Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 6 marca 2023 r., VI Ka 249/22
uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 6 marca 2023 r., VI Ka 249/22
Tekst
1 Warszawa, dnia 10 lutego 2023 r.
2 Sygn. akt VI Ka 249/22
3 1.
4 2.WYROK
5 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
6 3.Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
7 Przewodniczący:SSO Jacek Matusik
8 protokolant: protokolant sądowy – stażysta N. S.
9 4.przy udziale prokuratora Marka Traczyka
10 po rozpoznaniu dnia 10 lutego 2023 r.
11 5.sprawy S. R. syna J. i D., ur. (...) w W.
12 6.oskarżonego o przestępstwo z art. 278 § 1 kk
13 7.na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
14 8.od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie
15 9.z dnia 15 grudnia 2021 r. sygn. akt III K 724/20
16 11.uchyla zaskarżony wyrok; sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie.
Uzasadnienie
17 Formularz UK 2
18 Sygnatura akt
19 VI Ka 249/22
20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
21 1
22 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA
23 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
24 Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 15 grudnia 2021 roku, sygn. akt III K 724/20.
25 1.2. Podmiot wnoszący apelację
26 ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
27 ☐ oskarżyciel posiłkowy
28 ☐ oskarżyciel prywatny
29 ☐ obrońca
30 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
31 ☐ inny
32 1.3. Granice zaskarżenia
33 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
34 ☐ na korzyść
35 ☒ na niekorzyść
36 ☐ w całości
37 ☒ w części
38 ☐
39 co do winy
40 ☐
41 co do kary
42 ☒
43 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
44 1.1.2. Podniesione zarzuty
45 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
46 ☐
47 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
48 ☐
49 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
50 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
51 ☐
52 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
53 ☒
54 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
55 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
56 ☐
57 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
58 ☐
60 ☐
61 brak zarzutów
62 1.4. Wnioski
63 ☐
64 uchylenie
65 ☒
66 zmiana
67 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami
68 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
69 1.5. Ustalenie faktów
70 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione
71 Lp.
72 Oskarżony
73 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
74 Dowód
75 Numer karty
76 2.1.1.1.
77 S. R.
78 Stan majątkowy
79 Informacja e-puap
80 k.92
81 2.1.1.2.
82 S. R.
83 Wielokrotnie karany
84 Dane o karalności z systemu K.
85 k.94-95
86 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione
87 Lp.
88 Oskarżony
89 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
90 Dowód
91 Numer karty
92 2.1.2.1.
93 1.6. Ocena dowodów
94 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
95 Lp. faktu z pkt 2.1.1
96 Dowód
97 Zwięźle o powodach uznania dowodu
98 2.1.1.1.
99 Informacja e-puap
100 Informacje ze wskazanego dokumentu nie budzą wątpliwości i należy uznać je za udowodnione.
101 2.1.1.2.
102 Dane o karalności z systemu K.
103 Informacje ze wskazanego dokumentu nie budzą wątpliwości i należy uznać je za udowodnione.
104 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
105 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
106 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
107 Dowód
108 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
109 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
110 Lp.
111 Zarzut
112 3.1.
113 Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że mienie w postaci: pieniędzy w kwocie 8.700 zł, laptopa marki K., telefonu komórkowego marki S., klucza do drzwi wejściowych, tj. rzeczy o łącznej wartości 9.600 zł, należały do pokrzywdzonej E. G., podczas gdy z materiałów zgromadzonych w niniejszym postępowaniu wynika, że stanowiły wspólną własność pokrzywdzonych E. G. oraz J. G..
114 ☐ zasadny
115 ☒ częściowo zasadny
116 ☐ niezasadny
117 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
118 Odniesienie się do zarzutu zgłoszonego w apelacji jest bezprzedmiotowe z uwagi na stwierdzenie uchybienia które podlegało uwzględnieniu z urzędu i skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku, natomiast kwestia ta wymaga rzetelnego ustalenia i rozważenia przy ponownym rozpoznaniu sprawy.
119 Wniosek
120 Zmiana zaskarżonego wyroku w zakresie punktu 3, tj. rozstrzygnięcia w przedmiocie środka kompensacyjnego w postaci obowiązku naprawienia w całości szkody poprzez orzeczenie wobec oskarżonego S. R. na podstawie art. 46 § 1 k.k. obowiązku naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem i zapłatę solidarnie na rzecz E. G. oraz J. G. kwoty. 9.600 zł.
121 ☐ zasadny
122 ☐ częściowo zasadny
123 ☒ niezasadny
124 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
125 Jak wyżej.
126 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
127 4.1.
128 Rażące naruszenie prawa procesowego – prawa oskarżonego do obrony (art. 6 k.p.k.).
129 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
130 Utrzymanie wyroku sądu I instancji byłoby rażąco niesprawiedliwe (art. 440 k.p.k.), z uwagi na niezapewnienie oskarżonemu prawa do obrony.
131 Prawo do obrony, które posiada oskarżony, jest jednym z fundamentalnych praw człowieka. Zostało ono wprost uregulowane w Konstytucji RP oraz w kodeksie postępowania karnego, stając się naczelną zasadą procesu. Realizując prawo do obrony oskarżony posiada m.in. uprawnienie do udziału w rozprawach. W niniejszej sprawie, w postępowaniu przed sądem I instancji na rozprawie głównej uznano, że oskarżony został prawidłowo powiadomiony o jej terminie poprzez podwójną awizację na wskazany przez niego w postępowaniu przygotowawczym adres korespondencyjny. Jak wynika z protokołu przesłuchania podejrzanego z dnia 3 lipca 2020 r., oskarżony podał adres dla doręczeń: ul. (...) w W. oraz tożsamy adres zamieszkania (k.37). Adres ten został następnie dołączony do aktu oskarżenia jako załącznik. Uwadze Sądu Rejonowego umknęło jednak, że w protokole zatrzymania oskarżonego w dniu 3 lipca 2020 roku (k. 29) wskazano, iż jest on poszukiwany listem gończym celem odbycia kary oraz wystawiono wobec niego dwa nakazy doprowadzenia celem odbycia kar pozbawienia wolności. Owszem w protokole przesłuchania oskarżony podał wskazany wyżej adres korespondencyjny, jednakże mając na uwadze informacje o których mowa powyżej oraz datę przyjęcia oskarżonego do AŚ W.-G. na podstawie danych z systemu NOE-SAD (k. 87), oczywistym jest iż po wykonaniu z nim wymaganych czynności procesowych nie został on zwolniony, a niezwłocznie przetransportowany do tej jednostki penitencjarnej. Nie ulega zatem wątpliwości, że sąd I instancji miał możliwość skutecznego doręczenia zawiadomienia o terminie rozprawy, skoro w aktach sprawy znajdowały się informacje wskazujące na fakt, iż po wykonaniu czynności procesowych z oskarżonym zostanie on przekazany do zakładu karnego celem odbycia kar pozbawienia wolności. W zaistniałej sytuacji Sąd Rejonowy winien ustalić w którym konkretnie zakładzie karnym oskarżony aktualnie przebywa, a następnie prawidłowo zawiadomić go o terminie rozprawy, zwłaszcza że czynność ta – poprzez sprawdzenie w systemie NOE-SAD – nie spowodowałaby nadmiernych trudności. Sąd Okręgowy pamięta oczywiście, że oskarżony/podejrzany ma obowiązek informować organy procesowe o zmianie miejsca pobytu (w tym związane z pozbawieniem go wolności) jednakże w realiach niniejszej sprawy trudno uznać, że zachowanie oskarżonego było zawinione. Pamiętać bowiem należy, że do zakładu karnego został on przetransportowany przez funkcjonariuszy Policji, który to organ prowadził czynności z jego udziałem w niniejszej sprawie. Tym samym oskarżony (wtedy jeszcze podejrzany) słusznie domniemywał, że nie musi informować tego organu o zmianie miejsca pobytu, skro sam organ przetransportował go do jednostki penitencjarnej. W związku z tym rażącym błędem było wskazanie w akcie oskarżenia, że oskarżony przebywa pod adresem zamieszkania, chociaż jego autor miał pełną świadomość, że jest inaczej. Błąd ten powielił później Sąd Rejonowy nie dostrzegając wskazanych wyżej okoliczności i wysyłając zawiadomienia dla oskarżonego na jego adres zamieszkania na wolności.
132 Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego, chociaż oskarżony ma prawo, a nie obowiązek brania udziału w rozprawie (art. 374 k.p.k.), to, aby móc to prawo zrealizować, musi być prawidłowo zawiadomiony o jej terminie i miejscu (art. 117 § 1 k.p.k.) ( zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2020 r., sygn. IV KK 481/20, LEX nr 3096719). Ponadto, można prowadzić rozprawę pod nieobecność oskarżonego, którego udział w rozprawie nie jest obowiązkowy tylko wówczas, gdy został on prawidłowo zawiadomiony o jej czasie i miejscu. Nieprawidłowe powiadomienie jest z kolei równoznaczne z niepowiadomieniem o terminie rozprawy i w rezultacie zawsze rodzi konieczność zaniechania jej przeprowadzenia ( zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2020 r., sygn. IV KK 283/20, LEX nr 3145225).
133 Mając na uwadze wyżej przytoczone okoliczności, w toku rozprawy głównej przed sądem I instancji nie istniały warunki do jej prowadzenia pod nieobecność oskarżonego, albowiem wezwanie na rozprawę główną przed sądem I instancji wyznaczoną na dzień 15 grudnia 2021 r. zostało błędnie wysłane na adres zamieszkania, nie zaś na adres zakładu karnego w którym aktualnie przebywał oskarżony, co w konsekwencji doprowadziło do uniemożliwienia oskarżonemu realizacji przysługującego mu prawa do obrony. Uchybienie Sądu skutkujące rozpoznaniem sprawy pod nieobecność oskarżonego, który nie został należycie zawiadomiony o terminie rozprawy, doprowadziło więc do rażącego naruszenia jego uprawnień procesowych i uniemożliwiło mu podjęcie osobistej obrony. Tym samym stwierdzić należy, iż całe postępowanie dowodowe przeprowadzone przed Sądem I instancji dotknięte jest istotną wadą, w związku z czym wymaga ono przeprowadzenia go na nowo w całości. Okoliczność ta zgodnie z art. 437 § 2 k.p.k. skutkuje zaś koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
134 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
135 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
136 5.1.1.
137 Przedmiot utrzymania w mocy
138 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
139 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
140 5.2.1.
141 Przedmiot i zakres zmiany
142 Zwięźle o powodach zmiany
143 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
144 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
145 5.3.1.1.1.
147 Zwięźle o powodach uchylenia
148 5.3.1.2.1.
149 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości.
151 Zwięźle o powodach uchylenia
152 Okoliczności i uchybienia wskazane w punkcie 4.1 skutkują stwierdzeniem, że postępowanie przed sądem I instancji było nierzetelne i wymaga powtórzenia w całości. Przypomnieć należy, że zgodnie z Uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2019 r. I KZP 3/19 konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości, o której mowa w art. 437 § 2 zdanie drugie in fine k.p.k., jako powód uchylenia przez sąd odwoławczy zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, zachodzi wówczas, gdy orzekający sąd pierwszej instancji naruszył przepisy prawa procesowego, co skutkowało, w realiach sprawy, nierzetelnością prowadzonego postępowania sądowego, uzasadniającą potrzebę powtórzenia (przeprowadzenia na nowo) wszystkich czynności procesowych składających się na przewód sądowy w sądzie pierwszej instancji. Z taką sytuacją mamy do czynienia właśnie w sprawie niniejszej, gdzie z uwagi na wadliwe zawiadomienie oskarżonego o rozprawie, został on pozbawiony prawa do obrony.
153 5.3.1.3.1.
154 Konieczność umorzenia postępowania
156 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
157 5.3.1.4.1.
159 Zwięźle o powodach uchylenia
160 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
161 Postępowanie należy przeprowadzić ponownie w całości bacząc, by było ono zgodne przepisami procedury i nie naruszało uprawnień oskarżonego, a w szczególności wynikającego z treści art. 6 k.p.k. – prawa do obrony. Następnie zebrany i należycie ujawniony na rozprawie materiał dowodowy Sąd podda wszechstronnej, gruntownej ocenie, uwzględniającej reguły określone w art. 7 k.p.k. i wyprowadzi racjonalne wnioski w przedmiocie odpowiedzialności karnej oskarżonego w ramach zarzucanego mu czynu, bacząc by opis czynu w komparycji wyroku korespondował z opisem czynu zarzucanego aktem oskarżenia.
162 Jednocześnie, mając na względzie treść zarzutu podniesionego w apelacji, Sąd winien wyjaśnić w sposób nie budzący wątpliwości czyją konkretnie własność stanowiły skradzione przedmioty i pieniądze (zeznania ewentualnych pokrzywdzonych w tym zakresie są rozbieżne) i w przypadku uznania winy oskarżonego i orzekania o obowiązku naprawienia szkody – w zależności od treści tych ustaleń – zasądzić ten obowiązek na rzecz ustalonych bezspornie pokrzywdzonych lub pokrzywdzonego.
163 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
164 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
165 Przytoczyć okoliczności
166 6. Koszty Procesu
167 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
168 Przytoczyć okoliczności
169 Nie orzekano o kosztach procesu, albowiem postępowanie w sprawie nie zostało zakończone.
170 7. PODPIS
171 1.11. Granice zaskarżenia
172 Kolejny numer załącznika
173 1
174 Podmiot wnoszący apelację
175 Prokurator
176 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
177 Środek kompensacyjny
178 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
179 ☐ na korzyść
180 ☒ na niekorzyść
181 ☐ w całości
182 ☒ w części
183 ☐
184 co do winy
185 ☐
186 co do kary
187 ☒
188 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
189 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty
190 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
191 ☐
192 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
193 ☐
194 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
195 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
196 ☐
197 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
198 ☒
199 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
200 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
201 ☐
202 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
203 ☐
205 ☐
206 brak zarzutów
207 0.1.1.4. Wnioski
208 ☐
209 uchylenie
210 ☒
211 zmiana
Powołane przepisy
- Kodeks karny, art. 46 (§ 1)
- Kodeks karny, art. 278 (§ 1)
- Kodeks postępowania karnego, art. 6
- Kodeks postępowania karnego, art. 7
- Kodeks postępowania karnego, art. 117 (§ 1)
- Kodeks postępowania karnego, art. 374
- Kodeks postępowania karnego, art. 437 (§ 2)
- Kodeks postępowania karnego, art. 438
- Kodeks postępowania karnego, art. 439
- Kodeks postępowania karnego, art. 440
- Kodeks postępowania karnego, art. 454 (§ 1)