Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 15 września 2023 r., IV Ka 422/23

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 15 września 2023 r., IV Ka 422/23

Uzasadnienie

1 Formularz UK 2

2 Sygnatura akt

3 IV Ka 422/23

4 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

5 1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

6 Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

7 Wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 28 kwietnia 2023 roku w sprawie II K 602/21

8 Podmiot wnoszący apelację

9 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

10 ☐ oskarżyciel posiłkowy

11 ☐ oskarżyciel prywatny

12 ☒ obrońca

13 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

14 ☐ inny

15 Granice zaskarżenia

16 Kierunek i zakres zaskarżenia

17 ☒ na korzyść

18 ☐ na niekorzyść

19 ☒ w całości

20 ☐ w części

21 ☐

22 co do winy

23 ☐

24 co do kary

25 ☐

26 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

27 Podniesione zarzuty

28 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

29 ☒

30 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

31 ☐

32 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

33 ☒

34 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

35 ☐

36 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

37 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

38 ☐

39 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

40 ☐

41 art. 439 k.p.k.

42 ☐

43 brak zarzutów

44 Wnioski

45 ☐

46 uchylenie

47 ☒

48 zmiana

49 Ustalenie faktów w związku z dowodami

50 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

51 Ustalenie faktów

52 Fakty uznane za udowodnione

53 Lp.

54 Oskarżony

55 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

56 Dowód

57 Numer karty

58 2.1.1.1.

59 Fakty uznane za nieudowodnione

60 Lp.

61 Oskarżony

62 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

63 Dowód

64 Numer karty

65 2.1.2.1.

66 Ocena dowodów

67 Dowody będące podstawą ustalenia faktów

68 Lp. faktu z pkt 2.1.1

69 Dowód

70 Zwięźle o powodach uznania dowodu

71 Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

72 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

73 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

74 Dowód

75 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

76 STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

77 Lp.

78 Zarzut

79 3.1.

80 zarzut naruszenia art. 16a § 1 i 2 k.k.s. w zw. z art. 17 § 1 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. poprzez ich niezastosowanie na kanwie przedmiotowej sprawy i wydanie przez Sąd wyroku skazującego, podczas gdy oskarżony A. S. po zakończonej kontroli podatkowej złożył w dniu 11 października 2019 roku organowi podatkowemu prawnie skuteczne korekty deklaracji podatkowych (k. 405-433) i w związku z tym, że nastąpiło uszczuplenie należności publicznoprawnej złożył do organu podatkowego wniosek o rozłożenie na raty podatku w następstwie którego decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia 13 listopada 2019 roku udzielono oskarżonemu ulgi i rozłożono zobowiązania podatkowe na miesięczne raty, który to obowiązek jest realizowany do chwili obecnej, a zatem wszczęcie w dniu 9 grudnia 2019 roku przez finansowy organ postępowania przygotowawczego uznać należy za nadużycie prawa i świadczy wyłącznie o instrumentalnym potraktowaniu przepisów o przerwaniu biegu terminu przedawnienia, podczas gdy złożenie przez oskarżonego korekty deklaracji podatkowych i zapłata podatku w systemie ratalnym winna skutkować brakiem karalności A. S..

81 ☐ zasadny

82 ☐ częściowo zasadny

83 ☒ niezasadny

84 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

85 Powoływanie się przez skarżącego na treść art. 16a § 1 i 2 k.k.s. jest w przedmiotowej sprawie chybione. Obrona nie bierze tu bowiem pod uwagę, że zarzucone i przypisane oskarżonemu A. S. zachowanie wypełniło jednocześnie dyspozycje trzech przepisów: art. 56 § 2 k.k.s. w zw. z art. 56 § 1 k.k.s., art. art. 76 § 2 k.k.s. w zw. z art. 76 § 1 k.k.s. i art. 62 § 2 k.k.s. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2017 roku) w zw. z art. 61 § 1 k.k.s. Przypisany oskarżonemu czyn wyczerpał wszystkie znamiona określone we wskazanych przepisach kodeksu. Z opisu czynu i zastosowanego do niego kumulatywnego zbiegu przepisów ustawy do jednego czynu, o czym świadczy powołanie do kwalifikacji prawnej także art. 7 § 1 k.k.s. wynika, że oskarżony A. S. nie tylko podał nieprawdę w deklaracjach dla podatku od towarów i usług (...) w szczególności na skutek posłużenia się nierzetelnymi fakturami, ale również dopuścił się nierzetelnego dokumentowania zdarzeń gospodarczych w księgach, tj. ewidencji dla potrzeb podatku od towarów i usług, przez co uszczuplił podatek od towarów i usług oraz naraził na nienależny zwrot podatku od towarów i usług. Tymczasem przepis art. 16a k.k.s. dotyczy przestępstw skarbowych popełnionych tylko przy użyciu wobec właściwego organu deklaracji podatkowej w znaczeniu określonym w art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.) w zw. z art. 53 § 30 k.k.s., skoro warunkiem zaniechania ukarania sprawcy jest złożenie korekty tej deklaracji.

86 Jak stwierdził Sąd Najwyższy: wiele argumentów przemawia za możliwością złożenia przez sprawcę przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego prawnie skutecznej korekty deklaracji podatkowej, o której mowa w art. 16a k.k.s., również po ujawnieniu popełnienia takiego czynu i wszczęciu wobec sprawcy postępowania karnego skarbowego, co wywoła skutek określony w art. 17 § 1 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. Ewentualna bezkarność sprawcy będzie jednak uzależniona od spełnienia przez niego szeregu warunków i dotyczyć tylko tych czynów, z którymi wiązało się złożenie deklaracji podatkowej. Jeżeli zachowanie sprawcy wypełniało znamiona również innych czynów, a zastosowanie miał art. 7 § 1 k.k.s., to odpadnie możliwość oceny tego zachowania przez pryzmat art. 16a k.k.s. (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 2012 roku - I KZP 3/12).

87 Wniosek

88 o zmianę zaskarżonego wyroku zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego.

89 ☐ zasadny

90 ☐ częściowo zasadny

91 ☒ niezasadny

92 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

93 Skoro skarżący podnosi, że w sprawie zaistniała jedna z okoliczności wyłączających ściganie (negatywnych przesłanek procesowych), innych niż wskazana w art. 17 § 1 pkt 1 – 2 k.p.k., adekwatnym wnioskiem winno być żądanie uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania karnego (art. 414 § 1 k.p.k.). Z powodów przedstawionych wyżej, Sąd nie podzielił poglądu obrony i nie znalazł podstaw do umorzenia postępowania.

94 3.2.

95 zarzut naruszenia art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji Podatkowej w zw. z art. 44 § 2 k.k.s. w zw. z art 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. poprzez ich pominięcie i niezastosowanie w toku niniejszego postępowania, podczas gdy w aktach sprawy brak jest dowodu - potwierdzenia o zawiadomieniu oskarżonego A. S. o wszczęciu w dniu 9 grudnia 2019 roku postępowania przygotowawczego przed upływem biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych, których niniejsze postępowanie dotyczy, bowiem zobowiązanie podatkowe za 2014 rok uległo przedawnieniu z końcem 2019 roku, a oskarżony o toczącym się postępowaniu został poinformowany dopiero w dniu 26 czerwca 2020 roku (k.529-530), a postanowienie o przedstawieniu zarzutów ogłoszono oskarżonemu A. S. dopiero w dniu 16 lipca 2020 roku (k. 531-532), a co za tym idzie, stosownie do treści art. 44 § 2 k.k.s. w przedmiotowej sprawie karalność przestępstwa skarbowego polegającego na uszczupleniu lub narażeniu na uszczuplenie należności publicznoprawnej ustaje także wówczas, gdy nastąpiło przedawnienie tej należności, a więc przedawnienie karalności stanowi tzw. ujemną przesłankę procesową, co oznacza, że gdy ono nastąpi, nie można wszcząć postępowania karnego dotyczącego danego czynu i jego sprawcy, a jeżeli zostało ono wszczęte, to po ujawnieniu faktu przedawnienia karalności danego czynu zabronionego postępowanie karne należy umorzyć, gdyż niedopuszczalne jest jego prowadzenie - zgodnie z art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s.

96 ☐ zasadny

97 ☐ częściowo zasadny

98 ☒ niezasadny

99 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

100 Zarzut nie zasługiwał na uwzględnienie.

101 Ponieważ organy postępowania karno – skarbowego stoją na stanowisku, że art. 16a § 1 i 2 k.k.s. nie znajdował w przypadku oskarżonego zastosowania, aczkolwiek z innych względów (zob. k. 832), niż uzasadnił to powyżej Sąd Okręgowy, w żadnym razie nie można mówić, aby decyzja o wszczęciu dochodzenia miała charakter instrumentalny i była podyktowana chęcią obejścia art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.).

102 Nie zachodziła też sytuacja wieloletniego zwlekania z wszczęciem postępowania karno – skarbowego, pomimo istniejących ku temu dużo wcześniej podstaw, a następnie wszczęcia tegoż postępowania tuż przed upływem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Zauważyć należy, iż wyniki kontroli celno – skarbowej przeprowadzonej w firmie oskarżonego zostały zawarte w protokole z dnia 26.09.2019 roku. W jej wyniku został sporządzony w dniu 30.09.2019 roku wniosek o wszczęcie postępowania przygotowawczego, uzupełniony pismem z dnia 23.10.2019 roku. Natomiast w dniu 9.12.2019 roku Naczelnik Urzędu Celno – Skarbowego w Ł. wydał postanowienie o wszczęciu dochodzenia dotyczącego nieprawidłowości w rozliczeniach podatkowych A. S..

103 Nie ma też racji skarżący, iż oskarżony o fakcie wszczęcia w dniu 9 grudnia 2019 roku postępowania przygotowawczego, dowiedział się dopiero w dniu 26 czerwca 2020 roku. W aktach sprawy znajduje się bowiem potwierdzenie odbioru pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego w P., informującego A. S. o wszczęciu w dniu 9.12.2019 roku postępowania przygotowawczego (k.128). Pomimo zastrzeżeń obrony, iż pisma tego oskarżony nie pokwitował czytelnym podpisem, nie może budzić wątpliwości, że zostało ono mu doręczone. Z poświadczenia odbioru korespondencji, wynika bowiem, że pismo to zostało doręczone adresatowi, czyli A. S., pod adresem R., ul. (...). Widniejący podpis jest rzeczywiście nieczytelny, jak jednak wynika z akt sprawy, podpisem takim posługiwał się właśnie oskarżony (np. k. 422, 423, 427, 430). Poza tym zupełnie nieprawdopodobnym byłoby przyjęcie tezy, że doręczyciel pocztowy miałby odstąpić od doręczenia korespondencji adresatowi, potwierdzając przy tym nieprawdę na dokumencie doręczenia i fałszując podpis oskarżonego.

104 Wniosek

105 o zmianę zaskarżonego wyroku zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego.

106 ☐ zasadny

107 ☐ częściowo zasadny

108 ☒ niezasadny

109 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

110 Skoro skarżący podnosi, że w sprawie zaistniała jedna z okoliczności wyłączających ściganie (negatywnych przesłanek procesowych), innych niż wskazana w art. 17 § 1 pkt 1 – 2 k.p.k., adekwatnym wnioskiem winno być żądanie uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania karnego (art. 414 § 1 k.p.k.). Z powodów przedstawionych wyżej, Sąd nie podzielił poglądu obrony i nie znalazł podstaw do umorzenia postępowania.

111 3.3.

112 zarzut naruszenia przepisu wynikającego z art. 410 w zw. z art 7 k.p.k. poprzez niewłaściwe dokonanie oceny zgromadzonego materiału dowodowego w sposób sprzeczny z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a także dokonanie błędu w ustaleniach faktycznych będących przedmiotem wyrokowania, podczas gdy gotówkowy sposób rozliczania pomiędzy A. S. a Ł. F. jako przedstawicielem firmy (...) Sp. z o.o. był powszechną formą rozliczenia, gdzie oskarżony A. S. był przekonany, że dokonuje transakcji w sposób rzetelny i prawidłowy bowiem nie miał wiedzy o tzw. „podwójnej księgowości" w firmie (...) Sp. z o.o., a w konsekwencji Sąd nie zastosował w niniejszej sprawie art. 10 § 4 k.k.s. bowiem oskarżony był w sposób usprawiedliwiony przekonany, iż nie popełnia przestępstwa.

113 ☐ zasadny

114 ☐ częściowo zasadny

115 ☒ niezasadny

116 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

117 Trudno nie odnieść ważenia, że sam autor apelacji nie jest do końca przekonany o słuszności podnoszonych w tym punkcie argumentów, skoro w złożonym środku odwoławczym powołał się przede wszystkim na zarzuty sformułowane w pkt 1 i 2, a więc przyjmujące sprawstwo oskarżonego. Przecież naturalnym jest, że skoro ktoś nie poczuwa się do winy, winien przede wszystkim podnosić zarzut błędnej oceny dowodów i błędu w ustaleniach faktycznych w tym zakresie, a nie poszukiwać szansy uniknięcia odpowiedzialności karnej powołując się na zaistnienie okoliczności wyłączających ściganie i zarzucając wadliwość działań organów skarbowych.

118 Wbrew twierdzeniom zawartym w apelacji, ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji, a dotyczące sprawstwa oskarżonego w zakresie zarzucanego mu przestępstwa są prawidłowe, gdyż stanowią wynik, nie budzącej żadnych zastrzeżeń i zgodnej z art. 4 k.p.k. i art. 7 k.p.k., oceny zebranych w sprawie dowodów. Apelacja nie wykazała w skuteczny sposób, aby rozumowanie Sądu, przy ocenie zgromadzonych w sprawie dowodów było wadliwe, bądź nielogiczne. Zarzuty przedstawione w skardze apelacyjnej, mają w istocie charakter polemiczny i opierają się na subiektywnej oraz wybiórczej ocenie zebranych w sprawie dowodów.

119 W sprawie ujawniono szereg okoliczności, wskazujących, że oskarżony miał pełną świadomość, iż 24 faktury wystawione przez firmę Przedsiębiorstwo Handlowo - (...) Sp. z o.o., dokumentujące zakup m.in. śruty sojowej, śruty rzepakowej, nawozów sztucznych, były fakturami nierzetelnymi. Oskarżony nigdy nie zawierał żadnej umowy z ww. spółką, nie interesował się, kto w istocie jest jego kontrahentem, z którym prowadził wielotysięczne transakcje. Kontakt utrzymywał wyłącznie z Ł. F., nie sprawdzając w żaden sposób, czy jest on w ogóle przedstawicielem spółki (...). Oskarżony przede wszystkim nie posiada dowodów zapłaty za dokonane zakupy towarów, twierdząc, że płacił Ł. F. gotówką, za pośrednictwem kierowców. Pozostaje to w oczywistej sprzeczności z treścią zapisów na inkryminowanych fakturach, zgodnie z którymi, formą płatności miał być przelew. Płatność gotówką uwidocznionych na fakturach sum była także wbrew obowiązującemu wówczas art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej.

120 Zupełnie nieprzekonywująca jest też wersja lansowana w apelacji, że to księgowa firmy (...) Sp. z o.o. - P. M. bez wiedzy i zgody oskarżonego wystawiła faktury na jego dane, które zostały mu przypisane na etapie kontroli. Natomiast towar ujęty na fakturach wystawionych na oskarżonego, faktycznie odbierał M. D. - pracownik firmy (...), a nie oskarżony. Skoro więc oskarżony nie miał nawet wiedzy na temat tego, że wystawiane były na niego faktury, a towar, który był na nich ujęty faktycznie odebrał M. D., to skąd w taki razie, oskarżony znalazł się w posiadaniu faktur zakwestionowanych podczas kontroli, którymi to posługiwał się w rozliczeniach z urzędem skarbowym. Poza tym cały czas oskarżony utrzymywał, że towar na który opiewały przedmiotowe faktury kupował od Ł. F., a nie od M. D.. Słusznie zatem Sąd Rejonowy nie uwzględnił wniosku obrony o przesłuchiwanie jako świadków P. M. i M. D., zmierzającego wyłącznie do nieuzasadnionego przedłużenia postępowania.

121 Oskarżony nie kwestionował też – na co zwraca uwagę Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku – wyników przeprowadzonej kontroli skarbowej, która wykryła m.in. nierzetelność 24 przedmiotowych faktur. Jeżeli oskarżony – jak obecnie twierdzi – źle się wówczas czuł, mógł ten fakt zgłosić organowi kontrolującemu. Charakterystycznym jest jednak, że będąc przesłuchanym w charakterze podejrzanego w dniu 16.07.2020 roku, a więc ponad pół roku później, oskarżony przyznał się do przedstawionego mu zarzutu. Dopiero na rozprawie sądowej oskarżony zmienił swoją postawę procesową, co uznać jednak należy wyłącznie jako taktyczny wybieg, mający na celu uniknięcie odpowiedzialności karno – skarbowej.

122 Wniosek

123 o zmianę zaskarżonego wyroku zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego.

124 ☐ zasadny

125 ☐ częściowo zasadny

126 ☒ niezasadny

127 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

128 Z powodów przedstawionych wyżej, zarzut skarżącego nie okazał się zasadny i nie mógł spowodować zmiany zaskarżonego wyroku, poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu.

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

129 4.1.

130 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

131 Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

132 5.1.1.

133 Przedmiot utrzymania w mocy

134 za wyjątkiem niżej opisanej zmiany, dotyczącej wymiaru kary – pozostały zakres zaskarżonego wyroku.

135 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

136 Jak już wyżej wskazano w pkt 3.1 – 3.3, Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do uwzględnienia apelacji w kierunku zmiany zaskarżonego wyroku i uniewinnienia oskarżonego od zarzucanego mu czynu, czy też umorzenia postępowania karnego. Tak więc, poza modyfikacją wymiaru kary, o której mowa niżej, zaskarżony wyrok – jako słuszny i odpowiadający prawu – należało utrzymać w mocy .

137 Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

138 5.2.1.

139 Przedmiot i zakres zmiany

140 Wymiar kary grzywny

141 Zwięźle o powodach zmiany

142 Art. 447 § 1 k.p.k. stanowi, że apelację co do winy uważa się za zwróconą przeciwko całości wyroku. Ponieważ obrońca wniósł apelację, co do winy, Sąd odwoławczy zbadać musiał także pozostałe rozstrzygnięcia zaskarżonego wyroku, w tym dotyczące wymiaru kary.

143 W przekonaniu Sądu odwoławczego, Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu zbyt surową karę grzywny. O ile co do wysokości jednej stawki dziennej grzywny, nie można wnosić większych zastrzeżeń, to okoliczności sprawy nie dawały podstaw do wymierzenia oskarżonemu grzywny w ilości 100 stawek dziennych. Sąd meriti – jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku – nie wziął bowiem pod uwagę, że oskarżony spłacił w ratach zobowiązania podatkowe wobec Urzędu Skarbowego. O ile okoliczność ta nie mogła, jak wnosiła obrona, ekskulpować oskarżonego, to jednak jest to znacząca okoliczność łagodząca i musiała zostać uwzględniona przy ferowaniu kary. Dlatego też należało zmienić zaskarżony wyrok w ten sposób, że wymiar orzeczonej wobec oskarżonego kary grzywny obniżono do 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych. Kara grzywny właśnie w takim wymiarze jest karą adekwatną do ujawnionych okoliczności sprawy, stopnia zawinienia, społecznej szkodliwości czynu oraz stanu finansowego i możliwości zarobkowych oskarżonego. Spełni ona w sposób właściwy, cel zapobiegawczy oraz wychowawczy, jak również cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

144 Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

145 Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

146 5.3.1.1.1.

147 ☐ art. 439 k.p.k.

148 Zwięźle o powodach uchylenia

149 5.3.1.2.1.

150 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

151 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

152 Zwięźle o powodach uchylenia

153 5.3.1.3.1.

154 Konieczność umorzenia postępowania

155 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

156 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

157 5.3.1.4.1.

158 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

159 Zwięźle o powodach uchylenia

160 Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

161 Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

162 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

163 Przytoczyć okoliczności

164 Koszty Procesu

165 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

166 Przytoczyć okoliczności

167 3

168 O kosztach postępowania odwoławczego, Sąd orzekł na podstawie art. 634 k.p.k. w zw. z art. 627 k.p.k. Wysokość opłaty za obie instancje Sąd Okręgowy ustalił w oparciu o treść art. 10 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (tekst jednolity: Dz.U. z 1983 r. Nr 49, poz.223 z późn. zm.).

PODPIS

169 Granice zaskarżenia

170 Kolejny numer załącznika

171 1

172 Podmiot wnoszący apelację

173 Obrońca oskarżonego

174 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

175 Całość wyroku

176 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

177 ☒ na korzyść

178 ☐ na niekorzyść

179 ☒ w całości

180 ☐ w części

181 ☐

182 co do winy

183 ☐

184 co do kary

185 ☐

186 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

187 1.3.2. Podniesione zarzuty

188 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

189 ☒

190 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

191 ☐

192 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

193 ☒

194 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

195 ☐

196 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

197 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

198 ☐

199 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

200 ☐

201 art. 439 k.p.k.

202 ☐

203 brak zarzutów

204 1.4. Wnioski

205 ☐

206 uchylenie

207 ☒

208 zmiana