Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 13 stycznia 2023 r., IV Ka 1122/22

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 13 stycznia 2023 r., IV Ka 1122/22

Tekst

1 Sygnatura akt IV Ka 1122/22

2 1

3 2WYROK

4 2.1W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

5 Dnia 13 stycznia 2023 r.

6 4Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

7 1Przewodnicząca:

8 1SSO Ewa Rusin

9 1Protokolant:

10 1Ewa Ślemp

11 przy udziale Marka Bzunka Prokuratora Prokuratury Okręgowej,

12 po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2023 r.

13 6sprawy R. Ż.

14 7syna P. i I. z domu M.

15 8urodzonego (...) w W.

16 9oskarżonego z art. 35 ust. 1 ustawy o ochronie zwierząt

17 10na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonego, pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej J. B. i prokuratora

18 11od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu

19 12z dnia 11 października 2022 r. sygnatura akt III K 311/22

20 I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że na podstawie art. 72 § 1 pkt. 1) kk zobowiązuje oskarżonego do informowania sądu o przebiegu okresu próby na piśmie co 6 (sześć) miesięcy;

21 II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

22 III. zasądza od oskarżonego R. Ż. na rzecz oskarżycielki posiłkowej J. B. kwotę 840 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym;

23 IV. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe postępowania apelacyjnego w tym wymierza 180 złotych opłaty za to postępowanie.

Uzasadnienie

24 Formularz UK 2

25 Sygnatura akt

26 IV Ka 1122/22

27 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

28 3

29 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

30 0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

31 wyrok Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 11 października 2022r. sygn. akt III K 311/22

32 0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

33 ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

34 ☒ oskarżyciel posiłkowy

35 ☒ obrońca

36 0.11.3. Granice zaskarżenia

37 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

38 ☒ na korzyść

39 ☒ na niekorzyść

40 ☒ w całości

41 ☐ w części

42 ☐

43 co do winy

44 ☒

45 co do kary

46 ☐

47 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

48 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

49 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

50 ☒

51 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

52 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

53 ☒

54 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

55 ☒

56 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

57 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

58 ☒

59 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

60 0.11.4. Wnioski

61 ☐

62 Uchylenie

63 ☒

64 zmiana

65 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

66 0.12.1. Ustalenie faktów

67 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

68 Lp.

69 Oskarżony

70 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

71 Dowód

72 Numer karty

73 2.1.1.1.

74 R. Ż.

75 Był już karany sądownie wyrokiem Sądu Rejonowego w Wałbrzychu z dnia 13 czerwca 2022r. sygn.. akt III K 501/21 za czyny z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, z art. 222 § 1 kk i art. 226 § 1 kk na karę łączną grzywny, którą wykonał.

76 Dane o karalności z dnia 19 grudnia 2022r.

77 156

78 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

79 Lp.

80 Oskarżony

81 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

82 Dowód

83 Numer karty

84 2.1.2.1.

85 0.12.2. Ocena dowodów

86 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

87 Lp. faktu z pkt 2.1.1

88 Dowód

89 Zwięźle o powodach uznania dowodu

90 Dane o karalności z dnia 19 grudnia 2022r.

91 niekwestionowane

92 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

93 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

94 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

95 Dowód

96 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

97 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

98 Lp.

99 Zarzut

100 3.1.

101 apelacji obrońcy oskarżonego

102 I. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za postawę wyroku, który miał wpływ na treść tego orzeczenia, poprzez niewłaściwe przyjęcie przez Sąd orzekający, iż oskarżonemu w dacie popełnienia czynu można przypisać winę umyślną i zamiar ewentualny, podczas gdy analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do przekonania, iż oskarżony nie miał zamiaru popełnić zarzucanego mu czynu, a zaistniały skutek w postaci uśmiercenia psa, był wynikiem niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach;

103 II. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia to jest:

104 art. 7 kpk polegającą na:

105 1) nieuwzględnieniu przy ocenie sposobu postępowania oskarżonego zatrzymania przez niego koparko - ładowarki celem umożliwienia psu zejścia z trasy przejazdu bezpośrednio przed zdarzeniem, co wprost dowodzi braku zamiaru po stronie oskarżonego;

106 2) pominięciu przy ocenie zamiaru jakim kierował się oskarżony, że dotychczasowe postępowanie oskarżonego podczas przejazdu tej samej trasy koparko - ładowarką następowało zawsze w ten sam sposób w przypadku napotkania psa, co uzasadnia przyjęcie po stronie oskarżonego usprawiedliwionego przekonania o prawidłowości jego zachowania oraz doboru środków ostrożności podczas prowadzenia pojazdu w dniu zdarzenia;

107 3) dokonaniu oceny wartości dowodowej wyjaśnień oskarżonego z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego skutkujące przyjęciem, że oskarżony działał umyślnie z zamiarem ewentualnym, w sytuacji jednoczesnego ustalenia naruszenia przez oskarżonego reguł ostrożności w ruchu drogowym, co wskazuje na nieumyślność działania oskarżonego;

108 2. art. 5 § 2 kpk poprzez jego niezastosowanie i nie rozstrzygnięcie na korzyść oskarżonego nie dających się usunąć wątpliwości w zakresie istnienia po stronie oskarżonego zamiaru ewentualnego w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu.

109 ☐ zasadny

110 ☐ częściowo zasadny

111 ☒ niezasadny

112 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

113 Zarzuty tej apelacji zostaną omówione łącznie.

114 Wbrew oczekiwaniom autora apelacji zaskarżony wyrok poprzedziło prawidłowe postępowanie dowodowe i trafna ocena zebranych dowodów, prowadząca do słusznych ustaleń faktycznych. Przeprowadzona w sposób bezstronny i rzeczowy ocena dowodów nie zawiera błędów natury logicznej i faktycznej, jest zgodna jest ze wskazaniami wiedzy oraz doświadczenia życiowego, czyniąc zadość wymogom przepisu art. 7 kpk.

115 Skarżący nie wykazał przekonująco, by ocena wyjaśnień oskarżonego i pozostałych dowodów była dowolna.

116 Podnoszona obraza prawa procesowego z art. 438 pkt 2) kpk może dotyczyć jedynie niezgodności przebiegu postępowania z wymogami prawa procesowego poprzez zaniechane wypełnienia konkretnych nakazów lub naruszenie zakazów proceduralnych, ewentualnie przepisów dotyczących samego orzekania, czy konstruowania orzeczenia. (vide: wyrok SN z dnia 8 września 2009 r., WA 26/09, OSNwSK 2009/1/1844), która to obraza przepisów nadto musi skutkować wpływem na treść wyroku.

117 Takie błędy w badanej sprawie nie wystąpiły.

118 Apelujący postawił zarzuty naruszenia przepisów art. 7 kpk i art. 5§ 2 kpk. W tym zakresie

119 należy przypomnieć, iż zarzut naruszenia przepisu art. 5 § 2 kpk nie może być podnoszony jednocześnie z zarzutem naruszenia art. 7 kpk, wyrażającym się – w ocenie apelującego obrońcy - w dowolnej ocenie dowodów, nieuwzględnieniu okoliczności na korzyść oraz rozstrzygnięcia nieusuwalnych wątpliwości na niekorzyść oskarżonego.

120 Jeżeli obrońca oskarżonego kwestionuje ocenę dowodów, to takiej sytuacji nie dotyczy art. 5 § 2 kpk, tylko art. 7 kpk. Przepisy art. 5 § 2 i art. 7 k.p.k. mają charakter rozłączny. W sytuacji, gdy sąd przeprowadzi postępowanie w sposób pełny, kompletny i podda zebrane dowody ocenie spełniającej rygory art. 7 k.p.k., to zastosowanie zasady z art. 5 § 2 k.p.k. może nastąpić, gdy tak przeprowadzona ocena dowodów potwierdzi istnienie wciąż niedających się - w oparciu o nią - usunąć wątpliwości.( tak Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 14 grudnia 2022 r.sygn akt IV KK 497/22, LEX nr 3458431). Nakaz wynikający z art. 5 § 2 k.p.k. odnosi się jedynie do wątpliwości jakie, na tle realiów konkretnej sprawy, powziął organ procesowy. Stąd dla oceny czy nie został naruszony zakaz tłumaczenia nieusuwalnych wątpliwości na niekorzyść oskarżonego nie są istotne wątpliwości zgłaszane przez stronę(postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2022 r.I KK 85/22, LEX nr 3418035 )

121 Czy wyjaśnienia oskarżonego co do przebiegu zdarzenia w całości zasługują na wiarę - nie, i to w trzech aspektach. Po pierwsze, z dowodów sprawy, zwłaszcza zapisu monitoringu nie wynika, by na drodze pojazdu oskarżonego znajdował się krawężnik betonowy jako przeszkoda, na którą mógłby najechać kierowanym pojazdem. Po prawej stronie jezdni w bliskiej odległości od betonowego krawężnika stał jedynie pies A.. Po drugie, oskarżony celowo mija się z prawdą, podając że pies bezpośrednio przez pojazdem oskarżonego przechodził z lewej strony jezdni na prawą, takie okoliczności nie wynikają z zapisu monitoringu. Po trzecie, oskarżony nieprawdziwie podawał, że pies miał schować się za belki czy zabudowania. Tym samym oskarżony podjął nietrafioną i nieskuteczną linię obrony.

122 Błędnie apelujący obrońca podnosi że oskarżony zatrzymał się na chwilę, tego nie potwierdzają dowody, nawet wyjaśnienia oskarżonego.

123 Przeciwnie oczekiwaniom apelującego zasadnie przyjął sąd I instancji że oskarżony działał z zamiarem ewentualnym popełnienia przypisanego mu czynu ( vide motywy sekcja 3.1) , co uzasadnił wiedzą oskarżonego, że na drodze przed koparką znajduje się stojący pies, który na widok koparki nie reagował i wykonał dopiero delikatne ruchy w zwracając się ku koparce w ostatniej chwili przed przejechaniem. Ów pies nie pojawił się na drodze nagle, zwłaszcza w sposób który stwarzał niebezpieczeństwo, cały czas przebywał na drodze, co oskarżony mógł zaobserwować z odległości wystarczającej nawet do całkowitego zatrzymania pojazdu.

124 Strona podmiotowa czynu przypisanego oskarżonemu polega na działaniu umyślnym, ale w zamiarze ewentualnym.

125 Oskarżony przewidując możliwość popełnienia czynu, tj. przejechania psa i zadania mu śmierci, godził się na taki skutek ( art. 9 § 1 kk).

126 Słusznie tu wywodził sąd I instancji, iż oskarżony był świadom, że najechanie pojazdem takich gabarytów jak przedmiotowa koparka, z bardzo dużym prawdopodobieństwem wywoła śmierć zwierzęcia, mimo to godził się, że taki skutek może nastąpić. Oskarżony przewidywał, że pies mógł z dużym prawdopodobieństwem znaleźć się pod kołami pojazdu, bowiem na psa, stojącego na torze ruchu koparki zwrócił uwagę, ale zignorował obowiązek poszanowania zwierzęcia, który jest istota żywą i zdolną do odczuwania cierpienia. Nie trzeba sięgać po ustawę o ochronie zwierząt by wiedzieć, że człowiek jest winien zwierzętom poszanowanie, ochronę i opiekę, traktować je w sposób humanitarny. To nie wiedza tajemna, stanowi wszak element edukacji już przedszkolnej, także media stale nagłaśniają przypadki znęcania nad zwierzętami. Oskarżony jest człowiekiem jeszcze młodym, bez deficytów zdrowia psychicznego, zdolnym do intelektualnego objęcia swym rozumem owego obowiązku.

127 Zbędne są natomiast motywy sądu I instancji w sekcji 3-j dotyczące naruszenia przez oskarżonego podstawowej reguły ostrożności w ruchu drogowym określonej w art.

128 23 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, wszak oskarżonemu nie zarzucano i nie przypisano złamania tych reguł lecz umyślne uśmiercenie psa, wbrew przepisom art. 6 ust. 1 i art. 33 a w sposób penalizowany przez art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz.U.2022.572 t.j. z dnia 2022.03.10).

129 Wniosek

130 o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu

131 ☐ zasadny

132 ☐ częściowo zasadny

133 ☒ niezasadny

134 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

135 Wniosek apelacyjny nie okazał się zasadny, argumentacja apelacji nie stanowi podstawy do postulowanego orzeczenia reformatoryjnego, względnie kasatoryjnego w rozumieniu art. 437 § 2 kpk.

136 Nie wystąpiły także okoliczności o jakich mowa w art. 440 kpk.

137 3.3.

138 pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej

139 obrazę przepisów postępowania, a to art. 7 k.p.k. w zw. z art. 2 § 1 pkt 2 k.p.k. polegającą na niezgodnej ze wskazaniami doświadczenia życiowego oraz zasadami prawidłowego rozumowania ocenie zgromadzonego materiału dowodowego, a w szczególności zeznań świadków na których to podstawie Sąd a quo rekonstruował stan faktyczny, co doprowadziło do błędnego ustalenia niektórych elementów stanu faktycznego [błąd w ustaleniach faktycznych), a to przyjęcia, że Oskarżonemu nie

140 można przypisać motywacji zasługującej na szczególne potępienie, podczas -co skądinąd Sąd a quo zauważył - wykazał się obojętnością do życia i zdrowia przejechanego zwierzęcia,

141 ☐ zasadny

142 ☐ częściowo zasadny

143 ☒ niezasadny

144 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

145 Trafnym pozostaje wniosek Sądu I instancji, iż oskarżony wykazał się obojętnością wobec życia i zdrowia przejechanego zwierzęcia, co stanowi o istocie przypisanego mu czynu. Nie sposób jednak zgodzić się, by oskarżonemu w sposób uprawniony dowodowo można było przypisać motywację zasługującą na szczególne potępienie.

146 Oczywistym jest wnioskowanie, że śmierć zwierzęcia zawsze będzie zdarzeniem mniejszej wagi, niż śmierć człowieka a przypisane oskarżonemu postępowanie i skutek w postaci śmierci zwierzęcia wzbudza uzasadnione emocje.

147 Jednakże w kontekście okoliczności zdarzenia dokonana przez apelującego analiza wyjaśnień oskarżonego o sposobie prowadzenia przezeń pojazdu, braku reakcji ( użycia klaksonu), braku upewnienia się czy pies opuścił jezdnię, najechaniu na próg betonowy i skutku działania oskarżonego jest niestety emocjonalna i jako taka nie przekonuje o działaniu oskarżonego motywowanym okrucieństwem wymagającym szczególnego potępienia.

148 3.4.

149 orzeczenie rażąco niewspółmiernej kary pozbawienia wolności na okres 8 miesięcy zawieszonej na okres 2 (dwóch) lat próby, oraz nawiązki w kwocie 5.000,00 złotych, bowiem prawidłowa aplikacja zasad i dyrektyw sądowego wymiaru kary, a także

150 okoliczności przedmiotowe i podmiotowe nie pozwalają na wymierzenie kary oraz nawiązki takiej jak w zaskarżonym wyroku

151 ☐ zasadny

152 ☐ częściowo zasadny

153 ☒ niezasadny

154 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

155 Nie występują uzasadnione podstawy dla ewentualnej korekty orzeczenia na niekorzyść oskarżonego.

156 Wedle utrwalonej linii orzeczniczej zarzut rażącej niewspółmierności kary jako zarzut z kategorii ocen można zasadnie podnosić tylko wówczas, gdy kara - jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia - nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy, gdy kara orzeczona nie uwzględnia w należyty sposób stopnia społecznej szkodliwości przypisywanego czynu oraz nie realizuje wystarczająco celu kary, ze szczególnym uwzględnieniem celów zapobiegawczych i wychowawczych. Pojęcie niewspółmierności rażącej oznacza znacznej, wyraźnej i oczywistej, „bijącej w oczy”, a więc niedającej się zaakceptować dysproporcji między karą wymierzoną a karą sprawiedliwą (zasłużoną).

157 Takie różnice ocen w sprawie nie występują.

158 Po pierwsze, skoro apelujący domaga się niewielkiego podwyższenia wysokości kary, bo z 8-miu miesięcy do 1-go roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania i podwyższeniem okresu próby o rok, to tak sformułowany wniosek nie stanowi przekonującego uzasadnienia zarzutu rażącej niewspółmierności kary.

159 Po drugie, nie wskazał apelujący przekonujących podstaw dla samego podwyższenia wymiaru kary i 2 - krotnego zwielokrotnienia kwoty nawiązki.

160 Po trzecie, Sąd I instancji należycie ocenił stopień społecznej szkodliwości przypisanego występku, stopień winy oskarżonego i wymierzył karę, która odpowiada kryteriom art. 53 kk, co czytelnie uzasadnił w pisemnych motywach ( vide sekcja 4 ).

161 W szczególności trafnie dopatrzył się i uwzględnił liczne okoliczności dla oskarżonego łagodzące, cyt. … fakt uprzedniej niekaralności oskarżonego. Oskarżony wyraził skruchę z powodu zabicia psa, w swoich wyjaśnieniach składanych zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i przed Sądem podkreślał, że szczerze żałuje tego. Nawet jeśli takie zachowanie oskarżonego było podyktowane również strachem przed karą, to nie było podstaw do podważania szczerości skruchy po stronie oskarżonego. Oskarżony, który stawił się na wszystkie terminy rozprawy, nie okazywał żadnych oznak arogancji, czy lekceważenia wobec strony przeciwnej…” Żadnej z tych okoliczności apelujący pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej wszak nie kwestionuje.

162 Przedmiotowe skazanie dowodzi braku tolerancji dla łamania prawa, czyn oskarżonego został napiętnowany surowo, nie tylko wyrokiem karnym ale i medialnie, czego potwierdzeniem są zebrane w aktach sprawy relacje prasowe.

163 Wykonanie orzeczonej kary powinno osiągnąć zamierzone przez ustawę cele wychowawcze i zapobiegawcze wobec oskarżonego, jednocześnie będzie stanowić dlań sprawiedliwą odpłatę za popełnienie czynu, nadto skazanie i wymierzona kara odnieść pożądane oddziaływanie w ramach prewencji powszechnej w rozumieniu art. 53 § 2 kk.

164 Wniosek

165 Zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności w zawieszeniu na 3 (trzy) lata okresu próby oraz orzeczenie nawiązki na rzecz Fundacji (...) w P.((...)) w kwocie 10000 złotych.

166 ☐ zasadny

167 ☐ częściowo zasadny

168 ☒ niezasadny

169 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

170 Wobec argumentacji zawartej w sekcji 3.4.

171 3.5.

172 prokuratora

173 obrazę przepisów prawa karnego materialnego, tj. art. 72 § 1 kk poprzez jego niezastosowanie w stosunku do R. Ż. i nie orzeczenie wobec niego jednego z określonych w tym przepisie obowiązków, w szczególności celowego w niniejszej sprawie obowiązku informowania sądu o przebiegu okresu próby, w sytuacji gdy przepis ten obliguje Sąd, w razie orzeczenia wobec skazanego kary z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, do orzeczenia jednego z wymienionych w tymże przepisie obowiązków,

174 ☒ zasadny

175 ☐ częściowo zasadny

176 ☐ niezasadny

177 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

178 Słusznie podniesiona w apelacji.

179 Wniosek

180 zmianę wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego obowiązku informowania sądu o przebiegu okresu próby

181 ☒ zasadny

182 ☐ częściowo zasadny

183 ☐ niezasadny

184 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

185 j.w.

186 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

187 4.1.

188 Nie wystąpiły.

189 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

190 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

191 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

192 0.15.1.1.

193 Przedmiot utrzymania w mocy

194 Orzeczenie skazujące.

195 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

196 1. Sąd I instancji poczynił trafne ustalenia faktyczne, a następnie ich prawidłową subsumpcję, skutkującą słusznym skazaniem oskarżonego.

197 2. Nieskuteczność zarzutów apelacyjnych skierowanych przeciwko orzeczeniu o sprawstwie i zawinieniu oskarżonego oraz rozstrzygnięciu o karze.

198 3. W sprawie nie wystąpiły podstawy bezwzględne z art. 439 § 1 kpk dla uchylenia orzeczenia niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionego zarzutu apelacyjnego.

199 Nie wystąpiły także okoliczności o jakich mowa w art. 440 kpk, podlegające uwzględnieniu na korzyść oskarżonego.

200 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

201 0.0.15.2.1.

202 Przedmiot i zakres zmiany

203 Na podstawie art. 72 § 1 pkt. 1) kk zobowiązano oskarżonego do informowania sądu o przebiegu okresu próby na piśmie co 6 miesięcy.

204 Zwięźle o powodach zmiany

205 Orzeczenie obligatoryjne wobec zastosowania wobec oskarżonego probacji.

206 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

207 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

208 6. Koszty Procesu

209 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

210 Przytoczyć okoliczności

III. IV .

211 III. O kosztach należnych od oskarżonego oskarżycielce posiłkowej w toku postępowania apelacyjnego z tytułu zastępstwa procesowego orzeczono na podstawie art. 636 § 1 kpk i art. 627 kpk w zw. z § 11 ust 1 pkt 4. oraz ust. 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U.2015.1800), zasądzając zgodnie z wnioskiem pełnomocnika kwotę minimalną 840 zł.

212 IV. O należnych Skarbowi Państwa kosztach sądowych postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art.636 § 1 kpk i art.627 kpk oraz na podstawie art.8 w zw. z art.2 ust.1 pkt.3 ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23 czerwca 1973r./tj. DZ. U. Nr 49, poz. 223 z późn. zm./, zasądzając je od oskarżonego wobec przegrania apelacji.

213 7. PODPIS

214 SSO Ewa Rusin

215 0.11.3. Granice zaskarżenia

216 Kolejny numer załącznika

217 1

218 Podmiot wnoszący apelację

219 obrońca

220 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

221 uznanie sprawstwa i zawinienia

222 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

223 ☒ na korzyść

224 ☐ na niekorzyść

225 ☒ w całości

226 ☐ w części

227 ☐

228 co do winy

229 ☐

230 co do kary

231 ☐

232 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

233 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

234 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

235 ☒

236 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

237 ☒

238 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

239 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

240 0.11.4. Wnioski

241 ☐

242 uchylenie

243 ☒

244 Zmiana

245 0.11.3. Granice zaskarżenia

246 Kolejny numer załącznika

247 2

248 Podmiot wnoszący apelację

249 Pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej

250 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

251 Orzeczenie o karze

252 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

253 ☐ na korzyść

254 ☒ na niekorzyść

255 ☐ w całości

256 ☐ w części

257 ☐

258 co do winy

259 ☐

260 co do kary

261 ☐

262 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

263 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

264 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

265 ☒

266 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

267 ☒

268 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

269 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

270 ☒

271 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

272 0.11.4. Wnioski

273 ☐

274 uchylenie

275 ☒

276 Zmiana

277 0.11.3. Granice zaskarżenia

278 Kolejny numer załącznika

279 3

280 Podmiot wnoszący apelację

281 prokurator

282 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

283 orzeczenie o karze

284 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

285 ☐ na korzyść

286 ☒ na niekorzyść

287 ☐ w całości

288 ☒ w części

289 ☐

290 co do winy

291 ☒

292 co do kary

293 ☐

294 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

295 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

296 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

297 ☒

298 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

299 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

300 0.11.4. Wnioski

301 ☐

302 uchylenie

303 ☒

304 Zmiana