Wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 16 lipca 2026 r., II Ka 69/26

wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 16 lipca 2026 r., II Ka 69/26

Tekst

1 Sygn. akt II Ka 69/26

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 16 lipca 2026r.

3 Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

4 Przewodniczący:

5 SSO Agnieszka Karłowicz

6 Protokolant:

7 st. sekr. sąd. Milena Oszkiel

8 przy udziale prokuratora Anny Makarewicz-Poszytek

9 po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2026 r.

10 sprawy K. V.

11 oskarżonego z art. 178a § 1 k.k.

12 na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego

13 od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie

14 z dnia 12 września 2025 r. sygn. akt II K 70/25

15 I. zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że w miejsce orzeczonego w pkt VI przepadku równowartości pojazdu mechanicznego na podstawie art. 44b § 5 pkt 1 kk w zw. z art. 44b § 6 kk w zw. z art. 4 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego K. V. nawiązkę na rzecz Skarbu Państwa w kwocie 40 000 (czterdziestu tysięcy) zł;

16 II. w pozostałej części wyrok utrzymuje w mocy;

17 III. zasądza od oskarżonego K. V. na rzecz Skarbu Państwa 1810 zł kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Uzasadnienie

18 Formularz UK 2

19 Sygnatura akt

20 II Ka 69/26

21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

22 1

23 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

24 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

25 wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 12 września 2025 r. w sprawie II K 70/25

26 1.2. Podmiot wnoszący apelację

27 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

28 ☐ oskarżyciel posiłkowy

29 ☐ oskarżyciel prywatny

30 ☒ obrońca

31 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

32 ☐ inny

33 1.3. Granice zaskarżenia

34 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

35 ☒ na korzyść

36 ☐ na niekorzyść

37 ☒ w całości

38 ☐ w części

39 ☐co do winy

40 ☐co do kary

41 ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

42 1.3.2. Podniesione zarzuty

43 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

44 ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

45 ☒art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

46 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

47 ☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

48 ☐art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

49 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

50 ☒art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

51 ☐art. 439 k.p.k.

52 ☐brak zarzutów

53 1.4. Wnioski

54 ☒uchylenie

55 ☒zmiana

56 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

57 2.1. Ustalenie faktów

58 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

59 Lp.

60 Oskarżony

61 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

62 Dowód

63 Numer karty

64 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

65 Lp.

66 Oskarżony

67 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

68 Dowód

69 Numer karty

70 2.2. Ocena dowodów

71 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

72 Lp. faktu z pkt 2.1.1

73 Dowód

74 Zwięźle o powodach uznania dowodu

75 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

76 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

77 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

78 Dowód

79 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

80 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

81 Lp.

82 Zarzut

83 1.

84 1. obraza przepisów prawa karnego materialnego, a mianowicie:

85 - art. 44b § 5 kk poprzez orzeczenie przepadku równowartości prowadzonego przez oskarżonego pojazdu w kwocie 208.212,00 złotych, podczas gdy okoliczności faktyczne sprawy wskazują, iż pojazd ten ze względu na udział w kolizji, w toku której uderzył w poprzedzający go pojazd, a następnie w bariery ochronne uległ znacznemu uszkodzeniu, co uniemożliwiało orzeczenie przepadku jego równowartości;

86 2. obraza przepisów postępowania karnego, a mianowicie:

87 - art. 6 kpk w zw. z art. 117 § 2 kpk poprzez dwukrotne nieodroczenie rozprawy w dniach 13 czerwca 2025 r. oraz 12 września 2025 r. pomimo usprawiedliwionej nieobecności obrońcy oskarżonego oraz samego oskarżonego na ich terminie i złożenia wniosków o ich odroczenie, w sytuacji gdy obrońca oskarżonego poinformował Sąd, iż w związku z innymi terminami zaplanowanych uprzednio rozpraw, nie miał możliwości w tak krótkim czasie ustanowienia substytuta, a tym bardziej osobistego uczestnictwa w rozprawie, przy tym oskarżony przedłożył zwolnienie lekarskie stwierdzające niemożność stawiennictwa w dacie rozprawy, co skutkowało | naruszeniem prawa do obrony oskarżonego, jak również uniemożliwienie obrońcy wygłoszenia mowy końcowej oraz ustosunkowania się do treści opinii biegłego oraz złożenia wniosków dowodowych;

88 - art. 167 kpk w zw. z 193 § 1 kpk poprzez niewywołanie opinii biegłego psychiatry, na okoliczność ustalenia stanu zdrowia oskarżonego, w tym tego czy stan zdrowia pozwala mu na uczestnictwo w rozprawie oraz czy miał on pełną zdolność do rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, w sytuacji gdy K. V. złożył zwolnienie lekarskie wystawione przez lekarza psychiatrę;

89 3. rażąca niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu polegającą na wymierzeniu mu kary grzywny w wymiarze 180 stawek dziennych po 100 zł każda, środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat oraz świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszy Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 8.000 zł, w sytuacji gdy zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy, cele zapobiegawcze kary, jak również te w zakresie prewencji ogólnej i szczególnej, a także stopień winy K. V. uzasadniały wymierzenie mu kary grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych po 30 zł każda, środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat oraz świadczenia

90 pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 5.000 zł.

91 ☐ zasadny

92 ☒ częściowo zasadny

93 ☐ niezasadny

94 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

95 Apelacja obrońcy okazała się zasadna jedynie w tej części, w której kwestionowała

96 zasadność orzeczenia od oskarżonego kwoty 208.212.00 zł tytułem przepadku równowartości prowadzonego pojazdu. W pozostałym zakresie była niesłuszna i nie zasługiwała na uwzględnienie.

97 Sąd Okręgowy nie dopatrzył się zasadności zarzutu podnoszącego naruszenie prawa do obrony oskarżonego. Na gruncie przedmiotowej sprawy Sąd był uprawniony do powołania się na treść art. 374 § 1 kpk i przeprowadzenie rozprawy pod nieobecność oskarżonego.

98 Zarówno oskarżony, jak i jego obrońca, byli prawidłowo informowani o terminie rozprawy, przy czym wnioski oskarżonego oraz jego obrońcy o odroczenie terminów rozprawy nie zasługiwały na uwzględnienie, bowiem ich nieobecności, jak słusznie wskazał Sąd podczas rozprawy mającej miejsce w dniach 13 czerwca 2025 r. i 12 września 2025 r., nie były należycie usprawiedliwione. Zaświadczenie lekarskie dostarczone przez oskarżonego nie mogło stanowić dostatecznego uzasadnienia jego nieobecności na rozprawie w dniu 12 września 2025 r., gdyż nie zostały w nim wskazane żadne informacje, które rzeczywiście uniemożliwiałyby jego stawiennictwo. Potwierdzało ono jedynie niezdolność oskarżonego do pracy, co nie jest równoznaczne z niemożnością stawiennictwa w sądzie. Co istotne również nie pochodziło także od lekarza sądowego. Należy zważyć, że oskarżony został prawidłowy zawiadomiony o rozprawie wyznaczonej na 12 września 2025 r., a mimo tego, przy braku wskazywania przez niego przeciwskazań, choćby właśnie zdrowotnych, sam zrezygnował z przysługującego mu prawa stawiennictwa. Trafnie również Sąd Rejonowy zauważył, że obrońca podejmując się reprezentowania K. V. w dacie wskazanej w pełnomocnictwie był świadomy wyznaczonego terminu rozprawy (13 czerwca 2026 r.) i obejmował wobec tego swoją decyzją świadomość uczestnictwa w postępowaniu w warunkach utrudniających jemu przygotowanie do rozprawy. Nie wykluczało to jednak zapoznania się z aktem oskarżenia, którego odpis oskarżony powinien posiadać (k. 76-77, 82). Skądinąd upoważnienie do obrony nie wykluczało możliwości udzielenia substytucji (k. 123). Takiego nie ustanowił obrońca również na termin 12 września 2025 r., nie stawiając się osobiście w sądzie. Z tychże powodów, jak również z uwagi na to, że oskarżony był reprezentowany przez obrońcę, który złożył środek odwoławczy oraz stawił się na rozprawie apelacyjnej, a nadto oskarżony przedstawił swoje stanowisko w wyjaśnieniach złożonych na etapie postępowania przygotowawczego, nie sposób uznać, że jego prawo do obrony zostało w jakikolwiek sposób naruszone, co czyni sformułowany zarzut niezasadnym. Ponadto zaznaczyć należy, że art. 438 pkt 2 kpk wskazuje, że uchybieniem stanowiącym przesłankę do uchylenia bądź zmiany wyroku jest uchybienie, które miało wpływ na jego treść, czego w niniejszym przypadku trudno byłoby się doszukać. Oskarżony nie stawił się na rozprawie apelacyjnej, gdzie również mógł złożyć wyjaśnienia, realizując aktywnie swoje prawo do obrony.

99 W niniejszej sprawie, brak było podstaw do przeprowadzenia dowodu z opinii

100 psychiatrycznej. Legitymowanym do dokonania oceny dowodów i okoliczności dotyczących stanu zdrowia psychicznego sprawcy czynu oraz do powzięcia owych wątpliwości wynikających z obiektywnych przesłanek, jest zawsze prokurator lub sąd, w zależności od stadium postępowania, na wniosek stron lub z urzędu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 listopada 2004 r. III KK 164/04, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lipca 2014 r. III KK 194/14). Posłużenie się opinią biegłego - jak chce tego obrońca - byłoby co najwyżej uzasadnione w przypadku, gdyby oskarżony K. V. posiadał jakiekolwiek deficyty w sferze rozwoju intelektualnego lub zaburzenia osobowości, wymagające szczególnej diagnozy. Wówczas takie badania byłyby pomocne Sądowi do ustalenia jego zdolności do uczestnictwa w rozprawie oraz podczas czynienia ustaleń faktycznych w zakresie strony podmiotowej czynu zarzuconego oskarżonemu. W toku dotychczasowego postępowania okoliczności tego typu nie zostały jednak ujawnione, a tez na które powołuje się skarżący, bynajmniej tego nie dowodziły. Nie miały one swego odzwierciedlenia zarówno w złożonym przez oskarżonego zaświadczeniu o niezdolności do pracy (k. 214) czy wcześniejszym oświadczeniu oskarżonego, złożonym do protokołu przesłuchania o tym, że nie leczył się psychiatrycznie, neurologicznie, czy odwykowo.

101 Odnosząc się do zarzutu wskazanego w punkcie pierwszym apelacji, z uwagi na nowelizację ustawy karnej (zarówno art. 178 kk, art. 178a kk, jak i art. 44b kk) ustawą z dnia 4 grudnia 2025 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego, która obowiązuje od 29 stycznia 2026 r., na konsekwencje zdarzenia poddanego prawnokarnej ocenie w dniu orzekania przez Sąd odwoławczy należało spojrzeć przez pryzmat reguł prawa intertemporalnego (art. 4 § 1 kk). W realiach niniejszej sprawy zastosowanie znajdują dwa porządki prawne, jeden obowiązujący w dacie czynu i orzekania przez Sąd Rejonowy (ustawa stara), drugi zaś obowiązujący w dacie rozpoznania wniesionej apelacji przez Sąd odwoławczy (ustawa nowa). Zgodnie z dyspozycją art. 4 § 1 kk Sąd ma obowiązek stosowania ustawy nowej, zaś uprzednio obowiązującej tylko wtedy gdy jest względniejsza dla sprawcy. Analiza przepisów wskazuje, że uregulowanie obowiązujące obecnie jest względniejsze dla oskarżonego. W poprzednio obowiązującym porządku prawnym, zgodnie z treścią art. 178a § 5 k.k. w zw. z art. 44b § 2 k.k., w przypadku skazania za czyn z art. 178a § 4 k.k., jeżeli pojazd nie stanowił wyłącznej własności sprawcy, Sąd zobligowany był do orzeczenia przepadku równowartości pojazdu, który też został orzeczony przez Sąd Rejonowy w wysokości 208 212,00 zł. Obecnie obowiązujący w tym zakresie przepis art. 44b § 5 i 6 k.k. stanowi zaś, że jeżeli w czasie popełnienia przestępstwa pojazd mechaniczny nie stanowił wyłącznej własności sprawcy, a tak też było w przedmiotowej sprawie, bowiem samochód, którym poruszał się podczas inkryminowanego zdarzenia stanowił przedmiot leasingu, przy czym kwestia własności w uznaniu Sądu Okręgowego wyprzedza te podnoszone w § 5 pkt 2 art. 44b kk, sąd orzeka nawiązkę na rzecz Skarbu Państwa w wysokości od 5000 do 500 000 złotych. Stąd też uznając, że przepadek równowartości pojazdu, którym poruszał się sprawca byłby rozstrzygnięciem znacznie mniej korzystnym dla oskarżonego, Sąd Okręgowy stosując przepis w obecnie obowiązującym brzemieniu, orzekł od K. V. na rzecz Skarbu Państwa nawiązkę w kwocie 40 000 zł. Kwota ta jest dostosowana do ustalonych w sprawie okoliczności obciążających i łagodzących, nadto jest utrzymana w rozsądnych granicach, co czyni ją sprawiedliwą.

102 Przechodząc do zarzutu rażącej niewspółmierności kary zasadniczej, a także środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat, wskazać należy, że aby dokonać korekty w zakresie rozstrzygnięcia o karze jej niewspółmierność musiałaby być rażąca. Sąd Okręgowy nie stwierdził jednak, aby wymierzona zaskarżonym wyrokiem kara grzywny była takową, gdyż Sąd Rejonowy należycie uwzględnił okoliczności mające miejsce w niniejszej sprawie, zarówno łagodzące (uprzednia niekaralność oskarżonego), jak i obciążające (kierowanie przez oskarżonego w znacznym stanie upojenia alkoholowego w okolicach trzykrotnego ustawowego progu, na drodze ekspresowej o wzmożonym ruchu, a także doprowadzenie przez niego do zdarzenia drogowego z udziałem kliku pojazdów), przy czym pod uwagę wziął również pozostałe dyrektywy wymiaru kary, określone w art. 33 kk i 53 kk. Kara 180 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 100 zł (przy uwzględnieniu osiąganego dochodu, posiadanego majątku w postaci ruchomości i nieruchomości), najłagodniejszego rodzaju w myśl art. 32 kk, a także obligatoryjny środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat, a więc nieznacznie odbiegający od minimalnego wymiaru, który wynosi 3 lata, w żadnym razie nie nosi cech, o jakich wspomniano powyżej. Również obowiązkowe świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej, w nieznacznie odbiegającej od minimalnej wysokości, tj. 8000 zł, wzmacniające dolegliwość sankcji karnej, nie mogło zostać uznane za niesprawiedliwe. Tym samym, w świetle powyższego, orzeczoną wobec oskarżonego represję karną należy uznać za słuszną, sprawiedliwą, która w odpowiedni sposób zrealizuje cele o jakich mowa w art. 53 kk. Tych bowiem nie spełniłoby oczekiwane przez skarżącego rozstrzygnięcie o karze w łagodniejszej formie, które nie tylko nie powstrzymałyby oskarżonego od dalszego naruszania prawa i jazdy w stanie nietrzeźwości w ruchu lądowym, ale wyrobiłoby w nim poczucie opłacalności popełniania takiego typu czynu. Sankcja ukształtowana zgodnie z postulatem obrony również we właściwy sposób nie zrealizowałyby celów w zakresie oddziaływania na społeczeństwo.

103 Wniosek

104 uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Garwolinie, ewentualnie, w sytuacji nieuwzględniania zarzutu I apelacji, o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu K. V. kary grzywny w wymiarze 150 stawek dziennych po 30 zł każda, środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat oraz świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszy Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 5.000 zł oraz uchylenie orzeczonego w pkt. VI zaskarżonego wyroku przepadku równowartości pojazdu prowadzonego przez oskarżonego.

105 ☐ zasadny

106 ☒ częściowo zasadny

107 ☐ niezasadny

108 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

109 Częściowa zasadność zarzutów podniesionych przez obrońcę oskarżonego, z uwagi na zmianę przepisów, warunkowała decyzję o częściowej zmianie zaskarżonego wyroku, co szczegółowo wykazano powyżej.

110 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

111 1.

112 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

113 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

114 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

115 1.

116 Przedmiot utrzymania w mocy

117 wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 12 września 2025 r. w sprawie II K 70/25 –

118 za wyjątkiem rozstrzygnięcia wskazanego w podsekcji 5.2.

119 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

120 W wyżej wskazanym zakresie, zaskarżony wyrok – jako słuszny i odpowiadający prawu – należało utrzymać w mocy.

121 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

122 1.

123 Przedmiot i zakres zmiany

124 Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że w miejsce orzeczonego w pkt VI przepadku równowartości pojazdu mechanicznego na podstawie art. 44b § 5 pkt 1 kk w zw. z art. 44b § 5 kk w zw. z art. 4 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego K. V. nawiązkę na rzecz Skarbu Państwa w kwocie 40 000 (czterdziestu tysięcy) złotych.

125 Zwięźle o powodach zmiany

126 Powody zmiany zostały wskazane w rubryce 3.1. Jednocześnie Sąd Okręgowy nie dopatrzył się okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu.

127 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

128 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

129 1.1.

130 ☐ art. 439 k.p.k.

131 Zwięźle o powodach uchylenia

132 2.1.

133 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

134 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

135 Zwięźle o powodach uchylenia

136 3.1.

137 Konieczność umorzenia postępowania

138 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

139 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

140 4.1.

141 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

142 Zwięźle o powodach uchylenia

143 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

144 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

145 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

146 Przytoczyć okoliczności

147 6. Koszty Procesu

148 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

149 Przytoczyć okoliczności

III.

150 Wobec jedynie częściowego uwzględnienia apelacji obrońcy oskarżonego,

151 Sąd Okręgowy na podstawie art. 627 kpk w zw. z art. 634 kpk, wobec braku przesłanek z art. 624 § 1 kpk, zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 1810 zł – część kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, ustalając ich wysokość w oparciu o art. 3 ust. 1 w zw. z art. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 123 z późn. zm.) oraz § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 663 z późn. zm.).

152 7. PODPIS

153 1.3. Granice zaskarżenia

154 Kolejny numer załącznika

155 1

156 Podmiot wnoszący apelację

157 obrońca

158 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

159 cały wyrok

160 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

161 ☒ na korzyść

162 ☐ na niekorzyść

163 ☒ w całości

164 ☐ w części

165 ☐co do winy

166 ☐co do kary

167 ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

168 1.3.2. Podniesione zarzuty

169 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

170 ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

171 ☒art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

172 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

173 ☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

174 ☐art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

175 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

176 ☒art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

177 ☐art. 439 k.p.k.

178 ☐brak zarzutów

179 1.4. Wnioski

180 ☒uchylenie

181 ☒zmiana