Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 21 listopada 2019 r., IV K 172/19

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 21 listopada 2019 r., IV K 172/19

Tekst

1 Sygn. akt IV K 172/19

Uzasadnienie

2 Z uwagi na złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku wydanego w trybie art. 343a k.p.k. ograniczono uzasadnienie w zakresie skazań do elementów wymienionych w przepisie art. 424 § 3 k.p.k.

3 J. S. (1) ma 34 lata i wykształcenie średnie. Jest bezdzietną mężatką. Nie posiada nikogo na utrzymaniu. Nie leczyła się ani psychiatrycznie, ani neurologicznie, ani odwykowo. Jest przedsiębiorcą a nadto pozostaje w stosunku pracy (dyrektor do spraw organizacyjnych). Z aktywności zawodowej osiąga miesięcznie łącznie 5.300 zł netto miesięcznie. J. S. (1) jest współwłaścicielką połowy nieruchomości o powierzchni 1.900 m²wraz z domem jednorodzinnym o powierzchni 160 m². Nieruchomość obciążona jest hipoteką. Oskarżona nie była karana.

4 (dane osobopoznawcze – k. 52-53 t. osobowego J. S., dane o karalności –

5 k. 181 tomu osobowego J. S.)

6 J. S. (1) początkowo nie przyznała się do czynu I, potwierdziła sprawstwo czynu z punktu II. Przyznała, że zawarła znajomość z M. M., która zaproponowała jej „zakup faktur”. Oskarżona rozpoczęła współpracę odnośnie faktur. Przedsiębiorstwo (...) miała wykonywać usługi montażu instalacji, a podmioty wskazane przez M. M. miały wystawiać faktury. Oskarżona nie wystawiała faktur, gdyż chciała obniżyć podatek VAT. Podczas przesłuchania w dniu 5 listopada 2018 roku J. S. (1) przyznała się do wszystkich czynów („ zarzuty zrozumiałam. Ja się do nich przyznaję”).

7 (wyjaśnienia J. S. (1) – k. 52-55, 184-190 tomu osobowego J. S.)

8 W. K. ma 52 lata i wykształcenie wyższe. Jest stanu wolnego, nie ma dzieci. Stan zdrowia oskarżonego jest dobry. Nie leczył się ani psychiatrycznie, ani neurologicznie, ani odwykowo. W. K. jest przedsiębiorcą z dochodem miesięcznym 10.000 zł. Oskarżony jest właścicielem mieszkania i samochodu o wartości 90.000 zł. W. K. nie był karany.

9 (dane osobopoznawcze – k.33 tomu osobowego W. K., dane o karalności

10 – k. 321 tomu osobowego W. K.)

11 Początkowo W. K. nie przyznał się do udziału

12 w zorganizowanej grupie, potwierdził sprawstwo pozostałych czynów.

13 Z biegiem postepowania W. K. podjął współpracę z organami ścigania i przyznał się do wszystkich czynów.

14 (wyjaśnienia W. K. – k. 33-34, 65-66, 324 tomu osobowego W. K.)

15 Zebrany materiał dowodowy wykazał niezbicie, że:

16 - J. S. (1) wypełniła znamiona czynu z art. 258 § 1 k.k. (XXXIV) w zb. z art. 56 § 1 w zw. z § 2 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 5 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s. (XXXV);

17 - W. K. zrealizował znamiona czynów z art. 258 § 1 k.k. (XLIII) w zb. z art. 271a §1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. (XLIV) w zb. z art. 299 § 1 i § 5 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. (XLVI) oraz art. 56 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. (XLV).

18 J. S. (1) w okresie od 30 września 2016 roku do miesiąca kwietnia 2017 roku w K. i innych miejscowościach na terenie kraju wspólnie i w porozumieniu z m.in. M. S., P. P., O. F., A. K., M. M. oraz innymi nieustalonymi w tej chwili osobami brała udział

19 w zorganizowanej grupie kierowanej przez B. R.

20 i R. B., mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na fikcyjnym obrocie towarami oraz usługami i wystawianiu nierzetelnych faktur VAT, uszczupleniu należności Skarbu Państwa z tytułu podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego, a także legalizowania środków pieniężnych pochodzących z tych przestępstw.

21 J. S. (1) przystąpiła do grupy ze świadomością mechanizmu jej funkcjonowania („ zakup faktur” k. 54 tomu osobowego J. S.), poddała panującej dyscyplinie (przekazywanie pieniędzy M. M.) oraz przejawiła gotowość do udziału w prowadzonej działalności (por. wyrok SA w Krakowie z dnia 2 listopada 2004 r., II AKa 119/04, Lex 584149).

22 Sąd zastąpił w opisie czynu słowa „M. S., P. P., O. F., A. K., M. M.” słowami „ustalonymi osobami”, słowa „B. R.

23 i R. B.” słowami „ustalone osoby” wobec niezakończenia postępowania karnego przeciwko nim.

24 Ponadto J. S. (1) w okresie od miesiąca września 2016 roku do kwietnia 2017 roku w K. i innych miejscowościach na terenie kraju, działając jako prokurent półki z o.o. E. (...), będącej podatnikiem podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru, złożyła we właściwym Urzędzie Skarbowym deklarację dla podatku od towarów i usług (...)-7 oraz deklarację w zakresie podatku dochodowego, za miesiące od września do grudnia 2016 roku, w których podała nieprawdę co do posiadania podstawy do odliczenia podatku należnego o podatek naliczony od faktur VAT wystawionych w imieniu podmiotów gospodarczych kontrolowanych przez B. R. i R. B. ( sp. z o.o. (...), sp. z o.o. (...), sp. z o.o. (...), sp. z o.o. : sp. z o.o. (...), sp. z o.o. (...)) o numerach:

25 Lp.

26 Numer faktury

27 Data wystawienia

28 Kwota brutto

29 Kwota netto

30 1.

31 29/09/2016

32 30.09.2016

33 (...),50

34 (...),00

35 2.

36 1/10/2016

37 3.10.2016

38 (...),00

39 (...),00

40 3.

41 12/10/2016

42 7.10.2016

43 (...),00

44 (...),00

45 4.

46 3/11/ 2016

47 2.11.2016

48 (...),00

49 (...),00

50 5.

51 27/11/2016

52 25.11.2016

53 (...),00

54 (...),00

55 6.

56 1/12/2016

57 1.12.2016

58 (...),00

59 (...),00

60 7.

61 (...)

62 30.12.2016

63 (...),00

64 (...),00

65 8.

66 11/10/2016

67 19.10.2016

68 (...),00

69 (...),00

70 9.

71 1/11/2016

72 2.11.2016

73 (...),00

74 (...),00

75 10.

76 15/11/2016

77 30.11.2016

78 (...),00

79 (...),00

80 11.

81 25/12/2016

82 5.12.2016

83 (...),00

84 (...),00

85 12.

86 29/12/2016

87 29.12.2016

88 (...),00

89 (...),00

90 13.

91 1/10/2016

92 3.10.2016

93 (...).50

94 (...),00

95 14.

96 9/10/2016

97 20.10.2016

98 (...),50

99 (...),00

100 15.

101 2/11/2016

102 2.11.2016

103 (...),60

104 (...),00

105 16.

106 19/11/2016

107 30.11.2016

108 (...),00

109 (...),00

110 17.

111 21/12/2016

112 2.12.2016

113 (...),00

114 (...),00

115 18.

116 31/12/2016

117 29.12.2016

118 (...),00

119 (...),00

120 19.

121 12/09/2016

122 30.09.2016

123 (...),00

124 (...),00

125 20.

126 044/10/16

127 17.10.2016

128 (...).77

129 (...),00

130 21.

131 1/11/2016

132 2.11.2016

133 (...),00

134 (...),00

135 22.

136 2/11/2016

137 2.11.2016

138 (...),00

139 (...),00

140 23.

141 036/11/16

142 28.11.2016

143 (...),00

144 (...),00

145 24.

146 006/12/16

147 5.12.2016

148 (...), 77

149 (...).00

150 25.

151 1/12/2016

152 28.12.2016

153 (...),00

154 (...),00

155 (...),64

156 (...),00

157 dokumentujących znaczne wartości krajowych nabyć towarów odzieżowych (łącznie 936 728,64 PLN), które nie miały miejsca,

158 w wyniku czego uszczupliła należność publiczno – prawną

159 w postaci podatku od towarów i usług małej wartości w kwocie 175160,64 PLN oraz podatku dochodowego w kwocie 144 697,92 PLN (łącznie w kwocie małej wartości 319 858,56 PLN) [ protokół oględzin – k. 20-21, faktury – k. 22-47 tomu osobowego J. S., wyjaśnienia J. S. (1) – k. 54 tomu osobowego J. S. ].

160 Podstawą ustaleń w zakresie czynu XXXV są miarodajne

161 i korespondujące ze sobą środki dowodowe w postaci wyjaśnień J. S. (1) oraz treści dokumentów.

162 J. S. (1) dopuściła się czynu z punktu XXXV, będącego tzw. oszustwem podatkowym. Przedstawiła ona organowi podatkowemu dane niezgodne ze stanem rzeczywistym.

163 Biorąc pod uwagę okoliczność, że deklaracja podatkowa może mieć postać informacyjno-dowodową oraz postać konstytutywną, należy uznać, że istotne znaczenie mają wymagania co do treści deklaracji, zwłaszcza gdy zawierają one kwalifikowane oświadczenia wiedzy, a ma to znaczenie

164 w płaszczyźnie odpowiedzialności karnej ( F. Prusak, w: M. Bojarski (red.), System Prawa Karnego. Tom 11. Szczególne dziedziny prawa karnego, Warszawa 2014, s. 132).

165 J. S. (1) złożyła prawnie skuteczne deklaracje, o których mowa

166 w art. 16a k.k.s. i uiściła w całości należności publicznoprawne (deklaracje

167 k. 2324-2335 t. XII akt IV K 210/18, potwierdzenia przelewu – k. 2363 akt IV K 210/18). Sąd był zatem zobowiązany na podstawie art. 17 § 1 pkt 4 k.p.k.

168 w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. w zw. z art. 16a k.k.s. umorzyć postepowanie o czyn XXXV.

169 W. K. w okresie od 2016 roku do dnia 22 czerwca 2017 roku w K., Ł. innych miejscowościach na terenie kraju, brał udział w zorganizowanej grupie kierowanej przez B. R. i R. B., obejmującej takie osoby jak O. F., P. M. oraz inne, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na fikcyjnym obrocie towarami i usługami oraz wystawianiu nierzetelnych faktur VAT, uszczupleniu należności Skarbu Państwa z tytułu podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego, a także legalizowania środków pieniężnych pochodzących z tych przestępstw.

170 Przy dokonywaniu prawnokarnej oceny zachowania W. K. Sąd miał na uwadze trzy aspekty „ brania udziału w zorganizowanej grupie”: funkcjonalny, strukturalny oraz dynamiczny ( wyrok SA w Lublinie z dnia 6 marca 2019 r., II AKa 269/18, Lex 2669273).

171 Celem grupy było przekazywanie na rachunki bankowe oznaczonych podmiotów środków pieniężnych będących korzyściami z deliktów skarbowych (fikcyjny obrót towarami i usługami, wystawianie nierzetelnych faktu VAT).

172 Stałe kierownictwo sprawowane przez B. R.

173 i R. B. (obmyślanie sposobu działania, wydawanie poleceń) zapewniało warunki do dokonywania czynów przestępczych. Dokonanie przestępstw przekraczałoby możliwości pojedynczego sprawcy.

174 Zastąpiono w opisie czynu słowa (...), „O. F., P. M.” słowami „ustalone osoby”, z uwagi na toczące się przeciwko wymienionym osobom odrębne postępowanie.

175 W. K. w okresie od co najmniej 28 marca 2017 roku do dnia 28 maja 2017 roku w K., Ł. i innych miejscowościach na terenie kraju, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej opisanej w pkt I, prowadząc działalność gospodarczą w ramach Agencji (...) (25 019 K., ul. (...)), użył faktury VAT wystawione przez (...) spółkę z o.o. i (...) spółkę z o.o. kontrolowane przez B. R. i R. B. o numerach:

176 Lp.

177 Numer faktury

178 Data wystawienia

179 Kwota brutto

180 Kwota netto

181 1.

182 18/05/2017

183 17.05.2017

184 (...),00

185 (...),00

186 2.

187 2/05/2017

188 20.05.2017

189 (...),00

190 (...),00

191 3.

192 17/05/2017

193 28.05.2017

194 (...),00

195 (...),00

196 4.

197 15/05/2017

198 27.05.2017

199 (...),00

200 (...),00

201 5.

202 27/04/2017

203 24.04.2017

204 (...),00

205 (...),00

206 6.

207 21/04/2017

208 21.04.2017

209 (...),00

210 (...),00

211 7.

212 15/04/2017

213 17.04.2017

214 (...),00

215 (...),00

216 8.

217 14/04/2017

218 17.04.2017

219 (...),00

220 (...),00

221 9.

222 8/04/2017

223 10.04.2017

224 (...),00

225 (...),00

226 10.

227 20/03/2017

228 29.03.2017

229 (...),00

230 (...),00

231 11.

232 17/03/2017

233 28.03.2017

234 (...),00

235 (...),00

236 12.

237 19/03/2017

238 29.03.2017

239 (...),00

240 (...),00

241 13.

242 1/04/2017

243 11.04.2017

244 (...),00

245 (...),00

246 na łączną kwotę wielkiej wartości 1.437.870,00 PLN, poświadczające nieprawdę co do okoliczności faktycznych w postaci rzeczywistej realizacji usług będących przedmiotem tych faktur, tj. obsługi imprez sportowych i kulturalnych, które to usługi w rzeczywistości nigdy nie zostały zrealizowane, a powyższa okoliczność ma znaczenie dla określenia wysokości należności publiczno – prawnej w postaci podatku VAT oraz podatku dochodowego dla osoby prowadzącej działalność gospodarczą.

247 Kwalifikację prawną czynu dostosowano do jego opisu (popełnienie przestępstwa w zorganizowanej grupie).

248 W. K. w okresie od dnia 3 sierpnia 2016 roku do 21 czerwca 2017 roku w K. Ł. i innych miejscowościach na terenie kraju,

249 w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ramach zorganizowanej grupy opisanej w pkt I, wspólnie i w porozumieniu, przyjmował w gotówce od B. R., R. B. i innych osób, środki pieniężne, uprzednio przelane z rachunku bankowego firmy Agencji (...) o numerze (...) na rachunek bankowy spółki z o.o. (...) o numerze (...) w kwocie nie mniejszej niż 1.390.530,00 złotych, przy czym były to środki pieniężne pochodzące z korzyści związanych z popełnieniem czynów zabronionych, tj. z przestępstw, polegających na fikcyjnym obrocie towarami odzieżowymi wystawianiu nierzetelnych faktur VAT oraz uszczupleniu należności Skarbu Państwa z tytułu podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego, udaremniając w ten sposób lub znacznie utrudniając stwierdzenie ich przestępnego pochodzenia.

250 Zastąpiono w opisie słowa „B. R., R. B.” słowami „ustalonych osób” z uwagi na dyrektywę z art. 5 § 1 k.p.k.

251 Dodano po słowach i cyfrze „pkt I” zwrot „wspólnie

252 i w porozumieniu”, mając na względzie wyniki postępowania dowodowego.

253 Przestępcze porozumienie, o którym stanowi art. 18 § 1 k.k. miało

254 w realiach sprawy charakter dorozumiany ( por. wyrok SN z dnia 12 grudnia 2002 r., III KKN 371/00, Prok. i Pr. wkł. 2003, nr 7-8, poz. 2). Relewantny był zamiar uczestniczenia w procederze „legalizacji” przestępczych dochodów.

255 Z działaniem wspólnym mamy do czynienia nie tylko wtedy, gdy każdy ze współdziałających realizuje część znamion czynu zabronionego, ale także wtedy, gdy współdziałający nie realizuje żadnego znamienia czasownikowego uzgadnianego czynu zabronionego, ale wykonywane przez niego czynności stanowią istotny wkład we wspólne przedsięwzięcie ( postanowienie SN z dnia

256 1 marca 2005 r., III KK 208/04, OSNKW 2005, nr 7-8, poz. 62).

257 Ponadto W. K. (czyn XLV) w okresie od 2016 roku do dnia 22 czerwca 2017 roku w K. , Ł. i innych polskich miastach, prowadząc działalność gospodarczą w ramach Agencji (...) ((...)-(...) K., ul. (...)), będącej podatnikiem podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru, złożył we właściwym Urzędzie Skarbowym deklaracje dla podatku od towarów i usług (...)-7 oraz podatku dochodowego, za poszczególne okresy rozliczeniowe w roku 2016 i 2017, w których podał nieprawdę co do posiadania podstawy do odliczenia podatku należnego o podatek naliczony od faktur VAT wystawionych przez podmioty kontrolowane przez B. R. i R. B.: (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o. o numerach:

258 Lp.

259 Numer faktury

260 Data wystawienia

261 Kwota brutto

262 Kwota netto

263 1.

264 18/05/2017

265 17.05.2017

266 (...),00

267 (...),00

268 2.

269 12/05/2017

270 20.05.2017

271 (...),00

272 (...),00

273 3.

274 17/05/2017

275 28.05.2017

276 (...),00

277 (...),00

278 4.

279 15/05/2017

280 27.05.2017

281 (...),00

282 (...),00

283 5.

284 27/04/2017

285 24.04.2017

286 (...),00

287 (...),00

288 6.

289 21/04/2017

290 21.04.2017

291 (...),00

292 (...),00

293 7.

294 15/04/2017

295 17.04.2017

296 (...),00

297 (...),00

298 8.

299 14/04/2017

300 17.04.2017

301 (...),00

302 (...),00

303 9.

304 8/04/2017

305 10.04.2017

306 (...),00

307 (...),00

308 10.

309 20/03/2017

310 29.03.2017

311 (...),00

312 (...),00

313 11.

314 17/03/2017

315 28.03.2017

316 (...),00

317 (...),00

318 12.

319 19/03/2017

320 29.03.2017

321 (...),00

322 (...),00

323 13.

324 39/01/16

325 31.01.2016

326 (...),00

327 (...),00

328 14.

329 68/02/16

330 29.02.2016

331 (...),00

332 (...),00

333 15.

334 28/02/16

335 8.02.2016

336 (...),00

337 (...),00

338 16.

339 31/01/16

340 27.01.2016

341 (...),00

342 (...),00

343 17.

344 5/02/16

345 4.03.2016

346 (...),00

347 (...),00

348 18.

349 2/08/2016

350 29.08.2016

351 (...),00

352 (...),00

353 19.

354 1/09/2016

355 2.09.2016

356 (...),00

357 (...),00

358 20.

359 9/12/16

360 5.12.2016

361 (...),00

362 (...),00

363 21.

364 003/02/16

365 1.02.2016

366 (...),00

367 (...),00

368 22.

369 (...)

370 8.04.2016

371 (...),00

372 (...),00

373 23.

374 (...)

375 12.04.2016

376 (...),00

377 (...),00

378 24.

379 (...)

380 29.04.2016

381 (...),00

382 (...),00

383 25.

384 3/08/2016

385 29.08.2016

386 (...),00

387 (...),00

388 26.

389 22/08/2016

390 30.08.2016

391 (...),00

392 (...),00

393 27.

394 25/12/2016

395 16.12.2016

396 (...),00

397 (...),00

398 28.

399 1/09/2016

400 2.09.2016

401 (...),00

402 (...),00

403 29.

404 04/08/2016

405 31.08.2016

406 (...),00

407 (...),00

408 30.

409 1/09/2016

410 1.09.2016

411 (...),00

412 (...),00

413 31.

414 1/04/2017

415 11.04.2017

416 (...),00

417 (...),00

418 (...),00

419 (...),00

420 dokumentujących znaczne wartości krajowych nabyć usług będących przedmiotem tych faktur, tj. obsługi imprez sportowych i kulturalnych, (na łączną kwotę brutto 2.173.779,00 PLN), które nie miały miejsca, w wyniku czego uszczuplił należność publiczno – prawną w postaci podatku od towarów i usług w kwocie 406 479,00 PLN oraz podatku dochodowego w kwocie 335 787,00 PLN (łącznie 742 536,00 PLN) [protokół oględzin – k. 117-121 tomu osobowego W. K., faktury, deklaracje – k. 9- 14, 123-153 tomu osobowego

421 W. K., wyjaśnienia W. K. – k. 324 tomu osobowego W. K.] .

422 Podstawą przypisania sprawstwa w zakresie czynu XLV była dokumentacja finansowa ujawniona u oskarżonego (jej autentyczności nie zaprzeczono) oraz wyjaśnienia W. K., który złożył enuncjacje zgodne z dokumentarnym materiałem dowodowym.

423 W. K. przedłożył korekty deklaracji podatkowych

424 w rozumieniu Ordynacji podatkowej i uiścił w całości uszczuplone należności publicznoprawe w postaci podatku dochodowego (potwierdzenia zapłaty podatku dochodowego wraz z zaliczką /deklaracje PIT-36 i PIT-5/) oraz podatku od towarów i usług (potwierdzenia zapłaty podatku /deklaracje VAT-7/ [k. 68-314 akt osobowych W. K., k. 318-339 akt IV K 172/19].

425 W konsekwencji W. K. spełnił warunki skorzystania

426 z dobrodziejstwa instytucji tzw. czynnego żalu (art. 16a k.k.s.).

427 Oskarżeni działali umyślnie, z zamiarem bezpośrednim. Mieli świadomość, że biorą udział w przestępczym przedsięwzięciu. Nie powstrzymała ich ona jednak przez dokonaniem czynów.

428 W zakresie brania udziału w zorganizowanej grupie przypomnieć wypada, że dla bytu tego typu czynu nie jest konieczna wiedza poszczególnych sprawców o szczegółach organizacji grupy, znajomość wszystkich osób ją tworzących, mechanizmu jej funkcjonowania ( wyrok SA w Katowicach z dnia 25 października 2018 r., II AKa 121/18, Lex 2635172).

429 Czyny oskarżonych są szkodliwe społecznie w stopniu umiarkowanym. Naruszone zostały dobra w postaci porządku publicznego, prawidłowości obrotu gospodarczego, interesu fiskalnego Skarbu Państwa. Oskarżeni działali cum dolo directo.

430 Czyny oskarżonych są zawinione. Oskarżeni są osobami dojrzałymi.

431 W przedmiotowej sprawie nie zostały ujawnione co do nich żadne okoliczności, wyłączające albo ograniczające w stopniu znacznym zdolność rozpoznania znaczenia czynów i pokierowania postępowaniem. W konsekwencji oskarżeni mogli dochować wierności prawu, lecz nie dali normie prawnej posłuchu. Nie znajdowali się oni w jakiejkolwiek sytuacji motywacyjnej, mającej wpływ na wyłączenie bezprawności bądź winy.

432 Czyny oskarżonych (J. S. (1) – XXXIV, W. K. - XLIII, XLIV, XLVI) jako zachowania bezprawne, karalne, karygodne

433 i zawinione stanowią więc przestępstwa.

434 W przypadku występków z punktu XXXV i XLV skargi doszło do zdekompletowania struktury przestępstwa (na mocy art. 17 § 1 pkt 4 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. w zw. z art. 16a k.k.s. J. S. (1) i W. K. nie podlegali karze). Konsekwencją musiało być umorzenie postępowania o te czyny.

435 Wymierzając kary, Sąd wziął pod rozwagę okoliczności przemawiające na korzyść i niekorzyść oskarżonych.

436 Na korzyść J. S. (1) przyjęto jej uprzednią niekaralność, prowadzenie ustabilizowanego trybu życia, przyznanie się do czynów

437 i ujawnienie okoliczności przestępstwa.

438 Obciąża J. S. (1) stopień społecznej szkodliwości czynu.

439 Odciąża W. K.:

440 - uprzednia niekaralność,

441 - wywiązywanie się ze społecznego obowiązku pracy,

442 - prowadzenie prospołecznej aktywności w dziedzinie sportu o zasięgu lokalnym (k. 340 akt IV K 172/19),

443 - przyznanie się do czynów i współpraca z organami ścigania,

444 - czas czynów.

445 Obciążają natomiast W. K.:

446 - stopień karygodności czynów,

447 - działanie w warunkach ciągłości (czyn XLIV, XLVI).

448 Ogół powyższych czynników skutkował wymierzeniem oskarżonym:

449 • J. S. (1) za czyn z punktu XXXIV kary 10 miesięcy pozbawienia wolności,

450 • W. K. za czyny:

451 - XLIII kary 150 stawek dziennych grzywny po 200 zł każda,

452 - XLIV kary 200 stawek dziennych grzywny po 200 zł każda,

453 - XLVI kary 120 stawek dziennych grzywny po 200 zł każda.

454 Podstawą nadzwyczajnego złagodzenia kary w przypadku czynu XLIII

455 i XLVI był przepis art. 60 § 3 k.k., mający zastosowanie do tzw. delatorów.

456 O sposobie złagodzenia przesądzał przepis art. 60 § 6 pkt 3 i 4 k.k.

457 W przypadku czynu XLIV zaktualizowały się przesłanki z art. 277d k.k. w zw. z art. 277c § 3 k.k. O metodzie nadzwyczajnego złagodzenia rozstrzygał art. 60 § 6 pkt 4 k.k.

458 Odnośnie do czynów XLIV i XLVI podkreślić należy, iż doszło do zbiegu podstaw nadzwyczajnego złagodzenia i obostrzenia (art. 65 § 1 k.k.). Zgodnie z wolą ustawodawcy, jeżeli zbiegają się podstawy nadzwyczajnego złagodzenia i obostrzenia, Sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie albo obostrzenie kary (art. 57 § 2 k.k.). W sytuacji zbiegu podstaw do nadzwyczajnego złagodzenia kary i do nadzwyczajnego obostrzenia kary Sądowi została pozostawiona swoboda uznania i nie ma znaczenia, czy podstawy te mają charakter obligatoryjny czy fakultatywny (wyrok SA

459 w K. z dnia 3 kwietnia 2017 r., II AKa 450/16, Lex 2401014).

460 Sąd zastosował nadzwyczajne złagodzenie kar, mając na względzie stanowisko procesowe stron.

461 Przy oznaczaniu wysokości stawki miano na uwadze dobrą sytuację majątkową W. K..

462 W przypadku J. S. (1) zaszły podstawy do warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Postawa procesowa oskarżonej, jej dotychczasowa linia życia uzasadnia przekonanie, że nie powróci ona na drogę przestępstwa. Celem wzmożenia oddziaływania wychowawczego oznaczono okres próby na poziomie 2 lat i orzeczono (kierując się nadto wymogiem zastosowania realnie odczuwanej dolegliwości) karę 250 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu wysokości stawki na kwotę 40 zł (art. 71 § 1 k.k.). Nadto zobowiązano J. S. (1) do informowania Sądu Okręgowego o przebiegu okresu próby na piśmie co 6 miesięcy okresu próby.

463 Orzeczone kary osiągną skutek poprawczy, stanowić będą bowiem dla oskarżonych realną dolegliwość.

464 Sąd miał także na uwadze prewencję ogólną integrującą (pozytywną), która jest tożsama ze stabilizacją porządku prawnego. Cel ten jest realizowany przez orzekanie kar (środków) odbieranych (przez członków społeczeństwa) jako reakcja sprawiedliwa, nieprzekraczająca stopnia winy sprawcy (por.

465 A. B., Nagminność w prawie i praktyce karnej (uwagi na tle wyroku SA w Łodzi z dnia 20 lutego 2014 r., Prok. i Pr. 2017, z. 1, s. 16).

466 Zgodnie z treścią art. 85 § 1 i § 2 k.k. jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, Sąd orzeka karę łączną. Podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu w całości lub części kary lub kary łączne za przestępstwa pozostające w zbiegu. Przesłanki negatywne orzeczenia kary łącznej opisano w art. 85 § 3 -§ 4 k.k., jednak w stanie sprawy nie zostały one spełnione.

467 Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności; karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach

468 i latach (art. 86 § 1 k.k.). Wymierzają karę łączną grzywny, Sąd określa na nowo wysokość stawki dziennej, kierując się wskazaniami określonymi w art. 33 § 3 k.k.; wysokość stawki dziennej nie może jednak przekraczać najwyższej ustalonej poprzednio (art. 86 § 2 k.k.).

469 W stanie sprawy W. K. popełnił trzy przestępstwa

470 i orzeczono za nie kary podlegające łączeniu to jest kary grzywny. Sąd był zatem zobligowany do wymierzenia kary łącznej w granicach od 200 do 470 stawek dziennych grzywny.

471 Orzekając karę łączną, Sąd brał pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara miała osiągnąć w stosunku do sprawcy, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa (art. 85a k.k.). Dyrektywy prewencyjne są przy tym uzupełniane

472 w jednostkowych przypadkach poprzez wypracowany w doktrynie

473 i orzecznictwie zestaw kryteriów charakteryzujących przedmiotowo – podmiotowe związki między pozostającymi w zbiegu przestępstwami

474 ( P. K., (w:) W. W. (red.), Nowelizacja prawa karnego 2015, K. 2015,

475 s. 644, S. Ż., (w:) M. K. (red.), R. Z. (red.), Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz, t. II, W. 2015, s. 498 i n.). Oznaczenie rodzaju oraz charakteru więzi przedmiotowo – podmiotowych pomiędzy zbiegającymi się przestępstwami przesądza o zasadności, przy uwzględnieniu wskazań wynikających z dyrektyw prewencyjnych, wymiaru kary łącznej w oparciu

476 o zasadę absorpcji, asperacji lub kumulacji. Przez związek przedmiotowo – podmiotowy rozumieć należy podobieństwo rodzajowe zbiegających się przestępstw, motywację i czas popełnienia każdego z nich (por. wyrok SN

477 z dnia 21 sierpnia 2007 r., II KK 96/07, OSNKW 2008, nr 1, poz. 6, wyrok SA

478 w K. z dnia 13 listopada 2003 r., II Aka 339/03, Lex 183336, wyrok SA

479 w K. z dnia 19 stycznia 2005 r., II Aka 274/04, KZS 2005, z. 1, poz. 14). Trzeba również wskazać, że im większa liczba zbiegających się przestępstw, tym surowsza winna być wymierzona za nie kara łączna – tzw. zasada śniegowej kuli ( M. Królikowski, R. Zawłocki, Prawo karne, Warszawa 2015, s. 417, wyrok SA w Łodzi z dnia 20 września 2001 r., II Aka 154/01, KZS 2002, nr 12, poz. 70).

480 Wymierzając – na zasadzie asperacji – karę łączną 400 stawek dziennych grzywny przy przyjęciu wysokości stawki na kwotę 200 zł, Sąd miał na uwadze:

481 - konieczność takiego oddziaływania na oskarżonego, by ten nie naruszył ponownie porządku prawnego,

482 - potrzebę odpowiedniego kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa (wyłącznie kara łączna w orzeczonym wymiarze będzie czyniła zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości, będąc podsumowaniem przestępczej aktywności oskarżonego),

483 - liczbę pozostających w zbiegu przestępstw ujmowaną w świetle dyrektywy prewencji indywidualnej i generalnej,

484 - nieodległe czasy przestępstw,

485 - naruszone dobra prawne.

486 Obciążono oskarżonych częścią kosztów sądowych.

487 Na sumę należną od J. S. (1) (500 zł) składa się kwota 180 zł i 320 zł tytułem opłaty sądowej (art. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych ). Pełne uiszczenie kosztów przez oskarżoną z uwagi na jej sytuacje majątkową z zwłaszcza obciążenia kredytowe byłoby nadmiernie uciążliwe.

488 Na zasądzoną na rzecz Skarbu Państwa od W. K. kwotę 1.000 zł składa się część opłaty sądowej ustalonej w oparciu o przepis art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych , a wynoszącej 8.000 zł. Zwolniono go od kosztów w pozostałym zakresie, uznając, że pełne ich uiszczenie (wobec jednoczesnego orzeczenia kary o charakterze majątkowym) byłoby zbyt uciążliwe.

489 Kierując się przedstawionymi motywami, orzeczono jak w sentencji.