Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 5 stycznia 2011 r., II AKa 382/10

wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 5 stycznia 2011 r., II AKa 382/10

Tekst

1 Sygn. akt : II AKa 382/10

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 5 stycznia 2011 r.

3 Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:

4 Przewodniczący

5 SSA Barbara Suchowska

6 Sędziowie

7 SSA Mariusz Żak

8 SSA Wojciech Kopczyński (spr.)

9 Protokolant

10 Dariusz Bryła

11 przy udziale Prokuratora Prok. Apel. Dariusza Wiory

12 po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2010 r. sprawy:

13 I J. S. , s. J.i J., ur. (...)w P.,

14 oskarżonego z art. 258 § 3 k.k., art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej w. zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. i inne oraz art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s.,

15 II A. O. , s. Z. i Z., ur. (...) w Ł.,

16 III S. M. ( M. ), s. M. i Z., ur. (...) w D.,

17 IV R. S. , s. J.i A., ur. (...)w R.,

18 V K. B. , s. J.i T., ur. (...)w K.,

19 VI P. K. , s. R.i K., ur. (...)w P.,

20 VII Ł. D. ( D. ), s. A. i H., ur. (...) w Ł.,

21 VIII T. C. ( C. ), s. S. i K., ur. (...) w K.,

22 IX I.’a Z. , s. I. i D., ur. (...) we L. (Republika Ukrainy),

23 oskarżonych z art. z art. 258 § 1 k.k., art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. i inne oraz art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s.

24 na skutek apelacji prokuratora, co do oskarżonych R. S., K. B., P. K.i Ł. D.oraz apelacji obrońców oskarżonych J. S., A. O., S. M., K. B.. T. C., I.’a Z., R. S., P. K.i Ł. D.,

25 od wyroku Sądu Okręgowego w Częstochowie

26 z dnia 27 lipca 2010 r. sygn. akt. II K 13/10

27 oraz na mocy art. 435 k.p.k. sprawy oskarżonych, którzy środka odwoławczego nie wnieśli:

28 X R. L. , s. F. i A., ur. (...) w L. – V.,

29 XI R. K. , s. M. i V., ur. (...) we L. – V.,

30 XII Y.’a H. , s. I. i J., ur. (...) we L.,

31 XIII M. R. , s. Petra i F., ur. (...) we L.,

32 XIV L. Z. , c. Petra i T., ur. (...) w P.,

33 XV N. H. , c. T. i A., ur. (...) we L. – V.,

34 oskarżonych z art. 258 § 1 k.k., art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej w zw. z art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. i inne oraz art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s.

35 1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmuje, iż zachowanie przypisane oskarżonemu J. S.w punkach 2 i 3 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach II i III części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierza oskarżonemu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, a za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierza oskarżonemu także karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 400 (czterystu) stawek dziennych po 2.500 (dwa tysiące pięćset) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., że tylko jedna z kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 3 (trzech) lat pozbawienia wolności podlega wykonaniu,

36 2. zmienia punkt 4 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 1 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 3 k.k., opisane w punkcie I komparycji wyroku oraz kary orzeczonej w punkcie 1 niniejszego wyroku wymierza oskarżonemu J. S.nową karę łączną 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

37 3. zmienia punkt 5 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego J. S.w punkcie 2 niniejszego wyroku nowej kary łącznej 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności zalicza mu okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 4 maja 2009 roku do dnia 5 stycznia 2011 roku,

38 4. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmuje, iż zachowanie przypisane oskarżonemu A. O. w punkach 7 i 8 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach V i VI części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierza oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, a za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierza oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych po 1.000 (jeden tysiąc) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z tych kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu,

39 5. zmienia punkt 9 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 6 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie IV części wstępnej wyroku oraz kary orzeczonej w punkcie 4 niniejszego wyroku wymierza oskarżonemu A. O. nową karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,

40 6. zmienia punkt 10 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego A. O. w punkcie 5 niniejszego wyroku nowej kary łącznej 3 (trzech) pozbawienia wolności zalicza mu okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 4 maja 2009 roku do dnia 5 stycznia 2011 roku,

41 7. uchyla orzeczenia zawarte w punktach: 11, 12, 13 i 14 zaskarżonego wyroku i sprawę w tej części - dotyczącej oskarżonego S. M., przekazuje Sądowi Okręgowemu w Częstochowie do ponownego rozpoznania,

42 8. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmuje, iż zachowanie przypisane oskarżonemu R. S.w punkach 16 i 17 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach XI i XII części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k.s. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w. zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierza oskarżonemu karę 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, a za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s., art. 38 § 1 pkt 3 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierza oskarżonemu także karę 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych po 400 (czterysta) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z kar pozbawienia wolności, to jest kara orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu,

43 9. zmienia punkt 18 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 15 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie X części wstępnej wyroku oraz kary orzeczonej w punkcie 8 niniejszego wyroku wymierza oskarżonemu R. S.nową karę łączną 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności,

44 10. zmienia punkt 19 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 69 § 1, 2 i 3 k.k. w zw. z art. 41a § 1 i 2 k.k.s. warunkowo zawiesza oskarżonemu R. S.wykonanie orzeczonej wobec niego w punkcie 9 niniejszego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat, oddając go w tym okresie pod dozór kuratora sądowego,

45 11. zmienia punkt 20 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zalicza oskarżonemu R. S.na poczet orzeczonej wobec niego w punkcie 8 niniejszego wyroku kary grzywny okres zatrzymania od dnia 4 maja 2009 roku do dnia 6 maja 2009 roku oraz w dniu 30 czerwca 2009 roku, uznając tym samym grzywnę za wykonaną do wysokości 8 (ośmiu) stawek dziennych,

46 12. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmuje, iż zachowanie przypisane oskarżonemu K. B.w punkach 22 i 23 orzeczenia sądu pierwszej instancji, opisane w punktach XIV i XV części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierza oskarżonemu karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, a za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 38 § 1 pkt 3 k.k.s. oraz art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierza oskarżonemu także karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych po 600 (sześćset) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu,

47 13. zmienia punkt 24 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 21 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XIII części wstępnej wyroku oraz tej orzeczonej w punkcie 12 niniejszego wyroku wymierza oskarżonemu K. B.nową karę łączną 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności,

48 14. zmienia punkt 25 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 69 § 1, 2 i 3 k.k. w zw. z art. 41a § 1 i 2 k.k.s. warunkowo zawiesza oskarżonemu K. B.wykonanie orzeczonej wobec niego w punkcie 13 niniejszego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat, oddając go w tym okresie pod dozór kuratora sądowego,

49 15. zmienia punkt 26 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zalicza oskarżonemu K. B.na poczet orzeczonej w punkcie 12 niniejszego wyroku kary grzywny okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 4 maja 2009 roku do dnia 23 czerwca 2009 roku, uznając tym samym grzywnę za wykonaną w całości.

50 16. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmuje, iż zachowanie przypisane oskarżonemu P. K.w punkach 28 i 29 orzeczenia sądu pierwszej instancji, opisane w punktach XVII i XVIII części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierza oskarżonemu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, a za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 38 § 1 pkt 3 k.k.s. oraz art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierza oskarżonemu także karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych po 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z tych kar pozbawienia wolności, orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu,

51 17. zmienia punkt 30 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 27 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XVI części wstępnej wyroku oraz kary orzeczonej w punkcie 16 niniejszego wyroku wymierza oskarżonemu P. K.nową karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

52 18. zmienia punkt 31 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 69 § 1, 2 i 3 k.k. w zw. z art. 41a § 1 i 2 k.k.s. warunkowo zawiesza oskarżonemu P. K.wykonanie orzeczonej wobec niego w punkcie 17 niniejszego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat, oddając go w tym okresie pod dozór kuratora sądowego,

53 19. zmienia punkt 32 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zalicza oskarżonemu K. K.na poczet orzeczonej w punkcie 16 niniejszego wyroku kary grzywny okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 4 maja 2009 roku do dnia 6 maja 2009 roku oraz dzień 30 czerwca 2009 roku, uznając tym samym grzywnę za wykonaną do wysokości 8 (ośmiu) stawek dziennych.

54 20. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmuje, iż zachowanie przypisane oskarżonemu Ł. D. w punkach 34 i 35 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach XX i XXI części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierza oskarżonemu karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 38 § 1 pkt 3 k.k.s. oraz art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierza oskarżonemu karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 40 (czterdziestu) stawek dziennych po 200 (dwieście) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z tych kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu,

55 21. zmienia punkt 36 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 33 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XIX części wstępnej wyroku oraz kary orzeczonej w punkcie 20 niniejszego wyroku wymierza oskarżonemu Ł. D. karę łączną 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności,

56 22. zmienia punkt 37 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 69 § 1, 2 i 3 k.k. w zw. z art. 41a § 1 i 2 k.k.s. warunkowo zawiesza oskarżonemu Ł. D. wykonanie orzeczonej wobec niego w punkcie 21 niniejszego orzeczenia kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat, oddając go w tym okresie pod dozór kuratora sądowego,

57 23. zmienia punkt 38 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zalicza oskarżonemu Ł. D. na poczet orzeczonej w punkcie 20 niniejszego wyroku kary grzywny okres jego zatrzymania w dniu 4 maja 2009 roku, uznając tym samym grzywnę za wykonaną do wysokości 2 (dwóch) stawek dziennych,

58 24. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmuje, iż zachowanie przypisane oskarżonemu T. C. w punkach 40 i 41 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach XXIII i XXIV części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. i art. 64 § 1 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierza oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, a za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierza oskarżonemu także karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych po 800 (osiemset) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 1 (jednego) roku pozbawienia wolności podlega wykonaniu,

59 25. zmienia punkt 42 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 39 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XXII części wstępnej wyroku oraz kary orzeczonej w punkcie 24 niniejszego wyroku wymierza oskarżonemu T. C. nową karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

60 26. na mocy art. 69 § 1, 2 i 3 k.k. w zw. z art. 41a § 1 i 2 k.k.s. warunkowo zawiesza oskarżonemu T. C. wykonanie orzeczonej wobec niego w punkcie 25 niniejszego orzeczenia kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat, oddając go w tym okresie pod dozór kuratora sądowego,

61 27. zmienia punkt 43 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zalicza oskarżonemu T. C. na poczet orzeczonej w punkcie 24 niniejszego wyroku kary grzywny okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dniu 28 września 2009 roku do dnia 1 listopada 2009 roku, uznając tym samym grzywnę za wykonaną w całości.

62 28. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmuje, iż zachowanie przypisane oskarżonemu I.’owi Z. w punkach 55 i 56 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach XXXII i XXXIII części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierza oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierza oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 42 (czterdziestu dwóch) stawek dziennych po 800 (osiemset) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu,

63 29. zmienia punkt 57 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 54 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XXXI części wstępnej wyroku oraz tej orzeczonej w punkcie 28 niniejszego wyroku wymierza oskarżonemu I.’owi Z. karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

64 30. zmienia punkt 58 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zalicza oskarżonemu I.’owi Z. na poczet orzeczonej w punkcie 29 niniejszego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dniu 4 maja 2009 roku do dnia 4 maja 2010 roku, oraz zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej w punkcie 28 niniejszego wyroku kary grzywny okres jego tymczasowego aresztowania od dnia 4 maja 2010 roku do dnia 24 maja 2010 roku, uznając tym samym obie te kary za wykonane w całości,

65 31. na mocy art. 435 k.p.k. zmienia wyrok w odniesieniu do oskarżonego R. L., który go nie skarżył, w ten sposób, że przyjmuje, iż zachowanie przypisane mu w punkach 45 i 46 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach XXVI i XXVII części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierza oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierza oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 42 (czterdziestu dwóch) stawek dziennych po 800 (osiemset) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z tych kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu,

66 32. zmienia punkt 47 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 44 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XXV części wstępnej wyroku oraz tej orzeczonej w punkcie 31 niniejszego wyroku wymierza oskarżonemu R. L. karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

67 33. zmienia punkt 48 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zalicza oskarżonemu R. L. na poczet orzeczonej w punkcie 32 niniejszego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dniu 4 maja 2009 roku do dnia 4 maja 2010 roku, oraz zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej w punkcie 31 niniejszego wyroku kary grzywny okres jego tymczasowego aresztowania od dnia 4 maja 2010 roku do dnia 24 maja 2010 roku, uznając tym samym obie te kary za wykonane w całości,

68 34. na mocy art. 435 k.p.k. zmienia wyrok w odniesieniu do oskarżonego R. K., który go nie skarżył, w ten sposób, że przyjmuje, iż zachowanie przypisane mu w punkach 50 i 51 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach XXIX i XXX części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierza oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierza oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 42 (czterdziestu dwóch) stawek dziennych po 800 (osiemset) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z tych kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu,

69 35. zmienia punkt 52 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 49 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XXVIII części wstępnej wyroku oraz kary orzeczonej w punkcie 34 niniejszego wyroku wymierza oskarżonemu R. K. karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

70 36. zmienia punkt 53 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zalicza oskarżonemu R. K. na poczet orzeczonej w punkcie 35 niniejszego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dniu 4 maja 2009 roku do dnia 4 maja 2010 roku, oraz zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej w punkcie 34 niniejszego wyroku kary grzywny okres jego tymczasowego aresztowania od dnia 4 maja 2010 roku do dnia 24 maja 2010 roku, uznając tym samym obie te kary za wykonane w całości,

71 37. na mocy art. 435 k.p.k. zmienia wyrok w odniesieniu do oskarżonego Y.’a H.’a, który go nie skarżył, w ten sposób, że przyjmuje, iż zachowanie przypisane mu w punkach 60 i 61 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach XXXV i XXXVI części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierza oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, a za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierza oskarżonemu także karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 42 (czterdziestu dwóch) stawek dziennych po 800 (osiemset) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z tych kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu,

72 38. zmienia punkt 62 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 59 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XXXIV części wstępnej wyroku oraz orzeczonej w punkcie 37 niniejszego wyroku wymierza oskarżonemu Y.’owi H.’owi karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

73 39. zmienia punkt 63 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zalicza oskarżonemu Y.’owi H.’owi na poczet orzeczonej w punkcie 38 niniejszego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dniu 4 maja 2009 roku do dnia 4 maja 2010 roku, oraz zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej w punkcie 37 niniejszego wyroku kary grzywny okres jego tymczasowego aresztowania od dnia 4 maja 2010 roku do dnia 24 maja 2010 roku, uznając tym samym obie te kary za wykonane w całości,

74 40. na mocy art. 435 k.p.k. zmienia wyrok w odniesieniu do oskarżonego M. R., który go nie skarżył, w ten sposób, że przyjmuje, iż zachowanie przypisane mu w punkach 65 i 66 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach XXXVIII i XXXIX części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierza oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierza oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 42 (czterdziestu dwóch) stawek dziennych po 800 (osiemset) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu,

75 41. zmienia punkt 67 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 64 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XXXVII części wstępnej wyroku oraz kary orzeczonej w punkcie 40 niniejszego wyroku wymierza oskarżonemu M. R. karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

76 42. zmienia punkt 68 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zalicza oskarżonemu M. R. na poczet orzeczonej w punkcie 41 niniejszego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dniu 4 maja 2009 roku do dnia 4 maja 2010 roku, oraz zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonej w punkcie 40 niniejszego wyroku kary grzywny okres jego tymczasowego aresztowania od dnia 4 maja 2010 roku do dnia 24 maja 2010 roku, uznając tym samym obie te kary za wykonane w całości,

77 43. na mocy art. 435 k.p.k. zmienia wyrok w odniesieniu do oskarżonej L. Z., która go nie skarżyła, w ten sposób, że przyjmuje, iż zachowanie przypisane jej w punkach 70 i 71 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach XLI i XLII części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierza oskarżonej karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierza oskarżonej karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 42 (czterdziestu dwóch) stawek dziennych po 800 (osiemset) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu,

78 44. zmienia punkt 72 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonej w punkcie 69 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XL komparycji oraz orzeczonej w punkcie 43 niniejszego wyroku wymierza oskarżonej L. Z. karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

79 45. zmienia punkt 73 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zalicza oskarżonej L. Z. na poczet orzeczonej w punkcie 44 niniejszego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności okres jej rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dniu 4 maja 2009 roku do dnia 4 maja 2010 roku, oraz zalicza oskarżonej na poczet orzeczonej w punkcie 43 niniejszego wyroku kary grzywny okres jej tymczasowego aresztowania od dnia 4 maja 2010 roku do dnia 24 maja 2010 roku, uznając tym samym obie te kary za wykonane w całości,

80 46. na mocy art. 435 k.p.k. zmienia wyrok w odniesieniu do oskarżonej N. H., która go nie skarżyła, w ten sposób, że przyjmuje, iż zachowanie przypisane jej w punkach 75 i 76 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach XLIV i XLV części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierza oskarżonej karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności, a za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierza oskarżonej także karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 38 (trzydziestu ośmiu) stawek dziennych po 50 (pięćdziesiąt) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo z art. 305 ust 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej w wymiarze 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu, a orzeczona grzywna wykonaniu nie podlega,

81 47. zmienia punkt 77 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonej w punkcie 74 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XLIII części wstępnej wyroku oraz orzeczonej w punkcie 46 niniejszego wyroku wymierza oskarżonej N. H. karę łączną 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności,

82 48. zmienia punkt 78 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zalicza oskarżonej N. H. na poczet orzeczonej w punkcie 47 niniejszego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności okres jej rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dniu 4 maja 2009 roku do dnia 4 grudnia 2009 roku,

83 49. zmienia punkt 79 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że przyjmuje, iż podstawą orzeczenia o środku karnym w postaci obowiązku częściowego naprawienia szkody jest przepis art. 46 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 8 czerwca 2010 roku oraz eliminuje z grona osób zobowiązanych do naprawienia szkody S. M.,

84 50. na mocy art. 33 § 1 k.k.s. orzeka środek karny w postaci przepadku korzyści majątkowej uzyskanej pośrednio z popełnienia przestępstwa skarbowego: od oskarżonych R. S.i K. B.kwoty po 10.000 (dziesięciu tysięcy) złotych, a od oskarżonych P. K.i Ł. D.kwoty po 5.000 (pięciu tysięcy) złotych,

85 51. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,

86 52. zasądza od Skarbu Państwa (Sąd Okręgowy w Częstochowie) na rzecz adwokat A. M., adwokata M. B. i adwokat K. S. – Kancelarie Adwokackie w C. kwoty po 600 (sześćset) zł powiększone o należny podatek VAT tytułem nieopłaconych kosztów obrony z urzędu udzielonej oskarżonym S. M., T. C. i I.’owi Z. w postępowaniu odwoławczym;

87 53. na podstawie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonych J. S., A. O., S. M., R. S., K. B., P. K., Ł. D., T. C.i I.’a Z.na rzecz oskarżyciela posiłkowego (...) S.A.kwotę 600 (sześćset) złotych powiększoną o należny podatek VAT tytułem kosztów zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej,

88 54. obciąża oskarżonych J. S., A. O., S. M., R. S., K. B., P. K., Ł. D., T. C.i I.’a Z.wydatkami postępowania odwoławczego w częściach ich dotyczących, a zwalnia każdego z nich od opłaty za obie instancje.

89 Sygn. akt II AKa 382/10

Uzasadnienie

90 J. S. oskarżony został o to, że:

91 I. w okresie od stycznia 2007 roku do 4 maja 2009 roku, w C., K., B., D., W., pow. (...), K., pow. (...), założył a następnie kierował zorganizowaną grupą przestępczą mającą na celu popełnianie przestępstw polegających na wytwarzaniu znacznych ilości wyrobów tytoniowych

92 bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, oznaczaniu tych wyrobów podrobionymi znakami towarowymi w celu wprowadzenia ich do obrotu, wprowadzaniu wytworzonych wyrobów tytoniowych do obrotu, uchylaniu się od obowiązków podatkowych

93 przez ukrywanie podstawy i przedmiotu opodatkowania oraz uszczupleniu

94 i usiłowaniu uszczuplenia należności Skarbu Państwa z tytułu nieuiszczonych podatków a także podejmowaniu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych, bez uprzedniego urzędowego sprawdzenia,

95 to jest o przestępstwo z art. 258 § 3 k.k.,

96 II. w okresie od 20 listopada 2007 roku do 4 maja 2009 roku, we W., powiat (...) i K., powiat (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, pięciokrotnie – od 20 listopada do 20 grudnia 2007 roku; od

97 16 stycznia do 10 marca 2008 roku; od 7 maja do 6 czerwca 2008 roku; od 6 listopada do 4 grudnia 2008 roku i od 22 kwietnia do 4 maja 2009 roku oraz czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, wytworzył, bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, w celu wprowadzenia do obrotu, znaczną ilość wyrobów tytoniowych, w których zawartość substancji szkodliwych przekraczała dopuszczalne normy,

98 w postaci co najmniej 63 542 020 sztuk papierosów, w tym co najmniej

99 58 542 020 sztuk papierosów, które oznaczył podrobionymi znakami towarowymi (...) i (...), o wartości rynkowej co najmniej 23 589 749 złotych oraz usiłował wytworzyć co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów, o wartości rynkowej co najmniej 10 688 355 złotych, które zamierzał oznaczyć podrobionym znakiem towarowym (...), czego jednak nie osiągnął z uwagi na interwencję organów ścigania, czyniąc to na szkodę (...) S.A.,

100 to jest o przestępstwo z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy

101 z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

102 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 ustawy z dnia 9 listopada

103 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu

104 i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art.

105 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego

106 oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353

107 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy

108 z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U.

109 Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art.

110 12 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10,

111 poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art.

112 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k.,

113 III. w okresie od listopada 2007 roku do dnia 4 maja 2009 roku,

114 w C. i K., działając w krótkich odstępach czasu

115 i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w zorganizowanej grupie przestępczej i czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, będąc podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu wytwarzania wyrobów akcyzowych

116 w postaci papierosów i uchylając się od opodatkowania, nie ujawnił właściwemu organowi przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci produkcji wyrobów akcyzowych zharmonizowanych oraz podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym w postaci wyprodukowanych co najmniej 63 542 020 sztuk papierosów, o wartości rynkowej co najmniej 24 839 749 złotych, a także usiłowania wyprodukowania co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów o wartości rynkowej co najmniej 10 688 355 złotych, przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości w postaci podatku akcyzowego w kwocie co najmniej 20 582 123 złote oraz usiłował narazić Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości w postaci podatku akcyzowego, w kwocie co najmniej 8 901 486 złotych, do czego jednak nie doszło z uwagi na interwencję organów ścigania, podejmując przy tym czynności bezpośrednio związane z produkcją wyrobów akcyzowych bez uprzedniego przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia,

117 to jest o przestępstwo z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s.

118 w zw. z art. 6 § 2 k.k.s.

119 A. O. oskarżony został o to, że:

120 IV. w okresie od stycznia 2007 roku do 4 maja 2009 roku, C., K., W., pow. (...), K., pow. (...), B., D., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw i przestępstw skarbowych, polegających na wytwarzaniu znacznych ilości wyrobów tytoniowych bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, oznaczaniu tych wyrobów podrobionymi znakami towarowymi w celu wprowadzenia ich do obrotu, wprowadzaniu wytworzonych wyrobów tytoniowych do obrotu, uchylaniu się od obowiązków podatkowych przez ukrywanie podstawy i przedmiotu opodatkowania oraz uszczupleniu i usiłowaniu uszczuplenia należności Skarbu Państwa z tytułu nieuiszczonych podatków a także podejmowaniu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych, bez uprzedniego urzędowego sprawdzenia,

121 to jest o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k.,

122 V. w okresie od 20 listopada 2007 roku do 4 maja 2009 roku, we W., pow. (...) i K., pow. (...), działając

123 w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, pięciokrotnie – od 20 listopada do 20 grudnia 2007 roku; od

124 16 stycznia do 10 marca 2008 roku; od 7 maja do 6 czerwca 2008 roku, od 6 listopada do 4 grudnia 2008 roku i od 22 kwietnia do 4 maja 2009 roku oraz czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, wytworzył bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, w celu wprowadzenia do obrotu, znaczną ilość wyrobów tytoniowych, w których zawartość substancji szkodliwych przekraczała dopuszczalne normy,

125 w postaci co najmniej 63 542 020 sztuk papierosów, w tym co najmniej

126 58 542 020 sztuk papierosów, które oznaczył podrobionymi znakami towarowymi (...) i (...), o wartości rynkowej co najmniej 23 589 749 złotych oraz usiłował wytworzyć co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów, o wartości rynkowej co najmniej 10 688 355 złotych, które zamierzał oznaczyć podrobionym znakiem towarowym (...), czego jednak nie osiągnął z uwagi na interwencję organów ścigania, czyniąc to na szkodę (...) S.A.,

127 to jest o przestępstwo z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy

128 z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

129 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 ustawy z dnia 9 listopada

130 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu

131 i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art.

132 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego

133 oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353

134 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy

135 z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U.

136 Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art.

137 12 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10,

138 poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art.

139 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k.,

140 VI. w okresie od 20 listopada 2007 roku do 4 maja 2009 roku, w C.i K., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami

141 w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, chcąc, aby J. S., będący podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu wytwarzania wyrobów akcyzowych w postaci papierosów, działający w zorganizowanej grupie przestępczej i czyniący sobie z tego stałe źródło dochodu, dokonał czynu zabronionego, polegającego na uchylaniu się od opodatkowania podatkiem akcyzowym, przez nie ujawnienie właściwemu organowi przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci produkcji wyrobów akcyzowych zharmonizowanych oraz podstawy opodatkowania w postaci wyprodukowanych 63 542 020 sztuk papierosów, o wartości rynkowej co najmniej 24 839 749 złotych

142 oraz usiłowania wyprodukowania co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów o wartości rynkowej co najmniej 10 688 355 złotych, a także podjęciu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych

143 bez uprzedniego przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia, ułatwił mu

144 to w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w zorganizowanej grupie, mającej na celu popełnianie przestępstw

145 i przestępstw skarbowych, wziął udział w wyprodukowaniu wyrobów tytoniowych w postaci 63 542 020 sztuk papierosów oraz usiłowaniu wyprodukowania co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów, przez co J. S.naraził Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości w postaci podatku akcyzowego w kwocie co najmniej 20 582 123 złote oraz usiłował narazić Skarb Państwa na uszczuplenie takiej należności, w kwocie co najmniej 8 901 486 złotych,

146 to jest o przestępstwo z art. 18 § 3 k. k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s.

147 S. M. oskarżony został o to, że:

148 VII. w okresie od stycznia 2007 roku do 4 maja 2009 roku, C., K., W., pow. (...), K., pow. (...), B., D., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw i przestępstw skarbowych, polegających na wytwarzaniu znacznych ilości wyrobów tytoniowych bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, oznaczaniu tych wyrobów podrobionymi znakami towarowymi w celu wprowadzenia ich do obrotu, wprowadzaniu wytworzonych wyrobów tytoniowych do obrotu, uchylaniu się od obowiązków podatkowych przez ukrywanie podstawy i przedmiotu opodatkowania oraz uszczupleniu i usiłowaniu uszczuplenia należności Skarbu Państwa z tytułu nieuiszczonych podatków a także podejmowaniu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych, bez uprzedniego urzędowego sprawdzenia,

149 to jest o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k.,

150 VIII. w okresie od 20 listopada 2007 roku do 4 maja 2009 roku, we W., pow. (...) i K., pow. (...), działając

151 w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, pięciokrotnie – od 20 listopada do 20 grudnia 2007 roku; od

152 16 stycznia do 10 marca 2008 roku; od 7 maja do 6 czerwca 2008 roku; od 6 listopada do 4 grudnia 2008 roku i od 22 kwietnia do 4 maja 2009 roku oraz czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, wytworzył bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, w celu wprowadzenia do obrotu, znaczną ilość wyrobów tytoniowych, w których zawartość substancji szkodliwych przekraczała dopuszczalne normy,

153 w postaci co najmniej 63 542 020 sztuk papierosów, w tym co najmniej

154 58 542 020 sztuk papierosów, które oznaczył podrobionymi znakami towarowymi (...) i (...), o wartości rynkowej co najmniej 23 589 749 złotych oraz usiłował wytworzyć co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów, o wartości rynkowej co najmniej 10 688 355 złotych, które zamierzał oznaczyć podrobionym znakiem towarowym (...), czego jednak nie osiągnął z uwagi na interwencję organów ścigania, czyniąc to na szkodę (...) S.A.,

155 to jest o przestępstwo z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy

156 z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

157 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 ustawy z dnia 9 listopada

158 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu

159 i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art.

160 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego

161 oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia

162 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119,

163 poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 ustawy

164 z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55

165 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k.

166 w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k.,

167 IX. w okresie od 20 listopada 2007 roku do 4 maja 2009 roku, w C.i K., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami

168 w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, chcąc, aby J. S., będący podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu wytwarzania wyrobów akcyzowych w postaci papierosów, działający w zorganizowanej grupie przestępczej i czyniący sobie z tego stałe źródło dochodu, dokonał czynu zabronionego, polegającego na uchylaniu się od opodatkowania podatkiem akcyzowym, przez nie ujawnienie właściwemu organowi przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci produkcji wyrobów akcyzowych zharmonizowanych oraz podstawy opodatkowania w postaci wyprodukowanych 63 542 020 sztuk papierosów, o wartości rynkowej co najmniej 24 839 749 złotych

169 oraz usiłowania wyprodukowania co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów o wartości rynkowej co najmniej 10 688 355 złotych, a także podjęciu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych

170 bez uprzedniego przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia, ułatwił mu to

171 w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami

172 w zorganizowanej grupie, mającej na celu popełnianie przestępstw

173 i przestępstw skarbowych, wziął udział w wyprodukowaniu wyrobów tytoniowych w postaci 63 542 020 sztuk papierosów oraz usiłowaniu wyprodukowania co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów, przez co J. S.naraził Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości w postaci podatku akcyzowego w kwocie co najmniej 20 582 163 złote oraz usiłował narazić Skarb Państwa na uszczuplenie takiej należności, w kwocie co najmniej 8 901 486 złotych,

174 to jest o przestępstwo z art. 18 § 3 k. k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s.

175 i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s.

176 R. S. oskarżony został o to, że:

177 X. w okresie od stycznia 2007 roku do 4 maja 2009 roku, C., K., W., pow. (...), K., pow. (...), B., D., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw i przestępstw skarbowych, polegających na wytwarzaniu znacznych ilości wyrobów tytoniowych bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, oznaczaniu tych wyrobów podrobionymi znakami towarowymi w celu wprowadzenia ich do obrotu, wprowadzaniu wytworzonych wyrobów tytoniowych do obrotu, uchylaniu się od obowiązków podatkowych przez ukrywanie podstawy i przedmiotu opodatkowania oraz uszczupleniu i usiłowaniu uszczuplenia należności Skarbu Państwa z tytułu nieuiszczonych podatków a także podejmowaniu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych, bez uprzedniego urzędowego sprawdzenia,

178 to jest o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k.,

179 XI. w okresie od 20 listopada 2007 roku do 4 maja 2009 roku, we W., pow. (...) i K., pow. (...), działając

180 w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, pięciokrotnie – od 20 listopada do 20 grudnia 2007 roku; od

181 16 stycznia do 10 marca 2008 roku; od 7 maja do 6 czerwca 2008 roku; od 6 listopada do 4 grudnia 2008 roku i od 22 kwietnia do 4 maja 2009 roku oraz czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, wytworzył bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, w celu wprowadzenia do obrotu, znaczną ilość wyrobów tytoniowych, w których zawartość substancji szkodliwych przekraczała dopuszczalne normy,

182 w postaci co najmniej 63 542 020 sztuk papierosów, w tym co najmniej

183 58 542 020 sztuk papierosów, które oznaczył podrobionymi znakami towarowymi (...) i (...), o wartości rynkowej co najmniej 23 589 749 złotych oraz usiłował wytworzyć co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów, o wartości rynkowej co najmniej 10 688 355 złotych, które zamierzał oznaczyć podrobionym znakiem towarowym (...), czego jednak nie osiągnął z uwagi na interwencję organów ścigania, czyniąc to na szkodę (...) S.A.,

184 to jest o przestępstwo z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy

185 z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

186 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 ustawy z dnia 9 listopada

187 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu

188 i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art.

189 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego

190 oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353

191 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy

192 z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U.

193 Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art.

194 12 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10,

195 poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art.

196 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k.,

197 XII. w okresie od 20 listopada 2007 roku do 4 maja 2009 roku, w C.i K., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami

198 w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, chcąc, aby J. S., będący podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu wytwarzania wyrobów akcyzowych w postaci papierosów, działający w zorganizowanej grupie przestępczej i czyniący sobie z tego stałe źródło dochodu, dokonał czynu zabronionego, polegającego na uchylaniu się od opodatkowania podatkiem akcyzowym, przez nie ujawnienie właściwemu organowi przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci produkcji wyrobów akcyzowych zharmonizowanych oraz podstawy opodatkowania w postaci wyprodukowanych 63 542 020 sztuk papierosów, o wartości rynkowej co najmniej 24 839 749 złotych

199 oraz usiłowania wyprodukowania co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów o wartości rynkowej co najmniej 10 688 355 złotych, a także podjęciu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych

200 bez uprzedniego przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia, ułatwił mu to w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami

201 w zorganizowanej grupie, mającej na celu popełnianie przestępstw

202 i przestępstw skarbowych, wziął udział w wyprodukowaniu wyrobów tytoniowych w postaci 63 542 020 sztuk papierosów oraz usiłowaniu wyprodukowania co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów, przez co J. S.naraził Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości w postaci podatku akcyzowego w kwocie co najmniej 20 582 123 złote oraz usiłował narazić Skarb Państwa na uszczuplenie takiej należności, w kwocie co najmniej 8 901 486 złotych,

203 to jest o przestępstwo z art. 18 § 3 k. k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s.

204 i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s.

205 K. B. oskarżony został o to, że:

206 XIII. w okresie od stycznia 2007 roku do 4 maja 2009 roku, C., K., W., pow. (...), K., pow. (...), B., D., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw i przestępstw skarbowych, polegających na wytwarzaniu znacznych ilości wyrobów tytoniowych bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, oznaczaniu tych wyrobów podrobionymi znakami towarowymi w celu wprowadzenia ich do obrotu, wprowadzaniu wytworzonych wyrobów tytoniowych do obrotu, uchylaniu się od obowiązków podatkowych przez ukrywanie podstawy i przedmiotu opodatkowania oraz uszczupleniu i usiłowaniu uszczuplenia należności Skarbu Państwa z tytułu nieuiszczonych podatków a także podejmowaniu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych, bez uprzedniego urzędowego sprawdzenia,

207 to jest o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k.,

208 XIV. w okresie od 20 listopada 2007 roku do 4 maja 2009 roku, we W., pow. (...) i K., pow. (...), działając

209 w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, pięciokrotnie – od 20 listopada do 20 grudnia 2007 roku; od

210 16 stycznia do 10 marca 2008 roku; od 7 maja do 6 czerwca 2008 roku;

211 od 6 listopada do 4 grudnia 2008 roku i od 22 kwietnia do 4 maja 2009 roku oraz czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, wytworzył bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, w celu wprowadzenia do obrotu, znaczną ilość wyrobów tytoniowych, w których zawartość substancji szkodliwych przekraczała dopuszczalne normy,

212 w postaci co najmniej 63 542 020 sztuk papierosów, w tym co najmniej

213 58 542 020 sztuk papierosów, które oznaczył podrobionymi znakami towarowymi (...) i (...), o wartości rynkowej co najmniej 23 589 749 złotych oraz usiłował wytworzyć co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów, o wartości rynkowej co najmniej 10 688 355 złotych, które zamierzał oznaczyć podrobionym znakiem towarowym (...), czego jednak nie osiągnął z uwagi na interwencję organów ścigania, czyniąc to na szkodę (...) S.A.,

214 to jest o przestępstwo z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy

215 z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

216 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy

217 z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

218 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 ustawy z dnia 9 listopada

219 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu

220 i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

221 i art. 12 k.k.,

222 XV. w okresie od 20 listopada 2007 roku do 4 maja 2009 roku, w C.i K., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami

223 w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, chcąc, aby J. S., będący podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu wytwarzania wyrobów akcyzowych w postaci papierosów, działający w zorganizowanej grupie przestępczej i czyniący sobie z tego stałe źródło dochodu, dokonał czynu zabronionego, polegającego na uchylaniu się od opodatkowania podatkiem akcyzowym, przez nie ujawnienie właściwemu organowi przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci produkcji wyrobów akcyzowych zharmonizowanych oraz podstawy opodatkowania w postaci wyprodukowanych 63 542 020 sztuk papierosów o wartości rynkowej co najmniej 24 839 749 złote oraz usiłowania wyprodukowania co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów

224 o wartości rynkowej co najmniej 10 688 355 złotych, a także podjęciu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych bez uprzedniego przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia, ułatwił mu to

225 w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami

226 w zorganizowanej grupie, mającej na celu popełnianie przestępstw

227 i przestępstw skarbowych, wziął udział w wyprodukowaniu wyrobów tytoniowych w postaci 63 542 020 sztuk papierosów oraz usiłowaniu wyprodukowania co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów, przez co J. S.naraził Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości w postaci podatku akcyzowego w kwocie co najmniej 20 582 123 złote oraz usiłował narazić Skarb Państwa na uszczuplenie takiej należności, w kwocie co najmniej 8 901 486 złotych,

228 to jest o przestępstwo z art. 18 § 3 k. k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s.

229 P. K. oskarżony został o to, że:

230 XVI. w okresie od kwietnia 2008 roku do 4 maja 2009 roku, C., K., W., pow. (...), K., pow. (...), B., D., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw i przestępstw skarbowych, polegających na wytwarzaniu znacznych ilości wyrobów tytoniowych bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, oznaczaniu tych wyrobów podrobionymi znakami towarowymi w celu wprowadzenia ich do obrotu, wprowadzaniu wytworzonych wyrobów tytoniowych do obrotu, uchylaniu się od obowiązków podatkowych przez ukrywanie podstawy i przedmiotu opodatkowania oraz uszczupleniu i usiłowaniu uszczuplenia należności Skarbu Państwa z tytułu nieuiszczonych podatków a także podejmowaniu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych, bez uprzedniego urzędowego sprawdzenia,

231 to jest o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k.,

232 XVII. w okresie od 7 maja 2008 roku do 4 maja 2009 roku, we W., pow. (...) i K., pow. (...), działając

233 w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, trzykrotnie – od 7 maja do 6 czerwca 2008 roku; od 6 listopada do

234 4 grudnia 2008 roku i od 22 kwietnia do 4 maja 2009 roku oraz czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, wytworzył bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, w celu wprowadzenia do obrotu, znaczną ilość wyrobów tytoniowych, w których zawartość substancji szkodliwych przekraczała dopuszczalne normy, w postaci co najmniej 43 542 020 sztuk papierosów, które oznaczył podrobionymi znakami towarowymi (...) i (...), o wartości rynkowej co najmniej 18 189 749 złotych oraz usiłował wytworzyć co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów, o wartości rynkowej co najmniej 10 688 355 złotych, które zamierzał oznaczyć podrobionym znakiem towarowym (...), czego jednak nie osiągnął z uwagi na interwencję organów ścigania, czyniąc to na szkodę (...) S.A.,

235 to jest o przestępstwo z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy

236 z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

237 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 ustawy z dnia 9 listopada

238 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu

239 i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art.

240 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego

241 oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353

242 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy

243 z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U.

244 Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art.

245 12 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k.,

246 XVIII. w okresie od 7 maja 2008 roku do 4 maja 2009 roku, w C.

247 i K., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami

248 w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, chcąc, aby J. S., będący podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu wytwarzania wyrobów akcyzowych w postaci papierosów, działający w zorganizowanej grupie przestępczej i czyniący sobie z tego stałe źródło dochodu, dokonał czynu zabronionego, polegającego na uchylaniu się od opodatkowania podatkiem akcyzowym, przez nie ujawnienie właściwemu organowi przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci produkcji wyrobów akcyzowych zharmonizowanych oraz podstawy opodatkowania w postaci wyprodukowanych 43 542 020 sztuk papierosów, o wartości rynkowej co najmniej 18 189 749 złotych oraz usiłowania wyprodukowania co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów

249 o wartości rynkowej co najmniej 10 688 355 złotych, a także podjęciu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych bez uprzedniego przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia, ułatwił mu to

250 w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami

251 w zorganizowanej grupie, mającej na celu popełnianie przestępstw

252 i przestępstw skarbowych, wziął udział w wyprodukowaniu wyrobów tytoniowych w postaci 43 542 020 sztuk papierosów oraz usiłowaniu wyprodukowania co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów, przez co J. S.naraził Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości w postaci podatku akcyzowego w kwocie co najmniej 15 731 967 złotych oraz usiłował narazić Skarb Państwa na uszczuplenie takiej należności, w kwocie co najmniej 8 901 486 złotych,

253 to jest o przestępstwo z art. 18 § 3 k. k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s.

254 i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s.

255 Ł. D. oskarżony został o to, że:

256 XIX. w okresie od 1 kwietnia 2007 roku do 29 lutego 2008 roku i od 20 kwietnia do 4 maja 2009 roku, we W., pow. (...), K., pow. (...), C. i K. brał udział

257 w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wytwarzaniu znacznych ilości wyrobów tytoniowych, bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych i oznaczaniu tych wyrobów podrobionymi znakami towarowymi w celu wprowadzenia ich do obrotu, wprowadzaniu wytworzonych wyrobów tytoniowych do obrotu, uchylaniu się od obowiązków podatkowych w tym: ukrywaniu podstawy opodatkowania

258 i uszczuplenia należności Skarbu Państwa z tytułu nieuiszczonych podatków oraz podejmowaniu czynności bezpośrednio związanych

259 z produkcją wyrobów akcyzowych, bez uprzedniego urzędowego sprawdzenia,

260 to jest o przestępstwa z art. 258 § 1 k.k.,

261 XX. w okresie od 20 listopada 2007 roku do 29 lutego 2008 roku i od

262 20 kwietnia do 4 maja 2009 roku, we W., pow. (...), K., pow. (...), C. i K., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, trzykrotnie – od 20 listopada do 20 grudnia 2007 roku; od

263 16 stycznia do 29 lutego 2008 roku i od 22 kwietnia do 4 maja 2009 roku oraz czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, wytworzył bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, w celu wprowadzenia do obrotu, znaczną ilość wyrobów tytoniowych, w których zawartość substancji szkodliwych przekraczała dopuszczalne normy,

264 w postaci co najmniej 28 542 020 sztuk papierosów, w tym co najmniej

265 23 542 020 sztuk papierosów, które oznaczył podrobionymi znakami towarowymi (...) i (...), o wartości rynkowej co najmniej 9 014 749 złotych oraz usiłował wytworzyć co najmniej 16 200 000 sztuk papierosów, o wartości rynkowej co najmniej 8 059 500 złotych, które zamierzał oznaczyć podrobionym znakiem towarowym (...), czego jednak nie osiągnął z uwagi na interwencję organów ścigania, czyniąc to na szkodę (...) S.A.,

266 to jest o przestępstwo z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia

267 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

268 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 ustawy z dnia 9 listopada

269 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu

270 i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art.

271 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku

272 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia

273 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119,

274 poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 ustawy

275 z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55

276 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k.

277 w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k.,

278 XXI. w okresie od 1 kwietnia 2007 roku do 29 lutego 2008 roku i od dnia

279 20 kwietnia 2009 roku do 4 maja 2009 roku, w C.i K., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz chcąc,

280 aby J. S., będący podatnikiem podatku akcyzowego

281 z tytułu wytwarzania wyrobów akcyzowych w postaci papierosów, działający w zorganizowanej grupie przestępczej i czyniący sobie z tego stałe źródło dochodu, dokonał czynu zabronionego, polegającego na uchylaniu się od opodatkowania podatkiem akcyzowym, przez nieujawnienie właściwemu organowi przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci produkcji wyrobów akcyzowych zharmonizowanych oraz podstawy opodatkowania w postaci wyprodukowanych co najmniej 28 542 020 sztuk papierosów o wartości rynkowej co najmniej 10 664 749 złotych oraz usiłowania wyprodukowania co najmniej 16 200 000 sztuk papierosów o wartości rynkowej co najmniej 8 059 500 złotych, a także podjęciu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych bez uprzedniego przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia, ułatwił mu to w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu

282 z innymi osobami w zorganizowanej grupie, mającej na celu popełnianie przestępstw i przestępstw skarbowych, wziął udział w wyprodukowaniu wyrobów tytoniowych w postaci co najmniej 28 542 020 sztuk papierosów oraz usiłowaniu wyprodukowania 16 200 000 sztuk papierosów, przez co J. S.naraził Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości w postaci podatku akcyzowego, w kwocie co najmniej 8 347 355 złotych oraz usiłował narazić Skarb Państwa na uszczuplenie takiej należności w kwocie co najmniej 6 632 462 złote,

283 to jest o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s.

284 i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s.

285 T. C. oskarżony został o to, że:

286 XXII. w okresie od stycznia 2007 roku do 4 maja 2009 roku, C., K., W., pow. (...), K., pow. (...), B., D., brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw i przestępstw skarbowych, polegających na wytwarzaniu znacznych ilości wyrobów tytoniowych bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, oznaczaniu tych wyrobów podrobionymi znakami towarowymi w celu wprowadzenia ich do obrotu, wprowadzaniu wytworzonych wyrobów tytoniowych do obrotu, uchylaniu się od obowiązków podatkowych przez ukrywanie podstawy i przedmiotu opodatkowania oraz uszczupleniu i usiłowaniu uszczuplenia należności Skarbu Państwa z tytułu nieuiszczonych podatków a także podejmowaniu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych, bez uprzedniego urzędowego sprawdzenia,

287 to jest o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k.,

288 XXIII. w okresie od 20 listopada 2007 roku do 4 maja 2009 roku, we W., pow. (...) i K., pow. (...), działając

289 w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, pięciokrotnie – od 20 listopada do 20 grudnia 2007 roku; od

290 16 stycznia do 10 marca 2008 roku; od 7 maja do 6 czerwca 2008 roku; od 6 listopada do 4 grudnia 2008 roku i od 22 kwietnia do 4 maja 2009 roku oraz czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, wytworzył bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, w celu wprowadzenia do obrotu, znaczną ilość wyrobów tytoniowych, w których zawartość substancji szkodliwych przekraczała dopuszczalne normy,

291 w postaci co najmniej 63 542 020 sztuk papierosów, w tym co najmniej

292 58 542 020 sztuk papierosów, które oznaczył podrobionymi znakami towarowymi (...) i (...), o wartości rynkowej co najmniej 23 589 749 złotych oraz usiłował wytworzyć co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów, o wartości rynkowej co najmniej 10 688 355 złotych, które zamierzał oznaczyć podrobionym znakiem towarowym (...), czego jednak nie osiągnął z uwagi na interwencję organów ścigania, czyniąc to na szkodę (...) S.A., przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat po odbyciu, w okresie od 6 grudnia 2001 roku do

293 25 sierpnia 2006 roku, kary 5 lat pozbawienia wolności, wymierzonej za umyślne przestępstwo podobne z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 2 k.k., wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 27 marca 2003 roku – sygn. akt III K 135/02,

294 to jest o przestępstwo z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy

295 z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

296 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 ustawy z dnia 9 listopada

297 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu

298 i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art.

299 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego

300 oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353

301 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy

302 z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.,

303 XXIV. w okresie od 20 listopada 2007 roku do 4 maja 2009 roku, w C.i K., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami

304 w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, chcąc, aby J. S., będący podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu wytwarzania wyrobów akcyzowych w postaci papierosów, działający w zorganizowanej grupie przestępczej i czyniący sobie z tego stałe źródło dochodu, dokonał czynu zabronionego, polegającego na uchylaniu się od opodatkowania podatkiem akcyzowym, przez nie ujawnienie właściwemu organowi przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci produkcji wyrobów akcyzowych zharmonizowanych oraz podstawy opodatkowania w postaci wyprodukowanych 63 542 020 sztuk papierosów, o wartości rynkowej co najmniej 24 839 749 złotych oraz usiłowania wyprodukowania co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów

305 o wartości rynkowej co najmniej 10 688 355 złotych, a także podjęciu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych bez uprzedniego przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia, ułatwił mu to

306 w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami

307 w zorganizowanej grupie, mającej na celu popełnianie przestępstw

308 i przestępstw skarbowych, wziął udział w wyprodukowaniu wyrobów tytoniowych w postaci 63 542 020 sztuk papierosów oraz usiłowaniu wyprodukowania co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów, przez co J. S.naraził Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości w postaci podatku akcyzowego w kwocie co najmniej 20 582 123 złote oraz usiłował narazić Skarb Państwa na uszczuplenie takiej należności, w kwocie co najmniej 8 901 486 złotych,

309 to jest o przestępstwo z art. 18 § 3 k. k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art.

310 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s.

311 R. L. oskarżony został o to, że:

312 XXV. w okresie od 20 listopada 2007 roku do 4 maja 2009 roku, w C., K., W., pow. (...) i K., pow. (...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw i przestępstw skarbowych, polegających na wytwarzaniu znacznych ilości wyrobów tytoniowych bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, oznaczaniu tych wyrobów podrobionymi znakami towarowymi w celu wprowadzenia ich do obrotu, wprowadzaniu wytworzonych wyrobów tytoniowych do obrotu, uchylaniu się od obowiązków podatkowych przez ukrywanie podstawy

313 i przedmiotu opodatkowania oraz uszczupleniu i usiłowaniu uszczuplenia należności Skarbu Państwa z tytułu nieuiszczonych podatków a także podejmowaniu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych, bez uprzedniego urzędowego sprawdzenia,

314 to jest o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k.,

315 XXVI. w okresie od 20 listopada 2007 roku do 4 maja 2009 roku, we W., pow. (...) i K., pow. (...), działając

316 w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, pięciokrotnie – od 20 listopada do 20 grudnia 2007 roku; od

317 16 stycznia do 3 marca 2008 roku; od 7 maja do 6 czerwca 2008 roku; od

318 6 listopada do 4 grudnia 2008 roku i od 22 kwietnia do 4 maja 2009 roku oraz czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, wytworzył bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, w celu wprowadzenia do obrotu, znaczną ilość wyrobów tytoniowych, w których zawartość substancji szkodliwych przekraczała dopuszczalne normy,

319 w postaci co najmniej 63 542 020 sztuk papierosów, w tym co najmniej

320 58 542 020 sztuk papierosów, które oznaczył podrobionymi znakami towarowymi (...) i (...), o wartości rynkowej co najmniej 23 589 749 złotych oraz usiłował wytworzyć co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów, o wartości rynkowej co najmniej 10 688 355 złotych, które zamierzał oznaczyć podrobionym znakiem towarowym (...), czego jednak nie osiągnął z uwagi na interwencję organów ścigania, czyniąc to na szkodę (...) S.A.,

321 to jest o przestępstwo z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy

322 z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

323 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 ustawy z dnia 9 listopada

324 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu

325 i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z artykułu 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw.

326 z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353

327 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy

328 z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U.

329 Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art.

330 12 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10,

331 poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art.

332 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.,

333 XXVII. w okresie od 20 listopada 2007 roku do 4 maja 2009 roku, w C.i K., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami

334 w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, chcąc, aby J. S., będący podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu wytwarzania wyrobów akcyzowych w postaci papierosów, działający w zorganizowanej grupie przestępczej i czyniący sobie z tego stałe źródło dochodu, dokonał czynu zabronionego, polegającego na uchylaniu się od opodatkowania podatkiem akcyzowym, przez nie ujawnienie właściwemu organowi przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci produkcji wyrobów akcyzowych zharmonizowanych oraz podstawy opodatkowania w postaci wyprodukowanych 63 542 020 sztuk papierosów o wartości rynkowej co najmniej 24 839 749 złotych

335 oraz usiłowania wyprodukowania co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów o wartości rynkowej co najmniej 10 688 355 złotych, a także podjęciu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych

336 bez uprzedniego przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia, ułatwił mu to w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami

337 w zorganizowanej grupie, mającej na celu popełnianie przestępstw

338 i przestępstw skarbowych, wziął udział w wyprodukowaniu wyrobów tytoniowych w postaci 63 542 020 sztuk papierosów oraz usiłowaniu wyprodukowania co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów, przez co J. S.naraził Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości w postaci podatku akcyzowego w kwocie co najmniej 20 582 123 złote oraz usiłował narazić Skarb Państwa na uszczuplenie takiej należności, w kwocie co najmniej 8 901 486 złotych,

339 to jest o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s.

340 R. K. oskarżony został o to, że:

341 XXVIII. w okresie od 20 listopada 2007 roku do 4 maja 2009 roku, w C., K., W., powiat (...) i K., powiat (...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw i przestępstw skarbowych, polegających na wytwarzaniu znacznych ilości wyrobów tytoniowych bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, oznaczaniu tych wyrobów podrobionymi znakami towarowymi w celu wprowadzenia ich do obrotu, wprowadzaniu wytworzonych wyrobów tytoniowych do obrotu, uchylaniu się od obowiązków podatkowych przez ukrywanie podstawy

342 i przedmiotu opodatkowania oraz uszczupleniu i usiłowaniu uszczuplenia należności Skarbu Państwa z tytułu nieuiszczonych podatków a także podejmowaniu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych, bez uprzedniego urzędowego sprawdzenia,

343 to jest o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k.,

344 XXIX. w okresie od 20 listopada 2007 roku do 4 maja 2009 roku, we W., powiat (...) i K., powiat (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, pięciokrotnie – od 20 listopada do 20 grudnia 2007 roku; od

345 16 stycznia do 10 marca 2008 roku; od 7 maja do 6 czerwca 2008 roku;

346 od 6 listopada do 4 grudnia 2008 roku i od 22 kwietnia do 4 maja 2009 roku oraz czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, wytworzył bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych,

347 w celu wprowadzenia do obrotu, znaczną ilość wyrobów tytoniowych,

348 w których zawartość substancji szkodliwych przekraczała dopuszczalne normy, w postaci co najmniej 63 542 020 sztuk papierosów, w tym co najmniej 58 542 020 sztuk papierosów, które oznaczył podrobionymi znakami towarowymi (...) i (...), o wartości rynkowej co najmniej 23 589 749 złotych oraz usiłował wytworzyć co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów, o wartości rynkowej co najmniej 10 688 355 złotych, które zamierzał oznaczyć podrobionym znakiem towarowym (...), czego jednak nie osiągnął z uwagi na interwencję organów ścigania, czyniąc to na szkodę (...) S.A.,

349 to jest o przestępstwo z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy

350 z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

351 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 ustawy z dnia 9 listopada

352 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu

353 i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z artykułu 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw.

354 z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353

355 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy

356 z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art.

357 12 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10,

358 poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art.

359 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.,

360 XXX. w okresie od 20 listopada 2009 roku do 4 maja 2009 roku, w C.i K., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami

361 w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, chcąc, aby J. S., będący podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu wytwarzania wyrobów akcyzowych w postaci papierosów, działający w zorganizowanej grupie przestępczej i czyniący sobie z tego stałe źródło dochodu, dokonał czynu zabronionego, polegającego na uchylaniu się od opodatkowania podatkiem akcyzowym, przez nie ujawnienie właściwemu organowi przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci produkcji wyrobów akcyzowych zharmonizowanych oraz podstawy opodatkowania w postaci wyprodukowanych 63 542 020 sztuk papierosów o wartości rynkowej co najmniej 24 839 749 złotych

362 oraz usiłowania wyprodukowania co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów o wartości rynkowej co najmniej 10 688 355 złotych, a także podjęciu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych

363 bez uprzedniego przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia, ułatwił mu to w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami

364 w zorganizowanej grupie, mającej na celu popełnianie przestępstw

365 i przestępstw skarbowych, wziął udział w wyprodukowaniu wyrobów tytoniowych w postaci 63 542 020 sztuk papierosów oraz usiłowaniu wyprodukowania co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów, przez co J. S.naraził Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości w postaci podatku akcyzowego w kwocie co najmniej 20 582 123 złote oraz usiłował narazić Skarb Państwa na uszczuplenie takiej należności, w kwocie co najmniej 8 901 486 złotych,

366 to jest o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s.

367 I. Z. oskarżony został o to, że:

368 XXXI. w okresie od 20 listopada 2007 roku do 4 maja 2009 roku, w C., K., W., powiat (...) i K., powiat (...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw i przestępstw skarbowych, polegających na wytwarzaniu znacznych ilości wyrobów tytoniowych bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, oznaczaniu tych wyrobów podrobionymi znakami towarowymi w celu wprowadzenia ich do obrotu, wprowadzaniu wytworzonych wyrobów tytoniowych do obrotu, uchylaniu się od obowiązków podatkowych przez ukrywanie podstawy

369 i przedmiotu opodatkowania oraz uszczupleniu i usiłowaniu uszczuplenia należności Skarbu Państwa z tytułu nieuiszczonych podatków a także podejmowaniu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych, bez uprzedniego urzędowego sprawdzenia,

370 to jest o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k.,

371 XXXII. w okresie od 20 listopada 2007 roku do dnia 4 maja 2009 roku, we W., powiat (...) i K., powiat (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie

372 i w porozumieniu z innymi osobami, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, pięciokrotnie – od 20 listopada do

373 20 grudnia 2007 roku; od 16 stycznia do 10 marca 2008 roku; od 7 maja

374 do 6 czerwca 2008 roku; od 6 listopada do 4 grudnia 2008 roku i od

375 22 kwietnia do 4 maja 2009 roku oraz czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, wytworzył bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, w celu wprowadzenia do obrotu, znaczną ilość wyrobów tytoniowych, w których zawartość substancji szkodliwych przekraczała dopuszczalne normy, w postaci co najmniej 63 542 020 sztuk papierosów, w tym co najmniej 58 542 020 sztuk papierosów, które oznaczył podrobionymi znakami towarowymi (...) i (...),

376 o wartości rynkowej co najmniej 23 589 749 złotych oraz usiłował wytworzyć co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów, o wartości rynkowej co najmniej 10 688 355 złotych, czego jednak nie osiągnął z uwagi na interwencję organów ścigania, które zamierzał oznaczyć podrobionym znakiem towarowym (...), czyniąc to na szkodę (...) S.A.,

377 to jest o przestępstwo z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy

378 z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

379 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 ustawy z dnia 9 listopada

380 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu

381 i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z artykułu 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw.

382 z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353

383 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy

384 z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U.

385 Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art.

386 12 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10,

387 poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art.

388 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.,

389 XXXIII. w okresie od 20 listopada 2007 roku do 4 maja 2009 roku, w C.i K., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami

390 w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, chcąc, aby J. S., będący podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu wytwarzania wyrobów akcyzowych w postaci papierosów, działający w zorganizowanej grupie przestępczej i czyniący sobie z tego stałe źródło dochodu, dokonał czynu zabronionego, polegającego na uchylaniu się od opodatkowania podatkiem akcyzowym, przez nie ujawnienie właściwemu organowi przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci produkcji wyrobów akcyzowych zharmonizowanych oraz podstawy opodatkowania w postaci wyprodukowanych 63 542 020 sztuk papierosów o wartości rynkowej co najmniej 24 839 749 złotych

391 oraz usiłowania wyprodukowania co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów o wartości rynkowej co najmniej 10 688 355 złotych, a także podjęciu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych bez uprzedniego przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia, ułatwił mu to

392 w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami

393 w zorganizowanej grupie, mającej na celu popełnianie przestępstw

394 i przestępstw skarbowych, wziął udział w wyprodukowaniu wyrobów tytoniowych w postaci 63 542 020 sztuk papierosów oraz usiłowaniu wyprodukowania co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów, przez co J. S.naraził Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości w postaci podatku akcyzowego w kwocie co najmniej 20 582 123 złote oraz usiłował narazić Skarb Państwa na uszczuplenie takiej należności, w kwocie co najmniej 8 901 486 złotych,

395 to jest o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s.

396 Y. H. oskarżony został o to, że:

397 XXXIV. w okresie od 20 listopada 2007 roku do 4 maja 2009 roku, w C., K., W., powiat (...) i K., powiat (...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw i przestępstw skarbowych, polegających na wytwarzaniu znacznych ilości wyrobów tytoniowych bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, oznaczaniu tych wyrobów podrobionymi znakami towarowymi w celu wprowadzenia ich do obrotu, wprowadzaniu wytworzonych wyrobów tytoniowych do obrotu, uchylaniu się od obowiązków podatkowych przez ukrywanie podstawy

398 i przedmiotu opodatkowania oraz uszczupleniu i usiłowaniu uszczuplenia należności Skarbu Państwa z tytułu nieuiszczonych podatków a także podejmowaniu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych, bez uprzedniego urzędowego sprawdzenia,

399 to jest o przestępstwo z art. 258 § 1 k.k.,

400 XXXV. w okresie od 20 listopada 2007 roku do 4 maja 2009 roku, we W., powiat (...) i K., powiat (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, pięciokrotnie – od 20 listopada do 20 grudnia 2007 roku; od

401 16 stycznia do 23 lutego 2008 roku; od 7 maja do 6 czerwca 2008 roku; od 15 listopada do 4 grudnia 2008 roku i od 22 kwietnia do 4 maja 2009 roku oraz czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, wytworzył bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych,

402 w celu wprowadzenia do obrotu, znaczną ilość wyrobów tytoniowych,

403 w których zawartość substancji szkodliwych przekraczała dopuszczalne normy, w postaci co najmniej 63 542 020 sztuk papierosów, w tym co najmniej 58 542 020 sztuk papierosów, które oznaczył podrobionymi znakami towarowymi (...) i (...), o wartości rynkowej co najmniej 23 589 749 złotych oraz usiłował wytworzyć co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów, o wartości rynkowej co najmniej 10 688 355 złotych, które zamierzał oznaczyć podrobionym znakiem towarowym (...), czego jednak nie osiągnął z uwagi na interwencję organów ścigania, czyniąc to na szkodę (...) S.A.,

404 to jest o przestępstwo z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy

405 z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

406 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 ustawy z dnia 9 listopada

407 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu

408 i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z artykułu 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw.

409 z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia

410 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119,

411 poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 ustawy

412 z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55

413 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k.

414 w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.,

415 XXXVI. w okresie od 20 listopada 2007 roku do 4 maja 2009 roku, w C.i K., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami

416 w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, chcąc, aby J. S., będący podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu wytwarzania wyrobów akcyzowych w postaci papierosów, działający w zorganizowanej grupie przestępczej i czyniący sobie z tego stałe źródło dochodu, dokonał czynu zabronionego, polegającego na uchylaniu się od opodatkowania podatkiem akcyzowym, przez nie ujawnienie właściwemu organowi przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci produkcji wyrobów akcyzowych zharmonizowanych oraz podstawy opodatkowania w postaci wyprodukowanych 63 542 020 sztuk papierosów o wartości rynkowej co najmniej 24 839 749 złotych

417 oraz usiłowania wyprodukowania co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów o wartości rynkowej co najmniej 10 688 355 złotych, a także podjęciu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych

418 bez uprzedniego przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia, ułatwił mu to w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami

419 w zorganizowanej grupie, mającej na celu popełnianie przestępstw

420 i przestępstw skarbowych, wziął udział w wyprodukowaniu wyrobów tytoniowych w postaci 63 542 020 sztuk papierosów oraz usiłowaniu wyprodukowania co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów, przez co J. S.naraził Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości w postaci podatku akcyzowego w kwocie co najmniej 20 582 123 złote oraz usiłował narazić Skarb Państwa na uszczuplenie takiej należności, w kwocie co najmniej 8 901 486 złotych,

421 to jest o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s.

422 M. R. oskarżony został o to, że

423 XXXVII. w okresie od 16 stycznia 2008 roku do 4 maja 2009 roku, w C., K., W., powiat (...) i K., powiat (...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw i przestępstw skarbowych, polegających na wytwarzaniu znacznych ilości wyrobów tytoniowych bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, oznaczaniu tych wyrobów podrobionymi znakami towarowymi w celu wprowadzenia ich do obrotu, wprowadzaniu wytworzonych wyrobów tytoniowych do obrotu, uchylaniu się od obowiązków podatkowych przez ukrywanie podstawy

424 i przedmiotu opodatkowania oraz uszczupleniu i usiłowaniu uszczuplenia należności Skarbu Państwa z tytułu nieuiszczonych podatków a także podejmowaniu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych, bez uprzedniego urzędowego sprawdzenia,

425 to jest o przestępstwo z artykułu 258 § 1 k.k.,

426 XXXVIII. w okresie od 16 stycznia 2008 roku do 4 maja 2009 roku, we W., powiat (...) i K., powiat (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, czterokrotnie – od 16 stycznia do 10 marca 2008 roku; od 7 maja do 6 czerwca 2008 roku: od 16 listopada do 4 grudnia 2008 roku i od

427 24 kwietnia do 4 maja 2009 roku oraz czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, wytworzył bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, w celu wprowadzenia do obrotu, znaczną ilość wyrobów tytoniowych, w których zawartość substancji szkodliwych przekraczała dopuszczalne normy, w postaci co najmniej 58 542 020 sztuk papierosów, które oznaczył podrobionymi znakami towarowymi (...) i (...), o wartości co najmniej 23 589 749 złotych oraz usiłował wytworzyć co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów, o wartości co najmniej 10 688 355 złotych, które zamierzał oznaczyć podrobionym znakiem towarowym (...), czego jednak nie osiągnął z uwagi na interwencję organów ścigania, czyniąc to na szkodę (...) S.A.,

428 to jest o przestępstwo z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy

429 z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

430 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 ustawy z dnia 9 listopada

431 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu

432 i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z artykułu 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw.

433 z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353

434 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy

435 z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U.

436 Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art.

437 12 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10,

438 poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art.

439 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.,

440 XXXIX. w okresie od 16 stycznia 2008 roku do 4 maja 2009 roku, w C.

441 i K., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami

442 w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, chcąc, aby J. S., będący podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu wytwarzania wyrobów akcyzowych w postaci papierosów, działający w zorganizowanej grupie przestępczej i czyniący sobie z tego stałe źródło dochodu, dokonał czynu zabronionego, polegającego na uchylaniu się od opodatkowania podatkiem akcyzowym, przez nie ujawnienie właściwemu organowi przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci produkcji wyrobów akcyzowych zharmonizowanych oraz podstawy opodatkowania w postaci wyprodukowanych 58 542 020 sztuk papierosów, o wartości rynkowej co najmniej 23 589 749 złotych oraz usiłowania wyprodukowania co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów

443 o wartości rynkowej co najmniej 10 688 355 złotych, a także podjęciu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych

444 bez uprzedniego przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia, ułatwił mu to w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami

445 w zorganizowanej grupie, mającej na celu popełnianie przestępstw

446 i przestępstw skarbowych, wziął udział w wyprodukowaniu wyrobów tytoniowych w postaci 58 542 020 sztuk papierosów oraz usiłowaniu wyprodukowania co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów, przez co J. S.naraził Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości w postaci podatku akcyzowego w kwocie co najmniej 19 786 163 złote oraz usiłował narazić Skarb Państwa na uszczuplenie takiej należności, w kwocie co najmniej 8 901 486 złotych,

447 to jest o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s.,

448 L. Z. oskarżona została o to, że:

449 XL. w okresie od 16 stycznia 2008 roku do 4 maja 2009 roku, w C., K., W., powiat (...) i K., powiat (...), brała udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw i przestępstw skarbowych, polegających na wytwarzaniu znacznych ilości wyrobów tytoniowych bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, oznaczaniu tych wyrobów podrobionymi znakami towarowymi w celu wprowadzenia ich do obrotu, wprowadzaniu wytworzonych wyrobów tytoniowych do obrotu, uchylaniu się od obowiązków podatkowych

450 przez ukrywanie podstawy i przedmiotu opodatkowania oraz uszczupleniu

451 i usiłowaniu uszczuplenia należności Skarbu Państwa z tytułu nieuiszczonych podatków a także podejmowaniu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych, bez uprzedniego urzędowego sprawdzenia,

452 to jest o przestępstwo z artykułu 258 § 1 k.k.,

453 XLI. w okresie od 16 stycznia 2008 roku do dnia 4 maja 2009 roku, działając

454 w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, czterokrotnie – od 16 stycznia do 10 marca 2008 roku; od 7 maja

455 do 6 czerwca 2008 roku; od 15 listopada do 4 grudnia 2008 roku i od

456 24 kwietnia do 4 maja 2009 roku oraz czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, wytworzyła bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, w celu wprowadzenia do obrotu, znaczną ilość wyrobów tytoniowych, w których zawartość substancji szkodliwych przekraczała dopuszczalne normy, w postaci co najmniej 58 542 020 sztuk papierosów, które oznaczyła podrobionymi znakami towarowymi (...) i (...), o wartości rynkowej co najmniej 23 589 749 złotych oraz usiłowała wytworzyć co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów,

457 o wartości rynkowej co najmniej 10 688 355 złotych, które zamierzała oznaczyć podrobionym znakiem towarowym (...), czego jednak nie osiągnęła z uwagi na interwencję organów ścigania, czyniąc to na szkodę (...) S.A.,

458 to jest o przestępstwo z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy

459 z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

460 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 ustawy z dnia 9 listopada

461 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu

462 i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z artykułu 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw.

463 z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia

464 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119,

465 poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 ustawy

466 z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw.

467 z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.,

468 XLII. w okresie od 16 stycznia 2008 roku do 4 maja 2009 roku, w C.

469 i K., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami

470 w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, chcąc, aby J. S., będący podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu wytwarzania wyrobów akcyzowych w postaci papierosów, działający w zorganizowanej grupie przestępczej i czyniący sobie z tego stałe źródło dochodu, dokonał czynu zabronionego, polegającego na uchylaniu się od opodatkowania podatkiem akcyzowym, przez nie ujawnienie właściwemu organowi przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci produkcji wyrobów akcyzowych zharmonizowanych oraz podstawy opodatkowania w postaci wyprodukowanych 58 542 020 sztuk papierosów, o wartości rynkowej co najmniej 23 589 749 złotych

471 oraz usiłowania wyprodukowania co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów o wartości rynkowej co najmniej 10 688 355 złotych, a także podjęciu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych

472 bez uprzedniego przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia, ułatwiła mu to w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami

473 w zorganizowanej grupie, mającej na celu popełnianie przestępstw

474 i przestępstw skarbowych, wzięła udział w wyprodukowaniu wyrobów tytoniowych w postaci 58 542 020 sztuk papierosów oraz usiłowaniu wyprodukowania co najmniej 22 691 000 sztuk papierosów, przez co J. S.naraził Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości w postaci podatku akcyzowego w kwocie co najmniej 19 786 163 złote oraz usiłował narazić Skarb Państwa na uszczuplenie takiej należności, w kwocie co najmniej 8 901 486 złotych,

475 to jest o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s.

476 N. H. oskarżona została o to, że:

477 XLIII. w okresie od 24 kwietnia 2009 roku do dnia 4 maja 2009 roku,

478 w K. i K., powiat (...), brała udział

479 w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw i przestępstw skarbowych, polegających na wytwarzaniu znacznych ilości wyrobów tytoniowych bez wymaganego wpisu do

480 rejestru producentów wyrobów tytoniowych, oznaczaniu tych wyrobów podrobionymi znakami towarowymi w celu wprowadzenia ich do obrotu, wprowadzaniu wytworzonych wyrobów tytoniowych do obrotu, uchylaniu się od obowiązków podatkowych przez ukrywanie podstawy i przedmiotu opodatkowania oraz uszczupleniu i usiłowaniu uszczuplenia należności Skarbu Państwa z tytułu nieuiszczonych podatków a także podejmowaniu czynności bezpośrednio związanych z produkcją wyrobów akcyzowych, bez uprzedniego urzędowego sprawdzenia,

481 to jest o przestępstwo z artykułu 258 § 1 k.k.,

482 XLIV. w okresie od 24 kwietnia 2009 roku do 4 maja 2009 roku, w K., powiat (...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, wytworzyła bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych,

483 w celu wprowadzenia do obrotu, znaczną ilość wyrobów tytoniowych,

484 w których zawartość substancji szkodliwych przekraczała dopuszczalne normy, w postaci 8 542 020 sztuk papierosów, które oznaczyła podrobionym znakiem towarowym (...), o wartości rynkowej

485 co najmniej 4 014 749 złotych oraz usiłowała wytworzyć co najmniej 16 200 000 sztuk papierosów, o wartości rynkowej co najmniej 8 059 500 złotych, które zamierzała oznaczyć podrobionym znakiem towarowym (...), czego jednak nie osiągnęła z uwagi na interwencję organów ścigania, czyniąc to na szkodę (...) S.A.,

486 to jest o przestępstwo z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy

487 z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

488 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 ustawy z dnia 9 listopada

489 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu

490 i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z artykułu 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego

491 oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia

492 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119,

493 poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 ustawy

494 z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw.

495 z art. 65 § 1 k.k.,

496 XLV. w okresie od 24 kwietnia 2009 roku do 4 maja 2009 roku, w K., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, chcąc, aby J. S., będący podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu wytwarzania wyrobów akcyzowych w postaci papierosów, działający

497 w zorganizowanej grupie przestępczej i czyniący sobie z tego stałe źródło dochodu, dokonał czynu zabronionego, polegającego na uchylaniu się od opodatkowania podatkiem akcyzowym, przez nie ujawnienie właściwemu organowi przedmiotu opodatkowania tym podatkiem w postaci produkcji wyrobów akcyzowych zharmonizowanych oraz podstawy opodatkowania

498 w postaci wyprodukowanych 8 542 020 sztuk papierosów o wartości rynkowej co najmniej 4 014 749 złotych oraz usiłowania wyprodukowania co najmniej 16 200 000 sztuk papierosów o wartości rynkowej co najmniej 8 059 500 złotych, a także podjęciu czynności bezpośrednio związanych

499 z produkcją wyrobów akcyzowych bez uprzedniego przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia, ułatwiła mu to w ten sposób, że działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w zorganizowanej grupie, mającej na celu popełnianie przestępstw i przestępstw skarbowych, wzięła udział w wyprodukowaniu wyrobów tytoniowych w postaci 8 542 020 sztuk papierosów oraz usiłowaniu wyprodukowania co najmniej 16 200 000 sztuk papierosów, przez co J. S.naraził Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości w postaci podatku akcyzowego w kwocie co najmniej 3 497 199 złotych oraz usiłował narazić Skarb Państwa na uszczuplenie takiej należności,

500 w kwocie co najmniej 6 632 462 złote,

501 to jest o przestępstwo z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s.

502 Natomiast wyrokiem z dnia 27 lipca 2010 roku w sprawie o sygn. akt

503 II K 13/10 Sąd Okręgowy w Częstochowie uznał oskarżonego J. S.za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie I części wstępnej wyroku, wyczerpującego znamiona ustawowe występku określonego

504 w art. 258 § 3 k.k. i za to na mocy art. 258 § 3 k.k. wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności. (punkt 1 zaskarżonego wyroku)

505 Ponadto uznał oskarżonego J. S.za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie II części wstępnej wyroku, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku

506 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

507 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku

508 o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych

509 (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k.

510 w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia

511 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117

512 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. i za to na mocy

513 art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 3 (trzech) lata pozbawienia wolności. (punkt 2 zaskarżonego wyroku)

514 Uznał też oskarżonego J. S.za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w punkcie III komparycji wyroku, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za to na mocy art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s. i art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz 400 (czterysta) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 2.500,- (dwa tysiące pięćset) złotych. (punkt 3 zaskarżonego wyroku)

515 Na mocy art. 85 k.k. i art. 39 § 1 i 2 k.k.s. sąd pierwszej instancji w miejsce orzeczonych wyżej w pkt 1, 2 i 3 kar pozbawienia wolności wymierzył oskarżonemu J. S.karę łączną 4 (czterech) lata pozbawienia wolności. (punkt 4 zaskarżonego wyroku)

516 Na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu J. S.na poczet orzeczonej w pkt 4 kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 4 maja 2009 roku do dnia 27 lipca 2010 roku. (punkt 5 zaskarżonego wyroku)

517 Sąd Okręgowy uznał też oskarżonego A. O. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt IV komparycji wyroku, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 6 zaskarżonego wyroku)

518 Uznał oskarżonego A. O. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt V części wstępnej wyroku, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw.

519 z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku

520 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca

521 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

522 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku

523 o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych

524 (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zast. art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. i za to na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117

525 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 7 zaskarżonego wyroku)

526 Uznał oskarżonego A. O. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt VI komparycji wyroku, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. art. 18 § 3 k. k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art.

527 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s. i art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 300 (trzysta) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 2.000 (dwa tysiące pięćset) złotych. (punkt 8 zaskarżonego wyroku)

528 Na mocy art. 85 k.k. i art. 39 § 1 i 2 k.k.s. w miejsce orzeczonych wyżej w pkt 6, 7 i 8 kar pozbawienia wolności wymierzył oskarżonemu A. O. karę łączną 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt

529 9 zaskarżonego wyroku)

530 Na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu A. O. na poczet orzeczonej w pkt 9 kary łącznej pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 4 maja 2009 roku do dnia 27 lipca 2010 roku. (punkt 10 zaskarżonego wyroku)

531 Uznał oskarżonego S. M. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt VII komparycji wyroku, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w z art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy

532 art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 11 zaskarżonego wyroku)

533 Uznał oskarżonego S. M. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt VIII części wstępnej wyroku, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku

534 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca

535 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

536 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku

537 o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych

538 (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu

539 art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. i za to na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 12 zaskarżonego wyroku)

540 Uznał oskarżonego S. M. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt IX, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 18 § 3 k. k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i 13 § 1 k.k. w zw.

541 z art. 54 § 1 k.k. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s. w zw.

542 z art. 6 § 2 k.k.s. i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art.

543 7 § 2 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s. i art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 300 (trzysta) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 1.800 (jeden tysiąc osiemset) złotych. (punkt 13 zaskarżonego wyroku)

544 Na mocy art. 85 k.k. i art. 39 § 1 i 2 k.k.s. w miejsce orzeczonych wyżej w pkt 11, 12 i 13 kar pozbawienia wolności wymierzył oskarżonemu S. M. karę łączną 3 (trzech) lata pozbawienia wolności. (punkt 14 zaskarżonego wyroku)

545 Uznał oskarżonego R. S. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt X, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt

546 15 zaskarżonego wyroku)

547 Uznał oskarżonego R. S.za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XI, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1

548 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy

549 z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1

550 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U.

551 Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. i za to na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 16 zaskarżonego wyroku)

552 Uznał oskarżonego R. S.za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XII, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 18 § 3 k. k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k.

553 w zw. z art. 54 § 1 k.k. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s.

554 w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s. i art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s. i art.

555 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 1.500 (jeden tysiąc pięćset) złotych. (punkt 17 wyroku sądu pierwszej instancji)

556 Na mocy art. 85 k.k. i art. 39 § 1 i 2 k.k.s. w miejsce orzeczonych wyżej w pkt 15, 16 i 17 kar pozbawienia wolności wymierzył oskarżonemu R. S.karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności. (punkt 18 zaskarżonego wyroku)

557 Na mocy art. 69 §1 i 2 k.k. i art. 41a § 1 i 2 k.k.s. zawiesił warunkowo wykonanie wobec oskarżonego R. S.orzeczonej w pkt 18 kary pozbawienia wolności na okres 5 (pięciu) lat tytułem próby i oddał oskarżonego na okres próby pod dozór kuratora sądowego. (punkt 19 zaskarżonego wyroku)

558 Na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu R. S.na poczet orzeczonej w pkt 17 kary grzywny okres zatrzymania od dnia 4 maja 2009 roku do dnia 6 maja 2009 roku uznając karę grzywny za wykonaną już wobec tego oskarżonego do wysokości 4 (czterech) stawek dziennych. (punkt 20 zaskarżonego wyroku)

559 Uznał oskarżonego K. B. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XIII, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. (punkt 21 zaskarżonego wyroku)

560 Uznał oskarżonego K. B.za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XIV, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1

561 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy

562 z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1

563 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U.

564 Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. i za to na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 22 zaskarżonego wyroku)

565 Uznał oskarżonego K. B.za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XV, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 18 § 3 k. k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i 13 § 1 k.k. w zw.

566 z art. 54 § 1 k.k. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s. w zw.

567 z art. 6 § 2 k.k.s. i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art.

568 7 § 2 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s. i art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (sto) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 1.000 (jeden tysiąc) złotych. (punkt 23 zaskarżonego wyroku)

569 Na mocy art. 85 k.k. i art. 39 § 1 i 2 k.k.s. w miejsce orzeczonych wyżej w pkt 21, 22 i 23 kar pozbawienia wolności wymierzył oskarżonemu K. B.karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt

570 24 zaskarżonego wyroku)

571 Na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 41a § 2 k.k.s. zawiesił warunkowo wykonanie wobec oskarżonego K. B.orzeczonej w pkt 24 kary pozbawienia wolności na okres 5 (pięciu) lat tytułem próby i oddał oskarżonego na okres próby pod dozór kuratora sądowego. (punkt 25 zaskarżonego wyroku)

572 Na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu K. B.na poczet orzeczonej w pkt 23 kary grzywny okres tymczasowego aresztowania od dnia

573 4 maja 2009 roku do dnia 23 czerwca 2009 roku, uznając karę grzywny za wykonaną już w całości wobec tego oskarżonego. (punkt 26 zaskarżonego wyroku)

574 Uznał oskarżonego P. K. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XVI, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. (punkt 27 zaskarżonego wyroku)

575 Uznał oskarżonego P. K.za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XVII, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1

576 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U.

577 Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1

578 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U.

579 Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zast. art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. i za to na mocy art.

580 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k.

581 w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 28 zaskarżonego wyroku)

582 Uznał oskarżonego P. K.za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XVIII, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 18 § 3 k. k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i 13 § 1 k.k. w zw.

583 z art. 54 § 1 k.k. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s. w zw.

584 z art. 6 § 2 k.k.s. i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art.

585 7 § 2 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s. i art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 (sto) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 1.000 (jeden tysiąc) złotych. (punkt 29 zaskarżonego wyroku)

586 Na mocy art. 85 k.k. i art. 39 § 1 i 2 k.k.s. w miejsce orzeczonych wyżej w pkt 27, 28 i 29 kar pozbawienia wolności wymierzył oskarżonemu P. K.karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności; (punkt 30 zaskarżonego wyroku)

587 Na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 41a § 2 k.k.s. zawiesił warunkowo wykonanie wobec oskarżonego P. K.orzeczonej w pkt 30 kary pozbawienia wolności na okres 5 (pięciu) lat tytułem próby i oddał oskarżonego na okres próby pod dozór kuratora sądowego. (punkt 31 zaskarżonego wyroku)

588 Na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu P. K.na poczet orzeczonej w pkt 29 kary grzywny okres jego zatrzymania od dnia 4 maja 2009 roku do dnia 6 maja 2009 roku oraz w dniu 30 czerwca 2009 roku uznając karę grzywny za wykonaną już wobec tego oskarżonego do wysokości 6 (sześciu) stawek dziennych. (punkt 32 zaskarżonego wyroku)

589 Uznał oskarżonego Ł. D. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XIX, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 33 zaskarżonego wyroku)

590 Uznał oskarżonego Ł. D. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XX, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1

591 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U.

592 Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1

593 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U.

594 Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zast. art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. i za to na mocy

595 art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 34 zaskarżonego wyroku)

596 Uznał oskarżonego Ł. D. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXI, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k.

597 w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s.

598 w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k. k.s. i art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s. i art.

599 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności

600 oraz 40 (czterdzieści) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 800 (osiemset) złotych. (punkt 35 zaskarżonego wyroku)

601 Na mocy art. 85 k.k. i art. 39 § 1 i 2 k.k.s. w miejsce orzeczonych wyżej w pkt 33, 34 i 35 kar pozbawienia wolności wymierzył oskarżonemu Ł. D. karę łączną 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 36 zaskarżonego wyroku)

602 Na mocy art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 41a § 1 i 2 k.k.s. zawiesił warunkowo wykonanie wobec oskarżonego Ł. D. orzeczonej w pkt 36 kary pozbawienia wolności na okres 5 (pięciu) lat tytułem próby i oddał oskarżonego na okres próby pod dozór kuratora sądowego. (punkt 37 zaskarżonego wyroku)

603 Na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu Ł. D. na poczet orzeczonej w pkt 35 kary grzywny okres zatrzymania w dniu 4 maja 2009 roku uznając karę grzywny za wykonaną już wobec tego oskarżonego do wysokości 2 (dwóch) stawek dziennych. (punkt 38 zaskarżonego wyroku)

604 Uznał oskarżonego T. C. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXII, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. (punkt 39 zaskarżonego wyroku)

605 Uznał oskarżonego T. C. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXIII, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1

606 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy

607 z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1

608 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U.

609 Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. w zw. z art.

610 64 § 1 k.k. i za to na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku

611 Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę

612 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. (punkt 40 zaskarżonego wyroku)

613 Uznał oskarżonego T. C. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXIV, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 18 § 3 k. k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k.

614 w zw. z art. 54 § 1 k.k. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s.

615 w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s. i art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s. i art.

616 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz

617 70 (siedemdziesiąt) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 800 (osiemset) złotych. (punkt 41 zaskarżonego wyroku)

618 Na mocy art. 85 k.k. i art. 39 § 1 i 2 k.k.s. w miejsce orzeczonych wyżej w pkt 39, 40 i 41 kar pozbawienia wolności wymierzył oskarżonemu T. C. karę łączną 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 42 zaskarżonego wyroku)

619 Na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu T. C. na poczet orzeczonej w pkt 42 kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 28 września 2009 roku do dnia 23 grudnia 2009roku. (punkt 43 zaskarżonego wyroku)

620 Uznał oskarżonego R. L. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXV, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt

621 44 zaskarżonego wyroku)

622 Uznał oskarżonego R. L. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXVI, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia

623 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw.

624 z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z artykułu 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2

625 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego

626 oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku

627 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca

628 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

629 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku

630 o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych

631 (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu

632 art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 45 zaskarżonego wyroku)

633 Uznał oskarżonego R. L. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXVII, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art.

634 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s. i art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 42 (czterdzieści dwie) stawki dzienne grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 800 (osiemset) złotych. (punkt

635 46 zaskarżonego wyroku)

636 Na mocy art. 85 k.k. i art. 39§1 i 2 k.k.s. w miejsce orzeczonych wyżej w pkt 44, 45 i 46 kar pozbawienia wolności wymierzył oskarżonemu R. L. karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. (punkt 47 zaskarżonego wyroku)

637 Na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu R. L. na poczet orzeczonej w pkt 47 kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 4 maja 2009 roku do dnia 4 maja 2010 roku, a także zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej w pkt 46 kary grzywny okres tymczasowego aresztowania od dnia 4 maja 2010 roku do dnia 25 maja 2010 roku, uznając obie te kary za wykonane już w całości wobec tego oskarżonego. (punkt 48 zaskarżonego wyroku)

638 Uznał oskarżonego R. K. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXVIII, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art.

639 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 49 zaskarżonego wyroku)

640 Uznał oskarżonego R. K. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXIX, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia

641 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw.

642 z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55

643 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z artykułu 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku

644 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca

645 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

646 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku

647 o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych

648 (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu

649 art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 50 zaskarżonego wyroku)

650 Uznał oskarżonego R. K. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXX, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art.

651 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art.

652 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za to na mocy art. i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s.

653 i art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 42 (czterdzieści dwie) stawki dzienne grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 800 (osiemset) złotych. (punkt

654 51 zaskarżonego wyroku)

655 Na mocy art. 85 k.k. i art. 39 § 1 i 2 k.k.s. w miejsce orzeczonych wyżej w pkt 49, 50 i 51 kar pozbawienia wolności wymierzył oskarżonemu R. K. karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. (punkt 52 zaskarżonego wyroku)

656 Na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu R. K. na poczet orzeczonej w pkt 52 kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 4 maja 2009 roku do dnia 4 maja 2010 roku, a także zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej w pkt 51 kary grzywny okres tymczasowego aresztowania od dnia 4 maja 2010 roku do dnia 25 maja 2010 roku, uznając obie te kary za wykonane już w całości wobec tego oskarżonego. (punkt 53 zaskarżonego wyroku)

657 Uznał oskarżonego I.’a Z. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXXI, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 54 zaskarżonego wyroku)

658 Uznał oskarżonego I.’a Z. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXXII, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia

659 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw.

660 z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z artykułu 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2

661 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego

662 oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku

663 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca

664 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

665 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku

666 o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych

667 (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu

668 art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 55 zaskarżonego wyroku)

669 Uznał oskarżonego I.’a Z. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXXIII, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art.

670 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu

671 art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art.

672 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s. i art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 42 (czterdzieści dwie) stawki dzienne grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 800 (osiemset) złotych. (punkt

673 56 zaskarżonego wyroku)

674 Na mocy art. 85 k.k. i art. 39 § 1 i 2 k.k.s. w miejsce orzeczonych wyżej w pkt 54, 55 i 56 kar pozbawienia wolności wymierzył oskarżonemu I.’owi Z. karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. (punkt 57 zaskarżonego wyroku)

675 Na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu I.’owi Z. na poczet orzeczonej w pkt 57 kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 4 maja 2009 roku do dnia 4 maja 2010 roku, a także zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej w pkt 56 kary grzywny okres tymczasowego aresztowania od dnia

676 4 maja 2010 roku do dnia 25 maja 2010 roku, uznając obie te kary za wykonane już

677 w całości wobec tego oskarżonego. (punkt 58 zaskarżonego wyroku)

678 Uznał oskarżonego Y.’a H.’a za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXXIV, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art.

679 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 59 zaskarżonego wyroku)

680 Uznał oskarżonego Y.’a H. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXXV, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw.

681 z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z artykułu 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2

682 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego

683 oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku

684 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca

685 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

686 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku

687 o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych

688 (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu

689 art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 60 zaskarżonego wyroku)

690 Uznał oskarżonego Y.’a H.’a za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXXVI, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art.

691 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s. i art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 42 (czterdzieści dwie) stawki dzienne grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 800 (osiemset) złotych. (punkt

692 61 zaskarżonego wyroku)

693 Na mocy art. 85 k.k. i art. 39 § 1 i 2 k.k.s. w miejsce orzeczonych wyżej w pkt 59, 60 i 61 kar pozbawienia wolności wymierzył oskarżonemu Y.’owi H.’owi karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. (punkt

694 62 zaskarżonego wyroku)

695 Na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu Y.’owi H.’owi na poczet orzeczonej w pkt 62 kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 4 maja 2009 roku do dnia 4 maja 2010 roku, a także zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej w pkt 61 kary grzywny okres tymczasowego aresztowania od dnia 4 maja 2010 roku do dnia 25 maja 2010 roku, uznając obie te kary za wykonane już w całości wobec tego oskarżonego. (punkt 63 zaskarżonego wyroku)

696 Uznał oskarżonego M. R. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXXVII, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt

697 64 zaskarżonego wyroku)

698 Uznał oskarżonego M. R. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXXVIII, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia

699 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw.

700 z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z artykułu 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2

701 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego

702 oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku

703 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca

704 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

705 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku

706 o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych

707 (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zast. art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 305 ust. 3 ustawy

708 z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119,

709 poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 65 zaskarżonego wyroku)

710 Uznał oskarżonego M. R. za winnego popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XXXIX, czym oskarżony działaniem swym wyczerpał znamiona ustawowe występku określonego w art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art.

711 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art.

712 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za to na mocy art. art. 19 § 1 k.k. w zw. z art.

713 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s. i art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 42 (czterdzieści dwie) stawki dzienne grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 800 (osiemset) złotych. (punkt

714 66 zaskarżonego wyroku)

715 Na mocy art. 85 k.k. i art. 39 § 1 i 2 k.k.s. w miejsce orzeczonych wyżej w pkt 64, 65 i 66 kar pozbawienia wolności wymierzył oskarżonemu M. R. karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. (punkt 67 zaskarżonego wyroku)

716 Na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu M. R. na poczet orzeczonej w pkt 67 kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 4 maja 2009 roku do dnia 4 maja 2010 roku, a także zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej w pkt 66 kary grzywny okres tymczasowego aresztowania od dnia

717 4 maja 2010 roku do dnia 25 maja 2010 roku, uznając obie te kary za wykonane już

718 w całości wobec tego oskarżonego. (punkt 68 zaskarżonego wyroku)

719 Uznał oskarżoną L. Z. za winną popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XL, czym oskarżona działaniem swym wyczerpała znamiona ustawowe występku określonego w art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. wymierzył jej karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 69 zaskarżonego wyroku)

720 Uznał oskarżoną L. Z. za winną popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XLI, czym oskarżona działaniem swym wyczerpała znamiona ustawowe występku określonego w art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1

721 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U.

722 Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z artykułu 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia

723 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw.

724 z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i za to na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

725 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył jej karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 70 zaskarżonego wyroku)

726 Uznał oskarżoną L. Z. za winną popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XLII, czym oskarżona działaniem swym wyczerpała znamiona ustawowe występku określonego w art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k.

727 w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s.

728 w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s. i art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s. i art.

729 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył jej karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 42 (czterdzieści dwie) stawki dzienne grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 800 (osiemset) złotych. (punkt 71 zaskarżonego wyroku)

730 Na mocy art. 85 k.k. i art. 39 § 1 i 2 k.k.s. w miejsce orzeczonych wyżej w pkt 69, 70 i 71 kar pozbawienia wolności wymierzył oskarżonej L. Z. karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. (punkt 72 zaskarżonego wyroku)

731 Na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonej L. Z. na poczet orzeczonej w pkt 72 kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia 4 maja 2009 roku do dnia 4 maja 2010 roku, a także zaliczył oskarżonej na poczet orzeczonej w pkt 71 kary grzywny okres tymczasowego aresztowania od dnia 4 maja 2010 roku do dnia 25 maja 2010 roku, uznając obie te kary za wykonane już w całości wobec tej oskarżonej. (punkt 73 zaskarżonego wyroku)

732 Uznał oskarżoną N.’ę H. za winną popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XLIII, czym oskarżona działaniem swym wyczerpała znamiona ustawowe występku określonego w art. 258 § 1 k.k. i za to na mocy art. 258 § 1 k.k. wymierzył jej karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 74 zaskarżonego wyroku)

733 Uznał oskarżoną N.’ę H. za winną popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XLIV, czym oskarżona działaniem swym wyczerpała znamiona ustawowe występku określonego w art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia

734 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu

735 i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z artykułu 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia

736 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw.

737 z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i za to na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył jej karę

738 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 75 zaskarżonego wyroku)

739 Uznał oskarżoną N.’ę H. za winną popełnienia czynu opisanego wyżej w pkt XLV, czym oskarżona działaniem swym wyczerpała znamiona ustawowe występku określonego w art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k.

740 w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zastosowaniu art. 7 § 1 k.k.s.

741 i za to na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1, 2 i 5 k.k.s. i art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył jej karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 38 (trzydzieści osiem) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 800 (osiemset) złotych. (punkt 76 zaskarżonego wyroku)

742 Na mocy art. 85 k.k. i art. 39 § 1 i 2 k.k.s. w miejsce orzeczonych wyżej w pkt 74, 75 i 76 kar pozbawienia wolności wymierzył oskarżonej N. H. karę łączną 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 77 zaskarżonego wyroku)

743 Na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonej N. H. na poczet orzeczonej w pkt 77 kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od dnia

744 4 maja 2009 roku do dnia 4 grudnia 2009 roku, a także zaliczył oskarżonej na poczet orzeczonej w pkt 76 kary grzywny okres tymczasowego aresztowania od dnia

745 4 grudnia 2009 roku do dnia 23 grudnia 2009 roku, uznając obie te kary za wykonane już w całości wobec tej oskarżonej. (punkt 78 zaskarżonego wyroku)

746 Na mocy art. 46 § 1 k.k. zasądził solidarnie od oskarżonych J. S., A. O., S. M., R. S., K. B., P. K., Ł. D., T. C., R. L., R. K., I. Z., Y.’a H.’a, M. R., L. Z.i N. H.na rzecz pokrzywdzonego (...) S.A.” kwotę 100.000 (sto tysięcy) złotych tytułem częściowego naprawienia szkody. (punkt 79 zaskarżonego wyroku)

747 Na mocy art. 306 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych opisanych pod poz.. Drz (...)- (...)(k. 3111-v-(...)) przechowywanych w magazynie depozytowym Izby Celnej w K., a także dowodów rzeczowych opisanych pod poz.

748 Drz (...), Drz (...)- (...), Drz (...)- (...), Drz (...)(k. 3111v-3112) przechowywanych w magazynie (...)oraz dowodów rzeczowych opisanych pod poz. Drz (...), Drz (...)- (...), Drz (...)- (...), Drz (...), Drz (...), Drz (...), Drz (...)(k. 3112) przechowywanych w depozycie tut. Sądu. (punkt 80 zaskarżonego wyroku)

749 Na zasadzie art. 29 ustawy Prawo o adwokaturze zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. L. K., adw. K. S., adw. G. P.

750 i adw. M. P. kwoty po 1.980 (jeden tysiąc dziewięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu R. K., I. Z., M. R. i L. Z. w postępowaniu przygotowawczym i sądowym oraz kwoty po 435,60 zł (czterysta trzydzieści pięć złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem podatku VAT od zasądzonych kosztów obrony z urzędu, a także zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. B. i adw. A. M. kwoty po 1.680 zł (jeden tysiąc sześćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu T. C. i S. M.

751 w postępowaniu sądowym oraz kwoty po 369,60 zł (trzysta sześćdziesiąt dziewięć złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem podatku VAT od zasądzonych kosztów obrony

752 z urzędu. (punkt 81 zaskarżonego wyroku)

753 Na zasadzie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił wszystkich oskarżonych z obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów proces. (punkt 82 zaskarżonego wyroku)

754 Powyższy wyrok zaskarżyli obrońcy oskarżonych: J. S., A. O., S. M., R. S., K. B., P. K., Ł. D., T. C., I. Z., oraz prokurator.

755 Obrońca oskarżonego J. S. zaskarżył powyższy wyrok

756 w pkt 1, 2, 3, 4, 79, 80 co do winy i zarzucił mu obrazę przepisów prawa procesowego, a w szczególności art. 5 § 2 k.p.k. przez rozstrzygnięcie istniejących w sprawie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, art. 7 k.p.k. przez dowolną ocenę dowodów przejawiającą się w dokonaniu oceny zebranych dowodów z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego,

757 a w szczególności wyjaśnień oskarżonego i pozostałych współoskarżonych składanych w postępowaniu przygotowawczym i na rozprawie, w tym „uwiarygodnienie tezy oskarżenia" poprzez odwoływanie się do zeznań świadka A. R.

758 i całkowicie dowolne uznanie zeznań tego świadka za wiarygodne.

759 Zarzucił też obrazę art. 167 k.p.k. w zw. z art. 193 k.p.k. poprzez nie przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego psychologa na okoliczność prawidłowości postrzegania, zapamiętywania i odtwarzania spostrzeżeń świadka A. R. oraz jego skłonności do konfabulacji czy też kłamstwa, a także w celu właściwej

760 oceny czy i w jakim stopniu stan zdrowia psychicznego A. R. i zażywane przez niego lekarstwa mogły mieć wpływ na jego reakcję na stres związany

761 z przesłuchaniem, a w konsekwencji na sugestię ze strony osób trzecich.

762 Podniósł również obrazę art. 4, art. 410 i 424 § 1 pkt 1 k.p.k. przez oparcie orzeczenia o winie oskarżonego tylko na dowodach obciążających i pominięcia dowodów korzystnych dla oskarżonego, bez należytego uzasadnienia takiego stanowiska i zaniechania wykazania materiału dowodowego w oparciu, o który sąd ustalił sprawstwo oskarżonego, w tym na jakiej podstawie sąd przyjął, że oskarżony wraz z A. O., S. M., R. S., K. B., P. K. (1), Ł. D., T. C., R. L., R. K., I. Z., Y. H., M. R., L. Z., N. H.brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, którą miał założyć i kierować.

763 Wskazał też na obrazę art. 366 § 1 k.p.k. w zw. z art. 2 § 2 k.p.k. przez nie wyjaśnienie istotnych okoliczności sprawy dotyczących ilości wyrobów tytoniowych

764 i oparcie rozstrzygnięcia na ustaleniach, których prawdziwość nie została w pełni udowodniona

765 Zarzucił też błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na przyjęciu, iż oskarżony dopuścił się zarzucanych mu czynów pomimo, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwalał na poczynienie takich ustaleń.

766 W oparciu o powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego J. S.od postawionych zarzutów, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

767 Obrońcy oskarżonego A. O. zaskarżam powyższy wyrok

768 w punktach 6, 7 i 8 wyroku co do winy, a z ostrożności procesowej również w części orzekającej o karze uznając, że kara wymierzona temu oskarżonemu nosi cechy rażącej surowości.

769 Wyrokowi temu na zasadzie art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k. zarzucił obrazę przepisów prawa procesowego, a w szczególności art. 2 § 2 k.p.k. w związku z art. 366 § 1 k.p.k. poprzez nie wyjaśnienie przez Sąd Okręgowy wszystkich istotnych okoliczności sprawy, m.in. ilości wyprodukowanych wyrobów tytoniowych (co przy nie uwzględnieniu wniosków obrony o uniewinnienie oskarżonego A. O. od stawianych mu zarzutów skutkowało wymierzeniem temu oskarżonemu kary rażąco surowej), art. 5 § 2 k.p.k. przez rozstrzygnięcie istniejących w sprawie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, art. 7 k.p.k. przez dowolną ocenę dowodów, polegającą na ocenie zebranych w przedmiotowej sprawie dowodów z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania, jak też zasad wynikających z wiedzy i doświadczenia życiowego, a w szczególności błędnej ocenie wyjaśnień oskarżonego A. O. składanych w toku postępowania.

770 Ponadto zarzucił obrazę art. 4 k.p.k., art. 410 k.p.k. i 424 § 1 pkt 1 k.p.k. przez oparcie orzeczenia o winie oskarżonego A. O.tylko na dowodach go obciążających i pominięcia dowodów korzystnych dla tego oskarżonego, bez należytego uzasadnienia takiego stanowiska, w szczególności przez przyjęcie

771 przez Sąd Okręgowy w Częstochowie ponad wszelką wątpliwość za dowiedziony

772 fakt działania oskarżonego A. O.wraz z pozostałymi osobami oskarżonymi w niniejszej sprawie w zorganizowanej grupie przestępczej pod kierownictwem oskarżonego J. S..

773 Zarzucił też błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na uznaniu, iż oskarżony A. O. dopuścił się czynu opisanego

774 w punktach: IV, V i VI wyroku, pomimo braku w sprawie jednoznacznych

775 i bezpośrednich dowodów potwierdzających popełnienie tych czynów.

776 W oparciu o powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego A. O. od postawionych zarzutów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

777 Z ostrożności procesowej, w przypadku nie uwzględnienia przez Sąd Apelacyjny wniosku obrońcy o uniewinnienie wniósł o wymierzenie oskarżonemu A. O. kary znacznie łagodniejszej wobec niewłaściwego zastosowania dyrektywy sądowego wymiaru kary i wymierzenia mu kary niewspółmiernie surowej w odniesieniu do stopnia jego ewentualnej winy.

778 Obrońca S. M. zaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej tego oskarżonego, a mianowicie punkty 11, 12, 13, 14 raz 79 orzeczenia i zarzucił mu obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 424 § 1 k.p.k., albowiem pisemne uzasadnienie, w zakresie dotyczącym oskarżonego S. M., nie odpowiada wymogom określonym w powołanym ostatnio przepisie, a tym samym uniemożliwia dokonanie kontroli prawidłowości zapadłego orzeczenia, art. 7 k.p.k. polegającą na dowolnej ocenie istotnej części zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a przede wszystkim wyjaśnień oskarżonego S. M.(k. 1774 oraz 2908 -2912), co doprowadziło do uznania, że oskarżony dopuścił się zarzucanych mu aktem oskarżenia przestępstw, podczas gdy z okoliczności, iż oskarżony znał J. S.i A. O., wynajął, na potrzeby prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, magazyn w B., a na nawet, że prośbę J. S., dokonał przewiezienia betonowych ogrodzeń oraz maszyny do produkcji gwoździ, nie może prowadzić automatycznie do przypisania oskarżonemu zarzucanych mu czynów, zaś prawidłowa ocena tych wyjaśnień z uwzględnieniem pozostałego materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie, powinna prowadzić do przeciwnego wniosku i w konsekwencji do uniewinnienie oskarżonego; wyjaśnień pozostałych oskarżonych, z których jedynie K. B.oraz R. S.wskazują na oskarżonego S. M.jako osobę uczestniczącą

779 w przywiezieniu maszyn, podczas gdy prawidłowa ocena tych wyjaśnień

780 oraz pozostałych dowodów nie stwarza podstaw do uznania, iż S. M.uczestniczył świadomie w procederze nielegalnej produkcji papierosów.

781 Zarzucił też obrazę art. 4 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k. a contrario oraz art. 9 k.p.k.,. co doprowadziło do błędnego uznania przez sąd pierwszej instancji, że zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy stwarza podstawy do uznania oskarżonego za winnego zarzucanych mu czynów, podczas, gdy rzetelna, prawidłowa i całościowa ocena tegoż materiału dokonana zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów oraz domniemania niewinności, prowadziłyby do uniewinnienia oskarżonego S. M..

782 Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego od postawionych mu zarzutów, ewentualnie uchylenie wyroku

783 w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania właściwemu sądowi i instancji, oraz zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w toku postępowania apelacyjnego.

784 Obrońca oskarżonych R. S., P. K.i Ł. D. zaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze wymierzonej oskarżonym R. S., P. K.i Ł. D..

785 Zarzucił mu rażącą niewspółmierność (surowość) kary wymierzonej oskarżonym, polegającą na orzeczeniu względem oskarżonego R. S.kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności i kary 150 stawek dziennych grzywny po 1.500 złotych każda, orzeczeniu względem oskarżonego P. K.kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności i kary 100 stawek dziennych grzywny po 1.000 złotych każda, orzeczeniu względem oskarżonego Ł. D.kary łącznej 10 miesięcy pozbawienia wolności i kary 40 stawek dziennych grzywny po 800 złotych każda, które są karami rażąco surowymi ze względu na cele, jakie kary te powinny spełniać

786 w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej.

787 Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonym R. S., P. K.i Ł. D.łagodniejszych kar grzywny i kar łącznych pozbawienia wolności przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji.

788 Obrońca oskarżonego K. B. zaskarżył powyższy wyrok w części zasądzającej od oskarżonego na rzecz (...) SA, kwotę 100.000 zł tytułem częściowego naprawienia szkody. Działając na podstawie art. 438 pkt 3 k.p.k. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na treść orzeczenia, a polegający na uznaniu, iż na skutek działania oskarżonego K. B.opisanego aktem oskarżenia

789 w majątku poszkodowanego (...) SA, wystąpiła szkoda

790 w wysokości 100.000 zł.

791 Podnosząc powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zwolnienie skarżonego K. B.od obowiązku naprawienia szkody na rzecz (...) SAw wysokości 100.000 zł, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

792 Obrońca T. C. zaskarżył wyrok w części dotyczącej tego oskarżonego (pkt 39, 40, 41, 42, 43 i 79 orzeczenia) i zarzucił mu obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku art. 4 k.p.k., art. 7 k.p.k., poprzez dowolne przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się zarzuconych mu czynów, podczas gdy sam fakt, iż K. B.i R. S.rozpoznali go jako osobę, która przywoziła tytoń w kartonach i odbierała wyprodukowane papierosy nie może przesądzać, iż T. C.był świadomy zawartości przewożonych kartonów, oraz że P. K.rozpoznał T. C.na okazywanych zdjęciach, podczas gdy nie miał on w tej kwestii 100% pewności.

793 Stawiając powyższy zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku

794 i uniewinnienie oskarżonego od postawionych mu zarzutów, ewentualnie chylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania,

795 oraz zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu

796 z urzędu w toku postępowania apelacyjnego.

797 Nadto wniósł o dopuszczenie dowodu z kopii pisma datowanego dnia

798 6 kwietnia 2009 roku, dla wykazania, że w okresie od sierpnia 2007 roku do lutego 2009 roku T. C.pracował na umowę zlecenie w firmie (...)Sp. z o.o. w K., a pośrednio, dla potwierdzenie jego wyjaśnień

799 w których stwierdził, że tylko kilka razy przewoził na prośbę J. S.kartony.

800 Obrońcy oskarżonego I.'a Z. zaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej swojego klienta, to jest w zakresie w jakiem sąd I instancji uznał tego oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów

801 – pkt 54, 55, 56 orzeczenia.

802 Skarżonemu wyrokowi zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na nieuzasadnionym przyjęciu, iż oskarżony I. Z. dopuścił się popełnienia czynów opisanych w punkcie 54, 55, 56 sentencji wyroku tj. działania

803 w zorganizowanej grupie przestępczej, nielegalnej produkcji papierosów celem wprowadzenia ich do obrotu, uchylania się od opodatkowania podatkiem akcyzowym oraz produkcji, magazynowania lub przeładunku wyrobów akcyzowych poza składem podatkowym, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do takiego przypuszczenia.

804 Zarzucił też obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a to art. 4 k.p.k., art. 7 k.p.k. polegającą na przekroczeniu przez sąd

805 1 instancji zasady swobodnej oceny dowodów oraz obiektywizmu przy ocenie materiału dowodowego w sprawie. Zdaniem skarżącego sąd w przedmiotowej sprawie całkowicie pominął fakt, iż oskarżony nie przyznał się do większości zarzucanych mu czynów, a w sprawie nie przedstawiono żadnych dowodów świadczących

806 o popełnieniu przez oskarżonego zarzucanych mu przestępstw, oraz art. 5 § 2 k.p.k. polegającą na pominięciu przez sąd 1 instancji zasady domniemania niewinności, poprzez nie rozstrzygnięcie na korzyść oskarżonego nie dających się usunąć wątpliwości i pominięciu tego, że obowiązek taki spoczywa na sądzie wyrokującym.

807 Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o uniewinnienie oskarżonego od popełnienia czynów opisanych w pkt 54, 55, 56 sentencji wyroku, ewentualnie

808 o uchylenie zaskarżonego wyroku do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji.

809 Powyższy wyrok na niekorzyść oskarżonych R. S., K. B., P. K.i Ł. D.w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze i innych środkach zaskarżył prokurator.

810 Zarzucił mu obrazę prawa materialnego, a to art. 33 § 1 k.k.s. polegającą

811 na nie orzeczeniu wobec oskarżonych R. S., K. B., P. K.i Ł. D.środka karnego przepadku korzyści uzyskanej pośrednio

812 z popełnienia przestępstwa skarbowego, podczas gdy za popełniane przez oskarżonych przestępstwa skarbowe otrzymywali oni wynagrodzenie w kwocie od 2.500 złotych do 8.000 zł miesięcznie, podczas gdy orzeczenie przepadku tej korzyści jest obligatoryjne.

813 Zarzucił też obrazę prawa procesowego, mającą wpływ na treść orzeczenia,

814 a to art. 424 § 2 k.p.k. polegająca na nie przytoczeniu w uzasadnieniu wyroku okoliczności, które sąd miał na względzie przy warunkowym zawieszeniu wykonania kary pozbawienia wolności wobec oskarżonych R. S., K. B., P. K.i Ł. D., a w szczególności wskazania na czym polegał wyjątkowy wypadek uzasadniony szczególnymi okolicznościami umożliwiający zastosowanie art. 41a § 1 k.k.s.

815 Podniósł też zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na mylnym przyjęciu, że zachodził wyjątkowy wypadek uzasadniony szczególnymi okolicznościami uzasadniający warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności wobec oskarżonych R. S., K. B., P. K.i Ł. D., podczas gdy okoliczności sprawy prowadzą do wniosku przeciwnego.

816 Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze oskarżonych R. S., K. B., P. K.i Ł. D.i przekazania sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Częstochowie.

817 Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego sporządził i przesłał do instancji odwoławczej odpowiedź na apelacje obrońców, w której odniósł się do zarzutów zawartych w tych środkach odwoławczych, wnosząc jednocześnie o uznanie ich za niezasadne i utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy.

818 Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

819 Na wstępie należy zauważyć, że czternastu z piętnastu oskarżonych znalazło się w podobnej sytuacji, albowiem każdemu z nich zaskarżonym wyrokiem przypisano popełnienie tych samych trzech przestępstw. Wszyscy z nich mieli brać udział

820 w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez J. S.,

821 w ramach której mieli nielegalnie wytwarzać papierosy, ułatwiając w ten sposób popełnienie przez wymienionego przestępstwa skarbowego.

822 Także J. S.przypisano produkcję papierosów, ale

823 z uwagi na jego rolę w całym przestępczym procederze, w odróżnieniu od pozostałym oskarżonych, przypisano trochę więcej, bo występek z art. 258 § 3 k.k. oraz dokonanie i usiłowanie dokonania przestępstwa skarbowego, polegającego na narażeniu Skarbu Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego. Przestępstwa skarbowego

824 w dokonaniu którego i usiłowaniu dokonania którego wszyscy pozostali oskarżeni mieli mu tylko udzielić pomocy. Przy czym dwa z przypisanym każdemu

825 z oskarżonych przestępstw miało być popełnionych w ramach czynu ciągłego

826 w okresie od 20 listopada 2007 roku do 4 maja 2009 roku.

827 W konsekwencji apelacje wniesione przez obrońców oskarżonych mają zbliżoną do siebie treść i dlatego celowym było, dla uniknięcia powtórzeń, łączne odniesienie się do niektórych z zawartych w nich zarzutów, zwłaszcza tych dotyczących błędów w ustaleniach faktycznych i obrazy przepisów postępowania.

828 W tym miejscu trzeba generalnie stwierdzić, że niezasadne okazały się apelacje obrońców oskarżonych J. S., A. O., S. M., T. C., K. B.i I. Z., co do zarzutów opartych na przyczynach odwoławczych z art. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.

829 Natomiast częściowo zasadna okazała się apelacja obrońcy oskarżonych R. S., P. K.i Ł. D., kwestionująca wyrok w zakresie orzeczenia o karze. Podobnie tylko częściowo na uwzględnienie zasługiwała apelacja prokuratora, a to w zakresie braku orzeczenia o środku karnym w postaci przepadku korzyści majątkowej osiągniętej przez oskarżonych z popełnienia przestępstwa.

830 Jedynie w odniesieniu do oskarżonego S. M. mimo, że zarzuty zawarte w apelacji jego obrońcy okazały się bezzasadne, zaskarżony wyrok nie mógł się ostać, albowiem w tym zakresie sąd pierwszej instancji dokonując ustaleń faktycznych nie uwzględnił w swoich rozważaniach faktu wcześniejszego skazania tego oskarżonego, a zwłaszcza wpływu owego skazania na zakres jego odpowiedzialności w niniejszej sprawie.

831 Bezsporne jest bowiem to, że prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego

832 w (...)z dnia 15 grudnia 2009 roku, w sprawie o sygn. akt (...)skazano S. M.za przechowywanie wyrobów tytoniowych w ilości, która później została uwzględniona przy określaniu zakresu odpowiedzialności jego i innych oskarżonych w niniejszej sprawie.

833 Niemniej jednak najistotniejsze jest to, że wszystkie apelacje okazały się skuteczne o tyle, że sąd odwoławczy uznając, iż w wypadku wszystkich oskarżonych dwa z przypisanych im (zachowań) przestępstw, to nie dwa czyny ciągłe (art. 12 k.k., art. 6 § 2 k.k.s.) – jak przyjął to sąd pierwszej instancji, a jeden czyn w rozumieniu przepisu art. 8 k.k.s., z korzyścią dla oskarżonych, także i tych którzy wyroku nie skarżyli (art. 435 k.p.k.), zmienił w tym zakresie zaskarżony wyrok.

834 Uznał bowiem, że jest to ten sam czyn – odpowiednio spójny fragment zewnętrznego zachowania się człowieka. Popełniony w ramach jednego zdarzenia faktycznego. Czyn stanowiący jedno zdarzenie w sensie naturalnym. Akt woli sprawcy obejmujący całość przestępczego działania i zaniechania, na który składała się nielegalna produkcja papierosów, a z tym wiązało się zatajenie przedmiotu i podstawy opodatkowania, co naraziło Skarb Państwa na uszczuplenie należności podatkowych. Czyn wyczerpujący znamiona przestępstwa skarbowego i przestępstwa powszechnego określonego w art. 305 ust 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej. (Dz. U. Nr 119, poz. 1117, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami)

835 Sąd odwoławczy zastosował więc instytucję idealnego zbiegu przestępstw – idealnego zbiegu czynów karalnych, określoną w art. 8 k.k.s., odnoszącą się między innymi do zbiegu przepisów kodeksu karnego skarbowego i przepisów określających znamiona przestępstw zawartych w innych pozakodeksowych przepisach karnych.

836 Bardzo praktyczną konstrukcję regulującą sposób rozstrzygania sytuacji tzw. zewnętrznego zbiegu przepisów różnych ustaw, z których każda posiada własną, wewnętrzną regulację określającą sposób postępowania w wypadku zbiegu przepisów. Innymi słowy dyrektywę interpretacyjną określającą zasady postępowania

837 w przypadku zbiegu przepisów określonych w k.k.s. z innymi przepisami przewidującymi odpowiedzialność karną za przestępstwa powszechne określone

838 w innych ustawach.

839 W wypadku zastosowania takiej specyficznej i wyjątkowej instytucji dochodzi do odstąpienia od wyrażonej w art. 6 §1 k.k.s. i art. 11 § 1 k.k. zasady według której ten sam czyn może stanowić tylko jedno przestępstwo, czy przestępstwo skarbowe.

840 „W przypadku zastosowania konstrukcji idealnego zbiegu przestępstw

841 z art. 8 k.k.s. zostaje odrzucona zasada, że dla przyjęcia wielości przestępstw konieczna jest wielość czynów”. (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 sierpnia

842 2008 roku, IV KK 46/08, LEX nr 447300)

843 „O wielości czynów karalnych nie decyduje tutaj liczba czynów, lecz liczba ocen karnoprawnych z punku widzenia różnych działów prawa karnego” (Zygfryd Siwik – Systematyczny komentarz do ustawy karnej skarbowej, część ogólna, Wrocław, 1993 roku, s.110)

844 „W wyniku zastosowania dyrektywy wyrażonej w art. 8 k.k.s. sprawcy zostaje przypisanych tyle przestępstw lub wykroczeń, ile znamion typu czynu zabronionego określonych w zakresie zastosowania norm sankcjonujących zdekodowanych ze zbiegających się przepisów określających znamiona przestępstwa lub wykroczenia skarbowego oraz przestępstwa powszechnego lub wykroczenia powszechnego realizuje stanowiący podstawę prawnokarnej oceny ten sam czyn tego samego sprawcy”. (Kardas Piotr, Łabuda Grzegorz, Razowski Tomasz – Kodeks karny skarbowy. Komentarz, LEX, 2010, teza 7 do art. 8 k.k.s.; podobnie Piotr Kardas

845 i Grzegorz Łabuda – Kumulatywny zbieg przepisów ustawy w prawie karnym skarbowym (cz.1, str. 85-89, Prokuratura i Prawo 2001 roku, Nr 9)

846 Mimo, że czyn jest jeden sprawcę skazuje się odrębnie na podstawie k.k.s

847 oraz odrębnie na podstawie przepisów innych ustaw karnych, a wykonaniu podlega najsurowsza z orzeczonych kar.

848 Za przyjęciem takiej konstrukcji prawnej przemawiała analiza konkretnego historycznego zdarzenia faktycznego, którego uczestnikami byli wszyscy oskarżeni. Za takim rozwiązaniem przesądziło przede wszystkim to, że dwa z przypisanych każdemu z oskarżonych przestępstw, jedno powszechne, a drugie skarbowe, zostały popełnione w obu przypadkach w tym samym okresie czasu, a w wypadku pomocników także w tym samych miejscach, oraz - co najważniejsze – w ramach czynu ciągłego, a więc w wykonaniu z góry powziętego zamiaru (art. 12 k.k.), tego samego zamiaru (art. 6 § 2 k.k.s.).

849 Poszczególne podejmowane przez sprawców w tym samych miejscach

850 i czasie czynności, jedno działanie, były realizacją jednego i tego samego zamiaru.

851 W tej części sąd odwoławczy wyszedł więc poza podmiotowe granice zaskarżenia. Wszak ratio legis wspomnianego powyżej przepisu art. 435 k.p.k. jest zagwarantowanie wewnętrznej sprawiedliwości wyroku wydanego w stosunku do więcej niż jednego oskarżonego. W wypadku zaistnienia przesłanek w nim przewidzianych zmiana orzeczenia na korzyść współoskarżonych jest nie tylko prawem, ale i obowiązkiem sądu, w tym wypadku sądu odwoławczego.

852 Jednak przed przystąpieniem do szczegółowego odniesienia do poszczególnych zarzutów zawartych w apelacjach stron, trzeba wyraźnie zauważyć, że sąd pierwszej nie tylko sprawnie, ale i starannie, a przy tym wnikliwie, przeprowadził w niniejszej sprawie postępowanie dowodowe. Następnie, wbrew pisemnym wywodom skarżących, dokonał wszechstronnej analizy i oceny przeprowadzonych dowodów szczegółowo odnosząc się do każdego z nich w pisemnych motywach wyroku.

853 W konsekwencji ustalenia faktyczne poczynione przez sąd merytoryczny są

854 w ocenie sądu odwoławczego prawidłowe. Analiza i ocena materiału dowodowego dokonana została z uwzględnieniem reguł określonych w art. 5 i 7 k.p.k. Jest wszechstronna, rzeczowa i logiczna, zgodna z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego. Nie zawiera też błędów faktycznych i logicznych.

855 Sąd Okręgowy dokonując tych ustaleń nie naruszył, więc ram swobodnej oceny dowodów. W ocenie sądu odwoławczego dowody zgromadzone w powyższej sprawie są wystarczające do tego, aby można było kategorycznie twierdzić, że oskarżeni brali udział w zorganizowanej grupie przestępczej i w jej ramach na ogromna skalę nielegalnie wytwarzali papierosy znanych marek, pomagając tym samym osobie, która kierowała całą grupą przestępczą, w popełnieniu przestępstwa skarbowego narażenia Skarbu Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego dużej wartości.

856 W konsekwencji ustalony przez sąd pierwszej instancji stan faktyczny, wbrew twierdzeniom obrońców oskarżonych, znajduje pełne oparcie w prawidłowo dokonanej analizie i ocenie całokształtu materiału dowodowego przeprowadzonego

857 i ujawnionego na rozprawie.

858 Sąd merytoryczny dokonując tych ustaleń uwzględnił przy tym zarówno okoliczności przemawiające na korzyść oskarżonych, jak i na ich niekorzyść. Konfrontacja zaś ustaleń faktycznych z przeprowadzonymi dowodami prowadzi do wniosku, że dokonana przez ten sąd rekonstrukcja przebiegu procederu polegającego na przemysłowej produkcji papierosów, nie wykazuje błędów i jest zgodna

859 z przeprowadzonymi dowodami, którym sąd merytoryczny dał wiarę i na nich się oparł.

860 Poza tym sąd pierwszej instancji, ustalając stan faktyczny i dokonując w tym zakresie oceny wiarygodności wyjaśnień oskarżonych i zeznań świadków, stanowisko swoje należycie i przekonująco uzasadnił. Szczegółowo przedstawił też

861 w uzasadnieniu, które spełnia wszystkie minimalne wymogi określone w art.

862 424 k.p.k., tok swojego rozumowania precyzyjnie wskazując powody, dla których uznał, że oskarżeni dopuścili się zarzucanych im przestępstw.

863 Reasumując należy stwierdzić, że wbrew wywodom pisemnych apelacji nie doszło przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy do naruszeń prawa procesowego,

864 o których mowa w skargach odwoławczych. Sąd pierwszej instancji nie popełnił też podnoszonych przez skarżących błędów w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku.

865 Przede wszystkim wyjaśnienia oskarżonych R. S., K. B., P. K.i Ł. D., którzy przyznali się do popełnienia zarzucanych

866 im czynów i szczegółowo opisali okoliczności przestępczego procederu, polegającego na produkcji na masową skalę papierosów znanych marek, w powiązaniu

867 z wyjaśnieniami oskarżonych będących obywatelami Ukrainy, zatrudnionych bezpośrednio przy produkcji papierosów, dawały wystarczające podstawy do przypisania oskarżonemu J. S.czynu polegającego na kierowaniu założoną przez niego grupą przestępczą, a pozostałym oskarżonym

868 udziału w tej grupie przestępczej.

869 Wspomniane dowody pozwoliły też na ustalenie jej składu, struktury, wzajemnych powiązań między jej członkami, konkretnych ról każdego z uczestników nielegalnego procederu polegającego na produkcji papierosów, a także skali i zakresu całego przedsięwzięcia.

870 Sąd pierwszej instancji miał więc ułatwione zadanie, któremu sprostał, niezwykle starannie analizując zgromadzony materiał dowodowy pod kątem powiązań personalnych pomiędzy poszczególnymi oskarżonymi i ich roli w przestępczym procederze. W konsekwencji zasadnie uznał, że wszyscy działali w ramach zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez J. S..

871 Sąd odwoławczy w pełni podzielił w tym względzie zapatrywania sądu pierwszej instancji.

872 Wspomniane powyżej wyjaśnienia oskarżonych dawały też sądowi pierwszej instancji podstawy do przypisania wszystkim oskarżonym popełnienia przestępstwa polegającego na wytwarzaniu w znacznych ilościach określonych w wyroku, bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, w celu wprowadzenia ich do obrotu, w których zawartość substancji szkodliwych przekraczała dopuszczalne normy oraz usiłowaniu wytworzenia papierosów

873 w znacznych ilościach określonych w kwestionowanym orzeczeniu. Przy czym

874 z popełnienia tego przestępstwa uczynili sobie stale źródło dochodu.

875 W końcu wspomniane wyżej dowody, w ocenie sądu odwoławczego, pozwoliły też sądowi I instancji na przypisanie oskarżonemu J. S.popełnienia przestępstwa skarbowego narażenia Skarbu Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego dużej wartości oraz usiłowania narażenia na uszczuplenie takich należności publicznoprawnych, a pozostałym oskarżonym przypisanie przestępstwa polegającego na udzieleniu mu pomocy w zakresie wspomnianego przestępstwa skarbowego narażenia Skarbu Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego.

876 Niewątpliwie J. S.prowadził działalność gospodarczą poprzez firmę (...), ale podmiot wykonujący ją w zakresie wytwarzania wyrobów tytoniowych powinien ją zgłosić i mieć na nią zezwolenie. Tymczasem Departament Rynków Rolnych Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie odnotował w rejestrze producentów wyrobów tytoniowych firmy oskarżonego. Dodatkowo wytwarzał papierosy nie swoich marek. Ponadto uchylał się od podatków, albowiem przedmiotem opodatkowania podatkiem akcyzowym jest między innymi produkcja papierosów. Podatnikiem w takiej sytuacji jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub u której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą. Mimo więc, że oskarżony prowadził działalność, która

877 w wypadku zgody pokrzywdzonego (...) S.A.i stosownych zezwoleń, nie byłaby przestępstwem, można mu było przypisać najbardziej charakterystyczny występek podatkowy - przestępstwo skarbowe, tzw. uchylanie

878 się od opodatkowania z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s.

879 w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. Ustawa

880 o podatku akcyzowym wskazuje, że czynności polegające na produkcji papierosów podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego czy papierosy zostały wykonane

881 z zachowaniem warunków oraz form określonych innymi przepisami prawa.

882 Natomiast w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości przyjmuje się, że „opodatkowaniu nie podlegają tylko te czynności, które nie mogą być w ogóle legalne np. obrót ludzkimi organami do przeszczepów”, (Stanisław Baniak – Prawo karne skarbowe, Warszawa 2009 roku). Tymczasem „specyfiką

883 prawa własności przemysłowej jest to, że przepisy prawa międzynarodowego oraz wspólnotowego są standardowo bezpośrednio stosowane, tzn. nie tylko w przypadku ich kolizji z przepisami krajowymi” (Ewa Nowińska, Urszula Romińska, Michał du Vall – Prawo własności przemysłowej, Wydawnictwo Lexis Nowis, Warszawa

884 2011 roku, str. 25), a więc od dnia wejścia Polskie do Unii Europejskiej mają m.in. bezpośrednie zastosowanie również przepisy rozporządzeń i implementowanych dyrektyw.

885 Poza tym polskie sądy dokonując wykładni prawa powinny też uwzględniać zasady wypracowane przez TSUE. Ponadto „praktyczną skuteczność (efektywność) prawa Unii, które nie korzysta ze skutku bezpośredniego wzmacnia koncepcja

886 tzw. pośredniego skutku, tj. obowiązek wykładni prawa krajowego zgodnie z prawem Unii, (Prawo Unii Europejskiej z uwzględnieniem Traktatu z Lizbony pod redakcją Artura Kuś, Wydawnictwo KUL, Lublin 2010 roku, str. 259; zob. też monografia

887 Niny Półtorak – Ochrona uprawnień wynikających z prawa Unii Europejskiej

888 w postępowaniach krajowych, Warszawa 2010 roku)

889 Wobec stanowczych i konsekwentnych wyjaśnień wspomnianej czwórki oskarżonych trudno zasadnie twierdzić, jak czynią to skarżący, że mamy w powyższej sprawie do czynienia z pomówieniami oskarżonych. Relacje wspomnianych oskarżonych to nie pomówienia, a wyjaśnienia obciążające pozostałych oskarżonych. Tym bardziej, że wspierają je inne dowody przeprowadzone w sprawie, które należycie przeanalizował i ocenił sąd pierwszej instancji.

890 W niniejszej sprawie nie zachodzi więc, co trafnie podkreślił w głosach

891 stron prokurator obecny na rozprawie odwoławczej, klasyczna sytuacja dowodu

892 z pomówienia, albowiem mamy tu nie tylko wyjaśnienia jednego oskarżonego obciążające innych, ale kilka wyjaśnień oskarżonych wyraźnie obciążających pozostałych sprawców oraz wspierające je inne dowody.

893 W realiach niniejszej sprawy nie było więc najmniejszych wątpliwości, że wszyscy oskarżeni działając w zorganizowanej grupie przestępczej dopuścili się zarzucanych im czynów.

894 Wątpliwości starają się tylko artykułować obrońcy w swoich środkach odwoławczych. Natomiast Sąd Okręgowy nie miał w tym zakresie żadnych wątpliwości, co podkreślają pisemne motywy zaskarżonego wyroku, a przekonuje jednoznaczna wymowa przeprowadzonych na rozprawie dowodów.

895 Jedynie ocena prawna niektórych z przypisanych oskarżonym zachowań budziła od początku poważne wątpliwości sądu odwoławczego i w związku z tym uprzedzenie trybie art. 399 § 1 k.p.k. obecnych na rozprawie odwoławczej strony

896 o możliwości przyjęcia w wypadku wszystkich oskarżonych, iż dwa czyny ciągłe – przypisane im przestępstwo z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej i innych w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k., oraz w wypadku większości oskarżonych przestępstwo skarbowe

897 z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s.

898 w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. to jeden czyn w rozumieniu art. 8 k.k.s., ale o tym będzie jeszcze mowa poniżej.

899 Wracając do cytowanych relacji oskarżonych, którzy przyznali się do popełnienia zarzucanych im czynów, szczegółowo opisując okoliczności im towarzyszące, należy stwierdzić, że korespondują one z relacjami oskarżonych pochodzących z L. i okolic, którzy obsługiwali linię technologiczną służącą

900 do produkcji papierosów.

901 Nie było też najmniejszych podstaw do kwestionowania przyjętych w akcie oskarżenia, a następnie w zaskarżonym wyroku, ilości i wartości wyprodukowanych przez oskarżonych papierosów, jak i ilości oraz wartości papierosów, które usiłowali oni wytworzyć. Sąd merytoryczny w zakresie tych wyliczeń zasadnie oparł się głównie na relacji oskarżonego R. S., który nie tylko, że był zaufanym człowiekiem organizatora całego przedsięwzięcia - J. S., ale

902 i odpowiadał za załadunek wyprodukowanych partii papierosów i brał w nim udział.

903 Z racji wykonywania tych obowiązków miał więc większe od osób pracujących przy maszynie produkcyjnej możliwości określenia rzeczywistej skali produkcji.

904 Poza tym, co ważniejsze, sąd pierwszej instancji dokonując w tym zakresie

905 w oparciu o wyjaśnienia R. S.i K. B.stosownych ustaleń,

906 co do ilości wyprodukowanych papierosów, zawsze przyjmował z korzyścią dla oskarżonych ilości najmniejsze.

907 Przechodząc do omawiania szczegółowych zarzutów zawartych w apelacji obrońcy oskarżonego J. S.od razu należy zwrócić uwagę na to, że skarżący w sposób bardzo ogólny i teoretyczny wypowiada się na temat obowiązków sądu w zakresie zbierania i analizy zgromadzonego materiału dowodowego, oraz sposobu przeprowadzania i krytycznej analizy poszczególnych dowodów, a także znamion czynu z art. 258 k.k.

908 Niewątpliwie z częścią tych bardzo akademickich wywodów należy się zgodzić. Wątpliwości budzą się natomiast gdy zestawi się owe teoretyczne rozważania z realiami przedmiotowej sprawy. Trafnie zwrócił na to uwagę pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego w swojej odpowiedzi na apelacje obrońców oskarżonych. Podkreślił on między innymi to, że obrońca oskarżonego J. S.obszernie wskazuje w apelacji w jaki sposób przebiegać powinna ocena wyjaśnień oskarżonych, szczególnie wskazujących na przestępcze zaangażowanie innych osób.

909 Jednak przeniesienie owej argumentacji na grunt postępowania przeprowadzonego w niniejszej sprawie ma już jednak charakter lakoniczny, bez wskazania konkretnych zaniechań i błędów w stosunku do konkretnych dowodów.

910 Skarżący zapomina też o tym, że jego klient – oskarżony J. S.dwukrotnie na początku procesu przyznał się do przestępstwa polegającego na nielegalnej produkcji papierosów. Potwierdził także wtedy i to, że produkcja gwoździ miała tylko maskować produkcję papierosów. Miała stwarzać pozory legalnej działalności. Dopiero w miarę trwania postępowania zmienił

911 swoją linię obrony i nie przyznawał się do wszystkich zarzucanych mu czynów.

912 Obrońca oskarżonego J. S.sporo miejsca poświęca też wyjaśnieniom współoskarżonych K. B., P. K., R. S.

913 i Ł. D., wyraźnie obciążających jego klienta. Obszernie omawia też zasady, jakie obowiązują sąd przy ocenie tego rodzaju dowodów. Niemniej jednak, jak i inni skarżący, nie wskazuje żadnych konkretnych działań ani zaniechań sądu pierwszej instancji, jakie miałyby uchybiać omawianym przez niego dyrektywom.

914 W szczególności nie wskazuje, aby obciążający J. S. oskarżeni pozostawali z nim w konflikcie, by funkcjonowała negatywna opinia o ich prawdomówności, by treść ich wyjaśnień była niekonsekwentna, by pozostawały one w sprzeczności z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, czy też wywierano na nich jakikolwiek wpływ skutkujący nieprawdziwymi wyjaśnieniami.

915 W takiej sytuacji trudno sam teoretyczny wywód skarżącego uznać za skuteczne uzasadnienie zarzutu procesowego, a w konsekwencji nie sposób zarzut ten uznać za trafny.

916 Całkowicie chybione są też zarzuty związane z przeprowadzeniem dowodu

917 z zeznań świadka A. R.. Skarżący sugeruje, że wiarygodność tego świadka jest ograniczona ze względu na przyjmowanie przez niego określonych leków. Podnosi więc, że konieczne było przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego psychologa na okoliczność prawidłowości postrzegania, zapamiętywania i odtwarzania spostrzeżeń oraz jego skłonności do konfabulacji, czy też kłamstwa, a także w celu właściwej oceny, czy i w jakim stopniu stan zdrowia psychicznego świadka

918 i zażywane przez niego lekarstwa mogły mieć wpływ na jego reakcje na stres związany z przesłuchaniem, a w konsekwencji na sugestię ze strony osób trzecich.

919 Odnosząc się do powyższego zarzutu należy na wstępie zwrócić uwagę, że świadek zeznawał wyłącznie na okoliczność jego udziału w nabyciu nieruchomości – murowanego kurnika w miejscowości W., który potem zaadaptowano na pomieszczenia do produkcji papierosów. Okoliczność nabycia tej nieruchomości przez oskarżonego J. S., a więc to co mówił wspomniany świadek, została potwierdzona innymi dowodami, umową notarialną i wypisem z księgi wieczystej. Tak więc jest to okoliczność bezsporna, nie kontrowersyjna i przez żadną ze stron nie kwestionowana.

920 W konsekwencji zeznania wspomnianego świadka nie miały istotnego znaczenia dla kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonych.

921 Poza tym świadek ten zeznając przed sądem nie wskazywał na żaden ze skutków ubocznych zażywanych leków. Żaden z potencjalnych skutków zażywania leków nie obejmuje też skłonności do konfabulacji, ubarwiania, czy przekłamywania faktów. Ponadto, jak słusznie zwrócił na to uwagę sąd pierwszej instancji, świadek ten był przesłuchiwany przy aktywnym udziale obrony, która nie wskazywała w toku przesłuchania, ani później w toku procesu przed sądem merytorycznym na żaden element zeznań świadka przemawiający za poddaniem go dodatkowej kontroli biegłego psychologa. Wspomniana sugestia pojawiła się dopiero w apelacji od wyroku.

922 Potwierdzenie tego co mówił ten świadek za pomocą innych dowodów dodatkowo przemawiało za uznaniem jego zeznań za wiarygodne i nie uzasadniało konieczności uzupełnienia w tej części postępowania dowodowego o dodatkową opinię.

923 Sąd pierwszej instancji, który miał bezpośredni kontakt z świadkiem na rozprawie, nie miał co do stanu psychicznego świadka, jego stopnia rozwoju umysłowego, czy zdolności postrzegania lub odtwarzania przez niego spostrzeżeń, najmniejszych wątpliwości, a więc nie miał obowiązku sięgania po opinię biegłego psychologa.

924 Poza tym wspomniany dowód został przeprowadzony na rozprawie,

925 w warunkach kontradyktoryjności, a sąd ocenił go w kontekście innych przeprowadzonych dowodów.

926 Należy przy tym wyraźnie podkreślić, że nawet samo uzależnienie świadka od narkotyków nie uzasadnia od razu obaw o treść jego zeznań, zwłaszcza gdy jego zeznania nie budzą wątpliwości w świetle ustalonych bezspornie okoliczności sprawy.

927 Skarżący poddał też w wątpliwość prawidłowość badania papierosów przeprowadzonego metoda chromatografii gazowej przez Wojewódzką Stację Sanitarno – Epidemiologiczną w Ł.na zawartość substancji szkodliwych

928 w wyprodukowanych przez oskarżonych papierosach.

929 Skarżący odwołując się od relacji kierownika tej placówki - T. T.podniósł, że nie potrafiła ona wskazać współczynnika błędu zastosowanej metody, co w jego ocenie dyskwalifikuje jej procesowe zastosowanie.

930 Niewątpliwie rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 24 lutego 2004 roku

931 w sprawie badania zawartości niektórych substancji w dymie papierosowym

932 oraz informacji i ostrzeżeń zamieszczanych na opakowaniach wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 275, z 2004 roku), wydane na podstawie art. 10 ustawy z dnia

933 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu

934 i wyrobów tytoniowych, (Dz. U. Nr 10, poz. 55, z 1996 roku, z późniejszymi zmianami) określa dopuszczalną zawartość substancji smolistych, nikotyny i tlenku węgla w dymie papierosowym. Poza sporem pozostaje też to, że w poddanych badaniom próbkach papierosów wyprodukowanych przez oskarżonych przekroczone zostały określone w cytowanym rozporządzeniu dopuszczalne wielkości substancji smolistych, tlenku węgla i nikotyny.

935 Natomiast odpowiedź na wątpliwości podniesione przez skarżącego w apelacji daje już uważna analiza samego uzasadnienia apelacji (karta 10-11), w którym przytoczono tabelaryczne zestawienie wyników wspomnianego wyżej sprawozdania

936 z WSSE w Ł.. Ostatnia z rubryk tego zestawienia zatytułowana „niepewność pomiaru” wskazuje w klarowny sposób zakres błędu zastosowanej przy badaniach metody. Symptomatyczne jest jednak to, że skala przekroczeń norm przez poddaną badaniu partię papierosów wykracza poza wskazany margines błędu.

937 Mając powyższe na uwadze oraz uwzględniając to, że obrońca oskarżonego J. S.nie kwestionował technicznych aspektów zastosowanej metody badawczej, a jedynie możliwości oceny procesowej jej wyników, należało uznać, że wobec precyzyjnego wskazania pułapu możliwych rozbieżności dowód ten stanowi wiarygodne źródło potwierdzające niespełnienie przez badane produkty wymogów ustawowych określonych w cytowanym na wstępie rozporządzeniu.

938 Nie było więc najmniejszych podstaw do kwestionowania sprawozdania Wojewódzkiej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej w Ł.i podważania relacji jej przedstawiciela – T. T..

939 W tym miejscu warto przytoczyć jej słowa o tym, że nie było w Polsce papierosów o tak wysokiej zawartości substancji smolistych, jak te poddane badaniom. W związku z tym przedmiotowe papierosy nie byłyby dopuszczone do obrotu.

940 Wskazane powyżej ustalenia sądu pierwszej instancji uzasadniały kwalifikację prawną zachowań sprawców także z art. 12 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku

941 o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych

942 (Dz. U. Nr 10, poz. 55, z 1996 roku, z późniejszymi zmianami)

943 Kolejnym niezasadnym zarzutem sformułowanym w apelacji obrońcy oskarżonego J. S.to zarzut nie wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy dotyczących ilości wyrobów tytoniowych i oparcia rozstrzygnięcia w tym względzie na ustaleniach, których prawdziwość nie została w pełni udowodniona.

944 W pisemnych motywach zaskarżonego wyroku tej problematyce sąd pierwszej instancji poświecił sporo miejsca. Na kilku stronach uzasadnienia szczegółowo przedstawił jakie ilości papierosów wyprodukowano w nielegalnej fabryce

945 w poszczególnych, pięciu cyklach produkcyjnych i zaprezentował szczegółową analizę źródeł informacji w tym zakresie oraz uzasadnił przyjęte takich, a nie innych wielkości.

946 W tym zakresie sąd pierwszej instancji oparł się nie tylko na wyjaśnieniach oskarżonych, którzy pracowali przy załadunku wyprodukowanych papierosów, zapakowanych w paczki, kartony, czy pudła, ale i opinii pracownika (...) S.A. - K. A., co do sprawności całej linii do produkcji papierosów, oraz zeznaniach pracownika pokrzywdzonej firmy (...) S.A.

947 W ocenie sądu odwoławczego wspomniane dowody zostały prawidłowo ocenione. W szczególności trafnie dano prymat relacjom oskarżonych R. S.

948 i K. B., albowiem zajmowali się oni ekspedycją gotowych partii papierosów. Dawały one podstawę do precyzyjnego wyliczenia wyprodukowanych przez oskarżonych papierosów.

949 Poza tym, jak już wcześniej zaznaczono sąd pierwszej instancji w razie jakichkolwiek różnic w relacjach wspomnianych oskarżonych, co ilości papierosów, zawsze przyjmował wartości dla oskarżonych najkorzystniejsze.

950 W świetle tych ustaleń i ocen sądu pierwszej instancji argumentacja przedstawiona w apelacji obrońcy oskarżonego jawi się jako polemika z tymi ustaleniami. Skarżący przytacza szereg wypowiedzi oskarżonych i świadków na temat pracy maszyn i wyprodukowanych ilości papierosów. Podkreśla, że urządzenia były stare i zużyte, a ich wydajność była bardzo ograniczona.

951 Powyższe okoliczności zauważył sąd merytoryczny i szczegółowo przeanalizował. Nie ma wiec podstaw do kwestionowania w tym zakresie jego ustaleń. Skarżący przy tym wyraźnie nie zauważa tego, że choć maszyny były stare

952 i częściowo zużyte, to jednak, jak relacjonują to pracujący przy nich oskarżeni, przy ich użycie prowadzono produkcję papierosów na dużą, przemysłową skalę.

953 W tym miejscu należy też jeszcze raz przypomnieć, że oceniając skalę i zakres tej produkcji, kwestię wydajności linii technologicznej do produkcji papierosów,

954 sąd merytoryczny zawsze interpretował wspomniane kwestie i wynikające z nich wielkości w sposób korzystny dla oskarżonych, przyjmując tak akcentowana przez obronę zasadę in dubio pro reo.

955 Sąd Okręgowy miał też na uwadze rozbieżności w relacjach oskarżonych,

956 co do ilości wyprodukowanych papierosów, ale należycie je ocenił trafnie uznając za miarodajne informacje, co do tych wielkości podawane przez oskarżonych zajmujących się pakowaniem do samochodów dużych partii gotowych papierosów.

957 W tym stanie rzeczy brak było wystarczających podstaw do kwestionowania

958 w tej części ustaleń sądu I instancji. W związku z powyższym ustalenia poczynione

959 w tym zakresie przez ten sąd merytoryczny należało uznać za zgodne

960 z rzeczywistością.

961 Obrońca oskarżonego J. S.poświęca też sporo miejsca

962 w apelacji kwestii istnienia w przedmiotowej sprawie zorganizowanej grupie przestępczej. Kwestionuje oczywiście fakt jej założenia i funkcjonowania. Jednak większość jego wywodów ma charakter teoretyczny i nie stanowią one uzasadnienia jakiś konkretnych zarzutów odwoławczych.

963 Z tymi akademickimi wywodami można się zgodzić, za wyjątkiem fragmentu

964 w którym definiując zorganizowaną grupę przestępczą mówi on o skali zaangażowania jej uczestników i intensywności łączących ich więzi. W orzecznictwie sądowym, szeroko cytowanym przez Sąd Okręgowy w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku oraz doktrynie prawa karnego wskazuje się wyraźnie, że dla przynależności

965 w zorganizowanej grupie przestępczej wystarczy gotowość sprawcy do spełniania zadań służących grupie, której świadomość istnienia ma sprawca. Nie jest przy tym wymagana jakaś specjalna wewnętrzna struktura organizacyjna, niezmienny skład, ani określony stopień zorganizowania, szczegółowe określenie zasad przynależności itd.

966 Natomiast obrońca oskarżonego w swoich teoretycznych wywodach idzie jeszcze dalej wskazując, że uczestników grupy przestępczej powinna jeszcze cechować pełna depersonalizacja, tak że tracą oni swoje indywidualne cechy, że prześcigają się w podawaniu nowych pomysłów, każdy służy swoim doświadczeniem i nikt nie chce okazać się mniej pomocny.

967 Powyższe tezy, jak słusznie zauważa pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego, nie znajdują uzasadnienia w orzecznictwie i doktrynalnej definicji przestępstwa

968 z art. 258 § 1 k.k.

969 Skala zaangażowania, jakiej wymaga obrona wykracza poza stawiany

970 w orzecznictwie wymóg świadomości i woli uczestnictwa w działalności przestępczej i podporządkowania się jej celom. O depersonalizacji można mówić raczej

971 w przypadku sekt, a nie jak w powyższym przypadku przestępczego przedsiębiorstwa, jakim była zorganizowana grupa przestępcza zajmująca się przestępczością gospodarczą na ogromną skalę.

972 Tymczasem Sąd Okręgowy dokonując oceny i analizy zgromadzonego materiału dowodowego szczególnie dużo miejsca poświęcił zagadnieniu istnienia zorganizowanej grupy przestępczej, o czym świadczą obszerne fragmenty uzasadnienia. Rozpoczął od przedstawienia teoretycznych rozważań na temat znamion przestępstwa z art. 258 k.k., a więc przyjmowania istnienia zorganizowanej grupy przestępczej, z powołaniem bogatego orzecznictwa Sądu Najwyższego i sądów apelacyjnych, a skończył na dogłębnej analizie konkretnej grupy założonej

973 i kierowanej przez oskarżonego J. S..

974 Jak trafnie ustalił to sąd pierwszej instancji wspomniana grupa miała wewnętrzną strukturę z precyzyjnie określonymi zakresami zadań adekwatnych do przestępczego celu, jaki oskarżeni zamierzali osiągnąć. Miała też ściśle określone przywództwo. J. S.na bieżąco kierował grupą, decydował

975 o wszystkich najważniejszych kwestiach. Określał jej cele i metody ich osiągnięcia, system powiązań i zależności oraz przyjęte reguły konspiracyjne. Decydował

976 o terminach rozpoczęcia i zakończenia poszczególnych cyklów produkcyjnych. Wskazywał miejsca w których miała odbywać się nielegalna produkcja papierosów. To on ustalał skład grupy, nadzorował i kierował nią. Koordynował jej działania,

977 a w końcu płacił osobom zatrudnionym przy produkcji, pakowaniu, załadunku

978 i wysyłce papierosów. Instruował też pozostałych oskarżonych jak mają się zachować w wypadku ewentualnego zatrzymania.

979 Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił też to, że istotną rolę w strukturze grupy odgrywali także oskarżeni A. O. i S. M..

980 Nie ma też najmniejszych podstaw do kwestionowania ustaleń sądu merytorycznego w zakresie tego, że pozostali członkowie tej przestępczej struktury mieli świadomość istnienia grupy przestępczej, akceptowali jej cele i godzili się by je realizowano.

981 Powyższe ustalenia sądu pierwszej instancji wynikają bezpośrednio z wyjaśnień kilku oskarżonych, którzy opisali funkcjonowanie całej struktury. Wynika z nich stopień organizacji tej grupy, podział obowiązków, a przede wszystkim przemysłowy charakter produkcji. Trafnie zauważył to sąd pierwszej instancji, co potwierdza tezę, że prowadzenie wytwórni wyrobów tytoniowych było głównym przedmiotem działania tej wysoce zorganizowanej grupy przestępczej, której działania wymierzone były w interes skarbowy państwa oraz własność intelektualną właściciela zastrzeżonych znaków towarowych.

982 W konsekwencji nie było najmniejszych podstaw do kwestionowania istnienia zorganizowanej grupy przestępczej, jej składu osobowego i kierowniczej w niej roli oskarżonego J. S., jak i świadomości oskarżonych przynależności do tej niej i akceptowania jej zadań.

983 W związku z powyższym argumenty obrońcy J. S.podważające zasadność przypisaniu temu oskarżonemu przestępstwa z art. 258 § 3 k.k., nie mogły doprowadzić w tej części do korekty zaskarżonego wyroku.

984 Ponadto z racji tego, że większość oskarżonych zatrzymano na gorącym uczynku przestępstwa, w trakcie trwania piątego już cyklu produkcji papierosów, trudno im się zasłaniać nieświadomością, że uczestniczyli w nielegalnym procederze produkcji papierosów znanych marek – (...)i (...), należących do pokrzywdzonego (...) S.A.Część z oskarżonych Ukraińców zatrudnionych przez oskarżonego J. S.przy wytwarzaniu papierosów pracowała wcześniej w (...) Fabryce (...)i na jego zlecenie brała też udział w montażu i uruchamianiu kompletnej linii do produkcji papierosów.

985 Trudno zatem twierdzić, jak czyni to jeden ze skarżących, że nie mieli oni świadomości, że produkcja papierosów jest nielegalna. Poza tym warunki w jakich pracowali oraz to, że produkowali papierosy powszechnie znanych marek, dobitnie świadczy o tym, że mieli tego świadomość.

986 Bezspornie w celu wprowadzenia do obrotu wytworzyli znaczne ilości wyrobów tytoniowych oznaczając je podrobionymi znakami towarowymi (...) i (...), czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, jak i usiłowali wytworzyć znaczne ilości wyrobów tytoniowych, które zamierzali oznaczyć podrobionym znakiem towarowym (...). Swoim zachowaniem wyczerpali znamiona występku z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej, albowiem jest to przestępstwo powszechne, a więc jego sprawcą może być każda osoba, która nie ma prawa do używania danego znaku towarowego. Przy czym przez „oznaczanie” należy rozumieć przerabianie, podrabianie lub usuwanie znaków towarowych. Ponadto aby popełnić to przestępstwo wystarczające jest jednokrotne oznaczenie towaru.

987 „Definicję pojęcia towarów zawiera art. 120 ust. 3 pkt 2 prawo własności przemysłowe. Nie jest konieczne, aby sprawca dopuścił się czynu w stosunku do kilku towarów, ale wystarczy by zrobił to w stosunku do jednego towaru. Użycie przez ustawodawcę liczby mnogiej jest jedynie zabiegiem stylistycznym”, (Prawo własności przemysłowej. Komentarz pod redakcją P. Kostańskiego, Wydawnictwo C.H.BECK, Warszawa 2010 roku str. 1248; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada

988 2001 roku, I KZP 26/01, OSNKW 2002, Nr 1-2, poz. 4).

989 Natomiast przez wprowadzenie do obrotu należy tu rozumieć „przekazanie przez producenta po raz pierwszy do obrotu towarów oznaczonych podrobionym znakiem towarowym”. (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2005 roku, I KZP 13/05, OSNKW 2005, Nr 6, poz. 50)

990 „O wprowadzeniu do obrotu decyduje moment zamierzonej utraty kontroli

991 nad przedmiotami przez dotychczas uprawnioną osobę. Chodzi o takie wyzbycie się przedmiotów, które umożliwia ich dalszą swobodna cyrkulację”. (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2007 roku, IV KK 426/06, niepublikowany)

992 Ponadto działanie w celu wprowadzenia do obrotu przy oznaczaniu wyrobów tytoniowych przemawia za tym, że nie ma znaczenia, czy taki towar z podrobionym znakiem towarowym został faktycznie wprowadzony do obroty. (podobnie Janusz Raglewski – Komentarz do Kodeksu karnego skarbowego, 2009 roku)

993 W tym miejscu w związku z kwestionowaniem w jednej z apelacji przyjęcia przez sąd, że sprawcy z popełniania przestępstw uczynili sobie stale źródło dochodu należy jeszcze raz podkreślić, że nie musi to być źródło ani wyłączne, ani główne, ani nawet przynoszące dochody o istotnym znaczeniu dla sprawcy. Wystarczy, że korzyść majątkowa z przestępstwa stanowi uboczne źródło dochodu.

994 Trafnie więc przypisano wszystkim oskarżonym dokonanie i usiłowanie dokonania przestępstwa o kwalifikacji prawnej z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia

995 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej w zw. z art. 12a ust. 1 i 2

996 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego

997 oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych w zw. z art. 12 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych w zw. z art. 11 § 2 k.k. w. zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k.

998 Bezspornie bowiem oskarżeni wytwarzali, bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, w celu wprowadzenia do obrotu znaczne ilości wyrobów tytoniowych, w których zawartość substancji szkodliwych przekraczała dopuszczalne normy oraz usiłowali wytworzyć takie wyroby.

999 Przy okazji nielegalnej produkcji papierosów oskarżony J. S.nie ujawnił właściwemu organowi przedmiotu opodatkowania w postaci w postaci produkcji papierosów i podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym w postaci wyprodukowanych papierosów, przez co naraził Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnej oraz usiłował narazić Skarb Państwa na uszczuplenie takich należności. Podejmował przy tym czynności bezpośrednio związane

1000 z produkcją wyrobów akcyzowych bez uprzedniego przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia. Zasadnie więc przypisano temu oskarżonemu także przestępstwo skarbowe z art. 54 §1 k.k.s i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art.

1001 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. Przypomnieć tylko należy, że zgodnie z art. 53 § 28 k.k.s. „narażenie na uszczuplenie należności publicznoprawnej czynem zabronionym jest spowodowanie konkretnego niebezpieczeństwa takiego uszczerbku – co oznacza, że zaistnienie uszczerbku finansowego jest wysoce prawdopodobne”.

1002 Najistotniejszą zmianą, której dokonał sąd odwoławczy, było przyjęcie, że przypisane oskarżonym jako dwa odrębne zachowania, jedno polegające w zasadniczej części na wytwarzaniu lub usiłowaniu wytworzenia w ramach zorganizowanej grupy

1003 i w ramach czynu ciągłego, a więc w wykonaniu z góry powziętego zamiary, znacznych ilości wyrobów tytoniowych i drugie polegające na udzieleniu pomocy J. S.w popełnieniu przestępstwa skarbowego narażenia Skarbu Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego, to tylko zewnętrze przejawy jednego impulsu woli, a więc zachowania stanowiące w istocie rzeczy tylko jeden czyn mimo wielości naruszonych przez niego norm prawnych.

1004 Wszak o jedności lub wielości czynów nie decyduje liczba spowodowanych przez sprawcę skutków, czy też liczba naruszonych norm prawnych, lecz liczba podjętych działań. W powyższej sprawie oskarżeni produkowali nielegalnie produkowali papierosy, przy okazji naruszając wiele norm prawnych, a przy tym de facto pomagali J. S., który zorganizował i kierował grupą przestępcza, w popełnieniu przestępstwa polegającego na uszczupleniu należności publicznoprawnych.

1005 Podstawą oceny, czy w określonej sytuacji mamy do czynienia z jednym czynem, czy też z wielością czynów powinna być analiza konkretnego stanu faktycznego i samego czynu jako zespołu zachowań sprawcy, a wyznacznikiem powinien być przede wszystkim zamiar sprawcy, tożsamość motywacji i planu działania, czy też jedność sytuacji motywacyjnej sprawcy, a dopiero w dalszej kolejności jedność czasu i miejsca.

1006 O jedności czynu powinny decydować fakty, a nie kwalifikacja prawna poszczególnych elementów zachowań sprawców. Jeśli sprawca w tym samym czasie

1007 i w tym samym miejscu, w stosunku do tych samych dóbr prawnych podejmuje czynności o różnej kwalifikacji, które mieszczą się w tym samym z góry powziętym zamiarze, to taki zespół zachowań można uznać za jeden czyn.

1008 Nie można wszak z góry, w sposób abstrakcyjny przesadzać, czy mamy

1009 w konkretnej sytuacji do czynienia z jednością, czy też wielością czynów.

1010 W przedmiotowej sprawi istotne jest to, że zarówno zachowanie polegające na nielegalnej produkcji papierosów, jak i zachowanie polegające na narażeniu Skarbu państwa, miało być popełnione w ramach czynu ciągłego, a więc z góry powziętym zamiarem. Tymczasem konstrukcja czynu ciągłego zasadza się przecież na teoretycznym założeniu, koncepcji jednoczynowego przestępstwa ciągłego.

1011 W takim wypadku prawnokarnemu wartościowaniu podlega zatem kompleks zachowań, traktowanych jako jedna integralna i nienaruszalna całość, a nie pojedyncze zachowania. Innymi słowy z punktu widzenia ocen prawnokarnych znaczenie ma tylko i wyłącznie suma wszystkich zachowań sprawcy ujęta w jedną całość granicami jednego czynu zabronionego. Żadnego zaś samoistnego znaczenia nie mają poszczególne zachowania odrębne. (zob. Piotr Kardas, Przestępstwo ciągle w prawie karnym materialnym, Kraków 1999, s 287)

1012 Jeśli zaś przyjrzy się dokładnie opisom czynów przypisanym każdemu

1013 z oskarżonych, to oprócz czynu polegającego na udziale w zorganizowanej grupie przestępczej, są one prawie identyczne, tożsame.

1014 Chodzi wszak o te samo zdarzenie faktyczne, historyczne. Różnicuje je jedynie to, że pierwsze z nich polegające na prowadzeniu nielegalnej produkcji papierosów było jednocześnie drugim przestępstwem - ułatwianiem oskarżonemu J. S.uzyskiwania korzyści z tytułu nieodprowadzania podatków, czym naraził on lub usiłował narazić Skarb Państwa na uszczuplenie podatkowe.

1015 Czternastu oskarżonym przypisano udzielenie pomocy oskarżonemu J. S., który jako jedyny był osobą zobowiązaną do odprowadzania podatków.

1016 Działali więc oni w granicach swojego zamiaru, nie ruszając się z miejsc

1017 w których trwała produkcja papierosów, (K., W.).

1018 Tymczasem w myśl polskiej koncepcji odpowiedzialności za podżeganie

1019 i pomocnictwo pomocnik popełnia własne przestępstwo.

1020 Pomocnicy odpowiadają więc za swoje czyny niezależnie od odpowiedzialności głównego sprawcy, któremu udzielali pomocy, albowiem odpowiedzialność pomocników jest niezależna od oceny prawnej zachowania sprawcy. Ponadto pomocnictwo jest dokonane już z chwilą zrealizowania wszystkich znamion tej postaci zjawiskowej, a nie z chwilą dokonania czynu zabronionego, który był objęty zamiarem udzielającego pomocy.

1021 Poza tym pomocnictwo może być popełnione, może zostać udzielone w czasie poprzedzającym podjęcie czynności związanych z popełnieniem czynu zabronionego. Na każdym etapie realizacji czynu zabronionego przez bezpośredniego sprawcę. Tak wiec, jak ma to miejsce w powyższej sprawie, możliwe było udzielenie pomocy także w fazie usiłowania dokonania czynu zabronionego przez bezpośredniego sprawcę.

1022 Przy czym, jak trafnie zauważył to sąd pierwszej instancji, pomocnictwo polega na każdej czynności, która faktycznie, realnie ułatwia innej osobie popełnienie czynu.

1023 Tak jak pomocnictwo może być udzielone w czasie usiłowania, tak

1024 i pomocnictwo może być popełnione w formie usiłowania.

1025 Wbrew twierdzeniom prokuratora i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, zaprezentowanym w głosach stron przed sądem odwoławczym, w wypadku oskarżonych nie tylko czas, ale i miejsce popełnienia tych przestępstw były identyczne. O czasie czynu decyduje bowiem zachowanie sprawcy, a nie skutek.

1026 Co prawda w wyroku przyjęto, że 14 z 15 oskarżonych udzielając pomocy oskarżonemu J. S.w zakresie przestępstw skarbowego narażenia Skarbu Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego, popełniło ten czyn

1027 w C.i K., ale faktycznie popełnili go tam gdzie produkowali papierosy tj. w W.i K..

1028 Niemniej jednak przede wszystkim przyjęcie przez sąd pierwszej instancji konstrukcji czynu ciągłego przesądza zdaniem sądu odwoławczego o tym, że przypisane im zachowania, to jeden czyn karalny w rozumieniu art. 8 k.k.s.

1029 Mamy tu do czynienia z swoistą instytucją prawa skarbowego zwaną idealnym zbiegiem przestępstw, idealnym zbiegiem czynów karalnych, a więc jednym czynem, a kilkoma przestępstwami. Ma on zastosowanie do tzw. zbiegu zewnętrznego.

1030 W wyroku z dnia 27 sierpnia 2008 roku, IV KK 46/08, LEX nr 447300 Sąd Najwyższy stwierdził, że „sprawcy tego samego czynu zostaje przypisanych tyle przestępstw, ile da się wyodrębnić kwalifikacji prawnych na podstawie zbiegających się przepisów”. Z założenia więc sprawcy przypisuje się więc tyle przestępstw ile znamion typu czynu zabronionego realizuje ten sam czyn sprawcy.

1031 Niemniej jednak sąd odwoławczy uznał, że w powyższej sprawie każdy oskarżony jednym i tym samym czynem popełnił tylko dwa przestępstwa: przestępstwo powszechne i przestępstwo skarbowe, ale za to każde

1032 w kumulatywnej kwalifikacji prawnej (art. 11 § 2 k.k. i odpowiednio art. 7 § 1 k.k.s.).

1033 Na taką możliwość powiązania konstrukcji idealnego zbiegu czynów karalnych z konstrukcją kumulatywnego zbiegu przepisów zwrócili uwagę Piotr Kardas, Grzegorz Łabuda i Tomasz Razowski w Komentarzu do Kodeksu karnego skarbowego, (LEX, 2010, teza 14 i 15 do art. 8 k.k.s.) Wskazano tam między innymi, że połączenie konstrukcji idealnego zbiegu czynów karalnych z konstrukcją kumulatywnej kwalifikacji obejmować może różne sytuację.

1034 W praktyce może się zdarzyć, że ten sam czyn realizuje znamiona dwóch lub więcej przepisów kodeksu karnego skarbowego i jednocześnie znamiona przestępstw przewidzianych w ustawach pozakodeksowych, (zob. teza 15 i 19 do art. 8 k.k.s.

1035 z cytowanego powyżej Komentarza do k.k.s. Piotra Kardasa, Grzegorza Łabudy

1036 i Tomasza Razowskiego; oraz Piort Kardas i Grzegorz Łabuda – Kumulatywny

1037 zbieg przepisów ustawy w prawie karnym skarbowym, część 2, Prokuratura i Prawo, 2001, Nr 10). W takiej sytuacji gdy tylko we wskazanych przypadkach zbieg wszystkich przepisów ma charakter rzeczywisty to wówczas w pierwszej opisanej sytuacji w obszarze zbiegu wewnętrznego, w obrębie przepisów kodeksu karnego skarbowego, znajdzie zastosowanie konstrukcja kumulatywnej kwalifikacji, określona w art. 7 k.k.s. W drugiej z wymienionych sytuacji, na obszarze zbiegu zbudowanego

1038 w oparciu o powszechne, pozakodeksowe przepisy karne, znajdzie zastosowanie konstrukcja z art. 11 § 2 k.k. Natomiast klamrą spajającą ostatni wspomniany zbieg,

1039 w obszarze powszechnych, pozakodeksowych przepisów karnych, tego złożonego typu czynu zabronionego oraz przestępstwo skarbowe, również kumulatywnie kwalifikowane, będzie art. 8 k.k.s.. mówiący o idealnym zbiegu czynów karalnych. Zachodzi wspomniane przez wyżej wymienionych autorów swoiste „spiętrzenie zbiegów”. (zob. też Kodeks karny skarbowy. Komentarza, Leszek Wilk, Jarosław Zagrodnik, Wydawnictwo C.H.BECK, Warszawa 2007 roku, str. 42)

1040 Taka właśnie sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Pierwszy z oskarżonych J. S.jednym i tym samym czynem polegającym w zasadniczej części na wytwarzaniu, bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, w celu wprowadzenia do obrotu, znacznych ilości wyrobów tytoniowych, w których zawartość substancji szkodliwych przekraczała dopuszczalne normy, które oznaczył podrobionymi znakami towarowymi (...)i (...), wyczerpał znamiona z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca

1041 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych, znamiona z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej, oraz znamiona art. 12 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych, a także

1042 z racji tego, że do momentu interwencji organów ścigania usiłował wytworzyć kolejne partie papierosów wyczerpał znamiona z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2

1043 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego

1044 oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych, art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej, oraz art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych.

1045 Tym samym czynem z racji tego, że przy okazji uchylał się od opodatkowania, nie ujawniając właściwemu organowi przedmiotu opodatkowania oraz podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym, naraził i usiłował narazić Skarb Państwa na uszczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości, podejmując przy tym czynności bezpośrednio związane z produkcją wyrobów akcyzowych bez uprzedniego przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia, czyli wyczerpał jednocześnie jeszcze znamiona z art. 54 § 1 k.k.s i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s oraz art. 69 § 1 k.k.s.

1046 Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmując, iż zachowanie przypisane oskarżonemu J. S.w punkach 2 i 3 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane

1047 w punktach II i III części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art.

1048 8 § 1 k.k.s., będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw.

1049 z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami)

1050 w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia

1051 przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55, z 1996 roku, z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca

1052 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

1053 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku

1054 o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych

1055 (Dz. U. Nr 10, poz. 55, z 1996 roku, z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu

1056 art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym

1057 z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy

1058 art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 3 lat pozbawienia wolności, a za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył oskarżonemu także karę 3 lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 400 stawek dziennych po 2.500 złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s.,

1059 że tylko jedna z kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 3 lat pozbawienia wolności podlega wykonaniu.

1060 Sąd odwoławczy uznał, że powyższe wymierzone oskarżonemu J. S.kary pozbawienia wolności są współmierne do stopnia jego zawinienia i społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu. Przy ich wymiarze sąd uwzględnił prawidłowo ustalone przez sąd pierwszej instancji okoliczności wpływające na ich wymiar.

1061 Z uwagi na dużą skalę przestępczej działalności sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do innego ukształtowania wymiaru kary grzywny. Wymierzył ją w takiej samej wysokości, jak uczynił to sąd pierwszej instancji. Uwzględnił przy tym dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne i stosunki majątkowe, prawidłowo ustalone przez sąd pierwszej instancji. W związku z tym, że grzywnę orzeczono obok kary najsurowszej, która podlega wykonaniu, grzywna będzie także podlegała wykonaniu, zgodnie z treścią art. 8 § 3 k.k.s.

1062 W tym miejscu należy jeszcze wspomnieć, że sąd odwoławczy w podstawie wymiaru kary pozbawienia wolności za przestępstwo skarbowe wśród podstaw obostrzenia kary nie powołał art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s. oraz art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s., jak zrobił to sąd pierwszej instancji.

1063 Pierwszy z powołanych przepisów art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s. mówi o tym, że sąd stosuje nadzwyczajne obostrzenie kary, jeśli sprawca uczynił sobie z popełnienia przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu, gdy tymczasem w powyższej sprawie oskarżony J. S., jak i pozostali oskarżeni, dopuścili się tylko jednego przestępstwa skarbowego, a więc wspomniany przepis nie ma on tutaj zastosowania.

1064 Natomiast drugi z powołanych przepisów art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s. przewiduje nadzwyczajne obostrzenie kary pozbawienia wolności w wypadku między innymi sprawcy czynu zabronionego z art. 54 § 1 k.k.s. w wypadku, gdy kwota uszczuplenia należności publicznoprawnej jest wielka.

1065 Tymczasem sąd pierwszej instancji błędnie, ale konsekwentnie przyjmował

1066 w opisach przestępstw skarbowych przypisanych oskarżonym, że kwota uszczuplenia należności publicznoprawnej jest tylko duża. Natomiast art. 53 § 14 i 15 k.k.s. wyraźnie rozróżnia tej pojęcia.

1067 W konsekwencji, przy braku w tej części apelacji na niekorzyść oskarżonych, sąd odwoławczy dokonując zmiany zaskarżonego wyroku nie powołał już

1068 w podstawach prawnych skazania oskarżonych zarówno art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s.,

1069 jak i art. art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s. Pozostały jednak inne podstawy obostrzenia kary określone w art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s., albowiem niewątpliwie oskarżeni popełnili umyślne przestępstwo skarbowe działając w zorganizowanej grupie przestępczej, powodując uszczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości.

1070 W związku z przyjęciem konstrukcji idealnego zbiegu przestępstw

1071 i w konsekwencji zmiany zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie, że dwa z trzech przypisanych oskarżonemu J. S.czynów to jeden czyn, zaszła konieczność ukształtowania na nowo kary łącznej pozbawienia wolności, albowiem oprócz jednego i tego samego czynu będącego podstawa do przyjęcia konstrukcji idealnego zbiegu przestępstw przypisano mu też popełnienie przestępstwa z art. 258 § 3 k.k. W zakresie tego przestępstwa nie było najmniejszych podstaw do weryfikacji zaskarżonego wyroku, a to z przyczyn o których była mowa na wstępie.

1072 Sąd odwoławczy musiał więc rozstrzygnąć według jakich zasad wymierza się karę łączną w sytuacji, gdy sprawcy wymierzono karę za przestępstwo powszechne określone w kodeksie karnym oraz wymierzono mu dwie inne kary przy przyjęciu idealnego zbiegu przestępstw, z których tylko jedna najsurowsza podlega wykonaniu.

1073 Innymi słowy konieczne było poszukanie odpowiedź na pytanie, czy art. 8 § 2 k.k.s., który mówi wprost, że tylko jedna z orzeczonych kar podlega wykonaniu, determinuje podstawę wymiaru kary łącznej.

1074 Czy przy wymiarze kary łącznej bierze się pod uwagę każdą z osobna karę orzeczoną w wypadku idealnego zbiegu przestępstw i karę orzeczoną za odrębny czyn będący przestępstwem powszechnym, czy też uwzględnia się tylko karę orzeczona za ten ostatni czyn i karę najsurowszą podlegająca wykonaniu w myśl art. 8 § 2 k.k.s.,

1075 a orzeczoną za czyn będący podstawą konstrukcji idealnego zbiegu przestępstw, idealnego zbiegu czynów karalnych.

1076 Sąd Apelacyjny stanął na stanowisku, że w przypadku konieczności wymierzenia na mocy art. 39 § 2 k.k.s. kary łącznej pozbawienia wolności za zbiegające się czyny, wśród których jest jeden za który odrębnie wymierzono dwie kary (art. 8 § 1 k.k.s.), przy określaniu jej granic uwzględnia się z kar orzeczonych w wypadku idealnego zbiegu czynów karalnych tylko karę najsurowszą, podlegającą wykonaniu, o której mowa w art. 8 § 2 k.k.s.

1077 Przyjęcie odmiennego rozwiązania i uwzględnianie w takiej sytuacji każdej

1078 z odrębnie wymierzonych sprawcy kar za jeden i ten sam czyn w wypadku idealnego zbiegu czynów karalnych byłoby obejściem przy wymiarze kary łącznej szczególnego przepisu, który już w momencie ich orzekania wyraźnie wskazuje, że wykonaniu podlega tylko najsurowsza z kar.

1079 Co prawda w doktrynie prawa karnego skarbowego uważa się, że stosowanie art. 8 § 2 k.k.s. nie jest formą wymiaru kary łącznej, ale jednocześnie powszechny jest pogląd, że „sprawca tego samego czynu ponosi ostatecznie tylko jeden raz konsekwencje w postaci dolegliwości wynikającej z wykonania orzeczonych kar”, (por. Piotr Kardas, J. Majewski, Kilka uwag o kwestii tzw. rzeczywistego zbiegu ustawy, oraz teza 29 do art. 8 k.k.s. – Kodeksu karnego skarbowego. Komentarz, Kardas Piotr, Łabuda Grzegorz, Razowski Tomasz, Lex, 2010 roku).

1080 Tak więc w wypadku oskarżonego J. S., któremu za przestępstwo z art. 258 § 3 k.k. wymierzono karę 2 lat pozbawienia wolności,

1081 a najsurowszą z kar podlegających wykonaniu orzeczono w wymiarze 3 lat pozbawienia wolności, sąd odwoławczy mógł orzec karę łączną w granicach od 3 lat pozbawienia wolności do 5 lat pozbawienia wolności.

1082 Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny zmienił punkt 4 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 1 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 3 k.k., opisane w punkcie I komparycji wyroku oraz kary orzeczonej w punkcie 1 niniejszego wyroku wymierzył oskarżonemu J. S.nową karę łączną 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Przy jej wymiarze sąd odwoławczy zastosował, podobnie jak sąd pierwszej instancji, zasadę częściowej absorpcji. Nie bez znaczenia przy jej wymiarze miało to, że zachodzi ścisły związek miedzy przypisanym oskarżonemu przestępstwem z art. 258 § 3 k.k., a czynem do którego zastosowano konstrukcję idealnego zbiegu przestępstw z art. 8 k.k.s.

1083 Sąd odwoławczy zmienił też punkt 5 zaskarżonego wyroku w ten sposób,

1084 że na mocy art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego J. S.w punkcie 2 niniejszego wyroku nowej kary łącznej 3 lat

1085 i 6 miesięcy pozbawienia wolności zaliczył mu okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia zatrzymania tj. 4 maja 2009 roku do dnia wydania wyroku przez sąd drugiej instancji, tj. 5 stycznia 2011 roku.

1086 Jeśli chodzi o apelację obrońcy oskarżonego A. O. i podniesione

1087 w niej zarzuty obrazy prawa procesowego, a w szczególności art. 2 § 2 k.p.k., art.

1088 366 § 1 k.p.k., art. 5 § 2 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 4 k.p.k., 410 § 1 k.p.k. i art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k. oraz zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, to nie są one zasadne,

1089 a w związku z tym także i ta apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie.

1090 W związku z tym, że zarzuty w niej sformułowane są częściowo zbieżne, analogiczne, jak te podniesione w apelacji obrońcy oskarżonego J. S., wszystkie uwagi zamieszczone na wstępie powyższego uzasadnienia, dotyczące sposobu procesowania sądu pierwszej instancji

1091 i poczynionych ustaleń faktycznych, oraz te wskazane przy omawianiu apelacji obrońcy J. S., odnoszą się też do oskarżonego A. O..

1092 W szczególności w jego wypadku aktualne są wywody sądu odwoławczego dotyczące m.in. dokonania ustaleń przez sąd pierwszej instancji w oparciu

1093 o wyjaśnienia współoskarżonych obciążających pozostałych sprawców. Także oceny kwestii ustaleń sądu merytorycznego, co do istnienia grupy przestępczej i ustaleń

1094 w zakresie ilości wyprodukowanych papierosów.

1095 Niewątpliwie specyfiką orzeczeń wydawanych w wieloosobowych sprawach dotyczących zorganizowanych grup przestępczych jest to, że uzasadnienie wyroku każdorazowo musi z jednej strony należycie indywidualizować argumentację dotyczącą każdego z oskarżonych, a z drugiej strony przedstawiać to co wspólne dla wszystkich oskarżonych, ich przedsięwzięcia i wzajemnych zależności.

1096 W ocenie sądu odwoławczego w powyższej sprawie, jak przekonują pisemne motywy zaskarżonego wyroku, sąd pierwszej instancji należycie uwzględnił wspomniane wyżej wymagania. Z jednej strony ustalił i ocenił to co wspólne dla wszystkich oskarżonych, a z drugiej strony wyraźnie ustalił, rolę każdego

1097 z oskarżonych w przestępczym procederze. W tym zakresie wywody skarżącego są całkowicie chybione. Podobnie jak sugestia zawarta w apelacji, że kontakty oskarżonego z J. S.i S. M.miały tylko towarzyski lub biznesowy charakter. Przeczą temu wyraźnie dowody zgromadzone

1098 w powyższej sprawie.

1099 Należy w tym miejscu jeszcze raz podkreślić, że z wyjaśnień oskarżonych, którzy przyznali się do popełnienia zarzucanych im przestępstw, wyraźnie wynika, że oskarżony A. O.był członkiem grupy przestępczej zorganizowanej

1100 i kierowanej przez J. S.. Brał udział w procederze wytwarzaniu papierosów, oraz udzielił pomocy wspomnianemu już J. S.

1101 w popełnieniu przestępstwa skarbowego narażenia Skarbu Państwa na uszczuplenie podatku akcyzowego na duża skalę.

1102 Przy czym w strukturze tej grupy oskarżony A. O. odgrywał istotną rolę, co prawidłowo ustalił sąd pierwszej instancji.

1103 W świetle tych ustaleń bezspornym jest między innymi to, że to oskarżony A. O. udostępnił wykorzystywany przy produkcji papierosów agregat prądotwórczy (generator) o mocy 80 kilowatów. Dzięki niemu sprawcy mogli ukrywać faktyczne zużycie energii elektrycznej.

1104 Poza tym oskarżony A. D. brał udział w transporcie maszyn do produkcji papierosów, werbował i przewoził członków grupy mieszkających na terenie Ukrainy. Brał udział w pakowaniu maszyn, gdy zapadły decyzje o przerwaniu produkcji lub przeniesienia jej w inne miejsce. Uczestniczył w spotkaniach organizacyjnych, brał udział w załadunku krajanki, zaopatrywaniu w komponenty

1105 i wywozie gotowych partii papierosów. Przekazywał też wynagrodzenia członkom grupy pochodzącym z Ukrainy. W końcu to on wynajął mieszkanie w K., będące punktem kontaktowym dla członków grupy.

1106 Wszystkie wspomniane działania służyły jednemu celowi, a mianowicie temu, aby bez zakłóceń działała linia produkcyjna służącą do profesjonalnego, prowadzonego na skalę przemysłową, wyrobu papierosów najbardziej rozpoznawalnych na całym świecie marek.

1107 Już przypomnienie tych bezspornych, ustalonych przez sąd pierwszej instancji, faktów wyraźnie wskazuje na jego istotną rolę w strukturze grupy przestępczej.

1108 W związku z tym, że oskarżony A. O. brał udział w działaniach zwianych z kolejnymi etapami całego procesu produkcyjnego brak też podstaw do twierdzenia, że nie miał świadomości udziału w przestępczym procederze.

1109 Poza tym, tak jak oskarżeni J. S.i S. M., miał on już wcześniej kontakt z wymiarem sprawiedliwości w kontekście nielegalnej produkcji papierosów. Na oskarżonych A. O., J. S.i S. M.ciąży zarzut pomocnictwa do nielegalnej produkcji papierosów w okresie

1110 2004-2005 roku. Mimo, że sprawa ta trafiła do sądu wcześniej niż powyższa, to do tej pory się nie zakończyła. Jak ustalił sąd odwoławczy zawisła przed Sądem Rejonowym w Sosnowcu. Zarejestrowano ja pod sygnatura III K 344/07 i jest nadal jest w toku.

1111 W konsekwencji zarzuty obrazy prawa procesowego, czy błędów w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, podniesione w apelacji obrońcy oskarżonego A. O., jawią się jako całkowicie bezzasadne.

1112 Niemniej jednak i w jego wypadku sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok, albowiem podobnie jak w wypadku oskarżonego J. S.uznał, że oskarżony A. O.jednym i tym samym czynem polegającym w zasadniczej części na wytwarzaniu, bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, w celu wprowadzenia do obrotu, znacznych ilości wyrobów tytoniowych, w których zawartość substancji szkodliwych przekraczała dopuszczalne normy, które oznaczył podrobionymi znakami towarowymi (...)i (...), wyczerpał znamiona z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca

1113 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych, znamiona z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej, oraz znamiona art. 12 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych, a także z racji tego, że do momentu interwencji organów ścigania usiłował wytworzyć kolejne partie papierosów wyczerpał znamiona z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw.

1114 z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych, art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca

1115 2000 roku prawo własności przemysłowej, oraz art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych.

1116 Opisane powyżej zachowaniem A. O., ułatwiło oskarżonemu J. S.popełnienie przestępstwa skarbowego polegającego na narażeniu i usiłowaniu narażenia Skarb Państwa na szczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości.

1117 A. O., podobnie jak i inni oskarżeni, udzielił pomocy J. S., w popełnieniu czynu karalnego z art. 54 § 1 k.k.s i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s oraz art. 69 § 1 k.k.s.

1118 Takim zachowaniem sam oskarżony A. O. wyczerpał znamiona

1119 z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. art. 54 § 1 k.k.s w zw. z art. 69 § 1 k.k..

1120 W konsekwencji Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób,

1121 że przyjmując, iż zachowanie przypisane oskarżonemu A. O.

1122 w punkach 7 i 8 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach V i VI części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s., będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku

1123 o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy

1124 z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119,

1125 poz. 1117, z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu

1126 i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55, z 1996 roku, z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy

1127 z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw.

1128 z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami)

1129 w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia

1130 przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55, z 1996 roku, z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw.

1131 z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy

1132 art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył oskarżonemu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 300 stawek dziennych po 1.000 złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z tych kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu.

1133 Sąd odwoławczy uznał, że powyższe wymierzone oskarżonemu A. O. kary pozbawienia wolności są współmierne do stopnia jego zawinienia

1134 i społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu. Przy ich wymiarze sąd uwzględnił prawidłowo ustalone przez sąd pierwszej instancji okoliczności wpływające na ich wymiar, w szczególności jego istotną rolę w przestępczej strukturze. Z uwagi na dużą skalę przestępczej działalności sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do innego niż sąd pierwszej instancji ukształtowania ilości stawek dziennych grzywny. Jednak już przy określaniu wysokości jednej stawki dziennej uwzględnił dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne i stosunki majątkowe, ustalone przez sąd pierwszej instancji. Miała też na uwadze pożar jaki miał miejsce w dniu 4 grudnia 2010 roku

1135 w domu zajmowanym przez jego byłą żonę.

1136 W związku z tym uznał, że odpowiednia będzie wysokość jednej stawki

1137 w kwocie 1000 złotych. Mając na uwadze to, że grzywnę orzeczono obok kary najsurowszej, która podlega wykonaniu, grzywna będzie także podlegała wykonaniu zgodnie z treścią art. 8 § 3 k.k.s.

1138 W tym miejscu, podobnie jak w przypadku oskarżonego J. S., należy jeszcze wspomnieć, że sąd odwoławczy w podstawie wymiaru kary pozbawienia wolności za przestępstwo skarbowe wśród podstaw obostrzenia kary nie powołał art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s. oraz art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s., jak zrobił to sąd pierwszej instancji.

1139 Pierwszy z powołanych przepisów art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s. mówi o tym, że sąd stosuje nadzwyczajne obostrzenie kary, jeśli sprawca uczynił sobie z popełnienia przestępstw skarbowych stałe źródło dochodu, gdy tymczasem w powyższej sprawie oskarżony A. O., jak i pozostali oskarżeni, dopuścili się tylko jednego przestępstwa skarbowego, a więc wspomniany przepis nie ma on tutaj zastosowania.

1140 Natomiast drugi z powołanych przepisów art. 38 § 2 pkt 1 k.k.s. przewiduje nadzwyczajne obostrzenie kary pozbawienia wolności w wypadku między innymi sprawcy czynu zabronionego z art. 54 § 1 k.k.s. w wypadku, gdy kwota uszczuplenia należności publicznoprawnej jest „wielka” . Tymczasem sąd pierwszej instancji błędnie, ale konsekwentnie przyjmował w opisach przestępstw skarbowych przypisanych oskarżonych, że kwota uszczuplenia należności publicznoprawnej jest tylko „duża”. Natomiast art. 53 § 14 i 15 k.k.s. wyraźnie różnicuje te pojęcia.

1141 W konsekwencji, przy braku w tej części apelacji na niekorzyść oskarżonych sąd odwoławczy dokonując zmiany zaskarżonego wyroku nie powołał już

1142 w podstawie prawnej skazania zarówno art. 37 § 1 pkt 2 k.k.s., jak i art. art. 38 § 2

1143 pkt 1 k.k.s. Pozostały jednak inne podstawy obostrzenia kary określone w art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s., albowiem niewątpliwie oskarżeni popełnili umyślne przestępstwo skarbowe działając w zorganizowanej grupie przestępczej, powodując uszczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości.

1144 Nie było natomiast najmniejszych podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku

1145 w zakresie przypisanego oskarżonemu udziałowi w zorganizowanej grupie przestępczej, tj. występku z art. 258 § 1 k.k., choćby z uwagi na istotną rolę jaka odgrywał w niej oskarżony A. O.. Trudno w związku z tym twierdzić, że kara 1 roku i 6 miesięcy orzeczona za to przestępstwo jest karą surową i to w stopniu rażącym.

1146 Sąd odwoławczy zmienił też punkt 9 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że

1147 na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 6 zaskarżonego wyroku za przestępstwo

1148 z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie IV części wstępnej wyroku oraz kary orzeczonej w punkcie 4 niniejszego wyroku wymierzył oskarżonemu A. O. nową karę łączną 3 lat pozbawienia wolności. Zmienił punkt 10 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego A. O. w punkcie 5 niniejszego wyroku nowej kary łącznej 3 lat pozbawienia wolności zaliczył mu okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności

1149 w sprawie od dnia 4 maja 2009 roku do dnia 5 stycznia 2011 roku.

1150 Sąd odwoławczy uznał, że kara łączna w tej wysokości będzie karą odpowiednią, uwzględniającą wszystkie dyrektywy wymiaru kary łącznej,

1151 a w szczególności to, że bliski jest związek przypisanego oskarżonemu przestępstwa polegającego na udziale w zorganizowanej grupie przestępczej z drugim przypisanym mu czynem, do którego zastosowano konstrukcję idealnego zbiegu czynów karanych

1152 z art. 8 k.k.s.

1153 Przechodząc do apelacji obrońcy oskarżonego S. M.należy na wstępie zauważyć, że wbrew jej twierdzeniom ocena wyjaśnień oskarżonych R. S.i K. B.nie zostały dokonana z naruszeniem zasad prawidłowego wnioskowania, o czym była już szerzej mowa przy analizie apelacji obrońcy oskarżonego J. S.i apelacji obrońcy oskarżonego A. O.. Poza tym skarżący nie przedstawia w apelacji przykładów takich uchybień.

1154 Wyjaśnienia oskarżonych R. S.i K. B.wyraźnie obciążają oskarżonego S. M.i wskazują na to, że jego rola w przestępczym procederze była istotna, jak trafnie ustalił to sąd pierwszej instancji. Brał on udział w transporcie maszyn stanowiących linię produkcyjną służącą do wyrobu papierosów. Uczestniczył w spotkaniach organizacyjnych i co najważniejsze wynajął magazyn

1155 w B., gdzie składowano krajankę tytoniową i inne komponenty do produkcji papierosów. Przechowywano w nim także maszyny do produkcji papierosów i gotowe partie papierosów.

1156 Poza tym rodzaj przechowywanych przedmiotów i skala dokonywanych transportów, przy ciążących na nim zarzutach pomocnictwa do nielegalnej produkcji papierosów w sprawie toczącej już wtedy przed sądem, uniemożliwia zasłanianie się nieświadomością, co do celu działania innych oskarżonych. Przy czym wspomniana prowadzona już wcześniej sprawa karna, to ta o sygn. (...), która toczy się jeszcze przed Sądem Rejonowym w S.. Oskarżonymi są w niej J. S., A. O.i S. M..

1157 Jednak mimo powyższych uwag i prawidłowych w znacznej części ustaleń sądu pierwszej instancji zaskarżony wyrok w odniesieniu do oskarżonego S. M.nie mógł się ostać, albowiem w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku brak odniesienia się przez Sąd Okręgowy do prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego

1158 w B.z dnia 15 grudnia 2009 roku w sprawie o sygn. akt (...)

1159 i konsekwencji z niego płynących.

1160 Na mocy wspomnianego wyroku skazano S. M.między innymi za przechowywanie w dniu 4 grudnia 2008 roku w B.w magazynie przy ulicy (...)wyrobów tytoniowych w postaci tytoniu ciętego luzem w ilości 6.491,00 kg oraz w postaci papierosów (...) i (...)bez polskich znaków akcyzy, czym spowodował uszczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości.

1161 Tymczasem z ustaleń poczynionych przez sąd merytoryczny w niniejszej sprawie wynika, że do powyższego magazynu wkroczyli funkcjonariusze organów ścigania w trakcie trwania czwartego cyklu produkcji papierosów przez oskarżonych

1162 w miejscowości K.. Wykrycie tego magazynu było powodem zaprzestania produkcji papierosów w ramach 4 cyklu przez oskarżonych występujących w niniejszej sprawie.

1163 W związku z ujawnieniem w tym magazynie papierosów i krajanki tytoniowej wcześniej wystąpiono z aktem oskarżenia przeciwko oskarżonemu S. M., bo dopiero później wyszło na jaw, że wspomniany magazyn odgrywał także znaczącą rolę w większym przedsięwzięciu, w którym uczestniczył wspomniany oskarżony. Dopiero wysłuchanie innych oskarżonych w związku z zatrzymaniem ich w dniu 4 maja 2009 roku w trakcie ostatniego, piątego cyklu produkcji papierosów na masowa skalę, pozwoliło na ujawnienie roli w cały przedsięwzięciu oskarżonego S. M. i wynajmowanego przez niego magazynu w B..

1164 W konsekwencji ilość krajanki tytoniowej zabezpieczonej wcześniej w tym magazynie uwzględniono w opisach czynów przypisanych w niniejszej sprawie oskarżonym o kwalifikacji z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej, jak też w wyliczeniach uszczuplenia należności publicznoprawnych w wypadku usiłowania występku z art. 54 § 1 k.k.s. Miało to racjonalne podstawy w wypadku większości oskarżonych, albowiem wszyscy działali wspólnie i w porozumieniu, w ramach zorganizowanej grupy przestępczej.

1165 Niemniej jednak w wypadku samego oskarżonego S. M. wydaje się że nie było to w pełni uzasadnione, albowiem za wycinek tej wspólnej przestępczej działalności został już wcześniej prawomocnie skazany. Ta sama ilość m.in. krajanki tytoniowej pojawiła się w opisie czynu w zaskarżonym wyroku, co sugeruje, że został dwukrotnie skazany za to samo zachowanie.

1166 Można oczywiście bronić tezy, że ten wcześniejszy czyn, za który oskarżony został już prawomocnie skazany, to odrębne przestępstwo, a nie jedno i to samo zachowanie, ale wnioski w tym zakresie i stosowna argumentacja powinny znajdować się w pisemnych motywach wyroku sądu pierwszej instancji.

1167 Sąd odwoławczy nie jest przecież powołany do dokonywania własnych ustaleń faktycznych, ale od kontroli tego co ustalił sąd pierwszej instancji.

1168 Zasadniczym więc powodem uchylenia wyroku w odniesieniu do oskarżonego S. M. był brak odniesienia się przez sąd pierwszej instancji do wcześniejszego prawomocnego wyroku, na mocy którego skazano oskarżonego za fragment, wycinek zarzucanej mu w niniejszym postępowaniu przestępczej działalności. Brak tych ustaleń spowodował, że wyrok w tej części wymyka się spod kontroli odwoławczej. Natomiast skomplikowany proces wyliczania uszczuplenia należności skarbowych w postaci podatku akcyzowego, przy których to operacjach organy skarbowe posiłkowały się specjalnym programem komputerowym, dodatkowo wykluczało wydanie w tej części przez sąd odwoławczy wyroku o charakterze reformatoryjnym.

1169 Mimo, że wspomniane wątpliwości co do przypisanej oskarżonemu ilości krajanki tytoniowej i wartości uszczuplenia należności publicznoprawnej dotyczyły tylko dwóch z trzech przepisanych oskarżonemu S. M. przestępstw, sąd odwoławczy uznał za wskazane uchylić wyrok w odniesieniu do tego oskarżonego w całości. Uchylił więc i orzeczenie na mocy którego przypisano mu udział

1170 w zorganizowanej grupie przestępczej, albowiem w jego opisie są miedzy innymi stwierdzenia o tym, że wspomniana grupa miała na celu popełnianie przestępstw

1171 i przestępstw skarbowych, polegających na wytwarzaniu znacznych ilości wyrobów tytoniowych oraz uchylaniu się od obowiązków podatkowych poprzez ukrywanie podstawy i przedmiotu opodatkowania oraz uszczupleniu i usiłowaniu uszczuplenia należności Skarbu Państwa, gdyż bez dokładnego wyliczenia wspomnianych ilości

1172 i wartości utrzymywanie w mocy tego orzeczenia byłoby po prostu przedwczesne.

1173 W związku z powyższym Sąd Apelacyjny uchylił orzeczenia zawarte

1174 w punktach: 11, 12, 13 i 14 zaskarżonego wyroku i sprawę w tej części – dotyczącej oskarżonego S. M. – przekazał Sądowi Okręgowemu w Częstochowie do ponownego rozpoznania.

1175 Natomiast częściowo zasadna okazała się apelacja obrońcy oskarżonych R. S., P. K.i Ł. D.w zakresie orzeczenia o karze, a zwłaszcza karze grzywny, albowiem generalnie przy określeniu wysokości poszczególnych stawek dziennych sąd pierwszej instancji nie dostosował ich wysokości do możliwości finansowych oskarżonych. Tymczasem art. 23 § 3 k.k.s. wyraźnie wskazuje na to, że ustalając stawkę dzienną sąd bierze pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe.

1176 Na marginesie należy tylko wspomnieć, że skarżący wnosił o wymierzenie oskarżonemu Ł. D. kary łącznej pozbawienia wolności przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji, mimo że w zaskarżonym wyroku wymierzono mu karę łączną pozbawienia wolności właśnie przy zastosowaniu tej zasady.

1177 Niemniej jednak najistotniejsza zmieniana zaskarżonego wyroku w tej części, tj. w odniesieniu do oskarżonych R. S., P. K.i Ł. D.nastąpiła w związku z przyjęciem przez sąd odwoławczy, że dwa z trzech przypisanych im zachowań to jeden i ten sam czyn w rozumieniu art. 8 k.k.s., który określa warunki przyjecia konstrukcji idealnego zbiegu czynów karalnych, idealnego zbiegu przestępstw.

1178 Podobnie jak w wypadku oskarżonego A. O.sąd odwoławczy uznał, że oskarżony R. S.jednym i tym samym czynem polegającym

1179 w zasadniczej części na wytwarzaniu, bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, w celu wprowadzenia do obrotu, znacznych ilości wyrobów tytoniowych, w których zawartość substancji szkodliwych przekraczała dopuszczalne normy, które oznaczył podrobionymi znakami towarowymi (...)i (...), wyczerpał znamiona z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych, znamiona z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku

1180 prawo własności przemysłowej, oraz znamiona art. 12 ustawy z dnia 9 listopada

1181 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych, a także z racji tego, że do momentu interwencji organów ścigania usiłował wytworzyć kolejne partie papierosów wyczerpał znamiona z art. 13 § 1 k.k.

1182 w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych, art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej, oraz art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych.

1183 Opisanym powyżej zachowaniem R. S.ułatwił oskarżonemu J. S.popełnienie przestępstwa skarbowego polegającego na narażeniu

1184 i usiłowaniu narażenia Skarb Państwa na szczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości.

1185 R. S.podobnie jak i inni oskarżeni, udzielił pomocy J. S., w popełnieniu czynu karalnego z art. 54 § 1 k.k.s i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s oraz art. 69 § 1 k.k.s.

1186 Takim zachowaniem sam oskarżony R. S.wyczerpał znamiona z art.

1187 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s w zw.

1188 z art. 69 § 1 k.k..

1189 W konsekwencji Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób,

1190 że przyjmując, iż zachowanie przypisane oskarżonemu R. S.w punkach 16 i 17 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach XI i XII części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k., będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku

1191 o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy

1192 z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119,

1193 poz. 1117, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55, z 1996 roku, z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy

1194 z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw.

1195 z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku, z późniejszymi zmianami)

1196 w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia

1197 przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55, z 1996 roku, z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw.

1198 z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w. zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s.

1199 i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117, z 2001 roku,

1200 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności, a za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw.

1201 z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s., art. 38 § 1 pkt 3 k.k.s.

1202 i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył oskarżonemu także karę 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 150 stawek dziennych po

1203 400 złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z kar pozbawienia wolności, to jest kara orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu.

1204 W ocenie sądu odwoławczego dwie kary pozbawienia wolności wymierzone oskarżonemu R. S.w związku z zastosowaniem konstrukcji idealnego zbiegu czynów karalnych uwzględniają w dostatecznym stopniu stopień zawinienia sprawcy i stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, do którego ma zastosowanie art. 8 k.k.s. Natomiast kara grzywny orzeczona w wymiarze 150 stawek dziennych po 400 złotych każda dodatkowo uwzględnia okoliczności określone

1205 w art. 23 § 3 k.k.s. Będzie ona zgodnie z art. 8 § 3 k.k.s. także podlegała wykonaniu.

1206 Sąd odwoławczy zmienił też punkt 18 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 15 zaskarżonego wyroku za przestępstwo

1207 z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie X części wstępnej wyroku oraz kary orzeczonej w punkcie 8 niniejszego wyroku wymierzył oskarżonemu R. S.nową karę łączną 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności.

1208 Zastosował wiec przy jej wymiarze zasadę pełnej absorpcji. W ocenie sądu

1209 II instancji jest ona karą odpowiednią, uwzględniającą wszystkie dyrektywy wymiaru kary łącznej. W szczególności w dostatecznym stopniu uwzględnia bliski związek miedzy skazania oskarżonego za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. z czynem do którego zastosowano konstrukcję idealnego zbiegu czynów karalnych z art. 8 k.k.s.

1210 Ponadto w związku z wymierzeniem na nowo kary łącznej zmienił punkt

1211 19 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 69 § 1, 2 i 3 k.k. w zw. z art. 41a § 1 i 2 k.k.s. warunkowo zawiesił oskarżonemu R. S.wykonanie orzeczonej wobec niego w punkcie 9 niniejszego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 lat, oddając go w tym okresie pod dozór kuratora sądowego.

1212 Zmienił punkt 20 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu R. S.na poczet orzeczonej wobec niego

1213 w punkcie 8 niniejszego wyroku kary grzywny okres zatrzymania od dnia 4 maja

1214 2009 roku do dnia 6 maja 2009 roku oraz w dniu 30 czerwca 2009 roku, uznając tym samym grzywnę za wykonaną do wysokości 8 stawek dziennych. W tym zakresie sąd odwoławczy dodatkowo zaliczył oskarżonemu jeszcze jeden dzień zatrzymania, albowiem wspomniany fakt bezspornie wynikał z akt niniejszej sprawy.

1215 Podobnie jak w wypadku oskarżonego R. S.sąd odwoławczy uznał, że oskarżony P. K.jednym i tym samym czynem polegającym w zasadniczej części na wytwarzaniu, bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, w celu wprowadzenia do obrotu, znacznych ilości wyrobów tytoniowych, w których zawartość substancji szkodliwych przekraczała dopuszczalne normy, które oznaczył podrobionymi znakami towarowymi (...)i (...), wyczerpał znamiona z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca

1216 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych, znamiona z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej, oraz znamiona art. 12 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych, a także z racji tego, że do momentu interwencji organów ścigania usiłował wytworzyć kolejne

1217 partie papierosów wyczerpał znamiona z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2

1218 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego

1219 oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych, art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej, oraz art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych.

1220 Opisane powyżej zachowanie P. K.ułatwiło oskarżonemu J. S.popełnienie przestępstwa skarbowego polegającego na narażeniu i usiłowaniu narażenia Skarb Państwa na szczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości.

1221 P. K., podobnie jak i inni oskarżeni, udzielił pomocy J. S., w popełnieniu czynu karalnego z art. 54 § 1 k.k.s i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s oraz art. 69 § 1 k.k.s.

1222 Takim zachowaniem sam oskarżony P. K.wyczerpał znamiona z art.

1223 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s w zw.

1224 z art. 69 § 1 k.k..

1225 W konsekwencji Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób,

1226 że przyjmując, iż zachowanie przypisane oskarżonemu P. K.w punkach

1227 28 i 29 orzeczenia sądu pierwszej instancji, opisane w punktach XVII i XVIII części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku

1228 o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy

1229 z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119,

1230 poz. 1117, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu

1231 i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55, z 1996 roku, z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy

1232 z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353, z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw.

1233 z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami)

1234 w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55,

1235 z 1996 roku, z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami)

1236 w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 1 roku

1237 i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy

1238 art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 38 § 1 pkt 3 k.k.s. oraz art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył oskarżonemu także karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 250 złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z tych kar pozbawienia wolności, orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu.

1239 W ocenie sądu odwoławczego kary pozbawienia wolności wymierzone oskarżonemu P. K.w związku z zastosowaniem konstrukcji idealnego zbiegu czynów karalnych uwzględniają w dostatecznym stopniu stopień zawinienia sprawcy i stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, do którego ma zastosowanie art. 8 k.k.s. Natomiast kara grzywny orzeczona w wymiarze 100 stawek dziennych po 250 złotych każda dodatkowo uwzględnia okoliczności określone

1240 w art. 23 § 3 k.k.s. Będzie ona także zgodnie z art. 8 § 3 k.k.s. podlegała wykonaniu.

1241 Sąd odwoławczy zmienił też punkt 30 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 27 zaskarżonego wyroku za przestępstwo

1242 z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XVI części wstępnej wyroku oraz kary orzeczonej w punkcie 16 niniejszego wyroku wymierzył oskarżonemu P. K.nową karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

1243 Zastosował wiec przy jej wymiarze zasadę pełnej absorpcji. W ocenie sądu

1244 II instancji jest ona karą odpowiednią, uwzględniającą wszystkie dyrektywy wymiaru kary łącznej. W szczególności w dostatecznym stopniu uwzględnia bliski związek skazania oskarżonego za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. z czynem do którego zastosowano konstrukcję idealnego zbiegu czynów karalnych z art. 8 k.k.s.

1245 Ponadto w związku z wymierzeniem na nowo kary łącznej zmienił punkt

1246 31 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 69 § 1, 2 i 3 k.k. w zw. z art. 41a § 1 i 2 k.k.s. warunkowo zawiesił oskarżonemu P. K.wykonanie orzeczonej wobec niego w punkcie 17 niniejszego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 lat, oddając go w tym okresie pod dozór kuratora sądowego.

1247 Zmienił też punkt 32 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art.

1248 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu K. K.na poczet orzeczonej

1249 w punkcie 16 niniejszego wyroku kary grzywny okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 4 maja 2009 roku do dnia 6 maja 2009 roku oraz dzień 30 czerwca 2009 roku, uznając tym samym grzywnę za wykonaną do wysokości 8 (ośmiu) stawek dziennych. W porównaniu z wyrokiem sądu pierwszej instancji zaliczył mu na poczet orzeczonej kary grzywny nie trzy, a cztery dni rzeczywistego pozbawienia wolności.

1250 Podobnie jak w wypadku oskarżonego P. K.sąd odwoławczy uznał, że oskarżony Ł. D.jednym i tym samym czynem polegającym w zasadniczej części na wytwarzaniu, bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, w celu wprowadzenia do obrotu, znacznych ilości wyrobów tytoniowych, w których zawartość substancji szkodliwych przekraczała dopuszczalne normy, które oznaczył podrobionymi znakami towarowymi (...)i (...), wyczerpał znamiona z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca

1251 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych, znamiona z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej, oraz znamiona art. 12 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych, a także

1252 z racji tego, że do momentu interwencji organów ścigania usiłował wytworzyć kolejne partie papierosów wyczerpał znamiona z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2

1253 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego

1254 oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych, art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej, oraz art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych.

1255 Opisane powyżej zachowanie Ł. D.ułatwiło oskarżonemu J. S.popełnienie przestępstwa skarbowego polegającego na narażeniu

1256 i usiłowaniu narażenia Skarb Państwa na szczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości.

1257 Ł. D., podobnie jak i inni oskarżeni, udzielił pomocy J. S., w popełnieniu czynu karalnego z art. 54 § 1 k.k.s i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s oraz art. 69 § 1 k.k.s.

1258 Takim zachowaniem sam oskarżony Ł. D. wyczerpał znamiona

1259 z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s.

1260 w zw. z art. 69 § 1 k.k..

1261 W konsekwencji Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób,

1262 że przyjmując, iż zachowanie przypisane oskarżonemu Ł. D.

1263 w punkach 34 i 35 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach XX

1264 i XXI części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s., będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U.

1265 Nr 119, poz. 1117, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55, z 1996 roku, z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy

1266 z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw.

1267 z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117, z 2001 roku z późniejszymi zmianami)

1268 w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia

1269 przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55, z 1996 roku, z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw.

1270 z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117, z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 7 miesięcy pozbawienia wolności oraz za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w zw. z art.

1271 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 38 § 1 pkt 3 k.k.s. oraz art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył oskarżonemu karę 7 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 40 stawek dziennych po 200 złotych każda, uznając jednocześnie na mocy

1272 art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z tych kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 7 miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu.

1273 W ocenie sądu II instancji kary pozbawienia wolności wymierzone oskarżonemu Ł. D. w związku z zastosowaniem konstrukcji idealnego zbiegu czynów karalnych uwzględniają w dostatecznym stopniu stopień zawinienia sprawcy i stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, do którego ma zastosowanie art. 8 k.k.s. Natomiast kara grzywny orzeczona w wymiarze 40 stawek dziennych po 200 złotych każda dodatkowo uwzględnia okoliczności określone

1274 w art. 23 § 3 k.k.s. Będzie ona także zgodnie z art. 8 § 3 k.k.s. podlegała wykonaniu.

1275 Sąd odwoławczy zmienił też punkt 36 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 33 zaskarżonego wyroku za przestępstwo

1276 z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XIX części wstępnej wyroku oraz kary orzeczonej w punkcie 20 niniejszego wyroku wymierzył oskarżonemu Ł. D.karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności. Przy jej wymiarze, podobnie jak w przypadku oskarżonych R. S.i P. K.zastosował

1277 w odniesieniu do oskarżonego Ł. D.zasadę pełnej absorpcji.

1278 Zmienił punkt 37 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 69 § 1, 2 i 3 k.k. w zw. z art. 41a § 1 i 2 k.k.s. warunkowo zawiesił oskarżonemu Ł. D. wykonanie orzeczonej wobec niego w punkcie 21 niniejszego orzeczenia kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 lat, oddając go w tym okresie pod dozór kuratora sądowego.

1279 Zmienił punkt 38 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu Ł. D. na poczet orzeczonej w punkcie 20 niniejszego wyroku kary grzywny okres jego zatrzymania w dniu 4 maja

1280 2009 roku, uznając tym samym grzywnę za wykonaną do wysokości 2 stawek dziennych.

1281 W tym zakresie nie zasługiwała więc na uwzględnienie apelacja prokuratora, który w istocie rzeczy zakwestionował wymierzenie oskarżonym R. S.. K. B., P. K.i Ł. D.kar pozbawienia wolności z dobrodziejstwem warunkowego zawieszenie ich wykonania na okres próby. W ocenie sądu odwoławczego choćby z racji tego, że wspomniani oskarżeni przyznali się do popełnienia zarzucanych im czynów i złożyli wyjaśnienia dzięki którym organa ścigania i wymiaru sprawiedliwości mogły pociągnąć do odpowiedzialności pozostałych oskarżonych, zasługiwali na szczególne potraktowanie. Ponadto gdy uwzględni się ich role w przestępczej działalności

1282 oraz to, że nie byli do tej pory karani i mają pozytywne opinie w miejscu zamieszkania, można zasadnie twierdzić, że w ich wypadku zachodzi wyjątkowy wypadek w rozumieniu art. 41a § 1 k.k.s., uzasadniony szczególnymi okolicznościami, usprawiedliwiający sięgnięcie po instytucję warunkowego zawieszenia wykonania na okres próby orzeczonych wobec nich kar pozbawienia wolności.

1283 Tym bardziej, że warunkowemu zwieszeniu wykonania kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec wspomnianych czterech oskarżonych nie sprzeciwiały się potrzeby w zakresie prawidłowego kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

1284 Nietrafne okazały się zarzuty zawarte w apelacji obrońcy I. Z.kwestionujące przypisanie temu oskarżonemu przestępstwa polegającego na udziale

1285 w zorganizowanej grupie przestępczej, występku polegającego miedzy innymi na produkcji papierów i czynu polegającego na udzieleniu pomocy oskarżonemu J. S.w popełnieniu przestępstwa skarbowego polegającego na uchylaniu się od opodatkowania podatkiem akcyzowym.

1286 Także i w tym przypadku wszystkie wywody odnoszące się do istnienia

1287 grupy przestępczej, jej funkcjonowania, wytwarzania wyrobów tytoniowych,

1288 a przedstawione przy omawianiu innych apelacji, są tutaj aktualne. To, iż oskarżony I. Z.brał udział w grupie przestępczej zorganizowanej i kierowanej przez J. S.wyraźnie wynika z omawianych wcześniej wyjaśnień oskarżonych, którzy przyznali się do popełnienia zarzucanych im czynów. Także przypisanie mu pozostałych dwóch przestępstw sąd pierwszej instancji oparl

1289 o wspomniane powyżej dowody.

1290 Oskarżony wspólnie z innymi Ukraińcami zatrzymany został na „gorącym uczynku” przestępstwa, przy profesjonalnej linii do wyrobu papierosów, w tracie trwania ostatniego, piątego już cyklu produkcyjnego.

1291 W ocenie sądu odwoławczego trudno, jak robi to skarżący, zasłaniać się brakiem świadomości uczestniczenia w przedsięwzięciu o charakterze przestępczym. Za taką tezą przemawia przede wszystkim to w jakich warunkach wytwarzano papierosy. Ukraińcy pracujący przy produkcji byli skoszarowani. Nie mogli wychodzi poza teren hali w której pracowali, nie mogli podchodzić do okien. Praca maszyn przy których pracowali była celowo zagłuszana przez maszyny do produkcji gwoździ. Oskarżony był też przy montażu maszyn. Ponadto dochodziło do ewakuacji zakładu

1292 w sytuacjach zagrożenia.

1293 Poza tym w tych prowizorycznych warunkach produkowano papierosy

1294 bardzo znanych marek. Natomiast oskarżony wcześniej przez długie lata pracował

1295 w (...) Fabryce (...).

1296 Wszystkie przytoczone powyżej fakty należycie ustalił i ocenił sąd pierwszej instancji. Nie było wiec podstaw do kwestionowania zaskarżonego wyroku

1297 w odniesieniu do oskarżonego I. Z..

1298 Niemniej jednak, tak jak w wypadku pozostałych oskarżonych, sąd odwoławczy uznał, że dwa z trzech przypisanych i temu oskarżonemu zachowań, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s.

1299 Przyjął bowiem, że jednym i tym samym czynem polegającym w zasadniczej części na wytwarzaniu, bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, w celu wprowadzenia do obrotu, znacznych ilości wyrobów tytoniowych, w których zawartość substancji szkodliwych przekraczała dopuszczalne normy, które oznaczył podrobionymi znakami towarowymi (...) i (...), oskarżony I. Z. wyczerpał znamiona z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art.

1300 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych, znamiona z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca

1301 2000 roku prawo własności przemysłowej, oraz znamiona art. 12 ustawy z dnia

1302 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu

1303 i wyrobów tytoniowych, a także z racji tego, że do momentu interwencji organów ścigania usiłował wytworzyć kolejne partie papierosów wyczerpał znamiona z art.

1304 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych, art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej, oraz art.

1305 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych.

1306 Opisanym powyżej zachowaniem I. Z.ułatwiło oskarżonemu J. S.popełnienie przestępstwa skarbowego polegającego na narażeniu i usiłowaniu narażenia Skarb Państwa na szczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości.

1307 I. Z., podobnie jak i inni oskarżeni, udzielił pomocy J. S., w popełnieniu czynu karalnego z art. 54 § 1 k.k.s i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s oraz art. 69 § 1 k.k.s.

1308 Takim zachowaniem sam oskarżony I. Z. wyczerpał znamiona

1309 z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s.

1310 w zw. z art. 69 § 1 k.k.

1311 W konsekwencji Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób,

1312 że przyjmując, iż zachowanie przypisane oskarżonemu I. Z. w punkach 55 i 56 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach XXXII i XXXIII części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s., będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku

1313 o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr

1314 31, poz. 353, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119,

1315 poz. 1117, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu

1316 i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55, z 1996 roku, z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy

1317 z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw.

1318 z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117, z 2001 roku z późniejszymi zmianami)

1319 w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia

1320 przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55, z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw.

1321 z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art.

1322 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k.

1323 w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył oskarżonemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności

1324 oraz karę grzywny w wysokości 42 stawek dziennych po 800 złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 10 miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu.

1325 Kary wymierzone oskarżonemu są współmierne do stopnia zawinienia oskarżonego i adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości czynów karalnych, których się dopuścił w ramach jednego i tego samego czynu, o którym mowa w art.

1326 8 k.k.s.

1327 Nie było też podstaw do kwestionowania wymiaru kary orzeczonej za przestępstwo powszechne z art. 258 § 1 k.k.

1328 Konsekwencja wskazanych powyżej ustaleń, co do idealnego zbiegu czynów karanych była zmiana punktu 57 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 54 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XXXI części wstępnej wyroku oraz tej orzeczonej w punkcie

1329 28 niniejszego wyroku i wymierzono oskarżonemu I. Z. karę łącznej

1330 1 roku pozbawienia wolności. Identycznej jak tej wymierzonej oskarżonemu przez sąd pierwszej instancji. W ocenie sądu odwoławczego jest odpowiednia, albowiem uwzględnia wszystkie dyrektywy wymiaru kary łącznej.

1331 Sąd odwoławczy zmienił punkt 58 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu I.’owi Z. na poczet orzeczonej

1332 w punkcie 29 niniejszego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dniu 4 maja 2009 roku do dnia

1333 4 maja 2010 roku, oraz zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej w punkcie

1334 28 niniejszego wyroku kary grzywny okres jego tymczasowego aresztowania od dnia 4 maja 2010 roku do dnia 24 maja 2010 roku, uznając tym samym obie te kary za wykonane w całości.

1335 Oskarżeni Ukraińcy, którym Sąd Okręgowy w Częstochowie w dniu 25 maja 2010 roku uchylił areszt tymczasowy wyjechali z Polski i proces zakończył się przed sądem pierwszej instancji już bez ich obecności.

1336 Natomiast jeśli chodzi o apelację obrońcy oskarżonego T. C., to podniesione w niej zarzuty także okazały się niezasadne. Skarżący sugeruje w niej, że nie miał świadomości, że przewoził tytoń i papierosy w kartonach, a więc nie miał świadomości, że uczestniczy w przestępczym procederze. Zakwestionował też rozpoznanie go przez jednego z oskarżonych.

1337 Tymczasem materiał dowodowy zgromadzony w sprawie w postaci wyjaśnień, nie tylko jednego oskarżonego, jednoznacznie wskazuje na to, że oskarżony T. C.był członkiem grupy przestępczej kierowanej przez J. S.. Do niego głównie należało dostarczanie komponentów do produkcji papierosów do miejsc w których je wytwarzano oraz odbiór gotowych partii towaru.

1338 Poza tym, jak słusznie zwrócił na to uwagę pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego, przy przewozie papierosów i tytoniu nie jest możliwy brak świadomości, co do zawartości przewożonego towaru, albowiem faktem notoryjnym, znajdującym potwierdzenie w zeznaniach świadków i wyjaśnieniach oskarżonych, jest intensywny zapach tytoniu. Tym bardziej, że z wyjaśnień oskarżonych pracujących przy produkcji, rozładunku półproduktów i załadunku gotowych partii papierosów wynika, że tytoń znajdujący się w hali produkcyjnej nie był szczególnie izolowany. Ponadto osoba transportująca tytoń, czy gotowe papierosy nie mogła nie zauważyć nietypowych okoliczności i miejsc załadunku lub rozładunku, czy trybu konwojowania poszczególnych dużych partii ładunków.

1339 Ponadto zatrudnienie oskarżonego w innej firmie, o którym wspomniał na rozprawie odwoławczej nie wyklucza jego udział w przypisanej mu przestępczej działalności, a to z uwagi na jego specyficzną rolę w całym przedsięwzięciu i fakt, że produkcja odbywała się w pięciu krótkich cyklach produkcyjnych, trwających maksymalnie kilka tygodni na przestrzeni blisko półtora roku, które przedzielały miesiące w których nie produkowano papierosów.

1340 Tak więc nie było najmniejszych podstaw do podważania ustaleń sądu pierwszej instancji w odniesieniu do udziału w poszczególnych przestępstwach oskarżonego T. C..

1341 Niemniej jednak, podobnie jak w wypadku innych oskarżonych, sąd odwoławczy uznał, że dwa z trzech przypisanych oskarżonemu zachowań to w istocie rzeczy jeden i ten sam czyn w rozumieniu art. 8 k.k.s.

1342 Uznał mianowicie, że jednym i tym samym czynem polegającym w zasadniczej części na wytwarzaniu, bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, w celu wprowadzenia do obrotu, znacznych ilości wyrobów tytoniowych, w których zawartość substancji szkodliwych przekraczała dopuszczalne normy, które oznaczył podrobionymi znakami towarowymi (...) i (...), oskarżony T. C. wyczerpał znamiona z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art.

1343 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych, znamiona z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca

1344 2000 roku prawo własności przemysłowej, oraz znamiona art. 12 ustawy z dnia

1345 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu

1346 i wyrobów tytoniowych, a także z racji tego, że do momentu interwencji organów ścigania usiłował wytworzyć kolejne partie papierosów wyczerpał znamiona z art.

1347 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych, art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej, oraz art.

1348 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych.

1349 Opisane powyżej zachowanie oskarżonego T. C.ułatwiło oskarżonemu J. S.popełnienie przestępstwa skarbowego polegającego na narażeniu i usiłowaniu narażenia Skarb Państwa na szczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości.

1350 T. C., podobnie jak i inni oskarżeni, udzielił pomocy J. S., w popełnieniu czynu karalnego z art. 54 § 1 k.k.s i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s oraz art. 69 § 1 k.k.s.

1351 Takim zachowaniem sam oskarżony T. C. wyczerpał znamiona z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw.

1352 z art. 69 § 1 k.k..

1353 W konsekwencji Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmując, iż zachowanie przypisane oskarżonemu T. C. w punkach 40 i 41 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach XXIII i XXIV części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s., będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku

1354 o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy

1355 z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119,

1356 poz. 1117, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu

1357 i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55, z 1996 roku, z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy

1358 z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw.

1359 z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami)

1360 w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55, z 1996 roku, z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. i art. 64 § 1 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k.

1361 w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności, a za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art.

1362 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 23 § 1

1363 i 3 k.k.s. wymierzył oskarżonemu także karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 70 stawek dziennych po 800 złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności podlega wykonaniu.

1364 W ocenie sądu II instancji kary pozbawienia wolności wymierzone oskarżonemu T. C. w związku z zastosowaniem konstrukcji idealnego zbiegu czynów karalnych uwzględniają w dostatecznym stopniu stopień zawinienia sprawcy i stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, do którego ma zastosowanie art. 8 k.k.s. Natomiast kara grzywny orzeczona w wymiarze 70 stawek dziennych po 800 złotych każda dodatkowo uwzględnia okoliczności określone

1365 w art. 23 § 3 k.k.s. Będzie ona także zgodnie z art. 8 § 3 k.k.s. podlegała wykonaniu.

1366 Sąd odwoławczy zmienił też punkt 42 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 39 zaskarżonego wyroku za przestępstwo

1367 z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XXII części wstępnej wyroku oraz kary orzeczonej w punkcie 24 niniejszego wyroku wymierzył oskarżonemu T. C. nową karę łączną 1 roku pozbawienia wolności. Przy jej wymiarze sąd odwoławczy zastosował zasadę pełnej absorpcji.

1368 Istotniejszą zmianą dla oskarżonego, w porównaniu z tym co zrobił sąd pierwszej instancji, było warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej wobec niego kary łącznej pozbawienia wolności, oparte o przepis art. 69 § 1, 2 i 3 k.k. w zw. z art. 41a § 1 i 2 k.k.s., na okres próby wynoszący 5 lat z jednoczesnym oddaniem go w tym okresie pod dozór kuratora sądowego.

1369 Za takim rozwiązaniem przemawiało przede wszystkim to, że w chwili obecnej oskarżony pracuje i ma pozytywna opinię w miejscu zamieszkania. Nie bez znaczenia było też to, że jego rola w przestępczym procederze nie była znacząca, a z opinii psychologicznej wynika, że stwierdzono u niego niższy od przeciętnego poziom inteligencji. Sąd odwoławczy uznał, że możliwa jest jego resocjalizacji w warunkach wolnościowych. Zastosował wobec niego dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności mimo, że czynu karalnego multikwalifikowanego w oparciu o pozakodeksowe przepisy karne dopuścił się

1370 w warunkach powrotu do przestępstwa określonego w art. 64 § 1 k.k. i mimo zaistnienia ustawowej okoliczności wpływającej na obostrzenie kary przewidzianej

1371 w art. 37 § 1 pkt 5 k.k.s. w postaci popełnienia przestępstwa skarbowego

1372 w zorganizowanej grupie przestępczej. Sąd Apelacyjny z powodów wskazanych powyżej uznał, że zachodzi wyjątkowy wypadek określony w art. 41a § 1 k.k.s., usprawiedliwiony szczególnymi okolicznościami.

1373 Ponadto zmienił punkt 43 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy

1374 art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu T. C. na poczet orzeczonej

1375 w punkcie 24 niniejszego wyroku kary grzywny okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dniu 28 września 2009 roku do dnia 1 listopada 2009 roku, uznając tym samym grzywnę za wykonaną w całości.

1376 Natomiast apelacja obrońcy oskarżonego K. B.okazał się bezzasadna. Zakwestionowano w niej tylko część wyroku w zakresie zasądzonej między innymi od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego (...)kwoty 100.000 złotych tytułem częściowego naprawienia szkody.

1377 Skarżący nie kwestionował w apelacji faktu naruszenia przez oskarżonych prawa do znaku towarowego, a jedynie fakt zaistnienia szkody po stronie oskarżyciela posiłkowego. W tym miejscu należy przypomnieć, że „znakiem towarowym jest postrzegane zmysłowo oznaczenie przeznaczone do odróżniania towarów i usług pochodzących z jednego przedsiębiorstwa od towarów (usług) tego samego rodzaju (takich samych lub podobnych) pochodzących z innego przedsiębiorstwa”, (art. 120 ust. 1 ustawy prawo o znakach towarowych: zob. Anna Tischner, Odpowiedzialność majątkowa za naruszenie prawa do znaków towarowych, Oficyna a Wolters Kluwer business. Warszawa, 2008 roku, str. 20)

1378 Niemniej jednak, jak trafnie ustalił to sąd merytoryczny, skutki zjawisk rynkowych wywołanych naruszeniem prawa do znaku towarowego określane są jako szkody polegające na dyskredytacji uprawnionego, zdezorientowaniu konsumentów

1379 i wprowadzeniu na rynku stanu niepewności, a w rezultacie osłabieniu wizerunku marki i renomy przedsiębiorstwa, osłabieniu zdolności odróżniania znaku i osłabieniu popytu na produkty oznaczone takim znakiem. Szkody mogą obejmować konieczność ponoszenia dodatkowych wydatków na reklamę, wyjaśnienie sytuacji rynkowej

1380 i koszty eliminowania następstw powstałego stanu rynkowego spowodowanego ujawnieniem tzw. podróbek. Ustalenie faktu zajścia szkody stanowił w niniejszej sprawie wynik wnioskowania z innych ustalonych faktów lub znanych powszechnie, jako okoliczności notoryjne.

1381 Skarżący nie kwestionował, że oskarżony, który zresztą przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, uczestniczył w nielegalnej produkcji papierosów, które stanowiły pirackie kopie oryginalnych wyrobów koncernu (...). W związku z powyższym, nie może kwestionować, że trafiały one do bezpośrednich konsumentów, a wiec niewątpliwie pokrzywdzony koncern ponosił szkodę, choćby z faktu, że wypierały oryginalne, markowe produkty, zmniejszając przy tym zaufanie do znanej marki.

1382 W tym miejscu należy tylko wspomnieć, że bez znaczenia dla faktu zaistnienia szkody ma to, czy zaistniała ona na terenie Polski, czy terenie innego europejskiego kraju położonego na zachód od Polski, albowiem wszystkie te kraje wraz z Polską są w Unii Europejskiej, która jest też jednym wielkim obszarem celnym – unią celną, na terenie której obowiązują zharmonizowane stawki podatkowe.

1383 Nie do zaakceptowanie jest też rozumowanie zaprezentowane przez skarżącego wskazujące na to, że pokrzywdzony przed wystąpieniem o naprawienie szkody powinien w pierwszej kolejności wystąpić o zaprzestanie naruszeń i wydanie uzyskanych korzyści. Powyższa argumentacja nie znajduje uzasadnienia ani

1384 w praktyce orzeczniczej, ani w piśmiennictwie.

1385 Przy czym żadna z znanych metod wykładni nie uzasadnia tezy, iż brzmienie art. 296 prawa własności przemysłowej narzuca określona kolejność postępowania. Wymienione w powołanym przepisie roszczenia przysługują pokrzywdzonemu

1386 w przypadkach naruszenia jego praw. Przywołany przepis nie wskazuje, aby warunkiem wystąpienia z żądaniem naprawienia szkody było wcześniejsze wystąpienie o zwrot korzyści uzyskanej przez sprawcę przestępstwa.

1387 Aby zamknąć wspomniane kwestie należy tylko przypomnieć, iż kwota zasądzona tytułem naprawienia szkody jest kwotą symboliczną, gdy uwzględni się wyliczenie szkody przedstawione przez pokrzywdzone przedsiębiorstwo.

1388 Zasadnie więc sąd pierwszej instancji uznał, że były podstawy do orzeczenia nie tylko wobec oskarżonego K. B., ale wobec wszystkich oskarżonych środka karnego w postaci obowiązku częściowego naprawienia szkody.

1389 Niewątpliwie w wyniku nowelizacji kodeksu karnego, która weszła w życie

1390 z dniem 8 czerwca 2010 roku uległa zmianie treść art. 46 § 1 k.k.

1391 Niemniej jednak zarówno treść tego artykułu przed tą zmianą, jak i po niej, daje podstawę do orzeczenia o tym środku karnym. Art. 46 § 1 k.k. w czasie popełnienia przypisanych oskarżonym czynów, a wiec w brzmieniu przed tą zmianą, przewidywał bowiem możliwość nałożenia obowiązku naprawienia szkody w wypadku skazania za przestępstwo przeciwko mieniu.

1392 Tymczasem choć przedmiotem ochrony typów czynów zabronionych w art.

1393 305 ustawy prawo własności przemysłowej jest w pierwszej kolejności interes osób uprawnionych do znaku towarowego, jak również pewność, prawidłowość obrotu, oraz zaufanie do użytkowanych znaków, to jednak dodatkowych przedmiotem ochrony jest też mienie osób uprawnionych do używania znaków towarowych, którzy doznają strat w wyniku posługiwania się znakami przez nieuprawnionych sprawców. (Prawo własności przemysłowej – Komentarz pod redakcją Piotra Rostańskiego Wydawnictwo C.H.BECK, Warszawa 2010)

1394 Takie orzeczenie o częściowym naprawieniu szkody nie pozbawia oczywiście pokrzywdzonej firmy możliwości dochodzenia zrekompensowania całości szkody

1395 w procesie cywilnym.

1396 Podobnie jak w wypadku innych oskarżonych, sąd odwoławczy uznał, że dwa z trzech przypisanych oskarżonemu K. B.zachowań to w istocie rzeczy jeden i ten sam czyn w rozumieniu art. 8 k.k.s.

1397 Uznał mianowicie, że jednym i tym samym czynem polegającym w zasadniczej części na wytwarzaniu, bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, w celu wprowadzenia do obrotu, znacznych ilości wyrobów tytoniowych, w których zawartość substancji szkodliwych przekraczała dopuszczalne normy, które oznaczył podrobionymi znakami towarowymi (...)i (...), oskarżony K. B.wyczerpał znamiona z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art.

1398 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych, znamiona z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca

1399 2000 roku prawo własności przemysłowej, oraz znamiona art. 12 ustawy z dnia

1400 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu

1401 i wyrobów tytoniowych, a także z racji tego, że do momentu interwencji organów ścigania usiłował wytworzyć kolejne partie papierosów wyczerpał znamiona z art.

1402 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych, art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej, oraz art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych.

1403 Opisane powyżej zachowanie oskarżonego K. B.ułatwiło oskarżonemu J. S.popełnienie przestępstwa skarbowego polegającego na narażeniu i usiłowaniu narażenia Skarb Państwa na szczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości.

1404 K. B., podobnie jak i inni oskarżeni, udzielił pomocy J. S., w popełnieniu czynu karalnego z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s oraz art. 69 § 1 k.k.s.

1405 Takim zachowaniem sam oskarżony K. B.wyczerpał znamiona

1406 z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s.

1407 w zw. z art. 69 § 1 k.k..

1408 W konsekwencji Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmując, iż zachowanie przypisane oskarżonemu K. B.w punkach 22 i 23 orzeczenia sądu pierwszej instancji, opisane w punktach XIV i XV części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s., będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku

1409 o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy

1410 z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119,

1411 poz. 1117, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55, z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U.

1412 Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55, z 1996 roku, z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k.

1413 oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art.

1414 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy

1415 art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, a za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 38 § 1 pkt 3 k.k.s. oraz art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył oskarżonemu także karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 600 złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s.,

1416 iż tylko jedna z kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu.

1417 W ocenie sądu II instancji kary pozbawienia wolności wymierzone oskarżonemu K. B.w związku z zastosowaniem konstrukcji idealnego zbiegu czynów karalnych uwzględniają w dostatecznym stopniu stopień zawinienia sprawcy i stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu, do którego ma zastosowanie art. 8 k.k.s. Natomiast kara grzywny orzeczona w wymiarze 100 stawek dziennych po 600 złotych każda dodatkowo uwzględnia okoliczności określone

1418 w art. 23 § 3 k.k.s. Będzie ona także zgodnie z art. 8 § 3 k.k.s. podlegała wykonaniu.

1419 Sąd odwoławczy zmienił też punkt 24 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 21 zaskarżonego wyroku za przestępstwo

1420 z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XIII części wstępnej wyroku oraz tej orzeczonej w punkcie 12 niniejszego wyroku wymierzył oskarżonemu K. B.nową karę łączną 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Przy wymiarze tej kary sąd zastosował zasadę pełnej absorpcji.

1421 Zmienił punkt 25 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 69 § 1, 2 i 3 k.k. w zw. z art. 41a § 1 i 2 k.k.s. warunkowo zawiesił oskarżonemu K. B.wykonanie orzeczonej wobec niego w punkcie 13 niniejszego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 lat, oddając go w tym okresie pod dozór kuratora sądowego.

1422 Zmienił punkt 26 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu K. B.na poczet orzeczonej w punkcie 12 niniejszego wyroku kary grzywny okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 4 maja 2009 roku do dnia 23 czerwca 2009 roku, uznając tym samym grzywnę za wykonaną w całości.

1423 Ponadto na mocy art. 435 k.p.k. sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok

1424 w odniesieniu do sześciu oskarżonych – obywateli Ukrainy, którzy go nie skarżyli, albowiem wzgląd na wewnętrzną sprawiedliwość wyroku przemawiał za takim rozwiązaniem.

1425 Sąd odwoławczy z korzyścią dla tych oskarżonych wyszedł poza podmiotowe granice zaskarżenia. Wszak w wypadku zaistnienia przesłanek w nim przewidzianych zmiana orzeczenia na korzyść współoskarżonych jest nie tylko prawem, ale

1426 i obowiązkiem sądu, w tym wypadku sądu odwoławczego.

1427 Tak jak w wypadku pozostałych oskarżonych sąd odwoławczy uznał, że dwa

1428 z trzech przypisanych oskarżonemu R. L. zachowań, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s.

1429 Przyjął bowiem, że jednym i tym samym czynem polegającym w zasadniczej części na wytwarzaniu, bez wymaganego wpisu do rejestru producentów wyrobów tytoniowych, w celu wprowadzenia do obrotu, znacznych ilości wyrobów tytoniowych, w których zawartość substancji szkodliwych przekraczała dopuszczalne normy, które oznaczył podrobionymi znakami towarowymi (...) i (...), oskarżony R. L. wyczerpał znamiona z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art.

1430 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych, znamiona z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca

1431 2000 roku prawo własności przemysłowej, oraz znamiona art. 12 ustawy z dnia

1432 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu

1433 i wyrobów tytoniowych, a także z racji tego, że do momentu interwencji organów ścigania usiłował wytworzyć kolejne partie papierosów wyczerpał znamiona z art.

1434 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych, art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku prawo własności przemysłowej, oraz art.

1435 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych.

1436 Opisanym powyżej zachowaniem R. L.ułatwiło oskarżonemu J. S.popełnienie przestępstwa skarbowego polegającego na narażeniu i usiłowaniu narażenia Skarb Państwa na szczuplenie należności publicznoprawnej dużej wartości.

1437 R. L.podobnie jak i inni oskarżeni, udzielił pomocy J. S., w popełnieniu czynu karalnego z art. 54 § 1 k.k.s i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s oraz art. 69 § 1 k.k.s.

1438 Takim zachowaniem sam oskarżony R. L. wyczerpał znamiona

1439 z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s.

1440 w zw. z art. 69 § 1 k.k..

1441 W konsekwencji Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób,

1442 że przyjmując, iż zachowanie przypisane mu w punkach 45 i 46 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach XXVI i XXVII części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1

1443 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca

1444 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117, z 2001 roku,

1445 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku

1446 o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych

1447 (Dz. U. Nr 10, poz. 55, z 1996 roku, z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia

1448 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117, z 2001 roku, z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55, z 1996 roku, z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117, z 2001 roku,

1449 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s

1450 w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył oskarżonemu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 42 stawek dziennych po 800 złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z tych kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 10 miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu.

1451 Zmienił też punkt 47 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art.

1452 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 44 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XXV części wstępnej wyroku oraz tej orzeczonej w punkcie

1453 31 niniejszego wyroku wymierzył oskarżonemu R. L. karę łączną

1454 1 roku pozbawienia wolności.

1455 Zmienił punkt 48 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu R. L. na poczet orzeczonej w punkcie 32 niniejszego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dniu 4 maja 2009 roku do dnia 4 maja 2010 roku, oraz zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej w punkcie 31 niniejszego wyroku kary grzywny okres jego tymczasowego aresztowania od dnia 4 maja 2010 roku do dnia 24 maja 2010 roku, uznając tym samym obie te kary za wykonane w całości.

1456 Podobnie na mocy art. 435 k.p.k. zmienił wyrok w odniesieniu do pozostałych oskarżonych – obywateli, którzy wyroku nie skarżyli. O tym jakie zapadły w ich sprawach orzeczenia będzie mowa w kolejnych partiach uzasadnienia.

1457 Na poczet orzeczonych wobec oskarżonych – obywateli Ukrainy kar łącznych pozbawienia wolności i kar grzywny, podlegających wykonaniu w myśl art. 8 § 3 k.k.s., sąd odwoławczy, identycznie jak sąd pierwszej instancji, zaliczył okresy ich rzeczywistego pozbawienia wolności w powyższej sprawie.

1458 W konsekwencji doszło do uznania, że wszystkie orzeczone kary, zarówno kary pozbawienia wolności, jak i kary grzywny, zostały wykonane w całości.

1459 Częściowo zasadna okazała się apelacja prokuratora w zakresie w jakim zarzucono w niej obrazę prawa materialnego, a to art. 33 § 1 k.k.s. polegającą na

1460 nie orzeczeniu wobec oskarżonych R. S., K. B., P. K.

1461 i Ł. D.środka karnego w postaci przepadku korzyści uzyskanej pośrednio

1462 z popełnienia przestępstwa skarbowego.

1463 Niewątpliwie, jak prawidłowo ustalił to sąd merytoryczny, zarówno oskarżeni Ukraińcy, pracujący bezpośrednio przy linii produkcyjnej służącej do wytwarzania papierosów, jak i wspomagający ich oskarżeni Polacy, pracujący głównie przy rozładunku półproduktów do produkcji papierosów i załadunku gotowych paczek

1464 z kartonami papierosów, za swoją przestępczą działalność otrzymywali wynagrodzenie w różnej wysokości, w granicach od 2.500 do 8.000 złotych za jeden cykl produkcyjny.

1465 Niemniej jednak sąd merytoryczny dokonując w tym względzie poprawnych ustaleń faktycznych nie wyciągnął z tych faktów właściwych wniosków. Wyraźnie pominął w samym orzeczeniu kwestię konsekwencji tych osiągniętych przez oskarżonych korzyści majątkowych. Tymczasem takie ustalenia odnośnie osiągniętych z przestępstwa korzyści majątkowych obligowały sąd do orzeczenie ich przepadku. Było to wręcz obowiązkiem sądu pierwszej instancji.

1466 W konsekwencji doszło do obrazy prawa materialnego, a konkretnie art. 33 § 1 k.k.s., który ma w tej sytuacji zastosowanie.

1467 O ile jednak zgodzić się należało z prokuratorem, co do obrazy prawa materialnego w tym zakresie, o tyle trudny do zaakceptowania był końcowy wniosek apelacji oskarżyciela publicznego o konieczności uchylenie zaskarżonego wyroku

1468 w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze w odniesieniu do oskarżonych R. S., K. B., P. K.i Ł. D.i przekazania w tym zakresie sprawy do ponownego rozpoznania.

1469 Prokurator najprawdopodobniej kierował się w tym, co wynika z treści uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 25 marca 2010 roku, I KZP 36/09 (OSNKW 2010, z. 5, poz. 40) w której sformułowano tezę, że „nie jest możliwe uchylenie orzeczenia wyłącznie w części, której orzeczenie to nie zawiera, a więc co do braku w nim rozstrzygnięcia w kwestii środka karnego lub kary, którego umieszczenie było obowiązkiem sądu, gdyż przedmiotem zaskarżenia i zarzutu,

1470 a w konsekwencji uchylenia orzeczenia można uczynić tylko tę jego zaskarżoną

1471 część, która obarczona jest owym brakiem, a uchylenie powinno wówczas nastąpić

1472 w zakresie umożliwiającym usuniecie tego uchybienia”.

1473 W realiach powyższej sprawy nie zachodziła jednak konieczność uchylenia

1474 w tej części zaskarżonego wyroku, albowiem w miarę dokładne ustalenia sądu pierwszej instancji w tym zakresie pozwalały na reformatoryjne orzeczenie sądu odwoławczego.

1475 Sąd pierwszej instancji bezspornie bowiem ustalił, że minimalna kwota wynagrodzenia za jeden cykl produkcyjny wynosiło 2.500 złotych. Taką też wartość należało przyjąć za wynagrodzenie w przypadku każdego z oskarżonych pracujących przy produkcji lub załadunku papierosów. Za takim rozwiązaniem przemawiało to, że sąd pierwszej instancji ustalając skalę przestępczej działalności oskarżonych

1476 w każdym wypadku przyjmował wartości minimalne.

1477 Należało zatem konsekwentnie zastosować tą regułę przy ustaleniu wynagrodzeń oskarżonych, a tym samym wartości korzyści majątkowej jakie odnieśli w wyniku przestępstwa skarbowego.

1478 Z ustaleń sądu pierwszej instancji wynika, że wszyscy oskarżeni pracujący przy produkcji i załadunku papierosów zostali zatrzymani w trakcie piątego, ostatniego cyklu produkcyjnego, a wiec nie otrzymali za ten okres wynagrodzenia,. Nie osiągnęli z tego tytułu korzyści majątkowej. Tak więc oskarżeni R. S.i K. B.otrzymali wynagrodzenia za 4 cykle produkcyjne, a oskarżeni P. K.i Ł. D.wynagrodzenie za 2 cykle produkcyjne. Przemnożeni ilości cyklów w których każdy z tej czwórki oskarżonych brał udział przez przyjętą minimalną wartość wynagrodzenia dawało wartości korzyści majątkowych osiągniętych przez tych sprawców.

1479 W konsekwencji Sąd Apelacyjny na mocy art. 33 § 1 k.k.s. orzekł środek karny w postaci przepadku korzyści majątkowej uzyskanej pośrednio z popełnienia przestępstwa skarbowego: od oskarżonych R. S.i K. B.kwoty po 10.000 złotych, a od oskarżonych P. K.i Ł. D.kwoty po 5.000 złotych.

1480 Na marginesie tylko należy zauważyć, że i inni oskarżeni pracując przy produkcji papierosów także osiągali korzyści majątkowe, a prokurator nie skarżył wyroku w części ich dotyczącej, mimo że przecież orzeczenie przepadku korzyści także i w ich wypadku było obligatoryjne.

1481 Może to świadczyć nie tyle o niekonsekwencji prokuratora, ile o tym, że wspomniany zarzut sformułowany tylko wobec czwórki oskarżony miał w istocie inny cel, a mianowicie wzmocnienie w ich wypadku argumentacji przemawiającej za uznaniem wymierzonych im kar pozbawienia wolności za rażąco łagodnych.

1482 W tym miejscu w związku z wystąpieniem jednego z obrońców na rozprawie odwoławczej należy tylko wspomnieć, że w odróżnieniu od przestępstw z art. 305 ust. 1 i 2 z ustawy prawo własności przemysłowej ściganych na wniosek, przestępstwo

1483 w typie kwalifikowanym z art. 305 ust. 3 cytowanej ustawy jest przestępstwem ścigane z oskarżenia publicznego.

1484 W pozostałym zakresie Sąd Apelacyjny zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.

1485 Ponadto zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokat A. M., adwokata M. B. i adwokat K. S. – Kancelarie Adwokackie w C. kwoty po 600 zł, powiększone o należny podatek VAT, tytułem nieopłaconych kosztów obrony z urzędu udzielonej oskarżonym S. M., T. C. i I.’owi Z. w postępowaniu odwoławczym.

1486 Natomiast na podstawie art. 627 k.p.k. zasądził od oskarżonych J. S., A. O., R. S., K. B., P. K., Ł. D., T. C.i I.’a Z.na rzecz oskarżyciela posiłkowego (...) S.A.kwotę 600 złotych, powiększoną o należny podatek VAT, tytułem kosztów zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej.

1487 Ponadto sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do zwolnienia oskarżonych od ponoszenia wydatków. W konsekwencji obciążył J. S., A. O., R. S., K. B., P. K., Ł. D., T. C.i I.’a Z.wydatkami postępowania odwoławczego w częściach ich dotyczących, ale zwolnił każdego z nich od opłaty za obie instancje.

1488 Reasumując Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmując, iż zachowanie przypisane oskarżonemu J. S.

1489 w punkach 2 i 3 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach II i III części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku

1490 o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy

1491 z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz

1492 z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca

1493 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1

1494 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy

1495 z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s.

1496 i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, a za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s.

1497 i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył oskarżonemu także karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 400 (czterystu) stawek dziennych po 2.500 (dwa tysiące pięćset) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., że tylko jedna z kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe

1498 w wymiarze 3 (trzech) lat pozbawienia wolności podlega wykonaniu. (punkt

1499 1 wyroku sądu odwoławczego)

1500 W związku z tym zmienił też punkt 4 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 1 zaskarżonego wyroku za przestępstwo

1501 z art. 258 § 3 k.k., opisane w punkcie I komparycji wyroku oraz kary orzeczonej

1502 w punkcie 1 niniejszego wyroku wymierzył oskarżonemu J. S.nową karę łączną 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 2 wyroku sądu odwoławczego)

1503 Zmienił punkt 5 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego J. S.w punkcie

1504 2 niniejszego wyroku nowej kary łącznej 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności zaliczył mu okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności

1505 w sprawie od dnia 4 maja 2009 roku do dnia 5 stycznia 2011 roku. (punkt 3 wyroku sądu odwoławczego)

1506 Ponadto zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmując, iż zachowanie przypisane oskarżonemu A. O. w punkach 7 i 8 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach V i VI części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego

1507 oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca

1508 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

1509 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku

1510 o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k.

1511 w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353

1512 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia

1513 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, a za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art.

1514 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz

1515 karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) stawek dziennych po 1.000 (jeden tysiąc) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z tych kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze

1516 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu. (punkt 4 wyroku sądu odwoławczego)

1517 Zmienił punkt 9 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 6 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie IV części wstępnej wyroku oraz kary orzeczonej w punkcie

1518 4 niniejszego wyroku wymierzył oskarżonemu A. O. nową karę łączną 3 (trzech) lat pozbawienia wolności. (punkt 5 wyroku sądu odwoławczego)

1519 Zmienił punkt 10 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej wobec oskarżonego A. O. w punkcie

1520 5 niniejszego wyroku nowej kary łącznej 3 (trzech) lat pozbawienia wolności zaliczył mu okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 4 maja

1521 2009 roku do dnia 5 stycznia 2011 roku. (punkt 6 wyroku sądu odwoławczego)

1522 Uchylił orzeczenia zawarte w punktach: 11, 12, 13 i 14 zaskarżonego wyroku

1523 i sprawę w tej części - dotyczącej oskarżonego S. M., przekazał Sądowi Okręgowemu w Częstochowie do ponownego rozpoznania. (punkt 7 wyroku sądu odwoławczego)

1524 Zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmując, iż zachowanie przypisane oskarżonemu R. S.w punkach 16 i 17 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach XI i XII części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2

1525 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego

1526 oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca

1527 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

1528 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku

1529 o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k.

1530 w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353

1531 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia

1532 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w. zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, a za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s., art. 38 § 1 pkt 3 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył oskarżonemu także karę 1 (jednego) roku

1533 i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości

1534 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych po 400 (czterysta) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z kar pozbawienia wolności, to jest kara orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 1 (jednego) roku

1535 i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu. (punkt

1536 8 wyroku sądu odwoławczego)

1537 Zmienił punkt 18 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 15 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie X części wstępnej wyroku oraz kary orzeczonej w punkcie

1538 8 niniejszego wyroku wymierzył oskarżonemu R. S.nową karę łączną

1539 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 9 wyroku sądu odwoławczego)

1540 Zmienił punkt 19 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 69 § 1, 2 i 3 k.k. w zw. z art. 41a § 1 i 2 k.k.s. warunkowo zawiesił oskarżonemu R. S.wykonanie orzeczonej wobec niego w punkcie 9 niniejszego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat, oddając go

1541 w tym okresie pod dozór kuratora sądowego. (punkt 10 wyroku sadu odwoławczego)

1542 Zmienił punkt 20 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu R. S.na poczet orzeczonej wobec niego

1543 w punkcie 8 niniejszego wyroku kary grzywny okres zatrzymania od dnia 4 maja

1544 2009 roku do dnia 6 maja 2009 roku oraz w dniu 30 czerwca 2009 roku, uznając tym samym grzywnę za wykonaną do wysokości 8 (ośmiu) stawek dziennych. (punkt

1545 11 wyroku sądu odwoławczego)

1546 Zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmując, iż zachowanie przypisane oskarżonemu K. B.w punkach 22 i 23 orzeczenia sądu pierwszej instancji, opisane w punktach XIV i XV części wstępnej orzeczenia,

1547 to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1

1548 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca

1549 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

1550 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku

1551 o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k.

1552 w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353

1553 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia

1554 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117

1555 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, a za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art.

1556 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 38 § 1 pkt 3 k.k.s. oraz art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył oskarżonemu także karę 1 (jednego) roku

1557 i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych po 600 (sześćset) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy

1558 art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu. (punkt 12 wyroku sądu odwoławczego)

1559 Zmienił punkt 24 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 21 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XIII części wstępnej wyroku oraz tej orzeczonej w punkcie

1560 12 niniejszego wyroku wymierzył oskarżonemu K. B.nową karę łączną 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt

1561 13 wyroku sądu odwoławczego)

1562 Zmienił punkt 25 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 69 § 1, 2 i 3 k.k. w zw. z art. 41a § 1 i 2 k.k.s. warunkowo zawiesił oskarżonemu K. B.wykonanie orzeczonej wobec niego w punkcie 13 niniejszego wyroku

1563 kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat, oddając go w tym okresie pod dozór kuratora sądowego. (punkt 14 wyroku sądu odwoławczego)

1564 Zmienił punkt 26 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu K. B.na poczet orzeczonej w punkcie 12 niniejszego wyroku kary grzywny okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 4 maja 2009 roku do dnia 23 czerwca 2009 roku, uznając tym samym grzywnę za wykonaną w całości. (punkt 15 wyroku sądu odwoławczego)

1565 Zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmując, iż zachowanie przypisane oskarżonemu P. K.w punkach 28 i 29 orzeczenia sądu pierwszej instancji, opisane w punktach XVII i XVIII części wstępnej orzeczenia,

1566 to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1

1567 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca

1568 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

1569 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku

1570 o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k.

1571 w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353

1572 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia

1573 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117

1574 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art.

1575 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117

1576 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, a za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art.

1577 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 38 § 1 pkt 3 k.k.s. oraz art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył oskarżonemu także karę 1 (jednego) roku

1578 i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 100 (stu) stawek dziennych po 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z tych kar pozbawienia wolności, orzeczona

1579 za przestępstwo skarbowe w wymiarze 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu. (punkt 16 wyroku sądu odwoławczego)

1580 Zmienił punkt 30 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 27 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XVI części wstępnej wyroku oraz kary orzeczonej w punkcie

1581 16 niniejszego wyroku wymierzył oskarżonemu P. K.nową karę łączną

1582 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 17 wyroku sądu odwoławczego)

1583 Zmienił punkt 31 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 69 § 1, 2

1584 i 3 k.k. w zw. z art. 41a § 1 i 2 k.k.s. warunkowo zawiesił oskarżonemu P. K.wykonanie orzeczonej wobec niego w punkcie 17 niniejszego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat, oddając go

1585 w tym okresie pod dozór kuratora sądowego. (punkt 18 wyroku sądu odwoławczego)

1586 Zmienił punkt 32 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu K. K.na poczet orzeczonej w punkcie 16 niniejszego wyroku kary grzywny okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 4 maja 2009 roku do dnia 6 maja 2009 roku oraz dzień 30 czerwca 2009 roku, uznając tym samym grzywnę za wykonaną do wysokości 8 (ośmiu) stawek dziennych. (punkt 19 wyroku sądu odwoławczego)

1587 Zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmując, iż zachowanie przypisane oskarżonemu Ł. D. w punkach 34 i 35 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach XX i XXI części wstępnej orzeczenia,

1588 to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1

1589 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca

1590 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

1591 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku

1592 o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k.

1593 w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353

1594 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia

1595 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117

1596 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art.

1597 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117

1598 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz

1599 za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 38 § 1 pkt 3 k.k.s.

1600 oraz art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył oskarżonemu karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 40 (czterdziestu) stawek dziennych po 200 (dwieście) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z tych kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu. (punkt 20 wyroku sądu odwoławczego)

1601 Zmienił punkt 36 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 33 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XIX części wstępnej wyroku oraz kary orzeczonej w punkcie

1602 20 niniejszego wyroku wymierzył oskarżonemu Ł. D. karę łączną 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 21 wyroku sądu odwoławczego)

1603 Zmienił punkt 37 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 69 § 1, 2 i 3 k.k. w zw. z art. 41a § 1 i 2 k.k.s. warunkowo zawiesił oskarżonemu Ł. D. wykonanie orzeczonej wobec niego w punkcie 21 niniejszego orzeczenia kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat, oddając go w tym okresie pod dozór kuratora sądowego. (punkt 22 wyroku sądu odwoławczego)

1604 Zmienił punkt 38 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu Ł. D. na poczet orzeczonej w punkcie 20 niniejszego wyroku kary grzywny okres jego zatrzymania w dniu 4 maja

1605 2009 roku, uznając tym samym grzywnę za wykonaną do wysokości 2 (dwóch) stawek dziennych. (punkt 23 wyroku sądu odwoławczego)

1606 Zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmując, iż zachowanie przypisane oskarżonemu T. C. w punkach 40 i 41 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach XXIII i XXIV części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1

1607 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca

1608 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

1609 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku

1610 o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k.

1611 w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353

1612 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia

1613 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117

1614 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. i art. 64 § 1 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

1615 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, a za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s

1616 w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył oskarżonemu także karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych po 800 (osiemset) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 1 (jednego) roku pozbawienia wolności podlega wykonaniu. (punkt 24 wyroku sądu odwoławczego)

1617 Zmienił punkt 42 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1

1618 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 39 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XXII części wstępnej wyroku oraz kary orzeczonej w punkcie

1619 24 niniejszego wyroku wymierzył oskarżonemu T. C. nową karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. (punkt 25 wyroku sądu odwoławczego)

1620 Na mocy art. 69 § 1, 2 i 3 k.k. w zw. z art. 41a § 1 i 2 k.k.s. warunkowo zawiesił oskarżonemu T. C. wykonanie orzeczonej wobec niego

1621 w punkcie 25 niniejszego orzeczenia kary łącznej pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat, oddając go w tym okresie pod dozór kuratora sądowego. (punkt 26 wyroku sądu odwoławczego)

1622 Zmienił punkt 43 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu T. C. na poczet orzeczonej w punkcie 24 niniejszego wyroku kary grzywny okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dniu 28 września 2009 roku do dnia 1 listopada 2009 roku, uznając tym samym grzywnę za wykonaną w całości. (punkt 27 wyroku sądu odwoławczego)

1623 Zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyjmując, iż zachowanie przypisane oskarżonemu I.’owi Z. w punkach 55 i 56 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach XXXII i XXXIII części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem

1624 z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353

1625 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia

1626 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117

1627 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz

1628 z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca

1629 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1

1630 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy

1631 z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

1632 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 42 (czterdziestu dwóch) stawek dziennych po 800 (osiemset) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu. (punkt 28 wyroku sądu odwoławczego)

1633 Zmienił punkt 57 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 54 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XXXI części wstępnej wyroku oraz tej orzeczonej w punkcie

1634 28 niniejszego wyroku wymierzył oskarżonemu I. Z.karę łączną

1635 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. (punkt 29 wyroku sądu odwoławczego)

1636 Zmienia punkt 58 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu I. Z.na poczet orzeczonej w punkcie

1637 29 niniejszego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dniu 4 maja 2009 roku do dnia 4 maja 2010 roku, oraz zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej w punkcie 28 niniejszego wyroku kary grzywny okres jego tymczasowego aresztowania od dnia 4 maja 2010 roku do dnia 24 maja 2010 roku, uznając tym samym obie te kary za wykonane w całości. (punkt 30 wyroku sądu odwoławczego)

1638 Nadto na mocy art. 435 k.p.k. sąd odwoławczy zmienił wyrok w odniesieniu do oskarżonego R. L., który go nie skarżył, w ten sposób, że przyjmując, iż zachowanie przypisane mu w punkach 45 i 46 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach XXVI i XXVII części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1

1639 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca

1640 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

1641 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku

1642 o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k.

1643 w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia

1644 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s.

1645 w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył oskarżonemu

1646 karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 42 (czterdziestu dwóch) stawek dziennych po 800 (osiemset) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z tych kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu. (punkt 31 wyroku sądu odwoławczego)

1647 Zmienił punkt 47 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 44 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XXV części wstępnej wyroku oraz tej orzeczonej w punkcie

1648 31 niniejszego wyroku wymierzył oskarżonemu R. L. karę łączną

1649 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. (punkt 32 wyroku sądu odwoławczego)

1650 Zmienił punkt 48 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu R. L. na poczet orzeczonej w punkcie 32 niniejszego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dniu 4 maja 2009 roku do dnia 4 maja 2010 roku, oraz zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej w punkcie 31 niniejszego wyroku kary grzywny okres jego tymczasowego aresztowania od dnia 4 maja 2010 roku do dnia 24 maja 2010 roku, uznając tym samym obie te kary za wykonane w całości. (punkt 33 wyroku sądu odwoławczego)

1651 Na mocy art. 435 k.p.k. zmienił wyrok w odniesieniu do oskarżonego R. K., który go nie skarżył, w ten sposób, że przyjmując, iż zachowanie przypisane mu w punkach 50 i 51 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach XXIX i XXX części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy

1652 z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw.

1653 z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca

1654 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

1655 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku

1656 o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych

1657 (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu

1658 art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym

1659 z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s.

1660 w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s.

1661 w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 42 (czterdziestu dwóch) stawek dziennych po 800 (osiemset) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z tych kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu. (punkt 34 wyroku sądu odwoławczego)

1662 Zmienił punkt 52 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 49 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XXVIII części wstępnej wyroku oraz kary orzeczonej w punkcie

1663 34 niniejszego wyroku wymierzył oskarżonemu R. K. karę łączną

1664 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. (punkt 35 wyroku sądu odwoławczego)

1665 Zmienił punkt 53 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu R. K. na poczet orzeczonej w punkcie 35 niniejszego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dniu 4 maja 2009 roku do dnia 4 maja 2010 roku, oraz zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej w punkcie 34 niniejszego wyroku kary grzywny okres jego tymczasowego aresztowania od dnia 4 maja 2010 roku do dnia 24 maja 2010 roku, uznając tym samym obie te kary za wykonane w całości. (punkt 36 wyroku sądu odwoławczego)

1666 Na mocy art. 435 k.p.k. zmienił wyrok w odniesieniu do oskarżonego Y. H., który go nie skarżył, w ten sposób, że przyjmując, iż zachowanie przypisane mu w punkach 60 i 61 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach XXXV i XXXVI części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn

1667 w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw.

1668 z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za pierwsze

1669 z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, a za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art.

1670 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył oskarżonemu także karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 42 (czterdziestu dwóch) stawek dziennych po 800 (osiemset) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z tych kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu. (punkt 37 wyroku sądu odwoławczego)

1671 Zmienił punkt 62 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 59 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XXXIV części wstępnej wyroku oraz orzeczonej w punkcie 37 niniejszego wyroku wymierzył oskarżonemu Y. H.karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. (punkt 38 wyroku sądu odwoławczego)

1672 Zmienił punkt 63 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu Y. H.na poczet orzeczonej

1673 w punkcie 38 niniejszego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dniu 4 maja 2009 roku do dnia

1674 4 maja 2010 roku, oraz zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej w punkcie 37 niniejszego wyroku kary grzywny okres jego tymczasowego aresztowania od dnia

1675 4 maja 2010 roku do dnia 24 maja 2010 roku, uznając tym samym obie te kary za wykonane w całości. (punkt 39 wyroku sądu odwoławczego)

1676 Na mocy art. 435 k.p.k. zmienił wyrok w odniesieniu do oskarżonego M. R., który go nie skarżył, w ten sposób, że przyjmując, iż zachowanie przypisane mu w punkach 65 i 66 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane

1677 w punktach XXXVIII i XXXIX części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca

1678 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

1679 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku

1680 o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych

1681 (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu

1682 art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym

1683 z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s.

1684 w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s.

1685 w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości

1686 42 (czterdziestu dwóch) stawek dziennych po 800 (osiemset) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu. (punkt 40 wyroku sądu odwoławczego)

1687 Zmienił punkt 67 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie 64 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XXXVII części wstępnej wyroku oraz kary orzeczonej w punkcie 40 niniejszego wyroku wymierzył oskarżonemu M. R. karę łączną

1688 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. (punkt 41 wyroku sądu odwoławczego)

1689 Zmienił punkt 68 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonemu M. R. na poczet orzeczonej w punkcie

1690 41 niniejszego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dniu 4 maja 2009 roku do dnia 4 maja 2010 roku, oraz zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej w punkcie 40 niniejszego wyroku kary grzywny okres jego tymczasowego aresztowania od dnia 4 maja 2010 roku do dnia 24 maja 2010 roku, uznając tym samym obie te kary za wykonane w całości. (punkt 42 wyroku sądu odwoławczego)

1691 Na mocy art. 435 k.p.k. zmienił wyrok w odniesieniu do oskarżonej L. Z., która go nie skarżyła, w ten sposób, że przyjmując, iż zachowanie przypisane jej w punkach 70 i 71 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach XLI i XLII części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. i art. 12 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz.U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonej karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw.

1692 z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył oskarżonej karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 42 (czterdziestu dwóch) stawek dziennych po 800 (osiemset) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo skarbowe w wymiarze 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu. (punkt 43 wyroku sądu odwoławczego)

1693 Zmienia punkt 72 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1

1694 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonej w punkcie 69 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XL komparycji oraz orzeczonej w punkcie 43 niniejszego wyroku wymierzył oskarżonej L. Z. karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności. (punkt 44 wyroku sądu odwoławczego)

1695 Zmienia punkt 73 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonej L. Z. na poczet orzeczonej w punkcie

1696 44 niniejszego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności okres jej rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dniu 4 maja 2009 roku do dnia 4 maja 2010 roku, oraz zaliczył oskarżonej na poczet orzeczonej w punkcie 43 niniejszego wyroku

1697 kary grzywny okres jej tymczasowego aresztowania od dnia 4 maja 2010 roku do dnia 24 maja 2010 roku, uznając tym samym obie te kary za wykonane w całości. (punkt 45 wyroku sądu odwoławczego)

1698 Na mocy art. 435 k.p.k. zmienił wyrok w odniesieniu do oskarżonej N. H., która go nie skarżyła, w ten sposób, że przyjmując, iż zachowanie przypisane jej w punkach 75 i 76 orzeczenia sądu pierwszej instancji, a opisane w punktach XLIV i XLV części wstępnej orzeczenia, to jeden czyn w rozumieniu art. 8 § 1 k.k.s. będący przestępstwem z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia

1699 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw.

1700 z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami)

1701 w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) oraz z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 12a ust. 1 i 2 w zw. z art. 14 ustawy z dnia 20 marca 2001 roku o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz. U. Nr 31, poz. 353 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 305 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca

1702 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku

1703 z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 12 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 1995 roku

1704 o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych

1705 (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z 1996 roku z późniejszymi zmianami) przy zastosowaniu

1706 art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. oraz przestępstwem skarbowym z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. i art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 69 § 1 k.k.s. przy zast. art. 7 § 1 k.k.s. i za pierwsze z nich na mocy art. 305 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 119, poz. 1117 z 2001 roku z późniejszymi zmianami) w zw. z art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. wymierzył oskarżonej karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności, a za drugie – przestępstwo skarbowe na mocy art. 19 § 1 k.k. w zw. z art. 54 § 1 k.k.s.

1707 w zw. z art. 7 § 2 k.k.s w zw. z art. 37 § 1 pkt 1 i 5 k.k.s. i art. 23 § 1 i 3 k.k.s. wymierzył oskarżonej także karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 38 (trzydziestu ośmiu) stawek dziennych po 50 (pięćdziesiąt) złotych każda, uznając jednocześnie na mocy art. 8 § 2 k.k.s., iż tylko jedna z kar pozbawienia wolności, to jest orzeczona za przestępstwo z art. 305 ust 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej w wymiarze 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności podlega wykonaniu, a orzeczona grzywna wykonaniu nie podlega. (punkt 46 wyroku sądu odwoławczego)

1708 Zmienił punkt 77 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 39 § 1 i 2 k.k.s. i art. 85 k.k. w miejsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonej w punkcie 74 zaskarżonego wyroku za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k., opisane w punkcie XLIII części wstępnej wyroku oraz orzeczonej w punkcie 46 niniejszego wyroku wymierzył oskarżonej N. H. karę łączną 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności. (punkt 47 wyroku sądu odwoławczego)

1709 Zmienił punkt 78 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że na mocy art. 63 § 1 k.k. zaliczył oskarżonej N. H. na poczet orzeczonej w punkcie 47 niniejszego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności okres jej rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dniu 4 maja 2009 roku do dnia 4 grudnia 2009 roku. (punkt

1710 48 wyroku sądu odwoławczego)

1711 Zmienił punkt 79 zaskarżonego wyroku w ten sposób, że przyjął, iż podstawą orzeczenia o środku karnym w postaci obowiązku częściowego naprawienia szkody jest przepis art. 46 § 1 k.k. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 8 czerwca

1712 2010 roku oraz wyeliminował z grona osób zobowiązanych do naprawienia szkody S. M.. (punkt 49 wyroku sądu odwoławczego)

1713 Na mocy art. 33 § 1 k.k.s. orzekł środek karny w postaci przepadku korzyści majątkowej uzyskanej pośrednio z popełnienia przestępstwa skarbowego: od oskarżonych R. S.i K. B.kwoty po 10.000 (dziesięciu tysięcy) złotych, a od oskarżonych P. K.i Ł. D.kwoty po 5.000 (pięciu tysięcy) złotych. (punkt 50 wyroku sądu odwoławczego)

1714 W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy. (punkt

1715 51 wyroku sądu odwoławczego)

1716 Zasądził też od Skarbu Państwa (Sąd Okręgowy w Częstochowie) na rzecz adwokat A. M., adwokata M. B.i adwokat K. S.– Kancelarie Adwokackie w C.kwoty po 600 (sześćset) zł powiększone o należny podatek VAT tytułem nieopłaconych kosztów obrony z urzędu udzielonej oskarżonym S. M., T. C.

1717 iI. Z.w postępowaniu odwoławczym. (punkt 52 wyroku sądu odwoławczego)

1718 Na podstawie art. 627 k.p.k. zasądził od oskarżonych J. S., A. O., R. S., K. B., P. K., Ł. D., T. C.i I. Z.na rzecz oskarżyciela posiłkowego (...) S.A.kwotę 600 (sześćset) złotych powiększoną o należny podatek

1719 VAT tytułem kosztów zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej. (punkt

1720 53 wyroku sądu odwoławczego)

1721 Ponadto obciążył oskarżonych J. S., A. O., R. S., K. B., P. K., Ł. D., T. C.i I. Z.wydatkami postępowania odwoławczego w częściach ich dotyczących, ale zwolnił każdego z nich od opłaty za obie instancje. (punkt

1722 54 wyroku sądu odwoławczego)