Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 3 grudnia 2025 r., VI Ka 920/24

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 3 grudnia 2025 r., VI Ka 920/24

Tekst

1 Warszawa, dnia 13 listopada 2025 r.

2 Sygn. akt VI Ka 920/24

3 1

4 2WYROK

5 2.1W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

6 3Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

7 4 Przewodniczący: SSO Tomasz Morycz

8 6protokolant: protokolant sądowy Jakub Stuleblak

9 7przy udziale prokuratora Anety Ostromeckiej

10 8i oskarżyciela posiłkowego A. K.

11 9po rozpoznaniu dnia 3 listopada 2025 r.

12 10sprawy D. J., syna W. i T., ur. (...) w H.

13 11oskarżonego o przestępstwa z art. 193 kk, z art. 217 § 1 kk oraz z art. 190 § 1 kk

14 12na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora, pełnomocników oskarżycieli posiłkowych i obrońcę oskarżonego

15 13od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie

16 14z dnia 18 kwietnia 2024 r. sygn. akt II K 53/23

17 16I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów;

18 17II. kosztami sądowymi w sprawie obciąża Skarb Państwa.

Uzasadnienie

19 Formularz UK 2

20 Sygnatura akt

21 VI Ka 920/24

22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

23 4

24 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

25 1.1 Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

26 Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 18 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt II K 53/23

27 1.2 Podmiot wnoszący apelację

28 ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

29 ☒ oskarżyciel posiłkowy

30 ☐ oskarżyciel prywatny

31 ☒ obrońca

32 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

33 ☐ inny

34 0.11.3. Granice zaskarżenia

35 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

36 ☒ na korzyść

37 ☒ na niekorzyść

38 ☒ w całości

39 ☒ w części

40 ☐

41 co do winy

42 ☒

43 co do kary

44 ☒

45 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

46 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

47 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

48 ☐

49 art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

50 ☒

51 art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

52 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

53 ☒

54 art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

55 ☒

56 art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

57 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

58 ☒

59 art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

60 ☐

61 art. 439 k.p.k.

62 ☐

63 brak zarzutów

64 0.11.4. Wnioski

65 ☐

66 uchylenie

67 ☒

68 Zmiana

69 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

70 0.12.1. Ustalenie faktów

71 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

72 Lp.

73 Wskazać oskarżonego.

74 Wskazać fakt.

75 Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

76 D. J.

77 Dotychczasowa karalność

78 Sytuacja majątkowa

79 Skontaktowanie się oskarżyciela posiłkowego z oskarżonym po wydaniu zaskarżonego wyroku, przepraszanie go za negatywne następstwa, które ponosi, przekonywanie go do walki o oczyszczenie z zarzutów i deklarowanie pomocy w tym zakresie, jak również negatywne wypowiadanie się o oskarżycielce posiłkowej.

80 Niniejsza sprawa nie byłą jedyną zainicjowaną przez oskarżycielkę posiłkową. W innej Prokuratura Rejonowa W. - U. w W. wszczęła śledztwo o czyn z art. 190a § 1 kk.

81 Karta karna k. 417-418

82 Informacja e-PUAP - k.416

83 Nagranie wraz z transkrypcją - k.423 -430, 431

84 Częściowo zeznania oskarżyciela posiłkowego złożone w postępowaniu odwoławczym - k.445 -446

85 Wyjaśnienia oskarżonego złożone w postępowaniu odwoławczym - k.447-448

86 Zawiadomienie - k.442

87 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

88 Lp.

89 Wskazać oskarżonego.

90 Wskazać fakt.

91 Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

92 D. J.

93 Negatywne wypowiadanie się o oskarżycielce posiłkowej wyłącznie z uwagi na silne emocje, jakie towarzyszyły oskarżycielowi posiłkowemu w związku z rozstaniem z w/w i chęć zemszczenia się na niej, co było powodem kontaktu i rozmowy z oskarżonym.

94 Częściowo zeznania oskarżyciela posiłkowego złożone w postępowaniu odwoławczym - k.445 -446

95 0.12.2. Ocena dowodów

96 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

97 Wskazać fakt

98 Dowód

99 Zwięźle o powodach uznania dowodu.

100 Dotychczasowa karalność

101 Sytuacja majątkowa

102 Niniejsza sprawa nie byłą jedyną zainicjowaną przez oskarżycielkę posiłkową. W innej Prokuratura Rejonowa W. - U. w W. wszczęła śledztwo o czyn z art. 190a § 1 kk.

103 Karta karna

104 Informacja e-PUAP

105 Zawiadomienie

106 Dokumenty sporządzone przez uprawnione podmioty, nie kwestionowane i nie budzące żadnych wątpliwości.

107 Skontaktowanie się oskarżyciela posiłkowego z oskarżonym po wydaniu zaskarżonego wyroku, przepraszanie go za negatywne następstwa, które ponosi, przekonywanie go do walki o oczyszczenie z zarzutów i deklarowanie pomocy w tym zakresie, jak również negatywne wypowiadanie się o oskarżycielce posiłkowej.

108 Nagranie wraz z transkrypcją

109 Częściowo zeznania oskarżyciela posiłkowego złożone w postępowaniu odwoławczym

110 Wyjaśnienia oskarżonego złożone w postępowaniu odwoławczym

111 Nagranie powstało z inicjatywy oskarżonego, do którego zadzwonił oskarżyciel posiłkowy i rozmawiał z nim nie tylko na temat niniejszej sprawy, ale również oskarżycielki posiłkowej. W/w nie kwestionował, że taka sytuacja faktycznie miała miejsce, jak również nie podważał autentyczności nagrania, w tym swojego udziału w rozmowie i wypowiadanych przez siebie słów. W/w przepraszał wówczas oskarżonego za negatywne następstwa, które ponosi, przekonywał go do walki o oczyszczenie z zarzutów i deklarował pomoc w tym zakresie, jak również negatywnie wypowiadał się o oskarżycielce posiłkowej. Z tych względów brak było podstaw, żeby je podważać. Tym bardziej, że zarówno wyjaśnienia oskarżonego w postępowaniu odwoławczym w całości, jak i zeznania oskarżyciela posiłkowego w postępowaniu odwoławczym w w/w części nie zostały podważone. Przedmiotowy dowód miał istotne znaczenie dla oceny relacji oskarżonego i oskarżycieli posiłkowych, a co za tym idzie rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. O ile do zeznań oskarżycieli posiłkowych już wcześniej należało podejść z dużą ostrożnością, czego powodem był silny konflikt z oskarżonym i brak innych obiektywnych dowodów, o tyle tym bardziej po pojawieniu się tego nagrania. W konsekwencji Sąd Okręgowy, oceniając całokształt zgromadzonego materiału dowodowego, w tym w dużej mierze niewiarygodne zeznania oskarżyciela posiłkowego złożone w postępowaniu sądowym, uznał że jest on niewystarczający do zaakceptowania ustaleń i rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego, a co za tym idzie uznania, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów. Z tych też względów brak było podstaw do podważenia wyjaśnień oskarżonego złożonych w postępowaniu odwoławczym. Żaden z dowodów ich bezsprzecznie nie podważył, a tylko to mogło skutkować odmówieniem im wiary.

112 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

113 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

114 Wskazać fakt

115 Dowód

116 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu.

117 Negatywne wypowiadanie się o oskarżycielce posiłkowej wyłącznie z uwagi na silne emocje, jakie towarzyszyły oskarżycielowi posiłkowemu w związku z rozstaniem z w/w i chęć zemszczenia się na niej, co było powodem kontaktu i rozmowy z oskarżonym

118 Częściowo zeznania oskarżyciela posiłkowego złożone w postępowaniu odwoławczym

119 Okoliczność skontaktowania się pokrzywdzonego ze sprawcą jest sytuacją niecodzienną. Oskarżyciel posiłkowy nie potrafił w sposób logiczny wytłumaczyć ani powodu telefonu do oskarżonego, ani tym bardziej wypowiadanych przez siebie słów, w tym przepraszania go za negatywne następstwa, które ponosi, przekonywanie go do walki o oczyszczenie z zarzutów i deklarowanie pomocy w tym zakresie, jak również negatywne wypowiadanie się o oskarżycielce posiłkowej. Oskarżyciel posiłkowy tłumaczył to tym, że wówczas się z nią rozstał, chcąc się wyżalić. Tyle, że zarówno w czasie zdarzenia, jak i w czasie przesłuchania w postępowaniu odwoławczym w/w pozostawali w związku, a co za tym idzie depozycje oskarżyciela posiłkowego mogły być kierowane współtworzeniem wspólnego frontu z oskarżycielką posiłkową. Dodatkowo podważało to ich wiarygodność. W efekcie nie wiadomo bowiem, co dokładnie się wydarzyło, w tym czy oskarżony popełnił przestępstwo, a jeśli tak, to jakie.

120 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

121 Lp.

122 Zarzut

123 Prokurator zaskarżonemu wyrokowi zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, w zakresie innym niż kwalifikacja prawna czynu przypisanego oskarżonemu, a to art. 323§ 3 k.k. poprzez jego niezastosowanie i nie orzeczenie wobec oskarżonego obowiązku pozostawania w określonym miejscu w dyspozycji przełożonego w czasie od zakończenia zajęć służbowych przez 4 godziny 2 dni w tygodniu, podczas gdy za wszystkie przypisane mu czyny orzeczono karę ograniczenia wolności, a zgodnie z kategorycznym brzmieniem art. 323 § 3 k.k żołnierze innej służby niż zasadnicza odbywają karę ograniczenia wolności, pozostając w określonym miejscu w dyspozycji przełożonego w czasie od zakończenia zajęć służbowych przez 4 godziny 2 dni w tygodniu.

124 ☐ zasadny

125 ☐ częściowo zasadny

126 ☒ niezasadny

127 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

128 Z uwagi na zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów zarzut prokuratora był bezprzedmiotowy i zbędne było się do niego odnosić.

129 Wniosek

130 Prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w ten sposób, że:

131 1) w zakresie czynu z pkt I części sentencjonalnej wyroku - poprzez wymierzenie oskarżonemu D. J., na podstawie art. 193 k.k. w zw. z art. 323 § 3 k.k. kary 2 (dwóch) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na pozostawaniu w określonym miejscu w dyspozycji przełożonego w czasie od zakończenia zajęć służbowych przez 4 godziny 2 dni w tygodniu oraz potrąceniu 10% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na rzecz Fundacji im. księdza J. K. z siedzibą w S., KRS (...);

132 2) w zakresie czynu z pkt II części sentencjonalnej wyroku - poprzez wymierzenie oskarżonemu D. J., na podstawie art. 217 § 1 k.k. w zw. z art. 323 § 3 k.k. kary 4 (czterech) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na pozostawaniu w określonym miejscu w dyspozycji przełożonego w czasie od zakończenia zajęć służbowych przez 4 godziny 2 dni w tygodniu oraz potrąceniu 10% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na rzecz Fundacji im. księdza J. K. z siedzibą w S., KRS (...);

133 3) w zakresie czynu z pkt III części sentencjonalnej wyroku - poprzez wymierzenie oskarżonemu D. J., na podstawie art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 323 § 3 k.k. kary 3 (trzech) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na pozostawaniu w określonym miejscu w dyspozycji przełożonego w czasie od zakończenia zajęć służbowych przez 4 godziny 2 dni w tygodniu oraz potrąceniu 10% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na rzecz Fundacji im. księdza J. K. z siedzibą w S., KRS (...);

134 4) w zakresie czynu z pkt IV części sentencjonalnej wyroku - poprzez wymierzenie oskarżonemu D. J., na podstawie art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 323 § 3 k.k. kary 3 (trzech) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na pozostawaniu w określonym miejscu w dyspozycji przełożonego w czasie od zakończenia zajęć służbowych przez 4 godziny 2 dni w tygodniu oraz potrąceniu 10% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na rzecz Fundacji im. księdza J. K. z siedzibą w S., KRS (...);

135 5) w zakresie czynu z pkt V części sentencjonalnej wyroku - poprzez wymierzenie oskarżonemu D. J., na podstawie art. 217 § 1 k.k. w zw. z art. 323 § 3 k.k. kary 5 (pięciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na pozostawaniu w określonym miejscu w dyspozycji przełożonego w czasie od zakończenia zajęć służbowych przez 4 godziny 2 dni w tygodniu oraz potrąceniu 10% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na rzecz Fundacji im. księdza J. K. z siedzibą w S., KRS (...);

136 6) w zakresie pkt VI części sentencjonalnej wyroku - poprzez orzeczenie kary łącznej w wymiarze 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na pozostawaniu w określonym miejscu w dyspozycji przełożonego w czasie od zakończenia zajęć służbowych przez 4 godziny 2 dni w tygodniu oraz potrąceniu 10% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na rzecz Fundacji im. księdza J. K. z siedzibą w S., KRS (...).

137 ☐ zasadny

138 ☐ częściowo zasadny

139 ☒ niezasadny

140 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

141 Z uwagi na zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów wniosek prokuratora był bezprzedmiotowy i zbędne było się do niego odnosić.

142 Lp.

143 Zarzut

144 Pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych w tożsamych apelacjach zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

145 I. rażącą niewspółmierność kary i kary łącznej wymierzonej oskarżonemu w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz winy, wynikającej z orzeczenia zbyt niskiej (łagodnej) kary oraz kary łącznej, tj. w wymiarze:

146 - kary 2 (dwóch) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na potrąceniu 10% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na rzecz Fundacji im. księdza J. K. z siedzibą w S., KRS (...) za czyn I (pkt 1 aktu oskarżenia),

147 - kary 4 (czterech) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na potrąceniu 10% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na rzecz Fundacji im. księdza J. K. z siedzibą w S., KRS (...) za czyn II (pkt 2 aktu oskarżenia),

148 - kary 3 (trzech) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na potrąceniu 10% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na rzecz Fundacji im. księdza J. K. z siedzibą w S., KRS (...) za czyn II (pkt 2 aktu oskarżenia),

149 - kary łącznej 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na potrąceniu 10% wynagrodzenia za pracę w stosunku miesięcznym na rzecz Fundacji im. księdza J. K. z siedzibą w S., KRS (...), podczas gdy stopień zawinienia, społeczna szkodliwość czynu oraz względy prewencji ogólnej i indywidualnej przemawiają za orzeczeniem surowszych kar i surowszej kary łącznej względem oskarżonego, podczas gdy oskarżony, nie wyraził jakiejkolwiek skruchy czy też ubolewania wobec zarzucanych mu czynów, podczas gdy oskarżony nie przeprosił oskarżycielki posiłkowej, które to okoliczności winny zostać uwzględnione przy wymiarze kary orzeczonej wobec oskarżonego za zarzucane mu czyny i skutkować wymierzeniem surowszych kar i surowszej kary łącznej,

150 II. rażącą niewspółmierność środka karnego wymierzonego oskarżonemu w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz winy, wynikającej z orzeczenia środka karnego w postaci zakazu zbliżania się do oskarżycielki posiłkowej K. J. jedynie na odległość mniejszą niż 50 metrów na okres 3 (trzech) lat podczas gdy z okoliczności tejże sprawy wynika, iż środek ten winien zostać orzeczony na okres 3 lat na odległość nie mniejszą niż 200 metrów, tj. zgodnie z wnioskiem oskarżycielki posiłkowej,

151 III. rażącą niewspółmierność orzeczonego od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej środka kompensacyjnego w postaci zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w kwocie 3 000,00 zł, tj. orzeczenie środka w wysokości nieadekwatnej do okoliczności przedmiotowej sprawy, w szczególności społecznej szkodliwości czynu zarzucanego oskarżonemu, motywacji oskarżonego i jego zachowania, co powoduje, że ten środek nie spełnia swej funkcji w zakresie prewencji ogólnej i indywidualnej i nie zaspokaja społecznego poczucia sprawiedliwości,

152 IV. ponadto zaskarżonemu wyrokowi zarzucam obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, tj. art. 170 § 1 pkt. 6 k.p.k. poprzez oddalenie przez Sąd wniosku dowodowego pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej złożonego na rozprawie 12 lutego 2024 r. w przedmiocie dopuszczenia i przeprowadzenia przez Sąd dowodu z akt sprawy prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział K., Sygn. akt: II K 1162/21 oraz przez Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie, Sygn. akt: VI Ka 934/23 na okoliczność postępowań prowadzonych uprzednio pomiędzy stronami (pomiędzy K. J. a D. J.), wydanego nieprawomocnego wyroku w sprawie II K 1162/21 prowadzonej przeciwko oskarżonemu, który to dowód posiadał istotne znaczenie na gruncie przedmiotowej sprawy.

153 ☐ zasadny

154 ☐ częściowo zasadny

155 ☒ niezasadny

156 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

157 Z uwagi na zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów zarzuty pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych były bezprzedmiotowe i zbędne było się do nich odnosić.

158 Wniosek

159 Pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w ten sposób, że:

160 I. wymierzenie oskarżonemu kary oraz kary łącznej:

161 1. za czyn I (pkt 1 aktu oskarżenia) 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 1 roku,

162 2. za czyn II (pkt 2 aktu oskarżenia) 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 1 roku,

163 3. za czyn III (pkt 3 aktu oskarżenia) 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat,

164 4. kary łącznej w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszaniem jej wykonania na okres próby 3 lat,

165 II. orzeczenie wobec oskarżonego zakazu zbliżania się do oskarżycielki posiłkowej na okres 3 lat na odległość nie mniejszą niż 200 metrów,

166 III. zasądzenie od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej dalszej kwoty 7 000,00 zł (słownie: siedem tysięcy złotych) tytułem zadośćuczynienia.

167 Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w ten sposób, że:

168 I. wymierzenie oskarżonemu kary oraz kary łącznej:

169 1. za czyn IV (pkt 4 aktu oskarżenia) 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat,

170 2. za czyn V (pkt 5 aktu oskarżenia) 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 1 roku,

171 3. kary łącznej w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszaniem jej wykonania na okres próby 3 lat,

172 II. orzeczenie wobec oskarżonego zakazu zbliżania się do oskarżyciela posiłkowego na okres 3 lat na odległość nie mniejszą niż 200 metrów,

173 III. zasądzenie od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego dalszej kwoty 7 000,00 zł (słownie: siedem tysięcy złotych) tytułem zadośćuczynienia.

174 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

175 Z uwagi na zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów zarzuty pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych były bezprzedmiotowe i zbędne było się do nich odnosić.

176 Lp.

177 Zarzut

178 Obrońca oskarżonego zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

179 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść poprzez przyjęcie, że D. J. nie przyjechał w dniu 23 września 2022 r. pod dom K. J. by odebrać dzieci, lecz po by zaatakować pokrzywdzonych, podczas gdy prawidłowo poczynione ustalenia dowodzą, że oskarżycielka posiłkowa utrudniała oskarżonemu widzenia z córkami, udaremniając je, pomimo że zgodnie ustaleniami stron, oskarżony miał w danym dniu prawo do kontaktów z dziećmi.

180 2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść poprzez przyjęcie, że niewiarygodnym jest by oskarżyciel posiłkowy A. K. uderzył oskarżonego deską w głowę, bowiem siatka ogrodzeniowa przewyższała oskarżyciela, podczas gdy prawidłowo poczynione ustalenia faktyczne dowodzą, że zadanie takiego uderzenia było możliwe przy pomocy narzędzia.

181 3. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść poprzez przyjęcie, że w dniu 23 września 2022 roku oskarżony wtargnął na posesję K. J. i nie opuścił jej pomimo żądania, a następnie szarpał pokrzywdzoną za ubrania, oraz groził jej pozbawieniem życia, podczas gdy prawidłowo poczynione ustalenia faktyczne świadczą o tym, że do takich zachowań ze strony oskarżonego nie doszło.

182 4. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść poprzez przyjęcie, że w dniu 23 września 2022 roku oskarżony naruszył nietykalność cielesną A. K. oraz groził mu pozbawieniem życia, podczas gdy prawidłowo poczynione ustalenia faktyczne świadczą o tym, że do takich zachowań ze strony oskarżonego nie doszło, a ponadto A. K. nie obawiał się oskarżonego, albowiem w przeszłości znieważał go i naruszał jego nietykalność cielesną.

183 5. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 4 kpk, 5 § 2 kpk, 7 kpk i art. 410 kpk poprzez dokonanie oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów, bez uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, a także dokonanie dowolnej, jednostronnej nieobiektywnej, wybiorczej oceny oraz analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, polegającej na oparciu orzeczenia o dowody obciążające oskarżonego, z jednoczesnym pominięciem dowodów świadczących o tym, że oskarżony w dniu 23 września 2022 r. nie naruszył miru domowego K. J., a także nie naruszył nietykalności cielesnej oskarżycieli posiłkowych oraz nie groził im pozbawieniem życia - poprzez:

184 a) dowolną ocenę wyjaśnień oskarżonego D. J., oraz zeznań oskarżycieli posiłkowych, świadków M. N., E. J. i nieuwzględnienie okoliczności, że w dniu 23 września 2022 r. oskarżony, przybył na posesję K. J. w celu spotkania się z córką, a następnie został zaatakowany przez A. K., w związku z ostrym konfliktem, którego podłożem jest związek oskarżyciela posiłkowego z żoną oskarżonego.

185 b) przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów oraz dokonanie oceny zgromadzonego materiału dowodowego sprzecznie z zasadami logicznego rozumowania, poprzez uznanie, że rozbieżności w zeznaniach oskarżycieli posiłkowych związane z uderzeniem A. K. przez oskarżonego wynikają z emocji i nagłości zdarzenia, nie zaś z ustalenia przez oskarżycieli posiłkowych, korzystnej dla siebie wersji zdarzeń,

186 c) przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów oraz dokonanie oceny zgromadzonego materiału dowodowego sprzecznie z zasadami logicznego rozumowania, poprzez uznanie, że prywatne dowody przedstawione przez oskarżycieli posiłkowych tj. fotografia dokumentująca zaczerwienienia na dekolcie K. J., fotografia siatki ogrodzeniowej, a także fotografia elewacji dowodzą niewiarygodności wyjaśnień złożonych przez oskarżonego i potwierdzają wersję przedstawioną przez oskarżycieli posiłkowych,

187 d) obrazę przepisów postępowania tj. art. 5 § 2 kpk poprzez nierozstrzygnięcie na korzyść oskarżonego pozostających w sprawie wątpliwości grupujących się wokół ustalenia sprawstwa i winy oskarżonego w zakresie wypełnienia znamion przestępstw naruszenia mir domowego K. J., a także naruszenia nietykalności cielesnej oskarżycieli posiłkowych oraz przestępstw gróźb karalnych.

188 6. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 9 § 2 kpk, art. 167 kpk, art. 170 § 1 pkt 2 kpk, poprzez oddalenie wniosków dowodowych obrońcy z dnia 22 marca 2024 r., podczas gdy zawnioskowane dowody dotyczyły doniosłych okoliczności sprawy.

189 ☐ zasadny

190 ☒ częściowo zasadny

191 ☐ niezasadny

192 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

193 Ilość, rodzaj i wzajemne powiązanie zarzutów podniesionych przez obrońcę oskarżonego przemawiały za ich zbiorczym omówieniem. Tym bardziej, że niemal wszystkie były zasadne, skutkując zmianą zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów.

194 Zdaniem Sądu Okręgowego cały zgromadzony, w tym również na etapie postępowania odwoławczego, jak również prawidłowo oceniony materiał dowodowy nie dostarczył bezsprzecznych dowodów winy oskarżonego i nie pozwalał na zaakceptowanie zaskarżonego wyroku. W niniejszej sprawie mamy bowiem do czynienia ze słowem przeciwko słowu. Z jednej strony oskarżycieli posiłkowych, a z drugiej oskarżonego. Tymczasem osoby te są ze sobą silnie skonfliktowane, w tym w zakresie dotyczącym kontaktów oskarżonego z małoletnimi dziećmi, mając interes w przedstawieniu siebie w niekorzystnym świetle. Powyższe powodowało, że do depozycji tych osób należało podejść z bardzo dużą ostrożnością.

195 O ile wielce prawdopodobnym jest, że w dniu zdarzenia doszło pomiędzy nimi do konfrontacji, co potwierdził sam oskarżony, o tyle nie wiadomo, jaki ona miała dokładnie przebieg. Zarówno w zakresie słów, jak i zachowań. Oskarżyciel posiłkowy najpierw, będąc przesłuchiwany w postępowaniu przygotowawczym w dniu 24 września 2022 r., twierdził, że został uderzony w prawą część twarzy, a oskarżony groził mu pozbawieniem życia, mówiąc „zabiję cię”. Dopiero później, podczas przesłuchania w dniu 30 listopada 2022 r., a więc ponad dwa miesiące po zdarzeniu, wskazał, że groźby w rzeczywistości dotyczyły także oskarżycielki posiłkowej, gdyż oskarżony w istocie użył słów „zabiję was”. Co ważne, zrobił to w momencie, gdy zeznania tej treści najpierw w dniu 28 października 2022 r., a potem w dniu 30 listopada 2022 r., a więc odpowiednio ponad miesiąc i dwa po zdarzeniu, złożyła oskarżycielka posiłkowa. Jeśli natomiast chodzi o miejsce uderzenia, to wersję, że w rzeczywistości była to lewa część twarzy, przedstawił dopiero w postępowaniu sądowym, to jest w dniu 6 listopada 2023 r., a więc ponad rok po zdarzeniu. Co znamienne, pozostawało to w sprzeczności z depozycjami oskarżycielki posiłkowej z tego dnia, kiedy wskazała na prawą część twarzy. Jeśli taka sytuacja faktycznie miała miejsce, to w/w, a tym bardziej oskarżyciel posiłkowy, nie powinni mieć żadnego problemu ze zlokalizowaniem miejsca uderzenia. Zwłaszcza, że były to dwa całkowicie różne miejsca.

196 Odnośnie naruszenia nietykalności cielesnej oskarżycielki posiłkowej, to ta kwestia po raz pierwszy pojawiła się dopiero w jej zeznaniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym w dniu 12 grudnia 2022 r., a więc ponad dwa miesiące po zdarzeniu. Jeśli natomiast chodzi o naruszenie miru domowego, to oskarżony wszedł na posesję przez otwartą bramę, przez którą wjechała oskarżycielka posiłkowa, a która według oskarżonego i oskarżyciela posiłkowego była otwarta - odmienną wersję przedstawiła jedynie oskarżycielka posiłkowa - dobrowolnie opuszczając ją po tym jak w/w go o to poprosiła. Zarazem brak podstaw do przyjęcia, że celem jego pojawienia się tam było coś innego niż spotkanie z jedną z córek. Wprawdzie oskarżycielka posiłkowa twierdziła, że próby były wielokrotne i nie przynosiły skutku, jednak pozostaje to w sprzeczności z jej innymi zeznaniami, z których wynikało, że sytuacja była bardzo dynamiczna i krótkotrwała, a ona chciała jak najszybciej udać się do domu i zamknąć drzwi. Zwłaszcza, gdy oskarżony miał rzekomo naruszać ich nietykalność i im grozić. W tym układzie nie byłoby więc czasu na wielokrotne formułowanie tego typu komunikatów i oczekiwanie czy oskarżony się do nich dostosował.

197 Zarazem należy zwrócić uwagę na fakt, że pomimo rzekomego naruszenia przez oskarżonego nietykalności cielesnej oskarżycieli posiłkowych żadne z nich nie zrobiło obdukcji, co z uwagi na opisany wyżej konflikt i opieranie się jedynie na słowach osób uczestniczących w zdarzeniu wydawało się wręcz oczywiste i konieczne. Wprawdzie oskarżycielka posiłkowa złożyła do akt sprawy urywek nagrania i wydruk z tego nagrania, na którym miała zaczerwienione okolice czyi, jednak raz, że nastąpiło to dopiero wraz z pismem z dnia 10 listopada 2023 r., a więc ponad rok po zdarzeniu, a dwa, że nie wiadomo, kiedy dokładnie i w jaki dokładnie sposób ono powstało. Takiego nagrania czy zdjęcia nie złożył oskarżyciel posiłkowy, mimo że jak wskazał miał spuchniętą wargę. Odnośnie obdukcji podał, że obrażenia były tego rodzaju, że uznał iż nie jest to konieczne. Ponadto wydaje się, że w przypadku tak gwałtownej przemocy ze strony oskarżonego, którą opisywali w/w, w tym w szczególności oskarżycielka posiłkowa, która określiła ją jako silne szarpanie za ubranie, obrażenia te powinny być zdecydowanie większe. Co więcej, oskarżony miał też okładać pięściami dach i szybę samochodu, co do których brak jednak jakiegokolwiek dowodu, że zostały uszkodzone. Świadczy to o co najmniej wyolbrzymieniu zaistniałej sytuacji.

198 Uzasadnione wątpliwości budził też fakt, czy oskarżyciele posiłkowi mogli czuć się zagrożeni ze strony oskarżonego. Oskarżycielka posiłkowa przebywała we własnym domu. W dodatku w towarzystwie oskarżyciela posiłkowego, a więc mężczyzny. Oskarżony nie podejmował też dalszych zachowań w celu zrealizowania rzekomych gróźb. To, że w/w jest żołnierzem nie oznacza automatycznie, że z jego strony mogło im grozić większe niebezpieczeństwo niż gdyby sprawcą miał być ktoś inny. Zwłaszcza, że brak jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że oskarżony dysponuje bronią. Subiektywne odczucie pokrzywdzonych jest oczywiście niewystarczające. Istotne jest, czy obiektywnie były ku temu podstawy, co w okolicznościach niniejszej sprawy było wątpliwe. Zwłaszcza, że oskarżony twierdził, że to oskarżyciel posiłkowy miał naruszyć jego nietykalność cielesną, uderzając go deską w głowę, czego nie sposób potwierdzić, ale też wykluczyć. Zarzuty w tym zakresie zasługiwały na częściowe uwzględnienie, mogąc prowadzić najwyżej do w/w wniosku.

199 Prawdziwość relacji oskarżycieli posiłkowych budziła tym większe wątpliwości, że po wydaniu zaskarżonego wyroku oskarżyciel posiłkowy sam skontaktował się z oskarżonym i wielokrotnie go przepraszał. Co więcej, kiedy ten wskazał, że w sądzie zeznawano nieprawdę na jego niekorzyść, to nie zaprzeczył, namawiając go do walki o oczyszczenie z zarzutów i ewidentnie chcąc mu pomóc, w tym deklarując kontakt swojego pełnomocnika z jego obrońcą celem jakiegoś korzystnego dla niego zakończenia niniejszej sprawy. Ponadto wielokrotnie negatywnie wypowiadał się o oskarżycielce posiłkowej, w dodatku formując pod jej adresem zarzuty związane z instrumentalnością jej działania i dążenia do pogrążenia oskarżonego. Uzupełniająco przesłuchiwany w postępowaniu odwoławczym nie potrafił tego w logiczny sposób wytłumaczyć, przekonując że znajdował się w złym stanie psychicznym, chciał się wyżalić i zemścić na byłej partnerce, wyrażając solidarność z oskarżonym. Być może było to spowodowane tym, że ponownie się z nią związał i ponownie ma z nią wspólny interes w pociągnięciu oskarżonego do odpowiedzialności karnej. Z uwagi na powyższe zarzut dotyczący oddalenia wniosków dowodowych obrońcy oskarżonego był bezprzedmiotowy.

200 Wniosek

201 Zmiana zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonego D. J. od wszystkich zarzucanych mu czynów, opisanych w pkt. I, II, III, IV i V orzeczenia.

202 ☒ zasadny

203 ☐ częściowo zasadny

204 ☐ niezasadny

205 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

206 Z uwagi na zasadność niemal wszystkich zarzutów na uwzględnienie zasługiwał skorelowany z nimi wniosek.

207 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

208 Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia

209 i podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k., art. 440 k.p.k.).

210 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności.

211 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

212 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

213 1.3 1

214 Przedmiot utrzymania w mocy

215 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy.

216 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

217 1.3.1 1.

218 Przedmiot i zakres zmiany

219 Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 18 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt II K 53/23

220 Zwięźle o powodach zmiany.

221 Zdaniem Sądu Okręgowego cały zgromadzony, w tym również na etapie postępowania odwoławczego, jak również prawidłowo oceniony materiał dowodowy nie dostarczył bezsprzecznych dowodów winy oskarżonego i nie pozwalał na zaakceptowanie zaskarżonego wyroku. W niniejszej sprawie mamy do czynienia ze słowem przeciwko słowu, zeznania oskarżycieli posiłkowych budziły uzasadnione wątpliwości, a wszelkie nie dające się usunąć wątpliwości powinny być rozstrzygane na korzyść oskarżonego.

222 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

223 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

224 ☐ art. 439 k.p.k.

225 Zwięźle o powodach uchylenia.

226 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

227 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

228 Zwięźle o powodach uchylenia.

229 Konieczność umorzenia postępowania

230 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

231 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia.

232 4.

233 Konieczność warunkowego umorzenia postępowania

234 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

235 Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania.

236 5.

237 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

238 Zwięźle o powodach uchylenia.

239 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

240 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku

241 Lp.

242 Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

243 Przytoczyć okoliczności.

244 6. Koszty Procesu

245 Wskazać oskarżonego.

246 Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

247 Przytoczyć okoliczności.

248 D. J.

249 II

250 Z uwagi na zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu kosztami sądowymi w sprawie należało obciążyć Skarb Państwa. Powyższe znajdowało oparcie w art. 627 kpk w zw. z art. 634 kpk w zw. z art. 636 § 2 kpk w zw. z art. 633 kpk.

251 7. PODPIS

252 0.11.3 Granice zaskarżenia

253 numer załącznika 1

254 Podmiot wnoszący apelację

255 Prokurator

256 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

257 Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 18 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt II K 53/23

258 0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia

259 ☐ na korzyść

260 ☒ na niekorzyść

261 ☐ w całości

262 ☒ w części

263 ☐

264 co do winy

265 ☒

266 co do kary

267 ☐

268 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

269 0.11.3.2 Podniesione zarzuty

270 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

271 ☐

272 art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

273 ☒

274 art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

275 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

276 ☐

277 art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

278 ☐

279 art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

280 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

281 ☐

282 art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

283 ☐

284 art. 439 k.p.k.

285 ☐

286 brak zarzutów

287 0.11.4. Wnioski

288 ☐

289 Uchylenie

290 ☒

291 Zmiana

292 0.11.3 Granice zaskarżenia

293 numer załącznika 2

294 Podmiot wnoszący apelację

295 Pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej

296 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

297 Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 18 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt II K 53/23

298 0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia

299 ☐ na korzyść

300 ☒ na niekorzyść

301 ☐ w całości

302 ☒ w części

303 ☐

304 co do winy

305 ☒

306 co do kary

307 ☒

308 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

309 0.11.3.2 Podniesione zarzuty

310 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

311 ☐

312 art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

313 ☐

314 art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

315 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

316 ☒

317 art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

318 ☐

319 art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

320 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

321 ☒

322 art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

323 ☐

324 art. 439 k.p.k.

325 ☐

326 brak zarzutów

327 0.11.4. Wnioski

328 ☐

329 Uchylenie

330 ☒

331 Zmiana

332 0.11.3 Granice zaskarżenia

333 numer załącznika 3

334 Podmiot wnoszący apelację

335 Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego

336 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

337 Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 18 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt II K 53/23

338 0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia

339 ☐ na korzyść

340 ☒ na niekorzyść

341 ☐ w całości

342 ☒ w części

343 ☐

344 co do winy

345 ☒

346 co do kary

347 ☒

348 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

349 0.11.3.2 Podniesione zarzuty

350 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

351 ☐

352 art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

353 ☐

354 art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

355 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

356 ☒

357 art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

358 ☐

359 art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

360 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

361 ☒

362 art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

363 ☐

364 art. 439 k.p.k.

365 ☐

366 brak zarzutów

367 0.11.4. Wnioski

368 ☐

369 Uchylenie

370 ☒

371 Zmiana

372 0.11.3 Granice zaskarżenia

373 numer załącznika 4

374 Podmiot wnoszący apelację

375 Obrońca

376 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

377 Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 18 kwietnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt II K 53/23

378 0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia

379 ☒ na korzyść

380 ☐ na niekorzyść

381 ☒ w całości

382 ☐ w części

383 ☐

384 co do winy

385 ☐

386 co do kary

387 ☐

388 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

389 0.11.3.2 Podniesione zarzuty

390 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

391 ☐

392 art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

393 ☐

394 art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

395 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

396 ☒

397 art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

398 ☒

399 art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

400 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

401 ☐

402 art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

403 ☐

404 art. 439 k.p.k.

405 ☐

406 brak zarzutów

407 0.11.4. Wnioski

408 ☐

409 Uchylenie

410 ☒

411 Zmiana