Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2012 r., VII SA/Wa 1605/12

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2012 r., VII SA/Wa 1605/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pietruszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2012 r. sprawy ze skargi H. A., T. A., A. A., L. A. i K. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2011 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę i rozbiórkę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz H. A., T. A., A. A., L. A. i K. S. kwotę 760 zł (siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Wojewoda [...] decyzją z dnia [...]października 2010 r., nr [...] na

3 podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. -

4 Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz 1118 ze zm., zwanej dalej Prawo

5 budowlane), art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach

6 przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. z 2003 r., Nr 80

7 poz. 721 ze zm.) w związku z art. 6 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2008 r. o

8 zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w

9 zakresie dróg publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2008 r., Nr

10 154, poz. 958), art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu

11 informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska

12 oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2008 r., Nr 199, poz. 1227 ze

13 zm.) oraz na podstawie art. 104 i art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. -

14 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.,

15 zwanej dalej K.p.a.) zatwierdził projekt budowlany i udzielił Generalnemu Dyrektorowi

16 Dróg Krajowych i Autostrad pozwolenia na budowę i rozbiórkę inwestycji polegającej na

17 rozbudowie drogi krajowej nr [...] do parametrów drogi ekspresowej na odcinku [...] - [...], od km 324+772 do km 386+000 - odcinek [...] - od km

18 346+803,80 do km 356+700 oraz na podstawie art. 108 § 1 K.p.a. decyzji nadał rygor

19 natychmiastowej wykonalności ze względu na ważny interes społeczny.

20 Organ I instancji stwierdził, że skoro przedłożony projekt budowlany jest zgodny

21 z obowiązującymi przepisami, z decyzjami o ustaleniu lokalizacji autostrady, jest

22 kompletny i wykonany przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane,

23 to należało udzielić pozwolenia budowlanego.

24 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]lutego 2011 r., znak:

25 [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., po rozpatrzeniu

26 odwołania H. A., C. A. i T. A.,

27 uchylił decyzję Wojewody [...]z dnia [...]października 2010 r., nr [...] w części

28 nadania jej rygoru natychmiastowej wykonalności i umorzył w tym zakresie

29 postępowanie organu I instancji, w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną

30 decyzję.

31 W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy

32 Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie

33 ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 2003

34 r. o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg

35 publicznych nie wprowadzają w tym względzie żadnych zmian. Nadanie zatem rygoru

36 natychmiastowej wykonalności decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę stanowi

37 naruszenie art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego. Wobec powyższego organ uchylił

38 decyzję Wojewody [...]w części nadania jej rygoru natychmiastowej

39 wykonalności i umorzył w tym zakresie postępowanie organu I instancji.

40 Ponadto wskazał, że w niniejszej sprawie inwestor złożył wniosek o pozwolenie

41 na budowę, prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do

42 dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Inwestor przedstawił kompletny

43 projekt budowlany sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia

44 budowlane wraz z wymaganymi opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i

45 sprawdzeniami, informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o których

46 mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 b Prawa budowlanego, oraz zaświadczenia o których mowa

47 w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego.

48 Projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z wymaganiami decyzji

49 Wojewody [...]z dnia [...]września 2008 r., nr [...] ustalającej warunki

50 lokalizacji dla inwestycji pn. "rozbudowa drogi krajowej Nr [...] do parametrów drogi

51 ekspresowej na odcinku [...]-[...] od km 346+803,80 do km

52 356+700,00 wraz z przebudową infrastruktury technicznej" oraz zatwierdzającej projekt

53 podziału nieruchomości na potrzeby ww. inwestycji.

54 Projekt inwestycji spełnia również warunki decyzji Ministra Środowiska z dnia [...]

55 lutego 2007 r., znak: [...] oraz poprzedzającej ją decyzji

56 Wojewody [...]z dnia [...] października 2006 r., znak: [...]

57 ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia

58 polegającego na przystosowaniu drogi krajowej nr [...] do parametrów drogi ekspresowej

59 na odcinku od [...] do granicy województwa [...]od km

60 324+772 do km 408+805.

61 Marszałek Województwa [...]decyzjami z dnia [...] lipca 2010 r., znak:

62 [...], z dnia [...]czerwca 2010 r., znak: [...], z dnia

63 [...]czerwca 2010 r., znak: [...] oraz z dnia [...]września 2010 r.,

64 znak: [...] udzielił inwestorowi pozwolenia wodnoprawnego na

65 wykonanie urządzeń wodnych oraz odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do

66 środowiska w ramach przedmiotowej inwestycji.

67 Wobec spełnienia przez inwestora, wymagań określonych w art. 32 ust. 4 oraz

68 art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, na podstawie art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego

69 właściwy organ był zobligowany do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

70 Odnosząc się do zarzutów odwołania skarżących, dotyczących dostępu

71 nieruchomości stanowiącej ich własność do drogi krajowej nr [...], organ odwoławczy

72 stwierdził, że zgodnie z § 9 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z

73 dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać

74 drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r., Nr 43, poz. 430 ze zm.) stosowanie

75 zjazdów na drodze klasy [...] jest zabronione. Zgodnie z przyjętym przez projektanta

76 rozwiązaniem nieruchomość skarżących będzie miała zapewnione połączenie z drogą

77 krajową nr [...] poprzez drogę gminną o szerokości 5 m z poboczem o szerokości 0,75 m,

78 o nośności [...]oraz węzeł [...]. Przyjęte rozwiązanie jest odpowiednie z uwagi na

79 charakter działalności prowadzonej przez skarżących. W związku z powyższym wymóg

80 ustanowiony w art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego został w przedmiotowej sprawie

81 spełniony.

82 Odnosząc się do podnoszonego w odwołaniu żądania wykupu całej

83 nieruchomości organ stwierdził, że stosownie do art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia

84 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg

85 publicznych (Dz. U. z 2008 r., Nr 193, poz. 1194 ze zm.) w przypadku, gdy część

86 nieruchomości została przejęta pod lokalizację drogi, a pozostała jej część nie nadaje

87 się do prawidłowego wykorzystania na dotychczasowe cele, zarządca drogi jest

88 zobowiązany do jej nabycia na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego, w

89 imieniu i na rzecz Skarbu Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego. Żądanie

90 nabycia części nieruchomości, w warunkach określonych w ww. art. 13 ust. 3 ustawy z

91 dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji

92 w zakresie dróg krajowych nie podlega załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej.

93 Roszczenie o wykup nieruchomości w trybie tego przepisu ma bowiem charakter

94 cywilnoprawny, dlatego też może być dochodzone tylko i wyłącznie w postępowaniu

95 cywilnym przed sądem powszechnym.

96 Odnosząc się do zarzutów niedoręczenia i nieogłoszenia postanowienia

97 Wojewody [...]z dnia [...]września 2010 r., nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie sprostowania z urzędu błędu pisarskiego w

98 postanowieniu Wojewody [...]z dnia [...]sierpnia 2010 r, nr [...] (znak:

99 [...]), co uniemożliwiło stronom wniesienie zażalenia, organ

100 wskazał, że ustawa z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i

101 realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych zawiera przepisy, które w szczególny

102 sposób regulują zasady powiadamiania stron o postępowaniu dotyczącym budowy

103 dróg. Stosownie do art. 24 ust. 3 oraz art. 28 ust. 1 tej ustawy, strony postępowania

104 inne niż wnioskodawca są powiadamiane w drodze obwieszczeń o wszczęciu

105 postępowania o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę oraz o wydaniu decyzji w tej

106 sprawie. Natomiast przepisy te nie przewidują obowiązku powiadamiania np. o

107 postanowieniu w sprawie sprostowania błędu pisarskiego. Jednocześnie przepisy

108 szczególne wyłączają możliwość zastosowania w kwestii wydawanych w tym

109 postępowaniu postanowień stosownych przepisów k.p.a. Przepisy ustawy z 10 kwietnia

110 2003 r. nie mogą być interpretowane w ten sposób, że w rezultacie przyjętej wykładni

111 wymagania dotyczące postanowień, a więc rozstrzygnięć w kwestiach wpadkowych,

112 będą surowsze niż wymagania dotyczące decyzji, a więc merytorycznego

113 rozstrzygnięcia sprawy.

114 Tym samym, w ocenie organu, niedoręczenie postanowienia stronom nie

115 spowodowało naruszenia zasady równości stron i prawa strony do czynnego udziału w

116 postępowaniu. Natomiast prawidłowość postanowienia Wojewody [...]z dnia [...]

117 września 2010 r. nie może podlegać weryfikacji w niniejszym postępowaniu.

118 Na powyższą decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]

119 lutego 2011 r., znak: [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu

120 Administracyjnego w Warszawie złożyli C. A., H. A. i

121 T. A. wnosząc o jej uchylenie.

122 Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów postępowania w

123 szczególności art. art. 7 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a., art. 80 K.p.a., art. 104 K.p.a. i art. 107

124 § 1 i 3 K.p.a. oraz naruszenie art. 5 i art. 28 Prawa budowlanego.

125 W ocenie skarżących decyzja Generalnego Inspektora Nadzoru Budowlanego z

126 dnia [...]lutego 2011 r., a także decyzja Wojewody [...]z dnia [...]października

127 2010 r. obarczone są naruszeniami przepisów postępowania mającymi istotny wpływ na

128 wynik sprawy. Przede wszystkim organy obu instancji dopuściły się naruszenia

129 przepisów postępowania administracyjnego poprzez niewyjaśnienie wszystkich

130 okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy oraz

131 dokonanie dowolnej oceny dowodów, bez wyraźnego wykazania przyczyn

132 nieuwzględnienia twierdzeń i zarzutów strony skarżącej.

133 Organy administracji w sposób rażący pomięły interes strony skarżącej i nie

134 uwzględniły podnoszonych przez nią okoliczności. W toku postępowania

135 administracyjnego skarżący wielokrotnie podnosili, iż wywłaszczenie jednej z

136 należących do nich działek, stanowiącej wjazd do prowadzonego przez nich zakładu

137 wulkanizacyjnego, skutkować będzie utratą klientów, a co za tym idzie utratą jedynego

138 dla nich źródła utrzymania. C. A. i T. A. są właścicielami

139 zakładu wulkanizacyjnego posadowionego na gruncie stanowiącym własność także

140 H. A. Działalność tą skarżący prowadzili od 25 lat i stanowiła ona ich

141 jedyne źródło utrzymania. Działalność prowadzona jest na działkach oznaczonych nr

142 ewidencyjnymi [...],[...] i [...]. Odbiorcami świadczonych przez skarżących usług są

143 przede wszystkim kierowcy samochodów ciężarowych. Dla wykonywania tejże

144 działalności koniecznym jest stworzenie kierowcom odpowiednich możliwości wjazdu do

145 zakładu. Wykonywanie działalności bez odpowiedniego wjazdu nie będzie możliwe.

146 Drogi wewnętrzne, które zgodnie z decyzjami mają zapewnić wjazd do zakładu

147 skarżących nie spełniają właściwych parametrów dla zapewnienia bezpiecznego

148 wjazdu, zawracania i parkowania samochodów ciężarowych.

149 Zaskarżonej decyzji zarzucono również naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa

150 budowlanego, zgodnie z którym obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim

151 urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres

152 użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym

153 techniczno - budowlanych oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając

154 poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych

155 interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej.

156 Wskazali dalej, że z uwagi na brak definicji w Prawie budowlanym pojęcia

157 dostępu do drogi publicznej, zakres tego pojęcia interpretować należy analogicznie do

158 pojęcia jakie nadaje mu kodeks cywilny. Orzecznictwo do przepisu art. 145 K.c.

159 dostarcza wskazówek dotyczących interpretacji art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego.

160 Inaczej niż w kodeksie cywilnym, ustawodawca nie mówi o "odpowiednim dostępie do

161 drogi publicznej", ale posługuje się szerszym pojęciem - mówi jedynie o dostępie do

162 drogi publicznej. Niedopuszczalne jest jednak takie zastosowanie reguł wykładni

163 językowej, które mogłoby prowadzić do odmówienia obrony na podstawie art. 5 Prawa

164 budowlanego osobie trzeciej, która na skutek realizacji obiektu budowlanego może

165 utracić odpowiedni dostęp w rozumieniu, jakie wykształciło się w judykaturze na

166 podstawie art. 145 K.c, czyli dostęp zapewniający możliwość wszelkiej niezbędnej ze

167 społeczno - gospodarczego punktu widzenia łączności z drogą publiczną oraz

168 normalnego, gospodarczego korzystania z nieruchomości.

169 Decyzji zarzucili także naruszenie przepisu art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego,

170 zgodnie z którym roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej

171 decyzji o pozwoleniu na budowę. W niniejszej sprawie decyzja o pozwoleniu na budowę

172 nie stała się jeszcze ostateczna, a mimo to roboty budowlane zostały rozpoczęte.

173 Podnieśli ponadto, że jeżeli nie ma możliwości zapewnienia właściwego wjazdu

174 na nieruchomość skarżących i do zakładu przez nich prowadzonego, należało dokonać

175 wywłaszczenia całej nieruchomości skarżących.

176 Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej

177 oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

178 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 21 października

179 2011 r. oddalił skargę (sygn. akt VII SA/Wa 1197/11) na ww. decyzję.

180 Sąd stwierdził, że organ II instancji zasadnie utrzymał w mocy decyzję organu I

181 instancji. Inwestor ubiegając się o zatwierdzenie projektu budowlanego oraz wydanie

182 pozwolenia na budowę złożył wszystkie wymagane przepisami prawa dokumenty, co

183 zasadnie ustaliły organy obu instancji.

184 Sąd wskazał, że podstawę materialnoprawną orzeczenia organu administracji I

185 instancji stanowił art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. - o szczególnych

186 zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych w związku z

187 przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz ustawy z dnia 3

188 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale

189 społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.

190 Stosownie do tych przepisów obowiązkiem organu w postępowaniu o pozwolenie

191 na budowę była ocena, czy przedstawiony projekt budowlany inwestycji odpowiada

192 wymaganiom określonym w art. 32 ust. 1 i ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 ustawy Prawo

193 budowlane.

194 Sąd podniósł, że organy orzekające w niniejszej sprawie prawidłowo uznały, że

195 inwestor spełnił wymogi zawarte w przepisach z art. 32 ust. 1 i 4 i art. 35 ust. 1 Prawa

196 budowlanego, a zatem Wojewoda [...]nie mógł odmówić wydania decyzji o

197 pozwoleniu na budowę. Dyspozycja przepisu art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego

198 jednoznacznie stanowi, że właściwy organ nie może odmówić wydania pozwolenia na

199 budowę, jeżeli inwestor spełnił nałożone na niego prawem budowlanym obowiązki.

200 Omawiany przepis nie dopuszcza jakiejkolwiek uznaniowości w sprawie wydania

201 pozwolenia na budowę, jak też możliwości wprowadzenia dalszych warunków, od

202 których zależałoby wydanie tego pozwolenia.

203 Sąd wskazał, że głównym zarzutem podnoszonym w skardze i w toczącym się

204 postępowaniu administracyjnym jest brak dostępu z nieruchomości skarżących do drogi

205 krajowej nr 8. Zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra i Transportu i

206 Gospodarki Morskiej w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać

207 drogi publiczne i ich usytuowanie droga klasy [...] powinna mieć powiązania z drogami

208 klasy [...] (wyjątkowo klasy [...]) i drogami wyższych klas, odstępy między węzłami

209 (skrzyżowaniami) poza terenem zabudowy nie powinny być mniejsze niż 5 km, a na

210 terenie zabudowy w granicach lub sąsiedztwie dużego oraz średniego miasta - nie

211 mniejsze niż 3 km; dopuszcza się wyjątkowo pojedyncze odstępy między węzłami

212 (skrzyżowaniami) nie mniejsze niż 3 km poza terenem zabudowy, a na terenie

213 zabudowy - nie mniejsze niż 1,5 km, jeżeli potrzeby funkcjonalno-ruchowe takie odstępy

214 uzasadniają, przy czym stosowanie zjazdów na drodze klasy [...] jest zabronione.

215 W ocenie Sądu, organ w zaskarżonej decyzji trafnie wskazał, że nieruchomość

216 skarżących będzie miała dostęp do drogi krajowej poprzez drogę gminną. Powyższa

217 kwestia była przedmiotem analizy Wojewody [...]wydającego decyzję z dnia [...]

218 września 2008 r. o ustaleniu lokalizacji drogowej. Wydana ona została w wyniku

219 uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 listopada 2007r.,

220 sygn. akt IV SA/Wa 991/06 decyzji Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] marca

221 2006 r. oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Dokonując ponownej analizy

222 akt sprawy i będąc zobowiązanym ustaleniami Sądu, organ wskazał, że inwestor

223 dokonał modyfikacji wniosku w zakresie obsługi komunikacyjnej nieruchomości strony

224 skarżącej. Zmianie uległy parametry projektowanej drogi zapewniającej możliwość

225 obsługi komunikacyjnej zakładu wulkanizacyjnego poprzez zaprojektowanie drogi o

226 zwiększonej szerokości (jezdni 5 m, poboczy 1,25 m) umożliwiającej dojazd do

227 nieruchomości skarżących samochodów ciężarowych. Skarżący nie złożyli odwołania

228 od decyzji Wojewody [...]z dnia [...]września 2008 r., rezygnując tym samym z

229 możliwości jej ponownej weryfikacji. W związku z powyższym decyzja z dnia [...]

230 września 2008 r. jako decyzja ostateczna była podstawą do wydania skarżonej decyzji

231 udzielającej pozwolenia na rozbudowę drogi krajowej nr[...].

232 Sąd wskazał, że pozwolenie na budowę, zwłaszcza na obszarach

233 zurbanizowanych, w wielu wypadkach musi uwzględniać sprzeczne interesy, z jednej

234 strony inwestora, a z drugiej strony osób, których prawa lub interesy mogą być przez to

235 pozwolenie zagrożone lub naruszone. Granice tych praw i interesów określają przepisy

236 prawa budowlanego oraz innych aktów prawnych wydanych na podstawie i w

237 wykonaniu przepisów tego prawa lub przepisów wydanych dla ochrony środowiska.

238 W ocenie Sądu, zaistniałe w niniejszej sprawie ograniczenie wykonywania prawa

239 własności przez stronę jest uzasadnione, bowiem zgodnie z art. 140 K.c. prawo

240 własności nie jest prawem absolutnym i może doznawać szeregu ograniczeń, jeżeli

241 wynikają one z przepisów prawa. Powołany przepis rozporządzenia Ministra i

242 Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków

243 technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie służy

244 zapewnieniu bezpieczeństwa w ruchu drogowym i może wpływać na uprawnienia

245 właściciela działki w swobodnym korzystaniu z jego własności.

246 Biorąc powyższe pod uwagę Sąd podzielił stanowisko organu administracji, że

247 przyjęte rozwiązanie umożliwia dojazd do nieruchomości skarżących samochodom

248 ciężarowym, stąd też nie może być mowy o naruszeniu art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa

249 budowlanego.

250 Jeżeli zaś chodzi o podnoszoną przez skarżących konieczność wywłaszczenia

251 ich nieruchomości z uwagi na brak zapewnienie dojazdu do nieruchomości, Sąd

252 zauważył, iż wniosek złożony w trybie art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o

253 szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych

254 nie jest rozpatrywany w trybie postępowania administracyjnego, gdyż nie jest to sprawa

255 administracyjna w rozumieniu przepisów K.p.a. Nabywanie na żądanie właściciela

256 nieruchomości nie jest prostą kontynuacją postępowania wywłaszczeniowego, czy też

257 nowym postępowaniem administracyjnym w tym przedmiocie. Jest to - mimo, że

258 nabywcą omawianej części nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa jest organ

259 administracji publicznej - roszczenie cywilnoprawne, którego w razie sporu strona może

260 dochodzić przed sądem powszechnym.

261 W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie prawidłowo przeprowadzono postępowanie

262 administracyjne, zgodnie z wymogami określonymi w art. 7 i 77 K.p.a., jak również

263 organy nie przekroczyły zasady swobodnej oceny dowodów (art. 80 K.p.a.).

264 Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę

265 w trybie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu

266 przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm), dalej p.p.s.a.

267 Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyli H. A., T.

268 A., A. A., L. A. i K. S., zaskarżając

269 wyrok w całości, zarzucając:

270 1. naruszenie prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię lub

271 niewłaściwe zastosowanie, tj.

272 a) art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 24 ust. 1 ustawy o

273 szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg

274 publicznych poprzez jego niezastosowanie, nieuwzględnienie uzasadnionego interesu

275 skarżących i niezapewnienie odpowiedniego (tj. przystosowanego do prowadzonej

276 działalności gospodarczej) dostępu do budowanej drogi;

277 b) § 9 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej w

278 sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich

279 usytuowanie w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane i art. 7 i 8 k.p.a. oraz

280 art. 4 pkt 8 ustawy o drogach publicznych poprzez odpowiednio:

281 - błędną interpretację pierwszego ze wskazanych przepisów, dokonaną bez

282 uwzględnienia przepisów aktów prawnych rangi ustawowej - art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy

283 Prawo budowlane, przemawiającą na niekorzyść skarżących, a także poprzez

284 dokonanie założenia, na niekorzyść skarżących i w sprzeczności z art. 4 pkt 8 ustawy o

285 drogach publicznych, że droga zbiorcza prowadząca przez ich nieruchomość do

286 dalszych nieruchomości, musi stanowić zjazd z drogi publicznej oraz że występowanie

287 drogi zbiorczej przechodzącej przez nieruchomość skarżących (tak jak dotychczas)

288 spowoduje pogorszenie stanu bezpieczeństwa na drodze;

289 - zaniechanie zastosowania drugiego ze wskazanych przepisów, dającego możliwość

290 dopuszczenia wyjątkowo odstępstwa od warunków dotyczących odstępów między

291 skrzyżowaniami, określonych w ust. 1 pkt 3, 4 i 5, jeżeli nie spowoduje to pogorszenia

292 stanu bezpieczeństwa ruchu;

293 c) art. 1 I Protokołu Dodatkowego do Europejskiej Konwencji Praw Człowieka w zw. z

294 art. 91 ust. 2 Konstytucji RP poprzez pozbawienie skarżących mienia w rozumieniu

295 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka - zatwierdzenie projektu budowlanego i

296 udzielenia pozwolenia na budowę i rozbiórkę na podstawie projektu, który nie

297 zapewnienia stosownego (przystosowanego do prowadzonej działalności gospodarczej)

298 dostępu do drogi, co jest równoznaczne z faktycznym odebraniem skarżącym

299 dochodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej — w sposób sprzeczny z

300 zasadą proporcjonalności wypracowaną na gruncie Konwencji;

301 d) art. 13 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka w zw. z art. 91 ust. 2 Konstytucji RP

302 poprzez niezapewnienie dostępu do środka odwoławczego polegające na

303 zaakceptowaniu stanowiska zajętego przez Wojewodę [...]w decyzji nr [...] i

304 przyjęciu, że przepisy ustawy o szczególnych zasadach (...) nie uprawniają organu do

305 oceny racjonalności lub słuszności rozwiązań przyjętych we wniosku, to inwestor

306 samodzielnie dokonuje wyboru najbardziej korzystnych rozwiązań lokalizacyjnych i

307 następnie techniczno - wykonawczych, które to stanowisko prowadzi do zaniechania

308 jakiejkolwiek rzeczywistej kontroli nad projektami inwestora, w szczególności z punktu

309 widzenia ich zgodności z interesem osób trzecich.

310 2. Naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.

311 art. 77 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez:

312 - zaniechanie przeprowadzenia przez organ dowodów z opinii biegłych na okoliczność

313 zapewnienia skarżącym w przedłożonym projekcie budowlanym stosownego (tj.

314 przystosowanego do prowadzonej działalności gospodarczej) dostępu do drogi,

315 możliwości przejazdu i zawracania przez samochody ciężarowe na zaplanowanej

316 drodze oraz na okoliczność możliwości wytyczenia publicznej drogi zbiorczej, w miejscu

317 dotychczasowej wewnętrznej drogi gruntowej łączącej nieruchomość skarżących i

318 sąsiednie, która mogłaby zostać przyłączona do drogi [...];

319 - ustalenie, że interes skarżących podlega ochronie i otrzymali oni dostęp do drogi

320 publicznej w sytuacji, gdy ochrona ich interesu jest w istocie fikcyjna.

321 Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego

322 wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji,

323 ewentualnie w przypadku wystąpienia przesłanek warunkujących zmianę wyroku - o

324 zmianę zaskarżonego orzeczenia, odmowę zatwierdzenia projektu budowlanego i

325 odmowę udzielenia pozwolenia na budowę i rozbiórkę, a także o zasądzenie od organu

326 na rzecz skarżących kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego,

327 według norm prawem przepisanych.

328 Postanowieniem z dnia 20 lutego 2012 r. WSA w Warszawie odrzucił skargę

329 kasacyjną wniesioną przez A. A., L. A. i K.

330 S. jako niedopuszczalną ze względu na niezłożenie przez ww. osoby wniosku o

331 sporządzenie uzasadnienia wyroku.

332 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej wyrokiem z dnia

333 1 czerwca 2012 r. (sygn. akt II OSK 787/12) uchylił zaskarżony wyrok i przekazał

334 sprawę do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.

335 NSA w uzasadnieniu wskazał, że Sąd I instancji niezasadnie uznał, że w

336 postępowaniu administracyjnym nie doszło do naruszenia art. 7 i art. 77 K.p.a., które

337 mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Konsekwencją naruszenia wskazanych

338 przepisów było niewłaściwe zastosowanie art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, gdyż

339 brak prawidłowej weryfikacji projektu budowlanego nie pozwolił na uznanie, że

340 projektowane rozwiązanie drogowe zapewnie poszanowanie uzasadnionego interesu

341 skarżących.

342 Sąd II instancji wskazał, że zarzut naruszenia art. 77 i art. 7 K.p.a. sprowadza się

343 do zakwestionowania zaakceptowania przez Sąd I instancji tego, że organy w

344 postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę drogi ograniczyły się do zbadania

345 czy do wniosku inwestor dołączył wszystkie dokumenty. Natomiast badaniem nie objęły

346 okoliczności czy inwestycja drogowa została faktycznie zaprojektowana w sposób

347 zapewniający poszanowanie interesów skarżących, wyrażających się przede wszystkim

348 w zapewnieniu do ich nieruchomości dojazdu zapewniającego odpowiedni, tj.

349 przystosowany do prowadzonej działalności gospodarczej dostęp do projektowanej

350 drogi.

351 NSA podkreślił, że planowana inwestycja ma doprowadzić do rozbudowy drogi

352 krajowej nr [...] do parametrów drogi ekspresowej, a więc drogi klasy [...]. Wymogi

353 bezpieczeństwa ruchu drogowego powodują, że droga klasy [...] powinna mieć

354 powiązania z drogami klasy [...] (głównymi), wyjątkowo z drogami klasy [...] (zbiorczymi) i

355 drogami wyższych klas. Jednocześnie na drodze klasy [...] zabronione jest stosowanie

356 zjazdów (§ 9 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 4 ust. 1 pkt 4 i 5 rozporządzenia Ministra Transportu

357 i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim

358 powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie). Wskazane wymogi

359 bezpieczeństwa powodują, że skutkiem realizacji planowanej inwestycji jest likwidacja

360 zjazdu prowadzącego z drogi krajowej nr [...] do zakładu wulkanizacyjnego stanowiącego

361 własność skarżących. Dlatego istotną kwestię w rozpoznawanej sprawie stanowiło

362 zapewnienie skarżącym takiego dostępu do drogi ekspresowej [...], który będzie

363 umożliwiał dalsze prowadzenie zakładu wulkanizacyjnego. Niewątpliwie interes

364 skarżących jest interesem uzasadnionym, a więc takim, o którym mowa w art. 5 ust. 1

365 pkt 9 Prawa budowlanego.

366 NSA wskazał ponadto, że również uznanie przez organ, co zostało

367 zaakceptowane następnie przez Sąd I instancji, iż projekt budowlany jest zgodny z

368 decyzją o ustaleniu lokalizacji drogi z dnia [...]września 2008 r. wzbudziło zastrzeżenia

369 sądu II instancji. Zastrzeżenia NSA dotyczyły rozmiary (szerokość) drogi obsługującej

370 zakład wulkanizacyjny skarżących, które inne podawane są w decyzji o ustaleniu

371 lokalizacji, a inne w zaskarżonej decyzji, jak i niewłaściwe posługiwanie się zamienne

372 pojęciem jezdni i drogi.

373 W świetle powyższych rozważań NSA doszedł do wniosku, że Sąd I instancji

374 niezasadnie uznał, że w postępowaniu administracyjnym nie doszło do naruszenia art. 7

375 i art. 77 K.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Konsekwencją

376 naruszenia wskazanych przepisów jest niewłaściwe zastosowanie art. 5 ust. 1 pkt 9

377 Prawa budowlanego, gdyż brak prawidłowej weryfikacji projektu budowlanego nie

378 pozwala na uznanie, że projektowane rozwiązanie drogowe zapewnie poszanowanie

379 uzasadnionego interesu skarżących.

380 Niniejsze naruszenia skutkować musiały uchyleniem zaskarżonego wyroku i

381 przekazaniem sprawy Sądowi I. instancji do ponownego rozpoznania.

382 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

383 Na wstępie wskazać należy, że sąd rozpoznający niniejsza sprawę na mocy

384 przepisu zawartego w art. 190 ustawy o p.p.s.a. związany jest wykładnią prawa

385 dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

386 Ponownie rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny ma obowiązek

387 przyjęcia wykładni Naczelnego Sądu Administracyjnego, która wprawdzie nie ma

388 charakteru bezwzględnego, gdyż orzecznictwo i doktryna dopuszczają od niego

389 odstępstwa, ale w bardzo ograniczonym zakresie.

390 Rozpoznając sprawę z uwzględnieniem ww. stanowiska NSA wskazać należy, że

391 skarga jest zasadna, stąd zaskarżoną decyzję należało uchylić.

392 Przede wszystkim wskazać trzeba, że w sprawie doszło do naruszenia przez

393 organy administracyjne przepisów art. 7 i 77 K.p.a. poprzez niezbadanie i niewskazanie

394 w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, czy inwestycja drogowa została faktycznie

395 zaprojektowana w sposób zapewniający poszanowanie interesów skarżących,

396 wyrażających się przede wszystkim w zapewnieniu do ich nieruchomości dojazdu

397 zapewniającego odpowiedni, tj. przystosowany do prowadzonej działalności

398 gospodarczej dostęp do projektowanej drogi.

399 Skarżący prowadzili dotychczas warsztat wulkanizacyjny korzystając z

400 bezpośredniego dostępu do drogi krajowej nr [...]. Planowana inwestycja ma natomiast

401 doprowadzić do rozbudowy drogi krajowej nr [...] do parametrów drogi ekspresowej, a

402 więc drogi klasy [...]. Wymogi bezpieczeństwa ruchu drogowego powodują, że droga

403 klasy [...] powinna mieć powiązania z drogami klasy [...] (głównymi), wyjątkowo z drogami

404 klasy [...] (zbiorczymi) i drogami wyższych klas. Jednocześnie na drodze klasy [...]

405 zabronione jest stosowanie zjazdów (§ 9 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 4 ust. 1 pkt 4 i 5

406 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w

407 sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich

408 usytuowanie).

409 Wskazane wymogi bezpieczeństwa powodują, że skutkiem realizacji planowanej

410 inwestycji jest likwidacja zjazdu prowadzącego z drogi krajowej nr [...] do zakładu

411 wulkanizacyjnego stanowiącego własność skarżących. Dlatego istotną kwestię w

412 rozpoznawanej sprawie jest zapewnienie skarżącym takiego dostępu do drogi

413 ekspresowej [...], który będzie umożliwiał dalsze prowadzenie zakładu

414 wulkanizacyjnego. Niewątpliwie interes skarżących jest interesem uzasadnionym, a

415 więc takim, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego.

416 NSA wskazał, że w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że użyte w art. 5 ust. 1

417 pkt 9 Prawa budowlanego pojęcie interesów osób trzecich należy interpretować w

418 oparciu o przesłanki obiektywne, a zatem w oparciu o zgodność z przepisami, w tym

419 techniczno-budowlanymi, z normami obowiązującymi w budownictwie. O naruszeniu

420 interesu osób trzecich można mówić jedynie wtedy, gdy zostały naruszone w tym

421 względzie konkretne przepisy (tak NSA w wyroku z 2 marca 2010 r. II OSK 465/09, Lex

422 nr 577666).

423 Pomimo tego organy administracji w rozpoznawanej sprawie nie przeprowadziły

424 analizy przyjętego w projekcie budowlanym rozwiązania dojazdu do nieruchomości

425 skarżących w odniesieniu przede wszystkim do przepisów techniczno-budowlanych,

426 zawartych w cytowanym wyżej rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki

427 Morskiej z dnia 2 marca 1999r. Ograniczyły badanie sprawy do tego czy inwestor do

428 wniosku dołączył wymagane dokumenty.

429 Ponadto NSA wskazał, że badania zgodności rozwiązań projektowych z

430 przepisami techniczno-budowlanymi nie można ograniczyć do stwierdzenia zgodności

431 projektu budowlanego z wymaganiami decyzji Wojewody [...]z dnia [...]września

432 2008r. Nr [...], ustalającej warunki lokalizacji dla omawianej inwestycji. Trzeba

433 bowiem mieć na względzie, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r.

434 o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg

435 publicznych (mającym zastosowanie w sprawie zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25

436 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji

437 inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw) decyzja

438 o ustaleniu lokalizacji drogi zawiera w szczególności wymagania dotyczące powiązania

439 drogi z innymi drogami publicznymi, z określeniem ich kategorii; określenie linii

440 rozgraniczających teren; warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony

441 dóbr kultury oraz potrzeb obronności państwa; wymagania dotyczące ochrony

442 uzasadnionych interesów osób trzecich; zatwierdzenie projektu podziału nieruchomości,

443 o którym mowa w art. 12 ust. 1. Właściwy organ przed wydaniem decyzji o pozwoleniu

444 na budowę drogi sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o

445 ustaleniu lokalizacji drogi (art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego w zw. z art. 24 ust. 2

446 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach /.../), jednakże obowiązany

447 jest również sprawdzić zgodność projektu zagospodarowania terenu z przepisami, w

448 tym techniczno-budowlanymi (art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego). Dopiero analiza

449 całościowa przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego, w odniesieniu do

450 przepisów techniczno-budowlanych może dać odpowiedź, czy rozwiązania projektowe

451 zapewniają skarżącym dostęp do drogi [...]przystosowany do prowadzonej działalności

452 gospodarczej. Trzeba mieć na względzie, że nie chodzi o jakikolwiek dostęp, ale o

453 dostęp zapewniający możliwość wykorzystania nieruchomości w dotychczasowy

454 sposób, tj. prowadzenia zakładu wulkanizacyjnego, a więc działalności gospodarczej,

455 której funkcjonowanie w sposób bezpośredni powiązane jest z dostępem do drogi

456 krajowej. Dlatego organy administracji architektoniczno-budowlanej powinny były

457 przeprowadzić analizę, czy droga dojazdowa do nieruchomości skarżących posiada

458 takie parametry techniczne, które zapewnią bezpieczny dojazd samochodów

459 ciężarowych do zakładu wulkanizacyjnego. Odzwierciedlenie tej analizy powinno

460 znaleźć się w uzasadnieniu decyzji, gdyż ogólne stwierdzenie, że wymóg ustanowiony

461 w art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego został w sprawie spełniony nie stanowi

462 merytorycznej analizy zagadnienia, stanowiącego zasadniczy przedmiot sporu w

463 niniejszej sprawie.

464 W rozpoznawanej sprawie organy administracji publicznej nie dokonały takiej

465 analizy. Również należy przyjąć, jak wskazał to w wyroku NSA, że uznanie przez organ,

466 iż projekt budowlany jest zgodny z decyzją o ustaleniu lokalizacji drogi z dnia [...]

467 września 2008 r. jest niewłaściwe. W uzasadnieniu decyzji z dnia [...]września 2008 r. o

468 ustaleniu lokalizacji drogi mowa jest o obsłudze komunikacyjnej zakładu

469 wulkanizacyjnego drogą o szerokości jezdni 5 m i szerokości poboczy 1,25 m.

470 Natomiast organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji mówi o drodze

471 gminnej o szerokości 5 m z poboczem o szerokości 0,75 m. Zgodnie z art. 4 pkt 2

472 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz.

473 115) droga oznacza budowlę wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi, urządzeniami

474 oraz instalacjami, stanowiącą całość techniczno-użytkową, przeznaczoną do

475 prowadzenia ruchu drogowego, zlokalizowaną w pasie drogowym. Natomiast jezdnia

476 stanowi część drogi przeznaczoną do ruchu pojazdów (art. 4 pkt 5 ustawy o drogach

477 publicznych). Dlatego brak jest podstaw do utożsamiania pojęcia "jezdnia" z pojęciem

478 "droga", a co za tym idzie należy powziąć wątpliwość, czy organ rzeczywiście

479 przeprowadził właściwą analizę przedłożonego mu przez inwestora projektu

480 budowlanego. Za takim wnioskiem przemawia również rozbieżność dotycząca wielkości

481 poboczy a także ich ilości. W decyzji lokalizacyjnej była mowa o poboczach o

482 szerokości 1,25 m, zaś w decyzji o pozwoleniu na budowę mówi się o poboczu o

483 szerokości 0,75 m. Nadto trzeba wskazać, że z dokumentacji załączonej do decyzji

484 lokalizacyjnej wynika, że droga prowadząca do nieruchomości skarżących została

485 określona jako droga gminna o klasie technicznej - [...], natomiast w dokumentacji

486 projektowej zakwalifikowano niniejszą drogę jako drogę gminną o klasie technicznej- [...].

487 Powyższe rozważania dokonane w związku z wykładnią Naczelnego Sądu

488 Administracyjnego wskazują, że zaskarżoną decyzję należało uchylić.

489 Należy również podnieść, że zgodnie z przyjętym stanowiskiem NSA w wyroku II

490 OSK 2148/10 na temat stosowania przepisu art. 31 ust. 2 ustawy o szczególnych

491 zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, w brzmieniu

492 obowiązującym w dniu wydania decyzji I instancji, możliwe było w warunkach niniejszej

493 sprawy jedynie uchylenie decyzji organu II instancji. W ww. wyroku NSA stwierdził, że

494 przepis art. 31 ust. 2 ww. ustawy odnosi się do decyzji organu pierwszej instancji o

495 pozwoleniu na budowę drogi, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności, a nie

496 decyzji organu drugiej instancji (organu odwoławczego). Sąd rozpoznający niniejszą

497 sprawę pogląd ten podziela.

498 Przepis art. 31 ust. 2 ww. ustawy stanowił, że "w przypadku uwzględnienia skargi

499 na decyzję o pozwoleniu na budowę drogi, której nadano rygor natychmiastowej

500 wykonalności, sąd administracyjny po upływie 14 dni od dnia rozpoczęcia budowy drogi

501 może stwierdzić jedynie, że decyzja narusza prawo z przyczyn wyszczególnionych w

502 art. 145 lub 156 Kodeksu postępowania administracyjnego". W przepisie tym

503 ustawodawca posłużył się określeniem "decyzja o pozwoleniu na budowę drogi", a nie

504 określeniem decyzja w sprawie o pozwolenie na budowę drogi, a co najważniejsze

505 wskazał, że chodzi o decyzję, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

506 Stosownie zaś do przepisu art. 108 K.p.a. rygor natychmiastowej wykonalności może

507 być nadany decyzji, od której służy odwołanie, a więc decyzji organu pierwszej instancji.

508 Oznacza to, że przepis art. 31 ust. 2 ww. ustawy, odniósł się do decyzji organu

509 pierwszej instancji o pozwoleniu na budowę drogi, której nadano rygor natychmiastowej

510 wykonalności, a nie decyzji organu drugiej instancji (organu odwoławczego). Tak

511 rozumiany przepis art. 31 ust. 2 ww. ustawy nie reguluje w sposób szczególny

512 rozpoznawania skargi na decyzję organu odwoławczego przez sąd administracyjny i nie

513 wyłącza stosowania przez ten sąd środków określonych w art. 145 p.p.s.a. w stosunku

514 do tej decyzji. Z przepisu tego wynika jedynie sposób orzekania przez sąd

515 administracyjny w stosunku do decyzji organu pierwszej instancji, jeżeli tej decyzji

516 nadano rygor natychmiastowej wykonalności i upłynęło 14 dni od dnia rozpoczęcia

517 budowy drogi, a są podstawy do objęcia orzekaniem sądu administracyjnego także tej

518 decyzji, a nie tylko zaskarżonej decyzji organu odwoławczego. Takie rozumienie tego

519 przepisu, z jednej strony zapewnia realną kontrolę sądową zaskarżonej decyzji,

520 ponieważ uchylenie, a nawet stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji (decyzji

521 organu odwoławczego), umożliwia rozpoznanie sprawy i wydanie decyzji zgodnej z

522 prawem, a z drugiej strony pozwala na realizowanie budowy drogi na podstawie decyzji

523 organu pierwszej instancji, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

524 Z przytoczonych względów należy przyjąć, iż przepis art. 31 ust. 2 ustawy o

525 szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg

526 publicznych, odnosi się do decyzji organu pierwszej instancji o pozwoleniu na budowę

527 drogi, której nadano rygor natychmiastowej wykonalności i nie zawiera ograniczeń w

528 zakresie orzekania przez sąd administracyjny w stosunku do decyzji organu

529 odwoławczego.

530 Z tego też względu sąd rozpoznający niniejszą sprawę uchylił jedynie decyzje

531 organu II instancji.

532 Ponownie rozpatrując sprawę organ weźmie pod uwagę wskazówki zawarte w

533 powyższym uzasadnieniu oraz dokona oceny czy inwestycja drogowa została

534 zaprojektowana w sposób zapewniający poszanowanie interesów skarżących. Organ

535 ponownie rozpoznając sprawę będzie obowiązany przeanalizować zgodność projektu

536 budowlanego z ustaleniami decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi (art. 35 ust. 1 pkt 1

537 Prawa budowlanego w zw. z art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o

538 szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg

539 publicznych), a także sprawdzić zgodność projektu zagospodarowania terenu z

540 przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Analiza dokonana w ww. sposób może dać

541 odpowiedź, czy rozwiązania projektowe zapewniają skarżącym dostęp do drogi [...]

542 przystosowany do prowadzonej działalności gospodarczej

543 Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1

544 pkt 1 c, art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002r. (DZ. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.)

545 orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.