Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 23 lutego 2026 r., VI Ka 644/24

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 23 lutego 2026 r., VI Ka 644/24

Tekst

1 Sygnatura akt VI Ka 644/24

2 Warszawa, dnia 3 lutego 2026 r.

3 1

4 2WYROK

5 2.1W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

6 3Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

7 5 Przewodniczący: SSO Tomasz Morycz

8 6 Sędzia: SO Michał Chojnowski

9 7 SR (del.) Małgorzata Nowak - Januchta

10 9protokolant: protokolant sądowy Justyna Kutnikowska

11 10przy udziale prokuratora: Agaty Stawiarz

12 11po rozpoznaniu dnia 3 lutego 2026 r. w Warszawie

13 12sprawy

14 1. X., syna S. i L., ur. (...) w F.

15 14oskarżonego o czyny z art. 159 kk w zw. z art. 64 § 1 kk

16 1. M., syna F. i Ł., ur. (...) w O.

17 16oskarżonego o czyny z art. 159 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii

18 17na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych

19 18od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie

20 19z dnia 6 lutego 2024 r. sygn. akt IV K 970/21

21 I. uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej oskarżonego X. X. i na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 kpk postępowanie w tym zakresie umarza, a związanymi z tym kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa;

22 II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

23 III. zwalnia oskarżonego J. M. od kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

24 21SSO Tomasz Morycz SSO Michał Chojnowski SSR (del.) Małgorzata Nowak - Januchta

Uzasadnienie

25 Formularz UK 2

26 Sygnatura akt

27 VI Ka 644/24

28 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

29 2

30 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

31 1.1 Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

32 Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z dnia 6 lutego 2024 r. w sprawie o sygn. akt IV K 970/21

33 1.2 Podmiot wnoszący apelację

34 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

35 ☐ oskarżyciel posiłkowy

36 ☐ oskarżyciel prywatny

37 ☒ obrońca

38 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

39 ☐ inny

40 0.11.3. Granice zaskarżenia

41 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

42 ☒ na korzyść

43 ☐ na niekorzyść

44 ☐ w całości

45 ☒ w części

46 ☐co do winy

47 ☒co do kary

48 ☒co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

49 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

50 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

51 ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

52 ☐art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

53 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

54 ☒art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

55 ☐art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

56 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

57 ☒art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

58 ☐art. 439 k.p.k.

59 ☐brak zarzutów

60 0.11.4. Wnioski

61 ☐uchylenie

62 ☒zmiana

63 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

64 0.12.1. Ustalenie faktów

65 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

66 Lp.

67 Wskazać oskarżonego.

68 Wskazać fakt.

69 Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

70 1.

71 X. X.

72 Śmierć po wydaniu zaskarżonego wyroku

73 Informacja z PESEL-SAD - k.1847

74 2.

75 J. M.

76 Dotychczasowa karalność

77 Sytuacja majątkowa

78 Posiadanie ziela konopi innych niż włókniste

79 Karta karna - k.1843

80 Informacja e-PUAP - k.1837

81 Opinia biegłego O. B. - k.1888-1894

82 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

83 Lp.

84 Wskazać oskarżonego.

85 Wskazać fakt.

86 Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

87 0.12.2. Ocena dowodów

88 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

89 Wskazać fakt

90 Dowód

91 Zwięźle o powodach uznania dowodu.

92 Śmierć po wydaniu zaskarżonego wyroku

93 Informacja z PESEL-SAD

94 Dokument nie kwestionowany i nie budzący żadnych wątpliwości. Potwierdzał śmierć oskarżonego X. X., do której doszło w dniu 4 września 2024 r.

95 Dotychczasowa karalność

96 Sytuacja majątkowa

97 Posiadanie ziela konopi innych niż włókniste

98 Karta karna

99 Informacja e-PUAP

100 Opinia biegłego O. B.

101 Dokumenty sporządzone przez uprawnione podmioty, nie kwestionowane i nie budzące wątpliwości. Opinia pełna, rzetelna i jednoznacznie odpowiadająca na pytanie wymagające wiedzy specjalnej. Wynikało z niej, że w posiadanych przez oskarżonego J. M. torebkach foliowych z zapięciem strunowym oznaczonych nr 1.1-1.61 znajdowało się ziele konopi innych niż włókniste w rozumieniu aktualnie obowiązujących przepisów, to jest art. 4 pkt 37 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.

102 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

103 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

104 Wskazać fakt

105 Dowód

106 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu.

107 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

108 Lp.

109 Zarzut

110 1.

111 Obrońca oskarżonego X. X. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność kary, wyrażającą się w wymierzeniu katy 3 lat pozbawienia wolności oskarżonemu X. X., podczas gdy z okoliczności sprawy, a w tym motywacji i sposobu działania sprawcy przed jak i po popełnieniu czynu inkryminowanego wynika, że orzeczenie kary w takim rozmiarze przekracza stopień winy, a nadto nie może odegrać właściwej roli wychowawczej, dlatego też kara razi surowością.

112 ☐ zasadny

113 ☐ częściowo zasadny

114 ☒ niezasadny

115 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

116 Zarzut był bezprzedmiotowy, albowiem w dniu 4 września 2024 r., a więc już po wydaniu zaskarżonego wyroku i wniesieniu apelacji, oskarżony X. X. zmarł. Tym samym Sąd Okręgowy mógł jedynie uchylić zaskarżony wyrok w części go dotyczącej i umorzyć postępowanie w tym zakresie.

117 Wniosek

118 Obrońca oskarżonego X. X. wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie na podstawie art. 37b kk kary 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz 2 lat ograniczenia wolności.

119 ☐ zasadny

120 ☐ częściowo zasadny

121 ☒ niezasadny

122 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

123 Z uwagi na śmierć oskarżonego X. X. uwzględnienie zarówno zarzutu, jak i związanego z nim wniosku było niemożliwe.

124 Lp.

125 Zarzut

126 2.

127 Obrońca oskarżonego J. M. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

128 1. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia art. 7 kpk poprzez dowolną, wykraczającą poza swobodną, ocenę zeznań świadka R. F. oraz uznanie za nie mających znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy opinii biegłych z zakresu badań genetycznych i daktyloskopijnych skutkujących przyjęciem, że oskarżony J. M. był właścicielem środków odurzających i substancji psychotropowych ujawnionych w torbie umieszczonej pod ławką na dziedzińcu kamienicy przy ulicy (...) w F., podczas gdy prawidłowa ocena zebranego materiału dowodowego zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego nie pozwala na przypisanie oskarżonemu posiadania znaczenie ilości narkotyków;

129 2. rażącą niewspółmierność kary orzeczonej wobec oskarżonego J. M. za czyn z art. 158 1 kk wobec wymierzenia mu kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy okoliczności przedmiotowe czynu - działania wykonywane przez oskarżonego w czasie zdarzenia, jego marginalny udział w spowodowaniu obrażeń doznanych przez pokrzywdzonego, przyznanie się do winy i wyrażenie skruchy oraz deklaracja zadośćuczynienia winny skutkować orzeczeniem wobec J. M. łagodniejszej kary pozbawienia wolności.

130 ☐ zasadny

131 ☐ częściowo zasadny

132 ☒ niezasadny

133 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

134 Zarzuty były niezasadne.

135 Na wstępie przypomnieć należy, że by ocena dowodów przeprowadzona przez organ postępowania dokonana została zgodnie z regułami art. 7 kpk konieczne jest: 1) oparcie jej na wszystkich przeprowadzonych dowodach, mając na względzie, że podstawę orzeczenia może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w toku postępowania, mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia danej kwestii; 2) uwzględnienie zasad prawidłowego rozumowania; 3) uwzględnienie wskazań wiedzy; 4) uwzględnienie doświadczenia życiowego. Zasada swobodnej oceny dowodów jest zasadą kontrolowanej oceny dowodów, która wyraża się w dwóch aspektach. Po pierwsze, organ procesowy musi uzasadnić, dlaczego oparł się na jednych, a nie na innych dowodach oraz dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. Po drugie, organ odwoławczy kontroluje swobodną ocenę dowodów dokonaną przez organ pierwszej instancji. Przy czym zarzut naruszenia art. 7 kpk nie może ograniczać się do wskazania wadliwości sędziowskiego przekonania o wiarygodności jednych, a niewiarygodności innych źródeł czy środków dowodowych, lecz powinien wykazać konkretne błędy w samym sposobie dochodzenia do określonych ocen, przemawiające w zasadniczy sposób przeciwko dokonanemu rozstrzygnięciu. W grę może wchodzić np. pominięcie istotnych środków dowodowych, niedostrzeżenie ważnych rozbieżności, uchylenie się od oceny wewnętrznych czy wzajemnych sprzeczności.

136 Jak słusznie wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 15 kwietnia 2021 r. w sprawie o sygn. akt III KK 78/21, prezentowanie własnej - możliwej w realiach konkretnej sprawy - oceny dowodów, bez wykazania błędności tej, której dokonał sąd pierwszej instancji, nie upoważnia jeszcze sądu odwoławczego do zajęcia w tej materii stanowiska odmiennego. Sąd odwoławczy, zwłaszcza w sytuacji, gdy nie prowadzi samodzielnie postępowania dowodowego co do istoty sprawy, jest bowiem głównie sądem kontrolującym procedowanie przed sądem pierwszej instancji i stanowisko tego sądu może zakwestionować jedynie wówczas, gdy wykaże, że to postępowanie i jego wynik obrażają prawo.

137 Sąd Okręgowy podziela również pogląd zawarty w wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 7 listopada 2019 r. w sprawie o sygn. akt II AKa 173/19. Wskazano w nim, że na uzasadnienie błędu ustaleń faktycznych lub naruszenie standardów swobodnej oceny bądź interpretacji dowodów nie wystarczy subiektywne przekonanie skarżącego o niesprawiedliwości orzeczenia, a konieczne jest wykazanie, że w zaskarżonym wyroku poczyniono ustalenie faktycznie nie mające oparcia w przeprowadzonych dowodach, albo że takiego ustalenia nie poczyniono mimo, że z przeprowadzonych dowodów określony fakt jednoznacznie wynikał, względnie wykazanie, iż tok rozumowania sądu I instancji był sprzeczny ze wskazaniami doświadczenia życiowego, prawidłami logiki, czy zasadami wiedzy.

138 Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, apelacja obrońcy oskarżonego stanowiła jedynie subiektywną ocenę zaistniałych okoliczności i gołosłowną polemikę z zaskarżonym wyrokiem. Sąd Rejonowy prawidłowo, zgodne z regułami wynikającymi z art. 7 kpk, ocenił cały zgromadzony materiał dowodowy i poczynił trafne ustalenia faktyczne, słusznie uznając go za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Wątpliwości nie budziła też kara wymierzona mu za czyny z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk.

139 Po pierwsze, wbrew twierdzeniom obrońcy, do wyczerpania znamion przestępstwa z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii nie jest konieczne, żeby być właścicielem środków odurzających lub substancji psychotropowych. Wystarczające jest ich posiadanie. Choćby chwilowe. Jest to zatem stan faktyczny, a nie prawny. Zgodnie z ugruntowanym poglądem doktryny, znamię czasownikowe „posiadać” należy rozumieć jako faktyczne, choćby krótkotrwałe władztwo nad rzeczą. Jego synonimem jest słowo „mieć”. Legalna definicja „posiadania” zawarta jest w art. 336 kc, w którym stwierdza się, że „posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jako użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny)” (T. F., T. L., (...) J., Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii. Komentarz, wyd. III, LEX/el. 2022). Jak z kolei stwierdził Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 27 stycznia 2011 r. w sprawie o sygn. akt I KZP 24/10, posiadaniem środka odurzającego lub substancji psychotropowej w rozumieniu art. 62 ustawy z dnia 21 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. Nr 179, poz. 1485 ze zm.) jest każde władanie takim środkiem lub substancją, a więc także związane z jego użyciem lub zamiarem użycia. Odnosząc się do niej kategorycznie uznano, że posiadaniem jest każdy fizyczny kontakt z środkiem odurzającym lub substancją psychotropową, który polega na chociażby momentalnym nimi dysponowaniem. Naturalnie, z uwagi na znaczenie zwrotu „posiadać” w języku ogólnym, chodzi wyłącznie o te formy dysponowania wskazanymi środkami i substancjami, które w kontekście kulturowym są odbierane jako jednoznaczne zamanifestowanie woli władztwa nad nimi. Wypełniać przedmiotowe znamię będzie zarówno „klasyczne” posiadanie przy sobie lub w miejscu zamieszkania, lub innym miejscu określonych ilości narkotyków bez względu na ich następcze przeznaczenie, ale także chwilowe „trzymanie” związane z procesem odurzania (wymienianie się „skrętem” marihuany) (E. F. (red.), P. A. (red.), Komentarz do wybranych przepisów ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, [w:] Przestępstwa narkotykowe i dopalacze. Komentarz, KIPK.2019).

140 Po drugie, ze spójnych, dokładnych i nie budzących wątpliwości zeznań świadka R. F. kategorycznie wynikało, że oskarżony nie tylko wszedł na teren wydzielonego ogródka i skierował się w stronę ławki, pod którą znajdowała się foliowa torba, ale również ją wyciągnął, a następnie coś z niej wyjął, schował i odszedł. Jak się później okazało, zarówno przy nim, jak i w w/w torbie znajdowały się środki odurzające i substancje psychotropowe. Po trzecie, nie mogło być tu mowy o przypadku. Wprawdzie furtka do w/w ogródka była otwarta, jednak tylko ktoś, to wiedział, co i gdzie się w nim znajduje mógł wejść w posiadanie zabronionych rzeczy. Jak wynikało z depozycji świadka R. F., oskarżony zachowywał się w sposób zdecydowany, od razu kierując się w stronę w/w torby - która jak wynikało z protokołu oględzin miejsca zdarzenia i dołączonej do niego dokumentacji fotograficznej była wsunięta pod ławkę i z daleka niewidoczna - zabierając część jej zawartości i odchodząc. Po czwarte, zarówno w słupkach ogrodzenia, jak i w pobliskim pustostanie ujawniono kolejne narkotyki. Niemniej, brak było dowodu na to, żeby oskarżony choć na chwilę ich dotykał, a co za tym idzie, żeby wszedł w ich posiadanie. Tym samym słusznie nie uwzględniono ich w postawionym mu zarzucie. Po piąte, twierdzenia oskarżonego, które ewoluowały w czasie i ostatecznie przybrały formę, że chwilę przed tym jak pojawili się tam funkcjonariusze Policji spotkał się mężczyzną, od którego kupił zabronione rzeczy i w pobliżu był jeszcze jeden, który też miał taki zamiar nie znalazły potwierdzenia. Świadek R. F. jednoznacznie wskazał, że nikogo więcej nie zauważył. Tym bardziej, że obserwował to miejsce, o którym wiedziano, że przechowywane są tam zabronione rzeczy, przez dłuższy czas, mając dobry widok na okolicę. W/w kategorycznie wykluczył, żeby był tam ktoś jeszcze. Po szóste, to że na w/w torbie, podobnie jak na jej zawartości, nie ujawniono śladów daktyloskopijnych i biologicznych pochodzących od oskarżonego nie oznaczało automatycznie, że jej nie dotykał, a co za tym idzie nie wszedł w ich posiadanie. Raz, że odmienną wersję przedstawił w/w świadek. Dwa, że ślady mogły się po prostu nie zachować. Zwłaszcza na specyficznym materiale, jakim były foliowa torba i znajdujące się w niej zawiniątka z folii aluminiowej z narkotykami.

141 Wątpliwości nie budziła też kara wymierzona mu za czyny z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk. Na wstępie przypomnieć należy, że rażąca niewspółmierność oznacza znaczną dysproporcję pomiędzy wymierzoną karą, środkiem karnym lub nawiązką a taką represją, która powinna być wymierzona, aby w odczuciu społecznym uznana została za sprawiedliwą. Nie każda więc nietrafność wymiaru środka represji karnej uzasadnia zmianę orzeczenia. Zarzut rażącej niewspółmierności jest zasadny wtedy, gdy kara, środek karny lub nawiązka wprawdzie mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, ale nie uwzględnia w sposób właściwy okoliczności dotyczących sądowego ich wymiaru (art. 53–56 kk). Zarzut ten może dotyczyć wyboru rodzaju kary, środka karnego, nawiązki lub innego środka albo ich wysokości, czy też niezastosowania np. instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary. Jak słusznie wskazał Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 29 stycznia 2021 r. w sprawie o sygn. akt II AKa 143/20, rażąca niewspółmierność, zachodzi tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można było przyjąć, iż zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary.

142 Sąd Okręgowy podziela również pogląd Sądu Apelacyjnego w Poznaniu zawarty w wyroku z dnia 3 marca 2021 r. w sprawie o sygn. akt II AKa 211/20. Wskazano w nim, że zarzut niewspółmierności kary, jako zarzut z kategorii ocen, można zasadnie podnosić, gdy kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy, innymi słowy - gdy w społecznym odczuciu jest karą niesprawiedliwą. Niewspółmierność więc zachodzi wówczas, gdy suma zastosowanych kar i innych środków, wymierzona za przypisane przestępstwa, nie odzwierciedla należycie stopnia szkodliwości społecznej czynu i nie uwzględnia w wystarczającej mierze celów kary. Trzeba pamiętać, że zgodnie z art. 438 pkt 4 kpk ta niewspółmierność kary musi być „rażąca”. Chodzi tu więc przy wykazaniu tego zarzutu nie o każdą różnicę co do wymiaru kary, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby - również w potocznym znaczeniu tego słowa - rażąco niewspółmierną, to jest niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować. Tym samym dopiero wykazanie rażącej niewspółmierności kary, a więc istnienia wyraźnej dysproporcji między karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary, uzasadnia korektę zaskarżonego wyroku przez sąd odwoławczy.

143 Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, dwa czyny z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk potraktowano jako ciąg przestępstw i wymierzono oskarżonemu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu Okręgowego nie sposób jej było uznać za niewspółmierną, a tym bardziej rażąco niewspółmierną. Po pierwsze, w/w przestępstwo jest zagrożone karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi 5 lat. Przy czym, biorąc pod uwagę popełnienie go w warunkach recydywy z art. 64 § 1 kk, było to 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Tym samym kara 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności nie przekraczała nawet połowy. Po drugie, wbrew twierdzeniom obrońcy oskarżony aktywnie uczestniczył w pobiciu pokrzywdzonego, najpierw popychając go na ścianę, czym zainicjował całe zdarzenie, a następnie zadając mu ciosy pięściami i uderzając kolanem. Ponadto przytrzymywał go, kiedy bili i kopali pozostali sprawcy, w tym X. X., a na koniec zaabsorbował jego uwagę, wymachując nieustalonym przedmiotem w jego kierunku, co pozwoliło X. X. zadać mu z zaskoczenia ciosy, po których stracił przytomność i przewrócił się na ziemię. Z pewnością nie było więc tak, że oskarżony pełnił nieznaczną rolę w tych zdarzeniach. Po trzecie, w ich wyniku pokrzywdzony doznał bardzo poważnych obrażeń ciała. W szczególności wielokrotnych złamań kości czaszki i twarzoczaszki, w tym złamania żuchwy, urazowego krwotoku podpajęczynówkowego. W ten sposób narażono go na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 156 § 1 kk, a więc ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Przy czym równie dobrze mogło się to skończyć dla niego tragicznie wraz ze wszystkimi konsekwencjami z tym związanymi, w tym w postaci kwalifikacji prawnej. Po czwarte, wprawdzie oskarżony przyznał się do winy, jednak zdaniem Sądu Okręgowego nie miało to w realiach niniejszej sprawy, a zwłaszcza wobec zgromadzonego materiału dowodowego, większego znaczenia. Zachowanie oskarżonego zostało bowiem zarejestrowane przez kamery monitoringu, a z nagrań w tym przedmiocie jednoznacznie wynikało, kto i w jaki sposób postępował. Chociaż oskarżony uiścił na rzecz pokrzywdzonego nawiązkę, to miało to miejsce na etapie postępowania odwoławczego. Trudno było to uznawać za szczerą skruchę. Oskarżonym kierowała raczej chłodna kalkulacja nakierowana na uzyskanie łagodniejszej kary. Po piąte, oskarżony jest osobą wielokrotnie karaną, w tym za czyny związane z udziałem przemocy. Tym samy jedynie dotkliwa kara może spowodować zmianę jego postępowania w przyszłości. Przy czym wątpliwości nie budziły zarówno kary jednostkowe, to jest 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, jak i kara łączna 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. To samo tyczyło się pozostałych rozstrzygnięć, w tym wysokości nawiązki w kwocie 5.000 złotych.

144 Wniosek

145 Obrońca oskarżonego J. M. wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu:

146 1. za czyny z punktu I i II aktu oskarżenia, na podstawie art. 158 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk w zw. z art. 91 § 1 kk w zw. z art. 4 § 1 kk kary 7 miesięcy pozbawienia wolności;

147 2. za czyn z punktu III aktu oskarżenia, przy przyjęciu kwalifikacji prawnej z art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii - kary grzywny w wysokości 200 stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych.

148 ☐ zasadny

149 ☐ częściowo zasadny

150 ☒ niezasadny

151 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

152 Z uwagi na niezasadność zarzutów na uwzględnienie nie zasługiwały także skorelowane z nimi wnioski.

153 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

154 Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia

155 i podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k., art. 440 k.p.k.).

156 1.

157 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności.

158 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

159 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

160 1.3 1.

161 Przedmiot utrzymania w mocy

162 Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z dnia 6 lutego 2024 r. w sprawie o sygn. akt IV K 970/21 w stosunku do oskarżonego J. M.

163 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy.

164 Nie powtarzając przedstawionej wyżej argumentacji, Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił zgromadzony materiał dowodowy i poczynił trafne ustalenia faktycznie, słusznie kwalifikując trzeci z zarzucanych oskarżonemu czynów z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Wątpliwości nie budziły też wymierzone mu kary. Zarówno jednostkowe, w tym za czyny z art. 158 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk, jak i kara łączna. Z tych względów zaskarżony wyrok utrzymano w mocy.

165 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

166 1.3.1 1.

167 Przedmiot i zakres zmiany

168 Zwięźle o powodach zmiany.

169 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

170 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

171 K. oskarżonego X. X.

172 ☒ art. 439 k.p.k.

173 Zwięźle o powodach uchylenia.

174 Biorąc pod uwagę, że oskarżony X. X. zmarł w dniu 4 września 2024 r., to jest już po wydaniu zaskarżonego wyroku i wniesieniu apelacji, należało go uchylić i na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 kpk postępowanie umorzyć.

175 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

176 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

177 Zwięźle o powodach uchylenia.

178 Konieczność umorzenia postępowania

179 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

180 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia.

181 4.

182 Konieczność warunkowego umorzenia postępowania

183 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

184 Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania.

185 5.

186 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

187 Zwięźle o powodach uchylenia.

188 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

189 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku

190 Lp.

191 Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

192 Przytoczyć okoliczności.

193 6. Koszty Procesu

194 Wskazać oskarżonego.

195 Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

196 Przytoczyć okoliczności.

197 J. M.

III

198 Z uwagi na wymierzenie oskarżonemu kary łącznej pozbawienia wolności, która będzie wiązała się z dłuższą izolacją, a co za tym idzie niemożnością uzyskiwania dochodów, zwolniono go od kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

199 7. PODPIS

200 SSO Tomasz Morycz SSO Michał Chojnowski SSR (del.) Małgorzata Nowak - Januchta

201 0.11.3 Granice zaskarżenia

202 numer załącznika 1

203 Podmiot wnoszący apelację

204 Obrońca oskarżonego X. X.

205 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

206 Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z dnia 6 lutego 2024 r. w sprawie o sygn. akt IV K 970/21

207 0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia

208 ☒ na korzyść

209 ☐ na niekorzyść

210 ☒ w całości

211 ☐ w części

212 ☐co do winy

213 ☒co do kary

214 ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

215 0.11.3.2 Podniesione zarzuty

216 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

217 ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

218 ☐art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

219 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

220 ☐art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

221 ☐art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

222 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

223 ☒art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

224 ☐art. 439 k.p.k.

225 ☐brak zarzutów

226 0.11.4. Wnioski

227 ☐Uchylenie

228 ☒Zmiana

229 0.11.3 Granice zaskarżenia

230 numer załącznika 2

231 Podmiot wnoszący apelację

232 Obrońca oskarżonego J. M.

233 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

234 Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z dnia 6 lutego 2024 r. w sprawie o sygn. akt IV K 970/21

235 0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia

236 ☒ na korzyść

237 ☐ na niekorzyść

238 ☐ w całości

239 ☒ w części

240 ☐co do winy

241 ☒co do kary

242 ☒co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

243 0.11.3.2 Podniesione zarzuty

244 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

245 ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

246 ☐art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

247 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

248 ☒art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

249 ☐art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

250 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

251 ☒art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

252 ☐art. 439 k.p.k.

253 ☐brak zarzutów

254 0.11.4. Wnioski

255 ☒Uchylenie

256 ☒Zmiana