bankowe, czy potwierdzenia transakcji WTT. I. G. (1)tego nie potwierdziła w swoich zeznaniach i jest to niewiarygodne również dlatego, że na początku działalności było bardzo niewiele zysków, przeważały straty, a oskarżony twierdzi, że kiedy tylko zagłębiał się w takie dokumenty, to obrazowały one dobrą sytuację w spółce. Nieprawdopodobne a tym samym niewiarygodne jest, aby oskarżony A. K. (3)akurat trafiał na takie dokumenty, które w większości pokazywały zyski, skoro przeważająca większość transakcji aż do 2002 r. kończyła się stratami. Tym bardziej analiza wyciągów bankowych, o których mówi oskarżony pokazałyby oskarżonemu prawdziwy stan transakcji forex, ponieważ na wyciągach były pokazane wszystkie wyniki z transakcji ze znakiem plus i minus i bardzo łatwo można było się rozeznać, jaki jest wynik z danego miesiąca porównując te dane.

11972 Oskarżony twierdził, że aż do marca 2007 r. działał w oparciu o zaufanie do E. D. (1). W ocenie Sądu są to wyjaśnienia nielogiczne i stanowią jedynie próbę usprawiedliwienia bierności oskarżonego. Informacje, jakie otrzymał od E. D. (1)w jesieni 2006 r. i nagłe odejście ze spółki M. S. (2) to były okoliczności, które powinny były uruchomić u oskarżonego A. K. (3)odpowiednie mechanizmy kontroli. Wcześniej oskarżony mówił, że miał zaufanie do wspólników. Te informacje o stracie w spółce, o fikcyjnych zyskach, o wspólnym koncie E. D. (1)i M. S. (2), które przed nim zataili - powinny spowodować spadek tego zaufania i wzmożoną czujność, powinny doprowadzić do pełnego zweryfikowania sytuacji spółki przez oskarżonego, a nie doprowadziły. Tu mamy do czynienia już z ewidentnym zaniedbaniem ze strony oskarżonego A. K. (3), takim, przy którym należy przyjąć już zamiar ewentualny, ponieważ wiedział już wówczas o stracie w wielkich rozmiarach, a wykazywał dalszy brak odpowiedniej aktywności i dbałości o sprawy spółki. Tym samym przyjąć należy, że godził się na to, że straty a tym samym szkoda klientów będzie się powiększać, a już przecież wówczas była wielkich rozmiarów.

11973 Sąd nie dał także wiary wyjaśnieniom A. K. (3) odnośnie tego, jaki był zakres informacji, które otrzymał od E. D. (1) w jesieni 2006 r.

11974 Nie jest wiarygodne, że E. D. (1)wytłumaczył ogromną stratę jedną nieudaną transakcją, a A. K. (3)w to uwierzył, bez sprawdzenia tego. A. K. (3)znał się na transakcjach forex, wiedział zatem, że na jednej lub na kilku transakcjach – takich, jakie robił E. D. (1)- nie przegrywa się takiej kwoty, a ponadto można to było bardzo łatwo sprawdzić analizując wyciągi bankowe. Taka wypowiedź A. K. (3)świadczy o tym, że nie mówił prawdy w tym zakresie, bo z innej części jego wyjaśnień wynika, że bardzo dobrze znał się na zasadach inwestowania na rynku forex. Nawet jeśli by przyjąć, że E. D. (1)powiedział mu tylko o 30 mln straty a nie 100 mln – jak twierdzi E. D. (1), to już był to wystarczający powód, aby wspólnik do tej pory niezaangażowany w prowadzenie spraw spółki, wreszcie się w to zaangażował. Skoro na końcu działalności A. K. (3)wiedział jak to sprawdzić, wiedział, że trzeba się udać do banku i tam się dowiedzieć i o stan transakcji i o stany kont, to dlaczego nie zrobił tego w jesieni 2006, kiedy dowiedział się o tak dużych stratach, o tym, że wspólnicy go oszukiwali, że założyli osobne konto i prowadzili działalność konkurencyjną. W ocenie Sądu te okoliczności przemawiają przeciwko oskarżonemu i świadczą o niewiarygodności jego wyjaśnień w tym zakresie. W ocenie Sądu oskarżony nie dokonał szczegółowej analizy sytuacji spółki, nie wiedział, jak sobie z tą sytuacją poradzić, dlatego uznał, że najlepiej nadal zdać się w tej kwestii na E. D. (1). Oskarżony zastosował zdaniem sądu mechanizm wyparcia problemu i liczył, że jakoś ten problem sam się rozwiąże, nie dokonał przy tym żadnej szczegółowej analizy ani sam, ani przy pomocy fachowców, która pomogłaby mu w dokonaniu rzeczowej oceny i pomogła podjąć konkretne decyzje, co do dalszego funkcjonowania spółki. Działania obu wspólników przez okres od jesieni 2006 do końca funkcjonowania spółki świadczą o tym, że nie wypracowali tak naprawdę żadnej strategii dalszego działania i w zasadzie liczyli na szczęście, na to, że klienci przestanę się wycofywać i że transakcje na tym kapitale, który wtedy był dostępny przyniosą nagle jakieś spektakularne zyski, które poprawią sytuację spółki.

11975 Analizując wyjaśnienia oskarżonego dotyczące tego, kiedy i jakie informacje otrzymywał od E. D. (1)w okresie od października 2006 do kwietnia 2007 nie sposób nie zauważyć, że wyjaśnienia w tym zakresie nie są spójne i konsekwentne. W postępowaniu przygotowawczym oskarżony wskazywał na jedną datę – 23 marca 2007 r., kiedy dowiedział się od E. D. (1), że ten go okłamywał, że jest w spółce znacznie mniej pieniędzy niż twierdził i że doliczał klientom fikcyjne zyski. Przed Sądem natomiast wyjaśnił, że już pod koniec lutego E. D. (1)przyznał mu się do tego, że go oszukał i że w spółce jest znacznie mniej pieniędzy. Wtedy zażądał od E. D. (1)dokumentu z banku obrazującego stan kont i E. D. (1)miał go dostarczyć w ciągu tygodnia a spóźnił się z tym około 3 dni. Z tego by wynikało, że takie pismo A. K. (3)powinien dostać w pierwszej dekadzie marca, a pismo to nosi datę 30 marca 2007, czyli w tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego składane przed Sądem nie są prawdziwe. Inaczej też oskarżony w postępowaniu przygotowawczym podawał kwotę strat, o jakiej poinformował go w jesieni 2006 r. E. D. (1). Twierdził wtedy, że była mowa o 20 mln złotych, a przed Sądem twierdził, że była to kwota około 30 mln zł, którą potwierdziła wtedy księgowa. Zauważyć też należy, że oskarżony przyznał, że na jego polecenie w lutym 2007 r. R. A. (4)wykonywał rozliczenie klientów i z rozliczenia tego wyszło, że brakuje ok. 100 – 120 mln zł, aby móc wypłacić depozyty klientów. Z innych dowodów (wyjaśnień M. S. (2), E. D. (1)i zeznań R. A.) wynika, że takie rozliczenie R. A. (4)wykonywał wcześniej – pod koniec 2006 r.

11976 Oskarżony A. K. (3)nie wyjaśnił, jak zinterpretował taki wynik wyliczenia, które jednoznacznie pokazywało niekorzystną sytuację spółki i co powstrzymało go wtedy, aby dokonać stosownych sprawdzeń w banku. W ocenie Sądu cała linia obrony oskarżonego zmierza do tego, aby wykazać, że o katastrofalnej sytuacji w spółce dowiedział się zaledwie kilka dni przed 25 kwietnia 2007, a tym samym nie mógł już nic zrobić. Dowody zebrane w sprawie wskazują, że było inaczej i wiedzę taką oskarżony posiadał już od przełomu września i października 2006 r., czyli od momentu odejścia ze spółki M. S. (2).

11977 Odnosząc się do wyjaśnień A. K. (3) dotyczących tego, jak E. D. (1) w czasie tych kilku miesięcy go zwodził – gdyby dać im wiarę - to można A. K. (3) zarzucić kolejne poważne zaniedbanie. Relacja A. K. (3) jest bowiem taka, że wspólnik E. D. (1) kolejny raz go oszukuje, kolejny raz przyznaje się, że oszukał, w bardzo krótkich odstępach czasu dostaje od wspólnika informacje, że na kontach jest około 280 mln zł a zaraz potem, że tylko 120 mln zł a A. K. (3) nadal mu wierzy, nadal opiera się na jego słowach i na dostarczonych przez niego dokumentach, podczas, gdy powinien sam te dane zweryfikować w banku, tak jak uczynił to później - 19 kwietnia 2007.

11978 Pamiętać też należy, że według wyjaśnień A. R. (3) A. wykonał w lutym 2007 r. rozliczenie wpłat i wypłat klientów i okazało się, że brakuje około 100-120 mln złotych. W jaki zatem sposób A. K. (3) zinterpretował ten wynik, że nadal miał zaufanie do E. D. (1) - i jak twierdzi - nadal nie wiedział o fikcyjnych zyskach naliczanych klientom.

11979 A. K. (3) przed Sądem podkreślał też, że gdy dostał od E. D. (1) dokument wyglądający jak bankowy, nie podejrzewał, że jest on sfałszowany, wierzył oskarżonemu. Trzeba zatem zadać pytanie, na czym tę wiarę i zaufanie opierał.

11980 W ocenie Sądu gdyby A. K. (3) od jesieni 2006 r. działał starannie i sumiennie, to uratowałby znaczną część pieniędzy klientów, które w czasie tych ostatnich miesięcy zostały po prostu rozdane tym klientom, którzy byli bardziej „zaradni”, lub którzy mieli lepsze dojście do informacji i zdążyli wypłacić swoje depozyty z nienależnymi zyskami.

11981 W ocenie Sądu opis zachowania E. D. (1) i swojego zachowania w okresie tych ostatnich miesięcy funkcjonowania spółki przedstawiony przez A. K. (3) tak bardzo razi brakiem logiki w postępowaniu A. K. (3) i naiwnością w podejściu do poczynań E. D. (1), że skłania do wniosku, że jest to obraz nieprawdziwy, obraz wymyślony dla potrzeb tego postępowania, aby pokazać siebie jako osobę wprowadzoną w błąd przez drugiego wspólnika. A przecież A. K. (3) nie jest osobą, którą dałoby się tak prosto wyprowadzić w pole, jest osobę bardzo inteligentną, znającą się na biznesie i znającą się na takiej działalności, jaką spółka się zajmowała.

11982 Oskarżony twierdził, że wie, iż rynek forex jest trudny i gdyby dostawał informacje, że stale są wygrane, lub że chociaż w 80 % są wygrane, to by w to nie wierzył. Jednak kiedy spojrzy się na informacje, jakie przekazywał mu E. D. (1) do jesieni 2006 r., czyli informacje o zyskach w każdym kolejnym miesiącu i to zyskach pokaźnych na dość stałym i wysokim poziomie, to stwierdzić należy, że to były takie właśnie dane, w jakie nie powinien był wierzyć, dane, które powinny były obudzić w nim czujność. Takie informacje już same w sobie były podejrzane dla kogoś kto zna się na forexie, bo nie jest możliwe, żeby ktoś stale zarabiał i stale na tym samym wysokim poziomie na rynku, który jest rynkiem trudnym i nieprzewidywalnym.

11983 Te wszystkie okoliczności sprawiają, że Sąd uznał za bardziej wiarygodne w tym zakresie, czyli w zakresie informacji przekazywanych A. K. (3) przez E. D. (1) w jesieni 2006 i w kolejnych miesiącach do końca funkcjonowania spółki – wyjaśnienia E. D. (1).

11984 W tym miejscu należy też podnieść te wszystkie okoliczności, na które Sąd zwrócił już uwagę przy ocenie wyjaśnień M. S. (2), a które świadczą o wiarygodności wyjaśnień E. D. (1) w tym zakresie.

11985 E. D. (1) co do większości kwestii będących przedmiotem zarzutów wziął odpowiedzialność na siebie, nie obciążał wspólników, przyznał, że do jesieni 2006 r. również ich oszukiwał, nie próbował nawet w najmniejszym zakresie obciążyć ich odpowiedzialnością dotyczącą gwarancji bankowych, czy PIT-ów 8C wystawianych z nieprawdziwymi danymi. W ocenie Sądu świadczy to o tym, że starał się być obiektywny w swoich wyjaśnieniach dotyczących współoskarżonych, nie oczyszczał siebie ich kosztem, wręcz przeciwnie jego wyjaśnienia w wielu aspektach były dla nich korzystne. W ocenie Sądu brak jest podstaw do twierdzenia, że właśnie w tym jednym aspekcie dotyczącym zakresu informacji przekazanych wspólnikom w jesieni 2006 r. i przekazywanych A. K. (3) po jesieni 2006, oskarżony miał interes, aby kłamliwie wspólników obciążać. Takie obciążenie wspólników jemu samemu nic nie dawało, bowiem poprzez takie wyjaśnienia siebie nie oczyszczał, ani nie umniejszał swojej odpowiedzialności, przyznawał się do przestępstw popełnianych przez siebie również po jesieni 2006 r., do fałszowania gwarancji, do sfałszowania dokumentów bankowych, do tego, że nadal wystawiał statementy z nieprawdziwymi danymi i wypłacał klientom kwoty z zyskami, które im się nie należały. Reasumując oskarżony nie miał interesu w tym, aby fałszywie obciążać współoskarżonych i aby fałszywie wyjaśniać odnośnie A. K. (3) co do ostatniego okresu ich współpracy. W tych wyjaśnieniach E. D. (1) był konsekwentny, a wyjaśnienia te były spójne i logiczne.

11986 Istotne dla oceny wyjaśnień oskarżonego A. K. (3) są także wyjaśnienia M. S. (2), które wskazują, że A. K. (3) w jesieni 2006 r. miał wiedzę o istotnych kłopotach finansowych w spółce i w rozmowie z M. S. (2) potwierdził, że o nich wie i deklarował, że teraz musi dokładnie sprawdzić, co dzieje się w firmie.

11987 Wyjaśnienia M. S. (2) dotyczące rozmów z A. K. (3) na temat rozliczenia także świadczą o tym, że A. K. (3) uzyskał informacje o fikcyjnych zyskach, czego efektem było zakomunikowanie M. S. (2), że nie należy mu się kwota 20 mln zł, którą miał w statemencie, ale zupełnie inna i znacznie niższa - około 8-9 mln zł. Gdyby A. K. (3) nie wiedział o dopisywaniu fikcyjnych zysków, to na czym by opierał tak znaczne zmniejszenie kwoty dla M. S. (2) – kwoty, która wynikała ze statementów M. S. (2)

11988 Z wyjaśnień M. S. (2) wynika także, że A. K. (3) rozmawiając w styczniu 2007 r. z jego siostrą również jej przyznał się, że spółka ma kłopoty finansowe i tym tłumaczył odwlekanie rozliczenia się z M. S. (2).

11989 Wyjaśnienia M. S. (2)w pewnym zakresie obalają także linię obrony A. K. (3), w której jednym z istotnych elementów jest wizyta w banku w dniu 19 kwietnia 2007 r. Według A. K. (3)dopiero w tym dniu tak naprawdę dowiedział się o katastrofalnym stanie spółki, kiedy zweryfikował dokument przekazany mu przez E. D. (1). Natomiast z wyjaśnień M. S. (2)wynika, że na prośbę A. K. (3)spotkał się z nim 18 kwietnia wieczorem (to spotkanie A. K. (3)potwierdza i z jego wyjaśnień wynika, że było to po spotkaniu w firmie, w którym uczestniczyła księgowa i prawnik A. K. (3)) i wtedy A. K.powiedział mu, że w firmie są straszne kłopoty, że E. D. (1)przegrał pieniądze i że „chyba będą siedzieć w więzieniu”.

11990 Spotkali się jeszcze następnego dnia i A. K. (3) powiedział mu, że ma jeszcze coś sprawdzić w banku. Z tego wynika, że A. K. (3) przed wizytą w banku był już świadomy katastrofalnej sytuacji w spółce, być może nie znał dokładnie stanu kont i prawdą jest, że informacje, jakie dostał w banku przeraziły go, jednak miał już świadomość katastrofalnej sytuacji w spółce, skoro mówił do M. S. (2) nawet o tym, że trafią do więzienia.

11991 Również według E. D. (1) od jesieni 2006 r. A. K. (3) znał już dobrze sytuację w spółce i współdecydował o tym, żeby klientom nie mówić o sytuacji w spółce i żeby wprowadzać do spółki nowych klientów, aby były pieniądze na dalsze transakcje. Między innymi A. K. (3) wprowadził do spółki na początku 2007 r. M. U..

11992 E. D. (1) wyjaśnił, że umówili się z A. K. (3), że nie będą informować klientów o stracie, a jeśli wypracują większe zyski, to będą niwelować różnice.

11993 A. K. (3) potwierdził, że taka właśnie była strategia wyprowadzenia spółki z kłopotów i przyznał, że rozmawiał z indywidualnymi klientami, aby przekonać ich, żeby w tym momencie nie wychodzili ze spółki.

11994 W ocenie Sądu od tego momentu, czyli od jesieni 2006 r. po stronie A. K. (3) należy przyjąć już umyślność w formie zamiaru ewentualnego a dodatkowo należy zauważyć, że jego działanie od tego momentu polegało też na wprowadzaniu nowych klientów w błąd, co do sytuacji spółki i co do możliwości zarobienia na transakcjach przeprowadzanych przez spółkę.

11995 E. D. (1) wyjaśnił, że kiedy pod koniec działalności firmy klienci zaczęli odchodzić i wypłacane były im kwoty takie, jak na fikcyjnych wyciągach, to A. K. (3) o tym wiedział. W ocenie Sądu te wyjaśnienia z powodów podanych wyżej są również wiarygodne.

11996 Reasumując, Sąd oprał się na wyjaśnieniach oskarżonych w takim zakresie, w jakim uznał je za wiarygodne, co zostało opisane powyżej.

11997 Ustalając stan faktyczny w tej sprawie Sąd oparł się także na zeznaniach świadków. Większość osób pokrzywdzonych działalnością spółki nie była przesłuchiwana przed Sądem bezpośrednio, ponieważ nie było takiej potrzeby, a strony nie sprzeciwiały się zastosowaniu w tym zakresie art. 392 § 1 kk w zw. z art. 394 § 2 kpk.

11998 Zeznania te zostały wprowadzone w podanym wyżej trybie do materiału dowodowego i zostały podane analizie przez Sąd. Analiza ta doprowadziła Sąd do przekonania, że zeznania świadków będących jednocześnie osobami pokrzywdzonymi należy uznać za wiarygodne. Świadkowie ci byli przesłuchiwani w postępowaniu przygotowawczym w podobny sposób, byli pytani o okoliczności, w jakich przystąpili do spółki, ile do spółki wpłacili, a ile wypłacili i jakie ponieśli straty. Byli też pytani o treść statementów, jakie w czasie funkcjonowania umowy otrzymywali oraz o PIT-y 8C. Wszyscy świadkowie relacjonowali te kwestie w sposób zbieżny. Zeznania te są logiczne i spójne i w większości przypadkach poparte dokumentami. Niektórzy pokrzywdzeni nie dysponowali wszystkimi dokumentami wpłat i wypłat, dlatego nie potrafili dokładnie podać kwoty strat, jednak te kwestie zostały wyjaśnione w opinii biegłej, która dokonywała wyliczeń w oparciu o dane z wyciągów bankowych i raportów kasowych oraz dokumenty, które pokrzywdzeni dostarczyli.

11999 Sąd oparł się także na dokumentach przedstawianych przez pokrzywdzonych podczas przesłuchań – były to umowy ze spółką, aneksy do niektórych umów o ograniczeniu ryzyka, dowody wpłat i wypłat, statementy, pity 8C a także korespondencja prowadzona zwykle już po upadku spółki z (...) bankiem odnośnie gwarancji.

12000 Treść tych dokumentów nie budzi wątpliwości i nie była też kwestionowana przez strony. Oskarżeni nie kwestionowali ani listy osób pokrzywdzonych zawartej a akcie oskarżenia, ani kwot tam wymienionych, nie kwestionowali też wyliczeń biegłej dokonanych w toku postępowania sądowego, które stały się podstawą zmian w tabelach zamieszczonych w opisach czynów przypisanych. Zgromadzone w aktach dowody w postaci zeznań świadków – pokrzywdzonych i w postaci umów, które dołączyli i które zostały również zabezpieczone w spółce a także wyliczenia biegłej czynione w oparciu o wiarygodne dokumenty potwierdzają fakt, że osoby, które zostały wymienione w czynach przypisanych były klientami spółki w czasie trwania przypisanego przestępstwa z art. 296 kk i że poniosły szkodę wyliczoną i podaną w tabelach.

12001 Sąd przesłuchał bezpośrednio tych pokrzywdzonych, którzy złożyli wnioski w trybie art. 46 kk, a których zeznania z postępowania przygotowawczego co do kwot wpłat lub wypłat różniły się od wyliczeń biegłej, albo były na tyle lakoniczne, że nie było możliwości odnieść ich do wyliczeń biegłej.

12002 Zeznania złożone przed Sądem zasadniczo pozwoliły na weryfikację danych, potrzebną do analizy wniosków o naprawienie szkody, ujawniły także problem dotyczący przeksięgowań między klientami, który był najczęstszym powodem tego, że wyliczenia biegłej nie pokrywały się z tym, co zeznawali pokrzywdzeni.

12003 Wszyscy pokrzywdzeni zbieżnie zeznawali co do okoliczności, w jakich stali się klientami spółki, w jaki sposób dowiadywali się o tym, że taka firma funkcjonuje i w jaki sposób przed podpisaniem umowy byli zachęcani przez oskarżonych lub przez pracowników spółki do przystąpienia do umowy. Wszyscy też pokrzywdzeni zbieżnie twierdzili, że przez cały okres funkcjonowania ich umów byli zapewniani, że spółka prosperuje bardzo dobrze, że transakcje na tynku forex przynoszą zyski i te informacje znajdowały też odzwierciedlenie w statementach otrzymywanych ze spółki. Zeznania te są wiarygodne, a oskarżony E. D. (1) przyznał wszystkie te okoliczności, o których zeznawali pokrzywdzeni.

12004 Istotne znaczenie dla poczynionych w tej sprawie ustaleń miały zeznania tych świadków, którzy byli klientami spółki od początku jej funkcjonowania. Były one istotne w kontekście pierwotnych wyjaśnień E. D. (1), że dopiero na przełomie 2003 i 2004 r. pojawiły się rozbieżności między rzeczywistym stanem depozytów klienckich a informacjami przekazywanymi klientom w statementach. Sąd przeanalizował zeznania tych świadków, którzy mogli mieć w tym zakresie istotną wiedzę i właśnie na podstawie ich zeznań w powiązaniu z opinią biegłej ustalił, że klienci byli oszukiwani od pierwszego miesiąca funkcjonowania spółki, że od pierwszego miesiąca otrzymywali statementy z nieprawdziwymi danymi.

12005 Ponieważ nie wszyscy świadkowie z tej grupy byli o to szczegółowo pytani w postępowaniu przygotowawczym i nie wszyscy do zeznań dołączali statementy z początkowego okresu funkcjonowania spółki, dlatego Sąd przesłuchał bezpośrednio kilku świadków z tej grupy tj. Z. F., A. K. (7), H. F., Ł. R. (2), J. K. (3), P. G. (5) i J. B. (3).

12006 I tak Z. F.zeznał, że był inwestorem w (...) i obsługiwał go w tej firmie (...). Pod koniec działalności tej firmy (...)ostrzegł go, że firma ma się zlikwidować i dzięki temu świadek wypłacił cały depozyt wraz z wygenerowanym zyskiem. Od lutego 1999 r. stał się klientem (...). Zeznał, że w 1999 r. była odnotowana jedna strata, a we wszystkich pozostałych miesiącach do końca trwania umowy w statementach były wykazywane zyski. W 2000 lub 2001 r. E. D. (1)powiedział mu, że teraz to będą cały czas zyski około 3 %. W rzeczywistości były zyski między 2 a 3 % (k. 3727-3733, dokumenty k. 3736-3772 t. 19, (...)-48305 t. 241)

12007 Przed sądem potwierdził swoje zeznania z postępowania przygotowawczego i dołączył statementy z 1999 r. W statementach z 1999 r. miał wykazane bardzo wysokie zyski.

12008 E. D. (1) zapytany o tę kwestię nie umiał wyjaśnić, dlaczego w tych statementach były pokazane takie wysokie zyski.

12009 A. K. (7) (t. 94 k. 18701-18703, 48306-48307 t. 241) zeznał, że w marcu 1999 r. E. D. (1) powiedział mu, że spółka osiąga duże zyski, więc podpisał umowę. Dostawał co miesiąc statementy, na których w początkowym okresie były uwidocznione zyski rzędu 2,5 do 5 %.

12010 H. F. (t. 96 k. 19102-19104, 48305-48305 t. 241) zeznał, że umowę podpisał w kwietniu 1999 r. Co miesiąc otrzymywał wypłaty zysku. Przedłożył dokumenty (k. 19107-19219), z których wynika, że cały czas w 1999 r. były zyski na poziomie 3 %. Zeznał, że przed podpisaniem umowy rozmawiał z E. D. (1), który informował go także o ryzyku, ale twierdził, że w przypadku tej spółki ryzyko strat praktycznie nie istnieje.

12011 Ł. R. (2)(t. 156 k. 31115-31117, 48307-48309 t. 241) zeznał, że inwestował w (...)i tam zajmował się nim E. D. (1)i dzięki niemu odzyskał zainwestowane tam pieniądze. Później po likwidacji firmy (...) E. D. (1)sam go odnalazł i zaproponował zainwestowanie w jego spółce.

12012 Podpisał umowę w lutym 1999 r. Otrzymywał wydruki co miesiąc, gdzie przez cały czas był uwidoczniony zysk rzędu 2-3%

12013 J. K. (3)(k. 3196-98 – t. 16, (...)-48310 t. 241) zeznał, że inwestował w firmie (...)i tam jakiś pracownik go uprzedził, że ta firma się zlikwiduje i że powstaje inna o podobnym charakterze. Wypłacił pieniądze z zyskiem z (...)i wpłacił do (...)i wtedy poznał E. D. (1). Przed Sądem zeznał, że z informacji uzyskanych przed podpisaniem umowy wynikało, że nowa spółka przejmuje działalność tej firmy (...). Zeznał, że zyski w 1999 r. były rzędu 20 % w skali roku.

12014 P. G. (5) (k. 35713 – 35715 t. 179, (...)-48311 t. 241) zeznał, że według wydruków nie ponosił żadnych strat, a zyski miesięczne były na poziomie 2 do 4,5%.

12015 Był klientem od 99 r. - nie pamięta miesiąca, został zachęcony przez M. S. (2), który był jego znajomym. Istotne dla niego było też to, że spółka była obsługiwana przez (...) Bank, który uważał, za solidny bank.

12016 J. B. (3) (k. 16361 t. 82, 48312 t. 241) zeznał, że klientem spółki był od początku funkcjonowania spółki. Był znajomym M. S. (2), a E. D. (1) poznał, kiedy ten pracował w firmie (...), ale do tej firmy nie zainwestował swoich pieniędzy. Potem dowiedział się od M. S. (2), że razem z E. D. (1) zakłada spółkę zajmującą się inwestycjami na rynku forex i zdecydował się zostać jej klientem. Zeznał, że nie dysponuje już dokumentami z tamtego okresu, wydaje mu się, że w początkowym okresie spółka chyba 3 razy informowała o stratach, a później już cały czas były zyski na poziomie 2 do 5 %. Dowiedział się o wyjściu M. S. (2) ze spółki, ale do końca funkcjonowania spółki nie wiedział, że coś w spółce dzieje się nieprawidłowo.

12017 W taki sam sposób na temat inwestowania za pośrednictwem spółki w 1999 r. zeznawali także inni świadkowie w postępowaniu przygotowawczym.

12018 B. P. (3) (t. 98 k. 19458 –19459) zeznała, że była klientem spółki od lutego 1999 r., ponieważ jej mąż był dobrym znajomym E. D. (1). Zeznała, że tylko w sierpniu 1999 r. była strata, a we wszystkich pozostałych miesiącach na statementach był wykazywany zysk z transakcji. Dołączyła do zeznań stosowne dokumenty (k. 19461- 19520)

12019 Pierwszy ze statementów pochodził z 9 kwietnia 1999 r. i był w nim naliczony zysk w kwocie 111 160 zł. Z kolejnych statementów wynika, że na koniec kwietnia 1999 r. był zysk 207 000 zł, na koniec maja 195 000 zł, na koniec czerwca 146 000 zł, lipiec 258 600 zł itd. Tylko w sierpniu 1999 r. była strata 120 000 zł, ale już we wrześniu był zysk 338 000 zł.

12020 W statementach z całego 2000 r. były naliczane zyski w ogromnych kwotach i były też duże wypłaty z konta.

12021 A. S. (2) (k. 19523-19620) zeznał, że cały czas były zyski. Dołączył statementy od lutego 2000 i we wszystkich były naliczane zyski, zeznał, że nie było ani jednego miesiąca ze stratą.

12022 K. W. (4) (k. 15018-15920 - t. 76) zeznała, że była klientem spółki od sierpnia 1999 r. i cały czas dostawała informacje o zyskach.

12023 K. S. (5) (k. 36125-36126 t. 181) zeznała, że umowę podpisała we wrześniu 1999 r., dostawała wydruki, na których zawsze były zyski, nie było wykazywanych strat.

12024 Przedstawiła dokumenty. W statemencie z października 1999 r. był odnotowany zysk 3 700, a za wrzesień, przy pierwszej wpłacie w kwocie 60 000 zł – był wykazany zysk 4100 zł, w grudniu 1999 r. był wykazany zysk 4700 zł przy kapitale 83 900. Przedstawiła jeszcze kilka statementów – wszędzie wykazywany był zysk. (dokumenty k. 36127-36140).

12025 M.. N. (k. 41610 t. 209) zeznał, że był klientem od czerwca 1999 r. i cały czas dostawał informacje o zyskach.

12026 G. D. (3) (t. 159) zeznała, że zawarła umowę we wrześniu 1999 r. i cały czas otrzymywała wydruki z wykazanym zyskiem.

12027 T. W. (t. 204) zeznał, że był klientem spółki od lutego 1999 r. i cały czas były zyski.

12028 K. O. (t. 196), zeznał, że był klientem od maja 1999 r. i nigdy w wydrukach nie było wykazanej straty.

12029 A. D. (k. 45849-50 t. 229) zeznał, że był inwestorem od 1999 r. do 2005 r., miał cały czas zyski i w 2005 r. wszystko wypłacił.

12030 Z. P. (3) (k. 41576-77 – t. 208) zeznał, że był inwestorem od czerwca 1999 r. i cały czas były zyski rzędu 3 - 3,5 %

12031 Z. K. (2) (k. 41010 – t. 206) zeznał, że był inwestorem od lipca 1999 r. Przedstawił statementy z sierpnia i września 1999 r. i były w nich zyski - za sierpień ponad 5%, a za wrzesień 10 %.

12032 Analiza zeznań tych świadków oraz dokumentów przez nich przedłożonych prowadzi do jednoznacznego wniosku że od samego początku funkcjonowania spółki klienci byli wprowadzani w błąd, co do osiąganych zysków, otrzymywali statementy, na których uwidoczniony był co miesiąc pokaźny zysk, podczas, gdy w tym czasie zysków w zasadzie nie było, a wręcz przeciwnie były duże straty. Zeznania tych świadków w tej kwestii są logiczne, spójne i zbieżne.

12033 Oskarżony E. D. (1) pytany o tę kwestię przyznał, że od początku podawał klientom w statementach nieprawdziwe dane, ponieważ wiedział od klientów, że jeśli nie będzie zysków na w miarę stałym poziomie, to wycofają oni swoje pieniądze ze spółki.

12034 Przy okazji tych zeznań wyszła na jaw jeszcze jedna istotna kwestia, a mianowicie to, że oskarżony E. D. (1) inne statementy przekazywał klientom a inne do księgowości. Wyszło to na jaw dlatego, że dwóch z przesłuchiwanych na rozprawie świadków na wezwanie Sądu przyniosło na rozprawę stetamenty z początkowego okresu funkcjonowania spółki. Byli to świadkowie Z. F. i Ł. R. (2). Sąd następnie dokonał porównania tych dokumentów, z dokumentami, jakie znajdowały się segregatorze księgowej o nr (...). Porównanie to wykazało, że dane z tych samych miesięcy były zupełnie odmienne. Świadkowie oczywiście nie mieli świadomości takiego stanu rzeczy, ponieważ nie mieli dostępu do dokumentów, jakie otrzymywała ze spółki księgowa.

12035 Oskarżony E. D. (1) przyznał, że zarówno jedne jak i drugie stetamenty były tworzone przez niego. Wyjaśniał, że klienci otrzymywali inne statementy - zawierające nieprawdziwe dane, natomiast statementy przekazywane księgowej zawierały prawdopodobnie prawdziwe dane. Stwierdził, że nie jest tego pewny na 100 % ponieważ nie przypomina sobie statementów przekazywanych księgowej,

12036 Istotne znaczenie dla ustaleń czynionych w tej sprawie miały zeznania świadków, którzy byli pracownikami spółki.

12037 B. G. (3)i G. J. (4)byli pracownikami spółki, którzy zajmowali się kontaktami z klientami, przedstawiali przyszłym klientom ofertę spółki, zachęcali do zainwestowania pieniędzy, a później „opiekowali” się klientami. W spółce wykonywali raczej czynności techniczne, przygotowywali korepondecję, przywozili też z banku pieniądze w oparciu o wystawione przez wspólników czeki, zdarzało się, że przyjmowali od klientów wpłaty gotówkowe i przekazywali klientom wypłaty gotówkowe.

12038 Analiza ich zeznań prowadzi do wniosku, że ich zeznania w dużej mierze są wymijające, zwłaszcza te składane przed Sądem, ponieważ od czasu upadku spółki minął już długi okres, a im jako pracownikom nie zostały postawione żadne zarzuty, zatem przestali się obawiać, że mogą zostać pociągnięci do odpowiedzialności karnej. We wszystkich jednak zeznaniach tych świadków widoczna jest pewna asekuracja i wynikające z niej przedstawienie swojej roli w spółce jako roli mało znaczącej. Świadkowie ci, choć jak wynika z ich zeznań, byli nie tylko pracownikami spółki, ale byli też od wielu lat dobrymi kolegami E. D. (1), twierdzili, że przez cały okres funkcjonowania spółki nie wiedzieli o jakichkolwiek kłopotach spółki, o fałszowaniu wyników. Twierdzili, że cały czas byli przekonani, że spółka przynosi zyski. Przed Sądem składali zeznania wymijające, co do większości istotnych kwestii, powoływali się na brak wiedzy w tym zakresie lub na brak pamięci. W większości ich zeznania dotyczą kwestii technicznych funkcjonowania spółki.

12039 B. G. (3) zeznał, że dopiero 16 kwietnia 2007 r. E. D. (1)i A. K. (3)poprosili go i powiedzieli mu, że firma ma problemy z płynnością finansową spowodowane nietrafionymi pozycjami. Polecili mu wypłacać zlecenia do 50 000, a co do większych zleceń – miały być wstrzymane wypłaty na okres około 3 miesięcy.

12040 W ocenie Sądu zeznania B. G. (3), że do końca funkcjonowania spółki nie wiedział o faktycznej sytuacji w spółce są nieprawdziwe. Świadczy o tym między innymi to, że zarówno B. G. (3)jak i członkowie jego rodziny na początku 2007 wypłacili ze spółki całe swoje depozyty klienckie. B. G. (3)tłumaczył ten fakt podobnie jak wszyscy inni pracownicy, którzy byli jednocześnie klientami spółki (J. K. (4), G. J. (4)), że wypłata miała miejsce w związku z zaplanowanym kupnem nieruchomości. Przyznał jednak przed Sądem, że nie doszło następnie do zakupu tej nieruchomości. W ocenie Sądu doświadczenie życiowe wskazuje, że zeznania te są nieprawdziwe, podobnie jak twierdzenia, że po odejściu M. S. (2)świadek dał wiarę, że odejście to wynikało wyłącznie z konfliktu między M. S. (2)a A. K. (3)i nie zauważył żadnych innych powodów tego odejścia.

12041 Podobnie wymijające zeznania składał G. J. (4) , aczkolwiek w jego zeznaniach zwłaszcza tych z postępowania przygotowawczego było nieco więcej szczegółów istotnych w tej sprawie. Świadek zeznał wówczas, że klienci, którzy zamierzali podpisać umowę, byli zapewniani, że E. D. (1)ma duże doświadczenie i że ryzyko strat jest minimalne. Z bardziej nieufnymi były podpisywane aneksy, w których gwarantowano zabezpieczenie maksymalnych strat do 10 % od kwoty depozytu. Ten procent był określony na podstawie rzekomej umowy z bankiem, o której powiedział mu E. D. (1).

12042 Te zeznania świadka są w ocenie Sądu wiarygodne, ponieważ znajdują potwierdzenie z zeznaniach wielu świadków – pokrzywdzonych, którzy opisywali, że tak właśnie byli zachęcani do podpisania umowy.

12043 Zeznania te świadczą o ewidentnym wprowadzaniu klientów w błąd, bo od samego początku z transakcji forex były straty, a zatem ryzyko związane z tym transakcjami było bardzo wysokie. Specyfika tych transakcji jest taka, że one same w sobie są ryzykowne, a w tym konkretnym przypadku spółka już w praktyce doświadczyła tego, jak trudno o zyski, a nawet jeśli się one pojawiają, to jak trudno jest je zrównoważyć ze stratami. Jeszcze bardziej wprowadzano w błąd tych klientów, z którymi podpisywano aneksy o ograniczeniu ryzyka, powołując się dodatkowo na umowę z bankiem, której- jak przyznał sam E. D. (1) przed Sądem - nie było.

12044 G. J. (4)zeznał także w postępowaniu przygotowawczym, że M. S. (2)traktował firmę „jak kurę znoszącą złote jajka”, która stanowiła dla niego źródło dochodów i zysków. Stwierdził, że „w sytuacji, gdy firma przestała być kurą postanowił się z niej ewakuować”.

12045 Przed Sądem zeznając w obecności M. G. (2) J.próbował tę wypowiedź złagodzić, twierdząc, że niewłaściwie to zostało zapisane do protokołu, jednak to tłumaczenie w ocenie Sądu jest zupełnie nielogiczne i niewiarygodne. Zeznania w postępowaniu przygotowawczym miały jasną i przejrzystą formę i treść, a świadek przed podpisaniem je przeczytał i nie zgłaszał uwag. To stwierdzenie świadka dotyczące firmy jako kury znoszącej złote jajka jest bardzo znamienne, ponieważ wskazuje wprost, że świadek wiedział na bieżąco, dlaczego M. S. (2)odszedł, wiedział, że spółka ma kłopoty finansowe i opisał to mówiąc, że jak firma przestała być taką kurą (w domyśle znoszącą złote jajka), to M. S. (2)„postanowił się z niej ewakuować”.

12046 W ocenie Sądu G. J. (4) wiedział już wówczas, co dzieje się w firmie, jednak nie chciał się podczas przesłuchań do tego przyznać, obawiając się, że również on może być pociągnięty do odpowiedzialności, skoro nadal pracował w firmie i nadal zachęcał klientów do inwestowania w tej spółce. Z tej przyczyny starał się wykazać, że tylko się domyślał, że coś jest nie tak i baczniej się zaczął temu przyglądać. Przyznał, że nieprawidłowości w firmie zaczął obserwować od odejścia M. S. (2), że odejście M. S. (2)nie zostało upublicznione, że zaczęli się wycofywać klienci, którzy byli od M. S. (2)i wypłacano im depozyty.

12047 G. J. (4) zeznał także w istotnej kwestii fałszowania gwarancji bankowych przez E. D. (1). Podał, że w styczniu 2007 r. po raz ostatni wypełniał wnioski o gwarancje dla tych klientów, którym poprzednie gwarancje kończyły się z dniem 31.01.07, a załatwiał je E. D. (1). Potwierdził też, że wtedy A. G. (1) z (...) Banku zażądała dokumentów między innymi bilansów, co E. D. (1) zdenerwowało i poszedł załatwiać wszystko bezpośrednio z dyrektorem (...) Banku (...) z pominięciem G.. Później E. D. (1) mówił, że wszystko załatwił pozytywnie z dyrektorem O.. W tym samym czasie A. G. (1) została przeniesiona w Banku na inne stanowisko. Zeznał, że 31 stycznia 2007 r. pytał E. D. (1) o te gwarancje i dostał odpowiedź, że ich jeszcze nie ma, a dostał je następnego dnia rano, kiedy bank nie był jeszcze czynny. To zeznanie świadka potwierdza fakt, że E. D. (1) podrobił gwarancje, o które wtedy klienci spółki się ubiegali.

12048 Świadek znając mechanizmy gwarancji potwierdził też, że sfałszowanie gwarancji miało na celu zwolnienie kwot zabezpieczających gwarancje, a mogły to być wówczas kwoty rzędu 50 000 000 zł, dzięki czemu E. D. (1) mógł nimi zadysponować.

12049 Po okazaniu mu załącznika nr 2 stwierdził, że widzi taki dokument pierwszy raz i wnioskuje z jego treści, że klienci byli oszukiwani, co do wysokości zysków.

12050 Ten dokument jest istotny, ponieważ są w nim wykazane zyski poszczególnych klientów w grudniu 2006 – są one niewielkie i zupełnie inne niż wykazywane w stetamentach za grudzień 2006.

12051 Odręczne zapisy na tym załączniku należą do księgowej, co świadczy o tym, że księgowa dostawała takie właśnie dokumenty ze spółki, dlatego też jej wyliczenia dotyczące strat i zysków, choć pokazują straty w poszczególnych miesiącach i latach różnią się od wyliczeń biegłej.

12052 W pierwszej linijce tego zestawienia jest globalna kwota zysku 431 540 zł i globalna kwota straty 1 897 480, przy czym zysk jest rozpisany na poszczególnych klientów, a strata nie jest rozpisana.

12053 G. J. (4) zeznał także, że po odejściu M. S. (2) coraz więcej osób wycofywało swoje depozyty, czym był zdziwiony, że klienci, którzy osiągają dobry zysk nagle zabierają swoje pieniądze z firmy.

12054 Przyznał jednocześnie, że on sam i członkowie jego rodziny mieli konta klienckie w spółce i wszyscy wypłacili swoje depozyty na przełomie stycznia i lutego 2007r.

12055 Przyznał także, że część klientów, których obsługiwał wypłaciło wtedy swoje pieniądze, ponieważ poinformował ich o swoim odejściu ze spółki.

12056 W ocenie Sądu te zeznania podobnie jak w przypadku B. G. (3) nie są prawdziwe, a wycofanie depozytów i odejście świadka z firmy w lutym 2007 r. wynikało właśnie z tego, że wiedział już, jaka jest faktyczna sytuacja finansowa spółki.

12057 Świadek zeznał także, że według niego nie było szczegółowego podziału zadań między wspólnikami. Stwierdził także, że w 2004r. była taka informacja w spółce, że firma prowadząc taką działalność, powinna mieć zezwolenie na prowadzenie tej działalności i były na ten temat jakieś rozmowy, ale nie pamięta, jak one się skończyły. Przyznał też, że nie pamięta ani jednego miesiąca z całego okresu funkcjonowania spółki, który zakończyłby się stratą. Pamięta, że najniższy zysk miesięczny był w okolicach 2 %.

12058 Z wyjaśnień E. D. (1) oraz pracowników spółki wynika, że istotną rolę w spółce pełnił R. A. (4) , który był „prawą ręką” E. D. (1) i który wspólnie z E. D. (1) zajmował się wszystkimi wyliczeniami. Był osobą, która prowadziła arkusz kalkulacyjny z wszystkim istotnymi danymi. Niestety R. A. (4) w postępowaniu przygotowawczym został przesłuchany tylko raz, następnego dnia po zatrzymaniu oskarżonych, z tej przyczyny jego przesłuchanie wówczas nie objęło wielu bardzo ważnych zagadnień, bowiem nie była wtedy znana dokładnie jego rola w spółce.

12059 R. A. (4)opisał wówczas w skrócie sposób funkcjonowania spółki, swoje obowiązki, podkreślając, że wszystko, co robił, robił na polecenie E. D. (1), a arkusz kalkulacyjny wypełniał danymi, które podawał mu E. D. (1). Zeznał, że E. D. (1)nigdy nie podał mu strat tylko zawsze zyski, dlatego według jego wiedzy firma nie przynosiła strat. Zyski były zwykle 2-3 %, bo E. D. (1)nie podejmował ryzykownych transakcji. Stwierdził, że nie wie, jaką wiedzę o stanie firmy mieli wspólnicy, nie widział, aby coś sprawdzali. Potencjalnie E. D. (1)mógł oszukiwać swoich wspólników.

12060 Zeznał, że nie wie, jak wspólnicy wypłacali sobie zyski. Mieli też swoje depozyty, ale rozliczeniami depozytów zajmował się zwykle E. D. (1), on robił to sporadycznie na polecenie E. D. (1) i wtedy rozliczał wspólników tak samo jak innych klientów.

12061 Stwierdził, że dwa dni przed 24 kwietnia 2007 r. A. K. (3) powiedział mu że trzeba będzie ogłosić upadłość, bo E. D. (1) go oszukał i na koncie nie ma pieniędzy.

12062 Zeznania R. A. (4)składane przed Sądem były jeszcze bardziej lakoniczne i wymijające, próbował on wykazać, że w spółce był zwykłym pracownikiem i nie wykonywał żadnych istotnych czynności. Na większość pytań odpowiadał, że nie pamięta. Niezgodnie z prawdą zeznał, że dokumenty dla księgowej zawoził tak zapakowane, że nie wiedział, co to za dokumenty. Takie zeznania są niezgodne nie tylko w wyjaśnieniami E. D. (1), ale również z zeznaniami I. G. (1)i G. S., a także pozostałych pracowników spółki, którzy jednoznacznie zeznali, że to R. A. (4)gromadził i przygotowywał dokumenty dla księgowej. Nie miał zatem roli wyłącznie transportowania dokumentów, ale przede wszystkim zajmował się ich przygotowywaniem. Przyznał, że wspólnicy mieli konta klienckie, jednak sprzecznie z wyjaśnieniami E. D. (1)podał, że nie wie, jak były przez wspólników rozdysponowywane prowizje, i jak były przenoszone na konta klienckie wspólników. Pytany o szereg szczegółów, które co do jego roli w spółce pojawiły się w zeznaniach innych świadków i wyjaśnieniach oskarżonych najczęściej powoływał się na to, że nie pamięta.

12063 Taki brak pamięci i wiedzy u tego świadka musi co najmniej dziwić, ponieważ R. A. (4) jak sam przyznał znał się dobrze na transakcjach forex, umiał je przeprowadzać, przygotowywał nawet dla E. D. (1) różnego rodzaju analizy potrzebne do zawierania transakcji. W ocenie Sądu R. A. (4) w dużo większym zakresie niż zeznał, orientował się w faktycznej sytuacji w spółce, jednak obawiając się własnej odpowiedzialności nie przyznał się do tego i złożył zeznania wymijające i niewiele wnoszące do sprawy, a wielu elementach nieprawdziwe, bowiem jego zaangażowany udział szczególnie w kwestiach rozliczeń wspólników i klientów oraz w kwestiach wpłat, wypłat i naliczania zysków potwierdzili wszyscy pozostali pracownicy spółki oraz oskarżeni. Skoro tak szczegółowo zajmował się tymi kwestiami musiał mieć znacznie dalej idącą wiedzę o oszustwach dokonujących się przez lata w spółce, niż się do tego przyznał.

12064 W spółce pracowały także osoby zajmujące się sekretariatem oraz kasą. Kolejno były to S. H. (3), J. K. (4) i A. J. (4).

12065 S. H. (3) (k. 12813-16) pracowała w spółce od 1999 r. do 2003 r., kiedy to rozpoczęła zwolnienie lekarskie w związku z ciążą. Po urlopie macierzyńskim faktycznie już nie pracowała, miała być tylko do dyspozycji i za to otrzymywała wynagrodzenie 2500 zł miesięcznie. O tym jak prowadzić kasę w spółce dowiadywała się od księgowej I. G. (1) - wykształcenia ani praktyki w tym zakresie wcześniej nie miała.

12066 S. H. (3)zeznała, że wpłaty i wypłaty kwitowała dokumentami KP i KW i wpisywała do raportu kasowego. Wypłaty robiła na ustne polecenie E. D. (1)i czasami M. S. (2). M. S. (2)i A. K. (3)bywali w firmie rzadko. Nie wie, czym się zajmowali i dlaczego byli w spółce rzadziej niż E. D. (1). Zeznała, że nie pamięta jakie kwoty wypłacała, nie miała wglądu w konta i nie wiedziała nic o sytuacji finansowej spółki i klientów.

12067 J. K. (4) była szwagierką A. G. (1). W spółce pełniła rolę asystentki i specjalisty do spraw marketingu – pracowała od maja 2003 do lipca 2006 - zajmowała się kasą, raportami kasowymi, gotówką.

12068 Zeznała, że wypłacała także gotówkę prezesom, były to nieraz bardzo duże kwoty. Największe kwoty pobierał M. S. (2), kiedy budował dom, były to nieraz kwoty nawet rzędu kilkuset tysięcy. Przelewami zajmował się R. A. (4). PIT-y 8C robili wspólnie – ona wpisywała dane klientów, R. A. (4)wpisywał do nich zysk, a podpisywał je E. D. (1).

12069 Stwierdziła, że do końca nie miała świadomości, że są straty, cały czas myślała, że były zyski z transakcji. Zeznała, że pieniądze wpłacane w gotówce przez klientów nie były wpłacane do banku, ale były tzw. pieniędzmi obrotowymi, czyli były wypłacane tym klientom, którzy chcieli wypłaty oraz wspólnikom. E. D. (1) ustnie jej mówił, ile któremu klientowi ma wypłacić gotówką. Stwierdziła, że klienci i wspólnicy mieli indywidualne konta, ale ona wypłacając pieniądze nie miała dostępu do stanu tych kont. Wystawiała tylko KW i robiła miesięczne raporty, które przekazywała R. A. (4) a on wprowadzał to do komputera.

12070 Wypłacając gotówkę wspólnikom pisała w raporcie tak jak przy innych klientach, że była to wypłata części depozytu, ale nie miała możliwości sprawdzić, czy im się takie kwoty należały.

12071 A. J. (4) – pracowała w spółce od maja 2006 r., była następczynią J. K. (4), była asystentką prezesa, zajmowała się także kasą. Zeznała, że do kasy klienci wpłacali duże kwoty gotówką a wspólnicy wypłacali gotówką duże kwoty. Ona wystawiała KP i KW. Zeznała, że kiedy były większe wpłaty, to E. D. (1) zabierał pieniądze, mówiąc, że ulokuje je w banku. Wtedy nie wypisywała dokumentów KP czy KW.

12072 Wypłaty dla wspólników robiła na ich polecenie.

12073 Nie miała wglądu do kont, wypłacając pieniądze klientom i wspólnikom opierała się na ustnym poleceniu E. D. (1), nie wiedziała, czy danemu klientowi tyle się należy, nie miała możliwości tego sprawdzić. Zeznała, że inwestowaniem zajmował się E. D. (1) i on był codziennie w firmie. Pozostali wspólnicy byli rzadko i przychodzili tylko, żeby porozmawiać i wziąć pieniądze – zwykle pobierali duże kwoty. Stwierdziła, że do końca nie wiedziała, że firma ma kłopoty finansowe.

12074 Przed sądem zeznała, że raport kasowy robiła tylko ona, natomiast dokumenty KP i KW mogli wystawiać inni pracownicy i mieli dostęp do tych dokumentów.

12075 Zeznała, że wszystkie wypłaty z kasy wykonywała na polecenie szefów, a pod tym pojęciem rozumie każdego ze wspólników. Wykonywała wszystkie ich polecenia. Zeznała, że M. S. (2)bywał w spółce sporadycznie, nie częściej jak raz na 3 tygodnie lub na miesiąc, nie wie, czym się wtedy zajmował. A. K. (3)też rzadko bywał w spółce.

12076 Przed zatrudnieniem w tej spółce nigdzie nie pracowała. Nie miała fachowej wiedzy dotyczącej prowadzenia kasy. Cały zakres obowiązków został jej przekazany przez J. K. (4) i tylko od niej się uczyła tego, jak prowadzić kasę i dokumentację związaną z kasą. Jeśli nie było wspólników, to w kwestii dokonania wypłaty dla klientów pytała B. G. (3), G. J. (4), bądź R. A. (4) i stosowała się do ich poleceń.

12077 Ocena zeznań tych świadków prowadzi do wniosku, że prawie wszystko w codziennym funkcjonowaniu spółki działo się na polecenie E. D. (1), rzadziej M. S. (2) i A. K. (3). Bardzo często były to polecenia ustne nie mające żadnego odzwierciedlenia w dokumentach. Pracownice obsługujące kasę nie miały w tym zakresie żadnej wiedzy i szkolenia, zajmowały się kasą tak, jak polecili szefowie. Z zeznań wszystkich pracownic można wyciągnąć wniosek, że kwestie prowadzenia kasy nie były w tej spółce pilnowane jak należy, większość czynności dotyczących gotówki podejmowana było w wyniku ustnych poleceń. Pracownice nie miały dostępu do kont, zatem nie mogły zweryfikować treści tych poleceń, nie mogły sprawdzić, czy danemu klientowi lub wspólnikowi należy się dana wypłata. Nie mogły też sprawdzić, czy pieniądze wpłacone w gotówce i niejednokrotnie nie odnotowane w dokumentach KP były przekazywane przez E. D. (1) do banku.

12078 Wszyscy pracownicy podobnie wypowiadają się odnośnie częstotliwości wizyt w spółce A. K. (3)i M. S. (2)oraz, że E. D. (1)był codziennie i zajmował się codziennym zarządzaniem i transakcjami forex.

12079 Jeśli porówna się zeznania tych świadków z postępowania przygotowawczego i postępowania sądowego, to jednoznacznie widać, że przed Sądem ww. pracownice spółki idealizowały obraz funkcjonowania spółki w tych aspektach, które ich dotyczyły i w których brały one udział, natomiast co do kwestii problematycznych takich jak funkcjonowanie arkusza kalkulacyjnego, sposób wypełniania tego arkusza przez R. A. (4), wyniki z transakcji foreks – ww. pracownice twierdziły, że nie miały na ten temat żadnej wiedzy, że nie były w to wtajemniczone, że się tym nie interesowały. Bardzo często przed Sądem powoływały się także na to, że różnych kwestii, o które pytał Sąd nie pamiętają.

12080 W ocenie Sądu w tym zakresie są to zeznania asekuracyjne, wymijające i niewiarygodne w świetle doświadczenia życiowego. Zauważyć też należy, że J. K. (4) została zatrudniona w spółce z polecenia A. G. (1) i była jej szwagierką. Miała zatem dostęp do informacji o funkcjonowaniu spółki również od strony (...) Banku, bowiem A. G. (1) była opiekunem spółki z ramienia (...) Banku. J. K. (4) również była klientem spółki, zatem niewiarygodne jest, że nie interesowało ją to, jakie wyniki osiąga spółka na transakcjach forex i że nic na ten temat nie wiedziała. Również ona pobrała ze spółki cały swój depozyt z nienależnymi zyskami, co świadczy o tym, że co najmniej w końcowej fazie funkcjonowania spółki wiedziała, co się w spółce dzieje, mimo, iż była w tym czasie na urlopie macierzyńskim.

12081 A. J. (4) była z kolei przyjaciółką córki M. S. (2) i jej zeznania składane przed Sądem były ewidentnie przygotowane. Nie uszło uwadze Sądu, że A. J. (4) przybyła na salę sądową w towarzystwie córki M. S. (2).

12082 Na większość pytań Sądu odpowiadała, że nie wie lub nie pamięta. Ewidentnie również starła się umniejszyć rolę M. S. (2) w codziennym funkcjonowaniu spółki. Twierdziła, że pojawiał się w spółce bardzo rzadko, średnio raz na 3 tygodnie, co jest wprost sprzeczne z wyjaśnieniami samego M. S. (2) i zeznaniami pozostałych pracowników spółki.

12083 Na niepamięć co do większości kwestii, o które Sąd pytał, powoływała się również S. H. (3). Jej pozycja w spółce również była niejednoznaczna, o czym świadczy fakt, że choć nie świadczyła pracy od 2003 r. przez cały czas do końca funkcjonowania spółki otrzymywała wynagrodzenie za pracę.

12084 Spółka zatrudniała jeszcze dwie osoby A. P. (4) oraz I. D.. Obie te osoby były zatrudnione tylko na papierze, żadnej pracy ani w spółce, ani dla spółki nie świadczyły.

12085 A. P. (4)jest siostrą E. D. (1), natomiast I. D.przez długi czas utrzymywała bliskie stosunki z M. S. (2)i jak sama przyznała takie fikcyjne zatrudnienie stanowiło swoiste wynagrodzenie ze strony M. S. (2). I. D.również miała swój depozyt, z tym, że – jak sama przyznała - pieniądze na ten depozyt przekazał M. S. (2). Również I. D.pobrała cały depozyt wraz z nienależnymi zyskami przed upadkiem spółki.

12086 W spółce przez pewien czas zatrudniony był także T. S.. Świadka tego nie udało się przesłuchać bezpośrednio przed Sądem, ponieważ zostało ustalone, że przebywa za granicą, ale nie jest znane jego dokładne miejsce pobytu. (vide k. 47193, 47189, 47211, 47311)

12087 W tej sytuacji Sąd włączył w poczet materiału dowodowego zeznania tego świadka składane w postępowaniu przygotowawczym – w oparciu o art. 391 § 1 kpk. Sąd uznał je za wiarygodne, ponieważ w istotnym dla tej sprawy aspekcie są one zgodne z wyjaśnieniami E. D. (1) a nie ma materiału dowodowego, który by im przeczył.

12088 T. S. (k. 11470-11472) zeznał, że zaczął pracować w tej spółce od 2004 r., wykonywał transakcje i dla spółki i prywatnie dla E. D. (1). Pracował od marca do grudnia 2004. Przyznał, że transakcje, które wykonywał zwykle przynosiły straty, o czym E. D. (1) wiedział. Zeznał, że kontaktował się tylko z E. D. (1), pozostałych wspólników nie znał. Stwierdził, że rynek forex jest bardzo trudny i trudno na nim zarobić

12089 Kolejną grupę świadków, którzy zostali przesłuchani w tej sprawie stanowili pracownicy (...) Banku, którzy w ramach czynności zawodowych mieli kontakt ze spółką w czasie jej funkcjonowania.

12090 Opiekunem spółki z Oddziału Korporacyjnego (...) Banku aż do początku 2007 r. była A. G. (1) .

12091 W postępowaniu przygotowawczym opisała ona proces wystawiania gwarancji na zlecenie banku oraz podała, kiedy bank wystawił ostatnie gwarancje. Zeznała, że spośród wspólników kontaktowała się tylko z E. D. (1)- z pozostałymi wspólnikami nie miała kontaktu, choć widywała ich w spółce.

12092 Kontakty z E. D. (1) miały miejsce kilka razy w miesiącu – zwykle dot. gwarancji

12093 Zeznała, że po listopadzie 2006 r. bank nie wystawiał już nowych ani nie przedłużał dotychczasowych gwarancji, ponieważ firma nie przekazała do banku żądanych dokumentów, czyli bilansu, rachunku wyników, zestawienia depozytów klientów, o które bank poprosił, Zeznała, że na spotkaniu z E. D. (1)w listopadzie 2006 r. E. D. (1)powiedział jej, że M. S. (2)uciekł z firmy, kiedy się dowiedział, że brakuje w firmie 50 000 000 zł. Poinformowała o tym analityka M. B. (5), M. W. (4)i dyrektora K., a ten zarządził, aby zwrócić się do firmy o dane finansowe. Tych danych spółka nie nadesłała, mimo ponagleń i z tego też powodu wygasły i nie zostały przedłużone gwarancje, których termin właśnie upływał. Część gwarancji natomiast spółka zwróciła przed terminem ważności.

12094 Dalej opisała rachunki, jakimi dysponowała spółka w (...) Banku i przyznała, że zarówno ona jak i inni pracownicy banku zajmujący się obsługą firm mieli w systemie podgląd, co dzieje się na rachunku firmy.

12095 Przyznała, że bank miał obowiązek monitorowania sytuacji finansowej spółki – uzyskiwał bilans, rachunek wyników, kwartalne Pity.

12096 Zeznała, że kilka dni przed zatrzymaniem przyszedł do banku A. K. (3)z dokumentem, który, jak twierdził, otrzymał od E. D. (1)– bank udzielił mu informacje, że dane zawarte w tym dokumencie są nieprawdziwe.

12097 Przed sądem zasadniczo potwierdziła zeznania z postępowania przygotowawczego

12098 Przyznała, że została zwolniona z pracy w 2007 r., ponieważ bank uznał, że mogła doprowadzić do konfliktu interesu, ponieważ była jednocześnie klientem tej spółki.

12099 Przyznała, że miała wgląd w rachunek bieżący spółki twierdząc przy tym, że transakcje forex nie były widoczne na tym rachunku, ale na rachunku inwestycyjnym, do którego nie miała dostępu.

12100 Wyjaśniając o przebiegu spotkania z E. D. (1) w jesieni 2006 r., kiedy powiedział jej o stracie w spółce rzędu 50 000 000 zł stwierdziła, że nie zapytała wówczas E. D. (1) o to, skąd taka strata i czego dotyczy. Przekazała jedynie dyrektorowi K. i analitykowi informacje o stracie, o której powiedział jej E. D. (1).

12101 Stwierdziła, że trudno było uzyskać informacje o wynikach transakcji forex z Departamentu R. (...), dlatego nie miała na bieżąco informacji, jakie wyniki z transakcji forex osiąga spółka. We wcześniejszym okresie przed jesienią 2006 r. otrzymywała od biura rachunkowego prowadzącego księgowość spółki bilanse oraz rachunki zysków i strat, ale nie analizowała tych dokumentów, robił to analityk.

12102 Klientem spółki została chyba w 2004 r. Stwierdziła, że zlecenie wypłaty depozytu złożyła latem 2006 r., a pieniądze otrzymała po koniec listopada 2006 r.

12103 Stwierdziła, że E. D. (1) nie powiedział jej, że naliczał klientom fikcyjne zyski.

12104 Zeznała, że pytała E. D. (1), dlaczego klienci zwracają gwarancje, których termin ważności jeszcze nie upłynął i uzyskała odpowiedź, że klienci chcą w ten sposób zwolnić te środki finansowe, które są zabezpieczeniem pod gwarancje, aby mieć większy kapitał do gry na rachunku inwestycyjnym.

12105 Oceniając zeznania A. G. (1)stwierdzić należy, że zeznania składane w postępowaniu przygotowawczym dotyczyły w większości kwestii technicznych i w ocenie Sądu są to zeznania wiarygodne. Potwierdzają one ustalenia Sądu dotyczące gwarancji bankowych, kont bankowych spółki, zabezpieczeń. Z zeznań tych wynika także jednoznacznie, że A. K. (3)i M. S. (2)nigdy się nie zwracali do A. G. (1)o informacje. Wynika z nich także, że A. G. (1)od jesieni 2006 r. wiedziała o bardzo złej sytuacji spółki.

12106 Zdaniem Sądu niewiarygodne są jej zeznania w tym przedmiocie składane przed Sądem. Po pierwsze są niezgodnie z wyjaśnieniami E. D. (1), który wyjaśnił, że poinformował A. G. (1) nie tylko o stracie, ale i o naliczaniu fikcyjnych zysków. W ocenie Sądu E. D. (1) nie miał powodu, aby w tym zakresie wyjaśniać nieprawdziwie, natomiast A. G. (1) miała interes w tym, aby tę informację zataić i nie przyznać się do tego także podczas przesłuchań, ponieważ ona także wykorzystała tę informację do własnych celów, a mianowicie dokonała wtedy wypłaty całego depozytu wraz z nienależnymi jej fikcyjnie dopisywanymi zyskami. Takiej wypłaty dokonała wtedy także jej szwagierka J. K. (4).

12107 Zeznania A. G. (1) są też niezgodne z zeznaniami J. B. (4), z których wynika jednoznacznie, że w tamtym okresie A. G. (1) zwracała się do niego o informacje o wynikach spółki na transakcjach i on ją informował o dużych stratach. Ona sama wyrażała zaniepokojenie, mówiła, że niedługo skończą się spółce pieniądze. Według zeznań J. A. (3) G. miała podgląd do konta spółki i mogła śledzić wyniki z transakcji forex, które na tym koncie zapisywane były z plusem lub z minusem. J. B. (4) zeznał też jednoznacznie, że transakcje forex nie były rozliczane na jakimś odrębnym koncie inwestycyjnym, ale na zwykłym koncie spółki, do którego A. G. (1) miała wgląd.

12108 O tym, że A. G. (1) wiedziała, co się dzieje w spółce świadczy też to, że szybko wycofała wtedy ze spółki swoje pieniądze. W tym czasie również część innych pracowników banku, którzy mieli depozyty w tej spółce, wycofała swoje pieniądze.

12109 Oceniając działania A. G. (1), jak również innych pracowników banku stwierdzić należy, że wręcz razi brak aktywności po stronie A. G. (1) i ogólnie po stronie Banku od jesieni 2006 r., bo przecież wówczas pracownicy banku mogli bardzo łatwo sami sprawdzić wszystkie istotne dane dotyczące sytuacji finansowej spółki, a nie podjęli w tym zakresie żadnych działań. Widzieli też, że zmniejsza się zabezpieczenie pod transakcje, widzieli, że zwiększa się liczba wypłat, widzieli, że są zwracane gwarancje bankowe i zmniejsza się zabezpieczenie pod gwarancje, choć przecież latem 2006 r. E. D. (1) przedłużał umowę i limit na gwarancje na kwotę 50 mln złotych. Nie wyciągnęli z tego żadnych wniosków.

12110 Z zeznań A. G. (1)i innych pracowników (...)Banku wynika jeszcze jedna istotne kwestia, a mianowicie to, że gdyby M. S. (2)i A. K. (3)chcieli mieć obiektywne i pewne informacje o sytuacji spółki, to mogli je w banku uzyskać przede wszystkim w Departamencie R. (...), gdzie spółka miała również swojego opiekuna. W okresie ostatniego roku był nim J. B. (4), który znał wyniki transakcji i wiedział, jak zmniejsza się zabezpieczenie pod transakcje. Zeznał on, że gdyby o szczegółowe informacje zwrócili się pozostali wspólnicy, to po zweryfikowaniu, czy rzeczywiście są wspólnikami, udzieliłby im pełnych informacji.

12111 Pracownikami Banku z Departamentu R. (...) byli B. G. (4) (wicedyrektor tego departamentu) J. L. (3), M. M. (11), J. B. (5) i J. B. (4). Zeznania pierwszych trzech wymienionych świadków mają mniejsze znaczenie, ponieważ nie byli opiekunami spółki i kontakty ze spółką, a dokładnie z E. D. (1) mieli raczej rzadkie. Ich zeznania są o tyle istotne, że potwierdzają zeznania J. B. (4) oraz wszyscy ci świadkowie obserwowali upadek spółki, wiedzieli, że spółka ponosi ogromne starty z transakcji forex i jako fachowcy w tej dziedzinie zbieżnie zeznali, że przyczyną tego stanu rzeczy były złe decyzje inwestycyjne E. D. (1).

12112 B. G. (4) opisał na przykładach, jak dokonuje się transakcji na rynku forex za pośrednictwem (...) Banku.

12113 Odniósł się do wykazu transakcji za okres od 22.02.01 do 5.04.07. i zeznał, że globalnie w całym tym okresie spółka na transakcjach WTT poniosła stratę rzędu 71 mln zł (k. 11210 oraz zestawienie zbiorcze z tym samym wynikiem k. 10657-58)

12114 Zeznał, że Departament R. (...) Banku nie sprawdzał, czy klient posiada zezwolenia czy licencje.

12115 Podał, że na opcjach walutowych spółka zarobiła w całym okresie 13 055 666,65 zł – (vide k. 10656 t. 54)

12116 Przed sądem zeznał dodatkowo, że opiekunem korporacyjnym spółki była A. G. (1), która kontaktowała się z nim w sprawie funkcjonowania spółki w zakresie transakcji forex – na pewno pod koniec 2006 roku pytała o to, jak spółka sobie radzi, jakie ma wyniki na tych transakcjach i na pewno poinformował ją zgodnie ze stanem rzeczywistym, czyli, że spółka w ostatnim okresie odnotowuje straty. W tym zakresie zeznania tego świadka potwierdzają zeznania J. B. (4).

12117 Świadek zeznał, że choć A. K. (3) został mu przedstawiony chyba w 2002 r., to później nigdy nie zwracał się do niego o informacje dotyczące transakcji zawieranych przez spółkę na rynku walutowym.

12118 J. B. (5) zeznawał w głównej mierze o samych mechanizmach transakcji, zeznał, że z E. D. (1) miał bardziej sporadyczne kontakty i nie miał pełnej wiedzy, czy przeważały zyski, czy straty z transakcji przeprowadzanych przez spółkę.

12119 M. M. (11) zeznała, że sporadycznie zawierała transakcje na zlecenie E. D. (1). Opisała, jak wyglądały transakcje. Zeznała, że pracownicy Departamentu R. (...)przyjmujący zlecenie nie wnikali, do kogo należą środki, którymi obracała spółka. Jeśli tylko istniało na kocie kaucyjnym zabezpieczenie dla transakcji (3 % wartości nominalnej transakcji), nie mogli odmówić przeprowadzenia transakcji. Jeśli E. D. (1)chciał dokonać transakcji powyżej zabezpieczenia, był o tym informowany i zawierał transakcję mniejszą. System nie pozwalał na zawarcie transakcji większej niż ta, dla jakiej było zabezpieczenie. Mieli dostęp do rachunku spółki i widzieli ile jest na nim środków, mogli też wydać dyspozycję do innego wydziału, aby przeksięgował odpowiednią ilość środków na konto kaucyjne. W ostatnim okresie większość transakcji kończyła się stratą.

12120 Po każdej transakcji klient dostawał potwierdzenie transakcji, z którego mógł obliczyć, czy ma zysk, czy stratę.

12121 Zeznała, że rynek forex jest trudny i nieprzewidywalny a inwestowanie na nim oparte jest na analizach rynku i danych makroekonomicznych.

12122 W miarę upływu czasu zdawali sobie sprawę jako zespół, że spółka traci na transakcjach, że zmniejsza się kwota zabezpieczenia pod transakcje.

12123 Zeznała, że jest taka zasada, że diler powinien być w kontakcie z account menagerem firmy, którym wtedy była A. G. (1). Ona również miała podgląd do tego, co dzieje się na rachunku firmy. Mogła również uzyskać na bieżąco informację o wysokości kaucji zabezpieczającej pod transakcje. Zeznała, że może domniemywać, że A. G. (1) wiedziała, co się działo z transakcjami spółki, bo powinna interpretować to, co było widać na koncie, a było widać, że częściej są odnotowywana straty niż zyski.

12124 Zeznała, że na rachunku klienta widać po rozliczeniu danej transakcji, czy z tej transakcji jest zysk czy strata. Wszyscy w zespole wiedzieli, że kwoty transakcji były duże, ale z marnymi efektami - zwykle ze stratami.

12125 Zeznała, że M. S. (2)i A. K. (3)w czasie funkcjonowania spółki nie kontaktowali się z nią. Zeznała, że w zespole dziwili się i rozmawiali o tym, że spółka zawiera kolejne transakcje przynoszące straty, jednak nie mieli prawa odmówić przeprowadzenia transakcji, jeśli klient dzwonił i taką transakcję zlecał a miał na nią zabezpieczenie.

12126 Zeznała, że w kwietniu 2007 dostali informację od dyrektora Departamentu, że mają zakaz dokonywania dalszych transakcji. Dowiedzieli się, że A. K. (3) przyszedł z jakimiś dokumentami, które okazały się sfałszowane.

12127 J. B. (4) powiedział jej, że A. K. (3) przyszedł z jakimiś dokumentami, że był zdenerwowany, szukał odpowiedzi.

12128 Zeznała, że dziwiła się i zastanawiała, jak spółka rozpisuje zyski i straty na poszczególnych klientów, skoro wszystkie pieniądze wrzucone są do jednego worka. Zeznała, że obsługiwali innych klientów, którzy obracali środkami pieniężnymi innych osób, ale wtedy każda z tych osób miała swój rachunek w banku i na tym rachunku były robiony transakcje, czyli było indywidualne rozliczenia każdego klienta. Nigdy jednak o tę kwestię E. D. (1) nie pytała.

12129 Zeznania tego świadka są istotne, ponieważ potwierdzają zeznania J. B. (4)tak co do strat z transakcji zawieranych przez E. D. (1), jak i co do tego, że A. G. (1)miała pełny dostęp do danych i mogła wiedzieć, jak spółka sobie radzi na transakcjach forex. Potwierdziła też zeznania J. B. (4), co do przebiegu wizyty A. K. (3) w Banku. Nie była co prawda uczestnikiem tego spotkania, ale otrzymała informacje o nim od J. B. (4)zaraz po tym spotkaniu.

12130 J. L. (3) zeznała, że czasem, kiedy nie było opiekuna spółki, to robiła dla spółki transakcje. Zeznała tak jak pozostali pracownicy tego departamentu o tym, jak przeprowadza się takie transakcje. Zeznała, że ich nie interesowało skąd spółka ma pieniądze, interesowało ich tylko, aby spółka miała zabezpieczenie dla danej transakcji i aby transakcję zgłaszała osoba uprawniona.

12131 Najistotniejsze w tej grupie świadków są zeznania J. B. (4) , który był opiekunem spółki w Departamencie R. (...)w ostatnim okresie funkcjonowania spółki od kwietnia 2006 r. Świadek ten opisał i wyjaśnił, na czym polegają Walutowe Transakcje Terminowe (WTT) i opcje walutowe.

12132 Z jego zeznań wynika, że od 2001 do 2007 spółka straciła 71 344 575,96 zł.

12133 W czasie, kiedy był opiekunem spółki większość transakcji kończyła się stratą.

12134 Przed sądem dodał, że w czasie kiedy był opiekunem spółki kilkakrotnie dzwonił do niego opiekun spółki z ramienia oddziału korporacyjnego - A. G. (1) i pytała, jak spółka sobie poczyna. Udzielał jej wówczas informacji, jakie są wyniki spółki na transakcjach forex. Kilkakrotnie rozmawiał z A. G. (1), która wyrażała obawy o stan finansów spółki.

12135 Spółka była dobrym klientem dla banku. Przynosiła bankowi duże dochody, bo zawierała dużo transakcji. A. G. (1) była zaniepokojona stratami, które firma ponosiła i obawiała się, że niedługo może zabraknąć pieniędzy. Oceniał, że jej wiedza o firmie była znacznie głębsza niż jego.

12136 Zeznał, że w czasie, kiedy obsługiwał spółkę, nie miał żadnego kontaktu z M. S. (2) i A. K. (3). Jedyny kontakt z A. K. (3) to był kontakt, kiedy A. K. przyniósł do banku dokumenty, które spowodowały, że bank podjął decyzję o zaprzestaniu współpracy ze spółką. A. K. (3) pokazał na tym spotkaniu dokument podpisany przez osobę z banku z innej komórki, która zajmowała się rozliczaniem transakcji. Na tym dokumencie widniały kwoty nierzeczywiste, wielokrotnie większe niż kwoty rzeczywiste. Był też wykaz transakcji, które klient miał aktualnie zawarte - ten wykaz był zdecydowanie zawyżony w stosunku do skali transakcji, jakie spółka zwierała w tym czasie. Były to zupełnie inne transakcje, niż spółka w ostatnim czasie zawierała. Zeznał, że wyraził podejrzenie, że dokument może być sfałszowany. Zrobił kopię i przekazał swojemu przełożonemu B. G. (5). On od razu podjął decyzję, żeby już z tym klientem nie zawierać transakcji.

12137 Świadek zeznał, że powiedział A. K. (3), że takich środków już dawno nie ma na rachunku i że takie transakcje ostatnio nie były zawierane, powiedział, jaki jest aktualny stan rachunków. A. K. (3) powiedział, że dostał ten dokument od E. D. (1).

12138 Wcześniej ani A. K. (3)ani M. S. (2)nie dzwonili do niego i nie pytali o stan środków i wyniki transakcji.

12139 Zeznał, że jeśli wspólnicy byli upoważnieni, to telefonicznie mogli uzyskać informację o wynikach transakcji i stanie środków na kontach. Jeśli nie byliby upoważnieni to udzielanie informacji zależało od treści umowy ramowej. Gdyby pojawili się bezpośrednio w banku i przedstawili stosowane dokumenty, to on udzieliłby im informacji, tak jak zrobił to 19 kwietnia 2007 r. w stosunku do A. K. (3).

12140 Zeznał, że wyniki z transakcji były słabe już od dłuższego czasu i było to efektem złych decyzji inwestycyjnych.

12141 Wśród osób w zespole, które zawierały transakcje ze strony banku były opinie, że spółka chyli się ku upadkowi.

12142 Zeznał, że według niego A. K. (3) przyszedł do Banku 19 kwietnia 2007 r., ponieważ chciał potwierdzić, czy dokument otrzymany od E. D. (1) jest autentyczny, czy wskazane tam kwoty są zgodne ze stanem rzeczywistym.

12143 Zeznał, że wszystkie transakcje były rozliczne na rachunku bieżącym. Zatem A. G. (1) mając dostęp do tego rachunku mogła kontrolować, jakie są wyniki transakcji. Zeznał, że nie ma czegoś takiego jak konto inwestycyjne.

12144 Analizując zeznania tego świadka Sąd doszedł do przekonania, że są one wiarygodne. Zeznania te są istotne w odniesieniu do dwóch kwestii – pierwsza to stanowisko A. G. (1) w tej sprawie. Wskazują one, że A. G. (1) co najmniej od czasu, kiedy J. B. (4) został opiekunem spółki – wiedziała o sytuacji w spółce, o stratach z transakcji.

12145 Druga kwestia to taka, że wspólnicy M. S. (2)i A. K. (3), gdyby chcieli, to wszystkiego mogliby się dowiedzieć wcześniej niż się dowiedzieli – właśnie w banku od J. B. (4), bo on wiedział w oparciu o wyniki transakcji i dane na rachunku bankowym, że spółka chyli się ku upadkowi.

12146 Zeznania J. B. (4) potwierdzają również wyjaśnienia A. K. (3) dotyczące jego wizyty w banku i treści dokumentu, który ze sobą wówczas przyniósł.

12147 Nie można jednak z tego faktu wyciągać wniosków, że wersja A. K. (3) o zakresie oszukania go przez E. D. (1) jest w pełni prawdziwa, ponieważ świadek B. na ten temat żadnej wiedzy nie miał. Jest prawdopodobne, że E. D. (1) w pewnym zakresie zataił dokładne dane o stanie kont przed A. K. (3), ewidentnie jednak informował A. K. (3) o stratach i o tym, że one narastają, podawał A. K. (3) kolejne dane o tym świadczące, informował o zwiększeniu strat i zmniejszeniu depozytów klientów. Przebieg wizyty A. K. (3) w Banku wskazuje jednak, że w pewnym zakresie E. D. (1) zataił przed nim dane o stanie kont, stąd zdenerwowanie i zdziwienie A. K. (3), kiedy dowiedział się, jak małe są te kwoty. Pamiętać jednak przy tym należy, że wizyta A. K. (3) w banku była zaledwie kilka dni przed upadkiem spółki, a w okresie poprzedzającym te wydarzenia duża ilość klientów dokonywała wypłat ogromnych kwot z nienależnymi zyskami, a więc pieniądze na koncie w tym czasie malały w bardzo szybkim tempie z dnia na dzień i na dzień 30 marca 2007 kwota na kontach mogła być wielokrotnie większa niż w dniu 19 kwietnia 2007 r.

12148 Podsumowując zeznania świadków – pracowników Departamentu R. (...) stwierdzić należy, że są to zeznania spójne, logiczne, konsekwentne. Zeznania te w wielu elementach są zbieżne a w innych logicznie się uzupełniają. Świadkowie ci zdaniem Sądu nie mieli interesu w tym, aby zeznawać nieprawdę. Z tych powodów zeznania te Sąd uznał za wiarygodne.

12149 Istotne w tej sprawie są także zeznania M. W. (4) – doradcy z (...) Banku z oddziału korporacyjnego, która była przełożoną A. G. (1).

12150 W postępowaniu przygotowawczym M. W. (4) zeznawała przede wszystkim na temat gwarancji bankowych wystawianych przez (...)Bank na zlecenie spółki (...). Wyjaśniła zasady ich wystawiania, zabezpieczenia oraz opisała sytuację, kiedy po upadku spółki beneficjenci gwarancji zaczęli się zgłaszać do banku z żądaniami wypłaty sum z gwarancji. Opisała też, czym różną się okazane jej gwarancje od oryginałów. Dokonując oględzin kolejno okazywanych gwarancji złożonych przez klientów po upadku spółki stwierdziła, że wszystkie te dokumenty są sfałszowane.

12151 Do jej zeznań (k.30877-82) zostało dołączone zestawienie sfałszowanych gwarancji.

12152 Przed Sądem potwierdziła zeznania składane w postępowaniu przygotowawczym. Zeznała, że w tamtym czasie była szefem zespołu, w którym spółka była obsługiwana, była przełożonym A. G. (1), która była bezpośrednim opiekunem spółki. Stwierdziła, że nie miała osobistego kontaktu ze spółką. Wspólnicy spółki nigdy nie zwracali się do niej w żadnych sprawach. Zeznała, że A. G. (1) miała dostęp do informacji o wynikach osiąganych przez spółkę na transakcjach forex poprzez kontakt z dilerem z Departamentu R. (...).

12153 Zeznała, że nie wiedziała o tym, że A. G. (1) jest jednocześnie klientem tej spółki.

12154 Była jedną z osób, które brały udział po upadku spółki w weryfikowaniu dokumentów składanych przez klientów spółki a dotyczących gwarancji bankowych.

12155 Zeznała, że w ostatnich daniach funkcjonowania spółki spotkała się z A. K. (3). A. K. (3) poprosił ją o dane o stanach kont spółki, miał przy sobie wyciąg z rachunku bankowego obrazujący stan kont niezgodnie z rzeczywistością. Sprawdziła te salda i stwierdziła, że są to dane nieprawdziwe, podała mu dane prawdziwe. A. K. (3) był tą informacją – w jej odczuciu -bardzo zaskoczony.

12156 Oceniając zeznania M. W. (4)Sąd uznał, że są one wiarygodne. Były one spójne i logiczne. Były także zgodne z zeznaniami innych świadków, którzy zeznawali na te same tematy. Dotyczy to przede wszystkim kwestii wystawiania gwarancji bankowych. W tym zakresie zeznania M. W. (4)były zbieżne z zeznaniami A. G. T. D. (1)oraz J. S. (5). Kwestia sposobu sfałszowania dokumentów, na którą zwróciła uwagę M. W. (4)w swoich zeznaniach został potwierdzona w opiniach biegłych z zakresu pisma. Również Oskarżony E. D. (1)przyznał się do takiego sposobu fałszowania dokumentów gwarancji, jaki został dostrzeżony przez świadka, kiedy klienci przynosili do banku te dokumenty.

12157 M. W. (4) potwierdziła także wyjaśnienia A. K. (3) dotyczące jego wizyty w Oddziale Korporacyjnym w dniu 19.04.2007 po wizycie w Departamencie R. (...).

12158 Zeznania M. W. (4) potwierdzają także zeznania J. B. (4), co do dostępu do danych o wynikach transakcji przez A. G. (1). Tym samym potwierdzają, że zeznania A. G. (1) były w tym zakresie nieprawdziwe.

12159 Kolejny pracownik (...)Banku przesłuchany w tym postępowaniu to J. S. (5)- dyrektor Departamentu (...).

12160 Potwierdził on, że 19.04.07 zgłosił się do BankuA. K. (3)i poprosił o weryfikację dokumentu bankowego – informacji o saldach z datą 30.03.07. Okazało się, że dokument ten jest sfałszowany i zawiera nieprawdziwe dane. W związku z tym. 23 kwietnia 2007r. (...)Bank złożył zawiadomienie do Prokuratury.

12161 Świadek opisał dalej podstawowe elementy współpracy (...) Banku ze spółką. Zeznał, że spółka została klientem banku 24.02.99. Dalsze zeznania świadka dotyczyły gwarancji bankowych. Zeznał też, że od 24.04.2007 r. do 01.06. 07r. do banku zgłoszono 24 przypadki sfałszowania gwarancji.

12162 Umowa ramowa dotycząca gwarancji była kilka razy prolongowana – ostatni raz 28.09.06 na okres do 30.09.07 z limitem 50 mln zł.

12163 Przed Sądem potwierdził zeznania składane w postępowaniu przygotowawczym. Wyjaśnił, że sam nie miał żadnego kontaktu ze spółką i jej wspólnikami w czasie jej funkcjonowania. Zetknął się ze spółką dopiero w czasie wykonywania audytu wewnętrznego, co miało miejsce już po upadku spółki.

12164 Przyznał, że pracując nad audytem nie znaleźli żadnych informacji, które wskazywałby, że bank podjął na bieżąco jakieś działania, aby zweryfikować przyczyny zwrotu gwarancji przez spółkę przed terminem ich ważności.

12165 Oceniając zeznania tego świadka Sąd uznał je za w pełni wiarygodne. Świadek przekazał w czasie zeznań te informacje, jakie uzyskał o spółce w czasie audytu. Jest świadkiem obiektywnym, nie miał żadnego kontaktu ze spółką w czasie jej funkcjonowania. Jego zeznania dotyczące spółki znajdują potwierdzenie w dokumentach – w umowach, jakie łączyły spółkę z (...) Bankiem oraz w treści protokołu z audytu. W zakresie gwarancji są zbieżne z zeznaniami M. W. (4) i T. D. (2).

12166 Sąd przesłuchał także analityka z (...)Banku, który współpracował z A. G. (1)– M. B. (5)

12167 Świadek M. B. (5) zajmował się obsługą spółki od strony kredytowej, przygotowywaniem dokumentacji dot. kredytów, analizą sytuacji finansowej. Zeznał, że nie kontaktował się z Departamentem, który obsługiwał transakcje forex w zakresie wyników tych transakcji i nie wie, czy na rachunku spółki były widoczne wyniki z transakcji. Stwierdził, że dostawał informacje o sytuacji spółki od spółki w postaci bilansów i rachunków wyników i to mu wystarczało. Przyznał, że jesienią 2006 r. otrzymali z Departamentu R. (...) informację o wysokich stratach ponoszonych przez spółkę na transakcjach. Przyznał, że nie weryfikował, dlaczego spółka zwraca dużą ilość gwarancji przed upływem terminu ważności. Opisał proces zwrotu gwarancji do banku.

12168 Oceniając te zeznania Sąd doszedł do przekonania, że są one wiarygodne, ponieważ świadek przedstawił tylko pewne procedury dotyczące gwarancji i sprawdzania kondycji spółki, jednak merytorycznie potwierdzają one tezę postawioną już przez Sąd przy ocenie zeznań A. G. (1), że na tym odcinku, którym zajmowała się A. G. (1) i M. B. (5) kontrola działalności spółki była dalece niewystarczająca. W ocenie Sądu od jesieni 2006 r., kiedy ww. osoby wiedziały już o sytuacji spółki, o ogromnych stratach o zwrotach gwarancji nie uczyniono ze strony banku nic, aby przeciwdziałać takiemu stanowi rzeczy. Stad też zeznania zarówno M. B. (5), jak i A. G. (1) co do realizacji przez nich swoich obowiązków są raczej wymijające i zmierzające do wykazania, że wykonywali swoje obowiązki dotyczące tej spółki dobrze.

12169 Kolejny przesłuchany przez Sąd świadek zatrudniony w (...)Banku to T. D. (2) pełniący obowiązki Dyrektora Departamentu (...), która to jednostka w banku merytorycznie odpowiada za produkt w postaci gwarancji bankowej. Zeznał, że w swojej pracy nie zetknął się w ogóle z gwarancjami wystawianymi na zlecenie spółki (...), dlatego jego zeznanie dotyczyło kwestii ogólnych i teoretycznych dotyczących gwarancji bankowych. Potwierdził on sposób wystawiania gwarancji, o jakim wcześniej zeznawali inni świadkowie. Nie umiał natomiast odpowiedzieć na pytanie czy bank traktuje gwarancję dobrego wykonania umowy, jako papier wartościowy. Zeznał, że przesądzające jest to, co gwarancja zawiera w swojej treści, czyli jeśli w treści gwarancji jest wskazane, że warunkiem realizacji roszczenia z gwarancji jest przedłożenie oryginału, to tylko w takiej sytuacji może ta realizacja roszczenia nastąpić. Jeśli natomiast w treści gwarancji nie ma takiego warunku, to wówczas nie jest konieczne przedłożenie oryginału gwarancji. Beneficjent musi zrealizować tylko to, co jest wprost w treści gwarancji wyrażone.

12170 Zeznania tego świadka Sąd uznał za wiarygodne. Są one spójne i logiczne oraz znajdują potwierdzenie w treści uzyskanych z (...) Banku instrukcji i zarządzeń dotyczących gwarancji bankowych.

12171 Kolejną grupę świadków stanowią pracownicy Komisji Nadzoru Finansowego M. P. (2), A. Z. C. M. (2)i Z. K. (1).

12172 M. P. (2) zeznał, że na przestrzeni lat zmieniał się katalog czynności zaliczanych do działalności maklerskiej. Od wejścia Polski do Unii Europejskiej katalog uległ rozszerzeniu na inne instrumenty finansowe poza papierami wartościowymi - dotyczy to między innymi tzw. innych instrumentów pochodnych, w których instrumentem bazowym były waluty. Świadek zeznał, że sama treść umowy między spółką a klientem, którą analizowali, świadczy o tym, że spółka prowadziła działalność maklerską. Zeznał, że nie wie, czy spółka występowała z pytaniem do KNF i czy bank obsługujący takie transakcje powinien żądać od spółki zezwolenia KNF.

12173 Zeznał, że zezwolenia są konieczne, bowiem od wydania zezwolenia KNF prowadzi nadzór nad podmiotami prowadzącymi taką działalność, jest też tworzony specjalny fundusz, z którego klienci mogą być zaspokojeni przynajmniej częściowo, jeśli dom maklerski upadnie. Lista firm mających zezwolenie jest dostępna w Internecie. Wydawaniem zezwoleń zajmuje się Departament (...).

12174 Stwierdził w oparciu o analizę umowy łączącej spółkę z klientami, że działalność spółki to tzw. zarządzanie portfelem instrumentów finansowych – opartych na walutach nie notowanych na rynku regulowanym – chodzi tu między innymi o kontrakty terminowe i opcje – stanowi o tym art. 69 ust 2 pkt 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.

12175 Treść umowy wskazywała, że spółka pośredniczy w zawieraniu umów na rynku forex, czyli rynku instrumentów finansowych. Treść umowy wskazywała, że spółka prowadzi działalność maklerską pod postacią wykonywania zleceń dotyczących maklerskich instrumentów finansowych oraz działalność pod postacią zarządzania portfelem instrumentów finansowych. Zarządzanie portfelem instrumentów finansowych według świadka polega na tym, że podmiot - w tym przypadku spółka (...)- podejmuje decyzje inwestycyjne wg. własnego uznania nie pytając klienta o zgodę na każdą konkretną transakcję, ma tylko ogólne pełnomocnictwo od klienta na zawieranie transakcji. Umowa o zarządzanie portfelem stanowi pełnomocnictwo do podejmowania decyzji inwestycyjnych i ich wykonywania.

12176 Wykonanie zlecenie w rozumieniu art. 69 ust 1 pkt 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi polega na przekazaniu zlecenia podmiotowi, który jest uprawniony do jego wykonania.

12177 Stwierdził, że pomimo zmiany w międzyczasie stanu prawnego i wejścia w życie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, jest ciągłość regulacji w tym zakresie. Pod rządami poprzedniej ustawy tego typu działalność również była uznawana za działalność maklerską i również wymagała zezwolenia KPWiG.

12178 Katalog instrumentów finansowych został poszerzony w momencie wejścia Polski do UE, na skutek implementacji dyrektyw unijnych. Instrumenty finansowe nie notowane na rynku regulowanym takie jak kontrakty terminowe lub opcje zostały objęte w/w implementacją.

12179 A. Z. (1)- specjalista w Wydziale (...)Dep. Usług (...)zeznała, że do 2008 r. zajmowała się rozpoznawaniem wniosków o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności maklerskiej, na prowadzenie rachunków papierów wartościowych i wydawaniem opinii prawnych.

12180 Zeznała, że sprawdziła, czy spółka zwracała się o pozwolenie do KNF lub do Komisji Papierów Wartościowych i Giełd i ustaliła, że spółka ani nie występowała o zezwolenie ani nie występowała o opinię prawną, czy jej działalność wymaga zezwolenia. Zezwolenie na taką działalność było konieczne od maja 2004 r.

12181 Dalej opisała, jakie wymogi muszą być spełnione, aby podmiot dostał zezwolenie. Stwierdziła, że spółka (...)tych wymogów nie spełniała.

12182 Wyjaśniła, że wykonywanie zleceń, o którym mowa w pkt 2 art. 69 ust 1 to jest wykonywanie zleceń na rachunek dającego zlecenie. Wtedy zwykle są wytyczne osoby dającej zlecenie, jaką transakcję wykonać. Przy zarządzaniu portfelem, o którym mowa w pkt 4 w/w art. decyzje inwestycyjne podejmuje samodzielnie podmiot zarządzający.

12183 M. C. (2) zeznał, że w lutym 2007 r. otrzymał do analizy umowę przedłożoną przez klientkę tej spółki. Miał przeanalizować tę umowę i sprawdzić czy nie zachodzi podejrzenie popełnienia przestępstwa z art. 178 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, czyli prowadzenie działalności maklerskiej bez zezwolenia. Z umowy wynikało, że spółka bierze pieniądze od klientów, które inwestuje i za to pobiera od klientów wynagrodzenie niezależne od tego, czy z transakcji są zyski czy straty. Spółka inwestowała środki klientów na rynku forex. Po analizie tej umowy doszedł do wniosku, że działalność spółki może naruszać art. 69 i art. 75 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Ustalił też, że spółka nie uzyskała zezwolenie z KNF na tego rodzaju działalność i w ogóle o takie zezwolenie nie występowała.

12184 Zeznał, że miał pewność, że działalność spółki polegała na zarządzaniu portfelami w rozumienia art. 69 ust 1 pkt 4 ustawy, natomiast, co do wykonywania zleceń, o których mowa w pkt 2 w/w art., to pewności nie miał, ale konstrukcja umowy była na tyle lakoniczna, że nie zawierała ograniczenia w tym zakresie.

12185 Zeznał, że w 2005 roku nastąpiła zmiana ustawy, ale działalność tego typu wymaga zezwolenia od 1 maja 2004 roku i w poprzedniej ustawie było te regulowane w podobny sposób, jak w aktualnej ustawie.

12186 Oceniając zeznania tych świadków stwierdzić należy, że są one spójne i zbieżne. Wszyscy świadkowie w sposób identyczny odnieśli się do kwestii zezwolenia na działalność maklerską i szczegółowo opisali podstawy takiej oceny, jakiej dokonali po otrzymaniu do analizy umowy między spółką a klientem.

12187 Z zeznań A. Z. (1)dodatkowo wynika, że spółka nie zwracała się także o opinię dotyczącą tego, czy na taką działalność, jaką prowadzi, potrzebne jest zezwolenie KNF. To stwierdzenie świadka znalazło pełne odzwierciedlenie w pismach KNF kierowanych do Prokuratury w toku postępowania przygotowawczego, w których stwierdzono, że dokonano analizy wniosków i pytań zarówno w tym departamencie, w którym pracowała A. Z. (1), jak i w Departamencie Prawnym i ustalono, że nie wpłynął do KNF żaden wniosek o opinię prawną, który dotyczyłby spółki (...).

12188 Z. K. (1)-analityk w MF Departament (...)zeznał, że departament ten zajmuje się badaniem, czy w danej sprawie nie zachodzi podejrzenie prania pieniędzy. Sprawa spółki trafiła do niego dopiero w kwietniu 2007, gdy H. S. (2)chciała wypłacić ok. 500 000 zł. GIIF występuje w takich przypadkach do banków i domów maklerskich o informacje na temat danej spółki i tak też zrobiono w tej sprawie, a odpowiedzi przekazywano Prokuraturze.

12189 Zeznania tego świadka dotyczą jedynie kwestii przelania na konto M. S. (2)w ostatnich dniach funkcjonowania spółki kwoty 500 000 zł i tego, że żona M. S. (2)próbowała niezwłocznie kwotę tę wypłacić gotówkowo, zostało to jednak zablokowane na skutek interwencji GIIF.

12190 Sąd poddał szczegółowej analizie także zeznania świadków, których można określić, jako tych, którzy mieli wiedzę o tym, jak wyglądało prowadzenie księgowości spółki.

12191 Najistotniejszym świadkiem, który zeznawał na ten temat była I. G. (1) , która była pracownikiem biura rachunkowego (...) i zajmowała się księgowością spółki przez cały okres jej funkcjonowania.

12192 Świadek składała obszerne zeznania zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i dwukrotnie przed Sądem.

12193 Oceniając zeznania I. G. (1) te z postępowania przygotowawczego i te składane przed Sądem stwierdzić należy, że wykazały one – w ocenie Sądu - brak należytego przygotowania I. G. (1) do prowadzenia prawidłowej księgowości przy tego rodzaju działalności, jaką prowadziła spółka oraz częściowo również brak wiedzy po jej stronie, co do tego, jakie są oczekiwania wspólników dotyczące sposobu prowadzenia przez nią księgowości spółki.

12194 Nie sposób też nie zauważyć z całokształtu zeznań tego świadka oraz z wyjaśnień oskarżonych dotyczących kwestii księgowych, że sami wspólnicy od początku nie mieli jasnej koncepcji prowadzenia rozliczeń księgowych i nie przekazali księgowej jasnych sugestii w tym przedmiocie. Dopiero aktualnie w toku postępowania sądowego oskarżeni, a szczególnie A. K. (3) wyrażał negatywną ocenę pracy księgowej, twierdząc, że taka ocena pracy księgowej pojawiła się u niego na spotkaniu w połowie kwietnia 2007 r., podczas którego dowiedział się, że księgowa nie dokonywała indywidualnych rozliczeń klientów. W tym miejscu należy jednoznacznie stwierdzić, że taka ocena pojawiła się u oskarżonego A. K. (3) z pewnością za późno i wyłącznie jego samego obciąża fakt takiego opóźnienia.

12195 W wyjaśnieniach oskarżonych A. K. (3)i M. S. (2)pojawia się taki element linii obrony, który w pewnym zakresie przerzuca odpowiedzialność za bierność tych oskarżonych jako wspólników – właśnie na księgową. Oskarżony A. K. (3)twierdził, że pytał księgową o sytuację w spółce i dostawał informacje, że wszystko jest w porządku, dlatego nie był świadomy tego, co się dzieje. M. S. (2)twierdzi natomiast, że pytał o te kwestie A. K. (3)i też otrzymywał informacje, że wszystko jest w porządku. Oceniając ten element linii obrony w powiązaniu z zeznaniami I. G. (1)stwierdzić należy, że oskarżeni dostawali od księgowej informacje w taki sposób, w jaki ją o stan firmy pytali. Z zeznań księgowej jednoznacznie wynika, że A. K. (3)i M. S. (2)nigdy nie pytali ją o szczegóły, nigdy nie prosili o żadne szczegółowe wyjaśnienia, nigdy nie żądali dokumentów. Ich pytania były bardzo ogólne – w zasadzie jednozdaniowe – jaka jest sytuacja w spółce. Na tak ogólne i lakoniczne pytania księgowa odpowiadała tak samo lakonicznie i stosownie do tego, jak te pytania rozumiała. Bardzo logiczne jest wyjaśnienie świadka, że przy takich pytaniach myślała ona tylko o kwestiach podstawowych, czyli o przychodzie, dochodzie i podatkach. Udzielała informacji pozytywnej, bo przecież dochody z działalności spółki były i to znaczne, z roku na rok większe. Wspólnicy osiągali wysoki zysk z prowizji. Trudno zatem się dziwić, że przy tak lakonicznych pytaniach księgowa udzielała odpowiedzi, że w spółce dzieje się pozytywnie. Pamiętać też należy, że I. G. (1)nie była wtajemniczona w kwestie dotyczące transakcji forex, nie znała się na tym. Dostała jedynie informację, jak czytać z wyciągów bankowych pozycje z minusem i pozycje z plusem i pozycje te w odpowiednich kontach księgowych księgowała. Ponieważ jednak te pozycje nie wpływały na wyliczenia przychodu, dochodu i podatków, nie uznawała ich za istotne. Księgowanie strat i zysków z transakcji forex traktowała wyłącznie jako czynność techniczną. Trudno się także dziwić, że nie miała świadomości, jaka jest waga tych danych, o czym one świadczą. Świadek I. G. (1)szczerze przyznała, że do ostatnich chwil funkcjonowania spółki nie miała świadomości, że spółka chyli się ku upadkowi, nie dostrzegała tego, bo widziała, że spółka stale osiąga znaczny dochód i tylko to było dla niej wyznacznikiem kondycji spółki. Zresztą tak samo oceniała to właścicielka biura rachunkowego G. S..

12196 Istotne jest także to, że I. G. (1)dostawała wyciąg z rachunku bankowego ze spółki i wiedziała, że w spółce przeprowadzane są wszystkie transakcje forexowe, zatem nie miała podstaw sądzić, że wspólnicy nie wiedzą, jakie są wyniki z transakcji, skoro się tymi transakcjami zajmują. Oczywiście można powiedzieć, że jako księgowa powinna bardziej wnikliwie podchodzić do przedmiotu działalności spółki, zastanowić się, dlaczego jest tyle strat z transakcji forex i jak to się dzieje, że przy tylu stratach są tak wysokie przychody wspólników. Takiego procesu myślowego jednak I. G. (1)nie przeprowadziła. Przesłuchanie przed Sądem pokazało, że nie należy ona do osób wnikliwych, po prostu wykonuje swoją pracę polegającą na wpisywaniu określonych cyfr w określone konta. Wymaga jednak w tym miejscu podkreślenia fakt, że I. G. (1)nigdy nie została zapoznana szczegółowo z przedmiotem działalności spółki, ze specyfiką rozliczeń, nie została nigdy poinformowana jak ważne jest dokładne, indywidualne rozliczanie klientów spółki. Stwierdzić też należy, że materiał dowodowy pokazuje, iż spółce także na tym nie zależało. Wspólnicy A. K. (3)i M. S. (2)w ogóle się tym nie interesowali, a E. D. (1)bez sprzeciwu zaakceptował zmianę księgowania w 2001 r. i odejście od indywidualnego księgowania klientów przez księgową. Aktualnie po przeprowadzeniu postępowania dowodowego w tej sprawie można stwierdzić, że taka zmiana była na rękę E. D. (1), bo dzięki temu mógł łatwiej zatuszować oszukańczy proceder, który wprowadził od początku funkcjonowania spółki, a który polegał na dopisywaniu klientom fikcyjnych zysków i przesyłaniu im nieprawdziwych informacji w tym zakresie. Dla oskarżonego E. D. (1)wystarczające było rozliczanie klientów przez R. A. (4)w stworzonym w spółce arkuszu kalkulacyjnym, ponieważ ten arkusz był pod jego kontrolą i klienci nie mieli do niego dostępu, ani nawet o nim nie wiedzieli. W ten sposób E. D. (1)miał bezpośredni wpływ na kształt tych wyliczeń. Wystarczyło podać R. A. (4)jakiś wymyślony zysk za dany miesiąc, a R. A. (4)dokonywał stosownego rozliczenia w arkuszu kalkulacyjnym o nic nie pytając. W ten bardzo prosty sposób udało się doprowadzić do sytuacji, że klienci byli przez tak długi czas informowani o fikcyjnych zyskach i w zasadzie nikt o tym nie wiedział, a w szczególności nie wiedziała o tym księgowa, która nie rozliczała klientów i nie wiedziała jak wygląda to indywidualne rozliczenie w spółce.

12197 W ocenie Sądu zeznania I. G. (1)w tym zakresie są wiarygodne. Nie miała on powodu, aby zeznawać w tym zakresie nieprawdę. Zeznawała przed sądem spontanicznie i zdaniem Sądu szczerze, przyznała nawet szczerze, że zmiana polityki księgowania nie była prawidłowa, że sama w pewnym sensie czuje się odpowiedzialna za tę zmianę, że jednak powinno się dokonywać indywidualnych rozliczeń klientów. W ocenie Sądu I. G. (1)nie miała żadnego powodu, aby wprowadzać w błąd wspólników spółki (...) i tego nie robiła.

12198 Istotne w tej sprawie jest natomiast to, że księgowa dysponowała danymi o stratach i zyskach z foreksu, księgowała te dane z wyciągów bankowych, mogła dokonać wyliczenia wielkości depozytów i robiła to do bilansu, bo było to elementem zobowiązań spółki.

12199 Były to zatem dane dostępne i gdyby wspólnicy ją o te dane szczegółowo pytali, to byłaby w stanie im te dane podać, tak jak zrobiła to jesienią 2006 r., kiedy wspólnicy pytali ją o starty, oraz w kwietniu 2007 r. kiedy A. K. (3) zwrócił się do niej o wyliczenie strat z 2006 r. i początkowych miesięcy 2007 r.

12200 Sąd zauważył, że pomiędzy wyliczeniami zysków i strat wykonanymi przez księgową i biegłą są różnice, jednak salda są bardzo zbliżone. Ani I. G. (1)ani biegła nie umiały wyjaśnić skąd te różnice, Sąd jednak nie zlecał w tym zakresie dodatkowych analiz, ponieważ ta kwestia nie jest istotna dla rozstrzygnięcia w tej sprawie. Istotne jest to, że salda strat i zysków z transakcji forex na koniec każdego roku wyliczane przez księgową są bardzo zbliżone do tych wyliczonych przez biegłą i dobrze obrazują sytuację spółki w zakresie transakcji, pokazują, jak kończył się dany miesiąc czy rok- czy zyskiem czy stratą – to jest zbieżne z wyliczeniami biegłej i kwoty sald rocznych są zbliżone. Oznacza to, że gdyby wspólnicy chcieli w księgowości uzyskać dane o kondycji spółki w zakresie transakcji forex, to mogli je uzyskać – dzisiaj wiemy, że nie były one w 100 % prawidłowe, ale były zbliżone do prawdziwych. W kontekście tej sprawy nie mają znaczenia dokładne wyliczenia, np. czy strata za 1999 r. wynosiła 4 437 696 (tak księgowa) czy 4 362 198,68 (tak wyliczyła biegła). Istotne jest to, że była strata i że według wyliczeń zarówno biegłej jak i księgowej była ona rzędu 4 mln złotych. To dotyczy wszystkich kolejnych lat. Gdyby wspólnicy A. K. (3)i M. S. (2)znali przynajmniej rząd wielkości tych strat, to mogliby podjąć decyzje co do dalszego funkcjonowania spółki. Oskarżeni ci jednak nie wiedzieli o tych stratach (M. S. (2)do 2004 r., a A. K. (3)do jesieni 2006 r.), a nie wiedzieli, bo nie pytali o to księgowej.

12201 Zdaniem Sądu nie ekskulpuje wspólników fakt, że już po zakończeniu działalności spółki ( w trakcie wydawania opinii przez biegłą i w toku postępowania przygotowawczego i sądowego wyszły na jaw nieprawidłowości w księgowaniu, nierzetelność i niekompletność zapisów), ponieważ wspólnicy nie zostali wprowadzeni w błąd przez nieprawdziwe i nierzetelne dane z księgowości, ale pozostawali w niewiedzy na ten temat na skutek własnego zaniechania, na skutek braku nadzoru i braku najmniejszej nawet dociekliwości i staranności w analizowaniu sytuacji spółki. Można wręcz postawić tezę, że po ich stronie żadnej analizy nie było.

12202 Reasumując Sąd uznał zeznania I. G. (1) za wiarygodne. W ocenie Sądu składała ona swoje zeznania szczerze, przyznawała się przy tym do własnych błędów i własnej niewiedzy, jednak w ocenie Sądu nie kłamała i nie przerzucała odpowiedzialności na wspólników. Należy oddzielić jej wiedzę i kompetencje w zakresie księgowości od szczerości jej wypowiedzi w postępowaniu sądowym i przygotowawczym i o ile można mieć zastrzeżenia w tej pierwszej kwestii, o tyle co do wiarygodności jej zeznań Sąd wątpliwości nie ma.

12203 Sąd przesłuchał w tym postępowaniu także właścicielkę biura rachunkowego G. S., ponieważ z poczynionych ustaleń wynikało, że to z nią A. K. (3)ustalał na początku funkcjonowania spółki zasady, na jakich ma się odbywać obsługa księgowa spółki. Istotne było również ustalenie, w jaki sposób, z czyjej inicjatywy doszło do zmiany zasad księgowania w 2001 r., czyli odejścia od indywidualnego księgowania każdego klienta. I. G. (1)przyznała, że była inicjatorką tej zmiany w tym sensie, że zgłaszała G. S. (1), że sama nie jest w stanie prowadzić księgowości spółki z uwagi na ogromną ilość danych, które musi zaksięgować w sytuacji, gdy stale zwiększała się ilość klientów.

12204 G. S.zeznała, że z kwestią tą zwróciła się do A. K. (3), informując go, że biuro może nadal prowadzić tak dokładne rozliczenia, ale będzie się to wiązać z zatrudnieniem do obsługi księgowej kolejnych kilku osób. Zeznała, że po jakimś czasie od postawienia tego problemu uzyskała odpowiedź od A. K. (3), żeby nie dokonywać indywidualnych księgowań poszczególnych klientów, ponieważ klienci sobie tego nie życzą, żądają poufności. Zeznała, że A. K. (3)przekazał jej, że omówił tę sprawę z pozostałymi wspólnikami i uzgodnili, że będą te rozliczenia indywidualne klientów robili u siebie. Od tej pory biuro rachunkowe zbiorczo księgowało klientów w oparciu o zbiorczą informację dostarczaną przez spółkę.

12205 Zeznała, że wynik finansowy spółki to przychody i dochody, a przychody to kwoty z prowizji i zapłata za doradztwo.

12206 Zeznała, że osobiście nie uczestniczyła w tworzeniu polityki księgowania, że zajmowała się tym I. G. (1) ustalając to z kimś ze spółki, ale nie wie, z kim.

12207 Przesłuchany został także K. S. (3)– syn G. S.a jednocześnie pracownik biura rachunkowego (...). Zeznał on, że w 2002 r. zetknął się z kwestią indywidualnego księgowania klientów w związku ze zmianą ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z którą wiązał się obowiązek sporządzania PIT-ów 8-C w zakresie dotyczącym podatku od odsetek na rachunkach bankowych. Wykonywanie tych rozliczeń również wiązało by się z koniecznością zaangażowania w to dodatkowych pracowników biura, dlatego kwestia ta za pośrednictwem G. S.została przedstawiona A. K. (3), który odpowiedział, że spółka będzie sama te rozliczenia wykonywać.

12208 Widać z powyższego, że wypowiedzi świadków G. i K. S. (3) dotyczą dwóch różnych kwestii i dwóch różnych momentów czasowych.

12209 A. K. (3)zaprzeczył jakoby takie rozmowy z G. S.prowadził w obu ww. kwestiach.

12210 W ocenie Sądu zeznania świadków są o tyle wiarygodne, że biuro rachunkowe po tych rozmowach takich rozliczeń, jakich dotyczyły te rozmowy, nie wykonywało. Od marca 2001 r. biuro nie wykonywało indywidualnego księgowania klientów i z pewnością nie była to decyzja wyłącznie biura rachunkowego, o czym świadczy fakt, że od tego momentu spółka zaczęła dostarczać zupełnie inaczej dokumenty do księgowości, czyli zaczęła dostarczać rozliczenia globalne, zamiast przysyłanych wcześniej rozliczeń indywidualnych dotyczących poszczególnych klientów. Musiała zatem nastąpić akceptacja takiej zmiany ze strony spółki. W ocenie Sądu jest bardzo prawdopodobne, że odbyło się to za pośrednictwem A. K. (3), gdyż on był jedynym ze wspólników, który utrzymywał bliski kontakt z biurem rachunkowym i w tym biurze osobiście się pojawiał.

12211 Podobny wniosek należy postawić co do kwestii, o której zeznawał K. S. (3), bowiem prawdą jest, że spółka nie przekazała ani temu biuru, ani żadnemu innemu kwestii wystawiania PIT-ów 8-C i przez cały okres, kiedy należało je wystawiać, spółka robiła to samodzielnie. Zajmował się tym R. A. (4) i któraś z sekretarek a podpisywał E. D. (1).

12212 W ocenie Sądu należy zatem dać wiarę zeznaniom świadków w tym zakresie, natomiast nie oznacza to oceny, że A. K. (3) podjął takie decyzje w celach oszukańczych. W ocenie Sądu wszystko wskazuje na to, że A. K. (3) nie zdawał sobie wówczas sprawy, że konsekwencje takich decyzji mogą być w przyszłości negatywne, natomiast aktualnie przed Sądem nie chciał się do tego przyznać uznając, że mogłoby to go stawiać w negatywnym świetle w kontekście tego, co się później wydarzyło w spółce i w kontekście zarzutów, jakie są mu w tej sprawie stawiane.

12213 Odnosząc się do kwestii tzw. polityki księgowania, to Sąd zauważa, że zeznania I. G. (1)i G. S.w tym zakresie nie są spójne, a w dokumentach zgromadzonych w aktach sprawy i jako dowody rzeczowe Sąd nie odnalazł takiego dokumentu, który by te zasady określał. Umowa między spółką a biurem rachunkowym była standardowa, nie zawierała żadnych indywidualnych ustaleń.

12214 G. S.podobnie jak I. G. (1)podczas zeznań przed Sądem wykazała się brakiem odpowiedniej wiedzy, co do tego, jak taka działalność powinna być księgowana, aby księgowość pokazywała pełny obraz sytuacji finansowej spółki. Podobnie jak I. G. (1)twierdziła, że wyniki spółki to tylko przychody i dochody i że nie mają tu żadnego znaczenia wyniki z transakcji forex.

12215 Wypowiedzi I. G. i G. S. świadczą jednoznacznie o braku wiedzy na ten temat, a to również uzasadnia wniosek, że żadna szczegółowa i dopasowana do przedmiotu działalności spółki polityka księgowania nie powstała. Powstał tylko plan kont, który był standardowy i ustalono kilka innych podstawowych zasad dotyczących sprawozdawczości, takich, jakie określa się zawsze. Stąd wzięły się potem niedomówienia i problemy z rozumieniem tego, czym biuro ma się zajmować, a czym nie.

12216 Dokonując ustaleń faktycznych Sąd oparł się także na opinii biegłej z zakresu rachunkowości oraz zarządzania, organizacji, analizy i wyceny przedsiębiorstw J. O.. Sąd nie uwzględnił tylko tej części opinii biegłej z 31.04.2008 r., która obejmowała wyliczenia należnych prowizji dla poszczególnych klientów w poszczególnych miesiącach i latach (k. 41690-41692, 41695 t. 209 do 42412 t. 213), ponieważ przy dokonywaniu tych wyliczeń nastąpił błąd dotyczący formuły programu exel, co biegła wyjaśniła w piśmie z dnia 21.08.2008 (k. 43921) oraz dołączyła poprawione zestawienie (od k. 43933 t. 220 do 44617 t. 224 oraz zbiorcze tabele k. 43926-43928). Różnice w tych wyliczeniach wpłynęły na wyliczenie salda narastającego na koniec poszczególnych miesięcy oraz procentowego wyliczenia zysków i strat - w rubrykach 5 i 6 zestawienia wyników (k. 41693-41694). Poprawione zestawienie zostało zamieszczone na k. 43929-43930. Te dane znalazły się we wstępnej części opinii pisemnej oraz w protokole przesłuchania biegłej k. 43916- 43920 i znalazły odzwierciedlenie w wyliczeniu kwoty, jaką spółka powinna dysponować na moment zaprzestania działalności. Została wówczas podana kwota 36 524 253,63 zł. Skorygowanie wyliczeń, o których mowa powyżej doprowadziło również do korekty tej kwoty. Prawidłowa kwota została podana w opinii uzupełniającej i jest to kwota 17 511 521,73 zł.

12217 Za wyjątkiem tego błędu, który biegła sama zauważyła i skorygowała, wszystkie pozostałe wyliczenia biegłej są wykonane w sposób prawidłowy, skrupulatny i fachowy. Biegła dokonała bardzo gruntownego badania dokumentacji spółki. Sięgała przy tym i analizowała oraz porównywała dane i zestawienia sporządzone w spółce. Stwierdziła jednak, że zestawiania sporządzane w spółce rażąco nie odpowiadały danym źródłowym takim jak wyciągi bankowe oraz potwierdzenia transakcji wystawiane przez (...) Bank i stanowisko swoje wyczerpująco uzasadniła.

12218 Z tego powodu biegła nie oparła się na danych ze spółki, czyli tych wyliczanych przez E. D. (1)i R. A. (4), ale samodzielnie wyliczała kwoty depozytów każdego z klientów opierając się na dokumentacji źródłowej – raportach kasowych, dokumentach KP i KW, TPO i wyciągach bankowych.

12219 Uzyskane w ten sposób wyniki biegła porównała jeszcze ze zgłoszeniami wierzytelności dokonywanymi przez klientów spółki w postępowaniu upadłościowym. W tych przypadkach (a było ich kilka), gdy biegła odnalazła tam nie budzące wątpliwości dokumenty źródłowe złożone przez klientów - zwłaszcza KP i TPO, których nie było we wcześniej analizowanej dokumentacji – uwzględniała te dokumenty przy ustaleniu wysokości depozytów. Biegła uwzględniła również dokumenty dołączone przez klientów spółki do sprzeciwów do listy wierzytelności sporządzonej przez syndyka. Te dokumenty również świadczyły o tym, że były dokonywane przez klientów wpłaty nie ujawnione w dokumentacji spółki.

12220 W ocenie Sądu ten fragment opinii biegłej, który dotyczy wpłat i wypłat klientów został sporządzony bardzo rzetelnie, z ogromną starannością. Biegła nie poprzestała na analizie uzyskanych dokumentów, ale najpierw porównywała je z danymi wykonywanymi w spółce a następnie również z danymi zebranymi w postępowaniu upadłościowym.

12221 Kolejna część opinii dotyczyła prowizji. Aby sprawdzić, czy spółka prawidłowo naliczała prowizje biegła musiała ustalić wysokość pobieranych przez spółkę prowizji oraz ustalić rzeczywistą wielkość obrotów transakcji na rynku forex dokonywanych przez spółkę. Omówienie wyników analizy dokonane w opinii pisemnej oraz wyliczenia obrotów transakcji są szczegółowe i prawidłowe.

12222 Biegła opisała źródła danych o prowizjach, jakie odnalazła w spółce i przedstawiła różnice między nimi (również w formie tabelarycznej).

12223 Biegła, aby ustalić wysokość obrotów z transakcji forex w poszczególnych miesiącach dokonała następnie dokładnej analizy danych o transakcjach forex i ustaliła, że zestawienia przekazywane przez (...)Bank i (...) SA zawierają liczne rozbieżności w porównaniu z danymi źródłowymi, ponieważ zawierają nie tylko transakcje walutowe, ale również operacje nie mające związku z transakcjami forex, np. zapłaty za faktury, zawierają też błędy natury rachunkowej.

12224 Z tej przyczyny biegła wykonała nowe pełne zestawienie transakcji opierając się wyłącznie na danych źródłowych, czyli historii rachunku, wyciągach bankowych oraz potwierdzeniach zawarcia i rozliczenia transakcji (indywidualnych dla każdej transakcji), a dla porównania w tabelach podała także wyniki z zestawień bankowych.

12225 Biegła ustaliła, że spółka nigdzie nie wykazywała rzeczywistych obrotów transakcji walutowych, ani tym bardziej ich wyników. Nie naliczała prowizji ani od rzeczywistych obrotów, ani od fikcyjnych podawanych klientom. Naliczała też prowizje od tych klientów, których depozyt w rzeczywistości już się wyczerpał. W efekcie biegła ustaliła, że naliczanie prowizji od klientów było szacunkowe i według uznania – bez żadnych czytelnych reguł.

12226 Biegła dokonała następnie własnych wyliczeń, jakie prowizje powinny być przez spółkę pobierane. W tę właśnie część wyliczeń, czyli w wyliczenia prowizji zakradł się błąd rachunkowy, o jakim była mowa wyżej i w tym zakresie odnośnie szczegółowych wyliczeń Sąd oparł się na wyliczeniach po korekcie – tomy 220 do 224.

12227 W podsumowaniu biegła stwierdziła kategorycznie, że spółka nie naliczała i nie pobierała prowizji od klientów zgodnie z umowami o świadczenie usług pośrednictwa finansowego.

12228 W protokole przesłuchania (k. 43916-43920) biegła wyjaśniła dokładnie, na czym polegały jej wyliczenia i co oznaczają poszczególne wyliczenia.

12229 Wyjaśniła, że różnica między wyliczoną kwotą ponad 17 mln zł, jaka powinna być na kontach spółki w momencie zaprzestania działalności przez spółkę a kwotą która faktycznie wtedy była na kontach (niewiele ponad 1,5 mln zł) to jest kwota nienależnie pobrana przez wspólników lub nienależnie zużyta przez spółkę. Koszty funkcjonowania spółki powinny być pokrywane z prowizji, a wspólnicy mogli sobie wypłacać dopiero różnicę między kwotą prowizji a kosztami działalności spółki.

12230 Biegła wyjaśniła fachowo wszystkie wątpliwości przesłuchującego oraz odniosła się szczegółowo do tego, jak powinna wyglądać księgowość takiej spółki. O tę kwestię pytał Sąd biegłą także na rozprawie (k. 47536-47541). Biegła szczegółowo wyjaśniła, jakie przepisy ustawy o rachunkowości zostały naruszone w tym przypadku i stwierdziła, że księgi były zarówno niekompletne, jak i nierzetelne. Stwierdziła, że ponieważ podstawowym przedmiotem działalności spółki była gra na forexie pieniędzmi klientów, to najistotniejszym elementem księgowości powinny być konta rozliczające indywidualnie klientów, czyli dla każdego klienta powinno być w księgowości osobne konto. Żeby księgi było można uznać za rzetelne, to powinny one odzwierciedlać wszystkie operacje gospodarcze dokonywane przez spółkę. Biegła stwierdziła, że bez założenia kont dla poszczególnych klientów, na których byłyby odnotowywane wpłaty, wypłaty, odliczane prowizje oraz naliczane zyski lub odliczane straty, księgowość takiej spółki nie może być uznana za rzetelną. Biegła stwierdziła także, że rozliczenia wykonywane w spółce, których nie wykonywała księgowa a nawet ich nie znała, nie mogą być uznane za część ksiąg handlowych spółki.

12231 Zdaniem biegłej główny zarzut dotyczący księgowości spółki, to brak indywidualnego rozliczania klientów a drugi to brak prawidłowego księgowania obrotów z transakcji walutowych. W tym zakresie były księgowane tylko globalne kwoty, które nie zgadzały się z danymi źródłowymi.

12232 Biegła wyjaśniła, że przy takiej działalności, jak w przypadku tej spółki, transakcje forex i rozliczenia klientów nie powinny być księgowane pozabilansowo, ale jeśli by tak było, to rozliczenia pozabilansowe powinny być szczegółowe, a w informacji dodatkowej do sprawozdania rocznego powinien być opisany taki sposób księgowania. W przypadku spółki (...)te warunki nie były spełnione.

12233 Biegła podkreśliła także, że prowadzenie księgowości przez biuro rachunkowe nie zwalnia od odpowiedzialności za prawidłową księgowość zarządu spółki.

12234 Reasumując Sąd uznał opinię biegłej za pełną i rzetelną i oparł na niej swoje ustalenia w sprawie.

12235 Ponieważ Sąd rozważał zmiany dotyczące czynów z art. 296 kk, uwzględniające umyślność i nieumyślność działania i zaniechania oraz przyjął inną koncepcję wyliczenia szkody poszczególnych pokrzywdzonych niż przyjęta w akcie oskarżenia przez Prokuratora (bez odliczania prowizji) – zlecił biegłej dokonanie dodatkowych wyliczeń strat klientów w poszczególnych okresach. Biegła wykonała takie rozliczenie (vide opinia uzupełniająca k. 48366-48374, 48388-48444 wraz z załącznikami w segregatorach).

12236 Ponieważ rozliczenia obejmujące okresy krótsze niż cały okres funkcjonowania spółki (czyli od lutego 1999 do 31.12.2004, od lutego 1999 r. do 30.09.2006, od 01.01.2005 do 30.09.2006 i od 30.09.2006 do 25.05.2007) obejmowały także takich klientów, którzy w danym okresie np. do 31 grudnia 2004 lub do 30.09.2006 mieli mniejsze wypłaty niż wpłaty, czyli na dany ww. moment końcowy rozliczeń byliby uznani za pokrzywdzonych, a w późniejszym okresie dokonali znacznych wypłat przekraczających saldo wpłat i przez to przestali być pokrzywdzonymi - Sąd bazując na danych z aktualnych i poprzednich wyliczeń biegłej i na plikach w formule exel przekazanych przez biegłą, dokonał usunięcia tych klientów spółki z ostatecznego rozliczenia i w ten sposób uzyskał wykazy tylko tych klientów, którzy zostali w ostatecznym rozrachunku pokrzywdzeni działaniami spółki, czyli saldo ich wpłat za cały okres funkcjonowania spółki było większe niż saldo wszystkich wypłat. Efekt tych wyliczeń dokonanych przez Sąd został zawarty w wydrukach z programu exel (k. 48445-48473).

12237 Te dane zostały przez Sąd wykorzystane w opisach czynów przypisanych oskarżonym, jednak bez wyliczeń końcowych za dany okres, ponieważ te wyliczenia z danego okresu, w kolejnych późniejszych okresach ulegały zmianom na skutek wpłat i wypłat poszczególnych klientów. Zatem suma wszystkich strat jest prawidłowo wyliczona w tym wykazie sporządzonym przez biegłą, który obejmuje cały okres funkcjonowania spółki, a sumy strat z poszczególnych okresów nie dają takiej kwoty, jak w rozliczeniu z całego okresu funkcjonowania spółki, ponieważ sytuacja w zakresie wpłat i wypłat była do końca płynna. Przykładowo klient, który miał stratę na 30.09.2006 o określonej wysokości, mógł mieć stratę na 25.04.2007 w zupełnie innej wysokości w zależności od tego ile wpłacił i wypłacił w tym ostatnim okresie.

12238 Więcej na ten temat w końcowej części fragmentu uzasadnienia zawierającego rozważania prawne co do czynu z art. 296 kk.

12239 Czyniąc ustalenia dotyczące fałszowania gwarancji bankowych Sąd oparł się także na opiniach biegłych z zakresu badania pisma.

12240 Biegły M. K. (6) złożył opinię ustną (k. 30877-30890), natomiast biegły M. G. (3) sporządził opinię pisemną (k. 373-378 akt VIII K 380/08).

12241 Obie ww. opinie Sąd uznał za pełne, jasne i wykonane prawidłowo. Strony nie kwestionowały treści tych opinii, a wnioski biegłych wynikające z badań dokumentów są zgodne z wyjaśnieniami oskarżonego E. D. (1) odnośnie sposobu fałszowania dokumentów gwarancji.

12242 Biegli przy wykorzystaniu stosownych urządzeń optycznych ocenili przedłożone im do badań dokumenty i opisały szczegółowo przebieg badań i wnioski z nich wynikające. W ocenie Sądu opinie te nie budzą żadnych wątpliwości.

12243 Ustalając stan faktyczny Sąd opierał się także na zgromadzonych w aktach dokumentach. Znaczną część tych dokumentów stanowią kopie lub oryginały umów klienckich, potwierdzeń wpłat dokonywanych przez klientów do spółki oraz statementów, które otrzymywali ze spółki, kopii PIT-ów 8C.

12244 Te dokumenty – za wyjątkiem statementów - nie były przez strony kwestionowane, a weryfikacja danych dotyczących wpłat i wypłat nastąpiła w opinii biegłej, która wyliczała wpłaty i wypłaty klientów korzystając z dokumentów źródłowych i uwzględniała także dokumenty przedłożone przez strony, jeśli nie budziły one wątpliwości, a nie odnalazła tych dokumentów lub informacji o nich w danych źródłowych.

12245 Co do statementów przekazywanych klientom zostało jednoznacznie ustalone, że od początku zawierały one nieprawdziwe dane. To samo dotyczy PIT-ów 8C, które również od momentu, kiedy zaistniał obowiązek ich wystawiania, zawierały nieprawdziwe dane. Są zatem dowodem na to, jaki był zakres nieprawdziwych informacji przekazywanych w tej formie klientom i Urzędom Skarbowym.

12246 Inny rodzaj dokumentów, to pisma z Komisji Nadzoru Finansowego odpowiadające na pytania organów ścigania odnośnie zezwolenia na działalność maklerską oraz korespondencja pomiędzy KNF a Kancelarią Podatkową O. i Wspólnicy.

12247 Dokumenty te nie były przez strony kwestionowane i nie budzą wątpliwości. Ich treść jest jasna i nie były przedmiotem fałszu intelektualnego.

12248 Kolejna grupa dokumentów to korespondencja pomiędzy klientami – beneficjentami gwarancji a (...) bankiem dotycząca gwarancji bankowych oraz zestawienia sfałszowanych gwarancji wykonane przez (...) bank. Są to dokumenty pomocnicze, przede wszystkim obrazujące przebieg ustaleń w zakresie tego, jakie dokumenty i w jakim zakresie zostały sfałszowane. Te dokumenty w połączeniu z zeznaniami pokrzywdzonych – beneficjentów gwarancji, z zeznaniami świadków pracowników banku, którzy zajmowali się wystawieniem gwaranci oraz z opiniami biegłych z zakresu badania pisma – stanowiły podstawę ustaleń odnośnie przestępstwa sfałszowania gwarancji bankowych.

12249 Dokumenty wygenerowane w spółce takie jak zestawienia wpłat i wypłat, zestawienia prowizji, stetamenty itp. stanową podstawę ustaleń co do tego, jak funkcjonowała spółka w zakresie obsługi klientów, ewidencjonowania wpłat i wypłat, wprowadzania w błąd klientów spółki. Nie stały się natomiast podstawą do ustaleń żadnych wielkości matematycznych, bowiem w tym zakresie Sąd oparł się na wyliczeniach biegłej i dał wiarę twierdzeniom biegłej, że dane liczbowe wynikające z różnych dokumentów generowanych w spółce były nierzetelne i niepełne. Podobnie w przypadku danych księgowych – tu Sąd oparł się na dokumentach z księgowości w takim zakresie, w jakim obrazują one to, jak księgowość funkcjonowała, jaki był plan kont, jak były dokonywane księgowania, jak były sporządzane bilanse, jak były wyliczane przychody spółki i koszty jej działalności, jak były sporządzane rozliczenia wspólników w zakresie ich dochodów. Natomiast wyników liczbowych tych rozliczeń Sąd nie uwzględniał w ustaleniach stanu faktycznego, bowiem Sąd ustalił w oparciu o opinię biegłej oraz w oparciu o inne ww. dowody, że księgowość była prowadzona nierzetelnie, a księgi nie odzwierciedlały rzeczywistego stanu finansowego spółki i rzeczywistych wyników poszczególnych transakcji gospodarczych dokonywanych w spółce.

12250 Dane z (...)banku w postaci historii rachunków, potwierdzeń i rozliczeń WTT są także tylko danymi pomocniczymi – obrazują to, jak funkcjonowały konta bankowe, jak były na nich odnotowywane poszczególne operacje, jaki był przepływ informacji między bankiem a spółką. Co do liczb zawartych w zestawieniach bankowych – zwłaszcza tych dotyczących transakcji forex, Sąd wziął pod uwagę zastrzeżenia biegłej co do błędów w tych zapisach. Niewątpliwe wyliczenia biegłej są bardziej skrupulatne i szczegółowo obrazują te dane, jakie były istotne dla ustalenia stanu faktycznego w tej sprawie.

12251 Obliczając kwoty, jakie należy przyznać pokrzywdzonym, którzy wnieśli pozwy cywilne i wnioski o naprawienie szkody Sąd bazował także na aktualnym przekazanym przez syndyka L. K. (2) zestawieniu uznanych wierzytelności i kwot wypłaconych poszczególnym pokrzywdzonym w tych postępowaniach upadłościowych, które się już zakończyły.

12252 Istotne dla poczynionych ustaleń były także sprawozdania syndyka z czynności z postępowań upadłościowych oraz opinie biegłej O. sporządzone w tamtych postępowaniach a dotyczące M. S. (2) i A. K. (3). Zostały one omówione we wcześniejszej części uzasadnienia.

12253 Z dokumentów zgromadzonych w postępowaniu upadłościowym Sąd powziął także wiedzę o działaniach M. S. (2) polegających na zawarciu umowy o rozdzielności majątkowej ze swoją żoną kilkanaście dni po odejściu ze spółki oraz o podziale tego majątku i dalszych czynnościach dotyczących tego majątku.

12254 W tym stanie faktycznym i przy przedstawionej powyżej ocenie dowodów Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

12255 Co do czynu I, czyli z art. 296 kk

12256 Przepis art. 296 kk obejmuje ochroną interesy każdego podmiotu, który na podstawie przepisu ustawy, decyzji właściwego organu lub umowy powierza innej osobie zajmowanie się jego sprawami majątkowymi lub działalnością gospodarczą.

12257 Przepis ten udziela ochrony zasadom uczciwego obrotu gospodarczego w warunkach gospodarki wolnorynkowej. Dobrem chronionym jest więc tutaj prawidłowość (pewność) obrotu gospodarczego, przy czym należy w odniesieniu do tego przepisu wyodrębnić dwa różne, pozostające ze sobą w pewnym związku aspekty. Z jednej strony przepis ten chroni indywidualne interesy majątkowe oraz działalność gospodarczą podmiotów uczestniczących w obrocie gospodarczym, nadużycie udzielonych uprawnień lub niedopełnienie ciążącego obowiązku godzi bowiem bezpośrednio w te interesy lub prowadzoną działalność gospodarczą. Z drugiej strony, przepis ten przydaje prawnokarną ochronę ponadindywidualnym interesom gospodarczym społeczeństwa.

12258 Przepis art. 296 przydaje także prawnokarną ochronę zaufaniu, wynikającemu z opartego na przepisie ustawy, decyzji właściwego organu lub umowie, stosunku prawnego, upoważniającego do zajmowania się sprawami majątkowymi lub działalnością gospodarczą jednego z podmiotów wymienionych w tym przepisie i nakładającego na upoważnioną lub zobowiązaną osobę obowiązek takiego ich prowadzenia, aby w wyniku jej działań lub zaniechań nie została wyrządzona znaczna szkoda majątkowa w majątku mocodawcy. Zaufanie oraz profesjonalizm w wykonywaniu powierzonych czynności stanowią istotne elementy porządku gospodarczego, określając standard wykonywania czynności powierniczych przez osoby zajmujące się cudzymi sprawami majątkowymi lub działalnością gospodarczą.

12259 Podmiot przestępstwa, o którym mowa w art. 296 k.k., określony został poprzez podanie treści obowiązków i uprawnień przysługujących sprawcy (tj. zajmowanie się sprawami majątkowymi lub działalnością gospodarczą).

12260 Za osobę zajmującą się sprawami majątkowymi można uznać tylko tego, kogo obowiązki i uprawnienia obejmują łącznie zarówno dbałość o uchronienie powierzonego mienia przed uszczerbkiem, zniszczeniem lub zgubieniem, pogorszeniem stanu interesów, jak i wykorzystanie tego mienia w procesie gospodarowania w taki sposób, aby zostało ono powiększone lub wzrosła jego wartość.

12261 Pojęcie "zajmowanie się sprawami majątkowymi" charakteryzuje się dwoma elementami: statycznym i dynamicznym. Elementy te łącznie charakteryzują zajmowanie się sprawami majątkowymi i działalnością gospodarczą, ich koniunktywne spełnienie pozwala uznać określony rodzaj działalności za "zajmowanie się sprawami majątkowymi lub działalnością gospodarczą (por. postanowienie SN z 27 kwietnia 2001 r.).

12262 Element statyczny rozumiany jest jako postulat dbałości o zachowanie substancji powierzonego mienia i uchronienia go przed uszczerbkiem, pomniejszeniem, pogorszeniem stanu interesów majątkowych lub zniszczeniem. Natomiast element dynamiczny rozumieć należy jako postulat wykorzystania powierzonego mienia w procesie gospodarowania w taki sposób, aby mienie to zostało powiększone lub aby wzrosła jego wartość albo by prowadzenie działalności gospodarczej przyniosło oczekiwane korzyści.

12263 Pojęcie "zajmowanie się sprawami majątkowymi lub działalnością gospodarczą" oznacza kierowanie sprawami majątkowymi lub działalnością gospodarczą w sposób identyczny lub zbliżony zakresowo do tego, co czynić może sam mocodawca. Zajmowanie przejawiać się może dyspozycjami dotyczącymi składników majątkowych, decyzjami dotyczącymi bieżącego zarządzania majątkiem, zawieraniem odpowiednich umów i transakcji. Zajmowanie się to zatem całokształt czynności faktycznych i prawnych, odnoszących się do powierzonego majątku lub działalności gospodarczej.

12264 Biorąc powyższe pod uwagę należy na wstępie rozważań o odpowiedzialności karnej oskarżonych za czyn z art. 296 kk odpowiedzieć na pytanie, czy oskarżeni mieli obowiązek w rozumieniu art. 296 kk zajmowania się sprawami majątkowymi klientów spółki, którą założyli, a która miała formę spółki jawnej.

12265 Podstawowym i w zasadzie jedynym przedmiotem działalności tej spółki było zajmowanie się środkami pieniężnymi przekazanymi przez klientów. Zajmowanie to miało polegać na dokonywaniu inwestycji na rynku forex, czyli wykonywaniu przy użyciu tych środków pieniężnych transakcji na rynku walutowym. Oczywistym jest i wynikało to nie tylko z samych umów z klientami, ale również z samego założenia działalności spółki, że klienci przekazywali spółce swoje pieniądze i upoważniali ją do dysponowania tymi pieniędzmi i używania ich do transakcji walutowych po to, aby osiągnąć zysk, aby powiększyć stan swojego posiadania. I właśnie to spółka oferowała swoim klientom – pomnażanie pieniędzy klientów – tych pieniędzy, które przekażą spółce do zarządzania w formie depozytów.

12266 W czasie funkcjonowania spółki i również w niniejszym uzasadnieniu używany jest pewien skrót myślowy wyrażający się w sformułowaniach przykładowo „spółka miała się zajmować, spółka zarządzała”, jednak nie można tracić z pola widzenia faktu, że spółka (...)była spółką osobową, co oznacza, że między spółką a wspólnikami należy postawić znak równości. Znak równości w zasadzie należy także postawić między określeniem „zajmowanie się sprawami majątkowymi klientów” a „zajmowanie się sprawami spółki”, bowiem zajmowanie się sprawami majątkowymi klientów polegające w tym przypadku na inwestowaniu ich pieniędzy na rynku forex było jedynym przedmiotem działalności spółki.

12267 Stwierdzić w tym miejscu należy, że w przypadku wspólników spółki jawnej obowiązek zajmowania się sprawami spółki wynika bezpośrednio z przepisu ustawy i obciąża wszystkich wspólników, chyba że dany wspólnik na mocy umowy spółki został wyłączony od prowadzenia spraw spółki (art. 39 i 40 k.s.h.) Wyłączenie od prowadzenia spraw może wynikać wyłącznie z umowy spółki lub z uchwały wspólników.

12268 Postępowanie dowodowe w tej sprawie wykazało, że umowa spółki jawnej powołująca do życia spółkę (...)nie wyłączała żadnego ze wspólników od prowadzenia spraw spółki. Nie została również w tym zakresie podjęta odrębna uchwała.

12269 Stwierdzić zatem należy, że wszyscy wspólnicy byli zobowiązani i jednocześnie uprawnieni do prowadzenia spraw spółki.

12270 Należy dalej odpowiedzieć na pytanie, czym w przypadku spółki (...)były „sprawy spółki”, którymi wszyscy wspólnicy mieli obowiązek się zajmować.

12271 W ocenie Sądu w zakres tego pojęcia wchodzą wszystkie czynności, które dotyczą zarządzania środkami uzyskanymi od klientów i inwestowania tych środków w transakcje na rynku forex, ponieważ w praktyce był to podstawowy i jedyny przedmiot działalności spółki.

12272 Mówiąc o obowiązku i uprawnieniu do prowadzenia spraw spółki mamy na myśli różne uprawnienia i obowiązki, które, przy ocenie, czy doszło do naruszenie art. 296 kk, należy zidentyfikować.

12273 Istotą odpowiedzialności za nadużycie zaufania jest bowiem więź między nadużyciem uprawnień lub niedopełnieniem obowiązku, a wyrządzeniem szkody, przejawiająca się w tym, że szkoda stanowi konsekwencję nadużycia uprawnień - została przez sprawcę w ten sposób spowodowana, lub konsekwencję niedopełnienia obowiązku - sprawca w ten sposób powstaniu szkody nie zapobiegł.

12274 Przez uprawnienie rozumieć należy przyznane danemu podmiotowi przez przepis ustawy, decyzję właściwego organu lub umowę kompetencje do zajmowania się sprawami majątkowymi lub działalnością gospodarczą. Innymi słowy, jest to przyzwolenie i prawo do określonego zachowania.

12275 Przez obowiązek należy rozumieć wynikające z przepisu ustawy, decyzji właściwego organu lub umowy zobowiązanie do podjęcia lub zaniechania określonych czynności związanych z zajmowaniem się sprawami majątkowymi lub działalnością gospodarczą. Obowiązek oznacza więc ciążącą na danej osobie powinność postępowania w określony sposób, tj. dokonywania określonych czynności lub powstrzymywania się od ich dokonywania. Dla sprecyzowania treści obowiązku, oprócz wymienionych w art. 296 § 1 źródeł, znaczenie mają także te przepisy prawa administracyjnego, cywilnego i gospodarczego, które określają zasady prawidłowego gospodarowania.

12276 Przepis art. 296 § 1 posługuje się bowiem pojęciem "uprawnienia i obowiązki" w szerokim znaczeniu, odnoszącym się również do zasad prawidłowego gospodarowania. Wynikające z przepisu ustawy, decyzji właściwego organu lub umowy obowiązki i uprawnienia nie zawsze zostają w pełni precyzyjnie określone. Ich doprecyzowanie wynikać może z innych niż samo powiernictwo źródeł, zwłaszcza zaś z samego charakteru prowadzonych spraw majątkowych lub działalności gospodarczej, charakteru pełnionej funkcji i wykonywanych czynności, istoty wykonywanych zadań czy rodzaju dokonywanych czynności, które nakazują działanie racjonalne, zgodne z zasadami sztuki zarządzania majątkiem i ogólnymi regułami prowadzenia działalności gospodarczej oraz przyjętym wewnętrznym podziałem obowiązków. Dlatego też traktować je należy szeroko i ujmować zarówno jako obowiązki i uprawnienia wynikające z odpowiednich regulacji prawnych, jak i jako wynikające z sytuacji nieokreślonych przepisami prawa, a będące realizacją zasad racjonalnego działania.

12277 W przypadkach, kiedy zakres uprawnień i obowiązków jest niedookreślony w przepisie lub w umowie, jako dodatkowe kryterium przyjmować należy cywilnoprawną figurę wzorcowego "racjonalnego gospodarza", "sumiennego kupca" lub osoby zawodowo wykonującej określonego rodzaju działalność (por. art. 293 § 2 k.s.h), czy "dobrego gospodarza". Wskazane wyżej pojęcia określają człowieka, który własnym sprawom poświęca wystarczającą staranność i przezorność, przez co zmierza do ich najkorzystniejszego prowadzenia.

12278 Dobry gospodarz cechuje się odpowiednim przygotowaniem teoretycznym oraz doświadczeniem praktycznym. W sytuacjach podejmowania konkretnych decyzji majątkowych lub gospodarczych kieruje się racjonalnością postępowania, która zmierza do uzyskania uzasadnionych i możliwych do osiągnięcia korzyści ekonomicznych oraz nastawieniem mającym na celu dobro i interesy podmiotu, który reprezentuje.

12279 Nadużyciem uprawnień może też być zachowanie mieszczące się formalnie w ramach posiadanych uprawnień, lecz posługiwanie się tymi uprawnieniami jest niezgodne z celem tych kompetencji, sprzeczne z racjonalnie rozumianymi zadaniami powierzonymi sprawcy, pozbawione gospodarczego sensu. Chodzi tu o wadliwy wybór środków i sposobu zajmowania się sprawami mocodawcy. Tu mieści się również tzw. kreatywna księgowość, która może też być postrzegana jako niedopełnienie obowiązku prowadzenia rzetelnej dokumentacji.

12280 Pod pojęciem „niedopełnienie obowiązków” rozumie się niewypełnienie czynności, do których sprawca był zobowiązany – całkowite lub częściowe, lub nie wypełnianie ich w sposób staranny, należyty.

12281 Przenosząc te teoretyczne rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że nie budzi żadnych wątpliwości, iż takie czynności wchodzące w zakres spraw spółki na co dzień podejmował przede wszystkim E. D. (1), ale ponieważ nie doszło w umowie ani w uchwale wspólników do ograniczenia pozostałych wspólników, to również A. K. (3)i M. S. (2)mieli obowiązek wykonywać wszystkie czynności wchodzące w zakres spraw spółki i należycie zajmować się interesami majątkowymi klientów spółki.

12282 Oskarżeni A. K. (3)i M. S. (2)w swojej linii obrony powoływali się przede wszystkim na fakt, że byli przez oskarżonego E. D. (1)wprowadzani w błąd.

12283 Jest to poniekąd prawda, jednak nie prowadzi to do ekskulpowania tych oskarżonych, a jedynie do odmiennego opisu przypisanych czynów oraz do przyjęcia innej formy winy.

12284 Wszak przestępstwo z art. 296 kk może być popełnione zarówno poprzez działanie, jak i poprzez zaniechanie, a oskarżeni A. K. (3)i M. S. (2)zaniechali prowadzenia spraw spółki, przez co umożliwili oskarżonemu E. D. (1)takie działania, jakie podejmował wobec klientów i umożliwili mu bardzo proste wprowadzanie w błąd klientów i ich samych.

12285 Oskarżony E. D. (1) w zasadzie nie musiał podejmować żadnych podstępnych zabiegów, aby przez tak długi czas utrzymywać taką sytuację, jaka jest przedmiotem przestępstwa, a jaką stworzył już od samego początku funkcjonowania spółki. Prawie całkowita bierność pozostałych wspólników powodowała, że miał on nieograniczoną wręcz możliwość wprowadzania w błąd zarówno klientów jak i wspólników.

12286 W ocenie Sądu w ustalonym w tej sprawie stanie faktycznym nie ma zatem podstaw do tego, aby wyłączać odpowiedzialność któregokolwiek ze wspólników za przestępstwo z art. 296 kk. Nie daje do tego podstaw ani umowa spółki, ani tym bardziej faktyczna bierność wspólników M. S. (2) i A. K. (3) w zakresie prowadzenia spraw spółki.

12287 Mowa tutaj o bierności –i to trzeba podkreślić – w zakresie obowiązków, bo już w zakresie uprawnień – a szczególnie w zakresie uprawnienia do pobierania prowizji – oskarżeni A. K. (3)i M. S. (2)bierni nie byli.

12288 Pamiętać też należy o tym, że ww. oskarżeni firmowali swoimi nazwiskami tę działalność, że bardzo wiele osób przystąpiło do tej inwestycji właśnie z uwagi na ich nazwiska i to ich nazwiska dla wielu klientów były gwarantem uczciwości i profesjonalizmu spółki, którą założyli. Dowodzą tego zeznania wielu osób pokrzywdzonych, którzy wskazują, że właśnie dlatego zdecydowali się zainwestować swoje pieniądze za pośrednictwem tej spółki, ponieważ wspólnikami tej spółki były osoby postrzegane przez nich jako uczciwe i profesjonalne. Szczególnie A. K. (3) był taką osobą znaną również z mediów, jako wiceminister, bliski współpracownik premiera M. B. (4).

12289 Trzeba sobie zadać pytanie, ilu klientów udałoby się spółce zdobyć, gdyby A. K. (3)i M. S. (2)od początku mówili tak, jak teraz – czyli, że są w spółce tylko wspólnikami biernymi, a wszystkim zajmuje się wyłącznie E. D. (1). Pamiętać przy tym należy, że w czasie, kiedy spółka rozpoczynała działalność E. D. (1)był młodym, zaledwie 22-letnim człowiekiem, który przerwał studia po 1 roku. Wydaje się, że również jego praca w (...)nie była czymś, czym mógłby się szczególnie pochwalić. Z wyjaśnień oskarżonych i zeznań świadków, którzy byli klientami firmy (...)nic szczególnie pozytywnego odnośnie osoby E. D. (1)nie wynika. Faktem jest, że oskarżeni A. K. (3)i M. S. (2)odnieśli zyski z inwestycji w tej firmie, ale inni klienci – jak przyznaje sam oskarżony E. D. (1)– ponieśli straty. To dopiero w czasie funkcjonowania spółki (...)nazwisko E. D. (1)stało się znane i zaczął uchodzić wśród osób interesujących się rynkiem forex za dobrego znawcę tego rynku. Trzeba jednaj jednoznacznie podkreślić, że takie opinie o E. D. (1)zaczęły się pojawiać właśnie dlatego, że przekazywał klientom nieprawdziwe informacje o wynikach prowadzonych przez siebie transakcji na rynku forex. Klienci wierzyli w te dane, które otrzymywali ze spółki i tym samym robili oskarżonemu swoistą reklamę, przedstawiali go jako profesjonalistę i dobrego analityka, który umie tak prowadzić inwestycje, że stale przynoszą one pokaźne zyski. Po upadku spółki okazało się to wszystko nieprawdą i dziś nikt nie określiłby E. D. (1)mianem znawcy rynku forex.

12290 Prawdą jest, że to E. D. (1) zajmował się zawieraniem transakcji na rynku forex, ale to nie zwalniało pozostałych wspólników od obowiązku kontrolowania jego działalności na tym polu i nie zwalnia ich od odpowiedzialności za efekty tej działalności.

12291 Trzeba sobie postawić pytanie, czy klienci oddawaliby swoje pieniądze do tej spółki, gdyby wiedzieli, że tylko ten jeden najmłodszy wspólnik zna się na rynku forex, a pozostali wspólnicy się nie znają, nie będą zatem w stanie go kontrolować, a tak naprawdę to nie mają nawet zamiaru tego robić?

12292 Oskarżony A. K. (3) rozpoczął swoje wyjaśnienia przed Sądem od wypowiedzi o zaufaniu, o tym, że stał się wspólnikiem tej spółki, ponieważ miał zaufanie do pozostałych wspólników.

12293 Obraz funkcjonowania spółki i wspólników, jaki wynika z przeprowadzonych w tej sprawie dowodów pokazuje, że to zaufanie, o którym mówił A. K. (3)oznaczało jedynie zaufanie do tego, że E. D. (1)umie zarabiać pieniądze na forexie i nic ponadto. Jaka bowiem była wiedza A. K. (3)o oskarżonym E. D. (1)jako człowieku, o jego uczciwości, o tym, jakimi metodami posługiwał się w firmie (...), jakie ma zaszłości wynikające z pracy w tej firmie. Tak naprawdę oskarżeni S. i K.nic nie wiedzieli o jego uczciwości i tak naprawdę nie znali nawet jego umiejętności.

12294 Stwierdzić należy, że to z klientami łączyły ich umowy oparte o zasadę zaufania i profesjonalizmu. To klienci zaufali im, oddając im swoje pieniądze, a w jaki sposób oskarżeni to zaufanie potraktowali – ograniczyli się do werbowania nowych klientów i pobierania pieniędzy.

12295 Reasumując – odpowiedzialność za nieprawidłowe zajmowanie się sprawami majątkowymi klientów spółki ponoszą wszyscy wspólnicy – E. D. (1) za działanie, a A. K. (3) i M. S. (2) za zaniechanie.

12296 Kolejnym krokiem w ocenie, czy oskarżeni wyczerpali znamiona czynu z art. 296 kk jest ustalenie, jakie powinności i obowiązki ciążyły na oskarżonych, których niedopełnienie spowodowało szkodę po stronie klientów. Słowo „spowodowało” jest pewnym uposzczeniem, gdyż mamy tu do czynienia zarówno z działaniem, jak i zaniechaniem. Przy działaniu oznacza związek przyczynowy, a przy zaniechaniu – normatywną powinność podjęcia działań zapobiegających skutkowi.

12297 Te powinności zdaniem Sądu wynikają po pierwsze z umów z klientami.

12298 Analizując treść umowy, jaka łączyła spółkę z klientami znajdujemy tam co najmniej kilka zapisów, które określają obowiązki po stronie spółki, czyli po stronie wspólników.

12299 Po pierwsze spółka jest nazywana w umowie usługodawcą, co oznacza, że wszyscy wspólnicy byli usługodawcami, bo była to spółka osobowa.

12300 Dalej w umowie znajduje się deklaracja, że usługodawca, (czyli wszyscy wspólnicy, a nie tylko sam E. D. (1)), posiada odpowiednie umiejętności i możliwości w zakresie świadczenia usług na rynku forex.

12301 Dalej art. 10(3) stanowił, że spółka prowadzi działalność zgodnie z obowiązującymi przepisami i posiada wszystkie wymagane zezwolenia.

12302 Z art. 11 umowy wynikało, że usługodawca powinien wykonywać swoje obowiązki w dobrej wierze, w sposób profesjonalny i zachowaniem standardów zawodowej staranności oraz standardów wynikających z warunków transakcji forex.

12303 Jeżeli zawarcie lub wykonanie umowy wymaga koncesji, zezwolenia lub zgody odpowiedniego organu – umowa wchodzi w życie po uzyskaniu takiego zezwolenia.

12304 Art. 3 umowy statuuje obowiązek sporządzania i przekazywania klientom raportów miesięcznych – chodzi oczywiście o raporty prawdziwe, zawierające rzeczywiste dane.

12305 Art. 5 umowy określa obowiązek zwrotu kwoty rozliczeniowej uwzględniającej zysk lub stratę – chodzi oczywiście o kwotę prawidłowo wyliczoną. W ocenie Sądu prawidłowe wywiązanie się z tego obowiązku jest możliwe tylko wówczas, jeśli cały proces rozliczania jest prawidłowy.

12306 Te wymienione powyżej obowiązki wynikają wprost z umowy, nie są bardzo szczegółowo opisane w tej umowie, ale tak zwykle bywa w tego rodzaju umowach. Natomiast w wystarczający sposób wyznaczają ramy obowiązków oskarżonych wobec klientów spółki, a szczegółowe określenie tych obowiązków musi następować poprzez odniesienie się do reguł rządzących takim rodzajem działalności oraz do wzorca dobrego, sumiennego i starannego gospodarza.

12307 Stwierdzić w tym miejscu należy, że interpretacja art. 296 kk, jest zupełnie inna od tej, jaką przedstawił obrońca oskarżonego A. K. (3) w mowie końcowej.

12308 Nie doszło też do tej pory do stwierdzenia niekonstytucyjności art. 296 kk i według aktualnej wiedzy Trybunał Konstytucyjny tym przepisem się nie zajmuje. Co więcej bardzo wiele przepisów kodeksu karnego opiera się na podobnej konstrukcji odwołując się do tzw. wzorca normatywnego.

12309 Jednoznaczne jest w tej mierze stanowisko doktryny i orzecznictwa, że doprecyzowanie ogólnie sformułowanych obowiązków wynikać może z innych niż samo powiernictwo źródeł, zwłaszcza zaś z samego charakteru prowadzonych spraw majątkowych lub działalności gospodarczej, charakteru pełnionej funkcji i wykonywanych czynności, istoty wykonywanych zadań czy rodzaju dokonywanych czynności, które nakazują działanie racjonalne, zgodne z zasadami sztuki zarządzania majątkiem i ogólnymi regułami prowadzenia działalności gospodarczej oraz przyjętym wewnętrznym podziałem obowiązków.

12310 I tutaj właśnie pojawia się wzorzec dobrego gospodarza.

12311 Nie stanowi - w ocenie Sądu - problemu odpowiedź na pytanie, jak w kontekście umowy łączącej spółkę z klientami powinien zachowywać się dobry gospodarz dbający o cudze interesy, jak o swoje.

12312 W tym miejscu następuje przeniesienie tej oceny na grunt opisu czynu przypisanego – w kontekście stanu faktycznego istniejącego w tej sprawie.

12313 I tak oskarżeni jako wspólnicy spółki jawnej, którzy zdecydowali się prowadzić taką działalność (gdyby zachowywali się jak wzorzec normatywny, czyli dobry gospodarz zajmujący się cudzymi interesami jak swoimi) – oprócz posiadania wiedzy fachowej o transakcjach forex powinni mieć umiejętność podejmowania decyzji, powinni mieć pomysł na to, jak rozliczać klientów, jeśli zdecydowali, że pieniądze wszystkich klientów będą na jednym koncie. Powinni znać zasady rachunkowości i wiedzieć, że aby rozliczanie klientów było rzetelne, to powinny być dla każdego klienta z osobna stworzone konta księgowe, a dla lepszej organizacji i lepszego zarządzania – również osobne konta lub subkonta bankowe.

12314 Rację ma obrona, że nie ma przepisu, który nakazywałby tworzenie subkont w banku, choć to byłoby pożądane ze względów organizacyjnych i zarządczych, ale jeżeli się nie tworzy subkont bankowych, to należy mieć wiedzę, jak tymi pieniędzmi klientów zarządzać – jak obliczać zyski i straty, prowizje, jak dokonywać przeksięgowań. Te wszystkie elementy stanowią istotę działalności spółki, a zatem muszą być objęte rachunkowością spółki. To nie są kwestie, które mogą być przedmiotem rozliczeń w jakimś wewnętrznym arkuszu kalkulacyjnym, o którym nie wiedzą ani sami klienci, ani księgowa. Wspólnicy prowadzący taką działalność powinni zatem mieć w tym przedmiocie wiedzę teoretyczną i wiedzieć, jak ją spożytkować w procesie funkcjonowania spółki.

12315 Następnie - jeżeli prowadzenie księgowości powierzyli podmiotowi zewnętrznemu – to ten podmiot powinien znać specyfikę działalności spółki, sposób rozliczania klientów itd. To ten podmiot powinien rozliczać klientów, ponieważ inwestowanie pieniędzy klientów stanowi przedmiot działalności spółki. Rozliczenia klientów nie mogą być rozliczeniami pozabilansowymi. Wspólnicy powinni zatem zadbać, aby wybrane biuro rachunkowe i konkretna osoba zajmująca się księgowością spółki mieli wiedzę o działalności spółki i do specyfiki tej działalności dopasowali politykę rachunkowości, a na dalszym etapie powinni nadzorować, jak ta rachunkowość jest prowadzona, czy jest zgodna z ustawą o rachunkowości, czy daje pełny i rzeczywisty obraz finansowego funkcjonowania spółki.

12316 Powinno w tym przypadku dojść do ustalenia z księgową szczegółowych i dostosowanych do specyfiki działalności spółki zasad księgowania, a to się w ogóle w działalności tej spółki nie zdarzyło.

12317 Dalsze obowiązki wspólników to tworzenie prawdziwych statementów i zgodne ze stanem rzeczywistym informowanie klientów o zyskach i stratach, prawidłowe i uczciwe naliczanie prowizji oraz wypłacanie klientom środków pieniężnych, które są im należne.

12318 Należy zwrócić uwagę, że obowiązki A. K. (3) i M. S. (2) – według umowy z klientami - były takie same, jak E. D. (1). Ani umowa spółki ani umowy z klientami nie różnicowały uprawnień i obowiązków poszczególnych wspólników.

12319 W ustalonym stanie faktycznym obowiązkiem A. K. (3) i M. S. (2) było przede wszystkim uzyskanie odpowiedniej wiedzy o rynku i o transakcjach forex, ponieważ zasada profesjonalizmu również ich dotyczyła.

12320 W przypadku powierzenia wykonywania transakcji forex wyłącznie E. D. (1), obowiązkiem pozostałych wspólników było nadzorowanie tego, co robi E. D. (1) i to zarówno w zakresie samych transakcji, jak i - a nawet bardziej - w zakresie rachunkowości i księgowości, ponieważ rachunkowość i księgowość, to już nie była domena E. D. (1), podobnie jak kwestie prawne – np. kwestia zezwolenia na działalność maklerską. O ile można przyjąć tezę, że w zakresie rynku forex E. D. (1) miał większą wiedzę niż pozostali wspólnicy, to w pozostałym zakresie już takiej tezy postawić nie można.

12321 Trzeba sobie zatem postawić pytanie, co robili wspólnicy A. K. (3) i M. S. (2) w zakresie obowiązków wynikających wprost z umowy i tych, których doprecyzowanie następuje poprzez odwołanie się do wzorca dobrego gospodarza.

12322 Można powiedzieć, że w zasadzie nic – poza wybraniem przez A. K. (3)biura rachunkowego i poza zadawaniem najbardziej lakonicznych z możliwych pytań zarówno E. D. (1), jak i księgowej – pytań, czy w spółce wszystko jest w porządku. Oskarżony E. D. (1)odpowiadał na te pytania niezgodnie z prawdą lub wymijająco, ponieważ taki miał cel, a później bał się wyjawić prawdę, a księgowa odpowiadała na to pytanie tak, jak je rozumiała, a rozumiała swoją rolę, jako księgowej od podatków, na tym się skupiała i tak też udzielała odpowiedzi. W zasadzie można jej zarzucić tylko swego rodzaju naiwność i bardzo ograniczone spojrzenie na swój zakres obowiązków.

12323 Reasumując – na wszystkich wspólnikach ciążyły opisane powyżej obowiązki i wszyscy wspólnicy je naruszyli – E. D. (1) poprzez działanie, a A. K. (3) i M. S. (2) poprzez zaniechanie.

12324 Oskarżony E. D. (1)w zasadzie od samego początku funkcjonowania spółki przekraczał swoje uprawnienia zarówno w zakresie rzetelnego prowadzenia interesów klientów jak i w zakresie rzetelnego i uczciwego informowania klientów o przeprowadzanych przez siebie transakcjach, które wykonywał posługując się przecież pieniędzmi klientów. Krótko mówiąc oskarżony od początku naruszał zasady określone w umowie i oszukiwał klientów spółki.

12325 Nie bez powodu Sąd pouczał o możliwości przyjęcia kwalifikacji z art. 286 § 1 kk, ponieważ z materiału dowodowego wynika jasno, że E. D. (1) wprowadzał klientów w błąd już od pierwszego miesiąca funkcjonowania spółki, mamiąc wysokimi i pewnymi zyskami. Do tego celu służyła między innymi broszura o firmie i wykresy pokazujące nieprawdziwe wyniki osiągane przez spółkę na rynku forex. Sąd nie dokonał jednak zmiany kwalifikacji prawnej na czyn z art. 286 § 1 kk uznając, że wiązałoby się to z całkowitą zmianą opisu czynu i byłoby to wyjście poza granice aktu oskarżenia.

12326 W ustalonym stanie faktycznym Sąd uznał, że oskarżony E. D. (1) popełnił przestępstwo z art. 296 kk a nadużycie udzielonych uprawnień będące znamieniem art. 296 kk. polegało między innymi na wprowadzaniu klientów w błąd co do wyników na transakcjach forex osiąganych przez spółkę. Innymi słowy wprowadzanie klientów w błąd będące zwykle znamieniem czynu z art. 286 § 1 kk, w tym stanie faktycznym stanowi realizację jednego ze znamion przestępstwa z art. 296 kk. W doktrynie przyjmuje się, że nie zachodzi kumulatywny zbieg art. 296 § 2 kk z przestępstwami przeciwko mieniu – w tym z art. 286 § 1 kk - ze względu na określony w art. 296 kk sposób wyrządzenia szkody, tj. naruszenie kompetencji.

12327 Zarzut aktu oskarżenia został tak sformułowany, że obejmował sytuacje, kiedy klienci już zdecydowali się zainwestować swoje pieniądze za pośrednictwem spółki, natomiast nie obejmował tych sytuacji i tych działań oskarżonych, które powodowały po stronie przyszłych klientów podjęcie decyzji o zainwestowaniu środków do spółki.

12328 Aby postawić zarzut z art. 286 § 1 kk należałoby jeszcze dokładniej zebrać materiał dowodowy, ponieważ nie wszyscy klienci przed przystąpieniem do spółki byli wprowadzani przez oskarżonych w błąd, niektórzy przystępowali do spółki nie zadając bardziej dociekliwych pytać o sposób funkcjonowania spółki, a opierali się tylko na informacjach od swoich znajomych.

12329 W tej sytuacji Sąd uznał, że nie ma podstaw, aby rozszerzać opis czynu i zmieniać kwalifikację prawną zarzucanego czynu, ponieważ byłoby to wyjście poza granice aktu oskarżenia.

12330 Natomiast nie budzi zdaniem Sądu wątpliwości fakt, że oskarżeni wypełnili znamiona czynu z art. 296 kk, a wprowadzanie klientów w błąd było tylko jednym z elementów tego przestępstwa.

12331 Zebrane w sprawie dowody jednoznacznie pokazują, że od samego początku funkcjonowania spółki E. D. (1)informował klientów o fikcyjnych zyskach, a nie informował o rzeczywistych stratach po to, aby ich utrzymać jako klientów i aby zdobyć nowych klientów, ponieważ późniejszy dopływ klientów opierał się prawie w 100 % na rekomendacjach wcześniejszych klientów, a ci rekomendowali spółkę, gdyż byli wprowadzani w błąd co do osiąganych zysków. Oskarżony sam przyznał, że od samego początku wystawiał nieprawdziwe statementy i tylko raz w całej historii spółki wystawił statementy informujące o niewielkiej zresztą stracie. Te wyjaśnienia potwierdzają zeznania pierwszych klientów spółki, którzy od samego początku byli informowani o zyskach i dostawali nieprawdziwe statementy. Co więcej w początkowym okresie, kiedy biuro rachunkowe rozliczało indywidualnie klientów E. D. (1)przekazywał do biura rachunkowego również nieprawdziwe informacje o zyskach i stratach klientów, ale jednocześnie zupełnie inne niż te, które przekazywał klientom. Czyli tworzył dwa rodzaje zawierających nieprawdziwe informacje statementów – te adresowane do klientów pokazywały wyłącznie zyski, gdyż tylko w ten sposób udawało się utrzymać klientów i spowodować pojawienie się nowych klientów, a tylko dopływ nowych klientów gwarantował utrzymywanie takiego stanu rzeczy przez jak najdłuższy czas. Do biura rachunkowego natomiast przekazywał takie dane, które mogłyby się wydawać wiarygodne, czyli takie zarówno z zyskami, jak i stratami klientów, zresztą dla różnych klientów te procenty były pokazywane jako różne i w poszczególnych miesiącach czasami dany klient miał straty a czasami zyski. Był to taki, obraz, który bez wchodzenia w szczegóły mógł uchodzić za wiarygodny, a tym samym działalność spółki również od strony osób zajmujących się księgowością nie wydawała się podejrzana. Po odejściu od księgowania indywidualnego poszczególnych klientów, oskarżony nie musiał już tworzyć podwójnych statementów, ponieważ podawał księgowej tylko globalne kwoty.

12332 Oskarżony nadużywał też swoich uprawnień w zakresie zarządzania depozytami klientów – w zasadzie dowolnie manipulował depozytami, o czym świadczą wyjaśnienia dotyczące T. M. (3)oraz wyjaśnienia dotyczące klientów o nazwiskach K.i S.. Oskarżony przyznał, że wypłacił im kwotę około 500 000 zł, mówiąc, że odzyskał te pieniądze z firmy (...), co nie było prawdą, a pieniądze pochodziły ze spółki (...). Oczywistym jest, że były to środki z depozytów innych klientów. Nieprawidłowe zarządzanie depozytami klientów było ułatwione dlatego, że pieniądze wszystkich klientów były wpłacane na jedno konto, a zatem nie było na nim widoczne, co dzieje się z pieniędzmi konkretnego klienta, jak są wykorzystywane do transakcji, czy nie są pomniejszane w niezgodny z umową sposób. Klient nie miał możliwości tego kontrolować i nie wiedział, że pieniądze wszystkich klientów są „w jednym worku” i że z nich opłaca się całe funkcjonowanie spółki, że z nich wypłaca się pieniądze tym klientom, którzy domagają się wypłat, choć nie powinni ich otrzymać, gdyby naliczanie start było rzeczywiste. Stwierdzić zatem należy, że E. D. (1)nieprawidłowo ewidencjonował i rozliczał wpłaty i wypłaty – przyjmując wpłaty od klientów i dokonując wypłat dla klientów i dla wspólników. Nie wszystkie wpłaty były prawidłowo odnotowane w spółce, na niektóre wpłaty gotówkowe nie były wystawiane dokumenty KP, na inne wpłaty gotówkowe były wystawiane tzw. TPO, co powodowało, że wpłata nie była uwidaczniania jako wpływająca do kasy spółki a tym samym jeśli nie była wpłacana zaraz potem do banku z prawidłowym tytułem wskazującym wpłacającego, to nie było możliwości odnalezienia jej w rachunkowości spółki i przypisania do konkretnego klienta. Nieprawidłowo były także odnotowywane wypłaty szczególnie dla wspólników. Były one często dokonywane gotówkowo, a na raporcie kasowym wpisywane były różne tytuły wypłaty. Zdarzały się również wypłaty dla klientów w gotówce bez pisemnego wnioski i bez żadnego pokwitowania. Przy tego typu nieprawidłowych praktykach nie było możliwe, aby oskarżony E. D. (1)lub R. A. (4)byli w stanie w arkuszu kalkulacyjnym prawidłowo odnotować wszystkie wpłaty i wypłaty, a inna pełna ewidencja takich czynności nie była przecież prowadzona, ponieważ księgowa nie prowadziła od marca 2001 r. indywidualnego rozliczania klientów. Oskarżony nieprawidłowo też naliczał zyski i straty – w zasadzie wcale strat nie odliczał, a za to doliczał fikcyjne zyski oraz nieprawidłowo, niezgodnie z treścią umów z klientami naliczał prowizje i nieprawidłowo je rozliczał. Z opinii biegłej jednoznacznie wynika, że w dokumentach spółki (papierowych i elektronicznych) odnalazła cztery różne sposoby naliczania prowizji, a żaden z nich nie był zgodny w zapisami umowy. Istotne jest to, że nieprawidłowe naliczanie prowizji było powiązane z nieprawidłowym naliczaniem zysków. Gdyby bowiem oskarżony naliczał zyski i straty zgodnie z rzeczywistością, to w przypadku wielu klientów w bardzo krótkim czasie doszłoby do „wyczerpania” depozytów, a tym samym nie mieliby już środków do kolejnych transakcji na rynku forekx, a zatem i spółka nie mogłaby im naliczać prowizji. Nieprawidłowe było także rozliczanie prowizji, która była przychodem wspólników, a od 2003 r. stanowiła depozyty klienckie samych wspólników. Prowizja nie była ewidencjonowana na osobnym koncie lub subkoncie, nie było przejrzystego rozliczenia, jaka część prowizji jest wykorzystywana na działalność spółki, a jaka stanowi czysty dochód wspólników i może być przez nich wypłacana lub umieszczana na koncie klienckim.

12333 Dziełem E. D. (1) wspólnie z R. A. (4) była też broszura o firmie zawierająca nieprawdziwe dane a także wykresy, które później rozszerzał na kolejne okresy, a które miały służyć i służyły do tego, aby klientów przekonać do podpisania umowy – był to element wprowadzania w błąd.

12334 E. D. (1) manipulował pieniędzmi również w zakresie przyjmowania wpłat i przeksięgowań. Klienci byli przekonani, że ich pieniądze wędrują na konto bankowe i są wykorzystywane do transakcji, a tak naprawdę tylko część trafiała na konto bankowe, a reszta szła do obrotu kasowego, do wypłat dla wspólników. A przecież spółka powinna funkcjonować w oparciu o przychody z prowizji, czyli pieniądze klientów powinny trafiać na konto bankowe, a naliczane prowizje powinny być pobierane i deponowane na osobnym koncie lub subkoncie i to one powinny służyć do obrotu kasowego, do pokrywania wszystkich należności związanych z funkcjonowaniem spółki i do wypłat dla wspólników. Gdyby tak było, to nawet to, że oskarżeni zostali klientami spółki, nie byłoby niczym strasznym, gdyby tylko rozliczali się prawidłowo i w jasny przejrzysty sposób, a do tego wystarczyłoby subkonto na prowizje i dokonywanie wpłat i wypłat przez wspólników jako klientów w taki sam sposób, jak klienci. Tymczasem w spółce w tym zakresie był całkowity chaos, o czym świadczy między innymi to, że w spółce były cztery różne sposoby wyliczania prowizji, co dokładnie opisała biegła w swojej opinii. O ile jednak da się policzyć, ile powinny wynosić prowizje prawidłowo wyliczone, to nie da się w sposób pewny i jednoznaczny ustalić, ile który ze wspólników pobrał dla siebie, a ile zostało jako tzw. depozyt kliencki. Wynika to z bałaganu w zakresie wpłat i wypłat i z niewłaściwego opisywania tych operacji.

12335 W ocenie Sądu za taki stan rzeczy odpowiadają wszyscy wspólnicy – E. D. (1), ponieważ tak to sam ukształtował, ponieważ stworzył razem z R. A. (4) arkusz kalkulacyjny, który w pewnym zakresie się sprawdzał, ale dawał też pole do manipulacji i nie był rzetelnie prowadzony. Pozostali wspólnicy dlatego, że nie mieli nad tą stroną działalności spółki żadnego nadzoru, choć wiedzieli, że taki arkusz kalkulacyjny jest prowadzony. Tym samym stwierdzić należy, że dopuścili poprzez zaniechanie do tego, że wpłaty i wypłaty klientów były nieprawidłowo ewidencjonowane, że straty nie były prawidłowo odliczane, a w to miejsce były naliczane fikcyjne zyski, że nie było osobnych subkont dla indywidualnych klientów i nie było prawidłowego rozdzielania środków z prowizji od środków będących depozytami klientów. Uczestniczyli czynnie w tych nieprawidłowościach poprzez dokonywanie wypłat dla siebie w dowolny sposób, bez rozeznania, ile im się należy, bez odnotowywania prawidłowych tytułów wypłat, a od 2003 r. również poprzez to, że stali się klientami spółki, co bez odrębnego rozliczania każdego klienta, jeszcze bardziej zaciemniło obraz funkcjonowania finansowego spółki.

12336 Twierdzenie E. D. (1), że nie powiodło mu się na forexie, a potem nie miał odwagi się przyznać, jest w dużej mierze nieprawdziwe, bo z dowodów wynika, że oskarżony od samego początku tworzył fikcję. To nie było tak jak twierdził w swoich wyjaśnieniach, że sytuacja załamała się w czasie, kiedy w spółce był T. S. i od tej pory zaczął oszukiwać klientów – tak naprawdę działalność przestępczą prowadził od pierwszego miesiąca, o czym świadczy treść statementów przekazywanych klientom i tych przekazywanych księgowej.

12337 E. D. (1) ponadto dopuścił do prowadzenia ksiąg rachunkowych w sposób niezgodny z przepisami ustawy o rachunkowości i do podawania w tych księgach nierzetelnych i niepełnych danych, ponieważ nie nadzorował właściwie pracy biura rachunkowego, sam prowadził rozliczenia klientów na stworzonym przez R. A. (4) arkuszu kalkulacyjnym funkcjonującym nie według zasad ustawowych, ale wedle zasad wymyślonych przez oskarżonego i R. A. (4). Tym samym od marca 2001 r. przekazywał księgowej wszystkie informacje tylko globalnie, a to ona powinna była dokonywać szczegółowych wyliczeń. Takie zachowanie oskarżonego należy oceniać, jako dopuszczenie do prowadzenia ksiąg rachunkowych w sposób nierzetelny i niepełny.

12338 Podstawowym przedmiotem działalności spółki była gra na rynku forex funduszami zebranymi od klientów, a zatem najistotniejszym elementem księgowości powinny być konta rozliczające tych klientów indywidualnie, czyli dla każdego klienta powinno być osobne konto księgowe. W przypadku tej spółki nie było w księgowości odzwierciedlenia wszystkich operacji dokonywanych przez spółkę, a tym samym księgi były prowadzone nierzetelnie.

12339 Kwestię rzetelności prowadzenia ksiąg rachunkowych reguluje art. 24 ustawy o rachunkowości. Żeby księgi były rzetelne to muszą być sprawdzalne i prowadzone na bieżąco i muszą odzwierciedlać wszystkie operacje gospodarcze dokonywane przez spółkę. Bez założenia kont dla klientów, na których byłyby na bieżąco odnotowywane wpłaty, wypłaty, naliczane prowizje oraz naliczane zyski i odliczane straty - ten wymóg rzetelnych ksiąg nie był spełniony.

12340 Księgować można bilansowo jak i pozabilansowo, ale w tym przypadku, kiedy podstawowym przedmiotem działalności spółki była gra na forexie klienci powinni być księgowani bilansowo. Pozabilansowo księguje się operacje mniej istotne dla danej spółki np. operacje z weksli.

12341 W ocenie Sądu zapisy dotyczące klientów powinny być w księdze głównej i na kontach. Rozliczenie wykonywane w exelu w spółce nie stanowiło rozliczenia pozabilansowego w rozumieniu ustawy o rachunkowości. Takie rozliczenie mogło być robione wyłącznie dla zarządu w celach podejmowania decyzji zarządczych, ale nie mogło być uznane za element ksiąg handlowych, tym bardziej, że księgowa o takich rozliczeniach w ogóle nie wiedziała.

12342 Żeby łatwiej można było zarządzać, każdy klient powinien mieć również oddzielne konto lub subkonto w banku. Nie ma przepisu, który by to nakazywał, ale byłoby to wskazane ze względów operacyjnych.

12343 Zatem główny zarzut dotyczący ksiąg spółki jest taki, że w ogóle nie było tam zapisów o indywidualnych rozliczeniach klientów. Nie były prawidłowo księgowane wpłaty i wypłaty klientów, nie było w ogóle indywidualnego rozliczenia klientów oraz nie były prawidłowo księgowane obroty z transakcji walutowych. W zakresie obrotów z transakcji walutowych nie było w księgach takich szczegółowych danych, które dawałyby podstawę do wyliczeń - były tylko globalne kwoty, które nie zgadzały się z dokumentami źródłowymi.

12344 Taki sposób księgowania naruszał szereg przepisów ustawy o rachunkowości.

12345 Art. 4 ustawy o rachunkowości określa ogólną zasadę rzetelnego prowadzenia ksiąg. W księgach spółki (...)nie było pełnego odzwierciedlenia wszystkich transakcji a w związku z tym nie było rzetelnego przedstawienia sytuacji majątkowej tej spółki i jej wyników. W księgach handlowych nie były ujmowane wszystkie operacje a tego dot. art. 4 ust. 2 ustawy o rachunkowości. W księgach nie było również zapisów wszystkich zdarzeń w porządku chronologicznym i systematycznym, a o tym mówi art. 4 ust 3 ustawy o rachunkowości. Naruszenie dotyczyło także art. 6 ustawy, gdyż nie były odzwierciedlone w księgowości wszystkie przychody i koszty. Naruszenie dotyczyło także art. 8 ust. 1 ustawy, ponieważ nie było ustalonych takich zasad rachunkowości, które dawałyby podstawę do wyodrębnienia wszystkich zdarzeń istotnych do oceny sytuacji majątkowej i finansowej spółki. Nie były respektowane także zapisy art. 13 i 14 ustawy, ponieważ nie były prowadzone dzienniki zawierające chronologiczne ujęcie zdarzeń, jakie nastąpiły w danym okresie. Miało też miejsce naruszenie art. 16 ustawy o rachunkowości, albowiem konta ksiąg pomocniczych nie zawierały zapisów będących uszczegółowieniem zapisów kont z księgi głównej. Art. 20 ust. 1 ustawy o rachunkowości został naruszony w ten sposób, że do ksiąg rachunkowych nie były wprowadzane w postaci zapisów wszystkie zdarzenia, które nastąpiły w okresie sprawozdawczym. Naruszony został również cały art. 24 ustawy dotyczący rzetelności, bezbłędności, sprawdzalności i prowadzenia ksiąg na bieżąco.

12346 Za te wszystkie naruszenia ustawy o rachunkowości odpowiadają oskarżeni, jako wspólnicy spółki jawnej mający obowiązek prowadzenia jej spraw. Nie ma w tym przypadku znaczenia fakt, że księgowanie zostało powierzone podmiotowi zewnętrznemu, czyli biuru rachunkowemu Grama.

12347 Często prowadzenie ksiąg powietrza się jednostce organizacyjnej (np. biuru rachunkowemu, tj. podmiotowi niepodlegającemu odpowiedzialności karnej. Dlatego ustawodawca nie przewidział w przepisach ustawy o rachunkowości odpowiedzialności zastępczej.

12348 Odpowiedzialność w tym zakresie zawsze ponosi kierownik jednostki, tj. podmiotu, którego działalność jest księgowana.

12349 W art. 3 ust. 1 pkt 6 u.o.r. zdefiniowano pojęcie kierownika jednostki - rozumie się przez to członka zarządu lub innego organu zarządzającego, a jeżeli organ jest wieloosobowy - członków tego organu, z wyłączeniem pełnomocników ustanowionych przez jednostkę.

12350 Jeżeli zatem nie została wskazana osoba odpowiedzialna za prowadzenie ksiąg i sporządzenie sprawozdania finansowego to odpowiedzialność ponoszą wszyscy członkowie organu zarządzającego.

12351 Ponadto, w myśl przywołanego art. 3 ust. 1 pkt 6, w przypadku spółki jawnej i spółki cywilnej za kierownika jednostki uważa się - wspólników prowadzących sprawy spółki.

12352 W spółce (...)nie została wskazana indywidualnie osoba odpowiedzialna za prowadzenie ksiąg rachunkowych, a zatem przy zastosowaniu art. 3 ust 1 pkt. 6 ustawy o rachunkowości, za prowadzenie ksiąg rachunkowych odpowiadali wszyscy oskarżeni, gdyż wszyscy byli wspólnikami spółki prowadzącymi sprawy spółki. Żaden z oskarżonych nie został wyłączony od prowadzenia spraw spółki.

12353 Należy pamiętać, że zgodnie z art. 4 ust. 5 u.o.r. kierownik jednostki ponosi odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków w zakresie rachunkowości określonych ustawą, w tym z tytułu nadzoru, również w przypadku, gdy określone obowiązki w zakresie rachunkowości zostaną powierzone innej osobie za jej zgodą. Tym samym w przypadku powierzenia obowiązków innej osobie, kierownik jednostki ponosi odpowiedzialność z tytułu nadzoru nad wykonywaniem tych obowiązków przez taką osobę.

12354 Ponoszenie odpowiedzialności za realizację zadań z zakresu rachunkowości nie jest bowiem tożsame z fizycznym prowadzeniem ksiąg rachunkowych oraz wykonywaniem innych czynności z zakresu rachunkowości przez kierownika jednostki. Odpowiedzialność ta może mieć bowiem dwa wymiary:

12355 - odpowiedzialność z tytułu nadzoru, w sytuacji, kiedy prowadzenie ksiąg rachunkowych zostało powierzone innej osobie lub innemu podmiotowi,

12356 - odpowiedzialność za prowadzenie rachunkowości, kiedy jest ono realizowane przez samego kierownika jednostki.

12357 Jedynym aspektem rachunkowości w zakresie, którego kierownik jednostki może scedować odpowiedzialność na inną osobę, jest inwentaryzacja w formie spisu z natury, pod warunkiem, że odpowiedzialność ta zostanie przyjęta przez tę osobę i potwierdzona w formie pisemnej.

12358 Z powyższego wynika zatem, że wszyscy oskarżeni ponoszą odpowiedzialność za nieprawidłowe prowadzenie ksiąg rachunkowych – ponieważ mieli ustawowy obowiązek nadzorowania tego, jak prowadzone są księgi rachunkowe.

12359 Ponieważ jednak przestępstwo z art. 77 ustawy o rachunkowości może być popełnione wyłącznie umyślnie Sąd przypisał jego popełnienie tylko E. D. (1), bowiem temu oskarżonemu zostało przypisane popełnienie pierwszego z zarzucanych czynów umyślnie z zamiarem bezpośrednim i w ocenie Sądu zamiar ten obejmował także brak prawidłowego nadzoru nad rachunkowością spółki, ponieważ to ułatwiało E. D. (1) kontynuowanie procederu przestępczego polegającego na informowaniu klientów o nieistniejących zyskach i tworzeniu piramidy finansowej. Z tej przyczyny czyn przypisany oskarżonemu E. D. (1) jest objęty kumulatywną kwalifikacją z art. 296 § 3 kk w zw. z art. 296 § 2 kk w zw. z art. 296 § 1 kk w zb. z art. 77 pkt. 1 ustawy o rachunkowości w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk.

12360 W czynach przypisanych oskarżonym A. K. (3) i M. S. (2) Sąd w opisie ujął także kwestię dopuszczenia do prowadzenia ksiąg rachunkowych spółki niezgodnie z ustawą o rachunkowości, co było efektem zaniechania przez tych oskarżonych prawidłowego zajmowania się sprawami spółki, jednak z powodu braku umyślności po stronie tych oskarżonych w tym zakresie kwalifikacja prawna z art. 77 ustawy o rachunkowości nie została przez Sąd zastosowana. Zatem dopuszczenie do prowadzenia ksiąg rachunkowych niezgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości jest w przypadku tych oskarżonych efektem zaniechania prawidłowego prowadzenia spraw spółki i jej klientów, czyli jest tylko elementem czynu z art. 296 kk.

12361 Sąd przyjął, że oskarżony E. D. (1) działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dla siebie i dla wspólników, a w toku funkcjonowania spółki korzyści majątkowe osiągali także ci klienci, którzy wypłacali depozyty powiększone o fikcyjne zyski. Niewątpliwie cała działalność oskarżonego E. D. (1) była ukierunkowana na zysk, ponieważ od początku sporządzał i przekazywał klientom nieprawdziwe informacje o wynikach transakcji, aby tym samym skłaniać ich do dalszego inwestowania i aby poprzez informacje o osiąganym zysku przyciągać nowych klientów. Im więcej było klientów i im większa była pula depozytów, tym większe transakcje na rynku forex oskarżony mógł otwierać i częściej otwierać nowe transakcje, a tym samym naliczać dla siebie i pozostałych wspólników coraz większe prowizje, ponieważ ich wysokość była uzależniona od obrotów, a obroty zależały od tego, jakimi depozytami spółka dysponowała, ponieważ musiała mieć odpowiednie zabezpieczenie pod każdą transakcję. Aby utrzymać klientów, którzy przystąpili do spółki i zdobyć nowych oskarżony podawał nieprawdziwe informacje o wynikach transakcji oraz dokonywał wypłat tym klientom, którzy się ich domagali. Przez to w bardzo krótkim czasie doszło do powstania piramidy finansowej, gdzie wypłaty dla jednych klientów następowały z wpłat kolejnych klientów, a bogacili się na tym przede wszystkim oskarżeni, z tym, że tylko w przypadku E. D. (1) działanie to było od początku świadome i ukierunkowane na osiągnięcie zysku przestępczymi metodami. Z tej przyczyny przestępstwo przypisane E. D. (1) zostało zakwalifikowane także z art. 296 § 2 kk.

12362 Należy również stwierdzić, że działanie oskarżonego, które stało się powodem przypisania mu przestępstwa z art. 296 kk nie ma nic wspólnego z tzw. ryzykiem gospodarczym i ewidentnie nie mieściło się w ramach takiego ryzyka. Oczywistym jest, że inwestowanie na rynku forex jest trudnym inwestowaniem i z pewnością klienci podpisujący umowy na początku działalności spółki mieli tego świadomość, a przynajmniej powinni mieć świadomość. Gdyby zatem w tym początkowym okresie funkcjonowania spółki inwestycje okazały się nietrafione przy dołożeniu maksymalnej staranności przez oskarżonego i gdyby oskarżony uczciwie o tym klientów informował, to z pewnością ocena jego zachowania byłaby inna. Z pewnością też spółka zakończyłaby działalność w krótki czas po jej rozpoczęciu, bo doświadczenie życiowe wskazuje, że klienci tracący na inwestycjach forexowych i otrzymujący prawdziwą, uczciwą informację o takim stanie rzeczy, najprawdopodobniej wycofali by się z tych inwestycji. Tylko w takich warunkach, przy pełnej uczciwości ze strony oskarżonego można by oceniać zaistniałe na początku straty w kategoriach ryzyka gospodarczego. Jednak działanie E. D. (1) było od samego początku nieuczciwe, oparte na przekazywaniu fałszywych informacji o zyskach, których w rzeczywistości nie było. W tej sytuacji nie ma żadnych podstaw do twierdzeń, że straty klientów były wynikiem ryzyka gospodarczego. Pamiętać przy tym należy, że taka działalność była prowadzona przez oskarżonego przez okres 8 lat.

12363 Jeśli chodzi o kwestię prawidłowego rozliczania klientów w zakresie wpłat i wypłat oraz naliczania prowizji – w odniesieniu do oskarżonych M. S. (2) i A. K. (3), to stwierdzić należy, że powyższe kwestie pozostawały całkowicie poza ich zainteresowaniem, nawet w takim zakresie, w jakim byli czynni, czyli w zakresie swoich wypłat i w zakresie swoich kont klienckich. Świadczy o tym zupełny brak wiedzy o tym, jak odbywał się cały proces rozliczania, pobieranie pieniędzy pod różnymi tytułami (vide wpisy w raportach kasowych i również na koncie bankowym) i bez posiadania wiedzy, ile im się faktycznie należy, lub ignorując taką wiedzę – chodzi o tzw. wypłaty na poczet przyszłych zysków, bądź twierdzenia, że księgowa wszystko na koniec roku rozliczy. Jednak na koniec roku nie było już zainteresowania ze strony wspólników, czy księgowa to rozliczyła. A. K. (3) i M. S. (2) nie mieli rozeznania nawet w swoich kontach klienckich.

12364 M. S. (2) nie interesował się też zupełnie kwestiami księgowymi. Przyznał, że księgową pytał tylko o pity, nie pytał ją o zyski i straty z transakcji, gdyż myślał, że wszystko jest w porządku, bo w pitach miał duże zyski. Taka wypowiedź świadczy o zupełnej nieznajomości podstawowych kwestii księgowych, o tym, że pity nie odzwierciedlają stanu spółki, bo dotyczą tak naprawdę tylko przychodów z prowizji, a te jak wiadomo były i musiały być z uwagi na taką a nie inną konstrukcję umowy odnośnie prowizji.

12365 Odnośnie transakcji forex zarówno M. S. (2)jak i A. K. (3)twierdzili, że rozmawiali o tym z E. D. (1), ale nigdy nie weryfikowali w dokumentach tych informacji o transakcjach, które przekazywał im E. D. (1). Klientów według ich wiedzy miał rozliczać R. A. (4)i tego również oskarżeni nie sprawdzali.

12366 O braku podstawowej wiedzy o funkcjonowaniu spółki świadczą też wyjaśnienia M. S. (2) o okolicznościach odejścia ze spółki. Wynika z nich między innymi, że pytał wówczas księgową, ile mają pieniędzy na kontach i kiedy podała mu znaczną kwotę 70 mln plus zabezpieczenia pod gwarancje, uznał, że specjalnie wspólnicy wypchnęli go z firmy, a w firmie jest dobrze. Widać z tego, że oskarżony nie miał pojęcia, co znaczą podane przez księgową kwoty, a raczej, że same w sobie nic nie znaczą, bo informacja, która dawałaby w miarę rzeczywisty obraz sytuacji spółki powinna być powiększona o dane dotyczące tego, ile spółka powinna mieć, czyli jaka jest suma (saldo) depozytów klienckich, bo wtedy byłoby widać, czy spółka jest wypłacalna, czy w każdym czasie jest w stanie zwrócić swoim klientom ich depozyty. W tym czasie już z pewnością tak nie było.

12367 Z wyjaśnień zarówno M. S. (2) jak i A. K. (3) wynika także, że nigdy nie kontaktowali się w sprawie spółki z A. G. (1) ani z dealerami (...) Banku zajmującymi się transakcjami forex dla spółki. Nie sprawdzali także, czy wysokość wypacanych przez nich środków odpowiada należnym im zyskom.

12368 Pamiętać przy tym należy, że wszystko, co działo się w spółce od strony finansowej, oparte było na pieniądzach klientów i tych właśnie pieniędzy pochodzących od klientów dotyczył obowiązek profesjonalnego i uczciwego zarządzania nimi.

12369 Wspólnicy nie kontrolowali również wypłat dokonywanych przez niektórych klientów, które prowadziły do powstawania piramidy finansowej oraz nie kontrolowali strony księgowej funkcjonowania spółki, gdyż trudno za taką kontrolę uznać zadanie od czasu do czasu pytania księgowej: „co słychać w spółce?”

12370 Oceniając takie zachowanie wspólników A. K. (3) i M. S. (2) stwierdzić należy jednoznacznie, że faktyczna bierność wspólnika w zakresie nadzoru nad działalnością spółki w żaden sposób ich nie usprawiedliwia i nie umniejsza ich odpowiedzialności. Pamiętać należy, że art. 38 § 2 ksh przewiduje uprawnienie każdego wspólnika, nawet tego, który oficjalnie nie zajmuje się sprawami spółki, do zasięgania informacji o stanie interesów i majątku spółki, bo ponosi on osobistą odpowiedzialność za zobowiązania spółki. Dlatego nie może się powoływać na brak wiedzy.

12371 Brak zainteresowania sprawami spółki świadczy o rażącym niedbalstwie, mającym wpływ na niewypłacalność spółki i na szkodę zaistniałą po stronie klientów. Nie można się też powoływać na brak doświadczenia i stosownego wykształcenia, gdyż wzgląd na funkcję ochronną z art. 38 § 2 ksh pozwala wykonywać uprawnienia kontrolne również przez pełnomocnika, którym może być osoba posiadająca odpowiednią wiedzę, aby taką kontrolę wykonać. Oskarżeni A. K. (3)i M. S. (2)nie przejawiali minimalnego i koniecznego zainteresowania sprawami finansowymi spółki.

12372 Stwierdzić również należy, iż nie było tak, że oskarżeni A. K. (3) i M. S. (2) nie znali się na transakcjach foreks – z ich wyjaśnień wynika, że się znali, choć nie w takim zakresie, jak E. D. (1), jednak na tyle, że mogli kontrolować jego poczynania.

12373 Sąd oceniając zachowanie oskarżonych A. K. (3) i M. S. (2) doszedł do przekonania, że przypisując im winę należy dokonać podziału czasu, w którym funkcjonowali w spółce na dwa okresy, w czasie których różny był poziom ich świadomości co do tego, co dzieje się w spółce, a tym samym należy uznać, że różny był też zakres ich winy.

12374 Obaj oskarżeni twierdzili, że nie mieli świadomości, że w spółce dzieje się źle, że byli przez E. D. (1) oszukiwani, że sami jako klienci spółki od 2003 r. otrzymywali statementy świadczące o stałych i wysokich zyskach. Oskarżony E. D. (1) przyznał tę okoliczność, jednak nie co do całego okresu funkcjonowania spółki. Wyjaśnił, że na przełomie września i października 2006 r. przyznał się obu wspólnikom, że zarówno ich jak i klientów spółki do tej pory oszukiwał i wyjaśnił mechanizm tego oszukiwania. Odnośnie M. S. (2) wyjaśnił, iż ten wspólnik znacznie wcześniej, ponieważ było to pod koniec 2004 r. został poinformowany o stracie, jaka zaistniała w spółce z powodu nietrafionych transakcji wykonywanych przez T. S.. Była to strata rzędu 50 mln złotych. W kwestii przekazania wspólnikom tych informacji Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego E. D. (1), o czym był mowa we wcześniejszej części uzasadnienia.

12375 Skoro tak, to mamy do czynienie z sytuacją, gdy przez pewien czas oskarżeni A. K. (3) i M. S. (2) nie wiedzieli, że E. D. (1) wykonuje nietrafione transakcje i generuje straty, które się powiększają i że wprowadza w tym zakresie klientów w błąd. Zdaniem Sądu zmiana wiedzy i świadomości wspólników w tym zakresie nastąpiła – co do M. S. (2) pod koniec 2004 r., a w przypadku A. K. (3) w ostatnich dniach września 2006 r.

12376 Do tych dat oskarżeni M. S. (2) i A. K. (3) poprzez swoją prawie całkowitą bierność, niezajmowanie się sprawami spółki, zaniechanie osobistej realizacji zadań spółki i pozostawienie w wyłącznej gestii E. D. (1) zarówno kwestii transakcji na rynku forex, jak i kwestii rozliczania klientów oraz kwestii prowadzenia rachunkowości spółki – dopuścili do nieprawidłowego ewidencjonowania i rozliczania wpłat i wypłat zarówno klientów jak i ich samych jako wspólników i jako klientów spółki, dopuścili do nieprawidłowego i niezgodnego ze stanem rzeczywistym naliczania zysków i strat, dopuścili do niezgodnego z rzeczywistością informowania klientów o wynikach transakcji i o wysokości ich depozytów, dopuścili do tego, że klientom wypłacane były kwoty uwzględniające fikcyjne zyski, co odbywało się kosztem depozytów innym klientów, dopuścili do prowadzenia ksiąg rachunkowych niezgodnie z ustawą o rachunkowości. Efektem tego było to, że klienci nie znali rzeczywistego stanu swoich depozytów i nie mieli możliwości zadysponować swoimi depozytami np. poprzez zakończenie współpracy ze spółką, bo nie byli świadomi strat, jakie zachodzą w ich depozytach.

12377 Oskarżeni mieli świadomość, że nie zajmuje się należycie sprawami spółki, nie wiedzieli o stracie, jaka w tym czasie narastała, ale mogli o niej wiedzieć i przeciwdziałać jej, gdyby nie byli bezczynni.

12378 Tym samym stwierdzić należy, że oskarżeni nieumyślnie wyrządzili pokrzywdzonym szkodę w wielkich rozmiarach.

12379 Pokrzywdzeni ci zostali wymienieni z imienia i nazwiska w punktach VIII a i XII a wyroku. Z uwagi na obszerność tabel określających pokrzywdzonych i kwoty szkody Sąd nie przenosił tych danych do uzasadnienia, zwłaszcza, że ten zakres ustaleń nie był przez oskarżonych kwestionowany.

12380 Ponieważ tak przypisane oskarżonym A. K. (3) i M. S. (2) czyny są czynami popełnionymi nieumyślnie, zatem nie może być w tym przypadku zastosowana konstrukcja czynu ciągłego, którego immanentnym elementem jest umyślność. W ocenie Sądu takie zachowania oskarżonych, które zostały im przypisane, które są w istocie zaniechaniem wielu opisanych powyżej działań należy uznać za przestępstwo trwałe, ponieważ stan taki trwał od początku funkcjonowania spółki do końca 2004 r. w przypadku M. S. (2) a w przypadku A. K. (3) do końca września 2006 r.

12381 Ponieważ wyrządzona klientom w tym czasie szkoda była wielkich rozmiarów, Sąd przyjął kwalifikację z art. 296 § 4 kk w zw. z art. 296 § 3 kk.

12382 Inna jest natomiast ocena zachowań oskarżonych A. K. (3) i M. S. (2) po ww. datach. Chociaż przypisane im po ww. datach zachowania dotyczą tych samych zakresów zaniechań, to jednak ocena musi być inna z uwagi na inny stan ich świadomości.

12383 I tak stwierdzić należy, że M. S. (2) co najmniej od początku 2005 r. wiedział o dużych stratach wygenerowanych przez T. S., ale mimo to nie dokonał głębszego zapoznania się z sytuacją w spółce, nie dokonał weryfikacji sposobu działania E. D. (1) na wszystkich ww. polach i nie nadzorował tego, czy spółka odrabia straty. Uznać zatem należy, że oskarżony wtedy wiedział już o stracie wielkiej wartości i pozostając w bezczynności godził się na nią a nawet na to, że może być jeszcze większa. Jego obowiązkiem jako wspólnika zobowiązanego prowadzić sprawy spółki i zobowiązanego na podstawie umów z klientami zajmować się ich interesami majątkowymi z zachowaniem profesjonalizmu i właściwej zawodowej staranności - było przeciwdziałanie takiemu skutkowi. Od momentu, gdy oskarżony dowiedział się o stratach rzędu 50 000 000 zł, to już miał pełną świadomość, że klienci ponoszą wielkie straty z tej działalności i poprzez zaniechanie weryfikacji przyczyn tego stanu rzeczy, poprzez zaniechanie nadzoru nad działaniami E. D. (1) i nadzoru nad odrobieniem tych strat - godził się na skutek w postaci szkody w wielkich rozmiarach po stronie klientów. Tu już, zdaniem Sądu, mamy do czynienia z umyślnością w postaci zamiaru ewentualnego, która polegała na tym, że oskarżony wiedział, że nie zajmuje się sprawami spółki tak jak powinien, że nie dopełnia swoich obowiązków w zakresie prowadzenia spraw spółki, wiedział, że już zaistniała wielka strata w depozytach klientów i godził się na taki stan poprzez pozostawanie nadal w bezczynności.

12384 To samo dotyczy A. K. (3), który na przełomie września i października 2006 r. dowiedział się o dużych stratach na transakcjach forex, o dopisywaniu klientom fikcyjnych zysków, o wypłacaniu klientom sum powiększonych o fikcyjne nienależne zyski. Mimo to podobnie jak M. S. (2) nie dokonał pełnej analizy sytuacji w spółce. Wiedząc już o stratach nadal zaniechał prawidłowych działań w zakresie zajmowania się sprawami spółki, nadal pozostawił prowadzenie spraw spółki w rękach E. D. (1), zaniechał weryfikacji prawidłowości ewidencjonowania i rozliczania wpłat i wypłat, prawidłowego naliczania zysków i strat oraz należnych spółce prowizji i weryfikacji prowadzenia ksiąg rachunkowych. Zaniechał tych wszystkich działań mimo, iż już wówczas wiedział o nieprawidłowościach. W takiej sytuacji powinien był całą swoją wiedzę i energię skierować na wyjaśnienia wszystkich tych kwestii, które okazały się nieprawidłowe. Tak postąpiłyby w takim przypadku wzorcowy dobry gospodarz i tak miał obowiązek postąpić wspólnik zobowiązany do profesjonalnego i starannego zajmowania się interesami majątkowymi klientów spółki. Tymczasem działania oskarżonego, choć może nieco bardziej aktywne niż poprzednio, to jednak odbiegały daleko od tego wzorca i nie stanowiły realizacji zadań określonych w umowach z klientami, były w dużej mierze pozorne i nie cechowało ich zaangażowanie i sumienność. Nadal oskarżony nie zapoznał się z arkuszami kalkulacyjnymi prowadzonymi w spółce, choć o nich wiedział, nie przeanalizował wyciągów bankowych, nie uzyskał dokładnych informacji od księgowej o tym, jak rozlicza spółkę i jaka jest rzeczywista sytuacja spółki przy takich stratach z forexu, o jakich się dowiedział, nie wyjaśnił, dlaczego doszło do takich strat, nie uzyskał danych z banku o transakcjach i o stanie kont. Podjął takie działania dopiero na przełomie marca i kwietnia 2007 r., kiedy zwrócił się do księgowej o rozliczenie strat i zysków z forexu za 2006 r. i w kwietniu 2007, kiedy udał się do banku, aby uzyskać informacje o transakcjach i o stanie kont. Oskarżony twierdzi, że nie podejmował takich działań wcześniej, ponieważ wciąż działał w oparciu o zaufanie do E. D. (1). W ocenie Sądu po tym, co dowiedział się od E. D. (1) na przełomie września i października 2006 r. już nie miał podstaw do takiego zaufania i powinien był przejąć na siebie ciężar prowadzenia spraw spółki w zakresie zwykłych czynności zarządczych i rozliczeniowych, natomiast w zakresie gry na rynku forex – powinien maksymalnie zwiększyć nadzór nad poczynaniami E. D. (1).

12385 Stwierdzić należy, że kiedy A. K. (3) dowiedział się o sytuacji spółki, to mógł jeszcze dużo zrobić z korzyścią dla klientów – nawet ogłoszenie upadłości spółki w jesieni 2006 r. było rozwiązaniem lepszym niż to, co się później zdarzyło, ponieważ udałoby się jeszcze uratować duże kwoty, nie doszłoby do sfałszowania szeregu gwarancji, klienci mogliby z nich skorzystać, nie doszłoby do kolejnego fałszowania PIT-ów i płacenia przez klientów podatków od zysku, którego nie mieli, nie doszłoby do wypłacenia znacznej części klientów zysków, które zostały im fikcyjnie dopisane. Nie byłoby kolejnej grupy osób pokrzywdzonych, które przystąpiły do spółki od jesieni 2006 r. do końca funkcjonowania spółki.

12386 Zaniechanie ww działań przez A. K. (3)w okresie od października 2006 do końca funkcjonowania spółki i M. S. (2) w okresie od 1 stycznia 2005 r. do 30.09.2006 r. doprowadziło do tego, że nadal księgi rachunkowe były prowadzone wbrew przepisom ustawy o rachunkowości, nadal w nieprawidłowy sposób ewidencjonowane i rozliczane były wpłaty i wypłaty klientów, nieprawidłowo i niezgodnie ze stanem rzeczywistym naliczane były klientom zyski i straty z transakcji forex oraz nieprawidłowo naliczane i rozliczane były należne spółce prowizje. Nadal klienci informowani byli o nieprawdziwych stanach ich kont i nadal część klientów otrzymywała wypłaty depozytów z naliczonymi fikcyjnymi zyskami, co z kolei prowadziło do powstania i pogłębiania się strat w depozytach pozostałych klientów. Dodatkowo ci klienci nie wiedząc o rzeczywistej sytuacji nie mieli możliwości ograniczyć swoich strat poprzez wcześniejsze wypłacenie depozytów.

12387 W ten sposób, poprzez takie zaniechania oskarżeni wyrządzili klientom wymienionym w punktach VIII b i XII b szkodę w wielkich rozmiarach. Z tej przyczyny Sąd zakwalifikował te przypisane oskarżonym przestępstwa z art. 296 § 3 kk w zw. z art. 296 § 1 kk w zw. z art. 12 kk. W tym przypadku mamy już do czynienia z umyślnością, a tym samym w ocenie Sąd właściwe jest przyjęcie kwalifikacji z art. 12 kk.

12388 W przypadku M. S. (2)Sąd przyjął w czynie przypisanym jako datę graniczną – datę 31 grudnia 2004 r. Przyjęcie takiej daty oparte zostało o zasadę tłumaczenia na korzyść oskarżonego zaistniałej wątpliwości, a wątpliwość taka zaistniała dlatego, że ani E. D. (1), ani sam oskarżony nie byli w stanie dokładnie sprecyzować, kiedy informacja o stratach wygenerowanych przez T. S.została przez E. D. (1) M. S. (2)przekazana. Z wyjaśnień obu oskarżonych wynika natomiast jednoznacznie, że było to w czasie, kiedy jeszcze T. S.funkcjonował w spółce, czyli przed końcem 2004 r., gdyż T. S.był zatrudniony do grudnia 2004 r. W tej sytuacji jako datę graniczną Sąd przyjął koniec roku 2004.

12389 W przypadku A. K. (3)Sąd przyjął datę 30 wrześnie 2006 r., ponieważ z wyjaśnień oskarżonych wynika, że w ostatnich dniach września 2006 r. E. D. (1)przekazał informacje o stanie spółki najpierw M. S. (2)a zaraz potem A. K. (3). Efektem tych informacji było odejście ze spółki M. S. (2) z dniem 1 października 2006 r.

12390 W tym miejscu należy jeszcze wyjaśnić kwoty szkód przyjęte przez Sąd w opisach czynów przypisanych. Na wstępie stwierdzić należy, że Sąd nie przyjął koncepcji zawartej w akcie oskarżenia, że szkodę klienta należy rozumieć jako saldo wpłat i wypłat pomniejszone o należną spółce prowizję. Sąd uznał, że z uwagi na to, że oskarżeni nie wywiązali się z umów zawartych z klientami, nie wykonali obowiązków, jakie umowa na nich nakładała i działalność ich w tym zakresie miała charakter przestępczy – brak jest podstaw do uznania, że należały im się wyliczone przez biegłą prowizje i że o te prowizje należy pomniejszać szkodę odniesioną przez klientów. Sąd uznał zatem, że szkoda po stronie klienta w tym przypadku oznacza saldo wpłat i wypłat. Więcej na ten temat w części uzasadnienia dotyczącej orzeczenia w trybie art. 46 § 1 kk i powództw cywilnych.

12391 Przyjęcie takiej tezy spowodowało konieczność zmodyfikowania kwot podanych w akcie oskarżenia i w tym celu została wykonana opinia uzupełniająca (wersja po korekcie). Takie wyliczenie szkody doprowadziło do nieznacznej zmiany kręgu osób pokrzywdzonych, bo niektóre osoby wcześniej nie uznawane za pokrzywdzone zostały uznane za pokrzywdzone w sytuacji, gdy nie następowało odliczenie prowizji. Modyfikacja polegająca na nieodliczaniu prowizji spowodowała, że wzrosła także globalna kwota szkody liczona za cały okres funkcjonowania spółki.

12392 Takie pełne wyliczenie szkody globalnie oraz w odniesieniu do poszczególnych klientów zawiera tabela zawarta w czynie z art. 296 kk przypisanym oskarżonemu E. D. (1), ponieważ ta tabela obejmuje wszystkich pokrzywdzonych, czyli wszystkie osoby, które w jakimkolwiek momencie funkcjonowania spółki stały się klientami spółki i były nimi nadal w dniu 25 kwietnia 2007 r., czyli w dniu faktycznego zaprzestania działalności przez spółkę, a suma ich wpłat była w okresie funkcjonowania ich umowy większa niż suma wypłat. Te osoby ewidentnie straciły swoje pieniądze w takich kwotach, jakie są w tej tabeli wskazane. Suma start wszystkich pokrzywdzonych z całego okresu funkcjonowania spółki wyniosła zatem 261 118 496,91 zł

12393 Znacznie większy problem pojawił się z rozliczeniem krótszych okresów nie obejmujących całego okresu funkcjonowania spółki – dotyczy to czynów przypisanych oskarżonym A. K. (3) i M. S. (2). Problem wynikał z faktu, że przez cały okres funkcjonowania spółki depozyty wielu klientów ulegały ciągłym zmianom na skutek wpłat i wypłat jednorazowych oraz wypłat stałych dokonywanych co miesiąc, ponieważ niektórzy klienci zastrzegli sobie comiesięczną wypłatę zysku wypracowanego w danym miesiącu. Przykładowo klient, który w pierwszym okresie do 31.12.2004 r. wpłacił do spółki 100 000 zł i nic nie wypłacał – w tabeli obejmującej ten okres ma określoną szkodę na kwotę 100 000 zł. Jeśli ten klient w kolejnym okresie np. między 31.12.04 a 30.09.2006 dokonywał wpłat i wypłat, przy czym suma wypłat była większa niż wpłat np. o 20 000 zł, to w tabeli dotyczącej okresu między 31.12.04 a 30.09.2006 nie jest ujmowany, bo w tym czasie nic nie stracił, natomiast trzeba zauważyć, że zmienia to globalną kwotę jego pokrzywdzenia za cały okres od początku funkcjonowania spółki do 30.09.06 ze 100 000 do 80 000 zł i to należy uwzględnić i to zostało uwzględnione przez Sąd w tych kwotach, które w czynach przypisanych były poprzedzane sformułowaniem „nie mniej niż”.

12394 Nie można sumować kwot z tabel dotyczących poszczególnych okresów, ponieważ depozyty w tym czasie ulegały zmianom. Z tej przyczyny w opisach czynów przypisanych oskarżonym A. K. (3) i M. S. (2) podane są straty indywidualne przy poszczególnych nazwiskach w danym przyjętym okresie czynu, jest odniesienie do ogólnej sumy strat z całego okresu oraz określana jest łączna suma strat z danego okresu – jako „nie mniej niż”, która była wyliczana poprzez odjęcie od sumarycznej szkody z całego okresu przestępczej działalności danego oskarżonego takiej kwoty, która pomniejszała szkodę w drugim chronologicznie okresie. Przykładowo w przypadku czynu przypisanego oskarżonemu A. K. (3) od początku funkcjonowania spółki do 30.09.06 zsumowanie wszystkich kwot wymienionych w tabeli, czyli indywidualnych szkód na dzień 30.09.06 dałoby kwotę 205 768 186,76 zł, jednakże część z tych klientów w kolejnym okresie, czyli od 1.10.06 do 25.04.07 r. zmniejszyła swoje straty dokonując wypłat i to należało uwzględnić w wyliczeniu szkody.

12395 Kontynuując ten przykład - aby wyliczyć rzeczywistą szkodę z pierwszego okresu przypisanego A. K. (3) należało od całej sumy szkód z całego okresu (kwota podana w czynie przypisanym oskarżonemu E. D. (1)) odjąć sumę strat, jakie powstały wyłącznie w drugim przypisanym A. K. (3) okresie, czyli w okresie od 1.10.2006 do 25.04.2007. Odjąć należało zatem kwotę 88 601 727,35 zł.

12396 W identyczny sposób liczone były te kwoty w odniesieniu do M. S. (2), z tym, że jako punkt odniesienia brana była suma strat wyliczona za cały okres, kiedy oskarżony był wspólnikiem w spółce, czyli do 30.09.2006. W tym przypadku jednoznacznie wyliczone były kwoty z pierwszego okresu czyli do 31.12.2004, natomiast kwota z okresu między 1.01.2005 a 30.09.2006 musiała uwzględniać zmiany w depozytach jakie zaszły w tym okresie, jak również uwzględniać zmniejszenie strat, jakie nastąpiło co do niektórych klientów w ostatnim okresie.

12397 Co do zarzutu II

12398 Oskarżonym postawiono zarzut: że bez zezwolenia prowadzili działalność w zakresie obrotu maklerskimi instrumentami finansowymi w ten sposób, że zawierali poza rynkiem zorganizowanym umowy, których przedmiotem były niewystandaryzowane instrumenty pochodne w postaci nierzeczywistych walutowych kontraktów terminowych, opcji walutowych, swapów walutowych oraz swapów procentowych, których stroną był (...), przy czym środki pieniężne wykorzystywane do zliczenia tych transakcji pochodziły w wpłat osób fizycznych oraz prawnych, które te osoby powierzyły spółce w celu ich lokowania w prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od kształtowania się ceny rynkowej walut obcych lub od zmiany wysokości stóp procentowych, przez co wykonywali czynności zastrzeżone dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą jako fundusz inwestycyjny

12399 Aktualnie obowiązujący art. 287. ustawy o funduszach inwestycyjnych brzmi: kto bez wymaganego zezwolenia wykonuje działalność polegającą na lokowaniu, w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego lub inne prawa majątkowe, środków pieniężnych osób fizycznych, prawnych lub jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, zebranych w drodze propozycji zawarcia umowy, której przedmiotem jest udział w tym przedsięwzięciu, podlega grzywnie do 5.000.000 zł lub karze pozbawienia wolności do lat 5.

12400 Ta ustawa z przepisem o takiej treści weszła w życie 01.07. 2004,

12401 Wcześniej obowiązująca ustawa o funduszach inwestycyjnych z 28.08.97 zawierała podobną normę, która od 1 maja 2004 r. miała treść: kto bez wymaganego zezwolenia wykonuje działalność, o której mowa w art. 2 ust. 1, podlega grzywnie do 5.000.000 zł albo karze pozbawienia wolności do lat 5, albo obu tym karom łącznie.(art. 149)

12402 Art. 2. ust. 1 ustawy z 1997 r., do którego odwoływał się art. 149 brzmiał: Fundusz inwestycyjny jest osobą prawną, której wyłącznym przedmiotem działalności jest lokowanie środków pieniężnych zebranych publicznie lub niepublicznie, jeżeli ustawa tak stanowi, w określone w ustawie papiery wartościowe i inne prawa majątkowe.

12403 Art. 3. 1. aktualnej ustawy brzmi: Fundusz inwestycyjny jest osobą prawną, której wyłącznym przedmiotem działalności jest lokowanie środków pieniężnych zebranych w drodze publicznego, a w przypadkach określonych w ustawie również niepublicznego, proponowania nabycia jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych, w określone w ustawie papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe.

12404 Z powyższego wynika, że od 1 maja 2004 r. regulacja odpowiedzialności karnej za prowadzenie działalności zastrzeżonej dla funduszy inwestycyjnych nie zmieniła się (za wyjątkiem kary) – mamy w tym zakresie ciągłość penalizacji, mimo, iż nieco inny jest aktualnie sposób opisania znamion – bez odwoływania się do innych przepisów ustawy.

12405 To samo dotyczy odpowiedzialności za prowadzenie działalności maklerskiej bez zezwolenia. Aktualnie obowiązujący art. 178 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi brzmi: kto bez wymaganego zezwolenia lub upoważnienia zawartego w odrębnych przepisach albo nie będąc do tego uprawnionym w inny sposób określony w ustawie, prowadzi działalność w zakresie obrotu instrumentami finansowymi, podlega grzywnie do 5.000.000 zł.

12406 Wcześniej ta odpowiedzialność uregulowana była w ustawie o publicznym obrocie papierami wartościowymi w art. 166.

12407 Po nowelizacji, która weszła w życie od 1 maja 2004 r. art. 166 ustawy o.p.o.p.w, a później art. 178 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi dotyczy prowadzenia działalności w zakresie obrotu wszelkimi instrumentami finansowymi, a nie, jak wcześniej, w zakresie publicznego obrotu papierami wartościowymi. Obrót instrumentami finansowymi należy rozumieć zgodnie z jego znaczeniem ustawowym. Konieczne jest zatem sięgnięcie do definicji tych wyrażeń ustawowych.

12408 Prócz działalności w zakresie publicznego obrotu papierami wartościowymi nowa regulacja odnosi się również do obrotu instrumentami rynku pieniężnego, towarowego i innych wymienionych w art. 3a instrumentów, niebędących papierami wartościowymi.

12409 Artykuł 3a . 1 ustawy o publicznym obrocie papierami wartościowymi stanowił, że instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są:

12410 1)zbywalne papiery wartościowe,

12411 2)niebędące papierami wartościowymi tytuły uczestnictwa w instytucjach zbiorowego inwestowania,

12412 3) niebędące papierami wartościowymi instrumenty rynku pieniężnego,

12413 4)niebędące papierami wartościowymi finansowe kontrakty terminowe, umowy forward dotyczące stóp procentowych, swapy akcyjne, swapy na stopy procentowe, swapy walutowe lub opcje kupna lub sprzedaży któregokolwiek z instrumentów finansowych,

12414 5)prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od wartości oznaczonych co do gatunku rzeczy, określonych rodzajów energii, mierników i limitów wielkości produkcji lub emisji zanieczyszczeń (pochodne instrumenty towarowe),

12415 6)inne instrumenty dopuszczone lub będące przedmiotem ubiegania się o dopuszczenie do obrotu na rynku regulowanym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub państwa członkowskiego.

12416 Ten przepis obowiązywał od 1 maja 2004 r. do wejścia w życie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.

12417 Istotne dla tej sprawy kwestie regulowały także art. 29 i 30 ustawy o publicznym obrocie papierami wartościowymi.

12418 Art. 29. 1. tej ustawy stanowił, że o ile ustawa nie stanowi inaczej, działalność maklerska może być prowadzona wyłącznie przez spółkę akcyjną z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwaną dalej "domem maklerskim".

12419 Ustawa przewidywała też wyjątki od tej zasady dotyczące np. banków lub przedstawicielstw zagranicznych osób prawnych, jednak żaden z przepisów nie przewidywał, aby tego typu działalność mogła być prowadzona przez spółkę jawną.

12420 Art. 30. ustawy o obrocie papierami wartościowymi stanowił, że prowadzenie działalności maklerskiej wymaga, zezwolenia Komisji wydanego na wniosek zainteresowanego podmiotu oraz określał w ustępie 2 jakie czynności rozumie się pod pojęciem działalności maklerskiej i brzmiał następująco:.

12421 2. Działalność maklerska obejmuje wykonywanie czynności polegających na:

12422 1) przyjmowaniu lub przekazywaniu zleceń nabycia lub zbycia:

12423 a)zbywalnych papierów wartościowych,

12424 b)niebędących papierami wartościowymi instrumentów rynku pieniężnego,

12425 c)niebędących papierami wartościowymi tytułów uczestnictwa w instytucjach zbiorowego inwestowania,

12426 d)niebędących papierami wartościowymi finansowych kontraktów terminowych, umów forward dotyczących stóp procentowych, swapów akcyjnych, swapów na stopy procentowe, swapów walutowych,

12427 e)niebędących papierami wartościowymi opcji na którykolwiek z instrumentów finansowych wymienionych w lit. a)-d) lub na stopy procentowe albo kursy walut, lub opcji na takie opcje,

12428 2) wykonywaniu zleceń, o których mowa w pkt 1, na rachunek dającego zlecenie,

12429 3)nabywaniu lub zbywaniu na własny rachunek instrumentów finansowych, o których mowa w pkt 1,

12430 4)zarządzaniu portfelami, w skład których wchodzi jeden lub większa liczba instrumentów finansowych, o których mowa w pkt 1,

12431 5)oferowaniu instrumentów finansowych, o których mowa w pkt 1,

12432 6)świadczeniu usług w wykonaniu zawartych umów o subemisje inwestycyjne i usługowe lub zawieraniu i wykonywaniu innych umów o podobnym charakterze, jeżeli ich przedmiotem są instrumenty finansowe, o których mowa w pkt 1.

12433 2a. (62) Działalnością maklerską jest również wykonywanie czynności polegających na:

12434 1)prowadzeniu rachunków papierów wartościowych, z wyłączeniem rachunków prowadzonych przez bank na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 57, oraz rachunków pieniężnych służących do ich obsługi,

12435 2)doradztwie inwestycyjnym w zakresie papierów wartościowych dopuszczonych do publicznego obrotu. (….)

12436 Te przepisy o takiej treści funkcjonowały od 1 maja 2004 r. do wejścia w życie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.

12437 Obecnie katalog instrumentów finansowych określony został w art. 2 ust. 1 u.o.i.f., a art. 69 tej ustawy określa, co należy rozumieć pod pojęciem działalności maklerskiej.

12438 Stosownie do art. 69 ust. 1 u.o.i.f. prowadzenie działalności maklerskiej wymaga zezwolenia Komisji wydanego na wniosek, o którym mowa w art. 82, złożony przez zainteresowany podmiot. Zakres działalności maklerskiej określony został w art. 69 ust. 2 i 4 u.o.i.f. Obejmuje m.in. wykonywanie czynności polegających na przyjmowaniu i przekazywaniu zleceń nabycia lub zbycia instrumentów finansowych; wykonywaniu zleceń, o których mowa w pkt 1, na rachunek dającego zlecenie; nabywaniu lub zbywaniu na własny rachunek instrumentów finansowych; zarządzaniu portfelami, w skład których wchodzi jeden instrument finansowy lub ich większa liczba; oferowaniu instrumentów finansowych; świadczeniu usług w wykonaniu zawartych umów o subemisje inwestycyjne i usługowe lub zawieraniu i wykonywaniu innych umów o podobnym charakterze, jeżeli ich przedmiotem są instrumenty finansowe; organizowaniu alternatywnego systemu obrotu.

12439 Podsumowując - w ocenie Sądu oskarżeni popełnili przestępstwo zarzucane im w punkcie 2 aktu oskarżenia, czyli prowadzili działalność, która była działalnością maklerską a jednocześnie działalnością, która z uwagi na jej charakter i sposób zbierania funduszy – była i jest działalnością zastrzeżoną dla funduszy inwestycyjnych.

12440 Unormowania obu ustaw, które są wskazane w kwalifikacji prawnej zarzucanego i przypisanego czynu zmieniały się w przeciągu ostatnich lat (jak pokazano to powyżej), ale zmiany, które następowały nie mają wpływu na kwestię odpowiedzialności oskarżonych.

12441 Jeśli chodzi o ustawę o funduszach inwestycyjnych, to aktualnie obowiązująca ustawa weszła w życie 1 lipca 2004 r., jednak wcześniej obowiązywała ustawa z 28.08.1997 r., która zawierała odpowiednik aktualnego art. 287 – art. 149.

12442 Art. 149 przewidywał karę surowszą, ponieważ oprócz tych kar, które przewiduje aktualnie obowiązujący przepis – przewidywał też możliwość orzeczenia tych kar łącznie, czyli był w zakresie kary surowszy.

12443 Istnieje zatem ciągłość unormowania w zakresie penalizacji czynu polegającego na wykonywaniu czynności zastrzeżonych dla funduszu inwestycyjnego. Aktualne unormowanie jest względniejsze, gdyż nie przewiduje możliwości łącznego orzekania kary pozbawienia wolności i grzywny, dlatego też prawidłowa jest kwalifikacja wskazana w zarzucie.

12444 To samo dotyczy art. 178 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, która obowiązuje od 24.10.2005 r., ale wcześniej tę samą kwestię regulował art. 166 ustawy o publicznym obrocie papierami wartościowymi.

12445 Różnica między poprzednio obowiązującym art. 166 ustawy o publicznym obrocie papierami wartościowymi w brzmieniu obowiązującym od 1 maja 2004 a brzmieniem art. 178 aktualnej ustawy sprowadza się zasadniczo do tego, że poprzednio w przepisie było sformułowanie „obrotu instrumentami finansowymi” a według aktualnej ustawy ale stanu na czas przestępstwa sformułowanie: „maklerskimi instrumentami finansowymi”. W ostatniej nowelizacji ponownie usunięto słowo „maklerskimi” .

12446 Dla niniejszej sprawy nie ma to znaczenia, bowiem instrumenty, których obrotem zajmowała się spółka były według ustawy instrumentami maklerskimi i jednocześnie były i są instrumentami finansowymi, które to określenie jest szersze i mieści w sobie maklerskie instrumenty finansowe.

12447 Druga różnica w brzmieniu przepisów dotyczy zezwoleń, ponieważ poprzednio każdy obrót tymi instrumentami wymagał zezwolenia, a aktualnie są jeszcze bezpośrednie upoważnienia ustawowe. Ta kwestia jednak nie dotyczy stanu faktycznego w mniejszej sprawie.

12448 Z poczynionych ustaleń wynika, że taka działalność, jaką prowadzili oskarżeni w ramach spółki (...) była i jest działalnością maklerską oraz wymagała i wymaga zezwolenia wcześniej KPWiG a teraz KNF.

12449 Spółka prowadziła działalność maklerską w dwóch formach wskazanych w art. 69 ustawy, a mianowicie wykonywała zlecenia oraz zarządzała portfelem instrumentów finansowych – opartych na walutach nie notowanych na rynku regulowanym – chodzi tu między innymi o kontrakty terminowe i opcje – 69 ust 2 pkt 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi.

12450 Treść umowy między spółką a klientami jednoznacznie wskazuje, że spółka pośredniczyła w zawieraniu umów na rynku forex, czyli rynku instrumentów finansowych, a tym samym prowadziła działalność maklerską.

12451 Z treści tych umów jednoznacznie też wynika, że działalność maklerską prowadzona była przez spółkę pod postacią wykonywania zleceń dotyczących maklerskich instrumentów finansowych oraz pod postacią zarządzania portfelem instrumentów finansowych. Zarządzanie portfelem instrumentów finansowych polega na tym, że podmiot - w tym przypadku spółka (...)- podejmuje decyzje inwestycyjne wg własnego uznania nie pytając klienta o zgodę na każdą konkretną transakcję, ma tylko ogólne pełnomocnictwo od klienta na zawieranie transakcji. Umowa o zarządzanie portfelem stanowi pełnomocnictwo do podejmowania decyzji inwestycyjnych i ich wykonywania.

12452 W ocenie Sądu co do większości klientów spółka zajmowała się takimi właśnie czynnościami, które określane są mianem zarządzania portfelem, ponieważ w oparciu o umowę z każdym kolejnym klientem dostawała do dyspozycji środki finansowe tego klienta czyli tzw. depozyt i upoważnienie do używania tych pieniędzy w transakcjach na rynku forex w celu osiągnięcia zysku. Klient nie wskazywał przy każdej konkretnej transakcji, jak ma być ona wykonana, nie decydował w ogóle ani o czasie ani o przebiegu transakcji, a podpisując umowę zdawał się w tym zakresie w całej rozciągłości na usługodawcę, czyli wspólników, którzy sami mieli decydować, jak tymi środkami klienta na rynku forex dysponować.

12453 W ocenie Sądu spółka zajmowała się także wykonaniem zleceń w rozumieniu art. 69 ust 1 pkt 2 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, które polega na przekazaniu zlecenia podmiotowi, który jest uprawniony do jego wykonania. W tym przypadku spółka była pośrednikiem między klientem a (...) Bankiem, nie podejmowała jednak decyzji samodzielnie, ale opierała się na konkretnych decyzjach transakcyjnych klienta. Taki sposób prowadzenia działalności dotyczył - jak wyjaśnił E. D. (1) -co najmniej kilku klientów, między innymi T. M. (3).

12454 Potwierdzają to w swoich zeznaniach jednoznacznie specjaliści w tym zakresie – pracownicy KNF –M. P. (2), A. Z. (1)i M. C. (2).

12455 W ocenie Sądu przypisane przestępstwo nie jest czynem ciągłym, ale czynem trwałym. Nie mamy tu bowiem do czynienia z pojedynczymi zachowaniami będącymi realizacją przestępstwa na raty, ale z jednym trwałym zachowaniem. Samo słowo „prowadzi” wskazuje na taką trwałość. Tu zachowanie oskarżonych trwało przez okres kilku lat.

12456 W ocenie sądu oskarżeni popełnili ten czyn umyślnie. Niewiarygodne jest, że nie wiedzieli, że na taką działalność potrzebna jest zgoda KPWiG. Działalność, jaką prowadzili jest na tyle specyficzna i rzadka, że trudno dać wiarę, że osoby, które zajęły się taką działalnością nie miały świadomości, że wymaga ona zezwolenia. Pamiętać też przy tym należy, że w umowie spółki jawnej, którą założyli - sami wspólnicy postanowili, że jeśli dla prowadzenia określonej działalności gospodarczej wymagane jest uzyskanie zezwolenia lub koncesji spółka podejmie taką działalność po uzyskaniu stosownego zezwolenia lub koncesji. Deklaracja posiadania stosownych zezwoleń znajdowała się też w każdej umowie o świadczenie usług pośrednictwa finansowego.

12457 Z wyjaśnień oskarżonego E. D. (1) wynika, że po wejściu Polski do Unii dotarły do wspólników informacje, że zmieniły się przepisy w tym zakresie. Potwierdził to w swoich zeznaniach G. J. (4), zeznając, że po wejściu Polski do Unii była w spółce mowa o kwestii zezwolenia na działalność tego typu, jaką prowadzi spółka. Również A. M. (4) w zawiadomieniu o przestępstwie podał, że na początku 2004 r. E. D. (1) informował go, że wystąpił o właściwe zezwolenie na działalność maklerską i spodziewa się je otrzymać w terminie.

12458 To w ocenie Sądu świadczy o tym, że oskarżeni wiedzieli, że na taką działalność, jaką prowadzą - od wejścia Polski do Unii jest wymagane zezwolenie KPWiG a później KNF.

12459 W ocenie Sądu oskarżeni nie występowali o takie pozwolenie, ponieważ byli świadomi, że nie spełniają wymogów i nie mogą uzyskać zezwolenia, a wystąpienie o zezwolenie spowodowałoby z pewnością zainteresowanie się przez KNF ich spółką i doprowadziłoby do umieszczenia ich na liście ostrzeżeń, co mogłoby spowodować załamanie działalności spółki, gdyby klienci się o tym dowiedzieli.

12460 W przypadku tego czynu mamy do czynienia z taką samą sytuacją, jak przy zarzucie I. Zdaniem Sądu E. D. (1)działał w tym zakresie świadomie i z rozmysłem, a dla zrobienia wrażenia, że podjął stosowne kroki w tym zakresie, uzyskał kopię korespondencji, której inicjatorami byli jego koledzy ze spółki (...). Posiadanie tej korespondencji miało wskazywać na to, że oskarżony nie zaniedbał niczego w tym zakresie. Jednakże treść tej korespondencji jest taka, że jednoznacznie wskazuje, iż pytania dotyczyły zupełnie innego inwestowania na rynku forex. Opis działalności zawarty w pismach kierowanych z kancelarii (...)i wspólnicy do KNF jest jasny i dotyczy działalności zupełnie innej, niż prowadziła spółka (...)i nie trzeba być znawcą rynku forex, aby te różnice dostrzec. Z tej przyczyny również A. K. (3)nie może się powoływać na to, iż uważał, że wszystko jest załatwione, gdyż otrzymał od E. D. (1)pismo, z którego wynikało, że na taką działalność nie potrzeba zezwolenia. Nawet całkowity laik nie mógłby się powoływać na takie rozumienie tych pism, ponieważ są one bardzo jasne sformułowane i zawierają dokładny opis działalności, której pytania dotyczyły. Opis ten w żadnej mierze nie przystawał do tego, jaka była treść umów między spółką (...)a klientami i w jaki sposób spółka dysponowała depozytami klientów podejmując inwestycje na rynku forex. Ponadto z wyjaśnień oskarżonego E. D. (1)wynika, że przekazał te dokumenty A. K. (3)bardzo krótko przed aresztowaniem – około 2 tygodnie, a więc tym bardziej A. K. (3)nie może się powoływać na to, że był przeświadczony z uwagi na treść tych dokumentów, iż na działalność prowadzoną przez spółkę nie jest wymagane zezwolenia, gdyż prawie do końca działalności spółki nie znał treści tych dokumentów.

12461 W ocenie Sądu postępowanie dowodowe w tym zakresie wykazało, że zarówno A. K. (3), jak i M. S. (2)w ogóle nie zajęli się kwestią pozwolenia na działalność maklerską, nie podjęli w tym zakresie żadnych działań, a jednocześnie mieli świadomość, że od czasu wejścia Polski do Unii przepisy w zakresie takiej działalności się istotnie zmieniły. Tym samym uznać należy, że godzili się na to, że spółka łamie przepisy, które są wskazane w zarzucie. Jako osoby trudniące się zawodowo taką działalnością mieli obowiązek znać przepisy, które takiej działalności dotyczą, mieli obowiązek śledzić zmiany w przepisach dotyczących tego rodzaju działalności. Nie zrobili tego, mimo, iż dochodziły do nich informacje, o zmianach w przepisach, a tym samym należy uznać, że godzili się na popełnienie takiego czynu.

12462 W ocenie Sądu nie mamy w zakresie tego przestępstwa do czynienia z błędem co do bezprawności czynu, czyli usprawiedliwionej nieświadomości bezprawności czynu, jak podnosili obrońcy.

12463 Aby taką kwestię rozstrzygnąć ocenia się, czy sprawca mógł rozpoznać bezprawność czynu. Ta ocena polega na tym, że w miejsce sprawcy wstawia się wzorzec – wzorowego obywatela i odpowiada się na pytanie czy ten obywatel rozpoznałby bezprawność czynu.

12464 Dla sądu nie ulega wątpliwości, że tak, ponieważ wzorowy obywatel dąży do znajomości przepisów, które związane są z działalnością, jaką prowadzi i stosuje się do nich.

12465 Szczególnie zaś jeśli na sprawcy w związku np. z prowadzoną działalnością gospodarczą ciąży obowiązek zaznajamiania się z odpowiednimi przepisami i sprawca obowiązku tego nie wypełnia, to nie możemy mówić o usprawiedliwionej nieświadomości.

12466 O działaniu w usprawiedliwionej nieświadomości bezprawności czynu można mówić, gdy sprawca otrzymuje informację co do prawidłowej interpretacji przepisów prawa ze strony kompetentnego organu władzy publicznej lub wiarygodnego podmiotu zajmującego się profesjonalnym doradztwem. W tym przypadku nie mamy do czynienia z taką sytuacją, gdyż za taką informację nie można uznać pism KNF kierowanych do Kancelarii (...)i wspólnicy, na które powoływali się oskarżeni.

12467 Pisma z KNF, o których mowa wyżej, nie były kierowane do oskarżonych, ani do ich spółki, dotyczyły zupełnie innego przedmiotu działalności, a ponadto oskarżony E. D. (1)otrzymał je od swoich kolegów z N.na krótko przed końcem działalności spółki i przekazał A. K. (3)krótko przed zatrzymaniem. M. S. (2)w ogóle takiej informacji ani takich dokumentów od E. D. (1)nie otrzymał, ponieważ wcześniej odszedł ze spółki.

12468 Nie może zatem w tym przypadku być mowy o jakimkolwiek wprowadzeniu wspólników w błąd z uwagi na treść pism kierowanych z KNF do Kancelarii (...).

12469 Oskarżeni mieli obowiązek znać przepisy dotyczące działalności, jaką prowadzili i jeśli ich w jakimś zakresie nie znali, to wynika to wyłącznie z ich zaniechania i nie może być przesłanką przyjęcia błędu co do bezprawności czynu.

12470 Reasumując Sąd uznał, że oskarżeni dopuścili się zarzucanych im w punk. 2 aktu oskarżenia czynów.

12471 Co do czynu z art. 271 § 1 kk w zw. z art. 12 kk

12472 Oskarżony E. D. (1)dopuścił się także przestępstwa z art. 271 § 1 kk w zw. z art. 12 kk, które polegało na tym, że w okresie od 1 stycznia 2005r. do 28 lutego 2007r. w W.działając czynem ciągłym będąc wspólnikiem (...) E. D. (1)i Spółka, Spółka Jawna z siedzibą w W.przy ulicy (...), reprezentującym spółkę samodzielnie oraz mającym prawo i obowiązek prowadzenia jej spraw, będąc uprawnionym do wystawiania dokumentów w jej imieniu poświadczał nieprawdę co do okoliczności mających znaczenie prawne w przekazywanych osobom, które były klientami spółki w latach 2004, 2005 i 2006 i Urzędom Skarbowym rocznych PIT- ach 8 C tj. w informacjach o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych za lata 2004 - 2006, wskazując w tych dokumentach przychody tych klientów spółki z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz realizacji praw z nich wynikających niezgodne z rzeczywistymi wynikami transakcji forex.

12473 Punktem wyjścia dla rozważań w zakresie tego czynu są przepisy ustawy o podatku dochodowych od osób fizycznych, bowiem analiza tych przepisów pozwoli na weryfikację, czy oskarżony było osobą uprawnioną do wystawiania dokumentów w postaci PIT-ów 8C -w rozumieniu art. 271 kk.

12474 Analizując tę kwestię stwierdzić należy, że począwszy od dnia 1 stycznia 2004 r., ustawodawca w znaczący sposób zmienił sposób opodatkowania większości dochodów kapitałowych. Dochody te od tego momentu nie podlegają łączeniu z dochodami z innych źródeł, a ich suma osiągnięta w ciągu roku podatkowego jest opodatkowana liniową stawką 19%. . Podatek od tych dochodów ustalany jest przez podatnika w drodze samoobliczenia.

12475 W celu umożliwienia podatnikom wypełnienia tego obowiązku ustawodawca nałożył na podmioty, które dokonują wypłaty świadczeń (stanowiących dla podatnika określone dochody z kapitałów), obowiązek sporządzenia informacji rocznej o wysokości tychże świadczeń.

12476 Aczkolwiek ustawodawca stanowi w ust. 3 o obowiązku przesłania stosownej informacji, należy uznać, że podmioty, o których mowa, mają również obowiązek uprzedniego jej sporządzenia według ustalonego wzoru.

12477 Obowiązek sporządzenia i przesłania informacji rocznej ciąży na podmiotach - działających jako osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą lub osoby prawne i ich jednostki organizacyjne, lub jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej - które dokonują wypłaty świadczeń stanowiących dla podatnika dochody kapitałowe, lub podmiotach, za pośrednictwem których podatnik uzyskuje dochody, o których mowa.

12478 Takim dochodem jest między innymi różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających a kosztami uzyskania przychodów z tego tytułu.

12479 Przenosząc to na grunt niniejszej sprawy – chodzi o zysk osiągnięty przez klientów z transakcji forex.

12480 Informacja roczna powinna zostać sporządzona według ustalonego wzoru, określonego w rozporządzeniu Ministra Finansów. Jest to tzw. formularz PIT-8C.

12481 Przepisy dotyczące opodatkowania niektórych dochodów kapitałowych, o których mowa w art. 30b, zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2004 r. Przepisy dotyczące sporządzania informacji rocznych obejmują zatem dochody uzyskane od tego momentu. Stąd też po raz pierwszy obowiązek sporządzenia przedmiotowej informacji zaktualizował się w 2005 r.

12482 Informacje należy przesłać podatnikowi oraz właściwemu organowi podatkowemu do końca lutego roku następującego po roku podatkowym. Powyższy termin ma charakter terminu prawa materialnego.

12483 Analiza przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych prowadzi do wniosku, że zarzut z art. 271 § 1 kk został w tej sprawie co do zasady postawiony prawidłowo, nieprawidłowo była tylko podana data początkowa, ponieważ obowiązek podatkowy w tym zakresie powstał w 2004 r. i ten rok był pierwszym, za który należało wystawić taki PIT. Czyli pierwsze pity 8C były wystawiane po zakończeniu 2004 r. czyli od 1 stycznia 2005 r. Data końcowa jest prawidłowa – 28.02.07 – ponieważ PIT-y 8C za 2006 r. spółka przesyłała do 28 lutego 2007 r., gdyż taki jest wymóg ustawowy, o którym była mowa wyżej.

12484 Oskarżony E. D. (1) w pełnym zakresie przyznał się do tego czynu, a jego wyjaśnienia w tym zakresie nie budzą wątpliwości.

12485 Przedmiotem ochrony, do którego odnosi się przestępstwo z art. 271 (fałsz intelektualny), jest wiarygodność dokumentów w ich aspekcie dowodowym. Pośrednio przepis ten chroni także prawidłowe funkcjonowanie organów wymiaru sprawiedliwości, a także innych organów władzy publicznej prowadzących postępowania dowodowe.

12486 Pojęcie „inna osoba uprawniona do wystawienia dokumentu" należy interpretować wąsko, obejmując nim wyłącznie te osoby, które na mocy szczególnej regulacji otrzymują prawo do sporządzenia dokumentu, któremu podobnie jak w przypadku dokumentów sporządzanych przez funkcjonariuszy, przysługuje cecha zaufania publicznego. Źródłem uprawnienia może być norma prawna o charakterze generalnym, wyrok sądowy lub inna decyzja organu władzy państwowej.

12487 W tym przypadku aktem prawnym, który wskazuje, jakie podmioty mają obowiązek wystawiania dokumentów w postaci PIT 8C jest ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tą ustawą spółka jako podmiot, za pośrednictwem którego klient (podatnik) otrzymywał dochód podlegający opodatkowaniu miała obowiązek wystawiania PIT 8C, a w imieniu spółki – wspólnik uprawniony do prowadzenia jej spraw. W tym konkretnym przypadku zajmował się tym E. D. (1), ponieważ to on podawał pracownikom dane o zyskach klientów potrzebne do wypełnienia PIT 8C a następnie podpisywał te dokumenty.

12488 Ponieważ E. D. (1) podawał nieprawdziwe dane dotyczące zysków osiąganych przez klientów, to tym samym treść informacji o dochodach zawarta w deklaracjach PIT 8C była niezgodna z rzeczywistością.

12489 W ocenie Sądu dokument w postaci PIT 8C jest dokumentem w rozumieniu art. 271 kk.

12490 Sąd Najwyższy podkreślał, iż "dokument, o którym mowa w art. 271 § 1 k.k., musi nie tylko odpowiadać cechom wymienionym w art. 115 § 14 k.k., lecz ponadto musi być wystawiony przez funkcjonariusza publicznego lub inną osobę do tego uprawnioną i zawierać w swojej treści poświadczenie, któremu przysługuje cecha zaufania publicznego, a w związku z tym domniemanie prawdziwości. Do takich dokumentów należą przede wszystkim dokumenty urzędowe w znaczeniu nadanym temu pojęciu przez art. 244 k.p.c. i art. 76 k.p.a., a ponadto inne dokumenty, którym moc dowodową nadają inne przepisy.

12491 W ocenie Sądu wystawca PIT-u, podobnie jak wystawca faktury, jeśli zawiera w nim dane dotyczące dochodu do opodatkowania - poświadcza w nim zaistnienie okoliczności mających znaczenie publicznoprawne, będąc jednocześnie ustawowo uprawniony i zobowiązany do wystawienia tego dokumentu. Skoro dokument PIT 8C dokumentuje okoliczności istotne dla prawa publicznego i wywołuje konsekwencje publicznoprawne na równi z niektórymi dokumentami wystawianymi przez organy administracji państwowej, a uprawnienie określonych podmiotów do wystawiania PIT-ów 8C płynie wprost z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to wystawca takiego dokumentu jest inną osobą uprawnioną do wystawienia dokumentu w rozumieniu art. 271 § 1 k.k. (por. też uchwałę SN z 30 września 2003 r., I KZP 16/03, OSNKW 2003, nr 9-10, poz. 77; wyrok z 20 stycznia 2004 r., IV KK 183/03, LEX nr 83757; wyrok z 1 grudnia 2003 r., III KKN 184/01, LEX nr 87783).

12492 Poświadczenie nieprawdy może polegać na potwierdzeniu okoliczności, które nie miały miejsca, lub też ich przeinaczeniu albo zatajeniu.

12493 W tym przypadku oskarżony zawierał w deklaracji PIT 8C informacje o dochodzie (zysku), którego bądź w ogóle nie było, bądź był w znacznie niższej kwocie.

12494 Czynność poświadczenia nieprawdy dokonana jest w momencie, gdy dokument zawierający to poświadczenie zostanie wprowadzony do obrotu prawnego. W tym przypadku dokumenty objęte zarzutem były wprowadzane do obrotu prawnego poprzez przekazanie ich do właściwych urzędów skarbowych i do klientów.

12495 Oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim, bowiem fałszował PIT-y 8C celowo - po to, aby dotychczasowi klienci nie dowiedzieli się, że transakcje zawierane przez spółkę na rynku forex nie przynoszą zysków takich, o jakich byli informowani w statementach i aby nadal zdobywać nowych klientów, którzy przystępowali do spółki właśnie z powodu informacji od aktualnych klientów, że spółka wypracowuje dla klientów pokaźne zyski.

12496 Reasumując oskarżony E. D. (1) wypełnił znamiona przestępstwa z art. 271 § 1 kk w zw. z art. 12 kk. Sąd zmienił opis czynu co do daty początkowej, o czym była już mowa wyżej oraz co do wskazaniu osób pokrzywdzonych, precyzując, że chodzi o te osoby, które były klientami spółki w latach 2004 do 2007, ponieważ te osoby otrzymały PIT-8C.

12497 Sąd przyjął w odniesieniu do czynu z art. 271 § 1 kk, iż stanowi on czyn ciągły, ponieważ działania podejmowane w celu wystawiania PIT-ów 8C objęte były przez oskarżonego E. D. (1) z góry powziętym zamiarem. Oskarżony realizując po raz pierwszy znamiona tego czynu, czyli w okresie od 1 stycznia do 28 lutego 2005 r. obejmował swoją świadomością i wolą to, że takie samo fałszerstwo będzie dokonywane w kolejnych latach. Skoro jego celem było utrzymanie dotychczasowego sposobu funkcjonowania spółki i utrzymanie klientów w niewiedzy co do rzeczywistych wyników transakcji forex, to musiał obejmować swoją świadomością i zamiarem także czas przyszyły, skoro z ustawy wynikało, że obowiązek wystawiania PIT-ów 8C jest od 2004 r. obowiązkiem stałym i jego realizacja będzie musiała następować każdego kolejnego roku.

12498 Sądowi Okręgowemu znane są poglądy doktryny i orzecznictwa dotyczące pojęcia „krótkie odstępy czasu”, które zawiera art. 12 kk. Poglądy te są bardzo różne i trudno się w nich dopatrzyć jednolitości.

12499 Zdaniem Sądu ocena tej okoliczności musi się odnosić do konkretnego stanu faktycznego w danej sprawie, a stan faktyczny w tej sprawie daje podstawę do przyjęcia, że zachowania oskarżonego realizujące znamiona z art. 271 § 1 kk były zachowaniami podejmowanymi w krótkich odstępach czasu. Pamiętać należy, że przerwy między czynami od 1 marca jednego roku do 1 stycznia kolejnego roku nie były wynikiem zmiany zamiaru oskarżonego w tym zakresie, czy świadomego zaprzestania działalności przestępczej w tym zakresie, ale były wynikiem takiego uregulowania ustawowego tego obowiązku, które niejako wymuszało czynności wykonawcze tego czynu tylko w okresach od 1 stycznia do 28 lutego kolejnego roku. Nie było możliwe wcześniejsze rozpoczęcie realizacji, ponieważ, aby wystawiać PIT-Y za dany rok, to ten rok musiał być już zakończony i rozliczony. Znamiona tego przestępstwa nie mogły też być realizowane po 28 lutego danego roku, gdyż ustawa statuowała obowiązek wystawiania PIT-ów za poprzedni rok do 28 lutego kolejnego roku. Zatem można stwierdzić, że przerwy pomiędzy kolejnymi czynnościami wykonawczymi były wynikiem uregulowań prawnych a nie wynikiem zmiany zamiaru po stronie oskarżonego. W ocenie Sądu ten zamiar był jeden i był on z góry powzięty w momencie, gdy obowiązek ustawowy miał być przez oskarżonego wykonany po raz pierwszy. Wskazuje na to całokształt działalności oskarżonego, z którego ewidentnie wynika, że dążył on do jak najdłuższego utrzymania funkcjonowania spółki jako piramidy finansowej.

12500 Co do zarzutu fałszowania gwarancji bankowych:

12501 Oskarżony E. D. (1) dopuścił się także przestępstwa polegającego na podrobieniu dokumentów gwarancji oraz zmian do gwarancji wymienionych w zarzutach w sprawie głównej VIII K 234/08 oraz w dołączonej sprawie VIII K 380/08

12502 Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa podrabianiem jest wykonanie imitacji jakiejś rzeczy, która następnie ma uchodzić za oryginał, sfałszowanie czegoś (zob. Słownik języka polskiego, red. M. Szymczak, t. II, Warszawa 1979, s. 745).

12503 Za "podrobienie" należy uznać nadanie takich cech oryginału dowolnemu przedmiotowi, którym będzie zazwyczaj papier, bibuła, tektura, folia, plastik, by mógł on uchodzić za prawdziwy środek płatniczy lub dokument, o którym mowa w przepisie art. 270 kk. Technika dokonanych zmian jest dowolna. Może to być na przykład rysunek, malowidło, druk, wydruk komputerowy, odbitka kserograficzna lub faksowa, zdjęcie czy odcisk pieczęci.

12504 Istotne dla bytu przestępstwa z ar. 270 § 1 kk jest także to, czy sprawca zamierzał posłużyć się sfałszowanym środkiem płatniczym lub dokumentem jako prawdziwym.

12505 W zarzutach postawionych E. D. (1)wymienione są takie gwarancje lub zmiany do nich, których bank nigdy nie wystawiał, czyli zostały po raz pierwszy wytworzone przez oskarżonego z nadaniem im pozoru, że pochodzą z (...)Banku, jak i takie, które bank wystawił, ale E. D. (1)oddał je do banku, czyli powinny przestać funkcjonować w obrocie, a mimo to klienci byli w posiadaniu dokumentów o takiej treści. W toku postępowania zostało ustalone, że gwarancje, które bank wystawił E. D. (1)zwrócił do baku przed terminami ważności, dokonując wcześniej ich podrobienia poprzez wykonanie kolorowej kserokopii na odpowiednim papierze, aby wyglądały jak oryginały. Następnie klienci otrzymali od oskarżonego takie właśnie kolorowe kserokopie – jako autentyczne i sądzili, że są w posiadaniu autentycznych dokumentów, ponieważ z przepisów bankowych wynika jednoznacznie, że oryginał gwarancji ma być przekazany beneficjentowi tej gwarancji i wcześniej oskarżony zgodnie z tymi przepisami przekazywał klientom oryginały gwarancji.

12506 Pozostałe dokumenty objęte zarzutem oskarżony podrabiał w ten sposób, że tworzył pierwotne egzemplarze takich gwarancji lub zmian do nich wykorzystując do tego od strony technicznej komputer, skaner i kolorowe urządzenia kopiujące a od strony merytorycznej wykorzystywał dokumenty innych wcześniej wystawionych gwarancji, z których kopiował dane klientów, kopiował lub wpisywał tekst gwarancji, wpisywał aktualne daty wystawienia oraz stosowne do dat wystawienia daty ważności oraz numery gwarancji sugerujące, że są to aktualnie wystawione dokumenty gwarancji, kopiował pieczątki i podpisy pracowników banku, kopiował nagłówek i stopkę z oryginalnego pisma bankowego.

12507 Takie działania oskarżonego jednoznacznie wyczerpują znamię czynnościowe przestępstwa z art. 270 § 1 kk polegające na podrobieniu dokumentu.

12508 Cel tego działania był jednoznaczny i oskarżony przyznając się do podrobienia gwarancji wyjaśnił, że oddał szereg gwarancji przed terminem ich ważności po to, aby odblokować środki stanowiące kaucję pod te gwarancję, a dla ukrycia tego faktu dokonywał opisanego powyżej fałszerstwa. Gwarancje dla nowych klientów fałszował po to, aby zdecydowali się oni zainwestować swoje pieniądze do spółki. Dotyczyło to tych klientów, którzy jako warunek podpisania umowy klienckiej stawiali otrzymanie zabezpieczenia w formie gwarancji bankowej.

12509 W ocenie Sądu stan faktyczny ustalony w tej sprawie jednoznacznie wskazuje, że oskarżony dopuścił się podrobienia wszystkich dokumentów gwarancji i zmian do nich wskazanych w obu zarzutach (ze sprawy głównej i ze sprawy dołączonej). Oskarżony przyznał się do tego. Potwierdzają to także w sposób jednoznaczny opinie biegłych z zakresu badania pisma.

12510 Co do gwarancji objętych zarzutem w dołączonej sprawie dodatkowy dowód stanowią zeznania G. J. (4), który zeznał, że 31 stycznia 2007 r. pytał E. D. (1) o gwarancje, co do których kilka dni wcześniej przygotowywał wnioski i dostał odpowiedź, że ich jeszcze nie ma a dostał je następnego dnia rano, kiedy bank nie był jeszcze czynny. Z zeznań tych wynika jednoznacznie, że E. D. (1) nie otrzymał tych dokumentów w banku, ale je sfałszował.

12511 Nie budzi także wątpliwości kwalifikacja tego czynu z art. 12 kk czyli jako czynu ciągłego. Oczywistym jest i wynika to wprost z wyjaśnień oskarżonego, ale także z układu czasowego poszczególnych zachowań oskarżonego dotyczących fałszowania gwarancji i zwracania do banku autentycznych gwarancji przed upływem terminu ważności, że oskarżony działał ze z góry podjętym zamiarem. Oskarżony przyznał, że rozważał tę kwestię już na wiosnę 2006 r. i doszło wówczas do rozmów ze wspólnikami na temat gwarancji. Wspólnie doszli wówczas do wniosku, że należy się wycofywać z gwarancji bankowych, ponieważ blokują one znaczne kwoty pieniędzy w postaci kaucji pod gwarancje. W efekcie tylko połowa pieniędzy tych klientów, którzy mieli gwarancje uczestniczyła w transakcjach forex, a byli oni traktowani tak samo jak wszyscy inni klienci przy naliczaniu zysków i prowizji. Mowa wówczas była o zyskach, ponieważ było to jeszcze wtedy, kiedy wspólnicy A. K. (3)i M. S. (2)nie wiedzieli, że zyski dopisywane klientom są fikcyjne. Oskarżony E. D. (1)wiedział o tym, wiedział też, że sytuacja spółki na przełomie 2005/2006 znacznie się pogorszyła, bowiem spółka odnotowała w tym czasie ogromne straty na transakcjach forex i jemu chodziło nie tyle o te kwestie, które podnosili wspólnicy, ale o to, żeby zwolnić środki z kaucji gwarancyjnych, aby spółka po prostu miała wolne środki tak na grę na forexie, jak i na rozliczenia z klientami. Ponieważ na kaucjach gwarancyjnych zablokowana była wówczas niebagatelna kwota prawie 50 mln zł, oskarżony postanowił nie wystawiać kolejnych gwarancji i nie przedłużać, tych, które były już wystawione. Wszystkie kolejne działania objęte zarzutem były już tylko realizacją tego zamiaru. Był on realizowany w okresie kilku miesięcy, ponieważ działania w tym zakresie musiały być dopasowane do sytuacji faktycznej dotyczącej gwarancji. Aby nie wzbudzić podejrzeń oskarżony E. D. (1)latem 2006 r. występował jeszcze do banku o nowe gwarancje lub o przedłużenie poprzednich, ale wówczas w zamyśle miał już dokonanie ich zwrotu do banku przed terminem ważności, dlatego po otrzymaniu oryginałów z banku zatrzymywał dla siebie te oryginały, wykonywał kolorowe kserokopie tak, aby wyglądały jak oryginały i te kserokopie przekazywał klientom jako oryginały. Później w stosownym czasie zwracał do banku zatrzymane przez siebie oryginały i w ten sposób uwalniał kaucje z tych gwarancji. Przy takim działaniu klienci – beneficjenci tych gwarancji nie mieli świadomości, że ich gwarancje zostały zwrócone do banku i de facto przestały obowiązywać.

12512 Co do drugiej grupy klientów oskarżony wystawiał zmiany do dotychczasowych gwarancji (podrabiał) w takich momentach, kiedy kończył się termin ważności poprzedniej gwarancji. Poprzednia autentyczna gwarancja po prostu wygasała, nie była w Banku przedłużana, gdyż oskarżony już o takie przedłużenia nie występował, a klientowi przekazywał „wyprodukowany” przez siebie dokument, który klient uważał za autentyczny i uważał, że poprzednia gwarancja została przedłużona, co w rzeczywistości nie miało miejsca. Tu działania polegające na stworzeniu nowego nieautentycznego dokumenty miały miejsce w tych okresach, kiedy kończyła się ważność poprzednich oryginalnych gwarancji.

12513 Trzecia grupa klientów, to klienci nowi, których oskarżony chciał przyciągnąć do spółki, chciał ich zachęcić do wpłaty dużych kwot depozytów. Byli to jednak klienci, którzy byli skłonni zainwestować swoje pieniądze, ale tylko pod warunkiem otrzymania gwarancji. Aby tych klientów skłonić do zainwestowania i dać im poczucie, że ich środki mają zabezpieczenie oskarżony decydował się na wytworzenie dokumentów gwarancji stwarzających pozory, że są to dokumenty wystawione przez bank. Podrabiał takie dokumenty i przekazywał klientom jako autentyczne, czyli jako wystawione przez Bank.

12514 Wszystkie te działania oskarżonego miały miejsce od lipca 2006 r., kiedy to zostały podrobione pierwsze z objętych zarzutem gwarancji, do 5 kwietnia 2007 r., kiedy to podrobiona został ostatnie gwarancja wystawiona dla M. J. (5).

12515 W tej sytuacji Sąd uznał, że fakt podrobienia oraz fakt działania w ramach czynu ciągłego jest jednoznacznie ustalony, pozostaje natomiast do rozstrzygnięcia kwestia prawidłowej kwalifikacji prawnej takiego zachowania oskarżonego E. D. (1). Akt oskarżenia wskazuje tu na kwalifikację z art. 310 § 1 kk w zw. z art. 12 kk, natomiast oskarżony i jego obrońca kwestionowali taką kwalifikację podnosząc, że prawidłowa kwalifikacja to kwalifikacja z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 12 kk

12516 Należy zatem udzielić odpowiedzi na pytanie, czy zachowanie oskarżonego podpada pod art. 310 § 1kk, czy też pod art. 270 § 1 kk.

12517 Przedmiotem ochrony art. 310 § 1 kk jest niezakłócony i bezpieczny obrót pieniędzmi i papierami wartościowymi, jak również innymi dokumentami objętymi ochroną przepisu, a nie mającymi wprost charakteru papieru wartościowego. Fałszowanie pieniędzy, papierów wartościowych i wymienionych dokumentów stanowi poważne niebezpieczeństwo dla gospodarki kraju, ze względu na możliwość zaburzenia bezpieczeństwa obrotu finansowego i zaufania do papierów wartościowych i dokumentów odpowiadających rangą papierom wartościowym.

12518 Dokument jako przedmiot czynności wykonawczej w art. 310 § 1 kk ma znaczenie ze względu na wartość, jaka jest związana z jego wiarygodnością. Należy przy tym z kolei zauważyć, że nie każdy dokument, o którym mowa w art. 310 § 1 kk jest papierem wartościowym (np. lista wymieniająca nazwiska wspólników), choć może być przedmiotem ochrony art. 310 kk (stanowi bowiem stwierdzenie uczestnictwa w spółce).

12519 Wykładnia literalna tego przepisu wskazuje na bardzo szeroki zakres desygnatów objętych tą normą.

12520 Regulacje prawne obowiązujące przed wejściem w życie aktualnie obowiązującego kodeksu karnego ujmowały przedmiot czynności wykonawczej tego przestępstwa znacznie węziej. Ściślej biorąc obecny kształt tego przepisu został wprowadzony do porządku prawnego ustawą z 12.10.1994 r. o ochronie obrotu gospodarczego zmieniającą w tym zakresie art. 227 d.k.k. Poprzednio obowiązujące uregulowania wskazywały w ramach przedmiotu czynności wykonawczej takie dokumenty będące papierami wartościowymi, które miały – podobnie jak pieniądz – teoretycznie przynajmniej nieograniczoną zdolność obiegową. Innymi słowy chodziło o takie nośniki wartości materialnych, których fałszowanie mogłoby hipotetycznie spowodować wysokie kwotowo szkody nie tylko w majątkach osób prywatnych ale też w gospodarce i systemie finansowym państwa. W art. 227 § 1 dkk przed zmianą wprowadzoną ustawą o ochronie obrotu gospodarczego przedmiot czynności wykonawczej został określony jako polski albo obcy pieniądz, albo dokument na okaziciela uprawniający do otrzymania sumy pieniężnej lub towarów zbywanych za wartości dewizowe. Zmiana regulacji prawnej w 1994 r. i poszerzenie zakresu art. 227 dkk przejęte do art. 310 § 1 kk były wynikiem zmian systemu gospodarczego, rozwoju obrotu pozapieniężnego i konieczności szczególnej karnoprawnej ochrony zaufania do autentyczności także dokumentów pełniących funkcje pomocnicze do funkcji pieniądza (por. wyrok SN z 29.07.1999 r. V KKN 393/98).

12521 Sąd Okręgowy podziela pogląd wyrażany w doktrynie m. innymi przez prof. J. Skorupkę, iż na podstawie art. 310 § 1 kk powinien ponosić odpowiedzialność ten, kto sfałszował dokument objęty szczególną ochroną, a takimi dokumentami są papiery wartościowe.

12522 Zauważyć należy, że ustawodawca w tytule rozdziału XXXVII inaczej określa przedmioty chronione przepisami zamieszczonymi w tym rozdziale. Pomija w nim „inne środki płatnicze” oraz „szczególne dokumenty”, wprowadzając w to miejsce sformułowanie „papiery wartościowe” Zabieg taki należy odczytać jako skrót myślowy, ale też jako ważną wskazówkę interpretacyjną zawężającą zakres znaczeniowy owych dokumentów.

12523 Gdyby literalnie odczytywać znacznie zwrotu „dokument uprawniający do otrzymania sumy pieniężnej, to do desygnatów podpadających pod normę art. 310 § 1 kk należałyby takie dokumenty jak np. pisemne przyznanie długu, faktura, pisemna dyspozycja wypłaty środków z rachunku oszczędnościowego. Żadne szczególne cechy wskazanych wyżej dokumentów nie uzasadniają karania ich sfałszowania karą pozbawienia wolności nie krótszą niż 5 lat, albo karą 25 lat pozbawienia wolności. Nie sposób znaleźć argumenty, które czyniłyby zasadnym uznanie sfałszowania np. faktury za zbrodnię i ukarania sprawcy tak surową karą.

12524 Interpretując art. 310 § 1 kk należy się odwołać do wykładni celowościowej i funkcjonalnej. Ratio legis omawianego przepisu polega na ochronie obrotu pieniędzmi i papierami wartościowymi. Nie można podzielić stanowiska, że przedmiotem ochrony jest obrót również dokumentami nie mającymi wprost charakteru papieru wartościowego, jaki prezentuje m. innymi prof. Ćwiąkalski w komentarzu do kodeksu karnego.

12525 Chcąc ustalić, jakim dokumentom zapewnia ochronę art. 310 § 1kk trzeba odnieść się także do tytułu rozdziału XXXVII, który wyraża ważną wskazówkę interpretacyjną, że szczególnej ochrony udziela się na podstawie art. 310 § 1 kk poza pieniądzem i innymi środkami płatniczymi tylko dokumentom będącym papierami wartościowymi. Zauważyć też należy, że czynnością sprawczą określoną w art. 310 § 1 kk jest także usunięcie oznaki umorzenia. Kontekst przepisu nie pozostawia wątpliwości, że powyższa czynność odnosi się do każdego dokumentu wymienionego w tym przepisie. Prowadzi to do wniosku, że przedmiotem czynności wykonawczych w art. 310 § 1 kk są dokumenty podlegające umorzeniu a tylko papiery wartościowe podlegają procedurze umorzeniowej.

12526 W stosunku do obrotu pieniężnego obrót papierami wartościowymi jest zjawiskiem uzupełniającym. Poza zdolnością wymienną na pieniądz, papiery wartościowe posiadają także zdolność cyrkulacyjną dzięki której mogą przechodzić z ręki do ręki między wieloma osobami. Papiery wartościowe posiadają funkcję legitymacyjną, kredytową, płatniczą. Funkcja legitymacyjna polega na ułatwieniu identyfikacji osoby uprawnionej z papieru wartościowego, bo tylko ten kto ma papier wartościowy może powołać się na prawo w nim wyrażone.

12527 Funkcja kredytowa papieru wartościowego wyraża się w tym, że dzięki wystawieniu waloru wystawca może uzyskać od nabywcy kredyt.

12528 Funkcja płatnicza polega na tym, że określone walory stanowią tzw. surogat zapłaty

12529 W obrocie znajdują się dokumenty, które uprawniają do otrzymania sumy pieniężnej, ale nie są zaliczane do papierów wartościowych. W takiej sytuacji czyny godzące w obrót takimi dokumentami muszą być oceniane na gruncie innych przepisów karnych, zwłaszcza art. 270 kk.

12530 Z analizy powołanych przepisów można wyprowadzić wniosek, iż prawodawca statuując zbrodnię fałszowania wartości majątkowych zamierzał penalizować takie zachowania, które stwarzały niebezpieczeństwo dla pewności i stabilności obrotu finansowego państwa, wobec czego ujmował przedmiot czynności wykonawczej wąsko ograniczając go do takich dokumentów, które posiadają nieograniczoną niemalże identyczną jak pieniądz zdolność obiegową.

12531 W aktualnym systemie prawnym nadal przyjmuje się, że przedmiotem ochrony normy art. 310 § 1 kk jest niezakłócony i bezpieczny obrót pieniędzmi i papierami wartościowymi, a niektórzy komentatorzy uznają, że ochroną tego przepisu objęte są także inne dokumenty nie mające wprost charakteru papieru wartościowego, ale odpowiadające rangą papierom wartościowym. Na takim stanowisku stoi między innymi prof. Zbigniew Ćwiąkalski – vide komentarz do kodeksu karnego wydawnictwa Zakamycze pod redakcją A. Zolla.

12532 Pogląd pierwszy – zawężający wykładnię tego przepisu do pieniędzy i papierów wartościowych prezentuje prof. Skorupka.

12533 Komentatorzy zgadzają się natomiast co do tego, że ochrona dokumentów określonych w tym przepisie ma charakter szczególny, gdyż fałszowanie pieniędzy i papierów wartościowych stanowi poważne niebezpieczeństwo dla gospodarki kraju, ze względu na możliwość zaburzenia bezpieczeństwa obrotu finansowego i zaufania do papierów wartościowych. Należy zgodzić się z K. Buchałą, który stwierdza, że omawiane naruszenia godzą w podstawy stosunków gospodarczych, zwłaszcza, gdy chodzi o działalność na szerszą skalę. Czyny skierowane przeciwko podstawom owych stosunków cechuje wyjątkowo wysoki stopień społecznej szkodliwości, co oddaje ustawowy wymiar kary przewidziany za to przestępstwo. Wydaje się, że zagrożenie państwowego systemu pieniężnego jest możliwe jedynie wówczas, gdy sprawca podrobi lub przerobi większą ilość pieniędzy albo papierów wartościowych. Wypada również zauważyć, że sfałszowane wartości powinny stwarzać, choćby hipotetycznie, możliwość realnego godzenia w obieg. Co prawda do znamion czynu z art. 310 § 1 kk nie należy cel w postaci wprowadzenia pieniędzy albo papierów wartościowych do obrotu, ale trzeba uznać, że wynika on z istoty tego przestępstwa. Realne zagrożenie obiegu to takie, które pozostaje poza kontrolą stosownych instytucji (np. Komisji Nadzoru Finansowego) oraz stwarza możliwość praktycznie nieograniczonego włączenia do obrotu spreparowanych wartości.

12534 Sąd Okręgowy w niniejszej sprawie opowiada się za stanowiskiem, które wskazuje na konieczność dokonywania wąskiej interpretacji art. 310 § 1 kk. Stanowisko takie prezentuje m. innymi prof. Skorupka. Takie stanowisko wyraził także Sąd Najwyższy w uchwale z 30 września 1998 r. I KZP 38/98 stwierdzając, że: "dokument uprawniający do otrzymania sumy pieniężnej" może być przedmiotem wskazanych wyżej przestępstw, jeżeli jest papierem wartościowym w rozumieniu właściwych przepisów prawa”.

12535 Uzasadniając to stanowisko Sąd Najwyższy podniósł, że sformułowanie "dokumenty uprawniające do otrzymania sumy pieniężnej" stanowi samodzielny człon dyspozycji alternatywnej i odrębną podstawę odpowiedzialności; ma przy tym charakter autonomiczny w tym znaczeniu, że określa przedmiot czynności wykonawczej w sposób zupełny. Nie zawiera w szczególności odesłania do innych przepisów kodeksu karnego w zakresie wyznaczenia zbioru określonych tu dokumentów inaczej, jak tylko przez wymóg respektowania legalnej definicji samego pojęcia "dokument". Dyspozycja tej części przepisu nie ma też charakteru blankietowego, bo nie odwołuje się do przepisów innych ustaw.

12536 Zdaniem Sądu Najwyższego prezentowane przez część doktryny szerokie ujęcie zakresu przedmiotów czynności wykonawczej objętych ochroną art. 227 § 1 d.k.k. (aktualnie art. 310 § 1 kk) zdaje się nie uwzględniać rezultatów wykładni systemowej, pozwalających zapobiec niedopuszczalnemu rozszerzeniu podstaw odpowiedzialności. Wiarygodność dokumentu, a więc pewność obrotu opierająca się na zaufaniu do treści dokumentu, jest dobrem chronionym przed działaniem polegającym na tzw. fałszu materialnym, dwoma przepisami kodeksu karnego.

12537 Przyczyną i kryterium zróżnicowania odpowiedzialności karnej oraz zagrożenia karą jest potrzeba zwiększonej ochrony dokumentów, których autentyczność jest wartością szczególnie doniosłą, powszechnie akceptowaną i wymaganą.

12538 Sąd Najwyższy stwierdził dalej, że nieodzowne jest zatem stwierdzenie, że art. 227 § 1 d.k.k. (aktualnie 310 § 1 kk) udziela ochrony - poza pieniądzem i innymi środkami płatniczymi - jedynie dokumentom stanowiącym papiery wartościowe. W takim też tylko zakresie przepis ten, jako lex specialis, wyłącza stosowanie art. 265 § 1 d.k.k. ( aktualnie 270 § 1 k.k.) m.in. w odniesieniu do "dokumentu uprawniającego do otrzymania sumy pieniężnej". Trzeba przyznać, że zwrot ten - odczytywany z pominięciem znaczenia pozostałej treści przepisu, a także umiejscowienia go w części szczególnej kodeksu, zatem bez dostrzeżenia ustawowego kontekstu - wcale takiego wniosku nie uzasadnia. Sama tylko jego treść nie daje bowiem podstaw do wykluczenia możliwości stosowania art. 227 § 1 d.k.k. także w wypadku dokumentów, które - uprawniając do otrzymania sumy pieniężnej - nie są papierami wartościowymi. Jednakże usytuowanie tego zwrotu wśród pozostałych członków alternatywnej dyspozycji art. 227 § 1 d.k.k., a nadto uwzględnienie charakteru i rodzaju innych wymienionych w niej przedmiotów czynności wykonawczej, wniosek taki w pełni uprawnia. Brzmienie art. 227 § 1 d.k.k. wprowadzone przez art. 13 cytowanej ustawy o ochronie obrotu gospodarczego (...), przejęte zostało z projektu kodeksu karnego w wersji z grudnia 1993 r. W uzasadnieniu tej wersji projektu wskazano, że przepis ten (ówcześnie art. 308 § 1) aktualizuje znamiona przestępstwa określonego w art. 227 § 1 k.k. z 1969 r. poprzez objęcie nimi pozostających w obrocie papierów wartościowych. Istotne było również umiejscowienie art. 227 d.k.k. w systematyce części szczególnej kodeksu karnego w rozdziale zatytułowanym: "Fałszowanie pieniędzy, papierów wartościowych, znaków urzędowych i narzędzi pomiarowych" (aktualny odpowiednik art. 227 dkk, czyli art. 310 k.k. usytuowany jest w rozdziale: "Przestępstwa przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi"). Mimo nienormatywnego charakteru tytułu, wyraża on ważną deklarację ustawodawcy i ważną wskazówkę, że szczególnej ochrony udziela się na podstawie art. 227 § 1 d.k.k. - poza środkami płatniczymi - tylko dokumentom stanowiącym papiery wartościowe. Nie wynika z tego jednak, że ochrona taka przysługuje wszystkim papierom wartościowym, zwłaszcza że art. 227 § 1 d.k.k. nie posługuje się w ogóle tak ogólnym pojęciem, a granice odpowiedzialności mogą być ustalane tylko zgodnie z treścią normy prawnej. Z całą pewnością stwierdzić można tyle tylko, że każdy dokument określony w art. 227 § 1 d.k.k. musi być - dla możliwości stosowania tego przepisu - papierem wartościowym, lecz nie każdy papier wartościowy odpowiadać musi treścią wymaganiom dyspozycji art. 227 § 1 d.k.k.

12539 Zbiór chronionych tym przepisem papierów wartościowych wyznaczają ostatecznie człony alternatywnej dyspozycji, a żadna ich interpretacja nie może uprawniać do wykładni, która rozszerzałaby podstawy odpowiedzialności.

12540 Polskie prawo nie formułuje legalnej definicji pojęcia papieru wartościowego, a ustalanie i precyzowanie tego pojęcia - na podstawie treści ustaw regulujących problematykę papierów wartościowych - należy do doktryny i orzecznictwa. Brak takiej definicji jest - być może - stanem zamierzonym, skoro praktyczne potrzeby życia gospodarczego i obrotu środkami finansowymi prowadzić mogą do tworzenia nowych postaci papierów wartościowych. Należy zatem przyjąć, że dokument jest papierem wartościowym, jeżeli przepis prawa uznaje go za taki. Bez znaczenia jest przy tym, czy konkretny akt prawny nazywa określone postaci dokumentów papierami wartościowymi. Rozstrzygające jest bowiem takie uregulowanie statusu dokumentu, które czyni zeń dokument wyrażający określone w jego treści prawo, związane z nim tak ściśle, że posiadanie dokumentu jest niezbędną przesłanką przypisania prawa osobie formalnie z niego uprawnionej i przesłanką dochodzenia przez nią realizacji tego prawa (vide Z. Radwański, Janina Panowicz-Lipska: Prawo zobowiązań. Część szczegółowa, Warszawa 1998, s. 262-263).

12541 Stanowisko zawarte w uchwale Sądu Najwyższego znalazło wielu zwolenników wśród przedstawicieli doktryny. Między innymi prof. Skorupka opowiada się za takim rozumieniem desygnatów normy art. 310 § 1 kk

12542 W glosie do wyroku s.apel. z dnia 16 marca 2000 r., II AKa 48/00. (Palestra 2001/5-6/227) Prof. Skorupka stwierdził, że bez kategorycznego uznania, że przedmiotem czynności wykonawczych w art. 310 § 1 k.k. są tylko takie dokumenty, które jednocześnie stanowią papiery wartościowe, nie sposób byłoby racjonalnie uzasadnić różnicy stopnia i zakresu ochrony karno-prawnej przyznanej obrotowi dokumentami na gruncie art. 270 § 1 k.k. i 310 § 1 k.k. Należy przecież zauważyć, że na gruncie kodeksu karnego mamy do czynienia z konkurencją przepisów zapewniających ochronę dokumentom. Są one bowiem przedmiotem ochrony przepisu art. 270 § 1 k.k. oraz 310 § 1 k.k. Kolizję tych przepisów należy wyeliminować za pomocą reguły specjalności. Prymat normy szczególnej przyznać należy art. 310 § 1 k.k. z tego powodu, że z ogółu dokumentów znajdujących się pod ochroną prawa karnego, zapewnia ochronę tylko części z nich, tj. papierom wartościowym. Normą ogólną będzie zatem przepis art. 270 § 1 k.k.

12543 W kontekście powyższej analizy stanu prawnego stwierdzić należy, że aby rozstrzygnąć, czy zarzucany oskarżonemu E. D. (1)czyn ciągły w postaci podrobienia szeregu gwarancji bankowych jest przestępstwem z art. 310 § 1 kk, czy z art. 270 § 1 kk, należy przeanalizować w pierwszej kolejności, czy bankowa gwarancja dobrego wykonania umowy należy do dokumentów określonych w art. 310 § 1 kk, czyli – zgodnie ze stanowiskiem powyżej przedstawionym – czy jest papierem wartościowym.

12544 W orzecznictwie Sądu Najwyższego i Sądów Apelacyjnych nie pojawiła się dotychczas analiza gwarancji bankowych w kontekście znamion czynu z art. 310 § 1 kk.

12545 Gwarancja bankowa funkcjonuje w obrocie gospodarczym jako zabezpieczenie wierzytelności charakteryzujące się wysokim stopniem pewności jego realizacji, zatem jako zabezpieczenie bardzo korzystne dla wierzyciela. Pewność ta wynika z dwóch źródeł. Przede wszystkim osoba dłużnika zobowiązanego z tytułu gwarancji, czyli banku, zapewnia znacznie wyższy stopień prawdopodobieństwa uzyskania zapłaty, niż w wypadku innych dłużników. Po drugie gwarancja bankowa, zwłaszcza w obrocie międzynarodowym, przyjmuje często postać zobowiązania niezależnego od stosunku prawnego zabezpieczonego gwarancją, do tego stopnia, że obowiązek świadczenia banku powstaje z momentem złożenia żądania zapłaty przez uprawnionego z gwarancji, ewentualnie połączonym z oświadczeniem uprawnionego, że zabezpieczony gwarancją rezultat rzeczywiście nastąpił (chodzi tu o rzeczywiste zajście rezultatu, jeżeli przesłanką zapłaty było jego zrealizowanie, ale też o rzeczywiste niezajście rezultatu, jeżeli przesłanką zapłaty było jego niezrealizowanie się). Tak ukształtowane zabezpieczenie pełni dla wierzyciela w istocie taką samą rolę jak depozyt gotówkowy (zabezpieczenie w postaci kaucji pieniężnej). Innymi słowy wierzyciel zabezpieczony jest nie tylko przed normalnym ryzykiem kontraktowym (obejmującym możliwość niewypłacalności kontrahenta oraz niewłaściwego wykonywania przez niego zobowiązania), ale również przed ryzykiem procesowym (związanym z koniecznością prowadzenia procesu w celu zaspokojenia swoich roszczeń) i dowodowym (polegającym na konieczności udowodnienia przez siebie okoliczności uzasadniających podnoszone roszczenia). Udzielenie tego typu gwarancji bankowej zapewnia beneficjentowi natychmiastowe zaspokojenie jego interesów ekonomicznych i przerzuca na drugą stronę umowy ciężar prowadzenia procesu w celu rozstrzygnięcia sporu wynikłego z umowy.

12546 Powstanie obowiązku udzielenia gwarancji równoznaczne jest w sensie ekonomicznym z udzieleniem zleceniodawcy kredytu, stąd bank może uzależnić zawarcie umowy zlecenia gwarancji od przedstawienia przez zleceniodawcę zabezpieczenia. Wreszcie, w wykonaniu zawartej umowy zlecenia bank przesyła do beneficjenta tzw. list gwarancyjny, w którym informuje go o udzieleniu gwarancji i jej warunkach. W ten sposób powstaje charakterystyczny układ trzech wzajemnie ze sobą powiązanych stosunków prawnych. Stosunek prawny pomiędzy zleceniodawcą a beneficjentem określa się mianem stosunku podstawowego, stosunek pomiędzy zleceniodawcą a bankiem - mianem stosunku zlecenia udzielenia gwarancji, a stosunek pomiędzy bankiem a beneficjentem - mianem stosunku prawnego gwarancji bankowej.

12547 Gwarancje "zwykłe", z jakimi mamy do czynienia w tej sprawie (inaczej gwarancje podobne do poręczenia) to gwarancje, których treść nawiązuje do stosunku prawnego zabezpieczonego i które można z tego względu określić jako zabezpieczenie wierzytelności.

12548 Gwarancja bankowa różni się od akredytywy tym, że akredytywa dokumentowa pełni odmienną funkcję - jest przede wszystkim instrumentem zapłaty, a nie zabezpieczenia.

12549 W ocenie Sądu Okręgowego gwarancja dobrego wykonania umowy nie jest papierem wartościowym. Jest dokumentem „zwykłym” stanowiącym dowód na istnienie określonego prawa. Nie jest też instrumentem zapłaty. Papiery wartościowe pełnią znacznie donioślejszą funkcję – występują one w obrocie w oparciu o zaufanie do treści dokumentu. W konsekwencji spełnienie świadczenia zależy od przedstawienia dokumentu, z czym nie mamy do czynienia przy gwarancjach bankowych dobrego wykonania umowy.

12550 Papier wartościowy ucieleśnia prawo podmiotowe, a więc jest nosicielem inkorporowanego w nim prawa. Wyraża się to w sentencji, że prawo wynikające z dokumentu idzie w ślad za prawem do dokumentu. Ktoś kto nie ma papieru wartościowego nie może powołać się na prawo w nim wyrażone. Ta cecha papierów wartościowych była m. innymi podstawą zapewnienia wzmożonej karnoprawnej ochrony obrotu papierami wartościowymi przed ich fałszerstwem.

12551 Przy gwarancjach dobrego wykonania umowy nie mamy takiego powiązania między dokumentem gwarancji, a prawem wyrażonym w tym dokumencie. Realizacja prawa wyrażonego w gwarancji nie jest powiązana z posiadaniem dokumentu. Z zeznań pracownika (...) Banku zajmującego się gwarancjami bankowymi - T. D. (2) oraz z treści instrukcji bankowych dotyczących gwarancji wynika, że realizacja uprawnień z gwarancji następuje w wypadku ziszczenia się przesłanek określonych w samym tekście gwarancji i wyłącznie takich. W gwarancjach, które są przedmiotem zarzutów brak jest warunku wskazującego na konieczność posiadania samego dokumentu gwarancji. Zgodnie z treścią tych gwarancji realizacja praw z gwarancji następuje w przypadku ziszczenia się przesłanek szczególnych - osiągnięcie strat na określonym poziomie lub nieuzyskanie zapłaty od zleceniodawcy gwarancji. W takiej sytuacji wystarczy samo złożenie żądania wypłaty sumy gwarancji.

12552 W Polsce przyjmuje się obowiązywanie zasady numerus clausus papierów wartościowych. Zasada ta oznacza, że za papier wartościowy uważa się tylko taki dokument, któremu wyraźnie przepis prawa przyznaje cechę stanowiącą element konstytutywny dla papieru wartościowego. Gwarancja dobrego wykonania umowy w ustawie prawo bankowe, ani w żadnym innym akcie normatywnym nie została uznana za papier wartościowy. Prawo bankowe przewiduje tzw. bankowe papiery wartościowe regulowane w art. 89 i nast. prawa bankowego, jednak gwarancja bankowa do tych papierów nie należy – unormowana ona została w innych przepisach ustawy prawo bankowe i nie posiada cech bankowego papieru wartościowego, o jakich mowa w art. 89 i nast. prawa bankowego

12553 Ponieważ żaden przepis prawa nie uznaje wspomnianego dokumentu za papier wartościowy, rozstrzygające kwestię jego statusu, będzie zatem ustalenie, czy określone w treści dokumentu gwarancyjnego prawo a w szczególności wierzytelność, jest immanentnie związane z dokumentem w tym sensie, że posiadanie tego dokumentu staje się niezbędną przesłanką przypisania prawa osobie formalnie uprawnionej z dokumentu, a w konsekwencji i przesłanką dochodzenia przez nią tego prawa. Elementem konstytutywnym papieru wartościowego jest bowiem takie złączenie prawa majątkowego z dokumentem, które sprawia, że wartość prawa utożsamiana jest z wartością jego materialnego substratu (art. 921⁶ i art. 921⁷ kodeksu cywilnego) - por. wyrok Sądu Najwyższego z 01.09.2003 r. V KK 184/03 OSN 2003 r. poz. 1878.

12554 Z treści gwarancji wystawionych przez (...)Bank na zlecenie spółki (...)nie wynika, aby realizacja praw z tych gwarancji wynikała z ich fizycznego posiadania. Nie wynika to też z instrukcji bankowych dotyczących gwarancji, które Sąd uzyskał i włączył w poczet materiału dowodowego. Z tekstu gwarancji wynika, że warunkiem realizacji roszczenia jest wyłącznie złożenie stosownego określonego w treści gwarancji żądania.

12555 Świadek M. W. (4) nie umiała odpowiedzieć na pytanie, czy możliwa jest realizacja roszczenia z gwarancji, jeśli ktoś fizycznie nie ma dokutemu. Ta kwestia nie jest również uregulowana w instrukcjach bankowych dot. gwarancji.

12556 Na te okoliczności Sąd przesłuchał także T. D. (2), który w (...) Banku jest szefem departamentu, który zajmuje się gwarancjami. Świadek ten – podobnie jak M. W. (4) nie umiał odpowiedzieć na pytanie, czy gwarancja dobrego wykonania umowy jest papierem wartościowym

12557 Zeznał on, że wg. niego gwarancja bankowa dobrego wykonania umowy jest to dokument, który uprawnia do otrzymania pewnego świadczenia, jeśli ziści się warunek określony w treści gwarancji. To dotyczy wszystkich gwarancji bankowych. Przesądzające jest to, co gwarancja zawiera w swojej treści, czyli jeśli w treści gwarancji jest wskazane, że warunkiem realizacji roszczenia z gwarancji jest przedłożenie oryginału, to tylko w takiej sytuacji może ta realizacja roszczenia nastąpić. Jeśli natomiast w treści gwarancji nie ma takiego warunku, to wówczas nie jest konieczne przedłożenie oryginału gwarancji. Beneficjent musi zrealizować tylko to, co jest wprost w treści gwarancji wyrażone. Gwarancja jest rozumiana, jako instrument abstrakcyjny, dlatego bank ocenia tylko czy beneficjent wypełnił te warunki, które są ujęte w treści gwarancji. W treści gwarancji wystawianych przez (...)Bank na zlecenie spółki (...)nie ma zawartego warunku, że dla realizacji roszczenia konieczne jest przedłożenie oryginału dokumentu. Natomiast w większości gwarancji jest zawarte stwierdzenie, że gwarancja jest nieprzenośna, nie ma zatem funkcji ani obiegowej ani płatniczej. W tym miejscu podnieść należy, że w wyroku z 1 września 2003 r. (V KK 184/03, LEX nr 82295) SN podtrzymał stanowisko, zgodnie z którym przedmiotem czynności wykonawczej przestępstwa z art. 310 § 1 k.k. nie jest dokument nie mogący być przedmiotem obrotu.

12558 Z uwagi na powyższe Sąd doszedł do przekonania, że gwarancja nie jest papierem wartościowym i nie podpada pod przepis art. 310 § 1 kk, dlatego zakwalifikował działania oskarżonego polegające na fałszowaniu gwarancji bankowych jako przestępstwo z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 12 kk.

12559 Co do czynu z art. 284 § 2 kk w zw. z art. 294 § 1 kk

12560 Analiza stanu faktycznego dotyczącego wpłat dokonanych przez A. M. (4)na przełomie stycznia i lutego 2007 r. doprowadziła Sąd do przekonania, że taki zarzut miałby rację bytu, gdyby poszczególni klienci mieli swoje subkonta bankowe oraz gdyby w umowie było ustalone, że wszystkie środki klientów wpływają na konto bankowe. Specyfika spółki (...)była taka, że miała ona tylko jedno konto bankowe służące między innymi do gromadzenia depozytów klientów i pieniądze wszystkich klientów były umieszczane na tym jednym koncie, czyli nie były w żaden sposób oddzielone od siebie, wyindywidualizowane.

12561 Oczywistym jest, że spółka funkcjonowała w oparciu o pieniądze klientów, tym samym naturalne jest, że część pieniędzy wpłacanych gotówką nie trafiała na konto bankowe, ale do kasy i służyła do obrotu kasowego. Inną rzeczą jest, że w tej spółce obrót gotówkowy przekraczał dozwolone ramy, jednak to nie ma znaczenia dla kwestii rozstrzygnięcia, czy oskarżony przywłaszczył pieniądze A. M. (4). Nie było ustalone, że spółka gra na rynku forex konkretnymi pieniędzmi konkretnego klienta, ale że na jego rzecz gra taką kwotą, jaką zainwestował i jego zyski lub starty oraz prowizje są naliczane w stosunku do tej kwoty. Zatem w efekcie, gdyby spółka funkcjonowała prawidłowo, to sam fakt, że określone pieniądze określonego klienta nie trafiły na konto bankowe, nie miałby żadnego znaczenia. Istotne byłoby tylko to, czy wpłata została „zaksięgowana” w spółce. Słowo „zaksięgowana” jest tutaj użyte w szerokim kontekście, czyli oznacza sytuację, że kwoty wpłacane przez klientów są w spółce odnotowane jako depozyt danego klienta, że spółka w dalszym funkcjonowaniu uznaje, że dany klient dokonał takiej wpłaty.

12562 W przypadku kwot objętych zarzutem z art. 284 § 2 kk mamy do czynienia z taką sytuacją, że wpłaty (po zamianie dolarów na złotówki) zostały w spółce odnotowane – co do kwoty 150 000 USD (równowartość ok. 450 000 zł) biegły odnalazł dwie wpłaty na konto bankowe, które odpowiadając ww. kwocie po przeliczeniu na złote. Natomiast co do kwoty 100 000 USD – pokrzywdzony otrzymał potwierdzenie wpłaty w ostatnim statemencie. Nieprawidłowości w prowadzeniu wewnętrznej rachunkowości spółki spowodowały, że te dwie kwoty, zostały odnotowane w dwojaki – różniący się od siebie sposób – pierwsza w dokumentach bankowych, a druga tylko w statemencie. Prawdopodobnie ta druga kwota została wykorzystana przez spółkę do obrotu kasowego bez prawidłowego wpisania do raportu kasowego, dlatego nie znalazła się na wyciągu bankowym i tym samym nie mogła być zidentyfikowana przez biegłą. Istotne jest natomiast to, że oskarżony E. D. (1) nigdy nie kwestionował, że przyjął od pokrzywdzonego takie kwoty. Do czasu upadku spółki nie był też wzywany przez pokrzywdzonego do zwrotu tych kwot, bowiem pokrzywdzony nie przekazał mu dolarów w celu korzystnej zamiany na złotówki i zwrócenia ich pokrzywdzonemu, ale przekazał te pieniądze po to, aby E. D. (1) zamienił je na złotówki i tymi złotówkami uzupełnił depozyt pokrzywdzonego, czyli te pieniądze były przedmiotem takiej samej umowy, jak w przypadku wszystkich innych klientów. Różnica dotyczyła wyłącznie tego, że najpierw oskarżony D. miał dolary zamienić na złotówki, bo tylko złotówki mogły być przedmiotem depozytu w tej spółce.

12563 W ocenie Sądu brak jest jakichkolwiek podstaw do tego, aby A. M. (4) traktować inaczej niż wszystkich innych klientów, którzy w 2007 r. przekazali pieniądze oskarżonemu jako depozyt nowy lub jako uzupełnienie istniejącego już depozytu.

12564 Z opinii biegłej oraz ze statementu z marca 2007 wynika, że pieniądze przekazane przez A. M. (4) zostały przez spółkę zaewidencjonowane jako jego depozyt. Pokrzywdzony przyznał, że w 2007 r. nie dokonywał żadnych innych wpłat na poczet depozytu związanego z wcześniej zawartą umową. Pieniądze te zatem zasiliły - oczywiście wirtualnie - konto pokrzywdzonego i nie udało mu się ich odzyskać po upadku spółki, z tych samych przyczyn, co wszystkim pozostałym klientom. Umowa, jaka łączyła A. M. (4) ze spółką niczym nie różniła się od umów łączących pozostałych klientów ze spółką, a wpłaty, jakich dokonał w 2007 r. nie różniły się od innych wpłat depozytu dokonywanych przez innych klientów - niczym poza tym, że były w dolarach, a zatem musiały być wcześniej zamienione na złotówki. Oskarżony dodatkowo podjął się dokonać takiej zamiany po korzystnym kursie i takiej zamiany dokonał. Z przeliczenia wynika, że była to zmiana po kursie ok. 3 zł za dolara, a taki kurs był dla A. M. (4) – jak wynika z jego zeznań – satysfakcjonujący.

12565 W ocenie Sądu oskarżonemu E. D. (1) w zakresie zajmowania się środkami pieniężnymi A. M. (4) mógłby zostać zarzucony taki sam czyn, jak w odniesieniu do pozostałych pokrzywdzonych, czyli niegospodarności, niewłaściwego zarządzania jego pieniędzmi - oczywiście w ramach całej puli depozytów, którą oskarżony zarządzał, gdyby nie to, że pokrzywdzony w ramach umowy ze spółką – patrząc na cały okres jej funkcjonowania – osiągnął spory zysk, bowiem łącznie przez cały okres (biorąc pod uwagę także owo 250 000 USD przekazane E. D. (1) w 2007 r.) wpłacił kwotę 6 201 610 zł, a wypłacił kwotę znacznie większą tj. kwotę 8 621 800 zł. Z tej też przyczyny A. M. (4) nie został uznany za pokrzywdzonego w tej sprawie i ujawnienie tych ww. wpłat oceny tej nie zmienia. Bilans dla pokrzywdzonego i tak był bardzo korzystny.

12566 Zauważyć również należy, że zawiadomienie o przywłaszczeniu pokrzywdzony złożył dopiero w 2009 r., kiedy wiedział już, jaka jest koncepcja prokuratury w tej sprawie, czyli wiedział, że co do przestępstwa z art. 296 kk nie został uznany za pokrzywdzonego. Z tej przyczyny w zawiadomieniu przedstawił stan faktyczny w taki sposób, aby wykazać zupełnie inną kwalifikację prawną zachowania oskarżonego wobec jego osoby, bo to dawało szansę na osobny zarzut i osobny proces. Pierwsze zawiadomienie złożone przez A. M. (4) było z czerwca 2007 r., ale zupełnie inaczej przedstawiało sytuację, wskazując, że były to zwykłe wpłaty celem dalszego inwestowania. W tym zawiadomieniu powołanie się na art. 284 kk argumentowano tylko tym, że w statemencie z marca 2007 została uwidoczniana tylko kwota 300 000 zł, czyli równowartość 100 000 USD, a nie było równowartości kwoty 150 000 USD.

12567 Równowartość kwoty 150 000 USD odnalazła biegła później w dokumentach bankowych.

12568 Z zawiadomienia o przestępstwie wynikało, że A. M. akceptował kwotę 300 000 zł wymienioną w statemencie z marca 2007 r., uznawał ją za część tej kwoty, którą przekazał E. D. (1) w dolarach, natomiast później zmienił zdanie twierdząc, że nie wie dlaczego taka kwota została odnotowana w statemencie i że oskarżony przywłaszczył całą kwotę wpłaconą w dolarach.

12569 W tym pierwszym zawiadomieniu A. M. (4) nawet nie pisał, że to były wpłaty dolarowe, wskazał tylko, że była to znaczna kwota pieniędzy.

12570 Reasumując Sąd uznał, że oskarżony co do pieniędzy przekazanych mu przez A. M. (4) w 2007 r. nie popełnił przestępstwa przywłaszczenia. Pieniądze przekazane przez A. M. (4) zamienił na złotówki i „dopisał” do depozytu A. M. (4). O „dopisaniu” do depozytu kwoty 300 000 zł A. M. (4) został poinformowany poprzez statement z 31 marca 2007 r., w którym ta kwota była odnotowana jako kwota wpłaty. O „dopisaniu” reszty kwoty A. M. (4) nie został poinformowany, ale wpłata została dokonana i biegły analizując wyciągi bankowe odnalazł stosowne kwoty odnotowane jako wpłaty A. M. (4).

12571 Do czasu upadku spółki E. D. (1) nie był wzywany przez A. M. (4)do zwrotu tych kwot, które wpłacił na przełomie stycznia i lutego 2007 r. A. M. (4)złożył wniosek o wypłatę części depozytu, ale miało to miejsce tuż przed upadkiem spółki, a w żądaniu – jak zeznał A. M. (4)– nie precyzował, że żąda wypłaty tej kwoty, a jedynie kwotowo podał, jaką część swojego depozytu chce wypłacić. Spółka zgodnie z umową miała na taką wypłatę 7 dni od dnia złożenia żądania, ale zwrot ten nie nastąpił - z tych samych przyczyn, co do wszystkich pokrzywdzonych – z powodu upadku spółki, aresztowania E. D. (1)i zajęcia całego majątku spółki przez organy ścigania. Zauważyć również należy, że kilka dni przed upadkiem spółki na konto A. M. (4)spółka przelała pieniądze tytułem zysku za ostatni miesiąc, co również świadczy o tym, że celem oskarżonego E. D. (1)co do kwot przekazanych mu na przełomie stycznia i lutego 2007 r. nie było ich przywłaszczenie. A. M. (4)był „dobrym” klientem spółki od kliku lat, znał osobiście E. D. (1), był traktowany przez E. D. (1)wręcz z większym zaangażowaniem niż inni „przeciętni” klienci, o czym świadczy chociażby to, że E. D. (1)zajmował się także zamianą dla A. M.dolarów na złotówki i na dodatek miało to nastąpić po korzystnym dla klienta kursie. O takim indywidualnym traktowaniu A. M. (4)świadczy także i ta wypłata zysku z ostatniego miesiąca, mimo, że w tym czasie spółka była już w katastrofalnej sytuacji i wypłacała pieniądze tylko niektórym klientom.

12572 W tej sytuacji brak jest podstaw do twierdzeń, że A. M. (4) został potraktowany w zakresie pieniędzy objętych zarzutem inaczej niż inni klienci, że akurat te kwoty E. D. (1) objął zamiarem przywłaszczenia. W ocenie Sądu kwoty te spotkał taki sam los jak wszystkie inne, które objęte są zarzutem I-ym, a A. M. (4) i tak znalazł się w o tyle korzystnej sytuacji, że w ciągu całego funkcjonowania jego umowy wypłacił kwotę znacznie większą niż suma wpłaconych przez niego do spółki pieniędzy.

12573 Z powyższych względów Sąd uniewinnił oskarżonego E. D. (1) od zarzutu z art. 284 § 2 kk, który został mu postawiony w odniesieniu do części kwoty przekazanej mu przez A. M. (4) na przełomie stycznia i lutego 2007 r..

12574 Co do wniosków pokrzywdzonych złożonych w trybie art. 46 § 1 kk.

12575 Sąd uwzględnił wnioski złożone w trybie art. 46 § kk, które pochodziły od osób uznanych w tej sprawie za pokrzywdzonych.

12576 Część pokrzywdzonych zawarła w swoich wnioskach takie kwoty, jakie zostały wyliczone przez biegłą przy uwzględnieniu wszystkich wpłat i wypłat dokonanych w toku funkcjonowania umów poszczególnych klientów, bez odliczania prowizji, jaką spółka naliczała.

12577 Sąd uwzględnił te wnioski w całości modyfikując je tylko w ten sposób, że odliczył te kwoty, które pokrzywdzeni otrzymali w ramach postępowań upadłościowych dotyczących Spółki oraz A. K. (3), uznając, że wypłaty dokonane przez syndyka należy uznać za częściowe naprawienie szkody.

12578 Pokrzywdzeni, należący do tej grupy to:

12579 Z. J. (3) (zeznania k. 11931-33 t. 61, dokumenty k. 11934-11962, k. 45762 – wniosek.)

12580 W. G. (3) (zeznania. k. 36879, dokumenty k. 36885-36886, 37042-37089 t. 185, wniosek k. 45776)

12581 A. H. (zeznania i dokumenty k. 19287-19301, wniosek k. 35906)

12582 M. G. (1) (wniosek k. 46026, zeznania i dokumenty k. 5329 – 5351)

12583 Wniosek o naprawienie szkody w kwocie 1 000 000,

12584 Biegła wyliczyła, że pokrzywdzony wpłacił 1 000 000 zł i nic nie wypłacał.

12585 Świadek złożył zeznania zgodne z wyliczeniami biegłej.

12586 W. S. (7) (zeznania i dokumenty k. 4720- 4724, 14871-898, 14928-14951 t. 75, k. 45916 – wniosek)

12587 Według zeznań pokrzywdzonego i wyliczeń biegłej pokrzywdzony wpłacił 898 000 zł, natomiast nic nie wypłacał, co również jest zgodne z zeznaniami pokrzywdzonego. Sąd zasądził kwotę bez odejmowania kwoty prowizji, a uwzględniając kwoty wypłacone w ramach postępowań upadłościowych.

12588 M. J. (6) (wnioski k. 46116 i 46307 t. 230 i 231, zeznania k. 36559-94, dokumenty k. 36563-- 36594

12589 Wniósł o kwotę 617 444,48 zł.

12590 Zeznał, że wpłacił kwotę 1 855 000 (tak samo wyliczył biegły) oraz, że wypłacił 1 237 750 zł (tak samo biegły). To daje saldo 617 250 zł i taką kwotę Sąd zasądził odejmując jedynie kwoty wypłacone w postępowaniach upadłościowych.

12591 S. G. (wniosek k. 46124)

12592 Wniósł o kwotę 745 234,73 zł.

12593 Biegła wyliczyła, że wpłacił 745 000 zł i nic nie wypłacał.

12594 Z opinii biegłej wynika, że pokrzywdzony wpłacił depozyt 26.02.07 r., czyli należy wnioskować, że kwota, której pokrzywdzony zażądał to depozyt powiększony o zysk z jednego miesiąca. Z tego względu Sąd zasądził kwotę zgodnie z wyliczeniami biegłej odejmując jedynie kwoty przyznane pokrzywdzonemu w ramach postępowań upadłościowych.

12595 E. W. (zeznania k. 7684 -87 t. 38, dokumenty k. 7687 do 7701, wniosek k. 46028)

12596 Wniosła o kwotę 2 000 000 zł, ponieważ tyle wpłaciła i nic nie wypłacała, co jest zgodne z wyliczeniami biegłej.

12597 J. F. (wniosek pełnomocnika wskazywał B. F., czyli żonę pokrzywdzonego) (Wniosek k. 46071, zeznania J. F.i dokumenty k. 18273-18300 t. 92, dok. 2807-2821)

12598 Wniósł o kwotę 150 000 zł

12599 Biegła wyliczyła wpłaty na kwotę 150 000 oraz brak wypłat. Wpłata miała miejsce 19.04.2007 r.

12600 Pokrzywdzony zeznał, że umowa była na żonę B., ponieważ ona go wtedy reprezentowała. Umowę podpisał 17.04.2007 r. i E. D. (1)powiedział mu wówczas, że nic nie wskazuje, aby sytuacja finansowa się pogarszała. Przelał na konto spółki 150 000 i nic nie wypłacał.

12601 M. A. (7) , (wniosek k 46115 t. 230, zawiadomienie k. 4301)

12602 Wniósł o kwotę 250 000 zł

12603 Biegły wyliczył wpłaty na kwotę 250 000 zł oraz brak wypłat.

12604 T. Ł. , (wniosek k 46115 t. 230, zeznania k. 18-21, dokumenty k 26-57 t. 1)

12605 Wniósł o kwotę 4 576 710 zł - zgodnie z wyliczeniami biegłej.

12606 D. K. (2) (wniosek k 46115 t. 230, zeznania k. 35756, dokumenty k 35761-35778 t. 179)

12607 Wniósł o kwotę 44 620 zł, czyli zgodnie z wyliczeniami biegłej.

12608 P. S. (2) (wniosek k 46115 t. 230, zeznania k. 35427-28, dokumenty k. 35429-35441 t. 178)

12609 Wniósł o kwotę 369 950, czyli zgodnie z wyliczeniami biegłej.

12610 R. Z. (wniosek k 46115 t. 230, zeznania k. 35807, 35267, dokumenty k. 35811-35840 t. 180)

12611 Wniósł o kwotę 700 000 zł, czyli zgodnie z wyliczeniami biegłej.

12612 W. Z. (4) (wniosek k 46115 t. 230, zeznania k. 34125-26, dokumenty k. 34127-34142 t. 171, zawiadomienie k. 6077)

12613 Wniósł o kwotę 64 571 zł., czyli zgodnie z wyliczeniami biegłej.

12614 A. K. (6) (zeznania k. 36141-42, 47080-47081, dokumenty k. 36142- 36150 t. 181, wniosek k. 47008 )

12615 Pokrzywdzony złożył wniosek pisemny bez podania kwoty, przesłuchany na rozprawie 01.02.11 sprecyzował, że domaga się 300 000 zł, ponieważ tyle wpłacił, oraz odsetek od daty wpłaty.

12616 Według biegłej pokrzywdzony wpłacił 300 000 zł i nic nie wypłacał.

12617 B. K. (3) (zeznania i dokumenty k. 2888-2915, 47053-47054 wniosek k. 47039 i 47057, 48157-48158)

12618 Biegła wyliczyła wpłaty na kwotę 200 000 zł - nic nie wypłacał. Jest to zgodne z zeznaniami pokrzywdzonego. Pokrzywdzony wniósł o kwotę 200 000 zł wraz z odsetkami, czyli o taką kwotę, jaką miał w ostatnim stetamencie.

12619 K. R. (6)(zawiadomienie k. 2542, wniosek 47038, zeznania k. 47054)

12620 Pokrzywdzona zeznała, że wpłaciła 500 000 zł i nic nie wypłacała. Jest to zgodne z wyliczeniami biegłej. We wniosku podała ww. kwotę pomniejszoną o kwotę otrzymaną od syndyka.

12621 S. Ł. – wniosek k. 47551, zeznania k 5271-5273

12622 Pokrzywdzony wniósł o kwotę 57 950 zł, czyli tyle ile wyliczyła biegła.

12623 M. U. (zeznania k. 34187, zeznania i wniosek k 47444-47445)

12624 Pokrzywdzony wniósł o kwotę 1 000 000 zł, czyli tyle ile wyliczył biegły.

12625 Druga grupa pokrzywdzonych, którzy złożyli wnioski w trybie art. 46 § 1 kk to pokrzywdzeni, którzy nie kwestionowali wyliczeń biegłej co do wpłat i wypłat, natomiast domagali się kwot znacznie wyższych, tj. takich o jakich otrzymali ze spółki zawiadomienie w marcu 2007 r.

12626 Do tej grupy należą:

12627 D. B. (3) (zeznania i dokumenty 13841 -13935 t. 70, 47413, wniosek k. 12345 t. 63)

12628 Pokrzywdzona złożyła wniosek o naprawienie szkody w kwocie 536 200 zł - jest to kwota, o której pokrzywdzona została powiadomiona statementem z 31.03.07 r.

12629 Na rozprawie wniosła o naprawie szkody według wyliczenia biegłego, czyli 138 500 zł i Sąd zasądził taką kwotę pomniejszoną jedynie o kwoty uzyskane przez pokrzywdzoną w postępowaniach upadłościowych.

12630 B. Ł. (zeznania k. 38807-38809, dokumenty 38810 -38824 t. 195, wniosek k. 45777)

12631 Pokrzywdzona nie była w stanie podać kwot wpłat i wypłat, dołączyła tylko ostatni statement i zażądała kwoty podanej w statemencie. Sąd zasądził kwotę wyliczoną przez biegłą po pomniejszeniu o kwoty wypłacone pokrzywdzonej w ramach postępowań upadłościowych.

12632 J. S. (3) (zeznania i dokumenty k 831-864 t. 5, wniosek k. 45905)

12633 Pokrzywdzony wniósł o zasądzenie kwoty 267 150 zł, czyli kwoty z ostatniego testamentu.

12634 Biegła wyliczyła wpłaty pokrzywdzonego na kwotę 190 000 zł, a wypłaty na kwotę 44 300, czyli saldo wynosi 145 700 zł.

12635 Pokrzywdzony zeznał, że wpłacił 190 000 zł, przez jakiś czas pobierał comiesięczne zyski w łącznej kwocie 44 300 - czyli zgodnie z wyliczeniami biegłej.

12636 Dołączył stetamenty i potwierdzenia wpłat. Sąd zasądził kwotę wyliczoną przez biegłą po pomniejszeniu o kwoty wypłacone pokrzywdzonemu w ramach postępowań upadłościowych.

12637 J. D. (2) (zeznania i dokumenty k 1265-1320 t. 7, wniosek k. 45932)

12638 Wniósł o kwotę 246 100 zł, czyli o kwotę z ostatniego statementu.

12639 Biegła wyliczyła, że pokrzywdzony wpłacił kwotę 100 000 zł i nic nie wypłacił, co jest zgodne z zeznaniami pokrzywdzonego. Sąd zasądził kwotę wyliczoną przez biegłą po pomniejszeniu o kwoty wypłacone pokrzywdzonemu w ramach postępowań upadłościowych.

12640 H. L. (zeznania k. 430-32, dokumenty k. 436-464 t. 3, wniosek k. 45933)

12641 Pokrzywdzona wniosła o kwotę 183 650 zł, czyli o kwotę z ostatniego statementu.

12642 Zeznała, że wpłaciła 150 000 i nic nie wpłacała. Te zeznania znajdują potwierdzenie w opinii biegłej. Sąd zasądził kwotę wyliczoną przez biegłą po pomniejszeniu o kwoty wypłacone pokrzywdzonej w ramach postępowań upadłościowych.

12643 W. M. (6) (wniosek k. 46071, zeznania k. 30988, dokumenty k. 30992-31005 t. 155)

12644 Wniósł o kwotę 82 540 zł - (w ostatnim testamencie widniała kwota 82450 zł)

12645 Biegła wyliczyła wpłaty na kwotę 62 500 oraz stwierdziła, że nie było wypłat.

12646 Pokrzywdzony zeznał zgodnie z wyliczeniami biegłej. Sąd zasądził kwotę wyliczoną przez biegłą, ponieważ ten pokrzywdzony nie składał wniosków w postępowaniach upadłościowych.

12647 M. O. (2) (wniosek k. 46071, zeznania k. 5785-87 t. 30, k. 15630 t. 79)

12648 Wniósł o kwotę 179 350 zł

12649 Biegły wyliczył wpłaty na kwotę 225 000 zł, a wypłaty na kwotę 30 500, czyli saldo wynosi 194 500 zł.

12650 Pokrzywdzony w pierwszych zeznaniach stwierdził, że wpłacił 120 000 i nic nie wypłacał, a według ostatniego wydruku miał na koncie 210 000 zł. Do tego przesłuchania nie dołączył żadnych dokumentów

12651 Podczas drugiego przesłuchania zeznał, że wypłacał co miesiąc zyski.

12652 Dołączył dokumenty wpłat na kwotę łącznie 225 000 zł, czyli tak jak wyliczył biegły.

12653 Wypłaty zliczone z przedłożonych stetamentów dają kwotę 30 500, czyli tak jak wyliczył biegły. Z tej przyczyny Sąd zasądził kwotę zgodnie z wyliczeniami biegłej pomniejszając ją o kwoty uzyskane przez pokrzywdzonego w postępowaniach upadłościowych.

12654 Z. B. (2) (wniosek k. 46071, zeznania k. 15082-84, dokumenty 15086 -15098 t. 76)

12655 Wniósł o kwotę 57 950 zł, czyli taką jak w ostatnim statemencie.

12656 Biegła wyliczyła wpłaty na kwotę 50 000 zł oraz stwierdziła, że nie było wypłat, co jest zgodne z zeznaniami pokrzywdzonego. Sąd zasądził kwotę zgodnie z wyliczeniami biegłej pomniejszając ją o kwoty uzyskane przez pokrzywdzonego w postępowaniach upadłościowych.

12657 Trzecia Grupa pokrzywdzonych, to pokrzywdzeni, których wnioski odbiegały od wyliczeń biegłej i wymagały dodatkowej weryfikacji. Z tego powodu Sąd tych pokrzywdzonych przesłuchał bezpośrednio.

12658 M. D.(zeznania k. 39288 90, 47443-47444, dokumenty k. 39292-39305 t. 197, wniosek k. 45778)

12659 Pokrzywdzona złożyła wniosek na kwotę 1 026 200. Jest to kwota z ostatniego statementu.

12660 Biegła wyliczyła wpłaty na kwotę 350 000 i wypłaty na kwotę 150 000, czyli saldo wynosi 200 000 zł

12661 Pokrzywdzona w zeznaniach nie była w stanie podać kwot wpłat i wypłat.

12662 Przed Sądem również nie wykazała, jakie kwoty wpłaciła, a jakie wypłaciła, zeznała, że na początku wpłacała na konto brata, ale nie była w stanie wskazać, ile w ten sposób wpłaciła. W ocenie Sądu to tłumaczy, dlaczego biegły policzył pokrzywdzonej mniejszą kwotę, a jej bratu W. P. (2) większą kwotę, niż się domaga. Prawdopodobnie doszło w toku funkcjonowania umowy do przeksięgowań, których nie da się zobaczyć ani w danych księgowych, ani na koncie bankowym. Z tej też przyczyny biegły nie mógł takich przeksięgowań uwzględnić, ponieważ nie ma na to żadnego dowodu poza zeznaniami pokrzywdzonej, która jednak nie ma żadnych dokumentów, ani też nie pamięta, jakie kwoty powinny być przeksięgowane z konta jej brata na jej konto. Prawidłowe rozliczenie byłoby możliwe tylko wtedy, gdyby oboje przedstawili wszystkie statementy, ponieważ być może w statementach to przeksięgowanie było uwidocznione, Niestety takich dokumentów nie złożyli, mimo, że Sąd zobowiązał M. D. do ich złożenia. Oboje też nie byli w stanie wskazać, które z nich ile wpłaciło, a ile wypłaciło i jaka kwota została przeksięgowana. Z tych powodów Sąd zasądził M. D. kwotę wyliczoną przez biegłą, pomniejszając ją o kwotę uzyskaną w postępowaniach upadłościowych.

12663 W. P. (2) (zeznania i dokumenty k.18844 - 18863 t. 95, wniosek k. 45779)

12664 Pokrzywdzony wniósł o kwotę 487 100 (według ostatniego statementu)

12665 Biegły wyliczył wpłaty na kwotę 650 000, a wypłaty na kwotę 78 950 zł. Pokrzywdzony zeznał, że nie jest w stanie powiedzieć ile wpłacił a ile wypłacił. Dołączył umowę i ostatni statement. Świadek nie stawił się na rozprawę, ponieważ przebywa za granicą.

12666 W tej sytuacji Sąd zasądził taką kwotę, jakiej się pokrzywdzony domagał we wniosku, gdyż co najmniej taką kwotę potwierdza opinia biegłej. Sąd odjął od kwoty objętej wnioskiem kwotę przekazaną pokrzywdzonemu przez syndyka.

12667 R. B. (2) (zeznania k. 17756-57, 47616-47617, dokumenty k. 17757 do 17797 t. 89, wniosek k. 45907)

12668 Pokrzywdzony wniósł o kwotę 1 575 339,30 zł.

12669 Biegły wyliczył wpłaty na kwotę 1 532 253, a wypłaty na kwotę 947 653 co daje saldo 584 600 zł.

12670 W zeznaniach pokrzywdzony stwierdził, że wpłacił do spółki kwotę 1 532 253 – czyli tak jak wyliczył biegły. Zeznał, że co miesiąc wypłacał zyski, ale nie był w stanie podać dokładnie kwoty wypłat. Z przedłożonych przez pokrzywdzonego statementów wynika kwota wypłat 860 203 zł, jednak pokrzywdzony nie złożył statementu za lipiec 2006.

12671 Przed Sądem zeznał, że nie kwestionuje wyliczeń biegłej, aktualnie nie posiada wszystkich dokumentów, z których można by sprawdzić prawidłowość wyliczeń biegłej

12672 W tej sytuacji Sąd uznał za prawidłowe wyliczenie dokonane przez biegłą, ponieważ pokrzywdzony nie wykazał dowodowo innej kwoty, a przedłożone statementy – przy braku jednego – czynią wyliczenie biegłego co najmniej prawdopodobnym, bowiem kwota wpłat się zgadza, a kwota wypłat jest nieznacznie wyższa od wykazanej statementami, ale trzeba pamiętać, że jeden statement, w którym również była wypłata zgodnie z zeznaniami pokrzywdzonego – nie został przedłożony. Pokrzywdzony przed Sądem nie kwestionował wyliczeń biegłej. Sąd odjął kwoty uzyskane przez pokrzywdzonego w postępowaniach upadłościowych.

12673 G. B. (1) (zeznania. k. 17719-20 t. 89, 47617-47618, dokumenty do 17740, wniosek k. 45909)

12674 Pokrzywdzona wniosła o kwotę 1 166 438 ( z ostatniego wydruku)

12675 Biegły wyliczył wpłaty na kwotę 1 678 038, a wypłaty na kwotę 1 270 950, czyli saldo wynosi 407 088 zł

12676 Pokrzywdzona zeznała, że przez cały okres wpłaciła 1 628 000, a wypłaciła 670 000 zł, dołączyła jednak tylko ostatni statement, z którego można wnioskować, że otrzymywała comiesięczną wypłatę zysku.

12677 Przed Sądem zeznała, że nie kwestionuje wyliczeń biegłej, aktualnie nie posiada wszystkich dokumentów, z których można by sprawdzić prawidłowość wyliczeń biegłej.

12678 W tej sytuacji Sąd zasądził kwotę wyliczoną przez biegłą pomniejszoną o kwoty uzyskane przez pokrzywdzoną w postępowaniach upadłościowych.

12679 (...) (wniosek k. 45910, odpis z KRS 45911-45914, zeznania R. B. (2)k. 17756-57, 47616-47617 )

12680 Wniosek dotyczy kwoty 3 596 732,89 zł

12681 Biegła wyliczyła wpłaty na kwotę 95 000 000 zł, a wypłaty na kwotę 93 810 400 zł, czyli saldo wynosi 1 189 600 zł.

12682 Jest to spółka R. B. (2), który nie zakwestionował wyliczeń biegłej co do wpłat i wypłat, nie przedłożył dokumentów, które by te wyliczenia obalały, dlatego Sąd przyjął taką kwotę, jaka została wyliczona przez biegłą pomniejszając ją o kwoty uzyskane w toku postępowań upadłościowych.

12683 P. G. (4) (wniosek k. 46071, zeznania 35713-35714, 48310-48311)

12684 Wniósł o kwotę 1 015 950 zł

12685 Biegły wyliczył, że pokrzywdzony wpłacił 1 130 000 zł, a wypłacił 1 037 600 zł, czyli saldo wynosi 92 400 zł.

12686 Ponieważ pokrzywdzony nie wykazał żądanej przez siebie kwoty i jest to kwota z ostatniego statementu, czyli uwzględniająca fikcyjne zyski, Sąd zasądził na jego rzecz kwotę wyliczoną przez biegłą odejmując kwotę uzyskaną przez pokrzywdzonego w postępowaniach upadłościowych.

12687 S. K. (wniosek k. 46071 zeznania k. 31392-93, 47396-47397, dokumenty k 31394-31451 – t. 158)

12688 Wniósł o kwotę 115 900 zł dla siebie oraz po 514 000 zł dla swoich dzieci K. i M. K. (5), którzy stali się klientami spółki w marcu 2007 r. i wtedy przelał na ich konta klienckie ze swojego konta klienckiego po 500 000 zł.

12689 Biegły wyliczył, że pokrzywdzony wpłacił 912 000, a wypłacił 80 000 zł, czyli saldo wynosi 832 000 zł.

12690 Pokrzywdzony zeznał, że na przełomie marca i kwietnia 2006 wpłacił łącznie kwotę 744 950 zł (tę kwotę pokrzywdzony nie podał z dowodów wpłat ale z kwietniowego testamentu, który już uwzględniał zysk naliczany od początku umowy, dlatego kwota jest nierówna, a z dokumentów wpłat wynika, że wpłacał okrągłe kwoty po 50 000 zł). Dodał, że w listopadzie 2006 wpłacił jeszcze 100 000 zł (jest potwierdzenie wpłaty i jest to też odnotowane w stetamencie)

12691 Zeznał, że w lutym 2007 jego dzieci M. i K. podpisali umowy i on wydał polecenie przelania z jego konta na konta dzieci po 500 000 zł i według niego takie dyspozycje zostały zrealizowane, co potwierdzał statement z 31.03.07 r.

12692 2.04.07 wpłacił jeszcze 72 000 zł (jest potwierdzenie wpłaty) Ta kwota jest policzona przez biegłą, ponieważ biegły miał dane z 2 kwietnia 2007, a w tym dniu była ta wpłata.

12693 Zeznał dalej, że w kwietniu 2007 r. wypłacił 40 000 zł (jest odnotowane w statamencie)

12694 Zeznał, że w kwietniu 2007 jego znajoma W. M. (7) zawarła umowę i on złożył polecenie przelania na jej konto 70 000 zł. Stwierdził, że prawdopodobnie ta operacja nie została już wykonana.

12695 Zeznał, że według ostatnich wydruków miał kwoty 43 900 zł oraz 72 000 zł.

12696 Stwierdził, że córka i syn ponieśli straty po 514 000 zł, a łącznie z nim ponieśli stratę w kwocie 1 143 900 zł.

12697 Dołączył swoją umowę z 17.03.06 oraz umowy dzieci K. i M. z 01.03.07 r.

12698 Na wydruku z 31.03.07 jest odnotowana wypłata w kwocie 1 000 000 zł, czyli to, co zlecił przelać dzieciom.

12699 Dołączył też stetamenty wystawione na K.i M. K. (5)z 31.03.07, w których uwidocznione są wpłaty po 500 000 zł – numery umów to (...)i (...) – i w obu tych statementach jest wykazany zysk – łącznie są tam kwoty po 514 000 zł

12700 Kiedy się zliczy dołączone przez pokrzywdzonego dowody wpłat, to są one na kwotę 840 000 zł oraz 72 000 zł i to daje taką kwotę, jaką wyliczyła biegła, czyli 912 000 zł. Nie zgadzają się wypłaty, ponieważ pokrzywdzony twierdzi, że wypłacił tylko 40 000 zł, a według wyliczeń biegłej - 80 000 zł

12701 Pokrzywdzony nie przedstawił wszystkich stetametów, dlatego nie ma możliwości zweryfikowania twierdzenia dotyczącego wypłat.

12702 Z powyższego wynika, że dyspozycja S. K. dotycząca przeksięgowań na rzecz dzieci została wykonana, ale tylko wewnętrznie w spółce. Nie znalazło to odzwierciedlenia w żadnych dokumentach księgowych, ani na rachunku bankowym, dlatego nie było to widoczne dla biegłej przy sporządzaniu opinii i dlatego nie zostało przez nią ujęte. Wyliczenie biegłej odnosi się do sytuacji, jakby tych przeksięgowań nie było.

12703 Zdaniem Sądu w tym przypadku należy uwzględnić wniosek o naprawienie szkody wyłącznie S. K., ale nie w kwocie z wniosku, tylko w takiej kwocie jak wyliczyła biegła. Gdyby bowiem przyjąć, że pokrzywdzonymi są też dzieci czyli M. i K. K. (18) i przyznać im po 500 000 zł, czyli tyle ile miało być przeksięgowane na ich konta klienckie, to te dwie kwoty łącznie wyniosły by więcej niż kwota wszystkich wpłat S. K. do spółki, a tym samym uwzględniało by fikcyjny zysk, bowiem umowy dzieci zostały „opłacone” z konta S. K. z depozytu już powiększonego o nienależny zysk. Byłoby to niesprawiedliwe w stosunku do innych klientów, co do których naprawienie szkody obejmuje jedynie saldo wpłat i wypłat, czyli czysty kapitał bez fikcyjnego zysku.

12704 Z tej przyczyny Sąd zgodnie z wyliczeniami biegłej orzekł o obowiązku naprawienia szkody tylko na rzecz S. K. w kwocie 832 000 zł, pomniejszając tę kwotę o kwotę uzyskaną przez pokrzywdzonego od syndyka.

12705 R. K. (5) (wniosek k. 46071, zawiadomienie k. 6270-6271, zeznania i dokumenty k. 40150-40174 t. 201)

12706 Pokrzywdzona wniosła o kwotę 822 657 zł.

12707 Biegła wyliczyła wpłaty na kwotę 486 500 zł, a wypłaty na kwotę 60 600 zł, czyli saldo wynosi 425 900 zł

12708 Pokrzywdzona zeznała, że wpłaciła 486 500 zł (czyli tak jak wyliczyła biegła) oraz, że nic nie wypłacała. Pokrzywdzona dołączyła umowę i tylko statement z lutego 2007 r.

12709 W tej sytuacji Sąd oparł się na wyliczeniach biegłej, ponieważ pokrzywdzona nie wykazała błędu w tych wyliczeniach i nie przedłożyła dokumentów, które obalałaby wyliczenia biegłej dotyczące wypłaty, ponieważ rozbieżność dotyczy wyłącznie kwestii wypłat. Sąd odjął kwotę uzyskaną przez pokrzywdzoną w postępowaniu upadłościowym.

12710 J. O. (1) (wniosek k. 46071, zeznania k. 5545-46 t. 28, 47459-47460)

12711 Wniósł o kwotę 398 650 zł.

12712 Biegła wyliczyła wpłaty na kwotę 266 200, a wypłaty na kwotę 132 250, czyli saldo wynosi 133 950 zł.

12713 Pokrzywdzony zeznał, że wpłacił 100 000 zł przy podpisywaniu umowy 31.12.03. Do lutego 2006 r. kapitalizował odsetki i depozyt w tym czasie urósł do kwoty 400 000 zł, natomiast od lutego 2006 r. pobierał comiesięczne zyski. Pokrzywdzony nie dołączył żadnych dokumentów.

12714 Przed sądem zeznał, że łącznie wpłacił około 250 000, wypłacił około 100 000 zł. Stwierdził, że wyliczenia biegłego są raczej prawidłowe. W tej sytuacji Sąd orzekł o naprawieniu szkody według wyliczenia biegłej, ponieważ pokrzywdzony nie wykazał, aby wyliczenie to było nieprawidłowe. Wyliczona kwota została pomniejszona o kwotę wypłaconą przez syndyka.

12715 L. M. (3) (wniosek k. 46071, zeznania k. 15780-81, 47458, dokumenty k. 15781-91 t. 79

12716 Wniosła o kwotę 256 250 zł.

12717 Biegła wyliczyła wpłaty na kwotę 250 000 zł, a wypłaty na kwotę 35 150 zł, czyli saldo wynosi 214 850 zł.

12718 Pokrzywdzona zeznała, że wpłaciła 250 000 zł. (czyli tak jak biegła), prawdopodobnie dostawała comiesięczne zyski.

12719 Przed sądem potwierdziła, że wpłaciła 250 000, zeznała, że nie wie ile wypłaciła, ale dostawała comiesięczną wypłatę zysków. Nie przedłożyła dokumentów, które wskazywałyby, ile w całym okresie wypłaciła. Stwierdziła, że być może wyliczenie biegłej jest prawidłowe

12720 W tej sytuacji Sąd uznał za prawidłowe wyliczenia biegłej i odjął od tej kwoty kwotę wypłaconą przez syndyka.

12721 W. L. (wniosek k. 46071, zeznania 15736 -15737 t. 79, 47461, dokumenty k. 15739-15777)

12722 Wniósł o kwotę 411 200 zł, czyli taką jak w ostatnim statemencie.

12723 Biegła wyliczyła wpłaty na kwotę 439 700 zł, a wypłaty na kwotę 77 950 zł, czyli saldo wynosi 361 750 zł.

12724 Pokrzywdzony w swoich zeznaniach nie był w stanie wskazać dokładnie ile wpłacił a ile wypłacił ze swojego depozytu. Przyznał, że wpłacał do kwoty około 460 000 zł i że wypłacił łącznie około 80 000 zł. Pokrzywdzony nie przedstawił wszystkich statementów.

12725 W tej sytuacji Sąd oparł się na wyliczeniach biegłej i odjął kwoty wypłacone przez syndyka.

12726 M. S. (3) (wniosek k. 46071 zeznania k. 14999-14500, 47460-47461, dokumenty k. 15002-15015 t. 76, 47547-47549)

12727 Wniósł o kwotę 709 300 zł, czyli według ostatniego statementu.

12728 Biegła wyliczyła wpłaty na kwotę 690 000 zł a wypłaty na kwotę 401 000 zł, czyli saldo wynosi 289 000 zł.

12729 Pokrzywdzony zeznał, że wpłacił 690 000, czyli tak jak biegły. Zeznał, że co miesiąc wypłacał zyski – nie podał w jakiej kwocie łącznie.

12730 Dołączył umowę i kilka testamentów, z których nie da się wyliczyć wszystkich wypłat

12731 Po przesłuchaniu przed Sądem dosłał polecenia przelewów, ale nie są one istotne, ponieważ niesporne jest ile wpłacił, natomiast nie dosłał wszystkich statementów, które dawałyby możliwość wyliczenia wszystkich wypłat. Nadesłał tylko jeden statement z 31.01.07 r., na którym widniała kwota 710 000 zł.

12732 Sąd przyjął za prawidłowe wyliczenia biegłej, mimo, że pokrzywdzony je zakwestionował w zakresie wypłat, jednak nie przedstawił dokumentów, które wskazywałyby na inną kwotę wypłat, mimo, że Sąd go zobowiązał do przesłania wszystkich statementów.

12733 P. Z. (2) , (wniosek k 46115 t. 230, zeznania k. 34143-44, dokumenty k. 34145-34167 t. 171, zawiadomienie k. 5774)

12734 Biegła wyliczyła wpłaty na kwotę 99 000 i brak wypłat.

12735 Pokrzywdzony zeznał, że wpłacił 79 000 zł oraz 2 razy po 10 000 zł, wypłat nie dokonywał, czyli zgodnie z wyliczeniami biegłej. Ostatni statement wskazywał kwotę 109 650 zł.

12736 Ponieważ zeznania pokrzywdzonego są zbieżne z wyliczeniami biegłej Sąd zasądził kwotę wyliczoną przez biegłą, pomniejszając ją o kwoty wypłacone przez syndyka.

12737 K. K. (13)(zeznania k 5031-33, 47413, dokumenty 5036 -5083 t. 26, dokumenty dołączone do pozwu k. 45631 -45677)

12738 Pozew cywilny złożony przez K. K. (13) (k. 45627-45630) został cofnięty na pierwszej rozprawie, a w to miejsce został złożony wniosek w trybie art. 46 § 1 kk.)

12739 Pokrzywdzona wniosła o kwotę 1 000 000 zł. Podniosła, że wpłaciła 1 296 000 zł, a wypłaciła kwotę 509 034,50 zł, a na ostatnim statemencie miała kwotę 1 088 865,50 zł.

12740 Biegła wyliczyła wpłaty na kwotę 1 006 000, a wypłaty na kwotę 500 000 zł, czyli saldo wynosi 506 000 zł.

12741 Pokrzywdzona nie uzasadniła, dlaczego domaga się 1 miliona złotych.

12742 Pokrzywdzona dołączyła do pozwu stetamenty, potwierdzenia wpłat i wypłat, oraz potwierdzenie z banku handlowego, że wpłaciła 910 000 zł, jak również pokwitowanie wpłaty gotówkowej na 96 000 zł.

12743 To daje łącznie taką kwotę wpłat, jak wyliczyła biegła i daty ze statementów zgadzają się z zaświadczeniem banku. To samo dotyczy wypłat, które według dokumentów są zgodne z wyliczeniami biegłej.

12744 W tej sytuacji Sąd zasądził kwotę wyliczoną przez biegłą i pomniejszoną o kwotę przekazaną przez syndyka.

12745 A. K. (5) – (zeznania k. 8174, 47413, dokumenty dołączone do pozwu k. 45682-45725)

12746 Pokrzywdzona wniosła pozew cywilny k. 45678-45681, który na pierwszej rozprawie został cofnięty, a w to miejsce został złożony wniosek w trybie art. 46 § 1 kk.

12747 Wniosła o zasądzenie kwoty 237 400 (kwota ze stetamentu z 31.03.07)

12748 Zeznała, że wpłaciła łącznie 214 500 a wypłaciła 70 000 zł, co potwierdzają dołączone do pozwu dokumenty.

12749 Dane te nie zgadzają się z wyliczeniami biegłej, jednak w toku postępowania Sąd ustalił, że klientami spółki były dwie osoby o takich samych imionach i nazwiskach ( vide zeznania drugiej A. K. (5) k. 953-54 t. 6)

12750 Kiedy się zliczy wpłaty i wypłaty obu pań K. o imieniu A. to wychodzą dokładnie takie kwoty, jakie wyliczyła biegła.

12751 W tej sytuacji Sąd oparł się na zeznaniach i dokumentach przedłożonych przez A. K. (5) i przyjął, że saldo wpłat i wypłat wynosi 144 500 zł i zasądził tę kwotę, pomniejszając ją o kwotę otrzymaną przez pokrzywdzoną od syndyka.

12752 Z. C. (zeznania k. 2944-46, 47017-47018, dokumenty k. 2950-3037 t. 15, dokumenty dołączone do pozwu k.46464-46541)

12753 Pokrzywdzony złożył pozew cywilny (k. 46456 -46462 t. 232), który nie został przyjęty, złożył wówczas wniosek w trybie art. 46 kk. (k. 46925)

12754 Pokrzywdzony w pismach procesowych bardzo szczegółowo rozliczał swoje wpłaty i wypłaty. Przed sądem stwierdził, że zgadza się z wyliczeniami biegłej.

12755 Biegła wyliczyła, że pokrzywdzony wpłacił 631 350 zł, a wypłacił 419 550 zł, czyli saldo wynosi 211 800 zł

12756 Sąd zasądził pokrzywdzonemu kwotę wyliczoną przez biegłego odliczając kwoty uzyskane w postępowaniach upadłościowych.

12757 M. B. (3) (zeznania k. 5228-5229, 31856-31857, dokumenty k. 5233-5270, 31859-31900)

12758 Pokrzywdzony zeznał, że wpłacił 330 000 zł, czyli tak samo, jak wyliczyła biegła.

12759 Stwierdził, że wypłacił 93 060, a biegła wyliczyła że 92 900 zł.

12760 Sąd przyjął wyliczenia biegłej, gdzie saldo wpłat i wypłat wynosi 237 100 zł. Różnica między zeznaniami pokrzywdzonego a wyliczeniami biegłej jest niewielka, ponieważ wynosi tylko 160 zł. Pokrzywdzony nie wykazał takiej kwoty wypłat, o jakiej zeznał, a wyliczenie biegłej jest dla niego o 160 zł korzystniejsze. Sąd odjął kwoty uzyskane przez pokrzywdzonego w postępowaniach upadłościowych.

12761 J. N. (wniosek k. 15381 t. 77, zeznania 15378, 47618-47619, dokumenty k. 15384-412 t. 77)

12762 Pokrzywdzona wniosła o kwotę 370 000 zł, czyli kwotę z ostatniego statementu.

12763 Według biegłej pokrzywdzona wpłaciła 270 000 zł, a wypłaciła 150 000 zł, czyli saldo wynosi 120 000 zł.

12764 Pokrzywdzona zeznała, że wpłaciła 260 000 zł, a wypłaciła 130 000 zł, jednak nie przedstawiła żadnych dokumentów, które potwierdzałyby taką wysokość wypłat, zeznała, że już ich nie posiada. Przed Sądem stwierdziła, że zgadza się z wyliczeniami biegłej co do wpłat i wypłat. Z tej przyczyny Sąd oparł się na wyliczeniach biegłej.

12765 K. J. (10) (dok, 12242-12335, zeznania i wniosek k. 33705-33708, 47414-47416)

12766 Pokrzywdzona przed Sądem podała, że zgadza się z wyliczeniami biegłej.

12767 Z wyliczeń biegłej wynika, że pokrzywdzona wpłaciła 4 630 120 zł, a wypłaciła 2 400 000 zł, czyli saldo wynosi 2 230 120 zł i taką kwotę Sąd przyjął, odejmując od niej kwoty uzyskane w postępowaniach upadłościowych.

12768 E. J. (zeznania – k. 31964-66, dokumenty k. 31968-31998, wniosek k. 47462)

12769 Wniósł o kwotę 210 000 złotych, czyli kwotę z ostatniego statementu.

12770 Biegły wyliczył wpłaty na kwotę 205 000 zł, a wypłaty na kwotę 37 700, czyli saldo wynosi 167 300 zł

12771 W zeznaniach pokrzywdzony potwierdził takie wpłaty i wypłaty, jak wyliczył biegły.

12772 D. T. (3) – (wniosek k. 48109, 48160, zeznania k. 32008-32011)

12773 Pokrzywdzony wniósł o kwotę 359 600 zł – czyli taką, jaka widniała w ostatnim statemencie.

12774 Biegła wyliczyła wpłaty na kwotę 400 000 zł a wypłaty na kwotę 123 050 zł, czyli saldo wynosi 276 950 zł. Sąd zasądził tę kwotę pomniejszoną o kwoty uzyskane przez pokrzywdzonego w postępowaniu upadłościowym.

12775 Sąd nie uwzględnił części wniosków zgłoszonych w trybie art. 46 kk, ponieważ zostały wniesione przez osoby, które nie są uznane za pokrzywdzone, ponieważ w toku funkcjonowania umów wypłaciły więcej niż wpłaciły. Dotyczy to następujących wnioskodawców:

12776 P. G. (5)

12777 Według biegłej wpłacił 703 000 a wypłacił 1 230 101,98

12778 W. G. (4)

12779 Według biegłej wpłaciła 125 084,87zł, a wypłaciła 169 000 zł

12780 M. K. (5) - vide uzasadnienie dotyczące wniosku S. K..

12781 K. K. (18) - vide uzasadnienie dotyczące wniosku S. K..

12782 K. W. (4)

12783 Według biegłej wpłaciła kwotę 575 000 zł, a wypłaciła 1 218 908 zł.

12784 R. K. (6)

12785 Według wyliczeń biegłej wpłacił 1 525 650 zł a wypłacił 1 593 000 zł.

12786 Wymienione powyżej osoby co do zasady nie kwestionowały wyliczeń biegłej, ale złożyły wnioski w trybie art. 46 § 1 kk uznając, że wysokość szkody to kwota podana na ostatnim statemencie, natomiast Sąd uznał, że wysokość szkody w odniesieniu do poszczególnych pokrzywdzonych stanowi kwota wpłat pomniejszona o kwotę wypłat.

12787 W ocenie Sądu brak podstaw, aby za wartość szkody uznawać kwoty wymienione w ostatnich statementach z marca 2007 r., ponieważ kwoty na statementach były odzwierciedleniem „księgowania” przez spółkę wirtualnych zysków, których w rzeczywistości nie było.

12788 W ocenie Sądu kwot powyżej wartości depozytu (kapitału) nie można też traktować jako odszkodowanie za utracone zyski, bowiem osoby decydujące się na takie inwestowanie środków pieniężnych powinny mieć świadomość, że mogą nie tylko zyskać, ale również stracić zainwestowany kapitał. Równocześnie pamiętać należy, że postanowieniami art. 11 umowy strony ograniczyły wysokość odszkodowania za ewentualną szkodę wyrządzoną inwestorowi do wysokości kwoty depozytu, tj. wpłaconych środków, jak również potwierdziły, że ewentualne odszkodowanie z tego tytułu nie będzie obejmowało utraconego zysku.

12789 Inną rzeczą jest, że utracony zysk wierzyciel musi wykazać, a z pewnością utraconym zyskiem w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego nie jest kwota między kapitałem a kwotą z ostatniego statemantu. Różnica między tymi dwoma wielkościami nie jest zyskiem, ale jedynie wirtualnym, fikcyjnym zyskiem, a wypłaty z tytułu rzekomo osiągniętego zysku w rzeczywistości pochodziły z wpłat kapitału dokonywanych przez innych inwestorów.

12790 Sąd nie podzielił także koncepcji oskarżyciela publicznego zawartej w akcie oskarżenia, że za szkodę należy uznać wartość depozytu (wpłaty – wypłaty) pomniejszoną o prowizje pobrane przez spółkę za zarządzanie depozytami klientów. W ocenie Sądu rażąco niesprawiedliwe i niezgodne z zasadami współżycia społecznego byłoby pomniejszanie kwot należnych pokrzywdzonym o naliczone przez spółkę prowizje, bo to oznaczałoby, że pokrzywdzeni musieliby „zapłacić” za te działania i zaniechania wspólników, które zostały w tej sprawie uznane za przestępcze i które doprowadziły do utraty przez tych pokrzywdzonych znacznych kwot pieniędzy powierzonych spółce w zaufaniu do profesjonalizmu i uczciwości wspólników.

12791 W ocenie Sądu jedynym zgodnym z przepisami prawa i rozsądnym rozwiązaniem jest przyjęcie wartości szkody w postępowaniu karnym jako różnicy pomiędzy wpłatami a wypłatami środków przez poszczególnych klientów i tak zostało to przez Sąd przyjęte w przypisanych czynach oraz przy rozstrzyganiu wniosków o naprawienie szkody.

12792 Sąd nie uwzględnił wniosków pokrzywdzonych w takim zakresie, w jakim oprócz naprawienia szkody wnosili o zasądzenie odsetek, ponieważ naprawienie szkody w trybie art. 46 § 1kk nie obejmuje odsetek.

12793 Szkodą, do której naprawienia Sąd zobowiązuje sprawcę na podstawie art. 46 § 1 kk, jest równowartość rzeczywistej szkody wynikłej bezpośrednio z przestępstwa i nie jest dopuszczalne uwzględnienie przy ustalaniu jej wysokości tych składników i elementów szkody, które wynikły z następstw czynu, np. odsetek. Stanowisko takie jest powszechnie akceptowane przez doktrynę prawa karnego i powoływane jest w licznych komentarzach do kodeksu karnego. Stwierdzić należy, że z samej istoty środka karnego przewidzianego w art. 39 pkt 5 k.k. i art. 46 § 1 k.k. wynika jego prawnokarny, represyjny charakter, dopiero w drugim rzędzie realizujący też funkcję kompensacyjną (vide wyrok SN z 23.07.2009, V KK 124/09).

12794 Obowiązek naprawienia szkody na mocy art. 46 § 1 k.k. Sąd Okręgowy nałożył na oskarżonych w postaci solidarnego zobowiązania, mając na uwadze, że kodeks karny nie zawiera normy wprost regulującej sposób orzekania obowiązku naprawienia szkody w wypadku, gdy szkoda została wyrządzona w warunkach współsprawstwa. Wprawdzie judykatura i literatura prawnicza przewidują kilka możliwości uregulowania tej kwestii, to każda z tych możliwości zawiera tak walory pozytywne, jak i negatywne, stąd mając na względzie dobro pokrzywdzonych, co niewątpliwie przede wszystkim miał na celu ustawodawca wprowadzając instytucję środka karnego przewidzianą art. 46 § 1 k.k., Sąd Okręgowy uznał, że nie ma przeszkód prawnych orzeczenia obowiązku solidarnego naprawienia wyrządzonej szkody (vide – uchwała SN z 13.12.2000 r. sygn. I KZP 40/2000 - OSN z. 1-2 z 2001 r. poz. 2)

12795 Generalna zasada odpowiedzialności solidarnej w tych wszystkich wypadkach, gdy kilka osób odpowiada za szkodę wyrządzoną czynem niedozwolonym, sformułowana została w treści art. 441 § 1 k.c. Zgodnie z tą zasadą, każda z osób, która czynem niedozwolonym spowodowała szkodę, zobowiązana jest wobec pokrzywdzonego do spełnienia świadczenia w całości. Orzeczenie omawianego środka karnego w postaci solidarnego obowiązku naprawienia szkody i, w konsekwencji, naprawienie szkody w całości przez jednego ze współsprawców, nie jest równoznaczne ze zwolnieniem pozostałych współsprawców od odpowiedzialności majątkowej za spowodowaną przestępstwem szkodę. Odpowiedzialność w tym zakresie reguluje art. 441 § 2 k.c., stanowiąc, że "(...) ten, kto szkodę naprawił, może żądać od pozostałych zwrotu odpowiedniej części zależnie od okoliczności, a zwłaszcza od winy danej osoby oraz od stopnia, w jakim przyczyniła się do powstania szkody".

12796 W świetle treści uzasadnienia rządowego projektu kodeksu karnego z 1997 r., rozwiązanie przewidziane w art. 441 § 2 i 3 k.c., regulujące roszczenia zwrotne m.in. między współsprawcami przestępstwa, a nie między pokrzywdzonym a współsprawcami wyrządzonej przestępstwem szkody, odpowiada intencji ustawodawcy karnego. Ustawodawca, wprowadzając środek karny określony w art. 46 § 1 k.k., miał bowiem na uwadze przede wszystkim uchronienie pokrzywdzonego "od dochodzenia roszczeń w żmudnym procesie cywilnym".

12797 Wszystkim pokrzywdzonym, którzy byli uczestnikami postępowań upadłościowych Sąd odliczył kwoty uzyskane od syndyka w ramach tych postępowań, uznając, że kwoty te stanową częściowe naprawienie szkody.

12798 Co do pozwów cywilnych:

12799 W sprawie zostały przyjęte a następnie w zasadniczej części uwzględnione cztery pozwy adhezyjne.

12800 L. N. (2) (zeznania k. 15273-75, 47015-47017, dokumenty k. 15278-286 – t. 77) złożył pozew adhezyjny (k. 46568-46569), w którym określił swoje żądanie na kwotę 769 000 - od wszystkich oskarżonych solidarnie oraz wniósł o zasądzenie kosztów nie określając ich wysokości i tytułu.

12801 W pozwie pokrzywdzony podniósł, że wpłacił do spółki łącznie 1 114 000 zł, a wypłacił 310 000 zł, od syndyka otrzymał 35 000 zł.

12802 Pokrzywdzony nie dołączył do pozwu żadnych dokumentów, nie zrobił tego również w toku postępowania mimo pouczenia o ciężarze dowodu w zakresie powództwa cywilnego.

12803 Według wyliczeń biegłej pokrzywdzony wpłacił kwotę 904 900 zł a wypłacił 220 000 zł, czyli saldo wynosi 684 900 zł.

12804 Z zeznań pokrzywdzonego wynika, że wpłacił łącznie 960 000 zł, z tym, że kwota 160 000 zł to był depozyt A. M. (5), który później został przeksięgowany na jej konto klienckie. Podał, że jego depozyt wynosił około 700 000 zł i nie ma potwierdzeń wpłat.

12805 Przed sądem pokrzywdzony nie umiał wyjaśnić kwot podanych w pozwie, podał, że wpłacił do spółki powyżej 800 000 zł, a wypłacił 100 000 zł. Zeznał, że na konto A. M. (5) została przeksięgowana kwota 90 000 zł, co znalazło odzwierciedlenie w jego statemencie, a nie znalazło odzwierciedlania na koncie klienckim A. M. (5)

12806 Przed zakończeniem postępowania pokrzywdzony złożył pismo (k. 48347), w którym wniósł o zasądzenie kwoty 684 900 wraz z odsetkami ustawowymi.

12807 W tej sytuacji Sąd uznał za wykazaną, taką kwotę, jaka wynika z wyliczenia dokonanego przez biegłą, ponieważ oskarżony nie wykazał, że należy mu się kwota wyższa niż wyliczona przez biegłą. Od tej kwoty, Sąd odjął kwotę, jaką pokrzywdzony otrzymał od syndyka w ramach postępowań upadłościowych. Tym samym powództwo cywilne zostało uwzględnione w części co do kwoty 654 637,69 zł. Ponieważ wniosek o zasądzenie odsetek został sformułowany przez pokrzywdzonego dopiero w piśmie, które wpłynęło do Sądu w dniu 29.04.2011 r., zatem Sąd zasądził odsetki ustawowe od tej daty. Inne orzeczenie w tym zakresie byłoby wyjściem poza żądanie pozwu. Sąd związany jest bowiem podstawą faktyczną powództwa oraz żądaniem zgłoszonym przez powoda, nie może zatem zasądzić świadczenia w większym rozmiarze, niż wynika to z roszczenia.

12808 Takie orzeczenie nie pozbawia jednak powoda możliwości dochodzenia odsetek za wcześniejszy okres w osobnym procesie cywilnym. Samoistność odsetek przejawia się bowiem między innymi w tym, że gdyby wierzyciel wytaczając powództwo domagał się tylko roszczenia głównego bez odsetek, to nie ma przeszkód, by dochodził ich w późniejszym czasie w odrębnym procesie. Możliwe jest również dochodzenie tylko części odsetek, przy zachowaniu prawa do dochodzenia w przyszłości pozostałej ich części.

12809 T. C. (pozew k. 46642-652 t. 233, zeznania i dokumenty k. 16573-16623, t. 83, 47052) w pozwie adhezyjnym zażądał kwoty 459 454 zł z odsetkami od dnia wniesienia pozwu tj. 29.09.10 r. Wymienił wszystkich oskarżonych jako pozwanych i wniósł o solidarne zasądzenie ww. kwoty oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

12810 Pokrzywdzony zeznał, że wpłacił kwotę 463 750, wypłacił 148 600 zł, a od syndyka otrzymał 13 924,90 zł, czyli jego strata wynosi 301 225,10 zł. Wniósł dodatkowo o zadośćuczynienie w kwocie 158 228,99 zł. Wyjaśnił, że kwota zadośćuczynienia stanowi różnicę między ostatnim stetamentem, na którym widniała kwota 459 450 a wyliczoną powyżej kwotą kapitału. Uzasadnił to żądanie tym, że stracił pieniądze i musiał walczyć o zwrot zapłaconego podatku oraz tym, że zainwestowanie tych pieniędzy w inny sposób mogło przynieść nawet większe zyski. US oddał pokrzywdzonemu nienależnie zapłacony podatek.

12811 Według wyliczeń biegłej pokrzywdzony wpłacił 482 450 zł, a wypłacił 167 300 zł, czyli saldo wynosi 315 150 zł.

12812 Przed sądem pokrzywdzony zeznał, że zgadza się z wyliczeniami biegłego co do wpłat i wypłat.

12813 W tej sytuacji Sąd uznał za wykazaną, taką kwotę, jaka wynika z wyliczenia dokonanego przez biegłą, ponieważ oskarżony nie wykazał, że należy mu się kwota wyższa niż wyliczona przez biegłą, a przed Sądem zgodził się wyliczeniami biegłej. Od tej kwoty, Sąd odjął kwotę, jaką pokrzywdzony otrzymał od syndyka w ramach postępowań upadłościowych. Tym samym powództwo cywilne zostało uwzględnione w części - co do kwoty 301 225,10 zł wraz z odsetkami od dnia wniesienia pozwu tj. od dnia 29.09.2010 r.

12814 M. C. (1) (k. 46653-58 t. 233, zeznania k. 17581-17583, 47412, dokumenty k. 48125-48149) wniosła w pozwie o zasądzenie od wszystkich oskarżonych solidarnie kwoty 365 197,28 zł oraz dodatkowo tytułem zadośćuczynienia różnicy między ww. kwotą a kwotą z ostatniego statementu tj. kwoty 114 852,72 zł – jako kwoty teoretycznego zysku osiągniętego przez spółkę, zadośćuczynienia za stres i za to, że, aby zainwestować sprzedała mieszkanie i zapłaciła 10% podatku od tej transakcji. Wniosła także o odsetki od dnia wniesienia powództwa, czyli od 29.09.10 oraz koszty postępowania.

12815 W zeznaniach pokrzywdzona stwierdziła, że wpłaciła kwoty 62 000 zł i 405 000 zł, czyli 467 000 zł, a wypłaciła około 70 000 zł.

12816 Biegła wyliczyła wpłaty na kwotę 467 000 zł, a wypłaty na kwotę 87 850 zł, czyli saldo wynosi 379 150 zł.

12817 W nadesłanych po rozprawie dokumentach pokrzywdzona wyliczyła wpłaty i wypłaty tak jak biegła.

12818 W tej sytuacji Sąd uznał, że powódka cywilna poniosła stratę w kwocie 379 150 zł.

12819 Od tej kwoty, Sąd odjął kwotę, jaką pokrzywdzona otrzymała od syndyka w ramach postępowań upadłościowych. Tym samym powództwo cywilne zostało uwzględnione w części co do kwoty 362 397,26 zł wraz z odsetkami od dnia wniesienia pozwu tj. od dnia 29.09.2010 r.

12820 Wyżej wymienieni powodowie cywilni w pozwach wnieśli ponadto o zasądzenie kosztów postępowania.

12821 Sąd nie zasądził na rzecz żadnego z powodów cywilnych kosztów postępowania, ponieważ powodowie cywilni będący jednocześnie oskarżycielami posiłkowymi nie wskazali kwot roszczenia w tym zakresie, ani w żaden sposób nie wykazali, że ponieśli w związku z tym postępowaniem koszty, które należałoby na ich rzecz zasądzić. W postępowaniu cywilnym prowadzonym w ramach postępowania karnego stosuje się w tym zakresie przepisy kpc, a zatem każde żądanie musi być sprecyzowane i wykazane przez żądającego – Sąd w tym zakresie nie zasądza kosztów z urzędu, zwłaszcza, że powodowie cywilni w postępowaniu adhezyjnym nie wnosili wpisów stosownie do treści art. 642 kpk

12822 M. C. (1) i T. C. w pozwach cywilnych wnieśli o zasądzenie – poza kwotą główną żądania – zadośćuczynienia w takich kwotach, jakie stanowiły różnicę między szkodą rozumianą jako suma wpłat i suma wypłat, a kwotą, jaka była podana w ostatnim statemencie każdego z powodów.

12823 W ocenie Sądu powództwo w tym zakresie nie mogło być uwzględnione, ponieważ takie roszczenie może być zasądzone tylko w przypadkach wskazanych w ustawie, a ustawa nie przewiduje zasądzenia zadośćuczynienia przy tego tupu szkodzie, z jaką mamy do czynienia w tej sprawie. Przedmiotem powództwa zgodnie a art. 62 kpk mogą być wyłącznie roszczenia majątkowe, a odpowiedzialność zgodnie z art. 361 § 1 kc ogranicza się do normalnych następstw działania lub zaniechania z którego szkoda wynikła. Pamiętać też należy, że czym innym jest odszkodowanie z tytułu utraconych korzyści a czym innym zadośćuczynienie.

12824 Zadośćuczynienie może być orzeczone tylko w sytuacjach, gdy przepis na to pozwala, czyli w sytuacjach określonych w art. 445 kc i 448 kc, a w realiach niniejszej sprawy te przepisy nie znajdują zastosowania, ponieważ nie mamy tutaj do czynienia z krzywdą wynikłą z uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia ani z umyślnym naruszeniem dóbr osobistych. Niewątpliwie powodowie mogli odczuwać i z pewnością odczuwali stres i dyskomfort psychiczny w związku z utratą dość dużych kwot pieniędzy, niewątpliwie wyjście na jaw tej okoliczności wpłynęło na ich samopoczucie i kondycję psychiczną, jednak nie można tego z całą pewnością utożsamiać z rozstrojem zdrowia.

12825 Powód cywilny musi udowodnić swoje roszczenie pod względem faktycznym i prawnym, a temu obowiązkowi w zakresie żądania zadośćuczynienia powodowie T. i M. C. (1) nie sprostali i nie wykazali, aby zachodziły przesłanki do zasadzenia na ich rzecz kwot większych niż utracony przez nich kapitał rozumiany jako suma wpłat minus suma wypłat.

12826 A. M. (5) (k. 46659-46659 t. 233, zeznania k. 14331, 47411-47412, dokumenty k. 14335-350 t. 72) w pozwie adhezyjnym wniosła o kwotę 134 800 zł. Podała, że wpłaciła 136 500, nic nie wypłacała, natomiast otrzymała od syndyka około 1700 zł.

12827 Biegła wskazała, że pokrzywdzona wpłaciła 46 500 zł i nic nie wypłacała.

12828 Przed Sądem powódka cywilna wyjaśniła, że kwotę 130 000 zł wpłaciła najpierw na konto klienckie L. N. (1), a kiedy sama podpisała umowę, kwota ta miała zostać przeksięgowana na jej konto. Później dopłaciła jeszcze 6500 zł. Te zeznania zostały w całej rozciągłości potwierdzone przez L. N. (1).

12829 Biegła nie uwzględniła przy wyliczeniach ww. przeksięgowania, bowiem nie było ono widoczne w żadnych dokumentach, na podstawie których sporządzała opinię.

12830 Sąd dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonej i przyjął kwotę przez nią wskazaną, a następnie pomniejszył ją jedynie, o kwotę, którą pokrzywdzona otrzymała od syndyka.

12831 Powódka cywilna nie wnosiła o odsetki ani o koszty postępowania.

12832 Ponieważ w stosunku do każdego z powodów Sąd orzekł kwotę niższą od żądanej – w stosunku do wszystkich pomniejszoną o kwoty uzyskane od syndyka, a w stosunku do M. C. (1) i T. C. Sąd nie zasądził żądanego zadośćuczynienia, dlatego w punktach XVIII i XIX wyroku Sąd w tym zakresie powództwa adhezyjne wszystkich powodów oddalił i w tym zakresie zwolnił ich od kosztów sądowych w zakresie nieuwzględnionych powództw.

12833 Co do wymiaru kar:

12834 Oskarżonemu E. D. (1) za przestępstwo z art. 296 § 3 kk w zw. z art. 296 § 2 kk w zw. z art. 296 § 1 kk w zb. z art. 77 pkt. 1 ustawy o rachunkowości w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 kk - na mocy art. 296 § 3 kk w zw. z art. 11 § 3 kk Sąd wymierzył karę 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności oraz na mocy art. 33 § 2 kk w zw. z art. 309 kk karę 600 (sześciuset) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 500 (pięciuset) złotych.

12835 Za przestępstwo z art. 178 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o obrocie instrumentami finansowymi w zb. z art. 287 ustawy z dnia 27 maja 2004r. o funduszach inwestycyjnych w zw. z art. 11 § 2 kk - na mocy art. 287 ustawy o funduszach inwestycyjnych w zw. z art. 11 § 3 kk Sąd wymierzył oskarżonemu E. D. (1) karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności

12836 Za przestępstwo z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 12 kk Sąd wymierzył oskarżonemu E. D. (1) karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności

12837 Za przestępstwo z art. 271 § 1 kk w zw. z art. 12 kk Sąd wymierzył oskarżonemu E. D. (1) karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności

12838 Jako karę łączną Sąd wymierzył oskarżonemu E. D. (1) karę 8 (ośmiu) lat pozbawienia wolności.

12839 Na mocy art. 63 § 1 kk Sąd zaliczył oskarżonemu E. D. (1) na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od 25.04.2007 do 16.12.2008 r.

12840 Oskarżonemu A. K. (3) za przestępstwo z art. 296 § 4 kk w zw. z art. 296 § 3 kk - na mocy art. 296 § 4 kk Sąd wymierzył karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz na mocy art. 33 § 2 kk karę grzywny w wymiarze 200 (dwustu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 500 (pięciuset) złotych

12841 Za przestępstwo z art. 296 § 3 kk w zw. z art. 296 § 1 kk w zw. z art. 12 kk - na mocy art. 296 § 3 kk Sąd wymierzył oskarżonemu A. K. (3) karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz na mocy art. 33 § 2 kk karę grzywny w wymiarze 200 (dwustu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 500 (pięciuset) złotych

12842 Za przestępstwo z art. 178 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o obrocie instrumentami finansowymi w zb. z art. 287 ustawy z dnia 27 maja 2004r. o funduszach inwestycyjnych w zw. z art. 11 § 2 kk - na mocy art. 287 ustawy o funduszach inwestycyjnych w zw. z art. 11 § 3 kk Sąd wymierzył oskarżonemu A. K. (3) karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności

12843 Jako karę łączną pozbawienia wolności w stosunku do A. K. (3) Sąd orzekł karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy, a w miejsce jednostkowych kar grzywny wymierzył oskarżonemu karę łączną grzywny w wymiarze 300 (trzystu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 500 (pięćset) złotych.

12844 Na mocy art. 63 § 1 kk Sąd zaliczył oskarżonemu A. K. (3) na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres zatrzymania od 25 do 28 kwietnia 2007 r.

12845 Oskarżonemu M. S. (2) za przestępstwo z art. 296 § 4 kk w zw. z art. 296 § 3 kk - na mocy art. 296 § 4 kk Sąd wymierzył karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz na mocy art. 33 § 2 kk karę grzywny w wymiarze 200 (dwustu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 500 (pięciuset) złotych

12846 Za przestępstwo z art. 296 § 3 kk w zw. z art. 296 § 1 kk w zw. z art. 12 kk - na mocy art. 296 § 3 kk Sąd wymierzył oskarżonemu M. S. (2) karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz na mocy art. 33 § 2 kk karę grzywny w wymiarze 200 (dwustu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 500 (pięciuset) złotych

12847 Za przestępstwo z art. 178 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o obrocie instrumentami finansowymi w zb. z art. 287 ustawy z dnia 27 maja 2004r. o funduszach inwestycyjnych w zw. z art. 11 § 2 kk - na mocy art. 287 ustawy o funduszach inwestycyjnych w zw. z art. 11 § 3 kk Sąd wymierzył oskarżonemu M. S. (2) karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności

12848 Jako karę łączną pozbawienia wolności w stosunku do M. S. (2) Sąd orzekł karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy, a w miejsce jednostkowych kar grzywny wymierzył oskarżonemu karę łączną grzywny w wymiarze 300 (trzystu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 500 (pięćset) złotych.

12849 Na mocy art. 63 § 1 kk Sąd zaliczył oskarżonemu M. S. (2) na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od 25 kwietnia 2007 r. do 11 października 2007 r.

12850 Orzekając ww kary Sąd uznał, że są to kary adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości przypisanych czynów oraz do stopnia winy oskarżonych. W ocenie Sądu wymierzone kary jednostkowe, jak i kary łączne spełniają cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma spełnić kara orzekana w postępowaniu sądowym, jak również są to kary właściwe i odpowiadają potrzebom w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

12851 Wymiar orzeczonych kar uwzględnia motywację i sposób zachowania się oskarżonych i rodzaj przypisanej im winy i te elementy wpływają na zróżnicowanie kar w stosunku do poszczególnych oskarżonych, a w zakresie czynów z art. 296 kk – również w odniesieniu do poszczególnych przypisanych czynów (wina umyślna i nieumyślna, działanie i zaniechanie)

12852 Sąd orzekając o karach w stosunku do wszystkich oskarżonych miał również na względzie rodzaj i rozmiar ujemnych następstw czynów, których dopuścili się oskarżeni. Następstwa te są jednorodzajowe i dotyczą sfery majątkowej osób pokrzywdzonych, istotne jest natomiast to, że oskarżeni wyrządzili swoich działaniem i zaniechaniem szkodę w wielkich rozmiarach, która również w rozbiciu na poszczególnych pokrzywdzonych dotyczyła często kwot bardzo wysokich. W wielu przypadkach pokrzywdzeni stracili dorobek całego swojego życia. Wielkość wyrządzonych szkód, oraz bardzo duża ilość osób, które zostały pokrzywdzone stanowią w ocenie Sądu okoliczność istotnie obciążającą i ta okoliczność dotyczy wszystkich oskarżonych.

12853 Okolicznością istotnie obciążającą jest również fakt, że oskarżeni dopuścili się przestępstw z art. 296 kk naruszając obowiązki wypływające z umowy, której podstawą było szczególne zaufanie, którym obdarzyli ich klienci powierzając im swoje pieniądze do inwestowania. Zatem stopień naruszenia obowiązków wynikających z umowy w tym przypadku jest bardzo wysoki – oczywiście inny w odniesieniu do oskarżonych A. K. (3) i M. S. (2) (naruszenie poprzez zaniechanie) a inny w odniesieniu do E. D. (1) (działanie celowe i oparte od początku na przekazywaniu klientom nieprawdziwych informacji o sytuacji spółki i o stanie ich depozytów). To zróżnicowanie znalazło wyraz w zróżnicowani kar w zakresie czynów z art. 296 kk.

12854 Orzekając o karach Sąd miał także na względzie właściwości i warunki osobiste oskarżonych, sposób życia przed popełnieniem przypisanych przestępstw oraz zachowanie po ich popełnieniu. Wszyscy oskarżeni są osobami, które nie były dotychczas karane, brak również danych wskazujących na niezgodny z prawem sposób funkcjonowania społecznego oskarżonych przed popełnieniem przestępstwa. Są to okoliczności łagodzące i brak podstaw do różnicowania tych okoliczności w odniesieniu do poszczególnych oskarżonych.

12855 W toku postępowania sądowego oskarżeni nie utrudniali postępowania, zasadniczo chętnie udzielali wyjaśnień i odpowiedzi na pytania Sądu. Szczególnie aktywny w tym zakresie był E. D. (1), który składał bardzo wyczerpujące wyjaśnienia. Sąd przy wymiarze kar wziął pod uwagę także i te okoliczności dotyczące postawy w toku procesu, oceniając je jako pozytywne, jednak bez przeceniania ich wagi dla kwestii wymiaru kary, bowiem przedstawiona we wcześniejszej części uzasadnienia ocena wyjaśnień oskarżonych dowodzi, że oskarżeni w wielu kwestiach nie mówili prawdy, zatajali pewne okoliczności, starali się pokazać w korzystnym świetle, ale ta pozytywna postawa nie do końca była szczera. Oczywiście oskarżeni mają prawo do takiego działania w procesie i do takiego kształtowania linii obrony, zatem te okoliczności nie mogą być poczytywane przez Sąd za obciążające i w tym procesie nie zostały za takie uznane.

12856 Oceniając zachowanie się oskarżonych po popełnieniu przestępstw Sąd oceniał także kwestię starania oskarżonych o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości. W tym zakresie oskarżeni nie wykazali, aby czynili jakiekolwiek starania, aby naprawić szkodę wyrządzoną pokrzywdzonym. Co prawda co do oskarżonych E. D. (1) i A. K. (3) przeprowadzone zostało postępowanie upadłościowe i majątki obu ww. oskarżonych zostały zajęte i spieniężone przez syndyka, jednak kwoty uzyskane przez pokrzywdzonych w tych postępowaniach są bardzo niewielkie. Spieniężenie majątków tych oskarżonych nie może też być uznawane jako okoliczność łagodząca dla oskarżonych, bowiem częściowe naprawienie szkody pokrzywdzonych z tych majątków nie wynikało z inicjatywy i woli oskarżonych, ale było wynikiem postępowania przymusowego, bo takim niewątpliwie jest postępowanie upadłościowe, które de facto toczy się niezależnie od woli oskarżonych.

12857 Jeżeli chodzi o oskarżonego M. S. (2) – postępowanie upadłościowe co do jego osoby zostało umorzone na skutek orzeczenia Sądu Najwyższego, a zatem z majątku tego oskarżonego pokrzywdzeni nie otrzymali dotychczas żadnego zaspokojenia, natomiast majątek ten jest w znacznej mierze objęty zabezpieczeniem majątkowym dokonanym przez organy ścigania w toku postępowania przygotowawczego. W odniesieniu do M. S. (2) stwierdzić należy, że oskarżony ten już przez samo nagłe odejście ze spółki w czasie jej funkcjonowania starał się uniknąć odpowiedzialności za zaistniałą w spółce sytuację. W ocenie Sądu zdawał sobie sprawę z rozmiaru swojej odpowiedzialności oraz z rozmiarów szkód zaistniałych po stronie klientów. Zdawał sobie sprawę, że kiedy sytuacja wyjdzie na jak również on zostanie pociągnięty do odpowiedzialności, także tej odszkodowawczej. Chcąc jej uniknąć kilkanaście dni po odejściu ze spółki zawarł umowę o rozdzielności majątkowej ze swoją żoną oraz o podziale majątku, w ramach którego prawie cały majątek został przeniesiony na żonę. W ocenie Sądu takie działanie oskarżonego ewidentnie miało na celu ochronienie swojego majątku przez oskarżonego przed działaniami pokrzywdzonych – wierzycieli, których się w przyszłości spodziewał. Takie zachowanie oskarżonego w kontekście oceny starania o naprawienie szkody (art. 53 § 2 kk) należy uznać za negatywne i zmierzające do tego, aby do naprawienia szkody nie doszło z majątku oskarżonego.

12858 Żaden z oskarżonych nie podjął do tej pory żadnych indywidualnych działań, aby naprawić szkodę lub w inny sposób zadośćuczynić pokrzywdzonym.

12859 Tym samym co do wszystkich oskarżonych Sąd nie dopatrzył się starania o naprawienie szkody, które mogłoby być potraktowane jako okoliczność łagodząca przy wymiarze kary.

12860 Analizując kwestię kary indywidualnie w odniesieniu do oskarżonego E. D. (1) Sąd stanął na stanowisku, że za pierwszy z przypisanych mu czynów powinna być oskarżonemu wymierzona surowa kara bezwzględnego pozbawiania wolności. Oskarżony w odniesieniu do tego czynu działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, okres trwania tego procederu przestępczego był bardzo długi (ponad 8 lat), a działanie oskarżonego było nacechowane premedytacją. Od samego początku działalności spółki oskarżony podejmował działania oszukańcze w stosunku do klientów, a w stosunku do wspólników i księgowej zatajał istotne okoliczności dotyczące funkcjonowania spółki, wyników gry na rynku forex i rozliczeń z klientami. Działania oskarżonego były przemyślane, bowiem dla realizacji swego celu opracował całą strategię postępowania, na którą składało się rozliczanie klientów w wewnętrznym sporządzonym do tego celu arkuszu kalkulacyjnych, informowanie klientów niezgodnie z prawdą o wynikach inwestowania wpłaconych przez nich środków, tworzenie bardzo korzystnej opinii o spółce i o własnej osobie i takie zarządzanie środkami klientów, aby nie mogli oni się zorientować, że działanie spółki jest nieprawidłowe. Cały obraz działalności E. D. (1) w tej spółce to obraz działalności zaplanowanej jako piramida finansowa i nastawionej na zysk dla siebie i pozostałych wspólników. Oczywiście część klientów osiągnęła zysk z tej działalności, ale nie na skutek umiejętnej i przynoszącej zyski gry na rynku forex (co było przedmiotem umowy), ale na skutek oszukańczych zabiegów oskarżonego. W efekcie można by stwierdzić, że ten zysk, który część klientów osiągnęła był zyskiem nienależnym, gdyż nie były to kwoty „wygrane” na forexie, ale kwoty pochodzące z depozytów innych klientów. Oskarżony E. D. (1) jest osobą inteligentną, umiejącą przedstawić się w dobrym świetle i te swoje cechy oskarżony świadomie wykorzystywał do tego, aby utwierdzać aktualnych klientów w przekonaniu, że dobrze zainwestowali swojej pieniądze, jak i przyciągać nowych klientów.

12861 Oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim, dążył do rozszerzania kręgu klientów i powiększania sumy depozytów, co pozwalało zawierać transakcje na rynku forex na bardzo wysokie kwoty, a tym samym generowało wysokie zyski dla wspólników z tytułu prowizji. Oskarżony naruszał przy tym bez skrupułów obowiązek lojalności wobec klientów, obowiązek rzetelnego prowadzenia interesów klientów i prowadzenia ich w taki sposób, aby klienci odnieśli korzyść, a przynajmniej nie ponieśli strat. Wykorzystywał bez skrupułów zaufanie, jakim obdarzyli go klienci. Z tej przyczyny stopień jego winy należy ocenić jago szczególnie wysoki i zasługujący na wysoką karę.

12862 Zarówno elementy podmiotowe, jak i przedmiotowe czynu popełnionego przez oskarżonego są tego rodzaju, że muszą znaleźć odzwierciedlenie w surowej karze. Zatem sposób działania (w pełni świadomy, celowy, ukierunkowany na osiągnięcie zysku dla siebie i pozostałych wspólników, oparty na przekazywaniu klientom nieprawdziwych danych i na fałszowaniu danych i dokumentów), jak również czas trwania tego procederu, ilość pokrzywdzonych osób i wielkość wyrządzonych szkód przemawiają za surowym wymiarem kary.

12863 Nie należy zapominać, że sprawa ta ma również bardzo istotne znaczenie dla kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, ponieważ działanie oskarżonego dotyczyło bardzo dużej liczby osób, a informacje o sposobie działania oskarżonych w momencie upadku spółki dotarły za pośrednictwem mediów do całego społeczeństwa. Aktualnie społeczeństwo powinno otrzymać informację, że tego typu działalność przestępcza jest właściwie piętnowana, że jest nieopłacalna i że za takie i podobne czyny należy się spodziewać stosownych kar.

12864 W ocenie Sądu tylko surowa kara bezwzględna może w tym przypadku spełniać cele wychowawcze i zapobiegawcze w stosunku do samego oskarżonego i tylko w ten sposób może zostać zrealizowany cel w postaci kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

12865 Z powyższych względów Sąd uznał, że właściwą i adekwatną w tym przypadku karą jest kara 6 lat pozbawienia wolności oraz orzeczona kumulatywnie z nią kara grzywny, która jest sankcją finansową wynikającą z tego, że oskarżony działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i takie – bardzo zresztą pokaźne – korzyści majątkowe w trakcie funkcjonowania spółki osiągał. Sąd orzekł kumulatywną karę grzywny uznając, że sankcja karana za taki czyn musi nieść w sobie również dolegliwość finansową. Oskarżony jest osobą młodą, zdrową i posiadającą stosowny potencjał intelektualny, aby uzyskać stałe, legalne i zyskowne zatrudnienie pozwalające na spłatę grzywny.

12866 Drugie z przypisanych zarówno E. D. (1) jak i A. K. (3) i M. S. (2) przestępstw to przestępstwo z art. z art. 178 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o obrocie instrumentami finansowymi w zb. z art. 287 ustawy z dnia 27 maja 2004r. o funduszach inwestycyjnych w zw. z art. 11 § 2 kk.

12867 Za to przestępstwo Sąd na mocy art. 287 ustawy o funduszach inwestycyjnych w zw. z art. 11 § 3 kk wymierzył wszystkim oskarżonym kary po 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, uznając, że w tym przypadku nie zachodzi podstawa do różnicowania kar w odniesieniu do poszczególnych oskarżonych.

12868 Kara została wymierzona w oparciu o art. 278 ustawy o funduszach inwestycyjnych, ponieważ ten przepis przewiduje surowszą sankcję karną (grzywna do 5.000.000 zł lub kara pozbawienia wolności do lat 5 lat) niż art. 178 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, który przewiduje tylko karę grzywny.

12869 Według aktualnego brzmienia sankcja przewidziana w art. 287 ustawy o funduszach inwestycyjnych jest łagodniejsza niż poprzednio, ponieważ poprzednio obowiązujący przepis przewidywał także możliwość łącznego orzekania kary pozbawiania wolności i kary grzywny.

12870 Sąd orzekł wobec oskarżonych kary pozbawienia wolności w wymiarze po 1 roku i 6 miesięcy, uznając, że wina oskarżonych i stopień społecznej szkodliwości tego przestępstwa jest znaczny. Oskarżeni naruszyli jeden z podstawowych aspektów rzetelnego prowadzenia działalności gospodarczej, w treści którego mieści się także obowiązek prowadzenia działalności zgodnie z przepisami prawa oraz obowiązek uzyskania stosownego zezwolenia na działalność, jeśli przepisy takiego zezwolenia wymagają.

12871 Zasadą w państwie prawa jest wolność i swoboda prowadzenia działalności gospodarczej, zatem przepisy ograniczające tę swobodę muszą mieć swoje istotne uzasadnienie, które powoduje, że państwo ingeruje w tę wolność. Obrót instrumentami finansowymi ma bardzo ważne znaczenie dla funkcjonowania gospodarki państwa, dlatego państwo uznało, że musi mieć nad tym obrotem stosowną kontrolę. Stąd konieczność uzyskania zezwolenia. Jest to istotne także z punktu wiedzenia klientów, bowiem przepisy przewidują w stosunku do podmiotów zajmujących się takim obrotem, czyli prowadzących działalność maklerską – tworzenie funduszu, z którego mogą później uzyskać zaspokojenie klienci, jeśli dom maklerski upadnie.

12872 Obowiązek uzyskania zezwolenia jest zatem bardzo istotny tak z punktu widzenia państwa, jak i z punktu widzenia obywatela- klienta. Naruszenie tego obowiązku należy zatem uznać za czyn o stosunkowo dużej społecznej szkodliwości.

12873 Oskarżeni nie wystąpili o stosowne zezwolenia do KNF, wiedząc, że przepisy w tych kwestiach uległy zmianie od czasu wejścia Polski do Unii Europejskiej. Mieli tego świadomość, o czym świadczy chociażby to, że pod koniec funkcjonowania spółki próbowali zakamuflować swoją bezczynność w tym względzie uzyskując dokumenty ze spółki (...), które rzekomo miały potwierdzać, że zezwolenie nie jest wymagane. W ocenie Sądu oskarżeni zaniechali wystąpienia o zezwolenie, ponieważ takie wystąpienie o zezwolenie doprowadziłoby do zainteresowania się ich spółką przez KNF i spowodowałoby umieszczenie spółki na liście ostrzeżeń, bowiem spółka nie spełniała przewidzianych w ustawy wymogów i dlatego zezwolenia otrzymać nie mogła, co wynikało wprost z przepisów.

12874 Zaniechanie wystąpienia o zezwolenie spowodowało to, że spółka przez kolejne 3 lata funkcjonowała na rynku bez zezwolenia i bez żadnego nadzoru ze strony KNF, a tym samym mogła kontynuować swoją przestępczą działalność. Skutki tego zaniechania są zatem daleko idące i godzą wprost w klientów spółki, którzy nieświadomi takiego stanu rzeczy inwestowali swoje środki do spółki, która w ogóle nie powinna prowadzić działalności w zakresie obrotu instrumentami finansowymi. Co więcej klienci byli przekonani, że spółka posiada stosowne zezwolenia, bowiem deklaracja w tym przedmiocie znajdowała się w samej treści umowy.

12875 W przypadku tego czynu Sąd nie dokonał zróżnicowania odpowiedzialności karnej, ponieważ obowiązek wystąpienia o zezwolenie ciążył jednakowo na wszystkich wspólnikach i żaden z nich nie przejął wyłącznie na siebie obowiązku uzyskania tego zezwolenia. Zaniechanie to w ocenie Sądu obciąża wszystkich oskarżonych jednakowo, bo wszyscy byli uprawnieni i zobowiązani do prowadzenia spraw spółki, dlatego kary orzeczone za ten czyn są identyczne w stosunku do wszystkich oskarżonych.

12876 W ocenie Sądu są to kary adekwatne do stopnia winy i społecznej szkodliwości tego przestępstwa. Pamiętać przy tym należy, że czyn przypisany oskarżonym narusza dwie normy statuujące odpowiedzialność karną, ponieważ działalność prowadzona przez spółkę była nie tylko działalnością maklerską w rozumieniu ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, ale również była działalnością zastrzeżoną dla funduszy inwestycyjnych. Naruszenie jednym zachowaniem dwóch norm zwiększa ciężar gatunkowy tego przestępstwa, co powinno także znaleźć odzwierciedlenie w wymiarze kary.

12877 Za przestępstwo z art. 270 § 1 kk w zw. z art. 12 kk Sąd wymierzył oskarżonemu E. D. (1) karę 3 lat pozbawienia wolności. Przestępstwo fałszowania gwarancji Sąd uznał za czyn o bardzo wysokim stopniu społecznej szkodliwości oraz uznał, że stopień zawinienia oskarżonego E. D. (1) również w odniesieniu do tego czynu był bardzo wysoki. Działanie przestępcze oskarżonego trwało przez 10 miesięcy, było przemyślane, zaplanowane i podporządkowane konkretnemu celowi. Celem tym było dalsze utrzymywanie klientów w nieświadomości co do rzeczywistego stanu ich depozytów i uzyskanie środków pieniężnych na kontynuowanie transakcji na rynku forex i na wypłaty dla tych klientów, którzy takich wypłat się domagali. Oskarżony podrabiał dokumenty bankowe, tworząc dokumenty gwarancji i zmiany do nich tak, aby uchodziły za dokumenty wystawione przez bank. Swoimi działaniami w tym zakresie oskarżony doprowadził do tego, że beneficjenci gwarancji utrzymywali dotychczasowe depozyty w spółce a nowi klienci decydowali się zainwestować swoje pieniądze do spółki wierząc, że otrzymują właściwe zabezpieczenie, a w rzeczywistości żadnego zabezpieczenia nie uzyskiwali i po upadku spółki nie udało im się uzyskać z banku sum objętych gwarancjami. Suma kwot ujętych w tych sfałszowanych gwarancjach była znaczna, bowiem była to kwota rzędu 50 mln złotych. Działanie oskarżonego w tym zakresie należy oceniać szczególnie negatywnie, bowiem zostało ono podjęte w końcowym okresie działalności spółki, kiedy spółka poniosła ogromne straty na transakcjach forex i oskarżony miał już wtedy pełną świadomość tego, że są to straty nie do odrobienia. Wiedział zatem, że klienci nie tylko stracą kwoty ulokowane jako depozyt, ale też nie będą mieli możliwości uzyskać kwot ujętych w gwarancjach bankowych. Szczególnie perfidne było działanie oskarżonego w stosunku do osób, które wcześniej nie były beneficjentami gwarancji i w stosunku do osób, które dopiero stawały się klientami spółki i otrzymanie gwarancji było warunkiem podpisania przez nich umowy. Te osoby zostały szczególnie perfidnie przez oskarżonego oszukane. Pamiętać też należy, że oskarżony w imieniu spółki za rzekome pośrednictwo i doradztwo w zakresie gwarancji bankowych pobierał od klientów wynagrodzenie – także w przypadku gwarancji sfałszowanych.

12878 W ocenie Sądu takie działanie oskarżonego zasługuje na surową karę bliską górnej granicy zagrożenia za to przestępstwo z uwagi na celowe i zaplanowane działanie oskarżonego w tym zakresie, które świadczy o bardzo wysokim stopniu winy, jak i z uwagi na szkody pośrednio wynikłe z tych działań oskarżonego a polegające na niemożności uzyskania przez beneficjentów gwarancji z (...) banku kwot ujętych w gwarancjach.

12879 Za przestępstwo z art. 271 § 1 kk w zw. z art. 12 kk Sąd wymierzył oskarżonemu E. D. (1) karę 2 lat pozbawienia wolności. W tym przypadku działanie oskarżonego również było działaniem celowym podjętym z zamiarem bezpośrednim. Było ono niejako następstwem oszukańczej działalności prowadzonej od początku przez oskarżonego. Skoro bowiem oskarżony informował klientów o fikcyjnych zyskach, to aby utrzymać taki stan rzeczy musiał wystawiać PIT-y ujmujące takie właśnie fikcyjne zyski. Oskarżony w ten sposób oszukiwał nie tylko klientów, ale także wprowadzał w błąd Skarb Państwa. Klienci zobowiązani byli do zapłacenia podatków od zysków, których w rzeczywistości nie uzyskali. Po upadku spółki klienci sami musieli dochodzić od Skarbu Państwa zwrotu nienależnie zapłaconych podatków i dowodzić przed urzędami skarbowymi, że zostali oszukani. Oskarżony wystawiając takie PIT-y z nieprawdziwymi danymi miał świadomość, że wprowadza w błąd nie tylko klientów i wywołuje po ich stronie obowiązek zapłacenia niemałych podatków, ale także Skarb Państwa, gdyż zawierające nieprawdziwe dane PIT-y wysyłane były nie tylko do klientów, ale także do urzędów skarbowych. Działania oskarżonego w tym zakresie objęły bardzo dużą ilość klientów oraz dotyczyły znacznych kwot nienależnie naliczonych i zapłaconych przez klientów podatków. Działania oskarżonego w tym zakresie trwały bardzo długo, bowiem objęły trzy kolejne lata – sfałszowane PIT-y dotyczyły lat 2004, 2005 i 2006.

12880 Wszystkie powyższe okoliczności są okolicznościami ewidentnie obciążającymi, zatem w ocenie Sądu kara 2 lat pozbawienia wolności za ten czyn jest karą adekwatną i sprawiedliwą.

12881 Co do oskarżonych A. K. (3) i M. S. (2) czyny z art. 296 kk Sąd zakwalifikował jako popełnione w początkowym okresie nieumyślnie, a w kolejnych przyjętych okresach – jako popełnione umyślnie. Co do obu oskarżonych oraz co do obu przestępstw Sąd orzekł takie same kary, czyli po 2 lata pozbawienia wolności, uznając, że brak jest podstaw do ich różnicowania zarówno co do czynów, jak i co do osób. W ocenie Sądu są to kary adekwatne do stopnia i rodzaju zawinienia i co stopnia społecznej szkodliwości. Stopień społecznej szkodliwości tych czynów, jak i sposób zawinienia (zarówno umyślnych jak i nieumyślnych) należy ocenić jako bardzo wysokie, jednak niewątpliwie ocena ta jest inna niż w odniesieniu do oskarżonego E. D. (1).

12882 Takie, jak u E. D. (1) są rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej szkody, rodzaj i zakres naruszonych reguł postępowania, jednak inny w przypadku tych dwóch oskarżonych był sposób popełniania przestępstw z art. 296 kk, jak również inna postać zamiaru.

12883 Sąd ustalił, że oskarżeni A. K. (3)i M. S. (2)przez znaczną część okresu objętego zarzutem prokuratorskim nie mieli świadomości rzeczywistej sytuacji istniejącej w spółce a swoje obowiązki wobec klientów spółki naruszyli poprzez zaniechanie. W efekcie szkodę, jaką ponieśli klienci na skutek tego zaniechania są uznał za wyrządzoną nieumyślnie. Oceniane przez Sąd zachowanie oskarżonych A. K. (3)i M. S. (2)różniło się ewidentnie od zachowania oskarżonego E. D. (1), nie było nacechowane premedytacją, nie było z góry zaplanowane i nie miało na celu wyrządzenia szkody klientom spółki. Oskarżeni byli jednak świadomi, że nie wywiązują się ze swoich obowiązków wobec klientów, że nie zajmują się rzetelnie ich interesami, ale nie mieli świadomości, że to zaniechanie prowadzi do znacznych szkód po stronie klientów, choć przy dołożeniu staranności, jaka była od nich oczekiwana i jaka wynikała z umowy, następstwa takie mogli przewidzieć. Zaniechania i niefrasobliwość po stronie oskarżonych były jednak wręcz rażące i trwały przez bardzo długi czas (u oskarżonego A. K. (3)do września 2006 r., a u oskarżonego M. S. (2)do grudnia 2004 r.) W ocenie Sądu należy to zaniechanie działań opisanych w czynie przypisanym oceniać negatywnie, szczególnie z uwagi na fakt, że oskarżeni osiągali znaczne zyski z działalności spółki. Innymi słowy otrzymywali bardzo wysokie „wynagrodzenie” w postaci prowizji pochodzących z pieniędzy klientów, a w zamian w zasadzie nic z siebie na rzecz klientów nie dawali. Ich zainteresowanie działalnością spółki było znikome i zupełnie nieproporcjonalne do osiąganych przez nich korzyści. Można powiedzieć, że to dzięki ich niefrasobliwości, brakowi zainteresowania po ich stronie szczegółami funkcjonowania spółki E. D. (1) mógł bez problemu prowadzić działalność tak jak chciał. E. D. (1)wprost przyznał, że nie musiał się w żaden sposób wysilać, aby utrzymać wspólników w stanie niewiedzy co do rzeczywiście panującej w spółce sytuacji, gdyż wspólnicy nie wykazywali takiego zainteresowania sprawami spółki, które wywoływałoby konieczność podejmowania przez niego jakichkolwiek podstępnych i oszukańczych działań, aby utrzymać wspólników w stanie niewiedzy.

12884 W tej sytuacji mimo, iż Sąd uznał, że w pierwszych wymienionych okresach oskarżeni A. K. (3) i M. S. (2) popełnili nieumyślne przestępstwa z art. 296 § 4 kk, to jednak kary za ten czyn nie mogą być karami symbolicznymi. M. odzwierciedlać fakt, że zaniechania oskarżonych były wręcz rażące a szkoda wynikła z tych zaniechań przybrała wielkie rozmiary. W tej sytuacji Sąd uznał, że adekwatne i sprawiedliwe są kary po 2 lata pozbawienia wolności. Choć okres tego przestępstwa w przypadku M. S. (2) był nieco krótszy a zatem i szkoda nieco mniejsza, Sąd nie uznał, aby te różnice były na tyle istotne, aby różnicować kary wobec tych oskarżonych. Mieli oni takie same obowiązki i zaniechania po ich stronie miały praktycznie ten sam zakres i dlatego w ocenie Sądu w zakresie kary należy je oceniać tak samo.

12885 Sąd przyjął, że od momentu uzyskania wiedzy o stratach oskarżeni M. S. (2) i A. K. (3) popełnili czyny z art. 296 § 3 kk w sposób umyślny. Ta okoliczność jest istotna dla wymiaru kary, jednak w tym przypadku należy mieć na względzie, że okresy popełnienia tego przestępstwa umyślnego były znacznie krótsze niż okresy objęte nieumyślnością. Okres dotyczący M. S. (2) był dłuższy niż w przypadku A. K. (3), natomiast zakres wiedzy o stratach z transakcji forex i o sytuacji spółki, jaką uzyskał M. S. (2) pod koniec 2004 r. był znacznie węższy niż zakres wiedzy w tym samym przedmiocie uzyskany przez A. K. (3). Inna była także globalna sytuacja spółki, w momentach, kiedy oskarżeni taką wiedzę o stratach powzięli – lepsza w 2004 r. i wręcz katastrofalna w jesieni 2006 r. Zauważyć też należy, że oskarżony M. S. (2) nie podjął żadnych działań zmierzających do skontrolowania faktycznej działalności spółki, pozostawał w tym zakresie zupełnie bierny i nie interesował się nawet tym, czy straty wygenerowane przez T. S. są odrabiane, natomiast A. K. (3) podjął pewne działania w celu zorientowania się w sytuacji spółki i miał wolę jej ratowania. Działania te były jednak nieadekwatne do sytuacji, a przy tym zabrakło po stronie oskarżonego zarówno determinacji, aby prześwietlić sytuację spółki, jak i pomysłu na to, jak ją ratować.

12886 W ocenie Sądu te okoliczności równoważą się w stosunku do obu oskarżonych i powodują, że zasadne jest wymierzenie oskarżonym identycznych kar za to przestępstwo.

12887 W ocenie Sądu zasadne jest wymierzenie zarówno za przestępstwa umyślne, jak i za przestępstwa nieumyślne takich samych kar – czyli kar po dwa lata pozbawienia wolności. W odniesieniu do przestępstw nieumyślnych oczywiście zakres i rodzaj winy był mniejszy, ale znacznie dłuższy był okres trwania tych przestępstw i z tego powodu również straty wyliczone za te okresy znacznie większe. W przypadku przestępstw umyślnych mamy do czynienia ze znacznie krótszymi okresami trwania tych czynów i wynikającymi stąd mniejszymi kwotami szkody, ale zakres i rodzaj winy jest w tym przypadku większy. Z tych powodów Sąd uznał, że zasadne jest orzeczenie zarówno za przestępstwa umyślne, jak i nieumyślne w stosunku do oskarżonych A. K. (3) i M. S. (2) kar po dwa lata pozbawienia wolności – oczywiście odrębnie za czyny umyślne i odrębnie za nieumyślne.

12888 Te same okoliczności wpłynęły na ukształtowanie kar grzywny co do obu ww. oskarżonych

12889 Co do obu oskarżonych Sąd orzekł kumulatywnie z karami pozbawienia wolności kary grzywny, ponieważ oskarżeni osiągnęli z przypisanych czynów pokaźne korzyści majątkowe.

12890 Sąd orzekł kumulatywne kary grzywny w stosunku do obu oskarżonych uznając, że sankcja karana za takie czyny musi nieść w sobie również dolegliwość finansową. Oskarżeni są osobami wykształconymi, posiadającymi szerokie kontakty w świecie biznesu i posiadającymi stosowny potencjał intelektualny, aby uzyskać stałe, legalne i zyskowne zatrudnienie pozwalające na spłatę grzywny.

12891 W stosunku do wszystkich oskarżonych Sąd orzekł kary łączne pozbawienia wolności a w stosunku do oskarżonych A. K. (3) i M. S. (2) także kary łączne grzywny.

12892 Ustawodawca wyraźnie się nie wypowiedział w kwestii kary łącznej, określając jedynie granice, w jakich orzekana może być kara łączna, jednak w doktrynie i orzecznictwie wypracowane i utrwalone zostały kryteria, które decydować powinny o wymiarze kary łącznej. Zastosowanie zasady absorpcji, asperacji czy kumulacji przy orzekaniu kary łącznej uwarunkowane jest przede wszystkim relacjami zachodzącymi pomiędzy przypisanymi czynami. Relacje te sprowadzają się do określenia, jak bliski związek przedmiotowo-podmiotowy łączy te czyny oraz w jakich odstępach czasu zostały one popełnione. Im bliższe są te relacje, tym bardziej kara łączna powinna być zbliżona do dopuszczalnego minimum, uwarunkowanego wysokością kar orzeczonych za przestępstwa objęte tym wyrokiem (wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 9 maja 2001 roku, II AKa 63/2001, Prokuratura i Prawo - dodatek 2002/7-8 poz. 20).

12893 Zasadę absorpcji stosuje się, gdy przestępstwa objęte realnym zbiegiem, wskazują na bliską więź przedmiotową i podmiotową, są jednorodzajowe i popełnione zostały w bliskim związku czasowym i miejscowym, stanowiąc jeden zespół zachowań sprawcy, objęty jednym planem działania, mimo godzenia w różne dobra osobiste (wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 8 marca 2001 roku, II AKa 59/2001 Prokuratura i Prawo - dodatek 2002/3 poz. 21). Wymiar kary łącznej zależy od stopnia związku przedmiotowego i podmiotowego zbiegających się przestępstw (wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 4 października 2000 roku II AKa 175/2000, Prokuratura i Prawo - dodatek 2001/2 poz. 22).

12894 Określając wymiar kary łącznej Sąd zobligowany jest uwzględnić prewencyjne oddziaływanie tej kary w znaczeniu zarówno prewencji indywidualnej, jak i społecznej. Podkreśla się też, iż popełnienie dwóch lub więcej przestępstw jest istotnym czynnikiem prognostycznym przemawiającym za orzekaniem kary łącznej surowszej od wynikającej z zasady absorpcji (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 12.07.2000 roku II AKa 171/00 OSA w Warszawie, nr 4 , poz. K-19).

12895 W niniejszej sprawie Sąd w stosunku do wszystkich oskarżonych zastosował zasadę częściowej absorpcji, czyli asperacji, uznając, że brak jest podstaw do zastosowania zasady pełnej absorpcji. Nieuzasadnione również byłoby orzekanie kary w oparciu o zasadę kumulacji.

12896 Oskarżonemu E. D. (1) Sąd wymierzył karę łączną 8 lat pozbawienia wolności, przy czym granice orzekania kary łącznej w tej sprawie to: 6 lat (najsurowsza kara jednostkowa) do 12 lat i 6 miesięcy (suma kar jednostkowych). Tak kształtując karę łączną Sąd miał na względzie z jednej strony fakt, że wszystkie przypisane E. D. (1) przestępstwa są ze sobą powiązane czasowo i przedmiotowo, a mianowicie przestępstwa z art. 270 § 1 kk, 271 § 1 kk i 287 ustawy o funduszach inwestycyjnych w zw. z art. 178 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi są następstwem głównego czynu, czyli czynu z art. 296 kk. Są z nim powiązane przyczynowo i czasowo, dlatego brak podstaw do orzekania kary w oparciu o zasadę kumulacji. Jednakże w ocenie Sądu związek ten nie jest tak ścisły, aby zachodziła podstawa do pełnej absorpcji. Wszystkie popełnione przez oskarżonego czyny są czynami o bardzo wysokiej społecznej szkodliwości, nie były one objęte jednym z góry powziętym planem. Dochodziło do ich popełnienia później – w momencie, gdy pojawiły się nowe okoliczności, takie jak zmiany ustaw wprowadzające obowiązek uzyskania zezwolenia na działalność maklerską i obowiązek sporządzania PIT-ów 8C, czy też brak środków finansowych w spółce, który spowodował, że oskarżony fałszował gwarancje, aby zwolnić kwotę będącą zabezpieczeniem dotychczasowych gwarancji. Każdy z tych czynów choć bezpośrednio powiązany z czynem z art. 296 kk, był jednak objęty osobnym zamiarem i wykonywany odrębnie. Przypisany czyn art. 296 kk nie wyczerpuje społecznej szkodliwości ani stopnia winy wszystkich przypisanych czynów, zatem orzekanie kary na zasadzie pełnej absorpcji byłoby nieuzasadnione. Kara łączna musi odzwierciedlać fakt, że oskarżony popełnił cztery przestępstwa, każde z nich według odrębnego zamiaru, wszystkie umyślnie i były to przestępstwa godzące w różne dobra prawne. W tej sytuacji Sąd uznał, że właściwa przy tym rodzaju związku przedmiotowego, podmiotowego i czasowego kara łączna, to kara 8 lat pozbawienia wolności. W ocenie Sąd jest to kara sprawiedliwa i właściwa dla osiągnięcia zarówno celów ogólno-prewencyjnych kary, jak i celów prewencji indywidualnej.

12897 Te same przesłanki zadecydowały o orzeczeniu w stosunku do oskarżonych A. K. (3) i M. S. (2) kar łącznych 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz łącznych kar grzywny po 300 stawek dziennych, przy ustaleniu jednej stawki dziennej na kwotę 500 złotych.

12898 Tym oskarżonym Sąd przypisał trzy czyny – dwa z nich to czyny z art. 296 § 3 kk popełnione umyślnie i nieumyślnie, a trzeci czyn, to przestępstwo z art. 287 ustawy o funduszach inwestycyjnych w zw. z art. 178 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. W odniesieniu do ww. oskarżonych Sąd mógł orzec karę łączną od 2 lat (najsurowsza kara jednostkowa) do 5 lat i 6 miesięcy (suma kar), a w zakresie kary grzywny od 200 stawek do 400 stawek. Sąd zastosował zasadę asperacji, uznając, że istnieje związek przedmiotowy między wszystkimi tymi czynami oraz częściowo związek podmiotowy i czasowy, przy czym czyny z art. 296 § 3 kk – nieumyślny i umyślny - następowały bezpośrednio po sobie. Związek ten uzasadnienia odstąpienie od zasady kumulacji, natomiast w ocenie Sądu z tych samych przyczyn, co w odniesieniu do E. D. (1) – nie uzasadnia zastosowania pełnej absorpcji. Kara łączna wydana w oparciu o zasadę pełnej absorpcji nie oddawałaby całej zawartości kryminalnej i społecznej szkodliwości wszystkich trzech przypisanych przestępstw, byłaby zbyt łagodna i nie spełniłaby celów stawianych przed karą. Pamiętać należy, że związek czasowy między tymi przestępstwami jest tylko częściowy, oskarżeni popełnili po trzy przestępstwa, a dwa z nich godziły w zupełnie różne dobra prawne. Przy przestępstwach z art. 296 § 3 kk mamy też do czynienie z różnym – następującym po sobie – czasem ich popełnienia i częściowo zmienia się też krąg osób pokrzywdzonych. W ocenie Sądu w przypadku takiego powiązania przestępstw, jak w tym przypadku zasadne jest zastosowanie zasady asperacji, a orzeczone kary łączne są sprawiedliwe i odpowiadające wymogom ustawowym.

12899 Na podstawie art. 643 kpk Sąd zasądził na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonych E. D. (1), A. K. (3) i M. S. (2) solidarnie kwotę 65 913 zł, tytułem opłat od pozwów cywilnych L. N. (1), M. C. (1) i T. C., od uiszczenia których ww. powodowie cywilni byli zwolnieni w oparciu o art. 642 kpk, a w zakresie, w jakim powództwa cywilne ww. powodów zostały oddalone – Sąd zwolnił powodów cywilnych od uiszczenia opłat.

12900 Ponieważ powództwo cywilne A. M. (5)zostało uwzględnione co do E. D. (1)i A. K. (3), gdyż M. S. (2)nie był już wspólnikiem spółki (...) w momencie, gdy A. M. (5)podpisała umowę i powierzyła spółce swoje pieniądze – Sąd osobno również na podstawie art. 643 kpk zasądził na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonych E. D. (1)i A. K. (3)kwotę 6 689,03 zł tytułem opłaty od pozwu cywilnego A. M. (5), od uiszczenia którego ww. powódka cywilna była zwolniona w oparciu o art. 642 kpk. W zakresie, w jakim powództwo cywilne A. M. (5)zostało oddalone, Sąd zwolnił A. M. (5)od uiszczenia opłaty.

12901 Opłaty Sąd wyliczył zgodnie z art. 13 ust 1 ustawy o kosztach w sprawach cywilnych w wysokości 5 % wartości przedmiotu sporu.

12902 Sąd zwolnił powodów cywilnych od uiszczenia opłat w tej części, w której ich żądania nie zostały uwzględnione stosując art. 100 kpc, zgodnie z którym Sąd może w razie częściowego uwzględnienia żądań włożyć na jedną ze stron obowiązek zwrotu wszystkich kosztów, jeśli druga strona uległa tylko co do nieznacznej części swego żądania, albo gdy określenie należnej sumy zależało od obrachunku lub oceny Sądu.

12903 W niniejszej sprawie zaistniały podstawy do zastosowania tego przepisu, ponieważ żądania powodów zostały uwzględnione w przeważającej części. Orzeczenia oddalające dotyczyły tylko tych kwot, które zostały powodom wypłacone w postępowaniach upadłościowych oraz co do T. i M. C. (1) – co do części żądania dotyczącego zadośćuczynienia. Co do zasady żądania pozwów były uzasadnione, a w dacie wnoszenia powództw cywilnych powodowie nie wiedzieli, jakie ostatecznie kwoty uzyskają z postępowań upadłościowych, natomiast od oceny Sądu dotyczącej okoliczności sprawy zależało, czy Sąd uwzględni część powództw dotyczącą zadośćuczynienia.

12904 Nie mogą również ujść uwadze Sądu okoliczności skutkujące wszczęciem niniejszego postępowania. Postępowanie cywilne toczyło się w trybie postępowania adhezyjnego łącznie z postępowaniem karnym prowadzonym w przedmiocie przestępczej działalności oskarżonych – pozwanych, działających na szkodę powodów, którzy są jednocześnie pokrzywdzonymi w rozumieniu kpk. Mając na uwadze charakter sporu zasadnym było włożenie na pozwanych (oskarżonych) uiszczenia wszystkich kosztów.

12905 Na podstawie art. 627 kpk w zw. z art. 633 kpk Sąd zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa kwoty po 28 555,18 (dwadzieścia osiem tysięcy pięćset pięćdziesiąt pięć złotych i osiemnaście groszy – tytułem zwrotu wydatków oraz tytułem opłaty: od oskarżonego E. D. (1) kwotę 60 600 (sześćdziesiąt tysięcy sześćset złotych), od oskarżonych A. K. (3) i M. S. (2) kwoty po 30 400 (trzydzieści tysięcy czterysta) złotych.

12906 Na powyższą kwotę wydatków składają się: koszty z postępowania przygotowawczego łącznie 71 928,19 zł (w tym 69 073,42 zł tytułem wynagrodzenia za opinię biegłej, 2394 zł- opłata za parkowanie samochodu, ryczałt za przechowywanie dowodów rzeczowych 40 zł, konwoje 180 zł, dane o karalności 150 zł, doręczenia 20, wywiad środowiskowy 70,77 zł) oraz koszty postępowania sądowego (opinie uzupełniające biegłej - 13220,48 zł, zwrot kosztów przyznanych świadkom: D. B. (3)- 81,(...) zł i 112 zł oraz M. S. (3)- 153,60 zł., ryczałt za doręczenia 20 zł, dane o karalności 150 zł)

12907 Łącznie koszty całego postępowania wyniosły 85 665,53 zł. Sąd uznał, że oskarżeni według zasad słuszności powinni pokryć te koszty w równych częściach, czyli po 28 555,18 zł.

12908 Opłaty zostały zasądzone stosownie do orzeczonych kar pozbawienia wolności i grzywien.

Powołane przepisy

Kodeks cywilny, art. 361 (§ 1)
Kodeks cywilny, art. 415
Kodeks cywilny, art. 441 (§ 1, § 2)
Kodeks cywilny, art. 445
Kodeks cywilny, art. 448
Kodeks cywilny, art. 921⁶
Kodeks cywilny, art. 921⁷
Kodeks karny, art. 11 (§ 2, § 3)
Kodeks karny, art. 12
Kodeks karny, art. 33 (§ 2)
Kodeks karny, art. 39
Kodeks karny, art. 46 (§ 1)
Kodeks karny, art. 53 (§ 2)
Kodeks karny, art. 63 (§ 1)
Kodeks karny, art. 85
Kodeks karny, art. 86 (§ 1)
Kodeks karny, art. 115 (§ 14)
Kodeks karny, art. 227 (§ 1)
Kodeks karny, art. 270 (§ 1)
Kodeks karny, art. 271 (§ 1)
Kodeks karny, art. 284 (§ 2)
Kodeks karny, art. 286 (§ 1)
Kodeks karny, art. 294 (§ 1)
Kodeks karny, art. 296 (§ 1, § 2, § 3, § 4)
Kodeks karny, art. 299
Kodeks karny, art. 309
Kodeks karny, art. 310 (§ 1)
Kodeks postępowania administracyjnego, art. 76
Kodeks postępowania cywilnego, art. 100
Kodeks postępowania cywilnego, art. 244
Kodeks postępowania karnego, art. 62
Kodeks postępowania karnego, art. 333 (§ 2)
Kodeks postępowania karnego, art. 391 (§ 1)
Kodeks postępowania karnego, art. 394 (§ 2)
Kodeks postępowania karnego, art. 627
Kodeks postępowania karnego, art. 633
Kodeks spółek handlowych, art. 38 (§ 2)
Kodeks spółek handlowych, art. 39
Kodeks spółek handlowych, art. 40
Kodeks spółek handlowych, art. 293
Prawo bankowe, art. 89
Ustawa o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, art. 287
Ustawa o obrocie instrumentami finansowymi, art. 30
Ustawa o obrocie instrumentami finansowymi, art. 69
Ustawa o obrocie instrumentami finansowymi, art. 70
Ustawa o obrocie instrumentami finansowymi, art. 178
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, art. 30
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, art. 30b
Ustawa o rachunkowości, art. 3
Ustawa o rachunkowości, art. 4
Ustawa o rachunkowości, art. 16
Ustawa o rachunkowości, art. 20
Ustawa o rachunkowości, art. 24
Dz. U. z 1932 r. poz. 571, art. 227
Dz. U. z 1932 r. poz. 571, art. 265
Dz. U. z 1932 r. poz. 571, art. 308
Dz. U. z 1932 r. poz. 571, art. 310
Dz. U. z 1969 r. poz. 94, art. 227
Dz. U. z 1994 r. poz. 615, art. 13
Dz. U. z 1997 r. poz. 754, art. 3

i 3 innych.