Uzasadnienie orzeczenia Sądu Rejonowego w Słupcy z dnia 22 lipca 2026 r., I C 109/26

uzasadnienie orzeczenia Sądu Rejonowego w Słupcy z dnia 22 lipca 2026 r., I C 109/26

Tekst

1 Sygn. akt I C 109/26

Uzasadnienie

2 Powód (...) Szkody spółka z o.o. w B. wystąpił przeciwko (...) S.A. w B. z powództwem o zapłatę kwoty 1 253,12 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 15.03.2024 r. do dnia zapłaty, a nadto o zasądzenie kosztów procesu.

3 W uzasadnieniu pozwu powód podniósł, iż w dniu 15.01.2024 r. doszło do zdarzenia, w wyniku którego uszkodzeniu uległ samochód będący własnością M. i E. A.. Winnym był kierowca ubezpieczony z tytułu odpowiedzialności cywilnej u strony pozwanej. Strona pozwana ponosiła odpowiedzialność wobec poszkodowanego z tytułu umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych. W związku z powstałą szkodą poszkodowany zmuszony był do poniesienia kosztów holowania. Strona pozwana wypłaciła poszkodowanemu jedynie część należnej kwoty odszkodowania, stąd konieczne było wystąpienie na drogę sądową.

4 Strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości.

5 W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew zakwestionowała roszczenie powoda podnosząc, iż wypłaciła już należne odszkodowanie stronie powodowej. Pozwany wniósł także o zasądzenie kosztów procesu.

6 Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

7 W dniu 15.01.2024 r. doszło do kolizji drogowej, w której został uszkodzony pojazd poszkodowanych M. i E. A. marki Ł. (...) o nr rej. (...). Odpowiedzialność za to zdarzenie ponosił kierujący pojazdem ubezpieczonym w zakresie odpowiedzialności cywilnej u pozwanego.

8 Uszkodzenia powstałe w wyniku kolizji uniemożliwiały poruszanie się pojazdem, wobec czego poszkodowani zlecili powodowi holowanie pojazdu z miejsca zdarzenia na parking zakładu naprawczego. Z tytułu holowania pojazdu powód wystawił poszkodowanym fakturę na kwotę 1 895,68 zł brutto. Do faktury została dołączona specyfikacja w jaki sposób została rozliczona kwota wskazana w fakturze.

9 ( dowód: dokumenty z akt sprawy, dokumenty w aktach szkody )

10 Poszkodowani zawarli z powodem umowę cesji wierzytelności z tytułu szkody w pojeździe w zakresie kosztów holowania pojazdu.

11 ( dowód: umowa cesji )

12 Decyzją z dnia 14.03.2024 r. pozwany przyznał poszkodowanemu odszkodowanie w kwocie 642,56 zł, tytułem kosztów holowania pojazdu.

13 ( dowód: decyzja z dnia 14.03.2024 r. )

14 Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów dołączonych do akt sprawy, akt szkody.

15 Sąd oceniając dowody wynikające z dokumentów ujawnionych i przeprowadzonych na rozprawie stwierdził, że dowody te nie były przez strony kwestionowane. Również Sąd nie miał podstaw aby czynić to z urzędu, w toku postępowania nie zaszły bowiem żadne okoliczności mogące ujemnie wpłynąć na ocenę dowodową tych dokumentów. Dlatego też, nie mając podstaw do odmówienia wiarygodności tym dowodom, ich autentyczności i prawdziwości treści w nich zawartych, Sąd dał im wiarę.

16 Należy również podkreślić, iż samo twierdzenie strony nie jest dowodem, a twierdzenie dotyczące istotnej dla sprawy okoliczności powinno być udowodnione przez stronę to twierdzenie zgłaszającą ( por. wyrok SN z 22.11.2001 r. I PKN 660/00,Wokanda 2002/7-8/44 ). Dotyczy to zwłaszcza sytuacji gdy każda ze stron jest reprezentowana przez fachowego pełnomocnika. Nie jest w takiej sytuacji obowiązkiem Sądu dopuszczanie dowodów z urzędu, aby zastąpić bierność strony. Prowadzenie w takiej sytuacji postępowania z urzędu w istocie rzeczy stanowi faworyzowanie jednej ze stron kosztem drugiej do czego obowiązujące przepisy nie stwarzają żadnych podstaw. Działanie sądu z urzędu może, bowiem prowadzić do naruszenia prawa do bezstronnego sądu i odpowiadającego mu obowiązku przestrzegania zasady równego traktowania stron ( por. wyrok SN z 12.12.2000 r., V CKN 175/00, OSP 2001/7-8/116 z glosą aprobującą C. (...) 2001/7-8/116, uchwała składu 7 sędziów SN z 19.05.2000 r. III CZP 4/00, OSNC 2000/11/195 ). Postępowanie cywilne jest bowiem postępowaniem kontradyktoryjnym, gdzie aktywność dowodowa obciąża strony procesu. Wszelkie działania Sądu z urzędu mogłyby być poczytane jako naruszające zasadę równych praw stron gdyż w istocie rzeczy prowadziłyby do faworyzowania jednej ze stron procesu na niekorzyść drugiej. W tej kwestii należy wskazać, na art. 3 k.p.c. czy art. 232 k.p.c. Możliwość podejmowania inicjatywny dowodowej przez sąd może mieć jedynie charakter wyjątkowy w sytuacji rażącej nierównowagi procesowej stron, gdy dany dowód jest niezbędny do rozstrzygnięcia, a strona sama z przyczyn wewnętrznych nie jest w stanie przejawiać inicjatywy dowodowej. Z taką sytuacją zdaniem Sądu nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Każda ze stron jest reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, który ma świadomość praw i obowiązków oraz konsekwencji swych działań czy zaniechań. Należy podkreślić, iż obowiązek wynikający z art. 6 k.c. w procesie jest realizowany poprzez zgłaszanie stosownych wniosków dowodowych celem udowodnienia okoliczności, na które powołuję się strona procesu. Stosownie do art. 232 k.p.c. strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Ewentualne ujemne skutki nieprzedstawienia dowodu obciążają stronę, która nie dopełniła ciążącego na niej obowiązku ( por. wyrok SN z 15.07.1999 r. I CKN 415/99LEX 83805 ).

17 Należy także podkreślić, iż strona pozwana nie zaprzeczyła skutecznie, aby stawka najmu pojazdu zastępczego przyjęta przez powoda nie mieściła się w ramach stawek rynkowych. Przedłożone dokumenty, w tym akta szkody nie wskazują, iż przyjęta przez powoda stawka najmu nie mieści się w granicach wytyczonych przez rynek. W konsekwencji nie może być uznana za wygórowaną. Należy podkreślić, iż po stronie pozwanej nie było przeprowadzonej analizy odnoszącej się do stawek najmu rzeczywiście funkcjonujących na rynku. Jest faktem notoryjnym, iż stawki wskazane przez firmy współpracujące z zakładami ubezpieczeń odbiegają od stawek rynkowych. Wynika to z siły i pozycji zakładu ubezpieczeń, który z jednej strony „narzuca swoje stawki”, a z drugiej strony z postawy tych firm akceptujących takie kwoty z uwagi na znaczna ilość zleceń. Tym samym firmy współpracujące akceptują stawki niższe minimalizując zysk indywidualny uznając, iż z uwagi na liczbę zleceń zysk w wymiarze globalnym zrekompensuje wspomniana liczba zleceń. Analogicznie mamy ustalane stawki w zakresie kosztów naprawy pojazdów ( pomiędzy zakładami ubezpieczeń a firmami współpracującymi ), które jak wynika z wiedzy sądu odbiegają od stawek rynkowych.

18 Kwestią istotną z punktu widzenia przedmiotu rozstrzygnięcia było w przedmiotowej sprawie ustalenie prawa poszkodowanego do skorzystania z oferty podmiotu innego niż współpracującego z pozwanym.

19 Obowiązkiem pozwanej było wykazanie, iż oferowała poszkodowanemu możliwość holowania pojazdu w czasie i miejscu adekwatnym do potrzeb poszkodowanego za cenę niższą niż poniesiona. Należy podkreślić, iż poszkodowany nie ma bezwzględnego obowiązku skorzystania z oferty zakładu ubezpieczeń lecz powinien taką ofertę rozważyć jeżeli zostanie mu zaoferowana w odpowiednim czasie i miejscu przy uwzględnieniu potrzeb poszkodowanego. W tym aspekcie należy wskazać, iż w toku procesu obowiązkiem wykazania tejże okoliczności spoczywa na stronie pozwanej. Tym samym to pozwany powinien wykazać, iż przy kontakcie z poszkodowanym zaoferowano mu korzystniejsze niż powszechnie funkcjonujące na rynku ceny, a poszkodowany w sposób irracjonalny z tej usługi nie skorzystał. Konsekwentnie nie będzie spełniało kryteriów wskazanych przez sąd wskazanie post factum, iż pozwany był gotów wykonać daną usługę holowania za cenę niższa. Sama teoretyczna możliwość wykonania holowania nie jest bowiem wystarczająca, decyduje fakt czy w tym konkretnym przypadku strona poszkodowana taką ofertę od pozwanego realnie otrzymała w rozsądnym terminie i dlaczego z niej nie skorzystała. Nie jest wystarczające wykazanie na etapie sądowym, iż pozwany ma taką teoretyczną możliwość cenową lecz konieczne jest udowodnienie, iż stosowną ofertę wiążąco złożył poszkodowanemu i był gotów ją wykonać. Należy na marginesie podkreślić, iż treść odpowiedzi na pozew nie wskazuje aby strona pozwana kwestionowała rynkowość cen przyjętych w specyfikacji powoda, a tylko wówczas ewentualnie aktualizowałby się wniosek złożony przez stronę powodową o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego. Strona powodowa wnioskowała o taki dowód jedynie na wypadek kwestionowania „rynkowości” kwot wskazanych w fakturze. W tym aspekcie należy wskazać, iż przedmiotowe postępowanie toczy się w postępowaniu uproszczonym, co oznacza pewien rygoryzm wynikający z przepisów k.p.c. w tym w zakresie dopuszczania dowodu z opinii biegłego. Taki dowód mógłby zostać dopuszczony tylko wyjątkowo ( art. 505⁷ § 2 k.p.c. stanowi, iż opinii biegłego nie zasięga się, jeżeli jej przewidywany koszt miałby przekroczyć wartość przedmiotu sporu, chyba że uzasadniają to wyjątkowe okoliczności ). Zdaniem sądu w okolicznościach przedmiotowej sprawy brak racjonalnych powodów do jego dopuszczenia. Przede wszystkim strona pozwana nie zakwestionowała rynkowości stawek, co już a priori czyni taki warunkowy wniosek dowodowy nie zasadnym bez potrzeby wydawania przez sąd odrębnego postanowienia ( wniosek warunkowy ). Gdyby nawet uznać, iż taki wniosek został skutecznie złożony ( realizacja warunku ) to zdaniem sądu z przyczyn powołanych we wskazanym wyżej przepisie jest nieracjonalny. Należy bowiem pamiętać, iż koszty opinii biegłego w tego typu sprawie w sposób ewidentny przekroczyłyby wartość przedmiotu sporu. Równocześnie sąd ma świadomość, iż sporządzenie opinii w tego typu sprawach polega na zweryfikowaniu ofert rynkowych, powszechnie dostępnych na podstawie danych internetowych i wskazanie, iż stawki rynkowe to stawki od kwoty najniższej do kwoty najwyższej z funkcjonujących na rynku lokalnym. W tym aspekcie wystarczy konstatacja, iż sąd dokonał własnej analizy na podstawie danych dostępnych powszechnie w internecie i nie zauważa aby kwota żądana od powoda drastycznie odbiegała od cen rynkowych. Kwota ta mieści się w granicach wytyczonych przez rynek kształtowany popytem i podażą oraz realnością kosztów z tym związanych, z uwzględnieniem potrzeby zysku firm oferujących dane świadczenie.

20 Sąd zważył, co następuje:

21 Roszczenie strony powodowej jest słuszne co do zasady jak i co do wysokości i jako takie w całości zasługuje na uwzględnienie.

22 W niniejszej sprawie stan faktyczny był w zasadzie bezsporny między stronami. Zakres sporu wyznacza odpowiedź na pozew strony pozwanej. Należy uznać, iż strona pozwana reprezentowana przez fachowego pełnomocnika formułując w sposób konkretny odpowiedź na pozew wyznacza zakres sporu. Nieracjonalne byłoby uznanie, iż nie kwestionując w odpowiedzi na pozew pewnych okoliczności może na późniejszym etapie postępowania okoliczności te dezawuować. Prowadziłoby to do nieuzasadnionego przedłużenia postępowania oraz naruszało te przepisy, które nakładają obowiązek powoływania wszystkich zarzutów pod rygorem utraty prawa do ich powoływania na dalszym etapie postępowania ( tak zarządzenie przewodniczącego z dnia 23.04.2026 r. – k.19 ).

23 Wobec powyższego nie zachodzi potrzeba analizowania podstawy prawnej roszczenia, a wystarczająca jest konkluzja, iż podstawę roszczenia stanowi przepis art. 435 k.c. w zw. z art. 436 k.c. oraz umowa OC i przepisy kodeksu cywilnego dotyczące umowy ubezpieczenia.

24 Podkreślenia wymaga, iż do rozstrzygnięcia o odszkodowaniu ubezpieczeniowym przy ubezpieczeniu OC koniecznym jest sięgnięcie do ogólnych reguł k.c. odnoszących się do zakresu odszkodowania, w szczególności do przepisu art. 361 § 1 i 2 k.c. Zgodnie z art. 361 § 1 k.c. zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. W art. 361 § 2 k.c. wskazano, iż w powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.

25 Artykuł 361 k.c. wprowadza zasadę pełnego odszkodowania; jednocześnie należy z niego wyprowadzać zakaz przyznawania odszkodowania przewyższającego wysokość faktycznie poniesionej szkody (por. wyrok SN z dnia 16 maja 2002r., V CKN 1273/00, Legalis nr 315880; uchwała SN z dnia 15 listopada 2001r., III CZP 68/01, Legalis nr 51112). Podstawową funkcją odszkodowania jest zatem pełna kompensacja poniesionej przez poszkodowanego szkody – nie może być ono wyższe ani niższe od szkody poniesionej przez poszkodowanego (wyrok SN z dnia 16 maja 2002r., V CKN 1273/00, Legalis nr 315880). Oceny, czy poniesienie określonych kosztów mieści się w ramach szkody i normalnego związku przyczynowego, jak podkreślał Sąd Najwyższy, należy dokonywać na podstawie indywidualnej sytuacji poszkodowanego i konkretnych okoliczności sprawy (por. uzasadnienie wyroku SN z dnia 16 maja 2002r., V CKN 1273/00, Legalis nr 315880).

26 W pierwszej kolejności wskazać należy, iż w niniejszej sprawie nie budziła wątpliwości sama konieczność holowania pojazdu. Jak wynika z materiału dowodowego czy akt szkody, po zdarzeniu pojazd wymagał naprawy w tym odholowania do zakładu naprawczego. Akta szkody wskazują, iż pojazd został doholowany do tego zakładu naprawczego, który dokonał jego naprawy. Tym samym sam fakt holowania i miejsce przeznaczenia nie mogą być kwestionowane albowiem mają charakter obiektywny. Zarzut strony pozwanej, iż był holowany przez inny podmiot niż strona powodowa nie został w żaden sposób udowodniony albowiem pomimo wniosku dowodowego strony pozwanej, zrealizowanego przez sąd, żaden podmiot trzeci, enumeratywnie wskazany przez pozwanego, usługi tej nie wykonał ( vide treść pism ). W konsekwencji należało skupić się jedynie na kwestii, czy strona pozwana skutecznie zaoferowała poszkodowanemu możliwość holowania pojazdu, a poszkodowany z usługi tej nie skorzystał. W tym aspekcie po stronie pozwanej brak jakiejkolwiek aktywności dowodowej, co każe a priori uznać zarzuty te za niezasadne. Rzeczą strony pozwanej było ewentualnie wykazanie, iż poszkodowanemu zaoferowano taką usługę w racjonalnym czasie, a poszkodowany z jej irracjonalnie nie skorzystał. Mogło to nastąpić przede wszystkim przez złożenie stosownych wniosków dowodowych, choćby w postaci zeznań poszkodowanego, względnie nagrania rozmowy z poszkodowanym jeżeli miała miejsce , wydruków e-maili lub innej formy korespondencji, z której wynikałoby, iż taka oferta została złożona. Należy podkreślić, iż rola pełnomocnika strony pozwanej jest tutaj decydująca, lecz niestety ograniczona przez uprzednią aktywność odpowiednich pracowników strony pozwanej. Pełnomocnik strony pozwanej dysponuje bowiem jedynie takim materiałem jaki zostanie mu przekazany, a uprzednio zgromadzony przez innych pracowników pozwanego – tych odpowiedzialnych za przebieg procesu odszkodowawczego. Tym samym skoro pracownicy pozwanego na etapie wcześniejszym nie podjęli żadnych adekwatnych działań w tej kwestii to i pełnomocnik strony pozwanej nie był w stanie zaoferować żadnych dowodów, które pozwalały wykazać, iż poszkodowanemu złożono ofertę holowania pojazdu.

27 Zdaniem Sądu w świetle poczynionych ustaleń faktycznych poszkodowany miał prawo do skorzystania z usługi firmy oferującej holowanie pojazdu na zasadach wskazanych w fakturze załączonej do pozwu.

28 W tym miejscu należy co do zasady wyjaśnić, iż poszkodowany ma obowiązek minimalizacji szkody, co w tym wypadku oznacza rozsądny ekonomicznie wybór oferty w zakresie kosztów holowania, nie musi to być jednak oferta najkorzystniejsza ze wszystkich dostępnych na lokalnym rynku. Nie można jednak tracić z pola widzenia zasady, zgodnie z którą szkoda nie powinna być źródłem wzbogacenia, zaś obowiązkiem poszkodowanego jest dążenie do ograniczenia rozmiarów szkody. U. granicę obowiązku jej naprawienia w rozważanym przypadku wyznaczała stawka rynkowa. W wyniku naprawy szkody przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej nie może dojść do bezpodstawnego wzbogacenia kosztem pozwanego. Taką postawę poszkodowanego niewątpliwie ocenić należy w kategoriach naruszenia obowiązku współpracy z dłużnikiem, o którym mowa w art. 354 § 2 k.c., jak również powinności minimalizacji szkody, nałożonej na mocy art. 826 § 1 k.c.

29 Strona pozwana nie wykazała jednak, iż stawka wskazana w fakturze odbiega od stawek rynkowych czy jest nieracjonalna. Nie wykazała także, iż oferowała możliwość holowania pojazdu do miejsca wskazanego przez poszkodowanego w czasie odpowiednim.

30 Należy podkreślić, iż w orzecznictwie sądów powszechnych przyjmuje się, iż to zakład ubezpieczeń powinien przedstawić poszkodowanemu realną propozycję która uwzględni potrzeby poszkodowanego. Jedynie propozycja spełniająca przedmiotowe kryteria może uzasadniać odmowę pokrycia tej części kosztów holowania, która wykracza ponad koszt holowania rzeczywiście i realnie zaoferowany jeżeli poszkodowany znalazł ofertę we własnym zakresie. W tej konkretnej sprawie brak stosownych dowodów po stronie pozwanej.

31 Zdaniem sądu orzekającego zakład ubezpieczeń nie może ograniczyć się do ogólnego przekazania informacji w odpowiedzi na pozew. Orzecznictwo sądów powszechnych co do zasady wymaga, aby ubezpieczyciel z własnej inicjatywy przekazał poszkodowanemu pełne, szczegółowe i kompletne dane, uważając, że poszkodowany ma obowiązek zareagować dopiero na tak szczegółową propozycję ( tak wyrok SO w Łodzi z dnia 28.12.2020 r. (sygn. XII Ga 1268/20); wyrok SR E.-Centrum w Szczecinie z dnia 26.11.2019 r. (sygn. XI GC 2009/18); wyrok SO w Częstochowie z dnia 15.05.2018 r. (sygn. V Ga 52/18); wyrok SR w Bydgoszczy z dnia 30.01.2019 r. (sygn. VIII GC 3330/18); wyrok SR w Krośnie z dnia 13.11.2018 r. (sygn. I C 1501/18); wyrok SO w Łodzi z dnia 02.10.2017 r. (sygn. XIII Ga 603/17) ). Nie można też wykluczyć sytuacji gdy zakład ubezpieczeń przedstawi poszkodowanemu podstawowe informacje, a to poszkodowany we własnym zakresie uzyska od zakładu ubezpieczeń bardziej szczegółowe dane takie jakie są mu niezbędne do podjęcia decyzji. W tej konkretnej sprawie brak jednak po stronie zakładu ubezpieczeń odpowiednich dowodów na okoliczności z których stara się wywieźć korzystne skutki prawne.

32 W konsekwencji w toku postępowania przed sądem zakład ubezpieczeń powinien być w stanie wykazać, że realnie zaoferował poszkodowanemu adekwatną do okoliczności ofertę, a poszkodowany niezasadnie z niej nie skorzystał. Należy jednak uznać, iż taka wiedza musi przez zakład zostać odpowiednio uzewnętrzniona. W sytuacji bowiem przekazania ogólnikowej informacji niemożliwej praktycznie do zweryfikowania poszkodowany może ( i ma prawo ) uznać, iż oferta ta, z uwagi na jej niekompletność, nie jest możliwa do weryfikacji, co w praktyce na etapie decyzyjnym każe wątpić w jej racjonalność i ekwiwalentność w stopniu uzasadniającym skorzystanie z propozycji zakładu ubezpieczeń.

33 Tym samym zakład ubezpieczeń powinien wskazać nie tylko potencjalne zakłady współpracujące ale też umożliwić lub samemu przedstawić konkretne warunki jakie obowiązują w ramach współpracy i wiążąco zaoferować realizację zlecenia. Nie jest to niczym trudnym dla zakładu ubezpieczeń.

34 Należy przypomnieć, że stawki, które zakłady ubezpieczeń prezentują w swoich propozycjach mogą być niższe niż stawki rynkowe albowiem zakłady ubezpieczeń mogą wynegocjować znacznie korzystniejsze stawki niż oferowane klientom detalicznym. Poszkodowany nie będzie w stanie znaleźć na rynku pojazdu w równie atrakcyjnej cenie.

35 Nie istnieje jednak zamknięty zbiór przyczyn, które w każdej sprawie uzasadniałyby odmowę skorzystania z propozycji zakładu, ani też katalog przyczyn, które w każdych warunkach nie mogłyby uzasadnić takiej odmowy.

36 Obowiązek wykazania okoliczności korzystnych dla zakładu ubezpieczeń spoczywa na samym zakładzie ubezpieczeń. Podkreślenia bowiem wymaga, że zgodnie z treścią art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na stronie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Uwzględniając, zatem treść art. 6 k.c., trzeba stwierdzić, że to na stronie pozwanej spoczywał obowiązek udowodnienia tych faktów.

37 W konsekwencji niewątpliwie poszkodowanym – w świetle aktualnego orzecznictwa sądowego – należy się zwrot kosztów holowania uszkodzonego w wyniku zdarzenia pojazdu. Poszkodowani nie mieli innej możliwości odprowadzenia pojazdu w bezpieczne miejsce i nie mieli powodu aby ponosić niezasadny wydatek. Jednocześnie tym okolicznościom pozwany skutecznie nie przeczył – nie przedstawił bowiem dowodów, które podważyłyby zasadność roszczenia.

38 O odsetkach Sąd orzekł na podstawie art. 481 k.c.

39 O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. zasądzając od pozwanego na rzecz powoda kwotę 297 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Powód poniósł koszty wynagrodzenia pełnomocnika ( 180 zł ), koszty opłaty od pełnomocnictwa ( 17 zł ), koszty opłaty od pozwu ( 100 zł ). Razem daję to kwotę 297 zł.

40 Sędzia Piotr Kuś