Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 8 listopada 2022 r., IV Ka 488/22

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 8 listopada 2022 r., IV Ka 488/22

Uzasadnienie

1 Formularz UK 2

2 Sygnatura akt

3 IV Ka 488/22

4 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

5 2

6 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

7 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

8 Wyrok Sądu Rejonowego w Bełchatowie wydany w dniu 26 stycznia 2022 roku w sprawie o sygn. akt II K 3/21

9 1.2. Podmiot wnoszący apelację

10 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

11 ☒ oskarżyciel posiłkowy

12 ☐ oskarżyciel prywatny

13 ☒ obrońca

14 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

15 ☐ inny

16 1.3. Granice zaskarżenia

17 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

18 ☒ na korzyść

19 ☒ na niekorzyść

20 ☒ w całości

21 ☒ w części

22 ☒

23 co do winy

24 ☐

25 co do kary

26 ☒

27 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

28 1.1.2. Podniesione zarzuty

29 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

30 ☐

31 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

32 ☒

33 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

34 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

35 ☒

36 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

37 ☒

38 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

39 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

40 ☐

41 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

42 ☐

43 art. 439 k.p.k.

44 ☐

45 brak zarzutów

46 1.4. Wnioski

47 ☒

48 uchylenie

49 ☒

50 zmiana

51 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami

52 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

53 1.5. Ustalenie faktów

54 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione

55 Lp.

56 Oskarżony

57 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

58 Dowód

59 Numer karty

60 2.1.1.1.

61 J. O. (1)

62 Powstanie pożaru w dniu 19 stycznia 2015 roku w Z. przy ulicy (...) na terenie firmy (...) Sp. z o.o.

63 zeznania świadka E. G.

64 k- 6846-6847, 4209-4210

65 zeznania świadka J. B.

66 k- 6824, k-18-19, k-6547-6574

67 zeznania świadka R. P. (1)

68 k-6712-6714, k-7-8 , k-6387-6388

69 zeznania świadka M. K.

70 k-6714-6715, k-5-6

71 zeznania świadka Ł. K.

72 k-6716, k-763-764

73 zeznania świadka M. W.

74 k-6716- 6718, k 191-192

75 zeznania świadka M. P. (1)

76 k-6718-6719 , k-187-188

77 zeznania świadka M. P. (2)

78 k-6719-6720, k-6166, k-787-788

79 zeznania świadka Z. M.

80 k-6720-6722,k-471-472

81 (759), k-6430-6431

82 zeznania świadka A. Z. (1)

83 k-6992, k-793-794

84 zeznania świadka K. G.

85 k-6748-6749, k-22-23 ( 11-12)

86 zeznania świadka M. P. (3)

87 k-6749-6750,k-608-609

88 zeznania świadka R. Z.

89 k- 6750-6752, k-610-611

90 zeznania świadka D. G.

91 k-6751-6753, k-612-613

92 zeznania świadka B. Z.

93 k-6756-6759, k-475-477

94 zeznania świadka W. J.

95 k-6760-6762, k-6217-6218

96 zeznania świadka A. P.

97 k-6762, k-6238

98 zeznania świadka A. K.

99 k-6779-6781, k-30-31

100 zeznania świadka A. Z. (2)

101 k-6781- 6784, k-630-631

102 zeznania świadka Z. T.

103 k-6794-6798

104 zeznania świadka P. K. (1)

105 k-6832-6833,k-9-10, k-6391

106 zeznania świadka M. M.

107 k-6831-6832, k-473-474 (744)

108 zeznania świadka B. G. (1)

109 k-6849-6852

110 zeznania świadka P. K. (2)

111 k-6985-6991, k-773-776

112 2.1.1.2.

113 J. O. (1)

114 Przyczyną zaistniałego pożaru był zapłon par cieczy o temperaturze niższej niż temperatura zapłonu oleju opałowego. Bodźcem inicjującym zapłon była najprawdopodobniej iskra elektrostatyczna, która powstała podczas przelewania cieczy palnej.

115 opinia ustna E. S.

116 k-6894 i 6895, k-6896

117 2.1.1.3.

118 J. O. (1)

119 Towarzystwo (...) S. A. wypłaciło w związku z zaistniałym pożarem w Z. w dniu 19.01.2015 roku kwotę (...) z tytułu pokrycia powstałej szkody na rzecz O. S.. z o.o

120 płyta CD zawierająca akta szkody nr (...) z dnia 19.01.2015 r.

121 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione

122 Lp.

123 Oskarżony

124 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

125 Dowód

126 Numer karty

127 2.1.2.1.

128 1.6. Ocena dowodów

129 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

130 Lp. faktu z pkt 2.1.1

131 Dowód

132 Zwięźle o powodach uznania dowodu

133 2.1.1.1

134 Zeznania świadków wymienionych w punkcie 2.1.1.1. uzasadnienia.

135 Sąd okręgowy ujawnił na rozprawie apelacyjnej w trybie procesowym (art. 392§1 kpk w zw. z art. 394§2pkt1 kpk) zeznania świadków, na które powołuje się sąd I instancji w uzasadnieniu do wydanego wyroku, a które ujawnił w trybie art. 405§2 i 3 kpk, Dokonana ocena zeznań świadków przez sąd I instancji pozostaje pod ochroną art. 7 kpk.

136 2.1.1.2

137 Opinia ustna biegłego E. S..

138 Sąd okręgowy ujawnił także w trybie procesowym wydaną opinię ustną przez biegłego sądowego E. S., który zmarł w lipcu 2020 roku (k-7254) i wydawał opinię pisemną i ustną wspólnie z biegłymi B. O. i D. B.. Wydana przez biegłych opinia pisemna oraz uzupełniająca ustna w ocenie sądu okręgowego nie budzi wątpliwości i na jej podstawie można ustalić najbardziej prawdopodobną przyczynę zaistnienia pożaru w dniu zdarzenia.

139 2.1.1.3

140 Płyta CD zawierająca akta szkody nr (...)z dnia 19.01.2015 r.

141 Z dokumentów zawartych na płycie CD wynika, że (...) S. A. w związku z zawartą umową ubezpieczenia pokryło szkodę na rzecz (...) Sp. z o.o. w związku z zaistniałym pożarem w dniu 19.01.2015 roku w żądanej kwocie.

142 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

143 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

144 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

145 Dowód

146 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

147 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

148 Lp.

149 Zarzut

150 3.1.

151 Zarzut pierwszy (1) apelacji obrońcy oskarżonej J. O. (1) dotyczył obrazy przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:

152 - art. 332 § 1 pkt 2 k.p.k w zw. z art. 14 § 1 k.p.k. w zw. z art. 6 k.p.k. poprzez złamanie zasady skargowości i przekroczenie granic oskarżenia polegające na dokonaniu w zaskarżonym wyroku istotnej zmiany opisu czynu, naruszającej istotę zarzucanego oskarżonej przestępstwa, a tym samym naruszenie prawa do obrony oskarżonej poprzez uniemożliwienie oskarżonej i jej obrońcy zajęcia stanowiska w tym zakresie.

153 - art. 4 k.p.k i art. 7 k.p.k. poprzez sprzeczną z tymi przepisami ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego i w konsekwencji błędne wnioski, co do popełnienia przez oskarżoną przypisanego jej czynu, polegające na ustaleniu, iż :

154 a. funkcjonująca w spółce (...) instalacja do recyklingu metodą katalitycznego przetwarzania odpadów tworzyw sztucznych na komponent paliw płynnych wraz ze zbiornikami do przechowywania produktu gotowego nr fabryczny (...) była „prowizoryczną instalacją paliwową zasilaną niezbadanym w sposób należyty paliwem",

155 b. oskarżona zobowiązana była do stworzenie odpowiedniej instalacji do tankowania i instrukcji tankowania, uwzględniającej zmianę sposobu zasilania z gazowego na olej opałowy,

156 c. to oskarżona nie poinformowała osoby sporządzającej instrukcję przeciwpożarową o zmienionym w stosunku do projektu sposobie grawitacyjnego tankowania zbiorników;

157 d. brak poinformowania o tym fakcie osoby sporządzającej instrukcję przeciwpożarową skutkował nieuwzględnieniem wprowadzonych zmian w stosunku do projektu dokumentacji technicznej, w ocenie ryzyka zawartego na stanowiskach pracy osób znajdujących się przy piecu i związanych z jego tankowaniem, brakiem odpowiednich szkoleń stanowiskowych i jasnego podziału obowiązków przy tankowaniu pieca oraz ocenie ryzyka zagrożenia wybuchem w instrukcji bhp, a także w instrukcji bezpieczeństwa pożarowego,

158 e. w konsekwencji oskarżona przyczyniła się nieumyślnie do sprowadzenia pożaru zagrażającego życiu i zdrowiu pracowników w nim przebywającym tj. R. P. (1), M. K., D. S. oraz J. B., który to w następstwie zapłonu mieszaniny par przelewanego paliwa z powietrzem doznał oparzenia termicznego twarzy, okolicy ciemieniowej, obu rąk i przedramienia lewego, lewego ramienia i prawego podudzia I, II, III stopnia o łącznej powierzchni ciała 25%, a obrażenia te naruszyły czynności ciała na okres powyżej 7 dni i spełniły dyspozycję z art. 157 § 1 kk, oraz zagrażającego mieniu w wielkich rozmiarach i powodującego szkodę w mieniu: (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o., (...) Sp. z o.o. oraz Grupę EkoPark, a także w mieniu stanowiącego własność Ł. K.,

159 - art. 7 k.p.k. poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i dokonanie oceny dowolnej poprzez danie pełnej wiary zeznaniom świadka D. S., w zakresie w jakim zeznania te były wewnętrznie sprzeczne i stanowiły jedynie jego osobistą, subiektywną opinię i pozostawały w sprzeczności z pozostałym zebranym w sprawie materiale dowodowym,

160 - art. 5 § 2 k.p.k. polegającą na naruszeniu zasady in dubio pro reo poprzez jej niezastosowanie i rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonej.

161 ☐ zasadny

162 ☒ częściowo zasadny

163 ☐ niezasadny

164 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

165 Zarzut pierwszy (1) zawarty w apelacji obrońcy oskarżonej J. O. (1) nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z uregulowaną w art. 14 § 1 kpk zasadą skargowości ramy postępowania jurysdykcyjnego są określone przez zdarzenie historyczne opisane w akcie oskarżenia, a nie poprzez poszczególne elementy tego opisu. Zatem zasada ta nie ogranicza sądu w ustaleniach wszystkich cech faktycznych tego zdarzenia oraz w zakresie oceny prawnej rozpoznawanego czynu. W konsekwencji sąd nie jest związany ani szczegółowym opisem czynu zawartym w akcie oskarżenia, ani kwalifikacją prawną nadaną temu czynowi przez oskarżyciela. (wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 07.02.2022 r., II AKa 124/21). Zdaniem sądu okręgowego w tym składzie sąd I instancji dokonując zmiany opisu czynu przypisanego oskarżonej J. O. (1) (obejmującego dwa zarzucone czyny w akcie oskarżenia) nie naruszył wynikającej z treści art. 14§1 kpk zasady skargowości, a tym samym prawa do obrony, gdyż dokonana zmiana mieści się ramach zdarzenia historycznego opisanego w czynach zarzuconych oskarżonej w akcie oskarżenia. Faktem jest, że sąd nie uprzedził w trybie art. 399§1 kpk o takiej zmianie, ale uchybienie to nie miało wpływu na treść wydanego orzeczenia. Aby skutecznie podnosić zarzut naruszenia wynikającej z art. 7 kpk zasady swobodnej oceny dowodów należy wykazać, że ustalenia sądu meriti oraz ocena zgromadzonego w niniejszej sprawie istotnego materiału dowodowego z punktu widzenia postawionego oskarżonemu zarzutu nie została poprzedzona ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy (art. 410 kpk) i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy (art. 2 § 2 kpk), a nadto nie była wynikiem rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego (art. 4 kpk) oraz uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego uargumentowane w uzasadnieniu wyroku (art. 424 § 1pkt1 kpk) - zobacz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 1990 r., OSNKW 1991 r., nr 7-9, poz. 41 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 września 1998 r., Prok i Pr. 1999 r., nr 2 poz.6). W ocenie sądu okręgowego zasadność ocen i wniosków wyprowadzonych przez sąd I instancji z dowodów ujawnionych w toku przewodu sądowego, w zasadniczej części odpowiada zasadom logicznego rozumowania oraz wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego. Fakt ten nie pozwala na przyjęcie, iż w niniejszej sprawie sąd rejonowy przekroczył granice swobodnej oceny dowodów, a tym samym, dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku w stosunku do czynu przypisanego oskarżonej, po modyfikacji jego opisu przez sąd II instancji. Trafnie sąd I instancji ustalił w oparciu o opinię pisemną i ustną biegłego sądowego z zakresu BHP W. K., że palniki zarówno główny, jak i technologicznie przy każdym reaktorze zasilane były z prowizorycznej instalacji paliwowej składającej się z mauzera o pojemności 1000 litrów, wolno stojącego na palecie na podeście stalowym, połączonego palnikami za pomocą przewodów giętkich leżących na posadzce, który trzeba było w sposób bardzo prowizoryczny napełniać; (stosowano przelewanie grawitacyjne). Prawidłowo wykonana instalacja paliwowa powinna składać się ze stałego zbiornika zasilającego palniki, napełnianego z instalacji technologicznej za pośrednictwem sztywnych przewodów , jak też sztywne przewody powinny doprowadzać paliwo do zbiorników. Zdaniem biegłych ze Szkoły Głównej (...) Pożarniczej wydających opinię w tej sprawie zbiornik zasilający powinien być umieszczony na zewnątrz budynku i tam tankowany. W materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie brak jest informacji o uziemnieniu zbiorników zasilającego i stałego w tej instalacji paliwowej, co nie zabezpieczało ich przed elektycznością statyczną i w efekcie ryzykiem pożaru. Sąd okręgowy zauważa, iż w procesie technologicznym zastosowanym w spółce (...) były trzy fazy: właściwe uzyskiwanie (...) ( frakcja), kataliza na frakcje ciężką olej opałowy i lekką - benzynę oraz filtrowanie. W procesie tym korzystano z własnej produkcji oleju opałowego, stąd jakość tego paliwa miała istotne znaczenie dla bezpiecznego funkcjonowania instalacji paliwowej. W realiach przedmiotowej sprawy biegli ze Szkoły Głównej Straży Pożarniczej na rozprawie w wydanej opinii ustnej ( k- 6893-6896) stwierdzili, że musiało dojść do zapłonu cieczy o temperaturze niższej niż panująca w pomieszczeniu, którym znajdowała się instalacja paliwowa, a więc poniżej 21 stopni C. Olej opałowy powinien mieć temperaturę zapłonu nie niższą niż 56 stopni C. Zatem zbiornik paliwa, który w dniu zdarzenia otrzymał pokrzywdzony J. B. od D. S. zawierał paliwo złej jakości, gdyż była to ciecz o temperaturze zapłonu poniżej 21 stopni C. W tym miejscu podnieść należy, że nie był to przypadek odosobniony, gdyż spółka (...) miała wcześniej problemy z utrzymaniem dobrej jakości oleju opałowego. W aktach sprawy znajduje się Ekspertyza Politechniki (...) z dnia 15 grudnia 2014 roku, z której wynika, że pobrane próbki produktów ze spółki (...) w Z. , poddane analizie za pomocą chromatografii gazowej, wykazały, iż około 80% zgodność prób A z wzorem oleju opałowego i około 65% zgodność prób B. Próbki z oznaczeniem A dotyczyły syntetycznego oleju opałowego pochodzącego z instalacji, natomiast próbki dotyczyły (...) ( k-2814-2828). Skoro w spółce (...) korzystano z oleju opałowego własnej produkcji do zasilania instalacji paliwowej, to powinny być stworzone takie procedury jego badania przed użyciem, aby maksymalnie zmniejszyć ryzyko użycia paliwa złej jakości. Bezsporne jest w sprawie, że olej opałowy był poddawany badaniu specjalnym urządzeniem (posiadającym certyfikat) pod kątem ustalenia jego temperatury zapłonu. Nie było natomiast wprowadzonej żadnej procedury badania składu tego paliwa ( parametrów pożarowych). W tym miejscu podnieść należy, że z opinii ustnej biegłej sądowej B. O. wydanej na rozprawie w dniu 21 października 2021 roku (k-7287v) wynika, że przed użyciem paliwa własnej produkcji do tankowania instalacji paliwowej bezwzględnie powinno się ustalić skład paliwa. Pracownicy pracujący przy tankowaniu instalacji paliwowej powinni być przeszkoleni w procedurze jej tankowania, a przede wszystkim powinni być zapoznani z oceną ryzyka funkcjonującego tankowania (grawitacyjnego). Tego rodzaju oceny ryzyka nigdy nie stworzono dla tego sposobu tankowania paliwa do instalacji paliwowej. Wbrew zarzutowi zawartemu w punkcie 1a apelacji obrońcy oskarżonej prawidłowe są ustalenia sądu I instancji, że funkcjonująca w spółce (...) instalacja do recyklingu metodą katalitycznego przetwarzania odpadów tworzyw sztucznych na komponent paliw płynnych wraz ze zbiornikami do przechowywania produktu gotowego nr fabryczny (...) (...) była „prowizoryczną instalacją paliwową zasilaną niezbadanym w sposób należyty paliwem." W tym przedmiocie spójne stanowisko zajęli w wydanych opiniach zarówno biegły sądowy W. K. , jak i biegli sądowi ze Szkoły Głównej Pożarniczej wskazując na mankamenty działającej instalacji paliwowej w spółce (...). Dodatkowo podnieśli, że nie tylko iskra elektrostatyczna mogła wywołać zapłon tankowanego paliwa, ale również jego rozlanie na gorący piec (nie było zabezpieczeń przed rozlaniem paliwa podczas tankowania). Bezsporne jest w sprawie, że w czasie popełnienia przypisanego oskarżonej J. O. (1) czynu przez sąd I instancji w zaskarżonym wyroku, była ona prezesem jednoosobowego zarządu spółki O. ( k-37). W związku z tym faktem ciążyły na oskarżonej określone obowiązki. Zgodnie z art. 201 §1 ksk ,,zarząd prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę”. Zarząd jako organ odpowiedzialny przed wspólnikami za realizację celów i zadań spółki jest zobowiązany podejmować wszelkie działania na rzecz realizacji tych celów. Chodzi o podejmowanie wszelkich decyzji, w tym dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy w spółce. Członkowie zarządu są zobowiązani do wykazania staranności wynikającej z ,,zawodowego charakteru swojej działalności”( art. 293§2 ksk). Członek zarządu powinien zatem dysponować odpowiednią wiedzą do prawidłowego prowadzenia wszelkich spraw spółki. Osoba, która takiej wiedzy nie posiada nie powinna zgodzić się na kandydowanie do zarządu spółki, gdyż naraża się na odpowiedzialność karną. W realiach przedmiotowej sprawy istotne są wyjaśnienia oskarżonej złożone na rozprawie w dniu 13 stycznia 2022 roku ( k-7298v-7299), w których stwierdziła ,, jak byłam prezesem, to była rozmowa na temat, aby stworzyć procedurę bezpiecznego tankowania zbiorników. Ja się orientuję, ponieważ prowadziliśmy w S. zakład, który produkował półprodukt do oleju opałowego.” Z wyjaśnień tych wynika, że oskarżona wiedziała jaki jest sposób tankowania paliwa do instalacji paliwowej w spółce, której była prezesem zarządu. Skoro widziała potrzebę stworzenia procedury bezpiecznego tankowania, to dobrze zdawała sobie sprawę, że sposób tankowania (grawitacyjny) nie był bezpieczny. Jednocześnie godziła się na to, aby w ten sposób tankować paliwo do instalacji paliwowej przez bliżej nieokreślony okres czasu. Na marginesie zaznaczyć należy, że biegła sądowa B. O. stwierdziła, że trzy razy spotkała się z takim sposobem przelewania cieczy palnej w ramach wydawania opinii przeciwpożarowych i w każdym z tych przypadków doszło do pożaru. O. jako prezes jednoosobowego zarządu była zobowiązana do wnikliwego zapoznania się z wszelką dokumentacją dotyczącą obowiązującej procedury tankowania instalacji paliwowej, a także procedury badania jakości oleju opałowego zasilającego tą instalację oraz odpowiednim przeszkoleniem pracowników do pracy przy instalacji paliwowej zasilanej olejem opałowym różniącej się od zaprojektowanej pierwotnie instalacji zasilanej gazem ziemnym z sieci. Gdyby oskarżona dokładnie zapoznała się z odpowiednimi dokumentami (twierdziła , że w czasie audytu zapoznała się z dokumentacją), to stwierdziłaby, że w instrukcji bezpieczeństwa pożarowego opracowanej w styczniu 2014 roku przez B. G. (2) widnieją zapisy stwierdzające, że źródłem ciepła technologicznego wytwarzanego przez instalację paliwową są palniki olejowe ( k-644). Instrukcja ta zaktualizowała sprawę zasilania palników przy piecach. Wcześniejsza instrukcja z 2012 roku dotyczyła zasilania gazem i została opracowana w oparciu o założenia projektowe, a nie o stan faktyczny. W pierwotnej instrukcji nie uwzględniono takich elementów jak konieczność uzupełnienia paliwa (przelewanie grawitacyjne), czy też stref zagrożenia wybuchem. B. G. (2) nie wiedział w jaki sposób odbywa się tankowanie oleju opałowego w instalacji paliwowej i nie uwzględnił tego sposobu tankowania w opracowanej instrukcji i nie dokonał oceny ryzyka zawartego na stanowiskach pracy osób znajdujących się przy piecu, a zatem pracownicy pracujący przy tankowaniu instalacji paliwowej nie byli poinformowani o takim ryzyku i odpowiednio przeszkoleni. Bezsporne jest, że to na oskarżonej ciążył obowiązek stworzenia odpowiednich procedur związanych z zapewnieniem bezpieczeństwa pracownikom w związku z zastosowanym rozwiązaniem technologicznym w instalacji paliwowej w spółce (...). Zarzut zawarty w apelacji obrońcy oskarżonej w punkcie 1b nie jest zatem zasadny. Rację ma natomiast obrońca oskarżonej J. O. (1) podnosząc w punkcie 1c wniesionej apelacji, że sąd I instancji dokonał błędnych ustaleń faktycznych przyjmując, że to oskarżona nie poinformowała osoby sporządzającej instrukcję przeciwpożarową o zmienionym w stosunku do projektu sposobie grawitacyjnego tankowania zbiorników. Oskarżona uchwałą Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników O. S. z o.o. z dnia 12 września 2014 roku powołana została do pełnienia obowiązków prezesa zarządu spółki.( k-2890-2892). Instrukcja bezpieczeństwa pożarowego w spółce (...) opracowana została w styczniu 2014 roku przez B. G. (2). Wówczas oskarżona nie była prezesem zarządu spółki i nie może ponosić odpowiedzialności karnej za niepoinformowanie go o zmienionym sposobie tankowania w instalacji paliwowej. Sąd okręgowy wyeliminował z opisu czynu przypisanego oskarżonej w zaskarżonym wyroku dokonane w tym zakresie ustalenie przez sąd I instancji. Jednocześnie obowiązkiem oskarżonej było, aby taka zmiana została uwzględniona w instrukcji przeciwpożarowej i jako prezes zarządu, skoro nie spowodowała uaktualnienia sporządzonej przez B. G. (2) instrukcji, to ponosi odpowiedzialność za wynikające z tego faktu uchybienia w zakresie bhp opisane w przypisanym jej czynie. Zdaniem sądu okręgowego wbrew zarzutowi obrońcy oskarżonej zawartemu w punkcie 1e wniesionej apelacji trafne są ustalenia sądu I instancji, że,, prowizoryczny, grawitacyjny sposób tankowania, brak instrukcji tankowania i szkolenia w tym zakresie pracowników, brak należytego badania właściwości pożarowych cieczy stwarzało bezpośrednie niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia pracowników oraz przyczyniło się do powstania pożaru, którego skutkiem było poparzenie J. B.”. Nie zachodzą w tej sprawie zatem wątpliwości wynikające z treści art.5§ 2kpk odnośnie odpowiedzialności oskarżonej za przypisany jej czyn w zaskarżonym wyroku. Także zdaniem sądu okręgowego w tym składzie ocena przez sąd I instancji zeznań świadka D. S. jako zasługujących na wiarę pozostaje pod ochroną art. 7 kpk. Podnieść należy, że sąd I instancji szczegółowo przesłuchał D. S. na rozprawie w dniu21 października 2021 roku i świadek ten zeznał, ze pomagał przy tankowaniu paliwa do instalacji paliwowej, nie miał żadnego szkolenia stanowiskowego odnośnie sposobu tankowania mauzera, ani odzieży ochronnej. Wbrew stanowisku obrońcy oskarżonej nie ma znaczenia fakt, iż świadek ten był brygadzistą i nie musiał mieć odzieży ochronnej, skoro pomagał przy tankowaniu paliwa do instalacji paliwowej. Ponadto sam fakt, że brygadzista w takiej czynności uczestniczył świadczy o tym, że nie było jasnego podziału obowiązków podczas tankowania paliwa, gdyż gdyby był taki podział , to brygadzista w ogóle nie powinien brać udziału w tej czynności lub jasno powinna być określona jego rola w procesie tankowania paliwa do instalacji paliwowej.

166 Wniosek

167 O zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonej od dokonania zarzuconego jej czynów lub uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

168 ☐ zasadny

169 ☒ częściowo zasadny

170 ☐ niezasadny

171 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

172 Zarzut zawarty w punkcie 1c apelacji obrońcy oskarżonej J. O. (1) okazał się w takim stopniu zasadny, że na skutek jego wniesienia sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że wyeliminował z opisu czynu przypisanego w punkcie 1 oskarżonej sformułowanie,, z uwagi na niepoinformowanie o tym fakcie osoby sporządzającej instrukcję przeciwpożarową”

173 I w to miejsce przyjął sformułowanie,, w instrukcji przeciwpożarowej”.

174 , t3.2.

175 Zarzut drugi ( zawarty) w apelacji obrońcy oskarżonej J. O. (1) dotyczył błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mającego wpływ na treść tego orzeczenia, a mianowicie:

176 - bezpodstawne ustalenie, iż w zakładzie (...) nie określono jasno podziału obowiązków podczas tankowania, a sposób tankowania był zaczerpnięty z poprzedniego zakładu pracy, w którym pracował D. S.;

177 - bezpodstawne ustalenie, iż nie było żadnych szkoleń co do sposobu tankowania paliwa;

178 - bezpodstawne ustalenie, iż w zakładzie pracy funkcjonował zaczerpnięty z poprzedniego zakładu pracy prowizoryczny test "wybuchowy" cieczy, którą wlewano do mauzera. Była grzałka, którą ogrzewało się ciecz i patrzyło przy jakiej temperaturze próbka wybuchnie Nie robiono żadnego testu właściwości chemicznej cieczy. W czasie drugiego etapu produkcji - krakingu - pracownik obsługujący linię technologiczną, przed „spuszczeniem" paliwa do zbiornika na brudny olej napędowy - frakcję średnią - (komory B zbiornika magazynowego nr (...)), przy pomocy prowizorycznego urządzenia - grzałki dokonywał oceny temperatury zapłonu produktu;

179 - bezpodstawne ustalenie, iż pracownicy pracowali w swoich ubraniach nie mieli odzieży ochronnej;

180 - uznanie za nieudowodnione, iż w zakładzie istniała procedura badania właściwości cieczy 6 razy na dobę.

181 ☐ zasadny

182 ☐ częściowo zasadny

183 ☒ niezasadny

184 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

185 Zarzut drugi zawarty w apelacji obrońcy oskarżonej J. O. (1) nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd I instancji dokonał oceny zeznań świadka D. S. jako zasługujących na wiarę i ocena ta pozostaje pod ochroną art. 7 kpk. Aktualne są rozważania sądu okręgowego odnośnie zeznań tego świadka zawarte w punkcie 3.1 uzasadnienia. Sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń, że sama w sobie zmiana instalacji paliwowej zasilającej palniki olejem opałowym nie była błędem. Co do zasady ta instalacja po zmianie mogła być eksploatowana pod warunkiem, gdy te zmiany byłyby uwzględnione w dokumentacji techniczno ruchowej i we wszystkich instrukcjach bezpieczeństwa, a nie były. Pracownicy zatem nie byli odpowiednio przeszkoleni w zakresie tankowania paliwa własnej produkcji do działającej na terenie spółki instalacji paliwowej. Nikt nie ocenił ryzyka związanego z zastosowanym tam sposobem tankowania oleju opałowego (grawitacyjnego) i nie przeszkolił pracowników w tym zakresie oraz nie poinformował ich o ryzyku związanym z takim wykonywaniem tej czynności. Problem odpowiedniego badania jakości paliwa precyzyjnie wyjaśnili biegli sądowi wydający opinie w tej sprawie. Zarówno biegli z Wyższej Szkoły (...), jak i biegły sądowy W. K. jednoznacznie wskazali, że skoro w spółce (...) używano do tankowania instalacji paliwowej oleju opałowego własnej produkcji, to powinien on być zbadany także pod kątem jego właściwości, a nie tylko (jak to miało miejsce w tym przypadku) pod kątem odpowiedniej temperatury zapłonu. Prawidłowe są zatem ustalenia sądu I instancji, że paliwo własnej produkcji stosowane w spółce (...) do zasilania instalacji paliwowej nie było należycie zbadane. W realiach przedmiotowej sprawy ocena przez pracowników ,czy wyprodukowany olej miał prawidłową temperaturę zapłonu następowała podczas jego produkcji na etapie finalnym. Brak jest w zakresach obowiązków pracowników tego rodzaju zadań, jak również pisemnej procedury ich wypełniania. Badanie oleju było nastawione na zapewnienie parametrów oleju podlegającego sprzedaży. Uznano, że skoro na wyjściu jest powyżej 55 stopni C, to nie ma powodu badać go ponownie. Wykluczono w ten sposób w procesie produkcyjnym możliwość pomyłki lub zaniedbań pracowników i nie stworzono systematycznych procedur kontrolnych. Procedura badania oleju opałowego , która obowiązywała w spółce (...) była niewystarczająca.

186 Wniosek

187 O zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonej od dokonania zarzuconego jej czynu lub uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

188 ☐ zasadny

189 ☐ częściowo zasadny

190 ☒ niezasadny

191 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

192 Skoro zarzut zawarty w punkcie drugim apelacji obrońcy oskarżonej nie zasługiwał na uwzględnienie, to brak było podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku obrońcy i uniewinnienia oskarżonej J. O. (1) od dokonania przypisanego jej czynu. Sąd okręgowy nie znalazł także podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku z urzędu i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

193 3.3.

194 Zarzut pierwszy (1) zawarty w apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego (...) S.A. dotyczył obrazy przepisów prawa materialnego tj. art. 46§ 1 k.k. polegającą na zaniechaniu orzeczenia wobec oskarżonej J. O. (1) obowiązku naprawienia szkody na rzecz oskarżyciela posiłkowego (...) S.A., pomimo złożonego wniosku w trybie art. 49a § l k.p.k. przez oskarżyciela posiłkowego w dniu 15.10.2018 r.

195 ☐ zasadny

196 ☒ częściowo zasadny

197 ☐ niezasadny

198 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

199 Zarzut zawarty w punkcie pierwszym apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego (...) S. A. okazał się zasadny w takim stopniu, ze na skutek jego wniesienia sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok i zasądził od oskarżonej J. O. (1) na rzecz oskarżyciela posiłkowego kwotę 40000 złotych z tytułu częściowego zwrotu pokrytej szkody wyrządzonej pokrzywdzonemu przestępstwem. Co do zasady (art. 49 § 1 KPK), pokrzywdzonym jest osoba fizyczna lub prawna, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone lub zagrożone przez przestępstwo. Wyjątkiem od tej reguły jest sytuacja zakładu ubezpieczeń (art. 49 § 3 KPK), który, co prawda nie jest pokrzywdzonym, gdy na podstawie umowy ubezpieczenia pokrył szkodę wyrządzoną pokrzywdzonemu przez przestępstwo lub jest zobowiązany do jej pokrycia, ale w tym zakresie ustawodawca nakazuje uważać go za pokrzywdzonego. Taki ubezpieczyciel korzysta więc, we wskazanym zakresie, z uprawnień procesowych, jakie przysługiwałyby pokrzywdzonemu, a więc i tych dotyczących obowiązku naprawienia szkody z art. 46 § 1 KK ( wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 22.05.2018 r., II Ka 15/18). Oskarżyciel posiłkowy wykazał, ze jako ubezpieczyciel pokrył szkodę w żądanej kwocie wyrządzoną przestępstwem przypisanym oskarżonej w zaskarżonym wyroku. Podnieść należy, że oskarżona była prezesem jednoosobowego zarządu (...) Sp. z o.o. , gdy został spowodowany pożar na skutek jej zaniedbań w zakresie bhp w związku z pełnioną funkcją. Zgodnie z treścią art. 299§1 ksh, jeżeli egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna, członkowie zarządu odpowiadają solidarnie za jej zobowiązania. Podnieść należy, że w literaturze przyjmuje się, że są przypadki odpowiedzialności członka zarządu bez tytułu egzekucyjnego przeciwko spółce np. gdy spółka już nie istnieje (tak wyr. SN z 13.12.2006 r., II CSK 300/06, Glosa 2007, Nr 4, s. 10; wyr. SA w Warszawie z 6.12.2016 r., I ACa 1889/15, Legalis). Zdecydowanie bardziej liberalne stanowisko zajmuje R. P. , który uznaje, że nie ma wymogu uprzedniego uzyskania tytułu egzekucyjnego przeciwko spółce w sytuacji, gdy oczywiste jest, że egzekucja będzie bezskuteczna (tak R. P. , Spółka z o.o., 2004, s. 526). Oskarżyciel posiłkowy zwrócił się do (...) jako ubezpieczyciela (...) Sp. z o.o. z roszczeniem regresowym, ale w dniu 15 lipca 2015 roku został poinformowany, że suma gwarancyjna z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności OC została wyczerpana (plik pierwszy na płycie CD). Oskarżyciel posiłkowy nie wystąpił z roszczeniem przeciwko spółce (...) na drogę procesu cywilnego dokonując analizy jej majątku. W zaistniałej sytuacji procesowej zdaniem sądu okręgowego w tym składzie zaistniały przesłanki z art. 46§1 kk do zasądzenia odszkodowania na rzecz ubezpieczyciela (...) S. A. od oskarżonej. Podnieść należy, że w realiach przedmiotowej sprawy do zaistniałego zdarzenia w ujęciu cywilistycznym przyczyniło się wiele osób, gdyż jak twierdziła oskarżona, to Z. T. doradził sposób ( grawitacyjny) tankowania oleju opałowego do zaprojektowanej przez niego instalacji paliwowej. Poprzedni zarząd spółki akceptował taki sposób tankowania paliwa. Sąd okręgowy w tym składzie uznał, że zachodzą przesłanki do orzeczenia wobec oskarżonej obowiązku częściowego naprawienia wyrządzonej szkody przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz oskarżyciela posiłkowego kwoty 40000 złotych.

200 Wniosek

201 O zmianę zaskarżonego wyroku i zasadzenie od oskarżonej na rzecz oskarżyciela posiłkowego na podstawie art.46§1 kk obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w kwocie 2630473,30 złotych.

202 ☐ zasadny

203 ☒ częściowo zasadny

204 ☐ niezasadny

205 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

206 Skoro zarzut pierwszy zawarty w apelacji oskarżyciela posiłkowego (...) S.A. okazał się częściowo zasadny, to sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok i zasądził od oskarżonej J. O. (1) na rzecz oskarżyciela posiłkowego kwotę 40000 złotych z tytułu częściowego zwrotu pokrytej szkody wyrządzonej pokrzywdzonemu przestępstwem. W pozostałej części może oskarżyciel posiłkowy dochodzić swojego roszczenia na drodze procesu cywilnego.

207 3.4.

208 Zarzut drugi (2) zawarty w apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego dotyczył obrazy przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 415 § 1 k.p.k. poprzez zaniechanie orzeczenia o obowiązku naprawienia szkody przez oskarżoną J. O. (1) na rzecz oskarżyciela posiłkowego (...) S.A., pomimo wyraźnego obowiązku nałożonego w przywołanym przepisie na sąd, albowiem w niniejszej sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki powodujące obligatoryjność orzeczenia tego środka karnego.

209 ☐ zasadny

210 ☒ częściowo zasadny

211 ☐ niezasadny

212 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

213 Zarzut zawarty w punkcie drugim apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego (...) S. A. okazał się zasadny w takim stopniu, ze na skutek jego wniesienia sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok i zasądził od oskarżonej J. O. (1) na rzecz oskarżyciela posiłkowego kwotę 40000 złotych z tytułu częściowego zwrotu pokrytej szkody wyrządzonej pokrzywdzonemu przestępstwem. Aktualne są rozważania sądu okręgowego zawarte w punkcie 3.3 uzasadnienia.

214 Wniosek

215 O zmianę zaskarżonego wyroku i zasadzenie od oskarżonej na rzecz oskarżyciela posiłkowego na podstawie art.46§1 kk obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem w kwocie 2630473,30 złotych.

216 ☐ zasadny

217 ☒ częściowo zasadny

218 ☐ niezasadny

219 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

220 Skoro zarzut drugi zawarty w apelacji oskarżyciela posiłkowego (...) S.A. okazał się częściowo zasadny, to sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok i zasądził od oskarżonej J. O. (1) na rzecz oskarżyciela posiłkowego kwotę 40000 złotych z tytułu częściowego zwrotu pokrytej szkody wyrządzonej pokrzywdzonemu przestępstwem. W pozostałej części może oskarżyciel posiłkowy dochodzić swojego roszczenia na drodze procesu cywilnego.

221 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

222 4.1.

223 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

224 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

225 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

226 5.1.1.

227 Przedmiot utrzymania w mocy

228 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

229 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

230 5.2.1.

231 Przedmiot i zakres zmiany

232 Sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

233 - z opisu czynu przypisanego oskarżonej w punkcie 1 wyeliminował sformułowanie,, z uwagi na niepoinformowanie o tym fakcie osoby sporządzającej instrukcję przeciwpożarową i w to miejsce przyjął sformułowanie,, w instrukcji przeciwpożarowej,”

234 - na podstawie art. 46§1 kk zasądził od oskarżonej J. O. (1) na rzecz oskarżyciela posiłkowego Towarzystwa (...) S. A. kwotę 40000 złotych z tytułu częściowego zwrotu pokrytej szkody wyrządzonej pokrzywdzonemu przestępstwem.

235 W pozostałej części sąd II instancji zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.

236 Zwięźle o powodach zmiany

237 Aktualne są rozważania sądu okręgowego zawarte w punktach 3.1 oraz 3.3 uzasadnienia.

238 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

239 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

240 5.3.1.1.1.

241 ☐ art. 439 k.p.k.

242 Zwięźle o powodach uchylenia

243 5.3.1.2.1.

244 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

245 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

246 Zwięźle o powodach uchylenia

247 5.3.1.3.1.

248 Konieczność umorzenia postępowania

249 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

250 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

251 5.3.1.4.1.

252 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

253 Zwięźle o powodach uchylenia

254 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

255 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

256 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

257 Przytoczyć okoliczności

258 6. Koszty Procesu

259 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

260 Przytoczyć okoliczności

261 Punkt 3 wyroku sądu okręgowego.

262 O kosztach sądowych sąd okręgowy orzekł na podstawie art. 635 kpk w zw. z art. 627 kpk. Sąd okręgowy zgodnie z art. 2.ust 1 pkt 3 i art.3 ust. 2 oraz art. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych ( tj. Dz. U. nr 49 poz, 223 z późn. zm.) zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 780 złotych opłaty za drugą instancję oraz kwotę 20 złotych z tytułu zwrotu wydatków za postępowanie odwoławcze. Oskarżona ma stałe źródło dochodu, gdyż ona i jej mąż pracują zawodowo i brak jest przesłanek do zwolnienia jej od ponoszenia kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie ( wywiad środowiskowy k-6952-6954).

263 7. PODPIS

264 1.11. Granice zaskarżenia

265 Kolejny numer załącznika

266 1

267 Podmiot wnoszący apelację

268 Obrońca oskarżonej J. O. (2)

269 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

270 Skarżone jest rozstrzygnięcie uznające oskarżoną za winną dokonania przypisanego jej czynu.

271 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

272 ☐ na korzyść

273 ☐ na niekorzyść

274 ☒ w całości

275 ☐ w części

276 ☒

277 co do winy

278 ☐

279 co do kary

280 ☐

281 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

282 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

283 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

284 ☐

285 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

286 ☐

287 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

288 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

289 ☒

290 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

291 ☒

292 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

293 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

294 ☐

295 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

296 ☐

297 art. 439 k.p.k.

298 ☐

299 brak zarzutów

300 0.1.1.4. Wnioski

301 ☒

302 uchylenie

303 ☒

304 zmiana

305 1.12. Granice zaskarżenia

306 Kolejny numer załącznika

307 2

308 Podmiot wnoszący apelację

309 Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego (...) S.A

310 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

311 Brak rozstrzygnięcia co do orzeczenia na podstawie art.46 §1 kk wobec oskarżonej obowiązku naprawienia szkody na rzecz skarżącego.

312 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

313 ☐ na korzyść

314 ☒ na niekorzyść

315 ☐ w całości

316 ☒ w części

317 ☐

318 co do winy

319 ☐

320 co do kary

321 ☒

322 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

323 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

324 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

325 ☐

326 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

327 ☒

328 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

329 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

330 ☐

331 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

332 ☒

333 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

334 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

335 ☐

336 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

337 ☐

338 art. 439 k.p.k.

339 ☐

340 brak zarzutów

341 0.1.1.4. Wnioski

342 ☐

343 uchylenie

344 ☒

345 zmiana