Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 20 sierpnia 2021 r., VI Ka 479/21

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 20 sierpnia 2021 r., VI Ka 479/21

Tekst

1 Warszawa, dnia 20 sierpnia 2021 r.

2 Sygn. akt VI Ka 479/21

3 1

4 2WYROK

5 2.1W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

6 3Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

7 4 Przewodniczący: SSR del. Tomasz Morycz

8 5

9 6protokolant: protokolant sądowy Kamila Kutyła

10 7po rozpoznaniu dnia 20 sierpnia 2021 r.

11 8sprawy B. M., syna Z. i I., ur. (...) w miejscowości G.

12 9obwinionego o czyn z art. 92a kw w zw. z art. 20 Prawo o ruchu drogowym

13 10na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego

14 11od wyroku Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim

15 12z dnia 12 lutego 2021 r. sygn. akt II W 302/20

16 I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

17 II. zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania w instancji odwoławczej i kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty.

Uzasadnienie

18 Formularz UK 2

19 Sygnatura akt

20 VI Ka 479/21

21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

22 1

23 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

24 1.1 Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

25 Wyrok Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 12 lutego 2021 r. w sprawie o sygn. akt II W 302/20.

26 1.2 Podmiot wnoszący apelację

27 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

28 ☐ oskarżyciel posiłkowy

29 ☐ oskarżyciel prywatny

30 ☐ obrońca

31 ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

32 ☐ inny

33 0.11.3. Granice zaskarżenia

34 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

35 ☒ na korzyść

36 ☐ na niekorzyść

37 ☒ w całości

38 ☐ w części

39 ☐

40 co do winy

41 ☐

42 co do kary

43 ☐

44 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

45 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

46 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

47 ☐

48 art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

49 ☐

50 art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

51 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

52 ☒

53 art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

54 ☒

55 art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

56 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

57 ☐

58 art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

59 ☐

60 art. 439 k.p.k.

61 ☐

62 brak zarzutów

63 0.11.4. Wnioski

64 ☒

65 uchylenie

66 ☒

67 zmiana

68 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

69 0.12.1. Ustalenie faktów

70 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

71 Lp.

72 Wskazać oskarżonego.

73 Wskazać fakt.

74 Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

75 1.

76 B. M.

77 Popełnione dotychczas wykroczenia w ruchu drogowym.

78 Informacja - k.177

79 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

80 Lp.

81 Wskazać oskarżonego.

82 Wskazać fakt.

83 Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

84 0.12.2. Ocena dowodów

85 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

86 Wskazać fakt

87 Dowód

88 Zwięźle o powodach uznania dowodu.

89 1.

90 Informacja

91 Dokument sporządził uprawniony podmiot. Jego treść nie budziła żadnych wątpliwości.

92 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

93 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

94 Wskazać fakt

95 Dowód

96 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu.

97 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

98 Lp.

99 Zarzut

100 1.

101 Brak skargi uprawnionego oskarżyciela, to jest naruszenie art. 104 § 1 pkt 7 kpw w zw. z art. 5 § 1 pkt 9 kpw w zw. z art. 62 § 2 kpw.

102 ☐ zasadny

103 ☐ częściowo zasadny

104 ☒ niezasadny

105 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

106 Zarzut jest niezasadny. Nie ulega bowiem wątpliwości, że Główny Inspektor Transportu Drogowego jest uprawnionym oskarżycielem w niniejszej sprawie. Wprawdzie co do zasady Inspekcja Transportu Drogowego ujawnia, karze i składa wnioski o ukaranie w sytuacjach przekroczenia prędkości zarejestrowanych przez urządzenia stacjonarne, jednak wyjątkowo - w szczególnie uzasadnionych bezpieczeństwem ruchu drogowego przypadkach - może to również robić, gdy korzysta z urządzeń mobilnych jak było w ty przypadku. Przewiduje to art. 129h ust. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, który uzupełnia art. 129g ust. 1 lit. a i ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Ich potwierdzeniem jest art. 129a ustawy Prawo o ruchu drogowym, przewidujący szereg uprawnień Inspekcji Transportu Drogowego, niemal tożsamych w tym zakresie z uprawnieniami Policji, które dotyczą między innymi kontroli prędkości. Do w/w ustawy, a więc wszystkich jej przepisów, odsyła art. 56 ust. 1 pkt 2 ustawy o Transporcie Drogowym, w art. 56 ust. 2 przewidując uprawnienia oskarżycielskie. Te z kolei znajdują potwierdzenie w art. 17 § 3 kpw, który przewiduje, że organom administracji rządowej i samorządowej, organom kontroli państwowej i kontroli samorządu terytorialnego oraz strażom gminnym (miejskim) uprawnienia oskarżyciela publicznego przysługują tylko wówczas, gdy w zakresie swego działania w tym w trakcie prowadzonych czynności wyjaśniających ujawniły wykroczenia i wystąpiły z wnioskiem o ukaranie. Zarazem wskazać należy, że zaistniała sytuacja niewątpliwie była szczególna, uzasadniając zainicjowanie niniejszego postępowania. Doszło bowiem do znacznego przekroczenia prędkości, to jest o 57 km/h. Ponadto obwiniony jechał aż 177 km/h, rażąco naruszając przepisy ruchu drogowego. Zdaniem Sądu Okręgowego, podzielającego pogląd Sądu Rejonowego, takie jest ratio legis przytoczonych wyżej przepisów. Tym samym nie zaistniała negatywna przesłanka procesowa w postaci braku skargi uprawnionego oskarżyciela przewidziana w art. 5 § 1 pkt 9 kpw.

107 Wniosek

108 Uchylenie wyroku i umorzenie postępowania.

109 ☐ zasadny

110 ☐ częściowo zasadny

111 ☒ niezasadny

112 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

113 Z opisanych wyżej względów brak było podstaw do wydania wnioskowanego rozstrzygnięcia.

114 Lp.

115 Zarzut

116 2.

117 Obraza art. 438 pkt 2 kpk w zw. z art. 109 § 2 kpw oraz art. 7 kpk w zw. z art. 8 kpw, to jest przepisów postępowania, które miały wpływ na treść orzeczenia poprzez dokonanie błędnej oceny materiału dowodowego.

118 ☐ zasadny

119 ☐ częściowo zasadny

120 ☒ niezasadny

121 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

122 Zarzut jest niezasadny. Sąd Rejonowy dokonał bowiem prawidłowej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, czyniąc to zgodnie z treścią art. 7 kpk. W szczególności słusznie zwrócono uwagę, że po ujawnieniu przekroczenia prędkości obwiniony nie kwestionował popełnionego wykroczenia, w tym prawidłowości i wyniku pomiaru, odmawiając przyjęcia mandatu karnego jedynie w obawie o przekroczenie limitu dopuszczalnych punktów karnych. Zdanie zmienił dopiero na etapie postępowania sądowego, przecząc nie tylko sobie, ale również pozostałemu materiału dowodowemu, w tym osobowemu. W tym miejscu wskazać należy, że brak jakichkolwiek podstaw do zakwestionowania zeznań świadków S. C. i R. D., będących inspektorami Inspekcji Transportu Drogowego i nie mającymi żadnego interesu w obciążaniu obwinionego. Osoby te nie tylko zrelacjonowały to, co na miejscu zdarzenia mówił obwiniony, ale również przedstawiły procedury związane z wykonywaniem pomiarów, wskazując że są przeszkoleni z obsługi tego urządzenia i wyjaśniając jak działa. Dlatego Sąd Rejonowy zasadnie uznał, że twierdzenia obwinionego stanowiły jedynie przyjętą linię obrony zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności za popełnione wykroczenie. Tym bardziej, że pomiaru dokonano w sposób prawidłowy, wykonując dwa zdjęcia w trakcie jazdy, odnotowując czas, prędkość i inne niezbędne dane. Gdyby było tak jak twierdzi obwiniony, a więc gdyby była to prędkość doganiającego go samochodu mierzącego prędkość i gdyby jechał znacznie wolniej od niego, to w dalszej kolejności, zaraz po wykonaniu zdjęć, doszłoby do zderzenia pojazdów. Manewr wyprzedzania innych samochodów, o którym wspomniał mógł zostać wykonany znacznie wcześniej. Z kolei do zakrętu pozostawało wystarczająco dużo, żeby zdążył zmniejszyć prędkość. Mając powyższe na uwadze, zaskarżony wyrok jest prawidłowy. Sąd Rejonowy nie dopuścił się bowiem żadnych uchybień, prawidłowo ustalając stan faktyczny, w tym co do prędkości, którą poruszał się obwiniony i słusznie stwierdzając jego winę.

123 Wniosek

124 Zmiana wyroku i uniewinnienie obwinionego od popełnienia zarzucanego mu czynu.

125 ☐ zasadny

126 ☐ częściowo zasadny

127 ☒ niezasadny

128 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

129 Z opisanych wyżej względów brak było podstaw do wydania wnioskowanego rozstrzygnięcia.

130 Lp.

131 Zarzut

132 3.

133 Błąd w ustaleniach faktycznych, to jest art. art. 438 pkt 3 kpk w zw. z art. 109 § 2 kpw polegający na przyjęciu, iż obwiniony poruszał się pojazdem z prędkością 177 km/h.

134 ☐ zasadny

135 ☐ częściowo zasadny

136 ☒ niezasadny

137 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

138 Zarzut jest niezasadny. Jak już wyżej wskazano, Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, czyniąc to zgodnie z treścią art. 7 kpk, a co za tym idzie nie dopuścił się błędu w ustaleń faktycznych.

139 Wniosek

140 Zmiana wyroku i uniewinnienie obwinionego od popełnienia zarzucanego mu czynu.

141 ☐ zasadny

142 ☐ częściowo zasadny

143 ☒ niezasadny

144 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

145 Z opisanych wyżej względów brak było podstaw do wydania wnioskowanego rozstrzygnięcia.

146 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

147 Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia

148 i podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k., art. 440 k.p.k.).

149 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności.

150 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

151 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

152 0.11.

153 Przedmiot utrzymania w mocy

154 Wyrok Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 12 lutego 2021 r. w sprawie o sygn. akt II W 302/20.

155 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy.

156 Wszystkie podniesione zarzuty, a co za tym idzie wnioski okazały się niezasadne. Z tych względów brak było podstaw do odmiennego rozstrzygnięcia niż utrzymującego zaskarżony wyrok w mocy.

157 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

158 1.2.1 1.

159 Przedmiot i zakres zmiany

160 Zwięźle o powodach zmiany.

161 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

162 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

163 ☐ art. 439 k.p.k.

164 Zwięźle o powodach uchylenia.

165 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

166 ☒ art. 437 § 2 k.p.k.

167 Zwięźle o powodach uchylenia.

168 Konieczność umorzenia postępowania

169 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

170 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia.

171 4.

172 Konieczność warunkowego umorzenia postępowania

173 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

174 Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania.

175 5.

176 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

177 Zwięźle o powodach uchylenia.

178 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

179 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku

180 Lp.

181 Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

182 Przytoczyć okoliczności.

183 6. Koszty Procesu

184 Wskazać oskarżonego.

185 Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

186 Przytoczyć okoliczności.

187 B. M.

188 II.

189 Apelacja obwinionego okazała się bezzasadna. Tym samym powinien ponieść koszty zainicjowanego przez siebie postępowania odwoławczego.

190 7. PODPIS