Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2020 r., X Ka 242/20

wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2020 r., X Ka 242/20

Tekst

1 Sygn. akt X Ka 242/20

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 17 grudnia 2020 r.

3 Sąd Okręgowy w Warszawie w X Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

4 Przewodniczący: Sędzia Urszula Myśliwska

5 Protokolant: protokolant sądowy Edyta Marcinkiewicz

6 przy udziale prokuratora: Monika Niziuk – Nowak

7 po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2020 r.

8 sprawy P. K.

9 oskarżonego o czyn z art. 183 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o obrocie instrumentami finansowymi w zw. z art. 12 k.k. i inne

10 z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę

11 od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 23 grudnia 2019 r. sygn. akt II K 174/17

12 orzeka:

13 I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

14 II. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe postępowania odwoławczego w tym 5 000 (pięć tysięcy) tytułem opłaty;

15 III. zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego kwotę 840 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym.

Uzasadnienie

16 Formularz UK 2

17 Sygnatura akt

18 X Ka 242/20

19 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

20 1

21 1CZĘŚĆ WSTĘPNA

22 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

23 Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie z dnia 23 grudnia 2019 r. sygn. akt II K 174/17

24 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

25 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

26 ☐ oskarżyciel posiłkowy

27 ☐ oskarżyciel prywatny

28 ☒ obrońca

29 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

30 ☐ inny

31 0.11.3. Granice zaskarżenia

32 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

33 ☒ na korzyść

34 ☐ na niekorzyść

35 ☒ w całości

36 ☐ w części

37 ☐

38 co do winy

39 ☐

40 co do kary

41 ☐

42 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

43 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

44 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

45 ☒

46 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

47 ☒

48 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

49 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

50 ☒

51 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

52 ☒

53 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

54 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

55 ☒

56 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

57 ☐

58 art. 439 k.p.k.

59 ☐

60 brak zarzutów

61 0.11.4. Wnioski

62 ☒

63 uchylenie

64 ☒

65 zmiana

66 1Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

67 0.12.1. Ustalenie faktów

68 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

69 Lp.

70 Oskarżony

71 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

72 Dowód

73 Numer karty

74 2.1.1.1.

75 P. K.

76 Dane o uprzedniej karalności oskarżonego

77 Informacja KRK

78 1141

79 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

80 Lp.

81 Oskarżony

82 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

83 Dowód

84 Numer karty

85 Nie dotyczy

86 Nie dotyczy

87 0.12.2. Ocena dowodów

88 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

89 Lp. faktu z pkt 2.1.1

90 Dowód

91 Zwięźle o powodach uznania dowodu

92 2.1.1.1.

93 Informacja KRK

94 Dowód pochodzi z Krajowego Rejestru Karnego, jego wiarygodność nie budzi wątpliwości.

95 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

96 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

97 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

98 Dowód

99 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

100 Nie dotyczy

101 Nie dotyczy

102 1STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

103 Lp.

104 Zarzut

105 3.1.

106 Obraza przepisów postępowania, która miała wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia poprzez naruszenie art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. polegające na nienależytym przeanalizowaniu zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, co doprowadziło sąd do błędu w ustaleniach faktycznych w zakresie tego, że okoliczności dotyczące czynu przypisanego w punkcie I. wyroku jednoznacznie wskazują na istnienie po stronie oskarżonego świadomości dokonywania manipulacji oraz na wolę po jego stronie naruszenia tegoż zakazu, podczas gdy na takie ustalenie nie wskazuje żaden ze zgromadzonych w sprawie dowodów.

107 ☐ zasadny

108 ☐ częściowo zasadny

109 ☒ niezasadny

110 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

111 Obrońca przytacza wyrok Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie z dnia 24 marca 2015 r. sygn. akt III K 41/15, zgodnie z którym działanie sprawcy przestępczej manipulacji karanej na mocy art. 183 u.o.i.f. musi charakteryzować się zamiarem kierunkowym, nie zaś ewentualnym. Sprawca nie może więc jedynie godzić się na pewien efekt jego działań, lecz musi działać dokładnie po to by ten efekt osiągnąć. Na podstawie powyższego obrońca podnosi, że sprawca manipulacji musi chcieć określonego efektu, zaś jego działanie musi być zabarwione celem. Zdaniem obrońcy, oskarżony nie działał w celu dokonania manipulacji na rynku instrumentów finansowych, a powstałe w przestrzeni obrotu giełdowego skutki nie były jego celem.

112 Należy jednak zwrócić uwagę, że przytoczony przez obrońcę wyrok został uchylony wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2015 r. sygn. akt IX Ka 562/15. Sąd Okręgowy w Warszawie uzasadniając powyższy wyrok stwierdził, że prawidłowa wykładnia przepisu art. 183 ust. 1 u.o.i.f. nakazuje przyjęcie, iż przestępstwo karalnej manipulacji może zostać popełnione umyślnie zarówno z zamiarem bezpośrednim, jak i zamiarem ewentualnym. Powyższy pogląd został również wyrażony w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 13 września 2017 r. sygn. akt IX Ka 874/17. Wobec powyższego należy uznać, że zgodnie z poglądem utrwalonym w orzecznictwie, przestępstwo określone w art. 183 ust. 1 u.o.i.f. można popełnić zarówno z zamiarem bezpośrednim, jak i ewentualnym.

113 Obrońca podnosi, że obowiązkiem sądu I instancji było szczegółowe wykazanie, na jakiej podstawie przyjął umyślność sprawcy i jakie okoliczności w danym stanie faktycznym o tej umyślności świadczą. Obrońca wskazuje również, że w uzasadnieniu wyroku powinny były znaleźć się stosowne rozważania co do znamion strony podmiotowej. Zdaniem obrońcy, powyższe kwestie zostały pominięte przez sąd I instancji. Z powyższym twierdzeniem obrońcy nie można się jednak zgodzić. Sąd I instancji trafnie wskazał bowiem w uzasadnieniu, jakie okoliczności świadczyły w niniejszej sprawie o umyślności oskarżonego. W uzasadnieniu wyroku znalazły się również rozważania dotyczące strony podmiotowej. Sąd I instancji prawidłowo przedstawił okoliczności wskazujące, że oskarżony świadomie naruszył zakaz manipulacji, mając wolę jego naruszenia. Okoliczności te nie zostały zaś skutecznie podważone przez obrońcę. Obrońca podnosi tkaże, że sąd I instancji nie rozważył, czy w niniejszej sprawie zachodziła okoliczność wyłączająca bezprawność czynu, określona w art. 39 ust. 2 pkt 1 i 2 u.o.i.f. Jak jednak zostało wykazane w uzasadnieniu wyroku, zachowanie oskarżonego nie było normalne z punktu widzenia aktywności rynkowej. Zgodnie z poglądem utrwalonym w doktrynie, praktyka rynkowa powinna zaś być zachowaniem spodziewanym, standardowym. Dlatego też przyjąć nalezy w niniejszej sprawie nie zachodziła okoliczność wyłączająca bezprawność czynu określona w art. 39 ust. 2 pkt 1 i 2 u.o.i.f.

114 Wniosek

115 Zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

116 ☐ zasadny

117 ☐ częściowo zasadny

118 ☒ niezasadny

119 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

120 W orzeczeniu sądu I instancji z przyczyn wskazanych wyżej nie stwierdzono naruszenia przepisów postępowania, które miałoby wpływ na treść tego orzeczenia.

121 3.2.

122 Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na braku ustalenia świadomości zakazu po stronie oskarżonego wynikającego z art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

123 ☐ zasadny

124 ☐ częściowo zasadny

125 ☒ niezasadny

126 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

127 Zgodnie z ustaleniami dokonanymi przez sąd I instancji, oskarżony miał znaczne doświadczenie w zakresie funkcjonowania instrumentów finansowych. Okoliczność ta nie została podważona przez obrońcę. Na podstawie powyższego należy uznać, że oskarżony miał świadomość zakazu manipulacji wynikającego z art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi. Zarzut obrońcy należało zatem uznać za bezzasadny.

128 Wniosek

129 Zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

130 ☐ zasadny

131 ☐ częściowo zasadny

132 ☒ niezasadny

133 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

134 W orzeczeniu sądu I instancji z przyczyn wskazanych wyżej nie stwierdzono błędu w ustaleniach faktycznych, który miałby wpływ na treść tego orzeczenia.

135 3.3.

136 Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na braku ustalenia rodzaju i rozmiaru ujemnych następstw czynów przypisanych oskarżonemu w wyroku.

137 ☐ zasadny

138 ☐ częściowo zasadny

139 ☒ niezasadny

140 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

141 Przestępstwo określone w art. 183 ust. 1 u.o.i.f. ma charakter formalny. Dla jego popełnienia nie jest więc wymagane wywołanie przez sprawcę jakiejkolwiek zmiany w świecie zewnętrznym (np. wystąpienie szkody majątkowej uczestnika obrotu instrumentami finansowymi w następstwie manipulacji instrumentem finansowym) (R. Zawłocki [w:] Komentarz do ustawy o obrocie instrumentami finansowymi [w:] Prawo rynku kapitałowego. Komentarz, red. T. Sójka, Warszawa 2015, art. 183.). Zarzut obrońcy należało zatem uznać za bezzasadny.

142 Wniosek

143 Zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

144 ☐ zasadny

145 ☐ częściowo zasadny

146 ☒ niezasadny

147 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

148 W orzeczeniu sądu I instancji z przyczyn wskazanych wyżej nie stwierdzono błędu w ustaleniach faktycznych, który miałby wpływ na treść tego orzeczenia.

149 3.4.

150 Naruszenie prawa materialnego tj. w art. 183 ust. 1 u.o.i.f. w brzmieniu nadanym przez ustawę o zmianie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz niektórych innych ustaw z dnia 10 lutego 2017 r. w zw. z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 596/2014 z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie nadużyć na rynku w zw. z art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 183 u.o.i.f. zmienionym przez art. 1 pkt 33 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r. zmieniającej ustawę z dniem 6 maja 2017 r. w zw. z art. 39 ust. 1 u.o.i.f. uchylonym przez art. 1 pkt 9 ustawy z dnia 10 lutego 2017 r., zmieniającej ustawę z dniem 6 maja 2017 r., polegające na błędnym przyjęciu, że zastosowanie w niniejszej sprawie ma art. 183 ust. 1 u.o.i.f. w brzmieniu obowiązującym w chwili orzekania, podczas gdy ustawą względniejszą w rozumieniu art. 4 § 1 k.k. jest art. 183 ust. 1 u.o.i.f. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 6 maja 2017 r. w zw. z art. 39 ust. 1 pkt 1 u.o.i.f., gdyż oskarżony swoim zachowaniem nie wypełnił znamion typu czynu zabronionego obowiązującego w czasie popełnienia czynu, co przesądza, iż normowanie to jest z jego punktu widzenia względniejsze.

151 ☐ zasadny

152 ☐ częściowo zasadny

153 ☒ niezasadny

154 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

155 Sąd I instancji trafnie stwierdził, że zachowania stanowiące manipulację w rozumieniu uchylonego art. 39 u.o.i.f. są tożsame z zachowaniami opisanymi w art. 12 rozporządzenia 596/2014, zaś sankcja za naruszenie art. 183 ust. 1 u.o.i.f. nie uległa zmianie. Okoliczność ta nie została skutecznie podważona przez obrońcę.. Jak już natomiast wyżej wskazano, w niniejszej sprawie nie zachodziła okoliczność wyłączająca bezprawność czynu określona w art. 39 ust. 2 pkt 1 i 2 u.o.i.f., zaś oskarżony miał świadomość zakazu manipulacji wynikającego z art. 39 ust. 1 pkt 1. Nie można zatem zgodzić się z twierdzeniem obrońcy, że oskarżony swoim zachowaniem nie wypełnił znamion czynu zabronionego określonego w art. 183 ust. 1 u.o.i.f. w brzmieniu sprzed nowelizacji z dnia 6 maja 2017 r. Wobec powyższego należy uznać, że art. 183 ust. 1 u.o.i.f. w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia czynu nie był względniejszy dla oskarżonego. Zgodnie z art. 4 k.k. w niniejszej sprawie należało tym samym zastosować art. 183 ust. 1 u.o.i.f. w brzmieniu obecnie obowiązującym, co też uczynił sąd I instancji. Zarzut obrońcy należało więc uznać za bezzasadny.

156 Wniosek

157 Zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

158 ☐ zasadny

159 ☐ częściowo zasadny

160 ☒ niezasadny

161 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

162 W orzeczeniu sądu I instancji z przyczyn wskazanych wyżej nie stwierdzono naruszenia prawa materialnego.

163 3.5.

164 Naruszenie art. 7 k.p.k. w związku z art. 410 k.p.k. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, polegające na niezasadnym uznaniu, iż wyjaśnienia oskarżonego nie posiadają waloru wiarygodności, podczas gdy wyjaśnienia te korespondują z zeznaniami świadków B. G., J. G. oraz D. D., natomiast sąd dał tym zeznaniom walor wiarygodności, a odmówił go wyjaśnieniom oskarżonego.

165 ☐ zasadny

166 ☐ częściowo zasadny

167 ☒ niezasadny

168 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

169 Zgodnie z zeznaniami świadków B. G. oraz J. G., oskarżony był inwestorem (...) S.A. od początku powstania spółki i aktywnie działał na rzecz jej rozwoju. Z powyższych zeznań wynika, że konsekwencją braku wywiązania się przez oskarżonego ze zobowiązania w zakresie udzielenia pożyczki był brak otrzymania dofinansowania. Oskarżony wiedział zaś, że w przypadku braku wywiązania się ze zobowiązania w zakresie udzielenia pożyczki, dofinansowanie nie zostanie przyznane. Brak otrzymania dofinansowania doprowadził natomiast do konieczności złożenia wniosku o upadłość likwidacyjną spółki. Zgodnie z ustaleniami dokonanymi na podstawie powyższych zeznań, oskarżony nie tylko miał dostęp do informacji poufnych, ale również przyczynił się do powstania sytuacji, których te informacje dotyczyły. Na podstawie powyższego należy zatem uznać, że wyjaśnienia oskarżonego nie korespondują z zeznaniami świadków B. G. oraz J. G..

170 Wniosek

171 Zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

172 ☐ zasadny

173 ☐ częściowo zasadny

174 ☒ niezasadny

175 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

176 W orzeczeniu sądu I instancji z przyczyn wskazanych wyżej nie stwierdzono naruszenia przepisów postępowania, które miałoby wpływ na treść tego orzeczenia.

177 3.6.

178 Naruszenie art. 7 k.p.k. w związku z art. 410 k.p.k. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, polegające na niezasadnym uznaniu, iż zeznania świadka J. G. są wiarygodne i logiczne, podczas gdy zeznania są niespójne w części dotyczącej informacji będących przedmiotem czynów przypisanych w punktach II i III wyroku.

179 ☐ zasadny

180 ☐ częściowo zasadny

181 ☒ niezasadny

182 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

183 J. G. podczas przesłuchania wskazał, że oskarżony wiedział o braku przyznania dofinansowania z uwagi na swoją rolę w umowie. Świadek był zatem w stanie określić, w jakich okolicznościach oskarżony wszedł w posiadanie powyższej informacji. Świadek stwierdził co prawda, że nie posiada informacji, aby ktokolwiek przekazywał osobom trzecim przed upublicznieniem informacje o braku przyznania dofinansowania. Świadek przyznał również, że oskarżony nie był obecny podczas Walnych Zgromadzeń Akcjonariuszy dotyczących złożenia wniosku o upadłość. Powyższych stwierdzeń świadka nie można jednak uznać za równoznaczne ze stwierdzeniem, że oskarżony nie mógł wejść w posiadanie informacji o braku przyznania dofinansowania i ogłoszeniu upadłości. Okoliczności przedstawione przez obrońcę nie wskazują zatem na niespójność zeznań J. G..

184 Wniosek

185 Zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

186 ☐ zasadny

187 ☐ częściowo zasadny

188 ☒ niezasadny

189 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

190 W orzeczeniu sądu I instancji z przyczyn wskazanych wyżej nie stwierdzono naruszenia przepisów postępowania, które miałoby wpływ na treść tego orzeczenia.

191 3.7.

192 Błąd w ustaleniach faktycznych w zakresie tego, że okoliczności dotyczące czynów przypisanych w punkcie II i III wyroku jednoznacznie wskazują na istnienie po stronie oskarżonego świadomości wykorzystania informacji poufnych oraz na wolę po jego stronie ich wykorzystania, podczas gdy na takie ustalenie nie wskazuje żaden ze zgromadzonych w sprawie dowodów.

193 ☐ zasadny

194 ☐ częściowo zasadny

195 ☒ niezasadny

196 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

197 Zgodnie z ustaleniami sądu I instancji, oskarżony nie tylko wiedział o przebiegu zdarzeń związanych z działalnością spółki, ale również brał czynny udział w kreowaniu okoliczności, które doprowadziły do jej upadłości. Powyższe ustalenia zostały dokonane w oparciu o dowody, których wiarygodność nie została skutecznie podważona przez obrońcę. Sąd I instancji trafnie wskazał ponadto, że o stronie podmiotowej popełnionych czynów świadczy chronologia działań oskarżonego. Na podstawie powyższego należy uznać, że po stronie oskarżonego istniała świadomość wykorzystania informacji poufnych oraz wola ich wykorzystania.

198 Wniosek

199 Zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

200 ☐ zasadny

201 ☐ częściowo zasadny

202 ☒ niezasadny

203 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

204 W orzeczeniu sądu I instancji z przyczyn wskazanych wyżej nie stwierdzono błędu w ustaleniach faktycznych, który miałby wpływ na treść tego orzeczenia.

205 3.8.

206 Naruszenie prawa procesowego, które miało wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 410 k.p.k. poprzez oparcie rozstrzygnięcia z pominięciem dowodu w postaci raportu bieżącego spółki (...) S.A. numer (...) z dnia 24 września 2013 r. (k. 996-997), co doprowadziło sąd do błędnych ustaleń faktycznych, że oskarżony P. K. wykorzystał w obrocie instrumentami finansowymi informację poufną dotyczącą spółki (...) S.A., co w konsekwencji doprowadziło sąd do przyjęcia, że oskarżony wypełnił znamiona typu czynu zabronionego opisanego w art. 181 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy nowelizującej.

207 ☐ zasadny

208 ☐ częściowo zasadny

209 ☒ niezasadny

210 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

211 Obrońca podnosi, że decyzja oskarżonego o sprzedaży akcji spółki (...) S.A. była podyktowana raportem bieżącym (...) S.A. nr (...) z dnia 24 września 2013 r. Zdaniem obrońcy oskarżony miał świadomość, że wycofanie się (...) S.A. z umowy dofinansowania spowoduje w następstwie wygaśnięcie umowy o dotację Ministra Gospodarki, co z kolei unicestwi możliwość rozwoju (...) S.A. i wywoła radykalny spadek kursu akcji tej spółki. Jak już jednak wskazano przy ocenie wcześniejszych zarzutów, brak otrzymania dofinansowania z Ministerstwa Gospodarki był konsekwencją braku wywiązania się przez oskarżonego ze zobowiązania w zakresie udzielenia pożyczki. Oskarżony natomiast zdawał sobie sprawę, że w przypadku braku wywiązania się ze zobowiązania w zakresie udzielenia pożyczki, dofinansowanie z Ministerstwa Gospodarki nie zostanie przyznane. Na podstawie powyższego należy uznać, że oskarżony jeszcze przed zapoznaniem się z raportem bieżącym (...) S.A. wiedział, iż dofinansowanie z Ministerstwa Gospodarki nie zostanie przyznane. Nie można zatem zgodzić się z obrońcą, że decyzja oskarżonego o sprzedaży akcji spółki (...) S.A. była podyktowana raportem bieżącym (...) S.A. nr (...) z dnia 24 września 2013 r. Zarzut obrońcy należało zatem uznać za bezzasadny.

212 Wniosek

213 Zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

214 ☐ zasadny

215 ☐ częściowo zasadny

216 ☒ niezasadny

217 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

218 W orzeczeniu sądu I instancji z przyczyn wskazanych wyżej nie stwierdzono naruszenia przepisów postępowania, które miałoby wpływ na treść tego orzeczenia.

219 3.9.

220 Obrazę prawa materialnego tj. art. 86 § 2 k.k. poprzez jego zastosowanie i wskazanie w podstawie prawnej wymiaru kary łącznej, podczas gdy zastosowanie znaleźć powinien art. 86 § 2a k.k., który to odnosi się do grzywien wymierzanych kwotowo.

221 ☐ zasadny

222 ☐ częściowo zasadny

223 ☒ niezasadny

224 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

225 W niniejszej sprawie oskarżonemu za każdy z zarzucanych czynów wymierzono kary grzywny w wysokości po 20 000 złotych. Ponieważ grzywny te wymierzone były kwotowo, podstawą orzeczenia kary łącznej w przedmiotowej sprawie powinien być art. 85 § 1 k.k. w zw. z art. 86 § 2a k.k. Obrońca trafnie stwierdził zatem, że sąd I instancji dopuścił się obrazy prawa materialnego poprzez zastosowanie art. 86 § 2 k.k. zamiast art. 86 § 2a k.k. w podstawie wymiaru kary łącznej. Należy jednak mieć na uwadze, że zgodnie z art. 438 pkt 1a k.p.k., obraza przepisów prawa materialnego w innym zakresie niż kwalifikacja prawna czynu nie może być podstawą uchylenia bądź zmiany orzeczenia, jeżeli pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu. Zgodnie z poglądem utrwalonym w doktrynie, orzeczenie podlegałoby uchyleniu bądź zmianie, jeżeli przy prawidłowej podstawie prawnej rozstrzygnięcia sytuacja prawna oskarżonego mogłaby ulec zmianie. Jeżeli pozostałaby taka sama, to pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie nie podlega uchyleniu ani zmianie (D. Świecki [w:] B. Augustyniak, K. Eichstaedt, M. Kurowski, D. Świecki, Kodeks postępowania karnego. Tom II. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2020, art. 438.). W przedmiotowej sprawie w przypadku powołania prawidłowej podstawy prawnej kara łączna wymierzona oskarżonemu nie uległaby zmianie. Sytuacja prawna oskarżonego pozostałaby więc taka sama. Wobec powyższego należy uznać, że zaskarżone orzeczenie pomimo błędnej podstawy prawnej odpowiada prawu. Zarzut obrońcy należało zatem uznać za bezzasadny.

226 Wniosek

227 Zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

228 ☐ zasadny

229 ☐ częściowo zasadny

230 ☒ niezasadny

231 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

232 W orzeczeniu sądu I instancji z przyczyn wskazanych wyżej nie stwierdzono naruszenia prawa materialnego prowadzącego do uchylenia bądź zmiany wyroku.

233 3.10.

234 Obraza prawa materialnego tj. art. 85a k.k. poprzez jego niezastosowanie, przy orzeczeniu kary łącznej, podczas gdy art. 85a k.k. wyłącza zastosowanie art. 53 § 1 k.k., na który to przepis sąd powołał się w sentencji wyroku.

235 ☐ zasadny

236 ☐ częściowo zasadny

237 ☒ niezasadny

238 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

239 Zgodnie z dominującym w doktrynie poglądem, przepis art. 85a k.k. nie wyłącza możliwości odwołania się do stopnia społecznej szkodliwości i winy przy orzekaniu kary łącznej. Z powyższego przepisu wynika, że sąd ma się kierować przede wszystkim, a nie wyłącznie prewencją indywidualną i ogólną. Przepis ten nie daje zatem podstaw do przyjęcia, że tylko z uwagi na wprowadzenie szczególnej regulacji pozostałe ogólne dyrektywy wymiaru kary tracą jakiekolwiek znaczenie w procesie wymiaru kary łącznej. Sąd może więc uwzględniać również inne dyrektywy, nie wykluczając przy tym stopnia społecznej szkodliwości i winy (J. Lachowski [w:] Kodeks karny. Komentarz, wyd. III, red. V. Konarska-Wrzosek, Warszawa 2020, art. 85(a); P. Kardas [w:] Kodeks karny. Część ogólna. Tom I. Część II. Komentarz do art. 53-116, wyd. V, red. W. Wróbel, A. Zoll, Warszawa 2016, art. 85(a)). Sąd I instancji powołując się przy wymierzaniu kary łącznej na stopień winy oraz społecznej szkodliwości czynów nie dopuścił się zatem obrazy prawa materialnego.

240 Wniosek

241 Zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

242 ☐ zasadny

243 ☐ częściowo zasadny

244 ☒ niezasadny

245 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

246 W orzeczeniu sądu I instancji z przyczyn wskazanych wyżej nie stwierdzono naruszenia prawa materialnego.

247 3.11.

248 Rażąca niewspółmierność orzeczonej kary, poprzez niedostateczne rozważenie i nieprawidłowe zastosowanie dyrektyw sądowego wymiaru kary wymienionych w art. 53 § 1 k.k. co w konsekwencji doprowadziło do wymierzenia oskarżonemu kar jednostkowych grzywny w kwotach po 20 000 złotych za każdy z zarzuconych mu czynów, w następstwie których oskarżonemu wymierzona została kara łączna grzywny w wysokości 50 000 złotych.

249 ☐ zasadny

250 ☐ częściowo zasadny

251 ☒ niezasadny

252 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

253 Obrońca podnosi, że sąd I instancji nie ustalił, iż motywem oskarżonego było uzyskanie korzyści majątkowej. Sąd I instancji dokonując ustaleń faktycznych w odniesieniu do czynów opisanych w punktach II i III wyroku stwierdził jednak, że działania oskarżonego polegające na zbywaniu akcji zostały podjęte w celu zminimalizowania strat. Działanie w celu zminimalizowania strat jest zaś równoznaczne z działaniem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Sąd I instancji w odniesieniu do czynu opisanego w punkcie I wyroku stwierdził natomiast, że w interesie ekonomicznym oskarżonego było kształtowanie wartości spółki (...) S.A. na rynku. Zachowanie podejmowane w celu realizacji swojego interesu ekonomicznego należy zaś uznać za równoznaczne z zachowaniem mającym na celu osiągnięcie korzyści majątkowej. Należy zatem uznać, że z ustaleń faktycznych sądu I instancji wynika, iż oskarżony działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Sąd I instancji zasadnie wziął zatem pod uwagę powyższą okoliczność przy ustalaniu stopnia społecznej szkodliwości czynów. Sąd I instancji wskazał również inne okoliczności, którymi kierował się przy ustalaniu stopnia społecznej szkodliwości czynu. Obrońca nie wskazał natomiast żadnych okoliczności, które uzasadniałyby stwierdzenie, że kara orzeczona w stosunku do oskarżonego jest karą zbyt surową.

254 Wniosek

255 Złagodzenie orzeczonych wobec oskarżonego kar jednostkowych, a w konsekwencji orzeczonej w wyroku kary łącznej.

256 ☐ zasadny

257 ☐ częściowo zasadny

258 ☒ niezasadny

259 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

260 W orzeczeniu sądu I instancji z przyczyn wskazanych wyżej nie stwierdzono rażącej niewspółmierności kary.

261 1OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

262 4.1.

263 Sąd Okręgowy, dokonując instancyjnej kontroli zaskarżonego orzeczenia, nie dostrzegł przesłanek z art. 439 § 1 k.p.k. i 440 k.p.k., które obligowałyby do uchylenia orzeczenia niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów.

264 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

265 Nie dotyczy

266 1ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

267 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

268 0.15.1.1.

269 Przedmiot utrzymania w mocy

270 0.1Zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy.

271 Zwi ęź le o powodach utrzymania w mocy

272 Zarzuty podniesione przez obrońcę w apelacji okazały się niezasadne.

273 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

274 0.0.15.2.1.

275 Przedmiot i zakres zmiany

276 0.0.1Nie dotyczy

277 Zwi ęź le o powodach zmiany

278 Nie dotyczy

279 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

280 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

281 5.3.1.1.

282 Nie dotyczy

283 ☐ art. 439 k.p.k.

284 Zwięźle o powodach uchylenia

285 Nie dotyczy

286 5.3.1.2.

287 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

288 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

289 Zwięźle o powodach uchylenia

290 Nie dotyczy

291 5.3.1.3.

292 Konieczność umorzenia postępowania

293 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

294 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

295 Nie dotyczy

296 5.3.1.4.

297 Nie dotyczy

298 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

299 Zwięźle o powodach uchylenia

300 Nie dotyczy

301 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

302 Nie dotyczy

303 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

304 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

305 Przytoczyć okoliczności

306 Nie dotyczy

307 1Koszty Procesu

308 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

309 Przytoczyć okoliczności

310 II

311 Ponieważ apelacja okazała się niezasadna, kosztami postępowania odwoławczego należało obciążyć oskarżonego.

III

312 Ponieważ apelacja okazała się niezasadna, należało zasądzić od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego zwrot kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym.

313 1PODPIS

314 0.11.3. Granice zaskarżenia

315 Kolejny numer załącznika

316 1

317 Podmiot wnoszący apelację

318 Obrońca

319 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

320 Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie z dnia 23 grudnia 2019 r. sygn. akt II K 174/17

321 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

322 ☒ na korzyść

323 ☐ na niekorzyść

324 ☒ w całości

325 ☐ w części

326 ☐

327 co do winy

328 ☐

329 co do kary

330 ☐

331 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

332 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

333 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

334 ☒

335 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

336 ☒

337 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

338 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

339 ☒

340 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

341 ☒

342 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

343 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

344 ☒

345 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

346 ☐

347 art. 439 k.p.k.

348 ☐

349 brak zarzutów

350 0.11.4. Wnioski

351 ☒

352 uchylenie

353 ☒

354 zmiana