Wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 9 kwietnia 2021 r., II K 1164/20

wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 9 kwietnia 2021 r., II K 1164/20

Tekst

1 T., 25 marca 2021 r.

2 Sygn. akt II K 1164/20

WYROK ŁĄCZNY

3 0.0.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

4 Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny

5 w składzie:

6 Przewodniczący : Sędzia SR Marcin Czarciński

7 Protokolant : st. sekr. sąd. Iwona Zielińska

8 w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej P. Chmielewskiego

9 po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25.03.2021 r. w T.

10 sprawy

11 P. K.

12 urodzonego (...) w I.

13 syna Z. i S. z d. M.

14 skazanego prawomocnymi orzeczeniami:

15 1. wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z 20.03.2009 r. w sprawie VII K 1214/08 za czyn z art. 178a § 1 kk i art. 177 § 1 kk na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności,

16 2. wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z 19.08.209 r. w sprawie VII K 419/09 za czyny z art. 178a § 1 kk, art. 244 kk na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności,

17 3. wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z 17.09.2010 roku, w sprawie II K 194/10 za przestępstwo z art. 178a § 1 kk i art. 244 kk na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności,

18 4. wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z 09.05.2011 roku, w sprawie VI K 107/11 za przestępstwo z art. 242 § 3 kk na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności,

19 5. wyrokiem Sądu Rejonowego w Mogilnie z 11.09.2018 roku, w sprawie II K 265/18 za czyn z art. 209 § 1 kk na karę 1 roku ograniczenia wolności po 20 godzin miesięcznie – kara wykonana,

20 6. wyrokiem Sądu Rejonowego w Mogilnie z 14.12.2018 roku w sprawie II K 151/18 za przestępstwo z art. 209 § 1 kk na karę 8 miesięcy ograniczenia wolności po 30 godzin w stosunku miesięcznym – kara wykonana,

21 7. wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z 24.04.2019 roku, w sprawie VIII K 1869/18 za czyn z art. 209 § 1 kk na karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności po 30 godzin miesięcznie, przy czym postanowieniem z 10.10.2019 r. karę zamieniono na zastępczą karę 270 dni pozbawienia wolności,

22 8. wyrokiem Sądu Rejonowego w Mogilnie z 17.09.2019 roku w sprawie II K 296/19 za przestępstwo z art. 209 § 1 kk na karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności po 20 godzin miesięcznie,

23 9. wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z 15.09.2020 roku w sprawie II K 1204/19 za przestępstwo z art. 209 § 1 kk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,

24 o r z e k a :

25 I. po zastosowaniu art. 4 § 1 kk, na podstawie art. 569 § 1 kpk, art. 85 § 1 kk, 86 § 1 kk w brzmieniu obowiązującym do dnia 24 czerwca 2020 r. w zw. z art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami Covid-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzeniu układu w związku z wystąpieniem Covid-19 (Dz. U. z 2020 r. poz.1086) w miejsce jednostkowych kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności orzeczonych w sprawach II K 1204/19 i VIII K 1869/18 orzeka karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

26 II. stwierdza, że pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w jednostkowych wyrokach podlegają odrębnemu wykonaniu,

27 III. na podstawie art. 572 kpk umarza postępowanie w zakresie połączenia kar orzeczonych w sprawach VII K 1214/08, VII K 419/09, II K 194/10, VI K 107/11, II K 265/18, II K 151/18, II K 296/19,

28 IV. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. D. N. kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) brutto tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu,

29 V. kosztami związanymi z wydaniem wyroku łącznego obciąża Skarb Państwa.

Uzasadnienie

30 Formularz (...)

31 Sygnatura akt

32 II K 1164/20

33 Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, wypełnić część 3–8 formularza

34 1.USTALENIE FAKTÓW

35 0.1.Wyroki wydane wobec skazanego

36 Lp.

37 Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny

38 Data wyroku albo wyroku łącznego

39 Sygnatura akt sprawy

40 1.1.1.

41 Sąd Rejonowy w Inowrocławiu

42 20.03.2009

43 VII K 1214/08

44 1.1.2.

45 Sąd Rejonowy w Inowrocławiu

46 19.08.2009

47 VII K 419/09

48 1.1.3.

49 Sąd Rejonowy w Inowrocławiu

50 17.09.2010

51 II K 194/10

52 1.1.4.

53 Sąd Rejonowy w Inowrocławiu

54 09.05.2011

55 VI K 107/11

56 1.1.5.

57 Sąd Rejonowy w Mogilnie

58 11.09.2018

59 II K 265/18

60 1.1.6.

61 Sąd Rejonowy w Mogilnie

62 14.12.2018

63 II K 151/18

64 1.1.7.

65 Sąd Rejonowy w Toruniu

66 24.04.2019

67 VIII K 1869/18

68 1.1.8.

69 Sąd Rejonowy w Mogilnie

70 17.09.2019

71 II K 296/19

72 1.1.9.

73 Sąd Rejonowy w Toruniu

74 15.09.2020

75 II K 1204/19

76 0.1.Inne fakty

77 0.0.1.Fakty uznane za udowodnione

78 Lp.

79 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

80 Dowód

81 Numer karty

82 1.2.1.1.

83 P. K. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z 20.03.2009 r. w sprawie VII K 1214/08 za czyn z art. 178a § 1 kk i art. 177 § 1 kk na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

84 karta karna

85 18

86 1.2.1.2.

87 P. K. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z 19.08.209 r. w sprawie VII K 419/09 za czyny z art. 178a § 1 kk, art. 244 kk na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.

88 karta karna

89 18

90 1.2.1.3.

91 P. K. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z 17.09.2010 roku, w sprawie II K 194/10 za przestępstwo z art. 178a § 1 kk i art. 244 kk na karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności

92 karta karna

93 18

94 1.2.1.4.

95 P. K. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z 09.05.2011 roku, w sprawie VI K 107/11 za przestępstwo z art. 242 § 3 kk na karę 2 miesięcy pozbawienia wolności,

96 karta karna

97 18

98 1.2.1.5.

99 P. K. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Mogilnie z 11.09.2018 roku, w sprawie II K 265/18 za czyn z art. 209 § 1 kk na karę 1 roku ograniczenia wolności po 20 godzin miesięcznie – kara wykonana,

100 karta karna

101 18

102 1.2.1.6.

103 P. K. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Mogilnie z 14.12.2018 roku w sprawie II K 151/18 za przestępstwo z art. 209 § 1 kk na karę 8 miesięcy ograniczenia wolności po 30 godzin w stosunku miesięcznym – kara wykonana,

104 karta karna

105 18

106 1.2.1.7.

107 P. K. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z 24.04.2019 roku, w sprawie VIII K 1869/18 za czyn z art. 209 § 1 kk na karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności po 30 godzin miesięcznie, przy czym postanowieniem z 10.10.2019 r. karę zamieniono na zastępczą karę 270 dni pozbawienia wolności,

108 karta karna

109 18

110 wydruk NOE-SAD

111 8

112 odpis wyroku wraz z postanowieniem

113 20-21

114 1.2.1.8.

115 P. K. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Mogilnie z 17.09.2019 roku w sprawie II K 296/19 za przestępstwo z art. 209 § 1 kk na karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności po 20 godzin miesięcznie

116 karta karna

117 18

118 odpis wyroku

119 25

120 1.2.1.9.

121 P. K. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z 15.09.2020 roku w sprawie II K 1204/19 za przestępstwo z art. 209 § 1 kk na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności

122 karta karna

123 18

124 wydruk NOE-SAD

125 5

126 odpis wyroku

127 19

128 1.2.1.10.

129 Aktualnie P. K. odbywa karę w Zakładzie Karnym w I.. W trakcie pobytu w zakładzie karnym nie sprawia kłopotów wychowawczych, jego zachowanie jest dobre, nie był karany dyscyplinarnie, dwukrotnie był nagradzany regulaminowo. W rozmowach deklaruje krytyczny stosunek do dokonanych czynów oraz prowadzonego trybu życia.

130 opinia o skazanym

131 30

132 0.0.1.Fakty uznane za nieudowodnione

133 Lp.

134 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

135 Dowód

136 Numer karty

137 1.2.2.1.

138 1.Ocena Dowodów

139 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

140 Lp. faktu z pkt 1.2.1

141 Dowód

142 Zwięźle o powodach uznania dowodu

143 1.2.1.1

144 karta karna, odpisy wyroków, informacje NOE-SAD, opinia o skazanym

145 Podstawę ustaleń faktycznych poczynionych w toku postępowania w przedmiocie wyroku łącznego stanowiły prawomocne wyroki skazujące wydane wobec skazanego, a także informacje z systemu NOE-SAD dotyczące odbycia przez niego poszczególnych kar, a także jego karta karna. Są to dokumenty urzędowe, których prawdziwość nie była kwestionowana przez żadną ze stron i nie budzi wątpliwości Sądu. Sąd oparł się również na opinii z zakładu karnego o zachowaniu skazanego w warunkach izolacji.

146 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

147 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

148 Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2

149 Dowód

150 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

151 1.PODSTAWa KARY ŁĄCZNEJ

152 Lp.

153 Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznego i sygnatura akt sprawy

154 Kary lub środki karne podlegające łączeniu

155 3.1.1.

156 Sąd Rejonowy w Toruniu, 24.04.2019, VIII K 1869/18

157 1 rok i 6 miesięcy ograniczenia wolności po 30 godzin miesięcznie - kara zamieniona na zastępczą karę 270 dni pozbawienia wolności

158 3.1.2.

159 Sąd Rejonowy w Toruniu 15.09.2020, II K 1204/19

160 6 miesięcy pozbawienia wolności

161 Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej

162 W pierwszej kolejności wskazać należy, że przepisy dotyczące kary łącznej uległy zmianie na mocy art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych (…), Dz. U. z 2020 r., poz. 1086. Powyższa nowelizacja przywróciła obowiązujący przed 1 lipca 2015 roku przesłankę relacji czasowej pomiędzy datą wydania poszczególnych wyroków, a chwilą popełnienia przestępstw jako warunek zaistnienia zbiegu przestępstw pozwalający na orzeczenie kary łącznej. Z kolei pomiędzy 1 lipca 2015 roku, a 19 czerwca 2020 roku obowiązywały przepisy dotyczące kary łącznej, które obligowały Sąd do jej orzeczenia, gdy sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. Zrezygnowano więc z warunku relacji czasowej o którym wspomniano powyżej, co jednocześnie pozwalało na orzekanie kary łącznej w relatywnie większej ilości przypadków niż na podstawie wcześniej obowiązujących przepisów. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd, z uwagi na treść art. 4 § 1 kk oraz opisane powyżej zmiany w uregulowaniach dotyczących kary łącznej był zobowiązany orzec na podstawie przepisów względniejszych dla P. K..

163 Na gruncie niniejszej sprawy, Sąd uznał, iż względniejsze dla skazanego jest brzmienie ustawy kodeks karny obowiązujące pomiędzy 1 lipca 2015 roku, a 19 czerwca 2020 roku. Warunkiem orzeczenia kary łącznej było wówczas bowiem popełnienie dwóch lub więcej przestępstw i wymierzenie za nie kar tego samego rodzaju albo innych podlegające łączeniu. Podstawą orzeczenia kary łącznej, zgodnie z treścią art. 85 § 2 kk są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89, w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w § 1. Takie brzmienie powyższych przepisów pozwalało Sądowi na objęcie wyrokiem łącznym dwóch prawomocnych wyroków wydanych wobec P. K..

164 W związku z powyższym, Sąd mógł dokonać analizy w kontekście możliwości orzeczenia kary łącznej jedynie odnośnie orzeczeń wydanych w sprawach : Sądu Rejonowego w Toruniu w sprawach VIII K 1869/18 i II K 1204/19 albowiem w pozostałych sprawach ujętych w karcie karnej doszło do odbycia orzeczonych kar. Zgodnie bowiem z art. 85 § 2 kk w brzmieniu obowiązującym do dnia 24 czerwca 2020 r. podstawą orzeczenia kary łącznej są kary lub kary łączne podlegające wykonaniu.

165 Sąd ma jednocześnie świadomość, iż zgodnie z brzmieniem orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 czerwca 2019 r. w sprawie P20/17 który stwierdził, iż art. 87 § 1 kk w zakresie, w jakim nakłada na sąd obowiązek połączenia kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności oraz wymierzenia kary łącznej pozbawienia wolności po dokonaniu zamiany kary ograniczenia wolności na karę pozbawienia wolności, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 175 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oznacza, to iż obecnie przepis art. 87 § 1 kk nie ma obligatoryjnego charakteru, czyli Sąd może ale nie musi dokonać połączenia kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności. Skoro jednak doszło do orzeczenia zastępczej kary pozbawienia wolności w sprawie VIII K 1869/18 to istniały podstawy do orzeczenia kary łącznej obejmującej to orzeczenie. Jednocześnie wskazać należy, że w sprawie II K 296/19 kara ograniczenia wolności nie została wykonana, jak również nie zamieniono jej na karę zastępczą. W takim przypadku wyznacznikiem decyzji o połączeniu takiej kary jest ocena czy skazany wykona karę ograniczenia wolności, zwykle po odbyciu kary pozbawienia wolności. Taką pozytywną ocenę Sąd wystawił skazanemu P. K.. Stąd decyzja Sądu o umorzeniu postępowania w zakresie orzeczenia kary łącznej obejmującej wspomnianą karę ograniczenia wolności.

166 1.WYMIAR KARY

167 Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej

168 Zgodnie z treścią art. 86 § 1 kk obowiązującego od 1 lipca 2015 r. do 24 czerwca 2020 r. Sąd wymierza karę łączną od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności. Sąd wymierzając karę łączną, kieruje się dyrektywami prewencji generalnej i indywidualnej określonymi w art. 85a kk. Nie można jednak tracić z pola widzenia innych dyrektyw wymiaru kary, które będąc pomocnicze i uzupełniające względem wzmiankowanych, w określonych sytuacjach również znajdą zastosowanie w przypadku orzekania kary łącznej, tj. dyrektyw wynikających z art. 54 kk oraz w pewnym zakresie dyrektyw orzeczniczych dotyczących związków podmiotowo-przedmiotowych między zbiegającymi się przestępstwami. Wniosek taki wypływa z treści art. 85a kk, w którym stwierdzono, że sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze co pozwala twierdzić o konieczności uwzględnienia innych jeszcze dyrektyw. Kara łączna powinna być postrzegana jako swoiste podsumowanie działalności przestępczej sprawcy tym samym jej surowość powinna wzrastać wraz z liczbą popełnionych przez sprawcę przestępstw. Stanowi to wyraz potępienia w stosunku do postępowania sprawcy, jak również podkreśli nieopłacalność przestępczej działalności (zob. M. Szewczyk, Glosa do uchw. SN z 20.1.2005 r., I KZP 30/04, OSP 2005, Nr 9, poz. 102; zob. także wyr. SA w Warszawie z 12.7.2000 r., II AKA 171/00, OSA 2001, Nr 2, poz. 5; wyr. SA w Łodzi z 20.9.2001 r., II AKA 154/01, KZS 2002, Nr 12, poz. 70). Z drugiej strony, orzeczona kara łączna powinna być niezbędna dla osiągnięcia celów indywidualnego oddziaływania, co w przypadkach wielości przestępstw oznaczać może ograniczenie zasady kumulacji i odwołanie się do zasady absorpcji (częściowej).

169 W przedmiotowej sprawie Sąd mógł wymierzyć skazanemu karę od 9 miesięcy do 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Przy orzekaniu kary łącznej dopuszczalne jest zastosowanie zarówno zasady pełnej absorpcji, jak i zasady pełnej kumulacji. Zastosowanie każdej z tych zasad jest jednak rozwiązaniem skrajnym, które może być stosowane wyjątkowo.

170 Mając na uwadze granice w jakich mogła być orzeczona kara łączna a także kierując się powyższymi argumentami sąd wymierzył karę 1 roku pozbawienia wolności, stosując zasadę częściowej absorpcji.

171 W ocenie Sądu nie można przyjąć jako argumentów przemawiających za zastosowaniem zasady absorpcji danych wynikających z opinii o skazanym z zakładu karnego. Z treści opinii o skazanym wynika, iż aczkolwiek proces resocjalizacji w zakładzie karnym przebiegał poprawnie to wskazać należy, że takie zachowanie skazanego powinno być normą w procesie resocjalizacji a nie szczególną okolicznością uzasadniającą zastosowanie zasady pełnej absorpcji przy wymiarze kary łącznej. Sąd przy orzekaniu kary łącznej uwzględnił te okoliczności a zatem miał na względzie również poprawną opinię o skazanym wskazującą na prawidłowy wpływ resocjalizacyjny dotychczasowego osadzenia w kategoriach obiektywnych i w kontekście całokształtu okoliczności mających wpływ na wymiar kary łącznej.

172 Zaznaczyć również należy, że ideą wydania wyroku łącznego jest uporządkowanie sytuacji prawnej skazanego a nie działanie jedynie na korzyść skazanego w każdym aspekcie orzekania o wyroku łącznym. Trafnie tę sytuację ujął w jednym ze swoich orzeczeń Sąd Apelacyjny w Krakowie, wskazując, że nie ma żadnych podstaw by przyjmować, iż istotą kary łącznej orzekanej w wyroku łącznym jest tworzenie sytuacji korzystnej dla skazanego (vide wyrok SA w Krakowie z dnia 31 maja 2007 roku, II AKa 96/07, KZS 2007/7-8/56). W praktyce dzieje się tak najczęściej ale nie oznacza to by takie korzystne rozwiązanie musiało być stosowane i to w maksymalnym zakresie.

173 Mając na uwadze powyższe okoliczności a także wielość przestępstw popełnionych przez skazanego Sąd uznał, iż brak jest podstaw do zastosowania zasady pełnej absorpcji a ukształtowanie kary winno opierać się o zasadę asperacji. W ocenie Sądu zastosowanie w przedmiotowej sprawie wobec skazanego zasady pełnej absorpcji byłoby zbyt daleko idącą promocją jego dotychczasowego stylu życia. Nie jest to sposób na premię dla sprawcy większej ilości przestępstw a popełnienie więcej niż jednego przestępstwa powinno raczej skłaniać do odstąpienia od absorpcji kar niż za nią przemawiać.

174 1.Wymiar Środka karnego

175 Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego

176 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU łĄCZNym

177 Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej

178 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

179 Przytoczyć okoliczności

II, III

180 Pozostałe orzeczenia zawarte w łączonych wyrokach podlegają odrębnemu wykonaniu

181 Z uwagi na brak podstaw do połączenia kar umorzono postępowanie w odniesieniu do kar orzeczonych w sprawach VII K 1214/08, VII K 419/09, II K 194/10, VI K 107/11, II K 265/18, II K 151/18, II K 296/19,

182 1.KOszty procesu

183 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

184 Przytoczyć okoliczności

185 IV, V

186 Ze względu na fakt odbywania kary pozbawienia wolności Sąd w myśl art 624 § 1 kpk zwolnił skazanego od ponoszenia wydatków, obciążając nimi Skarb Państwa.

187 Na podstawie § 17 ust. 5 oraz § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714) zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz kancelarii adwokackiej adw. D. N. kwotę 147,60 złotych brutto tytułem zwrotu kosztów obrony udzielonej z urzędu,

188 1.PODPIS

189 Sędzia SR Marcin Czarciński