Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2023 r., II AKa 433/21

wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2023 r., II AKa 433/21

Tekst

1 Sygn. akt II AKa 433/21

2 Sygn. akt II AKa 433/21

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

3 Dnia 30 maja 2023 r.

4 Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:

5 Przewodniczący: Sędzia SA – Dorota Radlińska (spr.)

6 Sędziowie: SA – Przemysław Filipkowski

7 SA – Adam Wrzosek

8 Protokolant: Ewelina Turlej

9 przy udziale Prokuratora Norberta Wolińskiego

10 po rozpoznaniu w dniu 30.05.2023r.

11 sprawy:

12 1.T. G. (1) s. T. i Z. ur. (...) w W.

13 oskarżonego z art. 287§1 k.k. i in.

14 2. M. C. (1) s. A. i B. ur. (...) w O.

15 oskarżonego z art. 287§1 k.k. i in.

16 3. K. S. s. S. i M. ur. (...) w B.

17 oskarżonego z art. 269b§1 k.k.

18 4. Ł. P. s. J. i A. ur. (...) w J. L.

19 oskarżonego z art. 299§1 k.k.

20 na skutek apelacji wniesionych przez obrońców i prokuratora

21 od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa- Praga w Warszawie z dnia 7.05.2021r.

22 sygn. akt V K 149/19

23 zaskarżony wyrok zmienia:

24 1.wobec T. G. (1) w ten sposób, że

25 - rozwiązuje orzeczenie o karach łącznych z punktu 7;

26 - uchyla rozstrzygniecie z punktu 8;

27 - eliminuje z podstawy wymiaru kary w punkcie 5 art. 60§3 i 6 pkt 4 k.k. i na podstawie art. 299§1 k.k. w zw. z art. 91§1 k.k. wymierza oskarżonemu za czyny opisane w tym punkcie karę 10 /dziesięć/ miesięcy pozbawienia wolności;

28 - eliminuje z podstawy wymiaru kary w punkcie 6 art. 60§3 i 6 pkt 4 k.k. i na podstawie art. 269b§1 k.k. przy zastosowaniu art. 37a§1 k.k. wymierza oskarżonemu za czyn opisany w tym punkcie karę grzywny w wymiarze 100 /stu/ stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 150 /sto pięćdziesiąt/ złotych;

29 - na podstawie art. 85§1 k.k. i art. 86§1 i 2 k.k. w zw. z art. 4 §1 k.k. w zw. z art. 91§2 k.k. orzeczone wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności w punktach 1, 3, 4 w wyroku Sądu Okręgowego oraz karę pozbawienia wolności wymierzoną niniejszym wyrokiem łączy i wymierza mu karę łączną 2 /dwa/ lata pozbawienia wolności; oraz orzeczone wobec oskarżonego grzywny w punkcie 2 w wyroku Sądu Okręgowego oraz karę grzywny wymierzoną niniejszym wyrokiem łączy i wymierza mu karę łączną grzywny 586 /pięćset osiemdziesiąt sześć/ stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 150 /sto pięćdziesiąt/ złotych;

30 - na podstawie art. 60 §5 i art. 72§1 pkt 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesza ustalając okres próby na 8 /osiem/ lat i zobowiązuje go do informowania sądu o przebiegu okresu próby;

31 2. wobec K. S. w ten sposób, że w punkcie 21 jako podstawę wymiaru orzeczonej kary wskazuje art. 269b§1 k.k. w zw. z art. 37 a § 1 k.k.

32 w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok w zaskarżonej części utrzymuje w mocy;

33 zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, wydatkami obciążając Skarb Państwa;

34 zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. M. (2) kwotę 1440 /tysiąc czterysta czterdzieści/ złotych plus VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu Ł. P. z urzędu w postępowaniu odwoławczym

Uzasadnienie

UZASADNIENIE

35 Formularz UK 2

36 Sygnatura akt

37 II AKa 433/21

38 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

39 2

CZĘŚĆ WSTĘPNA

40 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

41 Wyrok Sądu Okręgowego Warszawa- Praga w Warszawie z dnia 7.05.2021 r. sygn. akt V K 149/19 .

42 1.2. Podmiot wnoszący apelację

43 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

44 ☐ oskarżyciel posiłkowy

45 ☐ oskarżyciel prywatny

46 ☒ obrońca

47 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

48 ☐ inny

49 1.3. Granice zaskarżenia

50 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

51 ☒ na korzyść

52 ☐ na niekorzyść

53 ☒ w całości

54 ☐ w części

55 ☐

56 co do winy

57 ☐

58 co do kary

59 ☐

60 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

61 1.3.2. Podniesione zarzuty

62 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

63 ☐

64 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

65 ☐

66 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

67 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

68 ☒

69 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

70 ☒

71 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

72 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

73 ☒

74 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

75 ☐

76 art. 439 k.p.k.

77 ☐

78 brak zarzutów

79 1.4. Wnioski

80 ☐

81 uchylenie

82 ☒

83 zmiana

84 Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

85 2.1. Ustalenie faktów

86 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

87 Lp.

88 Oskarżony

89 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

90 Dowód

91 Numer karty

92 Nie dotyczy – Sąd II instancji nie przeprowadzał postępowania dowodowego

93 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

94 Lp.

95 Oskarżony

96 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

97 Dowód

98 Numer karty

99 2.2. Ocena dowodów

100 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

101 Lp. faktu z pkt 2.1.1

102 Dowód

103 Zwięźle o powodach uznania dowodu

104 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

105 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

106 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

107 Dowód

108 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

109 STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

110 Lp.

111 Zarzut

112 Apelacja obrońcy oskarżonego M. C. (1)

113 - naruszenia przepisów procesowych, tj. art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k., art. 193§1 k.p.k. w zw. z art. 167 k.p.k. w zw. z art. 366 §1 k.p.k. ;

114 - błędu w ustaleniach faktycznych;

115 - rażącej niewspółmierności orzeczonych kar jednostkowych i kary łącznej.

116 Apelacja obrońcy oskarżonego Ł. P.

117 naruszenia przepisów procesowych, tj. art. 7 k.p.k.;

118 - błędu w ustaleniach faktycznych;

119 - rażącej niewspółmierności orzeczonej kary.

120 ☐ zasadny

121 ☐częściowo zasadny

122 ☒ niezasadny

123 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

124 Podniesione przez obrońców zarzuty nie były zasadne i tym samym nie mogły doprowadzić do oczekiwanego skutku, tj. zmiany zaskarżonego orzeczenia.

125 Obie apelacje zawierały zarzut obrazy art. 7 k.p.k. Dla przypomnienia zatem wskazać należy, iż do obrazy instytucji z art. 7 k.p.k. dochodzi wtedy, kiedy organ prowadzący postępowanie ukształtuje swe przekonanie na podstawie nie wszystkich przeprowadzonych dowodów, bądź dokona ich oceny w sposób dowolny a nie swobodny z pogwałceniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. W przedmiotowej sprawie do uchybienia tego nie doszło, wbrew twierdzeniom obrońców. Sąd sprawstwo oskarżonych ustalił częściowo na podstawie bezpośrednich dowodów, a częściowo w oparciu o dowody tzw. pośrednie. Całość zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd I instancji poddał wnikliwej analizie przez pryzmat zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, tj. zgodnie z regułami wskazanymi w przepisie art. 7 k.p.k.

126 Apelacja obrońcy oskarżonego M. C. (1).

127 W ocenie obrońcy Sąd I instancji niezasadnie uznał wyjaśnienia M. C. (1) za niewiarygodne w szczególności wobec faktu, że korespondowały one z wyjaśnieniami oskarżonego T. G. (1), które to wyjaśnienia Sąd Okręgowy uznał za wiarygodne. Zdaniem obrońcy ocena ta stała w sprzeczności z normą z art. 7 k.p.k. Pomijając natomiast wyjaśnienia T. G. (1) w części korzystnej dla oskarżonego M. C. (1), zdaniem skarżącego Sąd meriti miał się dopuścić uchybienia art. 410 k.p.k.

128 Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, jak też argumentacji przedstawionej przez Sąd I instancji w pisemnym uzasadnieniu nie dały podstaw do uznania zarzutów podniesionych przez obrońcę za słusznych. Przede wszystkim wskazać należy, iż zarówno wyjaśnienia oskarżonego M. C., jak też T. G. Sąd I instancji poddał całościowej ocenie, nie wyłączając żadnego z elementów. Sąd Okręgowy wskazał szczegółowo w pisemnym uzasadnieniu w jakiej części uznał wyjaśnienia oskarżonego M. C. za wiarygodne. Co więcej nie mogło ujść uwadze Sądu II instancji, iż wbrew twierdzeniom obrońcy – wyjaśnienia tego oskarżonego Sąd meriti uznał za wiarygodne w zakresie, w jakim korespondowały z wyjaśnieniami T. G. oraz z treścią zapisów rozmów z komunikatora jabber. Tym samym nie sposób uznać aby Sąd Okręgowy dopuścił się uchybienia instytucjom z art. 7, bądź 410 k.p.k. Wbrew także twierdzeniom obrońcy, Sad I instancji nie dopuścił się uchybienia art. 193§1 k.p.k. w zw. z art. 167 k.p.k. w zw. z art. 366 §1 k.p.k. Zauważyć bowiem należy, iż sam oskarżony przyznał, że wszedł w posiadanie dokumentów znajdujących się na koncie M. G. firmy „(...)” i opublikował je. Zatem brak było podstaw, aby Sąd I instancji powołał z urzędu wskazywany przez obrońcę w apelacji dowód z opinii biegłego informatyka. Jako konsekwencję uchybienia przepisom postępowania obrońca podnosił błąd w ustaleniach faktycznych wyrażający się w niezasadnych ustaleniach w oparciu o które przypisano oskarżonemu zarzucone mu aktem oskarżenia przestępstwa. Wobec nie podzielenia stanowiska obrońcy w zakresie podnoszonych przez niego uchybień prawa procesowego, których miałby się dopuścić Sąd I instancji, Sąd Apelacyjny w sposób oczywisty nie dopatrzył się uchybień w postaci błędów w ustaleniach faktycznych, które miałyby być następstwem naruszenia norm prawa procesowego. Skoro bowiem Sąd Okręgowy nie dopuścił się naruszenia przepisów procesowych, to dokonując w oparciu o te normy oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, które legły u podstaw odpowiedzialności karnej M. C. (1).

129 Ostatni z podniesionych przez obrońcę zarzutów odnosił się do wysokości orzeczonych kar jednostkowych oraz kary łącznej. Zdaniem skarżącego, kary te charakteryzowały się rażącą niewspółmiernością. Także ten zarzut nie był zasadny. Dla przypomnienia wskazać należy, iż kara – rażąco niewspółmierna- to taka, której wymiar niejako „bije w oczy”, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca. Co więcej podkreślenia wymaga, iż orzeczenie kary łagodnej, czy też surowej, lecz w takim wymiarze, że nie charakteryzuje się on rażącą niewspółmiernością nie może zostać skutecznie zakwestionowane w oparciu o art. 438 pkt 4 k.p.k. Dyrektywy wymiaru kary określone zostały w przepisie art. 53 k.k. i nie sposób podzielić stanowiska skarżącego, że Sąd I instancji uchybił tej normie ustalając wysokość kar jednostkowych. Przy ich wymiarze Sąd Okręgowy wziął pod uwagę fakt, że oskarżony był osobą niekaraną. Sąd Apelacyjny nie dopatrzył się także uchybienia, o którym mowa w art. 438 pkt 4 k.p.k. jeśli chodzi o wymiar kary łącznej. Tutaj wskazać należy, iż dyrektywy jej wymiaru wskazane zostały w art. 85a k.k. W ocenie Sądu II instancji także tym dyrektywom Sąd Okręgowy nie uchybił. Zgodzić należy się ze skarżącym, iż w uzasadnieniu Sąd II instancji nieprawidłowo wskazał, że oskarżony był uprzednio karany za przestępstwa podobne. Uzasadniając wymiar kar jednostkowych Sąd prawidłowo wskazywał na wcześniejszą niekaralność oskarżonego. Podnieść zatem w tym miejscu należy, iż wcześniejsza karalność oskarżonego /bądź niekaralność/ powinna mieć wpływ na wymiar kary jednostkowej. Jeżeli chodzi o wymiar kary łącznej, to zgodnie z art. 85a k.k. sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Analizując zatem wymiar orzeczonej kary łącznej przez Sąd Okręgowy przez pryzmat instytucji z art. 85a k.k., zdaniem Sądu Apelacyjnego Sąd meriti nie dopuścił się uchybień, zatem także wymiar kary łącznej, która orzeczona została wobec M. C. (1) nie charakteryzowała się rażącą niewspółmiernością.

130 Apelacja obrońcy oskarżonego Ł. P..

131 Obrońca tego oskarżonego zasadniczo zakwestionował ocenę wyjaśnień Ł. P., której dokonał Sąd I instancji twierdząc, iż doszło do uchybienia normie z art. 7 k.p.k. a to skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych poprzez uznanie oskarżonego za winnego. Skarżący nie przedstawił żadnej argumentacji, która mogłaby stanowić uzasadnienie jego stanowiska w tym przedmiocie. Jedyne uzasadnienie zarzutu, to wskazanie, iż Sąd I instancji niezasadnie uznał, że wyjaśnienia oskarżonego, który nie przyznawał się do popełnienia zarzuconego mu czynu – stanowiły przyjętą przez niego linię obrony i były niewiarygodne. Wobec tego zrzut potraktować należało jedynie jako niezasadną polemikę ze słusznym stanowiskiem Sądu Okręgowego, który podał w pisemnych motywach wyroku na jakiej podstawie uznał, że oskarżony dopuścił się zarzuconego mu czynu. Także w zakresie, w jakim obrońca zakwestionował wysokość orzeczonej wobec oskarżonego kary nie wskazał argumentacji, tj. ewentualnego naruszenia przez Sąd I instancji normy z art. 53 k.k. Także w tym zakresie zarzut apelacyjny potraktować należało jedynie jako nieuprawniona polemikę z prawidłowym i zasadnym stanowiskiem Sadu Okręgowego. Na marginesie dodać należy, iż twierdzenie obrońcy, że oskarżony nie brał bezpośredniego udziału w przestępczym procederze nie jest uprawnione. Wręcz przeciwnie, jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w zakresie czynności sprawczych przypisanego temu oskarżonemu czynu – brał on bezpośredni udział.

132 Reasumując stwierdzić należy, iż apelacje obrońców nie były zasadne.

133 Wnioski

134 o zmianę

135 ☐ zasadny

136 ☐ częściowo zasadny

137 ☒ niezasadny

138 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

139 Wobec uznania w całości zarzutów apelacyjnych za niezasadne- także wnioski uznać należało w całości za niezasadne .

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

140 1.

141 Nie wystąpiły.

142 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

143 Nie dotyczy.

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

144 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

145 1.

146 Przedmiot utrzymania w mocy

147 Wyrok w zaskarżonej części.

148 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

149 Wobec nie uwzględnienia apelacji.

150 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

151 1.

152 Przedmiot i zakres zmiany

153 Zwięźle o powodach zmiany

154 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

155 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

156 1.1.

157 Nie dotyczy

158 ☐ art. 439 k.p.k.

159 Zwięźle o powodach uchylenia

160 Nie dotyczy

161 2.1.

162 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

163 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

164 Zwięźle o powodach uchylenia

165 Nie dotyczy

166 3.1.

167 Konieczność umorzenia postępowania

168 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

169 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

170 Nie dotyczy

171 4.1.

172 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

173 Zwięźle o powodach uchylenia

174 Nie dotyczy

175 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

176 Nie dotyczy

177 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

178 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

179 Przytoczyć okoliczności

180 Brak

181 Koszty Procesu

182 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

183 Przytoczyć okoliczności

184 2.

185 zwolniono oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, wydatkami obciążając Skarb Państwa;

186 zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. M. (2) kwotę 1440 /tysiąc czterysta czterdzieści/ złotych plus VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu Ł. P. z urzędu w postępowaniu odwoławczym

PODPIS

187 Dorota Radlińska

188 Przemysław Filipkowski Adam Wrzosek

189 1.3 Granice zaskarżenia

190 Wpisać kolejny numer załącznika 1

191 Podmiot wnoszący apelację

192 Obrońca osk. M. C. (1)

193 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

194 Orzeczenie Sądu Okręgowego Warszawa- Praga w Warszawie z dnia 7.05. 2021 r., sygn. akt V K 149/19

195 1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia

196 ☒na korzyść

197 ☐na niekorzyść

198 ☒w całości

199 ☐w części

200 ☐

201 co do winy

202 ☐

203 co do kary

204 ☐

205 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

206 1.3.2 Podniesione zarzuty

207 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

208 ☐

209 art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

210 ☐

211 art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

212 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

213 ☒

214 art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

215 ☒

216 art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

217 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

218 ☒

219 art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

220 ☐

221 art. 439 k.p.k.

222 ☐

223 brak zarzutów

224 1.4. Wnioski

225 ☐

226 uchylenie

227 ☒

228 zmiana

229 Wpisać kolejny numer załącznika 2

230 Podmiot wnoszący apelację

231 Obrońca osk. Ł. P.

232 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

233 Orzeczenie Sądu Okręgowego Warszawa- Praga w Warszawie z dnia 7.05. 2021 r., sygn. akt V K 149/19

234 1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia

235 ☒na korzyść

236 ☐na niekorzyść

237 ☒w całości

238 ☐w części

239 ☐

240 co do winy

241 ☐

242 co do kary

243 ☐

244 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

245 1.3.2 Podniesione zarzuty

246 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

247 ☐

248 art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

249 ☐

250 art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

251 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

252 ☒

253 art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

254 ☒

255 art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

256 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

257 ☒

258 art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

259 ☐

260 art. 439 k.p.k.

261 ☐

262 brak zarzutów

263 1.4. Wnioski

264 ☐

265 uchylenie

266 ☒

267 zmiana