Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 9 września 2022 r., VI Ka 58/22

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 9 września 2022 r., VI Ka 58/22

Tekst

1 Warszawa, dnia 23 sierpnia 2022 r.

2 Sygn. akt VI Ka 58/22

3 1.

4 2.WYROK

5 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

6 3.Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

7 Przewodniczący:SSO Michał Bukiewicz

8 Sędziowie:SO Michał Chojnowski

9 SO Agnieszka Wojciechowska-Langda

10 protokolant: protokolant sądowy Paulina Smoderek

11 4.przy udziale prokuratora Agaty Stawiarz

12 po rozpoznaniu dnia 23 sierpnia 2022 r.

13 5.sprawy P. W. syna S. i K., ur. (...)

14 6.w W.

15 7.oskarżonego o przestępstwo z art. 281 kk

16 8.na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego

17 9.od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie

18 10.z dnia 19 października 2021 r. sygn. akt III K 1012/20

19 12.zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie na rzecz adw. M. L. kwotę 1033,20 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę oskarżonego udzieloną z urzędu oraz podatek VAT; zwalnia oskarżonego od opłaty i ponoszenia pozostałych kosztów sądowych, przejmując poniesione wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

20 SSO Michał Chojnowski SSO Michał Bukiewicz SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda

Uzasadnienie

21 Formularz UK 2

22 Sygnatura akt

23 VI Ka 58/22

24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

25 1

26 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

27 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

28 Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie z dnia 19.10.2021r. sygnatura akt III K 1012/20

29 1.2. Podmiot wnoszący apelację

30 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

31 ☐ oskarżyciel posiłkowy

32 ☐ oskarżyciel prywatny

33 ☒ obrońca

34 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

35 ☐ inny

36 1.3. Granice zaskarżenia

37 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

38 ☒ na korzyść

39 ☐ na niekorzyść

40 ☒ w całości

41 ☐ w części

42 ☐

43 co do winy

44 ☐

45 co do kary

46 ☐

47 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

48 1.1.2. Podniesione zarzuty

49 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

50 ☐

51 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

52 ☒

53 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

54 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

55 ☒

56 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

57 ☒

58 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

59 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

60 ☒

61 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

62 ☐

63 art. 439 k.p.k.

64 ☐

65 brak zarzutów

66 1.4. Wnioski

67 ☐

68 uchylenie

69 ☒

70 zmiana

71 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami

72 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

73 1.5. Ustalenie faktów

74 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione

75 Lp.

76 Oskarżony

77 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

78 Dowód

79 Numer karty

80 2.1.1.1.

81 P. W.

82 oskarżony jest osoba karaną

83 informacja z KRK

84 158-159

85 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione

86 Lp.

87 Oskarżony

88 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

89 Dowód

90 Numer karty

91 2.1.2.1.

92 1.6. Ocena dowodów

93 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

94 Lp. faktu z pkt 2.1.1

95 Dowód

96 Zwięźle o powodach uznania dowodu

97 2.1.1.1

98 Informacja z KRK

99 Sąd obdarzył wiarą informację z KRK albowiem została wystawiona przez uprawniony podmiot, w zakresie jego kompetencji a jej wiarygodność nie była kwestionowana przez strony

100 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

101 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

102 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

103 Dowód

104 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

105 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

106 Lp.

107 Zarzut

108 3.1.

109 naruszenie przepisu prawa procesowego polegające na błędnej ocenie materiału dowodowego , iż oskarżony dopuścił się zarzucanego mu przestępstwa z art. 281 kk , gdy powyższe ustalenie jest dowolne i błąd w ustaleniach faktycznych poprzez niezasadne przyjęcie, że oskarżony porozumiał się z inną nieustaloną osobą i aby wspólnie dążyli wspólnymi siłami do osiągniecia celu w postaci utrzymania się przez sprawcę kradzieży w posiadaniu rzeczy będących przedmiotem kradzieży , skutkujący uznaniem, że oskarżony dopuścił się przestępstwa z art. 281 kk, podczas gdy jest to dowolne ustalenia i nie wynikające z materiału dowodowego

110 ☐ zasadny

111 ☐ częściowo zasadny

112 ☒ niezasadny

113 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

114 Zarzut okazał się bezzasadny i nie zasługiwał na uwzględnienie. W opinii Sąd Odwoławczego, Sąd pierwszej instancji przeprowadził przewód sądowy zgodnie z wymogami procedury karnej i nie dopuścił się żadnych podlegających uwzględnieniu z urzędu uchybień, które skutkowałyby koniecznością uchylenia lub zmiany zaskarżonego wyroku niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów, stosownie do wymogów art. 439 kpk lub art. 440 kpk. Nie zaistniały żadne podstawy skutkujące koniecznością dokonania zmiany wydanego w sprawie rozstrzygnięcia.

115 Sąd Okręgowy po dokonaniu wszechstronnej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, zajął stanowisko, iż Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy oraz dokładny przeprowadził postępowanie dowodowe, wnikliwie i wszechstronnie rozważył wszystkie dowody i okoliczności ujawnione w toku rozprawy, dokonując następnie na ich podstawie właściwych ustaleń faktycznych, tak co do samego przebiegu mających miejsce zdarzeń, jak i rozstrzygając kwestie sprawstwa i winy oskarżonego. Postępowanie dowodowe w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone z należytą starannością i poszanowaniem proceduralnych zasad obowiązujących w polskim procesie karnym, dlatego nie było w sprawie żadnych podstaw ani do skutecznego kwestionowania dokonanej przez Sąd Rejonowy oceny zebranego materiału dowodowego, ani też poczynionych na podstawie tego materiału ustaleń faktycznych w sprawie.

116 Rozpoczynając analizę zarzutów apelacyjnych sformułowanych przez obrońcę oskarżonego w złożonym środku odwoławczym Sąd Okręgowy podkreśla, iż nie podziela stanowiska skarżącego jakoby jak należy rozumieć w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia art. 7 kpk, art. 410 kpk. Z uwagi na fakt, iż sformułowane przez skarżącego zarzuty naruszenia przepisów postępowania co do oceny dowodów i błędnych ustaleń faktycznych , sprowadzały się w zasadzie do tożsamej kwestii tj. negowania zasadności przypisania oskarżonemu odpowiedzialności za przestępstwo stypizowane w art. 281 kk Sąd Okręgowy uznał, iż zasadnym jest dokonanie ich łącznego omówienia.

117 Apelujący wskazał, iż do naruszenia przepisów prawa procesowego miało dojść w niniejszej sprawie poprzez dokonanie przez Sąd Rejonowy w szczególności błędnej oceny zeznań K. D. a nadto bezpodstawnego odrzucenia depozycji oskarżonego w zakresie w jakim zaprzeczył on aby był sprawcą przypisanego mu czynu.

118 Na wstępie rozważań należy zaznaczyć, iż zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów o której mowa w treści art. 7 kpk, organ procesowy ocenia dowody i wyciąga z nich wnioski według wewnętrznego przekonania, nieskrępowanego regułami prawnymi. Zasada swobodnej oceny dowodów nie oznacza jednak, iż ocena ta ma charakter dowolny, albowiem sąd powinien wyjaśnić, w jaki sposób dowody ocenił i dlaczego wyciągnął z nich takie, a nie inne wnioski dotyczące konkretnych ustaleń faktycznych. Przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niemożności przypisania tej cechy innym dowodom, pozostaje pod ochroną art. 7 kpk wówczas, gdy jest ono poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, z uwzględnieniem zasady prawdy materialnej, zasady obiektywizmu, a także, gdy jednocześnie jest wyczerpująco oraz logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku ( zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20.09.2007r., sygn. akt SNO 57/07).

119 Zdaniem Sądu Okręgowego argumenty sformułowane we wniesionej apelacji stanowią jedynie ocenę własną zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego poczynioną przez skarżącego, bez skutecznego podważenia wnioskowania Sądu I instancji. Sąd Okręgowy podziela w tym zakresie stanowisko Sądu Najwyższego, że dokonanie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób odmienny od oczekiwań stron procesowych nie stanowi naruszenia przepisów art. 7 i 410 k.p.k. ( zob. post. SN z dnia 12 lutego 2016 r., III KK 20/16). Krytyka odwoławcza jest zdaniem Sądu Okręgowego zupełnie gołosłowna, obrońca oskarżonego niesłusznie pomija wnikliwą analizę dowodów przeprowadzoną w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, w żaden sposób jej nie podważając, a jedynie prezentując własną wersję inkryminowanych zdarzeń. Powyższe nie może odnieść spodziewanych skutków, albowiem jest to jedynie próba uchronienia oskarżonego od poniesienia odpowiedzialności karnej.

120 Zdaniem Sądu Okręgowego, Sąd I instancji, procedując w niniejszej sprawie, spełnił wszystkie wskazane wyżej wymogi i nie popełnił błędu w ustaleniach faktycznych. Dyrektywy swobodnej oceny zostały przez Sąd I instancji prawidłowo uwzględnione i dano temu wyraz w uzasadnieniu orzeczenia. Oceny tej nie sposób skutecznie kwestionować, zaś polemika uzasadnienia apelacji pozbawiona jest w tym zakresie rzeczowych argumentów. Choć istotnie odmienna ocena dowodów korzystna dla oskarżonego jest naturalnie prawem obrońcy, to nie wynika z niej jednak samo przez się, by ocena dokonana w sprawie przez Sąd orzekający charakteryzowała się dowolnością. Przeciwstawne stanowisku Sądu I instancji zarzuty są, zdaniem Sądu Okręgowego, przedstawione wybiórczo i nie odnoszą się do całości faktów wykazanych w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, których ocena w całokształcie doprowadziła do wydania wyroku. Skarżący nie wykazał skutecznie, aby rozumowanie Sądu Rejonowego, przy ocenie zgromadzonych w sprawie dowodów było wadliwe, bądź nielogiczne.

121 Zważyć zatem należy, iż w zakresie kwestionowanej przez skarżącego oceny zeznań świadka K. D. Sąd Okręgowy w całości podziela argumentację poczynioną w uzasadnieniu Sądu I instancji, nie widząc jednocześnie potrzeby czynienia ponownej analizy tożsamych okoliczności.

122 Podkreślić należy, że treść zeznań świadka, które sąd rejonowy obdarzył wiarą była zbieżna z pozostałym materiałem dowodowym w tym z zapisem monitoringu i z częściowymi wyjaśnieniami oskarżonego dlatego też próba kontestowania prawidłowości oceny świadka co do intencji działania przemocowego oskarżonego nie mogła odnieść zamierzonego skutku. Z kolei wersja oskarżonego jest całkowicie nielogiczna w świetle zasad doświadczenia życiowego i racjonalnego postępowania.

123 Wniosek

124 zmiana wyroku i uniewinnienie oskarżonego

125 ☐ zasadny

126 ☐ częściowo zasadny

127 ☒ niezasadny

128 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

129 Z podanych wyżej powodów wniosek nie mógł zyskać akceptacji sądu odwoławczego

130 3.2.

131 naruszenia przepisu prawa materialnego polegające na błędnym zastosowaniu art. 46§1 kk i zobowiązanie oskarżonego do częściowego naprawienia szkody podczas gdy oskarżony nie dokonał przestępstwa

132 ☐ zasadny

133 ☐ częściowo zasadny

134 ☒ niezasadny

135 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

136 Zarzut jest nietrafny. W istocie sprowadza się do negowania sprawstwa oskarżonego co do popełnienia zarzucanego mu czynu a które to stanowisko nie można uznać za przekonywujące z przyczyn podanych w pkt 3. 1 uzasadnienia

137 Wniosek

138 zmiana wyroku i uniewinnienie oskarżonego

139 ☐ zasadny

140 ☐ częściowo zasadny

141 ☒ niezasadny

142 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

143 Z podanych wyżej powodów wniosek nie mógł zyskać akceptacji sądu odwoławczego

144 3.3.

145 nadmierna surowość kary w wymiarze roku pozbawienia wolności

146 ☐ zasadny

147 ☐ częściowo zasadny

148 ☒ niezasadny

149 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

150 W wywiedzionym środku odwoławczym obrońca oskarżonego sformułował zarzut wymierzenia wobec oskarżonego rażąco niewspółmiernej kary zasadniczej co zdaniem apelującego miało być konsekwencją pominięcia w procesie wyrokowania okoliczności niskiej społecznej szkodliwości czynu oraz niewielkiej wartości szkody . Sąd Okręgowego nie podziela jednakże również argumentacji skarżącego zaprezentowanej w w/w zakresie, uznając, iż brak jest jakichkolwiek podstaw do tego aby zasadnym było uznanie orzeczonej wobec oskarżonego kary za zbyt surową, w szczególności za rażąco surową. Rażąca niewspółmierność kary zachodzi tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można było przyjąć, że zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez Sąd I instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania dyrektyw wymiaru kary przewidzianych w art. 53 k.k. oraz zasad ukształtowanych przez orzecznictwo Sądu Najwyższego. Na gruncie art. 438 pkt 4 k.p.k. nie chodzi o każdą, ewentualną różnicę w ocenach co do wymiaru kary, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby - również w potocznym znaczeniu tego słowa - rażąco niewspółmierną, to jest niewspółmierną w stopniu niedającym się wręcz zaakceptować ( zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2.02.1995r., sygn. akt II KRN 198/94). W przekonaniu Sądu Okręgowego takie okoliczności w niniejszej sprawie nie zachodzą.

151 Zwrócić uwagę należy, na fakt, iż wbrew stanowisku skarżącego nie można uznać, aby istotnie Sąd Rejonowy, kształtując wobec oskarżonego wymiar orzeczonej kary pominął okoliczności podniesione przez obrońcę oskarżonego. Przeciwko powyższemu założeniu przeczy bowiem już sama lektura uzasadnienia Sądu I Instancji, wskazująca w sposób jednoznaczny na poczynienie przez Sąd Rejonowy dokładnej analizy zachodzących w stosunku oskarżonego okoliczności obciążających, w szczególności wielokrotnej karalności , jak i ustaleń co poziomu znaczenia okoliczności łagodzących, wpływających na wymiar kary. Mając zatem na uwadze powyższe Sąd Okręgowy uznał, iż ukształtowany wobec skazanego przez Sąd I instancji wymiar kary jest zgodny z zasadami obowiązującymi przy ich wymiarze i nie razi swoją surowością, zaś apelacja nie dostarczyła tego typu argumentów, które władne byłyby podważyć ocenę poczynioną przez Sąd Rejonowy. Orzeczona kara nie razi surowością, zwłaszcza, że kara orzeczona została w dolnej granicy zagrożenia przy udowodnionym działaniu w warunkach powrotu do przestępstwa.

152 Wniosek

153 złagodzenie orzeczonej kary

154 ☐ zasadny

155 ☐ częściowo zasadny

156 ☒ niezasadny

157 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

158 Z podanych wyżej powodów wniosek nie mógł zyskać akceptacji sądu odwoławczego

159 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

160 4.1.

161 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

162 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

163 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

164 5.1.1.

165 Przedmiot utrzymania w mocy

166 Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie z dnia 19.10.2021r. sygnatura akt III K 1012/20

167 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

168 Podniesiona w apelacji argumentacja obrońcy oskarżonego nie mogła podważyć słusznych i prawidłowo uzasadnionych wniosków wywiedzionych przez Sąd Rejonowy. Z tego względu, zarzuty skarżącego uznano za niezasadne, a wyrok utrzymano w mocy.

169 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

170 5.2.1.

171 Przedmiot i zakres zmiany

172 Zwięźle o powodach zmiany

173 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

174 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

175 5.3.1.1.1.

176 ☐ art. 439 k.p.k.

177 Zwięźle o powodach uchylenia

178 5.3.1.2.1.

179 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

180 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

181 Zwięźle o powodach uchylenia

182 5.3.1.3.1.

183 Konieczność umorzenia postępowania

184 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

185 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

186 5.3.1.4.1.

187 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

188 Zwięźle o powodach uchylenia

189 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

190 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

191 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

192 Przytoczyć okoliczności

193 6. Koszty Procesu

194 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

195 Przytoczyć okoliczności

196 Sąd na podstawie art. 624§1 kpk w zw. z art. 634 kpk zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych uznając, iż z uwagi na jego sytuację majątkową oraz konieczność odbycia kary pozbawienia wolności nie będzie w stanie ich uiścić bez uszczerbku dla własnego utrzymania.

197 7. PODPIS

198 SSO Michał Bukiewicz SSO Michał Chojnowski SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda

199 1.11. Granice zaskarżenia

200 Kolejny numer załącznika

201 1

202 Podmiot wnoszący apelację

203 obrońca

204 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

205 wyrok w całości

206 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

207 ☒ na korzyść

208 ☐ na niekorzyść

209 ☒ w całości

210 ☐ w części

211 ☐

212 co do winy

213 ☐

214 co do kary

215 ☐

216 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

217 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

218 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

219 ☐

220 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

221 ☒

222 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

223 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

224 ☒

225 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

226 ☒

227 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

228 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

229 ☒

230 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

231 ☐

232 art. 439 k.p.k.

233 ☐

234 brak zarzutów

235 0.1.1.4. Wnioski

236 ☐

237 uchylenie

238 ☒

239 zmiana