Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 26 listopada 2025 r., VI Ka 747/25

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 26 listopada 2025 r., VI Ka 747/25

Tekst

1 Warszawa, dnia 26 listopada 2025 r.

2 Sygn. akt VI Ka 747/25

3 1

4 2WYROK

5 2.1W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

6 3Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

7 4 Przewodniczący: SSO Michał Bukiewicz

8 6protokolant: protokolant sądowy Aneta Dygas

9 7po rozpoznaniu dnia 26 listopada 2025 r.

10 8przy udziale oskarżycielki prywatnej U. C.

11 9sprawy P. C., syna J. i A., ur. (...) w W.

12 10oskarżonego o przestępstwo z art. 217 § 1 kk w zb. z art. 157 § 2 kk w zw. 11 § 2 kk

13 11na skutek apelacji wniesionych przez pełnomocnika oskarżycielki prywatnej i obrońcę oskarżonego

14 12od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie

15 13z dnia 31 stycznia 2025 r. sygn. akt II K 633/24

16 15zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 złotych tytułem opłaty; zasądza od oskarżycielki prywatnej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 złotych tytułem opłaty; koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym obciążają oskarżonego i oskarżycielkę prywatną w zakresie przez siebie poniesionym.

Uzasadnienie

17 Formularz UK 2

18 Sygnatura akt

19 VI Ka 747/25

20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

21 2

22 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

23 1.1 Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

24 Wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 31 stycznia 2025 roku, sygn. akt II K 633/24

25 1.2 Podmiot wnoszący apelację

26 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

27 ☐ oskarżyciel posiłkowy

28 ☒ oskarżyciel prywatny

29 ☒ obrońca

30 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

31 ☐ inny

32 0.11.3. Granice zaskarżenia

33 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

34 ☒ na korzyść

35 ☒ na niekorzyść

36 ☒ w całości

37 ☒ w części

38 ☐

39 co do winy

40 ☒

41 co do kary

42 ☒

43 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

44 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

45 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

46 ☐

47 art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

48 ☒

49 art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

50 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

51 ☒

52 art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

53 ☒

54 art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

55 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

56 ☒

57 art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

58 ☐

59 art. 439 k.p.k.

60 ☐

61 brak zarzutów

62 0.11.4. Wnioski

63 ☒

64 uchylenie

65 ☒

66 zmiana

67 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

68 0.12.1. Ustalenie faktów

69 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

70 Lp.

71 Wskazać oskarżonego.

72 Wskazać fakt.

73 Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

74 P. C.

75 Niekarany

76 Sytuacja majątkowa oskarżonego

77 Karta karna k. 504

78 Informacja e - (...) k. 503

79 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

80 Lp.

81 Wskazać oskarżonego.

82 Wskazać fakt.

83 Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

84 0.12.2. Ocena dowodów

85 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

86 Wskazać fakt

87 Dowód

88 Zwięźle o powodach uznania dowodu.

89 Karalność sądowa oskarżonego

90 Sytuacja majątkowa

91 Karta karna

92 Informacja e - (...)

93 Załączone dokumenty zostały sporządzone w przepisanej prawem formie przez organy do tego uprawnione, stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności tych dokumentów.

94 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

95 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

96 Wskazać fakt

97 Dowód

98 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu.

99 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

100 Apelacja pełnomocnika oskarżycielki prywatnej

101 Lp.

102 Zarzut

103 1

104 Pełnomocnik oskarżycielki prywatnej skarżonemu wyrokowi zarzucił obrazę przepisów prawa karnego materialnego, mająca wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia a mianowicie art. 66 § 1 i 2 kk oraz art. 67 § 1 k.k. oraz art. 67 § 3 kk w zw. z art. 46 § 2 kk

105 ☐ zasadny

106 ☐ częściowo zasadny

107 ☒ niezasadny

108 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

109 Zarzuty podniesione w apelacji pełnomocnika oskarżycielki prywatnej we wskazanym wyżej zakresie są niezasadne.

110 Sąd odwoławczy podziela wykładnie Sądu I instancji dotyczącego uznania stopnia winy i społecznej szkodliwości dokonanych czynów jako nieznaczne. Argument skarżącego dotyczący znacznego stopnia społecznej szkodliwości przestępstwa przypisanego oskarżonemu okazał się niezasadny. Na wstępie warto przytoczyć sentencję Sądu Apelacyjnego, z której to wynika iż uchybienia przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu mogą przybierać postać obrazy prawa materialnego, ale dzieje się tak wówczas, gdy przy ocenie stopnia karygodności czynu Sąd pominął okoliczności wymienione w art. 115 § 2 k.k. lub wziął pod uwagę okoliczności niewyszczególnione w tym przepisie. Wyrok SA w Poznaniu z 16.03.2022 r., II AKa 294/21, LEX nr 3341083. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej Sąd przy ocenie stopnia szkodliwości czynu wziął pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy. Zdaniem Sądu stopień winy i społecznej szkodliwości popełnionych przez oskarżonego przestępstw nie są znaczne. W ocenie Sądu w sprawie zostały spełnione przesłanki materialne i formalne umożliwiające warunkowe umorzenie postępowania wobec oskarżonego zgodnie z art. 66 § 1 i 2 k.k. Począwszy od przesłanek formalnych wskazać należy, że przestępstwo przypisane oskarżonemu zakwalifikowane z art. 217 § 1 k.k. pozostaje zagrożone karą podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku, zaś z art. 157 § 2 kk pozostaje zagrożone karą podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do 2 lat . Ponadto oskarżony nie był dotychczas karany za przestępstwo umyślne oraz postawa sprawcy, jego dotychczasowy sposób życia i zachowanie po czynie dają podstawy do przypuszczenia, że będzie on nauczony doświadczeniem tego postępowania przestrzegać porządku prawnego na przyszłość. Pomiędzy byłymi małżonkami istnieje długoletni konflikt, mający swoje źródło w sporach charakterze finansowym, związanych z rozliczeniami oraz sposobem korzystania z nieruchomości w postaci domu. Dlatego też z uwagi na cele postepowania oraz koniecznością właściwego kształtowania także przez rozstrzygnijcie tej sprawy relacji między byłymi małżonkami w tym w zakresie dobra ich dziecka Sąd warunkowo umorzył postępowanie za przypisany czyn.

111 Sąd Okręgowy również nie dopatruje się obrazy przepisu z art. 67 § 1 i 3 kk. Zdaniem Sądu II instancji Sąd Rejonowy zastosował wobec P. C. reakcję proporcjonalną i adekwatną do okoliczności przedmiotowej sprawy. Represja prawnokarna musi być na tyle dolegliwa, aby stanowić wystarczającą przestrogę na przyszłość dla sprawcy i przez to zapobiec jego powrotowi na drogę przestępstwa. Oskarżony w jego warunkach osobistych i właściwościach jest przykładowym sprawcą wobec, którego tego rodzaju środek probacyjny winien być zastosowany. W przeciwnym razie kara będzie uznana za niesprawiedliwą i wyłącznie nacechowaną na elementami dolegliwości. Sąd wyznaczył okres próby wynoszący 1 lata, który w pełni pozwoli zweryfikować trafność pozytywnej prognozy kryminologicznej oskarżonego.

112 Zgodnie z doktryną „wyznaczenie okresu próby na konkretny – zgodny z przywołanym brzmieniem art. 67 § 1 kk – czas realizuje dwie zasadnicze funkcje. Służy oddziaływaniu wychowawczemu na sprawcę przestępstwa, a zarazem weryfikacji postawionej względem niego pozytywnej prognozy kryminologicznej.” P. Kozłowska-Kalisz [w:] Kodeks karny. Komentarz aktualizowany, red. M. Mozgawa, LEX/el. 2025, art. 67.

113 W ocenie sądu II Instancji zasądzona przez Sąd Rejonowy kwota nawiązki w wysokości 300 zł jest adekwatna. Orzeczenie to miało na celu zrekompensować krzywdy wyrządzonej poprzez naruszenie nietykalności cielesnej i lekki uszczerbek na zdrowiu oskarżycielki prywatnej. Nie udowodniono by ponosiła do dziś skutki zdarzenia na zdrowiu . Biorąc pod uwagę sytuacje majątkową oskarżonego wysokość zasadzonej nawiązki nie powinna stanowić dla niego problemu z jej uiszczeniem. W przypadku warunkowego umorzenia postępowania karnego, sąd obowiązany jest do nałożenia na sprawcę obowiązku naprawienia szkody wyłącznie wówczas, gdy powstanie szkody w zakresie dóbr pokrzywdzonego jest następstwem popełnionego przez niego przestępstwa (wyrok SN z 30.05.2018 r., V KK 446/17, LEX 2509711).

114 Wniosek

115 o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I Instancji ewentualnie wymierzenie kary roku pozbawienia wolności i nawiązki 20 tys. zł

116 ☐ zasadny

117 ☐ częściowo zasadny

118 ☒ niezasadny

119 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

120 Z przyczyn wskazanych w części 3.1. niniejszego uzasadnienia wnioski nie zasługiwały na uwzględnienie.

121 Apelacja obrońcy

122 Lp.

123 Zarzut

124 2

125 Obrońca zaskarżonemu wyrokowi zarzucił obrazę przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na treść orzeczenia tj. art. 442 § 3 kpk w zw. z 424 § 1 pkt 1 kpk, art. 410 kpk, art. 7 kpk, błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia

126 ☐ zasadny

127 ☐ częściowo zasadny

128 ☒ niezasadny

129 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

130 Przeprowadzona przez Sąd Okręgowy kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia pozwala na stwierdzenie, że Sąd Rejonowy nie dopuścił się naruszenia wskazanych przez skarżącego przepisów postępowania.

131 Sąd I instancji w sposób wyczerpujący i zgodny z wymogami art. 424 k.p.k. przedstawił w uzasadnieniu wydanego wyroku, gdzie dokonał oceny całokształtu okoliczności ujawnionych na rozprawie zgodnie z dyspozycją art. 410 k.p.k. ze wskazaniem dowodów, które przyjął za podstawę swych ustaleń. Zawarta tam argumentacja jest logiczna, przekonywująca, pozbawiona błędu i nie przekracza granic swobodnej oceny dowodów określonych w art. 7 k.p.k. Dokonana ocena dowodów nie uchybia też zasadom określonym w art. 5 k.p.k. Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu Najwyższego, że dokonanie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób odmienny od oczekiwań stron procesowych nie stanowi naruszenia przepisów art. 7 i 410 k.p.k. (zob. post. SN z dnia 12 lutego 2016 r., III KK 20/16). Na tej podstawie poczynił trafne ustalenia faktyczne, a następnie wysnuł prawidłowy wniosek o uznaniu oskarżonego za winnego zarzucanego mu przestępstwa z art. 217 § 1 kk w zb z art. 157§2 kk .

132 Nie ulega również wątpliwości, iż oskarżycielka doznała naruszenia nietykalności ciała spowodowanych działaniem oskarżonego, w ten sposób, że mocno ścisnął ją i szarpnął za lewe ramię skutego tego upadła na ziemię doznając naruszenia ciała na czas poniżej 7 dni, a więc zachowania te wyczerpały znamiona czynu z art. 217 § 1 kk zb z art. 157§2 kk . Sąd I instancji, poczynił prawidłowe ustalenia w zakresie obrażeń ciała oskarżycielki prywatnej, w oparciu o fotografie rozległego zasinienia na lewym ramieniu pokrzywdzonej oraz treść obdukcji. Zakres obrażeń oskarżycielki prywatnej odpowiada z innymi ustaleniami faktycznymi poczynionymi w niniejszej sprawie. Nie ma ku temu podstaw by kwestionować i pozbawiać wiarygodności zeznaniom pokrzywdzonej.

133 Wbrew twierdzeniom skarżącego, Sąd Rejonowy wykonał zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania zawartego w treści wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2024 r. sygn. akt VI Ka 214/23. Twierdzenia, jakoby Sąd Okręgowy miał wyrazić wiążące zapatrywanie prawne wobec Sądu Rejonowego co do konieczności ustalenia, czy pokrzywdzona miała świadomość, iż podejmowała próbę wejścia na nieruchomość bez podstawy prawnej oraz bez zgody osoby uprawnionej, są całkowicie bezpodstawne i nie znajdują oparcia w aktach sprawy. Sąd Okręgowy, rozpoznając sprawę w zakresie tego czynu, uchylił zaskarżony wyrok w tej części wyłącznie z uwagi na błędne zastosowanie kontratypu obrony koniecznej przez sąd I instancji, a nie z powodu jakichkolwiek uchybień w ustaleniach dotyczących świadomości pokrzywdzonej. Sąd Rejonowy wprawdzie nie odniósł się do zagadnienia obrony koniecznej w uzasadnieniu to jednak jego ustalenia faktyczne i zastosowanie przepisów prawa materialnego są właściwe.

134 Sąd Okręgowy rozpoznając niniejszą sprawę podziela spostrzeżenia i konkluzje już wcześniej przyjęte przez Sąd Okręgowy, który uchylił w tym zakresie wyrok Sądu Rejonowego z dnia 4 listopada 2024 r., iż po rozwodzie strony podjęły wspólną decyzję o sprzedaży nieruchomości przez agencję celem rozliczenia środków ze sprzedaży między nimi i wszyscy wyprowadzili się z domu, po czym oskarżony porozumienie zerwał i zamieszkał z powrotem w domu. Podkreślenia wymaga, że przecież U. C. posiadała cały czas klucze od domu i do dnia 1 stycznia 2020 r. oskarżony ani nie wymienił zamków, ani nie zwrócił się do byłej żony o zwrot kluczy, zatem nie sposób też uznać, że pokrzywdzona przestała być posiadaczem nieruchomości. U. C. była, więc uprawniona do wejścia na nieruchomość, albowiem posiadała status współposiadacza. Przysługiwał jej tytuł prawny do korzystania nieruchomości , jak również roszczenia związane z dokonanymi nakładami. Kwestie szczegółowe mają charakter cywilnoprawny i nie podlegają rozstrzygnięciu w niemniejszym postepowaniu ale oczywiście błędne jest rozumowani, że oskarżony był jedynym uprawnionym do przebywania i korzystania z nieruchomości. Tym samym nie sposób jest racjonalnie przyjąć, że pokrzywdzona miała zamiar naruszenia miru domowego i popełnienia występku z art. 193 § 1 k.k. Do strony podmiotowej czynu z art. 193 § 1 k.k. należy świadomość przebywania w miejscu chronionym tym przepisem bez podstawy prawnej. W związku z powyższym, działanie oskarżonego było nieadekwatne do sytuacji i wykraczało poza normy społeczne i bez wątpienia nie można mówić tu o zastosowaniu kontratypu obrony koniecznej art. 25 § 1 k.k.

135 Reasumując wbrew twierdzeniom skarżącego, przeprowadzona przez Sąd Rejonowy ocena wszystkich dowodów zebranych w sprawie doprowadziła ten Sąd do trafnych ustaleń faktycznych. W przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z błędem w ustaleniach faktycznych. Taki błąd w orzekaniu zachodzi wtedy gdy treść dokonanych ocen i wniosków wyprowadzonych przez sąd nie odpowiada zasadom prawidłowego rozumowania, a błąd ten mógł mieć wpływ na treść orzeczenia. Zarzut takiego błędu nie jest uzasadniony, gdy sprowadza się do samego zakwestionowania stanowiska sądu czy do polemiki z ustaleniami sądu: jest skuteczny tylko wtedy, kiedy skarżący wykaże konkretne uchybienia w ocenie materiału dowodowego, jakich dopuścił się sąd I instancji, stosujący reguły logicznego rozumowania, zasady wiedzy i doświadczenia życiowego. Nie może on jednak osiągać celu zamierzonego przez wnoszącego środek odwoławczy, jeżeli sprowadza się w swej istocie do polemiki z rozważaniami sądu I instancji, zawartymi w pisemnych motywach wyroku” (por. wyrok z dnia 24.05.2007r. SA w Łodzi, opubl. Prok. i Pr. - wkł. 2008/7-8/55, KZS 2008/7-8/103). Taki właśnie - polemiczny charakter – ma wywiedziony przez obrońcę oskarżonego środek odwoławczy w niniejszej sprawie.

136 Wniosek

137 Obrońca oskarżonego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych im czynów

138 ☐ zasadny

139 ☐ częściowo zasadny

140 ☒ niezasadny

141 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

142 Wobec uznania przez Sąd odwoławczy zarzutu apelacji za niezasadne z przedstawionych wyżej powodów, koniecznym stało się stwierdzenie, iż skorelowane z nim wnioski także nie zasługują na uwzględnienie.

143 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

144 Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia

145 i podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k., art. 440 k.p.k.).

146 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności.

147 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

148 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

149 1.3 1

150 Przedmiot utrzymania w mocy

151 0.1Wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 31 stycznia 2025 roku, sygn. akt II K 633/24

152 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy.

153 Uznanie zarzutów apelacji obrońcy i pełnomocnika oskarżycielki prywatnej za niezasadne, co skutkowało utrzymaniem wyroku w mocy.

154 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

155 1.3.1 1.

156 Przedmiot i zakres zmiany

157 Zwięźle o powodach zmiany.

158 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

159 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

160 ☐ art. 439 k.p.k.

161 Zwięźle o powodach uchylenia.

162 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

163 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

164 Zwięźle o powodach uchylenia.

165 Konieczność umorzenia postępowania

166 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

167 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia.

168 4.

169 Konieczność warunkowego umorzenia postępowania

170 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

171 Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania.

172 5.

173 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

174 Zwięźle o powodach uchylenia.

175 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

176 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku

177 Lp.

178 Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

179 Przytoczyć okoliczności.

180 6. Koszty Procesu

181 Wskazać oskarżonego.

182 Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

183 Przytoczyć okoliczności.

184 P. C.

185 Kosztami sądowymi w sprawie obciążono oskarżonego i oskarżycielkę prywatną poprzez zapłatę na rzecz Skarbu Państwa kwot po 60 (sześćdziesiąt ) złotych tytułem opłat na podstawie art. 8 i art. 13 § 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych

186 Kosztami zastępstwa procesowego za postepowanie odwoławcze obciążono oskarżonego P. C. i oskarżycielkę prywatną U. C. w zakresie przez nich poniesionym na postawie art. 636 § 1 -3 k.p.k. zw. z art. 633 k.p.k.

187 7. PODPIS

188 0.11.3 Granice zaskarżenia

189 Wpisać kolejny numer załącznika 1

190 Podmiot wnoszący apelację

191 Pełnomocnik oskarżycielki prywatnej

192 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

193 Wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 31 stycznia 2025 roku, sygn. akt II K 633/24

194 0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia

195 ☒ na korzyść

196 ☒ na niekorzyść

197 ☒ w całości

198 ☒ w części

199 ☐

200 co do winy

201 ☒

202 co do kary

203 ☒

204 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

205 0.11.3.2 Podniesione zarzuty

206 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

207 ☐

208 art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

209 ☒

210 art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

211 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

212 ☐

213 art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

214 ☐

215 art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

216 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

217 ☒

218 art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

219 ☐

220 art. 439 k.p.k.

221 ☐

222 brak zarzutów

223 0.11.4. Wnioski

224 ☒

225 Uchylenie

226 ☒

227 zmiana

228 0.11.3 Granice zaskarżenia

229 Wpisać kolejny numer załącznika 1

230 Podmiot wnoszący apelację

231 Obrońca

232 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

233 Wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 31 stycznia 2025 roku, sygn. akt II K 633/24

234 0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia

235 ☒ na korzyść

236 ☐ na niekorzyść

237 ☒ w całości

238 ☐ w części

239 ☐

240 co do winy

241 ☐

242 co do kary

243 ☐

244 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

245 0.11.3.2 Podniesione zarzuty

246 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

247 ☐

248 art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

249 ☐

250 art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

251 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

252 ☒

253 art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

254 ☒

255 art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

256 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

257 ☐

258 art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

259 ☐

260 art. 439 k.p.k.

261 ☐

262 brak zarzutów

263 0.11.4. Wnioski

264 ☐

265 Uchylenie

266 ☒

267 zmiana