Uzasadnienie orzeczenia Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 24 stycznia 2024 r., II AKa 272/23

uzasadnienie orzeczenia Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 24 stycznia 2024 r., II AKa 272/23

Uzasadnienie

1 Formularz UK 2

2 Sygnatura akt

3 II AKa 272/23

4 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

5 3

6 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

7 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

8 Wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 19 września 2023r. w sprawie IIIK 90/22

9 1.2. Podmiot wnoszący apelację

10 ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

11 ☒ oskarżyciel posiłkowy

12 ☐ oskarżyciel prywatny

13 ☒ obrońca

14 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

15 ☐ inny

16 1.3. Granice zaskarżenia

17 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

18 ☒ na korzyść

19 ☒ na niekorzyść

20 ☒ w całości

21 ☒ w części

22 ☒

23 co do winy

24 ☒

25 co do kary

26 ☒

27 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

28 1.1.2. Podniesione zarzuty

29 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

30 ☒

31 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

32 ☐

33 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

34 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

35 ☒

36 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

37 ☒

38 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

39 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

40 ☒

41 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

42 ☐

43 art. 439 k.p.k.

44 ☐

45 brak zarzutów

46 1.4. Wnioski

47 ☒

48 uchylenie

49 ☒

50 zmiana

51 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami

52 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

53 1.5. Ustalenie faktów

54 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione

55 Lp.

56 Oskarżony

57 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

58 Dowód

59 Numer karty

60 2.1.1.1.

61 D. W.

62 Oskarżony D. W. zmarł w dniu 3 grudnia 2023 r.

63 Odpis skróconego aktu zgonu USC w N.

64 361

65 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione

66 Lp.

67 Oskarżony

68 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

69 Dowód

70 Numer karty

71 2.1.2.1.

72 1.6. Ocena dowodów

73 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

74 Lp. faktu z pkt 2.1.1

75 Dowód

76 Zwięźle o powodach uznania dowodu

77 2.1.1.1

78 Odpis skróconego aktu zgonu USC w N.

79 Dokument urzędowy wydany przez organ niezależny.

80 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

81 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

82 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

83 Dowód

84 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

85 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

86 Lp.

87 Zarzut

88 3.1.

89 Wyrok zaskarżyli prokurator, pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego i obrońca oskarżonego.

90 Prokurator na podstawie art. 425 § 1 i 2 k.p.k. i art. 444 § 1 k.p.k. zaskarżył wyrok na niekorzyść oskarżonego w całości.

91 Na podstawie art. 427 § 1 i 2 k.p.k. i art. 438 pkt 3 i 4 k.p.k. wyrokowi temu zarzucił

92 - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na błędnym przyjęciu, że oskarżony uderzając pokrzywdzonego w głowę nie godził się na spowodowanie u niego obrażeń prowadzących do ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, a tym samym, że nie miał zamiaru spowodowania takich obrażeń, w konsekwencji czego niezasadnie zakwalifikowano czyn oskarżonego z art. 156 § 2 k.k. i wymierzono mu karę na podstawie tego przepisu, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy świadczy, że oskarżony działał w zamiarze ewentualnym spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu pokrzywdzonego, mogąc przewidzieć taki skutek swojego działania i godząc się na jego wystąpienie,

93 - niesłuszne niezastosowanie wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonego i kontaktowania się z nim w sytuacji gdy charakter czynu popełnionego przez oskarżonego, okoliczności jego popełnienia,

94 jego następstwa oraz rozmiary wyrządzonej pokrzywdzonemu krzywdy przemawiają za orzeczeniem tego środka.

95 Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego na podstawie art. 444 § 1 k.p.k i art. 425 § 1 i 2 k.p.k. zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 19 września 2023 r. na niekorzyść oskarżonego w części, co rozstrzygnięć zawartych w pkt 1 i 2 części rozstrzygającej wyroku, tj. w części w jakiej sąd dokonał modyfikacji opisu czynu i jego kwalifikacji prawnej oraz rozstrzygnięcia w przedmiocie kary i zastosowania środków probacyjnych.

96 Na zasadzie art. 427 § 2 i art. 438 § 3 i 4 k.p.k. zarzucił:

97 -błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść, a wyrażający się w przyjęciu, że oskarżony D. W. uderzając pokrzywdzonego J. B. pięścią w głowę działał umyślnie w zamiarze ewentualnym godząc się na spowodowanie u niego obrażeń ciała na okres powyżej dni 7, nie godząc się natomiast na spowodowanie u niego obrażeń prowadzących do ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, a tym samym nie miał zamiaru spowodowania u pokrzywdzonego ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, co znalazło wyraz w nieuzasadnionej zmianie kwalifikacji prawnej czynu oskarżonego na kwalifikację z art. 157 § 1 k.k. w zb. z art. 156 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do powyższego twierdzenia i jednoznacznie wskazuje, że oskarżony działał z zamiarem ewentualnym spowodowania u pokrzywdzonego J. B. ciężkiego uszczerbku na zdrowiu gdyż mógł przewidzieć taki skutek swojego działania i godził się na jego wystąpienie, a tym samym, że wyczerpał on w pełni znamiona czynu z art. 156 § 1 pkt 2 k.k.

98 -niesłuszne niezastosowanie wobec oskarżonego postulowanego przez prokuratora oraz pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego środka karnego w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonego i kontaktowania się z nim w sytuacji, gdy ujawnione w toku postępowania okoliczności w szczególności, charakter czynu, okoliczności jego popełnienia, doznane przez pokrzywdzonego obrażenia i rozmiar doznanej przez pokrzywdzonego krzywdy przemawiają za orzeczeniem postulowanego środka.

99 Obrońca - adw. A. P. zaskarżył wyrok w całości na korzyść oskarżonego.

100 Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

101 -obrazę przepisów postępowania, to jest:

102 1) art. 7 k.p.k., przez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodu:

103 a. z wyjaśnień oskarżonego D. W. i uznanie ich za niewiarygodne i stanowiące przyjętą linię obrony (de facto dokonanie oceny wyjaśnień oskarżonego D. W. pod z góry założoną tezę, że oskarżony jest winny), co mogło mieć wpływ na treść orzeczenia przez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego;

104 b. z zeznań świadka T. P. i pominięcie ich przy dokonywaniu ustaleń faktycznych w sytuacji, gdy zawierają one informacje istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, albowiem są przeciwstawne zeznaniom świadka Ż. F. co do przyczyn upadku pokrzywdzonego, co mogło mieć wpływ na treść orzeczenia przez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego;

105 c. z zeznań świadka P. W. i pominięcie ich przy dokonywaniu ustaleń faktycznych w sytuacji, gdy zawierają one informacje istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, co mogło mieć wpływ na treść orzeczenia przez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego;

106 d. z zeznań świadka M. W. (1) i pominięcie ich przy dokonywaniu ustaleń faktycznych w sytuacji, gdy zawierają one informacje istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, co mogło mieć wpływ na treść orzeczenia przez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego;

107 e. z zeznań świadka M. W. (2) i pominięcie ich przy dokonywaniu ustaleń faktycznych w sytuacji, gdy zawierają one informacje istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, co mogło mieć wpływ na treść orzeczenia przez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego;

108 f. z zeznań świadka G. Z. i pominięcie ich przy dokonywaniu ustaleń faktycznych w sytuacji, gdy zawierają one informacje istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, co mogło mieć wpływ na treść orzeczenia przez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego;

109 g. z zeznań świadka A. K. i pominięcie ich przy dokonywaniu ustaleń faktycznych w sytuacji, gdy zawierają one informacje istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, co mogło mieć wpływ na treść orzeczenia przez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego

110 h. z zeznań świadka K. S. i pominięcie ich przy dokonywaniu ustaleń faktycznych w sytuacji, gdy zawierają one informacje istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, co mogło mieć wpływ na treść orzeczenia przez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego;

111 i. z zeznań świadka M. K. i pominięcie ich przy dokonywaniu ustaleń faktycznych w sytuacji, gdy zawierają one informacje istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, co mogło mieć wpływ na treść orzeczenia przez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego;

112 j. z zeznań pokrzywdzonego J. B. i uznanie ich za podstawę do ustaleń faktów w sytuacji, gdy pokrzywdzony nie zapamiętał przebiegu swojego pobytu w klubie (...) w N., a co za tym idzie nie ma jakiejkolwiek istotnej wiedzy na temat przyczyn doznanych przez siebie obrażeń;

113 k. z zeznań świadka M. J. i uznanie ich za podstawę do ustaleń faktów w sytuacji, gdy świadek ten nie był bezpośrednim świadkiem zdarzenia, lecz rzekomo słyszał jedynie przed klubem (...) w N. plotki na temat rzekomego przebiegu tego zdarzenia oraz jego sprawcy;

114 l. z zeznań świadka Ż. F. i uznanie ich za podstawę do ustaleń faktów w sytuacji, gdy są one niespójne z zeznaniami innych przesłuchanych świadków, a w szczególności zeznaniami świadka T. P. oraz świadka M. W. (1), co mogło mieć wpływ na treść orzeczenia przez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego;

115 -obrazę art. 7 k.p.k., przez bezpodstawne przyjęcie, że:

116 a. J. B. złapał za ramię tańczącą narzeczoną D. W.;

117 b. D. W. widząc, że obcy mężczyzna dotyka jego narzeczoną, nagle uderzył pięścią w twarz J. B., który w wyniku siły uderzenia i stanu nietrzeźwości, przewrócił się bezwładnie i uderzył głową o podłogę;

118 c. J. B. ma problemy z wysławianiem się, pamięcią;

119 - podczas gdy na takie okoliczności brak jest obiektywnych dowodów i co w konsekwencji mogło mieć wpływ na treść orzeczenia przez poczynienie błędnych ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego;

120 -obrazę art. 7 k.p.k., przez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodu z opinii (...) wraz z opinią uzupełniającą ustną dr hab. n. med. S. H. i uznanie jej za wiarygodną oraz przyjęcie jej do podstawy ustaleń faktycznych w sytuacji, gdy nie jest ona pełna, jasna, a przede wszystkim nie jest stanowcza, a co za tym idzie nie spełniała wypracowanych przez orzecznictwo kryteriów uznania jej za dowód w procesie karnym;

121 -obrazę art. 5 § 2 k.p.k., przez niepowzięcie przez sąd uzasadnionych wątpliwości co do sprawstwa oskarżonego J. B., mimo że na takie wątpliwości wskazuje kompleksowa ocena materiału dowodowego, co mogło mieć wpływ na treść orzeczenia przez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych w zakresie popełnienia przez oskarżonego czynu.

122 i w konsekwencji powyższych naruszeń:

123 - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, polegający na dowolnym ustaleniu, że w dniu 10 października 2021 roku w klubie (...) w N. działając umyślnie w zamiarze ewentualnym, uderzył pięścią w twarz J. B. godząc się na spowodowanie u niego obrażeń ciała na okres powyżej dni 7, w wyniku czego pokrzywdzony upadł na podłogę doznając obrażeń ciała w postaci krwiaka nadtwardówkowego okolicy skroniowej lewej ze szczeliną złamania łuski kości skroniowej i ogniskami stłuczeń lewego płata skroniowego, czym nieumyślnie spowodował ciężki uszczerbek na zdrowiu J. B. w postaci choroby realnie zagrażającej życiu, co mógł i powinien przewidzieć w sytuacji, gdy brak jest na to obiektywnych dowodów.

124 Z najdalej posuniętej ostrożności procesowej, w przypadku uznania przez Sąd drugiej instancji, że opisane powyżej zarzuty nie zasługują na uwzględnienie, obrońca oskarżonego zarzucił wyrokowi:

125 -rażącą niewspółmierność środka karnego w postaci zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonego J. B. w wysokości 100.000 złotych w sytuacji, gdy w toku postępowania przed Sądem pierwszej instancji nie doszło do ustalenia rzeczywistego rozmiaru szkód, a w szczególności rozmiaru krzywdy wyrządzonej pokrzywdzonemu.

126 ☐ zasadny

127 ☐ częściowo zasadny

128 ☐ niezasadny

129 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

130 Wyrokiem z dnia 19 września 2023 r., sygn. akt III K 99/22, D. W. został uznany za winnego popełnienia przestępstwa z art. 157 § 1 k.k. w zb. z art. 156§ 2 k.k. w zw. z art.11§2 k.k., za które wymierzono mu na podstawie art. 157 § 1 k.k. w zw. z art.11§3 k.k. karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na podstawie art.69 § 1k.k., art.70 § 1k.k. na okres próby 2 (dwóch) lat, na podstawie art.72 §1 pkt 1 k.k. zobowiązano oskarżonego do informowania pisemnie kuratora o przebiegu próby raz na rok.

131 Powyższy wyrok zaskarżony został we wskazanym wyżej zakresie w odniesieniu do D. W. przez prokuratora, obrońcę oskarżonego i przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego. W dniu (...) r., co wynika ze skróconego aktu zgonu wydanego przez Urząd Stanu Cywilnego w N. (k. 361) D. W. zmarł. W tej sytuacji wystąpiła przeszkoda do dalszego prowadzenia postępowania określona w art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k., który stanowi, że postępowania karnego nie wszczyna się, a wszczęte umarza w sytuacji śmierci oskarżonego. Nie występuje bowiem w takiej sytuacji podmiot procesu, jakim jest oskarżony. Wprawdzie postępowanie przed sądem pierwszej instancji zakończyło się i wydany został wobec D. W. wyrok skazujący, jednak zbadanie prawidłowości tego wyroku w postępowaniu odwoławczym stało się już niemożliwe. Do orzekania o winie i karze konieczne jest występowanie oskarżonego jako strony i podmiotu postępowania i ta sama zasada dotyczy postępowania odwoławczego. Brak bowiem tej strony generuje wystąpienie bezwzględnej przeszkody procesowej przesądzającej o niedopuszczalności prowadzenia postępowania karnego i to w każdym jego stadium. Sytuacja owa dotyczy zatem również fazy odwoławczej, przed uprawomocnieniem się wyroku Sądu I instancji i to niezależnie od granic zaskarżenia oraz podniesionych w środkach odwoławczych zarzutów (vide: wyrok SN z 06.06.2013 r., III KK 147/12, LEX nr 1318414, wyrok SN z 11.05.2017 r., II KK 126/17, LEX nr 2294392).

132 Skoro zatem oskarżony D. W. zmarł w dniu (...) r., a więc po wydaniu wyroku przez Sąd I instancji, ale przed jego uprawomocnieniem, wystąpiła wskazana wyżej przeszkoda w prowadzeniu postępowania określona w art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. Śmierć oskarżonego w toku postępowania odwoławczego - stanowiąca bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. – spowodowała zatem, że Sąd odwoławczy niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów był zobowiązany do uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania w oparciu o przepis art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. Powyższa okoliczność zwalnia jednocześnie Sąd odwoławczy z obowiązku rozpoznania zarzutów apelacyjnych, bowiem przedmiotem kontroli instancyjnej był wyrok skazujący, od którego wniesiono apelację na niekorzyść oskarżonego (art. 439 § 2 k.p.k.).

133 Wniosek

134 Obrońca oskarżonego adw. A. P. wniósł o :

135 -zmianę zaskarżonego wyroku w całości i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu,

136 ewentualnie, w przypadku uznania oskarżonego za winnego, wniósł o:

137 -zmianę orzeczenia zawartego w pkt 3 wyroku poprzez zasądzenie od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego J. B. kwoty 10.000 złotych tytułem zadośćuczynienia

138 ewentualnie - w przypadku niemożności zrealizowania przez Sąd drugiej instancji swojej funkcji kontrolnej z powodu wadliwego orzekania przez Sąd pierwszej instancji, którego sam nie może naprawić obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

139 ☐ zasadny

140 ☐ częściowo zasadny

141 ☐ niezasadny

142 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

143 3.2.

144 ☐ zasadny

145 ☐ częściowo zasadny

146 ☐ niezasadny

147 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

148 Wniosek

149 Prokurator wniósł o:

150 -zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uznanie oskarżonego za winnego zarzucanego mu czynu z art.156§1pkt 2k.k. i wymierzenie mu kary 4 lat pozbawienia wolności, a w konsekwencji uchylenie zawartych rozstrzygnięć o warunkowym zawieszeniu wykonania kary i obowiązku informowania o przebiegu okresu próby

151 -orzeczenie wobec oskarżonego na podstawie art.41 § 1 k.k. środka karnego zakazu zbliżania się do pokrzywdzonego J. B. na odległość nie mniejszą niż 20 metrów na okres 4 lat, oraz utrzymanie wyroku w pozostałym zakresie.

152 Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego wniósł o

153 zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uznanie oskarżonego za winnego zarzucanego mu czynu z art.156§1pkt 2k.k. i wymierzenie mu kary 4 lat pozbawienia wolności, a w konsekwencji uchylenie zawartych rozstrzygnięć o warunkowym zawieszeniu wykonania kary i obowiązku informowania o przebiegu okresu próby

154 -orzeczenie wobec oskarżonego na podstawie art.41 § 1 k.k. środka karnego zakazu zbliżania się do pokrzywdzonego J. B. na odległość nie mniejszą niż 20 metrów na okres 4 lat,

155 - utrzymanie wyroku w pozostałym zakresie.

156 ☐ zasadny

157 ☐ częściowo zasadny

158 ☐ niezasadny

159 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

160 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

161 4.1.

162 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

163 Oskarżony D. W. zmarł w dniu (...) r. (po wniesieniu apelacji przez prokuratora, obrońcę i pełnomocnika oskarżyciela publicznego, ale przed ich rozpoznaniem).

164 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

165 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

166 5.1.1.

167 Przedmiot utrzymania w mocy

168 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

169 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

170 5.2.1.

171 Przedmiot i zakres zmiany

172 .

173 Zwięźle o powodach zmiany

174 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

175 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

176 5.3.1.1.1.

177 ☒ art. 439 k.p.k.

178 Zwięźle o powodach uchylenia

179 Przyczyny takiego stanu rzeczy zostały szczegółowo przedstawione w pkt 3.1 niniejszego uzasadnienia.

180 5.3.1.2.1.

181 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

182 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

183 Zwięźle o powodach uchylenia

184 5.3.1.3.1.

185 Konieczność umorzenia postępowania

186 ☒ art. 437 § 2 k.p.k.

187 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

188 W pkt. 3.1. uzasadnienia wskazano, że śmierć oskarżonego powoduje konieczność umorzenia postępowania w każdym jego stadium, również po wydaniu wyroku przez sąd pierwszej instancji, a przed zyskaniem przezeń przymiotu prawomocności (vide: postanowienie SN z 24.09.2014 r., IV KK 272/14, LEX nr 1515401).

189 5.3.1.4.1.

190 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

191 Zwięźle o powodach uchylenia

192 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

193 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

194 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

195 Przytoczyć okoliczności

196 Punkt II

197 Wobec uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania koszty procesu winien ponieść Skarb Państwa stosownie do treści art. 632 pkt 2 k.p.k.

198 6. Koszty Procesu

199 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

200 Przytoczyć okoliczności

201 Punkt II.

202 Zgodnie z przepisem art. 632 pkt 2 k.p.k., w przypadku umorzenia postępowania w sprawie z oskarżenia publicznego, koszty procesu ponosi Skarb Państwa.

203 7. PODPIS

204 SSA Andrzej Olszewski SSA Andrzej Wiśniewski SSO del. do SA Małgorzata Puczko

205 1.11. Granice zaskarżenia

206 Kolejny numer załącznika

207 1

208 Podmiot wnoszący apelację

209 Obrońca oskarżonego

210 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

211 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

212 ☒ na korzyść

213 ☐ na niekorzyść

214 ☒ w całości

215 ☐ w części

216 ☒

217 co do winy

218 ☒

219 co do kary

220 ☒

221 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

222 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

223 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

224 ☒

225 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

226 ☐

227 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

228 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

229 ☒

230 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

231 ☒

232 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

233 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

234 ☒

235 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

236 ☐

237 art. 439 k.p.k.

238 ☐

239 brak zarzutów

240 0.1.1.4. Wnioski

241 ☒

242 uchylenie

243 ☒

244 zmiana

245 1.12. Granice zaskarżenia

246 Kolejny numer załącznika

247 2

248 Podmiot wnoszący apelację

249 Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego

250 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

251 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

252 ☐ na korzyść

253 ☒ na niekorzyść

254 ☒ w całości

255 ☐ w części

256 ☐

257 co do winy

258 ☐

259 co do kary

260 ☐

261 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

262 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

263 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

264 ☒

265 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

266 ☐

267 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

268 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

269 ☒

270 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

271 ☒

272 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

273 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

274 ☒

275 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

276 ☐

277 art. 439 k.p.k.

278 ☐

279 brak zarzutów

280 0.1.1.4. Wnioski

281 ☐

282 uchylenie

283 ☒

284 zmiana

285 1.13. Granice zaskarżenia

286 Kolejny numer załącznika

287 3

288 Podmiot wnoszący apelację

289 Prokurator

290 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

291 Nieprawidłowe ustalenie wysokości kary łącznej pozbawienia wolności.

292 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

293 ☐ na korzyść

294 ☒ na niekorzyść

295 ☒ w całości

296 ☐ w części

297 ☐

298 co do winy

299 ☐

300 co do kary

301 ☐

302 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

303 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

304 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

305 ☒

306 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

307 ☐

308 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

309 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

310 ☐

311 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

312 ☒

313 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

314 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

315 ☒

316 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

317 ☐

318 art. 439 k.p.k.

319 ☐

320 brak zarzutów

321 0.1.1.4. Wnioski

322 ☐

323 uchylenie

324 ☒

325 zmiana