Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Art. 35

Tekst jednolity: Dz. U. z 2026 r. poz. 1315 [PDF]. Stan prawny na

Tekst na dzień 2 września 2026 r. Tekst obowiązujący

Art. 35.

1. Wydając zezwolenie, o którym mowa w art. 34 ust. 1, właściwy miejscowo regionalny dyrektor ochrony środowiska, a na obszarach morskich – dyrektor właściwego urzędu morskiego, w porozumieniu z zarządcą terenu, stosownie do skali i rodzaju negatywnego oddziaływania na cele ochrony obszaru Natura 2000, ustala zakres, miejsce, termin i sposób wykonania kompensacji przyrodniczej, zobowiązując do jej wykonania niepóźniej niż w terminie rozpoczęcia działań powodujących negatywne oddziaływanie.

2. Koszty kompensacji przyrodniczej ponosi podmiot realizujący plan lub przedsięwzięcie.

2a. Za utrzymanie siedlisk przyrodniczych, siedlisk roślin i zwierząt, utworzonych w ramach kompensacji przyrodniczej, jak również za monitorowanie ich stanu odpowiada:

1) sprawujący nadzór nad obszarem Natura 2000, na terenie którego została wykonana kompensacja;

2) regionalny dyrektor ochrony środowiska na terenie znajdującym się poza obszarem Natura 2000.

3. Regionalny dyrektor ochrony środowiska lub dyrektor urzędu morskiego nadzoruje wykonanie kompensacji przyrodniczej.

4. Regionalny dyrektor ochrony środowiska lub dyrektor urzędu morskiego składa informacje Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska o:

1) ustalonym zakresie kompensacji przyrodniczej, o której mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia wydania zezwolenia, o którym mowa w art. 34 ust. 1, na realizację działań mogących znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000;

2) wykonanej kompensacji przyrodniczej w terminie 30 dni od dnia zakończenia realizacji działań kompensacyjnych.

5. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska składa informacje, o których mowa w ust. 4, ministrowi właściwemu do spraw środowiska.

6. Minister właściwy do spraw środowiska informuje Komisję Europejską o ustalonym zakresie kompensacji przyrodniczej przed jej wdrożeniem oraz przed realizacją planu lub działania.

7. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby i formy składania informacji, o których mowa w ust. 4, kierując się koniecznością ochrony siedlisk przyrodniczych oraz gatunków roślin i zwierząt i ich siedlisk.

Pokaż w całym akcie

Otwórz w aplikacji

Orzecznictwo

  1. Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z , II OSK 346/17

    …decyzji zwalniającej spod zakazów. Źródłem tego interesu jest powołana wyżej norma art. 140 k.c, stosowana w powiązaniu z 4 ust. 1 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 oraz pkt 2a i pkt 4 ustawy o lasach. Równocześnie należy z całą mocą podkreślić, że nie chodzi tu o skuteczne wobec Regionalnego…

  2. Naczelny Sąd Administracyjny, wyrok z , II OSK 1426/14

    …materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy z powodu nieprawidłowego zastosowania przez właściwe organy przepisów art. 28, art. 30, art. 35 jest art. 35a, art. 36 i art. 37 u.o.p. zamiast zastosowania przepisów art. 6 ust. 1–4 dyrektywy habitatowej. Sąd I instancji dokonując kontroli…

  3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, wyrok z , II SA/Po 344/12
  4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, wyrok z , II SA/Po 472/09

    …chronionych tym przepisem. Co za tym idzie, że zaktualizował się po stronie organu obowiązek wdrożenia procedury z art. 34 ust. 1 i 2 oraz art. 35 i art. 35a przywołanej ustawy. Powyższe sformułowanie raportu, które przy tym nie zostało przez organ wydający decyzję środowiskową pominięte,…

  5. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, wyrok z , II SA/Łd 224/08

Na górze są uchwały i orzeczenia najważniejszych sądów, które rozstrzygają o tym przepisie, a dalej orzeczenia najczęściej powoływane przez inne sądy.

Wszystkie orzeczenia przy art. 35 (5)

Historia zmian

Zmiany od 14 kwietnia 2026 r.

  1. : zmiana brzmienia tekst z tego dnia