Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok Sądu Rejonowego w Zambrowie z dnia 5 lutego 2020 r., II K 270/18

Sąd
Sąd Rejonowy w Zambrowie
Wydział
II Wydział Karny
Sygnatura
II K 270/18
Data
Forma
Wyrok
Hasła
przestępstwa - rodzaje
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Tekst

1 Sygn. akt II K 270/18 Dnia 05 lutego 2020 roku

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Sąd Rejonowy w Zambrowie w II Wydziale Karnym w składzie:

3 Przewodniczący Sędzia Anna Iwanowska

4 Protokolant Izabela Orłowska

5 w obecności Prokuratora Sylwii Chwalczuk-Łada

6 po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 18.10.2018r., 06.11.2018r., 11.12.2018r., 26.03.2019r., 25.04.2019r., 23.01.2020r.

7 sprawy M. Z. (1) , urodz. (...) w C., syna S. i J. z d. L.,

8 oskarżonego o to, że:

9 w okresie od 03 sierpnia 2005 roku do 31 stycznia 2015 roku w Z. jako funkcjonariusz publiczny, tj. komornik skarbowy Urzędu Skarbowego w Z., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przekroczył swoje uprawnienia w stosunku do podwładnego pracownika H. O. w ten sposób, że grożąc wymienionej utratą pracy na zajmowanym stanowisku zmuszał ja do dzielenia się z nim wynagrodzeniem prowizyjnym przysługującym H. O. i w ten sposób uzyskał korzyść majątkową w nieustalonej wysokości około 78 000 złotych, jednak nie mniejszą niż 8160 złotych, czym działał na szkodę interesu prywatnego H. O.

10 tj. o czyn z art. 231 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k.

11 I. Oskarżonego M. Z. (1) uznaje za winnego tego, że w okresie od 03 sierpnia 2005 roku do 31 stycznia 2015 roku w Z. jako funkcjonariusz publiczny, tj. komornik skarbowy Urzędu Skarbowego w Z., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przekroczył swoje uprawnienia w stosunku do podwładnego pracownika H. O. w ten sposób, że grożąc wymienionej utratą pracy na zajmowanym stanowisku, zmuszał ja do dzielenia się z nim wynagrodzeniem prowizyjnym przysługującym H. O. i w ten sposób uzyskał korzyść majątkową w wysokości 8160 złotych, czym działał na szkodę interesu prywatnego H. O. tj. czynu z art. 231 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk i za to na mocy art. 231 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk skazuje go, zaś na mocy na mocy art. 231 § 2 k.k. w z. z art. 33 § 2 i 3 k.k. wymierza mu karę 1 (jeden) roku pozbawienia wolności oraz grzywny w wymiarze 200 (dwieście) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 80 (osiemdziesiąt) złotych.

12 II. Na mocy art. 69 § 1 i § 2 kk, art. 70 § 1 kk wykonanie orzeczonej w punkcie I (pierwszym) kary pozbawienia wolności oskarżonemu M. Z. (1) warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 3 (trzy) lata.

13 III. Na mocy art. 72 § 1 pkt 1 kk nakłada na oskarżonego M. Z. (1) obowiązek informowania sądu o przebiegu okresu próby pisemnie raz na 3 (trzy) miesiące.

14 IV. Na mocy art. 39 pkt 2 kk w zw. art. 41 § 1 kk w zw. z art. 43 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego M. Z. (1) zakaz zajmowania stanowiska komornika skarbowego w na okres 3 lat.

15 V. Na mocy art. 46 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego M. Z. (1) obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę solidarnie na rzecz K. G. i J. O. kwoty 8160 zlotych.

16 VI. Zasądza od oskarżonego M. z. (1) na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1780 (jeden tysiąc siedemset osiemdziesiąt) złotych tytułem opłaty oraz obciąża go pozostałymi kosztami procesu.

Uzasadnienie

17 Formularz UK 1

18 Sygnatura akt

19 II K 270/18

20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

21 1. USTALENIE FAKTÓW

22 Fakty uznane za udowodnione

23 Lp.

24 Oskarżony

25 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

26 1.

27 M. Z. (1)

28 w okresie od 03 sierpnia 2005 roku do 31 stycznia 2015 roku w Z. jako funkcjonariusz publiczny, tj. komornik skarbowy Urzędu Skarbowego w Z., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przekroczył swoje uprawnienia w stosunku do podwładnego pracownika H. O. w ten sposób, że grożąc wymienionej utratą pracy na zajmowanym stanowisku, zmuszał ja do dzielenia się z nim wynagrodzeniem prowizyjnym przysługującym H. O. i w ten sposób uzyskał korzyść majątkową w nieustalonej wysokości około 78 000 złotych, jednak nie mniejszą iż 8 160 złotych, czym działał na szkodę interesu prywatnego H. O. tj. czynu z art. 231 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk

29 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

30 Dowód

31 Numer karty

32 Fakt 1

33 w okresie od 03 sierpnia 2005 roku do 31 stycznia 2015 roku w Z. jako funkcjonariusz publiczny, tj. komornik skarbowy Urzędu Skarbowego w Z., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przekroczył swoje uprawnienia w stosunku do podwładnego pracownika H. O. w ten sposób, że grożąc wymienionej utratą pracy na zajmowanym stanowisku, zmuszał ja do dzielenia się z nim wynagrodzeniem prowizyjnym przysługującym H. O. i w ten sposób uzyskał korzyść majątkową w wysokości 8160 złotych, czym działał na szkodę interesu prywatnego H. O.

34 Zeznania świadka H. O.

35 k. 681v, 4-5

36 Zeznania świadka K. G.

37 k. 206v-207

38 Zeznania świadka J. O.

39 k. 494-495, 371v-372

40 Zeznania świadka W. K.

41 k. 486-487v, 21v,

42 Zeznania świadka I. S.

43 k.487v-488, 40v-41

44 Zeznania świadka E. K.

45 k.488-489, 46

46 Zeznania świadka M. Z. (2)

47 k. 489v-490v, 53v-55

48 Zeznania świadka J. B.

49 k. 490v-491, 58v-59v

50 Zeznania świadka A. K. (1)

51 k. 492v-494, 356v-357

52 Zeznania świadka W. O.

53 k.509v, 19v

54 Zeznania świadka P. S.

55 k. 510v-511v, 368v-369

56 Zeznania świadka A. M.

57 k. 529v-530

58 Pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B.

59 k. 1

60 Notatka służbowa

61 k. 2

62 Pismo H. O.

63 k. 8-15

64 Pismo (...)

65 k. 67

66 Zestawienie przelewów

67 k. 82-118

68 Zakres czynności H. O.

69 k. 127-152

70 Zakres czynności M. Z. (2)

71 k. 153-167

72 Zakres czynności M. Z. (1)

73 k. 168-203

74 Protokół odtworzenia zapisu

75 k. 213

76 Zestawienie operacji z rachunków bankowych

77 k. 214-333

78 Pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z przepisami

79 k. 338-348

80 Pismo Dyrektora Izby Administracyjnej w B.

81 k. 379

82 Notatnik

83 k. 378

84 Akta osobowe H. O.

85 w załączeniu

86 Opinia z przeprowadzonych badań porównawczych pisma ręcznego i podpisów

87 k. 547-563

88 Opinia z zakresu klasycznych i technicznych badań dokumentów

89 k. 613-654

90 kalendarze

91 k.507

92 Dokumenty-kserokopie regulaminów organizacyjnych US w Z.

93 k. 522

94 dokumenty

95 k.538; 541

96 Fakt 2

97 Uprzednia karalność oskarżonego, dane dotyczące oskarżonego

98 Informacja o osobie z Krajowego Rejestru Karnego

99 k. 398,659

100 Fakty uznane za nieudowodnione

101 Lp.

102 Oskarżony

103 Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

104 1.

105 M. Z. (1)

106 w okresie od 03 sierpnia 2005 roku do 31 stycznia 2015 roku w Z. jako funkcjonariusz publiczny, tj. komornik skarbowy Urzędu Skarbowego w Z., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przekroczył swoje uprawnienia w stosunku do podwładnego pracownika H. O. w ten sposób, że grożąc wymienionej utratą pracy na zajmowanym stanowisku, zmuszał ja do dzielenia się z nim wynagrodzeniem prowizyjnym przysługującym H. O. i w ten sposób uzyskał korzyść majątkową w nieustalonej wysokości około 78 000 złotych, jednak nie mniejszą iż 8 160 złotych, czym działał na szkodę interesu prywatnego H. O. tj. czynu z art. 231 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk

107 Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

108 Dowód

109 Numer karty

110 Fakt 1

111 Uzyskanie od H. O. korzyści majątkowej w nieustalonej wysokości przekraczającej kwotę 8 160 złotych

112 Zeznania świadka H. O.

113 k. 681v, 4-5

114 2. OCena DOWOdów

115 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

116 Lp. faktu z pkt 1.1

117 Dowód

118 Zwięźle o powodach uznania dowodu

119 Czyn I

120 Zeznania świadka H. O.

121 Zeznania pokrzywdzonej złożone w postępowaniu przygotowawczym Sąd ocenił jako w pełni wiarygodne w zakresie dotyczącym domagania się przez oskarżanego części należnej jej prowizji jak i przekazania kwoty w łącznej wysokości 8 160 złotych. Potwierdzają je pozostałe źródła osobowe w szczególności zeznania M. Z. (2), jak również pośrednio relacje I. S., E. K. i J. B.. Relacja H. O. znajduje również potwierdzenie w źródłach dokumentowych, w szczególności aktach osobowych pokrzywdzonej oraz analizie regulacji określających zasady dodatkowego wynagradzania członków zespołu egzekucyjnego, określonych w kolejnych Rozporządzeniach Prezesa Rady Ministrów, regulujących uprawnienia szczególne przysługujące niektórym kategoriom członków korpusu służby cywilnej. Potwierdzają one przedstawioną w zeznaniach sytuację w jakiej znalazła się pokrzywdzona, w szczególności okoliczność, że w okresie objętym zarzutami jako członek wieloosobowego stanowiska egzekucyjnego w Urzędzie Skarbowym w Z., była uprawniona do wynagrodzenia prowizyjnego związanego z efektywnym wykonywaniem czynności w zakresie egzekucji administracyjnej. W tym okresie jej bezpośredni przełożony, kierujący pracą komórki –M. Z. (1) - stosownie do wskazanych Rozporządzeń nie mógł liczyć na gratyfikacje wynikające ze zrealizowanych skutecznie czynności.

122 Przekazanie oskarżonemu pieniędzy w kwocie 8 160 złotych potwierdzają zapiski pokrzywdzonej zawarte w kalendarzu stanowiącym dowód rzeczowy, i w tym zakresie przedstawione w zeznaniach okoliczności nie budzą wątpliwości sądu.

123 Zeznania świadka M. Z. (2)

124 Sąd uznał zeznania świadka za w pełni wiarygodne. Świadek jako bezpośredni współpracownik oskarżonego i pokrzywdzonej ze szczegółami zrelacjonował sposób funkcjonowania komórki wieloosobowego stanowiska egzekucyjnego w Urzędzie Skarbowym w Z.. W sposób przekonujący przedstawił sposób kierowania nią przez oskarżonego, w szczególności określając metody do jakich posuwał się wobec pokrzywdzonej, aby wymóc dzielenie się wynagrodzeniem prowizyjnym.

125 Zeznania świadka I. S.

126 Zeznania sąd uznał za w pełni wiarygodne. Jako współpracownik zarówno H. O. i M. Z. (1), rzetelnie przedstawiła stosunki panujące w urzędzie, przekonująco opisując relację oskarżonego i pokrzywdzonej. Świadek potwierdziła fakt posiadania przez pokrzywdzoną dwóch rachunków bankowych - jednego do przesyłania poborów i drugiego do przesyłania prowizji. Wskazała również, że pośrednio weszła w posiadanie informacji o dzieleniu się przez pokrzywdzoną częścią wynagrodzenia prowizyjnego z oskarżonym.

127 Zeznania świadka E. K.,

128 Zeznania świadka sąd uznał za w pełni wiarygodne, świadek pracowała wraz z H. O. w Urzędzie Skarbowym w Z.. Świadek potwierdziła fakt posiadania przez pokrzywdzoną dwóch rachunków bankowych. Jeden służył do przesyłania poborów zaś drugi do przesyłania prowizji. Świadek wskazała, że nie jest w konflikcie z M. Z. (1). Przyznała również, że zdarzało się jej pomylić konta na jakie miała wysłać prowizję, co potwierdza zeznania świadka K. G. w tym zakresie. Informacje o zachowaniu oskarżonego wobec pokrzywdzonej zostały przez nią zasłyszane.

129 Zeznania świadka J. B.

130 Relację świadka sąd ocenił jako w pełni wiarygodną. J. B. informację o stanowiącym przedmiot postępowania zachowaniu oskarżonego uzyskała bezpośrednio od pokrzywdzonej. Wcześniej informacje te zasłyszała od innych pracowników Urzędu Skarbowego w Z.. Okoliczności przedstawione przez świadka znajdują potwierdzenie w relacjach pozostałych istotnych świadków od których odebrano zeznania w toku przewodu sądowego.

131 Zeznania świadka K. G.

132 Zeznania córki pokrzywdzonej Sąd ocenił na w pełni wiarygodne. Świadek pomimo niewątpliwie emocjonalnego stosunku do zdarzeń stanowiących przedmiot postępowania, szczegółowo opisała relacjonowane jej przez pokrzywdzoną stosunki panujące w Urzędzie Skarbowym, w tym w szczególności motywy dla których pokrzywdzona przystała na żądania oskarżonego. Relacja świadka w żadnej mierze nie pozwoliła na usunięcie wątpliwości sądu, w zakresie wysokości sum przekazanych przez H. O., ponad stwierdzoną kwotę 8 160 złotych. Zeznania świadka korespondują z pozostałym materiałem dowodowym.

133 Zeznania świadka J. O.

134 Zeznania męża pokrzywdzonej Sąd ocenił na w pełni wiarygodne. Świadek, szczegółowo opisał relacjonowane jemu przez pokrzywdzoną stosunki panujące w Urzędzie Skarbowym, w tym w szczególności motywy dla których pokrzywdzona przystała na żądania oskarżonego. Relacja świadka w żadnej mierze nie pozwoliła na usunięcie wątpliwości sądu, w zakresie wysokości sum przekazanych przez H. O., ponad stwierdzoną kwotę 8 160 złotych. Zeznania świadka korespondują z pozostałym materiałem dowodowym.

135 Zeznania świadka W. O.

136 Zeznania świadka – Dyrektora Izby Administracji Skarbowej - opisującego zachowanie oskarżonego oraz jego bezpośredniego przełożonego, po ujawnieniu przez H. O., okoliczności dotyczących przedmiotowej sprawy, sąd uznał za wiarygodne. Świadek w sposób bezstronny opisał reakcje zarówno M. Z. (1) jak i D. S. na informacje przekazane przez pokrzywdzoną. Relację świadka potwierdzają zeznania W. K..

137 Zeznania świadka W. K.

138 Zeznania Zastępy Dyrektora Izby Administracji Skarbowej Sąd uznał za w pełni wiarygodne. Był on obecny na spotkaniu na którym pokrzywdzona poinformowała przełożonych o stanowiącym przedmiot postępowania zachowaniu M. Z. (1). Świadek był również bezpośrednim świadkiem rozmowy z oskarżonym, jaką w oparciu o denuncjację pokrzywdzonej przeprowadził Dyrektor Izby. Zeznanie świadka w ocenie sądu zgodne jest z rzeczywistym przebiegiem zdarzeń i znajduje potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym.

139 Zeznania świadka A. K. (2)

140 Relacja osoby najbliższej pokrzywdzonej, jest w ocenie sądu szczera. Świadek w sposób rzetelny przedstawiła opis stosunków pracy, wynikający z jej osobistych rozmów z pokrzywdzoną. Zeznania znajdują potwierdzenie, tak w relacjach świadków z najbliższego otoczenia pokrzywdzonej jak i osób z jej środowiska pracy.

141 Zeznania świadka P. S.

142 Świadek w sposób przekonujący opisała relacje pomiędzy pokrzywdzoną a oskarżonym. Potwierdziła, że pokrzywdzona opisując je w rozmowach prywatnych wspominała o konieczności dzielenia się uzyskanym wynagrodzeniem prowizyjnym.

143 Zeznania świadka A. M.

144 Zeznania świadka sąd ocenił jako wiarygodne. Przedstawione przez niego okoliczności opisują sytuację zawodową pokrzywdzonej.

145 Pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B.

146 Dowód wiarygodny, potwierdzony pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.

147 Notatka służbowa

148 Dowód wiarygodny, nie kwestionowany przez strony.

149 Pismo H. O.

150 Dowód wiarygodny, sporządzony przez niezależny podmiot, nie kwestionowany przez strony.

151 Pismo (...)

152 Dowód wiarygodny, sporządzony przez niezależny podmiot, nie kwestionowany przez strony.

153 Zestawienie przelewów

154 Dowód wiarygodny, sporządzony przez niezależny podmiot, nie kwestionowany przez strony.

155 Zakres czynności H. O.

156 Dowód wiarygodny, sporządzony przez Funkcjonariusza Policji, potwierdzony w dalszym postepowaniu dowodowym.

157 Zakres czynności M. Z. (2)

158 Dowód wiarygodny, nie kwestionowany przez strony.

159 Zakres czynności M. Z. (1)

160 Dowód wiarygodny, sporządzony przez niezależny podmiot, nie kwestionowany przez strony.

161 Protokół odtworzenia zapisu

162 Dowód wiarygodny, nie kwestionowany przez strony.

163 Zestawienie operacji z rachunków bankowych

164 Dowód wiarygodny, nie kwestionowany przez strony.

165 Pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z przepisami

166 Dowód wiarygodny, nie pozostawiający wątpliwości co do zasad przyznawania wynagrodzenia prowizyjnego członkom korpusu służby cywilnej

167 Pismo Dyrektora Izby Administracyjnej w B.

168 Dowód wiarygodny, nie kwestionowany przez strony.

169 Informacja o osobie z Krajowego Rejestru Karnego

170 Dowód nie budzi wątpliwości, dowód obiektywny

171 Opinia z przeprowadzonych badań porównawczych pisma ręcznego i podpisów

172 Opinia w pełni wiarygodna, sporządzona przez profesjonalnego biegłego z długoletnim doświadczeniem.

173 Opinia z zakresu klasycznych i technicznych badań dokumentów

174 Opinia w pełni wiarygodna, sporządzona przez profesjonalnego biegłego z długoletnim doświadczeniem.

175 Kalendarze, notatnik

176 Dowód wiarygodny, zgodnie ze sporządzonymi opiniami zapiski wykonane przez pokrzywdzoną H. O..

177 Dokumenty-kserokopie regulaminów organizacyjnych US w Z.

178 Dowód wiarygodny, nie budzi wątpliwości, dowód obiektywny.

179 Dokumenty

180 Dowód nie budzi wątpliwości, dowód obiektywny.

181 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

182 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

183 Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

184 Dowód

185 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

186 1.1.1

187 Wyjaśnienia oskarżonego M. Z. (1)

188 Wyjaśnień oskarżonego, w których zaprzecza dopuszczeniu się przez siebie zarzucanego mu czynu nie można uznać za wiarygodne. Wyjaśnieniom tym przeczą zebrane w sprawie dowody w postaci zeznań świadków oraz dowody z dokumentów. Przede wszystkim twierdzeniom oskarżonego jakoby nie miał wpływu na sytuację zawodową H. O., przeczą dopuszczone jako dowód akta osobowe pokrzywdzonej. Zawierają one kolejne oceny okresowe członka korpusu służby cywilnej przeprowadzone osobiście przez oskarżonego oraz dokumenty określające zakres obowiązków, uprawnień i odpowiedzialności H. O. wskazujące na jej bezpośrednią podległość służbową oskarżonemu.

189 Wyjaśnienia oskarżonego stoją również w oczywistej sprzeczności, z wiarygodnymi zeznaniami świadków M. Z. (2), jak również I. S., E. K. i J. B..

190 1.1.1

191 Zeznania świadka D. S.

192 Sąd uznał, że zeznania świadka nie mają znaczenia dla ustaleń faktycznych. Świadek deklaruje, że nie wszedł w posiadanie jakichkolwiek informacji, które wskazywałyby, choćby na możliwość, że oskarżony domaga się od podwładnych, części ich wynagrodzenia prowizyjnego, chociaż niemal każdy z przesłuchanych w toku postępowania podległych mu pracowników Urzędu Skarbowego w Z. wskazywał, że czy to bezpośrednio od pokrzywdzonej, czy też od współpracowników słyszał o istniejącej sytuacji. Zatem świadek był, bądź to osobą zupełnie nieświadomą stosunków panujących w zarządzanej przez niego organizacji, bądź też przynajmniej tolerującą potencjalnie istniejące nieprawidłowości.

193 1.1.1

194 Zeznania świadka J. Ł.

195 Zeznania świadka opisującego ogólnie stosunki pracownicze w Urzędzie Skarbowym w Z., nie mają znaczenia dla kluczowych ustaleń faktycznych.

196 1.1.1

197 Zeznania świadka J. P.

198 Zeznania świadka opisującego ogólnie stosunki pracownicze w Urzędzie Skarbowym w Z., nie mają znaczenia dla kluczowych ustaleń faktycznych.

199 1.1.1

200 Zeznania świadka W. B.

201 Zeznania świadka nie mają znaczenia dla kluczowych ustaleń faktycznych.

202 1.1.1

203 Zeznania świadka A. Z.

204 Zeznania żony oskarżonego, wskazują na okoliczności niezwiązane z przedmiotem postępowania, które nie mają znaczenia w zakresie ustaleń faktycznych.

205 1.1.1

206 Zeznania świadka D. Z.

207 Zeznania świadka powiązanego towarzysko z oskarżonym, wskazują na okoliczności niezwiązane z przedmiotem postępowania, które nie mają znaczenia w zakresie ustaleń faktycznych.

208 1.1.1

209 Zeznania świadka I. G.

210 Zeznania świadka powiązanego towarzysko z oskarżonym, wskazują na okoliczności niezwiązane z przedmiotem postępowania, które nie mają znaczenia w zakresie ustaleń faktycznych.

211 1.1.1

212 Zeznania świadka J. K.

213 Zeznania siostry oskarżonego, wskazują na okoliczności niezwiązane z przedmiotem postępowania, które nie mają znaczenia w zakresie ustaleń faktycznych.

214 1.1.1

215 Zeznania świadka K. W.

216 Zeznania dotyczą okoliczności które nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

217 1.1.1

218 Zeznania świadka J. Z.

219 Zeznania brata oskarżonego, wskazują na okoliczności niezwiązane z przedmiotem postępowania, które nie mają znaczenia w zakresie ustaleń faktycznych.

220 1.1.1

221 Zeznania świadka B. C.

222 Zeznania świadka nie miały znaczenia dla powziętych przez sąd ustaleń faktycznych.

223 1.1.1

224 Zeznania świadka H. O.

225 Relacja pokrzywdzonej w części określającej wysokość kwot przekazanych oskarżonemu (od 80 do 100 tysięcy złotych), jest chwiejna i znajduje potwierdzenie w pozostałych dowodach, w tym w szczególności naniesionych przez nią w kalendarzu zapiskach, jedynie do kwoty 8 160 złotych. Podawane w zeznaniach kwoty przewyższające tą wielkość, nasuwają poważne wątpliwości i nie mają oparcia w pozostałych przeprowadzonych dowodach. Usunięcie tych wątpliwości nie jest możliwe w oparciu o dostępne dowody. Co za tym idzie, sąd kierując się zasadą wskazaną w art. 5 § 2 kpk, przypisał oskarżonemu osiągnięcie korzyści majątkowej jedynie we wskazanej wyżej sumie.

226 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

227 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

228 Oskarżony

229 ☒

230 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

231 M. Z. (1)

232 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

233 Przyjęta w akcie oskarżenia kwalifikacja prawna czynu zarzucanego oskarżonemu jest słuszna. M. Z. (1) jako funkcjonariusz publiczny i bezpośredni przełożony, wykorzystując uzależnienie służbowe, bezpodstawnie domagając się od pokrzywdzonej udziału w należnym jej wynagrodzeniu, przekroczył swoje uprawnienia, działając przy tym w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Niewątpliwie domaganie się od podwładnej udziału w jej wynagrodzeniu prowizyjnym, nie wchodziło w zakres kompetencji oskarżonego, tym niemniej w rozpatrywanym przypadku związane było nierozerwalnie z pełnioną przez niego funkcją i stosunkiem zależności wynikającym ze zwierzchności służbowej, co przesądza o wypełnieniu jednego ze znamion czasownikowych art. 231 kk, polegającego na przekroczeniu uprawnień (wyrok SN z 8.05.2007 r., IV KK 93/07). Działania te oskarżony podejmował w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia z góry powziętego zamiaru, co uzasadnia przyjęcie, że wszystkie objęte zarzutem zachowania stanowią jeden czyn w rozumieniu art. 12 § 1 kk.

234 ☐

235 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

236 Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

237 ☐

238 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

239 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

240 ☐

241 3.4. Umorzenie postępowania

242 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

243 ☐

244 3.5. Uniewinnienie

245 Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

246 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

247 Oskarżony

248 Punkt rozstrzygnięcia

249 z wyroku

250 Punkt z wyroku odnoszący się

251 do przypisanego czynu

252 Przytoczyć okoliczności

253 M. Z. (1)

254 I.

255 Kara adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonego. Oskarżony nie był wcześniej karany.

256 Kara spełnia wszelkie cele stawiane przed wymiarem kary.

257 Stopień winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego sąd ocenił jako znaczny. Oskarżony wykorzystując swoje stanowisko i możliwości zmuszał H. O. przez wiele lat do dzielenia się z nim należną jej prowizją. Czynił to wyłącznie w celu osiągnięcia dodatkowego, nienależnego mu zarobku.

258 Z uwagi na popełnienie czynu w celu osiągniecia korzyści majątkowej sąd orzekł obok kary pozbawienia wolności karę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych, uwzględniając stosunki majątkowe i osobiste oskarżonego sąd ustalił wysokość jednej stawki dziennej grzywny na 80 złotych, jest to kwota adekwatna do jego sytuacji majątkowej.

259 II.

260 Wystarczającym do osiągnięcia celów kary będzie orzeczenie jej z warunkowym zawieszeniem wykonania W ocenie Sądu świadomość możliwości zarządzenia warunkowo zawieszonej kary będzie miała pozytywny wpływ na zachowanie oskarżonego w przyszłości.

III.

261 Celem kontroli okresu próby na oskarżonego nałożono obowiązek pisemnego informowania sądu co 3 miesiące o jego przebiegu.

262 IV.

263 Z uwagi, że przy popełnianiu zarzucanego oskarżonemu czynu nadużył zajmowanego stanowiska, sąd nałożył na niego zakaz zajmowania stanowiska komornika skarbowego, gdyż dalsze zajmowanie przez niego tego stanowiska zagraża istotnym dobrom chronionym prawem. W ocenie Sądu okres zakazu w wymiarze 3 lat jest adekwatny w niniejszej sytuacji.

264 V.

265 Na mocy art. 46 § 1 kk obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę solidarnie na rzecz spadkobierców pokrzywdzonej K. G. J. O. kwoty 8160 złotych, którą H. O. przekazała oskarżonemu.

266 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

267 Oskarżony

268 Punkt rozstrzygnięcia

269 z wyroku

270 Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

271 Przytoczyć okoliczności

272 6. inne zagadnienia

273 W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

274 a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

275 Sąd omyłkowo wyliczył opłatę od orzeczonej kary grzywny w wysokości 10% podczas gdy opłata ta powinna wynieść 20% kary grzywny, usunięcie tej omyłki możliwe jest w postępowaniu odwoławczym.

276 7. KOszty procesu

277 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

278 Przytoczyć okoliczności

279 V.

280 Zasądzono od oskarżonego opłatę w kwocie 1780 złotych ustaloną w oparciu o art. 2 ust. 1 pkt 3, ust. 3 ustawy o opłatach w sprawach karnych oraz obciążono pozostałymi kosztami postępowania zgodnie z art. 627 kpk.

281 6. 1Podpis

282 Sędzia Anna Iwanowska

Powołane przepisy