Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 kwietnia 2008 r., II SA/Po 531/07

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 kwietnia 2008 r., II SA/Po 531/07

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia NSA Barbara Kamieńska (spr.) Sędzia WSA Barbara Drzazga Protokolant St. sekretarz sądowy Katarzyna Bela po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi L. J. i L. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia w wyniku wznowienia postępowania decyzji i umorzenia postępowania wznowieniowego; oddala skargę. /-/ B. Drzazga /-/ E. Podrazik /-/ B. Kamieńska

Uzasadnienie

2 Prezydent Miasta P. decyzją nr [..] z dnia [..] (...) na wniosek A. S. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej na działce położonej w P. przy ul. G.. W dniu 21 czerwca 2000 r. decyzja ta została doręczona L. S. zamieszkałemu przy ul. G. oraz L. J. zamieszkałej przy ul. G. (k. 3 i 4 akt administracyjnych). L. J. i L. S. nie wnieśli odwołania od tej decyzji, natomiast dnia 30 listopada 2000 r. wystąpili o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem pozwolenia na budowę "na podstawie art. 145 § 1 kpa". Na uzasadnienie wniosku wskazali, że wyrazili zgodę na inwestycję planowaną przez A. S,, kierując się danymi wynikającymi z mapy informacyjnej dołączonej do decyzji z dnia [..] ustalającej warunki zabudowy, na której punkt parteru jest zaznaczony na wysokości 75,79 m npm. Obecnie stwierdzili, że inwestorka realizuje budynek "wg wadliwego projektu, który został sporządzony bez uwzględnienia norm obowiązujących w zabudowie szeregowej. Wynikiem tych nieścisłości jest przesunięcie w poziomie stropów inwestora w stosunku do naszych o około 0,5 m (...). Tarasy w budynku zostały usytuowane na takich wysokościach, które umożliwiają wgląd do naszych pomieszczeń mieszkalnych i w rezultacie będziemy skrępowani we własnych domach, na co nie zezwala Konstytucja, która chroni prywatność obywatela". Skarżący wyjaśnili, że nie odwoływali się od decyzji o pozwoleniu na budowę "gdyż gwarantowała nam w uzasadnieniu przestrzeganie inwestycji zgodnej z decyzją o ustaleniu warunków zabudowy terenu (...)" Podanie o wznowienie uzasadnili naruszeniem - wynikającego z art. 28 kpa oraz z decyzji nr [..] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu - prawa do ochrony ich interesów jako osób trzecich.

3 Decyzję Prezydenta Miasta P. o odmowie wznowienia postępowania uchylił Wojewoda i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji uznając, że przy wydawaniu opisanej na wstępie decyzji o pozwoleniu na budowę środkowego segmentu zabudowy szeregowej zostały między innymi naruszone przepisy art. 61 § 4 i art. 10 § 1 kpa. Zgodnie z tymi przepisami, organ wydający pozwolenie na budowę zobowiązany jest zawiadomić strony o wszczęciu postępowania i zapewnić udział stron w każdym stadium postępowania. To spowodowało, że organ przy wydawaniu decyzji nie uwzględnił faktu wybudowania w przeszłości części budynku szeregowego na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [..], w której określono poziom spornych rzędnych poszczególnych kondygnacji. Stanowi to powstanie nowej okoliczności faktycznej nie znanej organowi przy wydawaniu przedmiotowej decyzji ostatecznej.

4 Nadto, w ocenie organu odwoławczego, załatwienie sprawy na etapie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oraz na etapie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę przez tę samą osobę, wskazuje na wystąpienie przesłanek określonych w art. 24 § 1 pkt 4 kpa o wyłączeniu pracownika organu od udziału w takim postępowaniu.

5 Wówczas Prezydent Miasta P. postanowieniem z dnia [..] wznowił postępowanie uznając, że "przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę nie zawiadomiono stron postępowania administracyjnego o rozpatrywaniu wniosku, nie brały więc one czynnego udziału w postępowaniu" (k. 28 akt administracyjnych).

6 W postępowaniu wznowieniowym przez następne lata wydane były decyzje o odmowie uchylenia decyzji własnej o pozwoleniu na budowę, uchylane przez organ odwoławczy z przekazaniem sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Decyzją z dnia [..] Prezydent Miasta P. w trybie art. 151 § 1 pkt 1 kpa po raz kolejny odmówił uchylenia przedmiotowej decyzji o pozwoleniu na budowę stwierdzając, że zatwierdzony tą decyzją projekt budowlany jest zgodny z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i zawiera wymagane elementy. Została również zachowana wysokość segmentu szeregowego równa wysokości segmentów sąsiednich. Podana przez wnioskodawców rzędna jest rzędną terenu, nie zaś rzędną parteru.

7 Na skutek odwołania wniesionego przez L. J. i L. S. Wojewoda decyzją z dnia [..] uchylił zaskarżoną decyzję oraz orzekł o uchyleniu decyzji ostatecznej z dnia [..] zatwierdzającej projekt budowlany i wydającej pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego w zabudowie szeregowej i umorzył postępowanie organu I instancji. Organ uznał, że zachodzi bezprzedmiotowość postępowania w rozumieniu art. 105 § 1 kpa, bowiem budynek objęty przedmiotowym pozwoleniem na budowę został już zrealizowany. Przedmiotowa decyzja posiada też wadę prawną polegającą na zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę z naruszeniem art. 32 ust. 4 pkt 2 prawa budowlanego.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpatrujący skargi A. S., L. J. i L. S. od tej decyzji, wyrokiem z dnia 19 października 2005 r. sygn. akt II SA/Po 2719/03 uchylił decyzje organów I i II instancji wytykając, że z naruszeniem przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 149 § 2 kpa organy administracji publicznej zaniechały wyjaśnienia, czy w ogóle zaistniały podstawy wznowienia postępowania wyliczone enumeratywnie w art. 145 § 1 i art. 145a kpa. Stwierdzenie braku podstaw wznowienia wyklucza możliwość oceniania merytorycznej prawidłowości decyzji objętej postępowaniem wznowieniowym i przeprowadzenia postępowania co do rozstrzygnięcia sprawy.

9 W świetle zgromadzonego materiału dowodowego "faktyczne istnienie podstaw do wznowienia postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta P. nr [..] z dnia [..], znak [..] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budzi wątpliwości". Jeśli przyjąć - jak wskazał to Prezydent Miasta P. w postanowieniu o wznowieniu postępowania - że przesłanką wznowienia jest to, że wnioskodawcy nie brali czynnego udziału w postępowaniu zasadniczym (art. 145 § 1 pkt 4 kpa) to wniosek był spóźniony, wniesiono go bowiem po upływie miesiąca od dowiedzenia się o decyzji.

10 Wbrew stanowisku Wojewody, wyrażonemu w decyzji kasacyjnej z dnia [..], brak jest również przesłanek wznowienia z art. 145 § 1 pkt 3 kpa, bowiem przedmiotowa decyzja z dnia [..] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę została podpisana przez innego pracownika niż decyzja z dnia [..] ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu.

11 Podnoszone we wniosku o wznowienie postępowania i w toku postępowania wznowieniowego twierdzenia, iż projekt budowlany zatwierdzony decyzją z dnia [..] jest sprzeczny z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [..] oraz że jest wewnętrznie niespójny, a także że budowa domu przy ul. G. prowadzona jest z naruszeniem warunków pozwolenia na budowę - nie mogą być uznane za nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Nowe okoliczności ze wskazanego przepisu muszą bowiem istnieć w dacie wydawania decyzji przez organ, nie mogą to być fakty powstałe później i muszą być nieznane organowi wydającemu decyzję. Organowi wydającemu decyzję z dnia [..] o pozwoleniu na budowę znana była treść i rozwiązania techniczne projektu budowlanego, jak i treść decyzji o warunkach zabudowy. Sprzeczność rozwiązań przyjętych w projekcie budowlanym z określonymi w decyzji o warunkach zabudowy lub wewnętrzne sprzeczności, niespójności projektu mogą być ewentualnie podstawą do wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. Natomiast fakt prowadzenia robót budowlanych niezgodnie z zatwierdzonym projektem i pozwoleniem na budowę jest okolicznością powstałą po dacie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Może być więc podstawą do zastosowania przewidzianych w ustawie Prawo budowlane środków przez organy nadzoru budowlanego.

12 W ocenie Sądu wyjaśnienia i rozważenia w świetle art. 145 § 1 pkt 5 kpa wymaga ujawniony w toku postępowania wznowieniowego nowy dowód w postaci zatwierdzonego w listopadzie 1959 r. projektu budowlanego sąsiednich budynków, który określał poziom rzędnych poszczególnych kondygnacji. W szczególności organy orzekające winny rozważyć, czy jest to dowód istotny dla sprawy, czy mógł mieć on wpływ na ocenę prawidłowości rozwiązań przedłożonego przez inwestorkę projektu budowlanego.

13 W wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania Prezydent Miasta P. decyzją z [..] odmówił uchylenia własnej decyzji z [..] o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej przy ul. G.

14 Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wskazał, że wyjaśnił i rozważył ujawniony w toku wznowionego postępowania nowy dowód w postaci zatwierdzonego w listopadzie 1959 r. projektu budowlanego dotyczącego budynków sąsiednich. Z materiału archiwalnego wynika, że na planie sytuacyjnym z 1959 r. nie umieszczono żadnych rzędnych terenu.

15 W wyniku odwołania L. J. i L. S. Wojewoda decyzją z dnia [..] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy stwierdził, że Prezydent Miasta nie uwzględnił zgłaszanych naruszeń prawa materialnego, a tym samym nie wykazał, jaki wpływ na rozstrzygnięcie sprawy miały wady postępowania, na podstawie których wznowił postępowanie. W szczególności organ I instancji nie wziął pod uwagę, że decyzja o pozwoleniu na budowę z [..] została skutecznie doręczona odwołującym 21 czerwca 2000 r. Wniosek o wznowienie postępowania wpłynął do organu I instancji 30 listopada 2000 r. Wojewoda stwierdził, że odmawiając uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę w grudniu 2006 r. Prezydent Miasta nie dokonał w sprawie analizy przepisu art. 148 § 2 kpa i art. 146 § 1 kpa i nie rozważył, czy przesłanki określone tymi przepisami mają zastosowanie w sprawie. Zaznaczył jednak, iż przeprowadzenie tej analizy będzie wymagane po stwierdzeniu, ze istnieją podstawy wznowienia postępowania.

16 Rozpoznając ponownie sprawę Prezydent Miasta P. decyzją z [..] odmówił uchylenia decyzji własnej z [..] o pozwoleniu na budowę przedmiotowego budynku. W uzasadnieniu wskazał, powołując się na stwierdzenia zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2005 r., że okoliczności z art. 145 § 1 pkt 4 kpa zostały przez L. S. i L. J. powołane jako podstawa wznowienia postępowania po raz pierwszy dopiero w odwołaniu z 17 października 2003 r., a więc po upływie 3 lat od daty powzięcia wiadomości o decyzji objętej postępowaniem. Oznacza to, że L. J. i L. S. naruszyli termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania powołując się na powyższą przesłankę. Zgodnie bowiem z art. 148 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w I instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.

17 Odnosząc się do okoliczności mogącej stanowić przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 5 kpa organ I instancji stwierdził, że wbrew twierdzeniom odwołujących się nie powziął żadnych wątpliwości, co do projektu z 1959 r. W chwili wykonania tegoż projektu nie obowiązywały żadne regulacje co do wymogów, jakie powinien spełniać projekt budowlany, w szczególności wymóg zaznaczenia na projekcie rzędnych terenu. Na przedmiotowym projekcie brak jest więc tych rzędnych. W związku z tym projekt ten nie może stanowić podstawy uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa.

18 Ustosunkowując się do uwag odwołujących się, iż projekt powstałego budynku ma nawiązywać do istniejących, zaprojektowanych zgodnie z projektem z 1959 r. budynków sąsiednich, Prezydent Miasta stwierdził, że brak jest podstaw prawnych do takich ustaleń. Projekt budowlany ma być zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy terenu i z art. 35 § 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Okoliczność ta nie może zaś być przedmiotem badania w postępowaniu wznowieniowym.

19 Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli L. S. i L. J., zarzucając organowi I instancji naruszenie:

20 – art. 35 w zw. z art. 36a Prawa budowlanego poprzez przyjęcie, iż projekt budowlany zatwierdzony decyzją z [..] jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy terenu i spełnia pozostałe wymagania oraz że nie nastąpiło istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu,

21 – art. 7 kpa poprzez nierozpatrzenie całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, a w szczególności pominięcie pism kierowanych do organu przez L. J. i L. S. oraz zatwierdzonego w listopadzie 1959 r. projektu budowlanego dotyczącego budynków sąsiednich,

22 – art. 80 kpa poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów,

23 – art. 107 § 3 kpa poprzez brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.

24 Wojewoda decyzją z dnia [..] uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie wznowieniowe organu I instancji.

25 W uzasadnieniu decyzji ustalił, po ponownym zbadaniu akt administracyjnych, iż skarżąca dowiedziała się o wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę dnia 21 czerwca 2000 r., a zatem miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie z powodu wystąpienia przesłanki określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa upłynął z dniem 19 lipca 2000 r. Przekroczenie terminu do wniesienia żądania wznowienia czyni niedopuszczalnym wszczęcie postępowania w tym przedmiocie. Uczynienie zaś podstawą wznowienia żądania, które zostało złożone po upływie terminu, stanowiłoby przejaw rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa. To że organ wznowieniowy nie dopełnił obowiązku wstępnego badania wniosku o wznowienie z 30 listopada 2000 r. nie powinno uzasadniać dalszego prowadzenia postępowania. Jednak w sytuacji, gdy takie postępowanie wszczęto, działanie naprawcze organu polega na umorzeniu takiego postępowania z powodu wystąpienia przesłanki jego bezprzedmiotowości w rozumieniu art. 105 § 1 kpa.

26 L. J. i L. S. wnieśli skargę na powyższą decyzję Wojewody, zarzucając jej naruszenie art. 147 i 148 kpa poprzez przyjęcie, że skarżący byli stroną postępowania i termin wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa upłynął w dniu 21 czerwca 200 r., a także naruszenie art. 151 kpa poprzez nierozstrzygnięcie, co do istoty sprawy.

27 Skarżąca podniosła, że nie była stroną postępowania, co oznacza, że doręczenie jej decyzji w dniu 21 czerwca 2000 r. nie wywołuje żadnych skutków procesowych. Dla uzyskania statusu strony w postępowaniu administracyjnym konieczne jest bowiem uczestniczenie w danej sprawie w charakterze strony, a wiec podmiotu, o którego uprawnieniach i obowiązkach prawnych ma rozstrzygać decyzja administracyjna. Skoro skarżący nie miał statusu strony, to bieg terminu dla złożenia podania o wznowienie postępowania biegnie od momentu dowiedzenia się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania (art. 148 § 1 kpa).

28 Ponadto Prezydent Miasta P. postanowieniem z [..] wznowił postępowanie i wezwał jednocześnie strony do zapoznania się z aktami. Uzasadniając postanowienie stwierdził, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę nie zawiadomiono stron i nie brały one czynnego udziału w postępowaniu. Skarżący po otrzymaniu powołanego postanowienia złożyli stosowne wyjaśnienia pismem z 15 marca 2001 r., zatem organ winien w dalszym ciągu prowadzić postępowania co do przyczyn wznowienia oraz wydać rozstrzygnięcie co do istoty sprawy. Innymi słowy organ musi rozstrzygnąć na nowo w sprawie, która była wcześniej rozstrzygnięta decyzją ostateczną, bowiem postępowanie wznowienione zawsze kończy decyzja wydana na podstawie art. 151 kpa.

29 W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

30 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

31 Skarżący twierdzą, że w postępowaniu administracyjnym zakończonym ostateczną decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [..] mieli przymiot strony, jako właściciele sąsiednich nieruchomości, a mimo to bez własnej winy nie brali w tym postępowaniu udziału, bowiem nie zostali zawiadomieni o wszczęciu postępowania, nie umożliwiono im złożenia wyjaśnień ani zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym. Problem jednak w tym, że we wniosku o wznowienie postępowania nie powołali się na tę przesłankę wznowienia wymienioną w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, lecz uczynili to w toku postępowania wznowieniowego na skutek wskazań zawartych w jednej z decyzji kasacyjnych organu odwoławczego. Jednak gdyby nawet skarżący we wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego powołali tę przesłankę wznowienia, to i tak nie uzasadniało to wydania postanowienia o wznowieniu postępowania, bowiem wniosek ten był już spóźniony. Stosownie do przepisu art. 148 § 2 kpa miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Ustalenie organu odwoławczego, że skarżący dowiedzieli się o wydaniu przedmiotowej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę już w dniu 21 czerwca 2000 r. znajduje oparcie w dowodach doręczenia skarżącym decyzji (k. 3 i 4 akt administracyjnych I instancji).

32 Także podnosząc - i to dopiero w toku postępowania wznowieniowego, w odwołaniu z dnia 17 października 2003 r. argument odnośnie "wybudowania w przeszłości budynków szeregowych na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [..], która określała między innymi poziom spornych rzędnych poszczególnych kondygnacji" skarżący nie udowodnili zachowania miesięcznego terminu z art. 148 § 1 kpa. Udowodnienie tego było konieczne, jeśli zważy się, że wnioskodawcy, będący właścicielami sąsiednich nieruchomości, powoływali się na decyzję z 1959 r., na podstawie której były budowane właśnie ich sąsiednie budynki. A zresztą podstawą wznowienia postępowania - jak wyjaśniono w postanowieniu z dnia [..] o wznowieniu postępowania - było tylko to, że wnioskodawcy bez własnej winy nie brali udziału w postępowaniu zasadniczym.

33 Na konieczność przestrzegania ustawowego terminu do wznowienia postępowania zwrócił uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w omawianym wyżej wyroku z dnia 19 października 2005 r. Także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 976/05 (Lex nr 275519) podkreśli, że organ administracyjny obowiązany jest z urzędu badać zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, bowiem wszczęcie postępowania wznowieniowego na wniosek strony, mimo uchybienia terminu, stanowi rażące naruszenie prawa, godzi bowiem w zasadę trwałości decyzji administracyjnej.

34 Nadto, skoro wniosek o wznowienie postępowania okazał się spóźniony, to nie wymagało sprawdzania istnienie przesłanek wznowienia zgłaszanych w toku postępowania przez wnioskodawców. Dlatego tylko dodatkowo przypomnieć należy, że wskazane we wniosku o wznowienie postępowania okoliczności realizowania budynku "według wadliwego projektu" i z naruszeniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania nie są przesłankami wznowienia w świetle przepisów art. 145 § 1 i art. 145a § 1 kpa. Przesądził także i to Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 października 2005 r.

35 Artykuł 145 § 1 i art. 145a § 1 kpa zawierają enumeratywne wyliczenie podstaw wznowienia postępowania administracyjnego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że przy wykładni podstaw wznowienia postępowania obowiązuje zasada trwałości decyzji administracyjnych wyrażona w art. 16 § 1 kpa, z której wynika bezwzględny zakaz wznowienia, a zatem i zakaz uchylenia decyzji, na podstawach niewyliczonych w powołanych przepisach, jak i niedopuszczalność wykładni rozszerzającej.

36 Postanowienie o wszczęciu postępowania jest aktem procesowym; nie rozstrzyga ono sprawy wznowienia, lecz ją otwiera. Dlatego, gdy organ wszczął postępowanie w sprawie wznowienia mimo braku dopuszczalności spowodowanego - jak w rozpoznawanej sprawie - uchybieniem terminu do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie, to postępowanie w sprawie wznowienia należało umorzyć, jako bezprzedmiotowe, na podstawie art. 105 § 1 kpa (patrz KPC - Komentarz do art. 151 M.Jaśkowska, Zakamycze 2005 r. wydanie II).

37 Skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego ani procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

38 /-/ B.Drzazga /-/ E.Podrazik /-/ B.Kamieńska

39 MK