Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 2015 r., IV CNP 62/14

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 kwietnia 2015 r., IV CNP 62/14

Tekst

1 Sygn. akt IV CNP 62/14

POSTANOWIENIE

2 Dnia 14 kwietnia 2015 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Maria Szulc

5 w sprawie ze skargi M. D.

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w G.

7 z dnia 28 czerwca 2013 r.,

8 w sprawie ze skargi dłużnika na czynności komornika w sprawie z wniosku wierzycieli A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. i F. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T.

9 przy uczestnictwie dłużnika M. D.

10 na opis i oszacowanie nieruchomości położonej w M.

11 przy ulicy Z. 1, oznaczonej geodezyjnie jako działki nr 771, 779/2 i 784, dla której Sąd Rejonowy w G. prowadzi księgę wieczystą Kw nr … na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

12 w dniu 14 kwietnia 2015 r.,

13 1) odrzuca skargę;

14 2) zasądza od dłużnika M. D. na rzecz wierzyciela A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S. kwotę 120,- (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Uzasadnienie

15 2

16 Skarżący domagał się stwierdzenia, na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c.,

17 niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia 28 czerwca 2013 r. sygn. … 878/13, którym została oddalona jego skarga na opis i oszacowanie nieruchomości. Zarzucając naruszenie art. 149, 150 i 152 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz art. 316 § 1 k.p.c. wskazał, że zaskarżone postanowienie jest niezgodne z wymienionymi przepisami.

18 Sąd Najwyższy zważył:

19 Zaskarżone postanowienie zostało wydane w toku postępowania egzekucyjnego, zaś wyraźne brzmienie art. 7674

20 § 3 k.p.c. wyłącza dopuszczalność

21 skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia prawem w tym postępowaniu (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2014 r., V CNP 71/13 i orzeczenia w nim powołane, z dnia 5 września 2014 r., V CNP 3/14, z dnia17 września 2014 r., II CNP 16/14, z dnia 14 stycznia 2015 r., I CZ 76/14, z dnia 18 lutego 2015 r., V CNP 10/15 – nie publ.). Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 18 lutego 2015 r., przewidziana w art. 4241 k.p.c. skarga

22 o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego celem jest uzyskanie prejudykatu umożliwiającego stronie dochodzenie od Skarbu Państwa naprawienia szkody wyrządzonej przez niezgodne z prawem wykonywanie władzy publicznej ( art. 4171 § 2 k.c.). Wobec treści art. 7674

23 § 3 k.p.c. uzyskanie prejudykatu pochodzącego od

24 Sądu Najwyższego nie jest warunkiem dochodzenia ewentualnej odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa.

25 Z tych względów skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 4248

26 § 1 k.p.c. O kosztach rozstrzygnięto zgodnie z art. 98 § 1 i 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1, 39821

27 i 13 § 2 k.p.c. oraz § 10 pkt 8 i § 12 ust. 4 pkt 2 w zw. z § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490).

28 3