Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 16 stycznia 2026 r., VI Ka 535/25

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 16 stycznia 2026 r., VI Ka 535/25

Tekst

1 Warszawa, dnia 16 stycznia 2026 r.

2 Sygn. akt VI Ka 535/25

3 1

4 2WYROK

5 2.1W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

6 3Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

7 4 Przewodniczący: SSO Michał Bukiewicz

8 6protokolant: protokolant sądowy Justyna Kutnikowska

9 7przy udziale oskarżyciela prywatnego K. K.

10 8po rozpoznaniu dnia 16 stycznia 2026 r.

11 9sprawy J. Z. (1) syna P. i B., ur. (...) w W.

12 10oskarżonego o przestępstwo z art. 217 § 1 kk

13 11na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego

14 12od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie

15 13z dnia 12 grudnia 2024 r. sygn. akt III K 432/22

16 I. zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że:

17 a) w punkcie 1 przyjmuje, iż naruszenie nietykalności cielesnej K. K. dokonane przez oskarżonego wywołało wyzywające zachowanie się pokrzywdzonego i na podstawie art. 217 § 2 kk odstępuje od wymierzenia oskarżonemu kary;

18 b) uchyla rozstrzygnięcia zawarte w punktach 2 i 3;

19 II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

20 III. zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela prywatnego kwotę 150 złotych tytułem częściowego zwrotu kosztów sądowych, koszty procesu z tytułu ustanowienia obrońcy i pełnomocnika obciążają oskarżonego i oskarżyciela prywatnego w zakresie przez siebie poniesionym.

Uzasadnienie

21 Formularz UK 2

22 Sygnatura akt

23 VI Ka 535/25

24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

25 1

26 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

27 1.1 Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

28 Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z dnia 12 grudnia 2024 roku, sygn. akt III K 432/22

29 1.2 Podmiot wnoszący apelację

30 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

31 ☐ oskarżyciel posiłkowy

32 ☐ oskarżyciel prywatny

33 ☒ obrońca

34 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

35 ☐ inny

36 0.11.3. Granice zaskarżenia

37 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

38 ☒ na korzyść

39 ☐ na niekorzyść

40 ☒ w całości

41 ☐ w części

42 ☐

43 co do winy

44 ☐

45 co do kary

46 ☐

47 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

48 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

49 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

50 ☐

51 art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

52 ☒

53 art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

54 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

55 ☒

56 art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

57 ☒

58 art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

59 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

60 ☐

61 art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

62 ☐

63 art. 439 k.p.k.

64 ☐

65 brak zarzutów

66 0.11.4. Wnioski

67 ☐

68 uchylenie

69 ☒

70 zmiana

71 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

72 0.12.1. Ustalenie faktów

73 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

74 Lp.

75 Wskazać oskarżonego.

76 Wskazać fakt.

77 Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

78 J. Z. (1)

79 Karany

80 Sytuacja majątkowa oskarżonego

81 Karta karna k. 328-330

82 Informacja e - (...) k. 309

83 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

84 Lp.

85 Wskazać oskarżonego.

86 Wskazać fakt.

87 Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

88 0.12.2. Ocena dowodów

89 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

90 Wskazać fakt

91 Dowód

92 Zwięźle o powodach uznania dowodu.

93 Karalność sądowa oskarżonego

94 Sytuacja majątkowa

95 Karta karna

96 Informacja e - (...)

97 Załączone dokumenty zostały sporządzone w przepisanej prawem formie przez organy do tego uprawnione, stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności tych dokumentów.

98 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

99 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

100 Wskazać fakt

101 Dowód

102 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu.

103 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

104 Apelacja

105 Lp.

106 Zarzut

107 Naruszenie przepisu prawa procesowego tj. art. 4 kpk, 7 kpk i art. 410 kpk poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za postawę orzeczenia, które miały wpływ na treść orzeczenia.

108 Obrazę przepisów prawa karnego materialnego, mająca wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia a mianowicie niezastosowanie art. 25 § 1 kk

109 ☐ zasadny

110 ☒ częściowo zasadny

111 ☐ niezasadny

112 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

113 W pierwszej kolejności wskazać należy, że apelacja od wyroku zasługiwała na uwzględnienie w zakresie jakim prowadziła do potrzeby zmiany wyroku a zarzuty podniesione przez obrońcę oskarżonego okazały się częściowo zasadne.

114 Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe i wyjaśnił na rozprawie wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, jednak sąd I instancji swoje rozstrzygnięcie w zaskarżonym zakresie wydał w oparciu wadliwie ustalony stan faktyczny, co wynikało z nieprawidłowej oceny dowodów, a ponadto z pominięciem istotnej części materiału dowodowego. Natomiast Sąd I instancji nie dopuścił się takich uchybień, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, a tym bardziej jego zmianą poprzez uniewinnienie oskarżonego J. Z. (2) od popełnienia przypisanego mu czynu.

115 W ocenie Sądu II instancji zachowanie oskarżonego wyczerpuje znamiona czynu z art. 217 § 1 kk, gdyż naruszył nietykalność cielesną oskarżyciela prywatnego. Natomiast zgodnie z poczynionymi ustaleniami faktycznymi w oparciu o całokształt materiału dowodowego przyjęto , iż oskarżyciel prywatny był prowokatorem zaistniałej sytuacji, dopuścił się wyzywającego zachowania wobec oskarżonego. W związku z powyższym Sąd II Instancji dokonał zmiany zaskarżonego wyroku i zastosował regulacje prawną z art. 217 § 2 kk, tj przewidującą , iż w razie naruszenia nietykalności wywoływanej wyzywającym zachowaniem się pokrzywdzonego albo jeżeli pokrzywdzony odpowiedział naruszeniem nietykalności, sąd może odstąpić od wymierzenia kary. W niniejszej sprawie mamy właśnie do czynienia z taką sytuacją.

116 Odnosząc się do oceny materiału dowodowego poczynionego przez Sąd I Instancji to oparł on swoje rozstrzygnięcie przede wszystkim na zeznaniach pokrzywdzonego oraz okolicznościach, które nie miały istotnego znaczenia dla przedmiotowej sprawy. Okoliczności te stanowiły jedynie informacje uboczne, pozostające bez wpływu na ustalenie rzeczywistego przebiegu zdarzenia, bądź zostały przez Sąd błędnie zinterpretowane. Ustalając stan faktyczny Sąd pominął natomiast zaznania świadka B. K. obecnego przypadkowo na miejscu zdarzenia, który był osobą obiektywną, niezwiązaną z żadną ze stron i nieposiadającą jakiegokolwiek interesu w sposobie rozstrzygnięcia sprawy. Świadek ten, jako osoba postronna , w sposób rzeczowy i spójny opisał przebieg zdarzenia do którego doszło w dniu 8 kwietnia 2022 r. a jego relacja pozostaje w sprzeczności z ustaleniami przyjętymi przez Sąd I instancji. Pominięcie tych zeznań jako kluczowych doprowadziło do dokonania niepełnych i wadliwych ustaleń faktycznych. Przyczyny dla których odmowiono mu wiarygodności są chybione . W ocenie Sądu Okręgowego zeznania świadka oraz wyjaśnienia oskarżonego pozostają ze sobą w pełni spójne co do kluczowej okoliczności przebiegu zdarzenia, a mianowicie faktu, że to oskarżyciel K. K. wyszedł z pojazdu i skierował się w stronę oskarżonego w celu jego zwyzywania oraz wywołania sytuacji konfliktowej. Wobec wcześniejszego udowodnionego wzajemnego zachowania stron o charakterze demonstracyjnym i dezaprobaty dla drugiej osoby , w postaci wykonywanych do siebie gestów, gdy siedzieli jeszcze w mijających się pojazdach, wychodząc z pojazdu i podążając do samochodu oskarżonego pokrzywdzony doskonale wiedział, iż to z nim nastąpi konfrontacja i swym zamierzeniu nie miał bynajmniej rozmowy z kobietą, która kierowała pojazdem . Relacja świadka w sposób jednoznaczny wskazuje , iż inicjatorem całego zajścia poza pojazdami był oskarżyciel prywatny, którego zachowanie miało charakter agresywny i prowokacyjny. Owszem oskarżony przyjął w odpowiedzi postawę konfrontacyjną to jednak oskarżyciel prywatny skierował wyzwiska do oskarżonego oraz po odpowiedzi również w tym tonie oskarżonego dążył do eskalacji zdarzenia kierując ręce w okolice twarzy i szyi oskarżonego i naruszając jego nietykalność. Sąd I instancji, wbrew tym zgodnym i wzajemnie się uzupełniającym dowodom, przyjął odmienną wersję wydarzenia, uznając, że oskarżyciel był jedynie zdenerwowany zaistniałą sytuacją drogową, w której mogłoby dojść do kolizji, oraz że jego zamiarem było wyłącznie przeprowadzenie rozmowy z kierującą pojazdem a oskarżony zareagował niezrozumiałą agresją i gwałtowną, zaskakująca przemocą . Taka ocena materiału dowodowego pozostaje w sprzeczności z treścią zeznań bezstronnego świadka oraz wyjaśnień oskarżonego, a nadto stanowi dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów, dokonaną z pominięciem zasad logiki i doświadczenia życiowego.

117 Kolejno, niezasadne jest eksponowania przez Sądu I instancji okoliczności umiejętności bokserskich oskarżonego, trenowania tej dyscypliny , z sugestią jakoby oskarżony, korzystając zaistniałej sytuacji, chciał zademonstrować wobec pokrzywdzonego swoje umiejętności bokserskie, sprawdzić się w sytuacji poza treningowej, w dodatku na ulicy. Powyższe teza nie znajduje jakiegokolwiek oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym i stanowi wyłącznie dowolne przypuszczenie Sądu, nieoparte żadnym konkretnym dowodem. W toku postepowania nie ujawniono bowiem żadnych okoliczności , które mogłyby świadczyć o takim zamiarze oskarżonego, ani zeznania świadków, ani wyjaśnienia samego oskarżonego nie wskazują na istnienie motywacji o takim charakterze. Tym samym wskazane twierdzenie nie może stanowić okoliczności obciążającej oskarżonego ani elementu ustaleń faktycznych. Oparcie rozstrzygnięcia na tego rodzaju nieudokumentowanych przypuszczeniach prowadzi do wadliwości dokonanych przez Sąd ustaleń i narusza wymogi wynikające z art. 7 kpk. Każdy przy aktualnej powszechnej dostępności dyscypliny ma prawo trenować sporty walki i ta okoliczność sama w sobie nie może przemawiać na niekorzyść danej osoby.

118 Odnosząc się do obrazy prawa materialnego Sąd Okręgowy stoi na stanowisku, iż nie było w niniejszej sprawie podstaw aby uznać zasadność stanowiska skarżącego w myśl którego, w toku postępowania doszło do naruszenia art. 25 § 1 kk- poprzez nie właściwe zastosowanie i uznanie, że okoliczności sprawy uzasadniały przyjęcie, że działania oskarżonego J. Z. (1) miały charakter obrony koniecznej.

119 Obrona konieczna obejmuje nie tylko odpieranie zamachu w fazie jego realizacji, ale nawet stadium obiektywnie zaistniałego bezpośredniego zagrożenia zamachem, jak również w wypadku jego nieuchronności, o ile nie zostanie podjęta natychmiastowa akcja obronna.

120 Zamach wtedy jest już bezpośredni, kiedy z zachowania napastnika jednoznacznie można wywnioskować, iż przystępuje on do ataku na określone dobro zindywidualizowane oraz że istnieje wysoki stopień prawdopodobieństwa natychmiastowego ataku na dobro. Wyrok SN z 26.10.2023 r., I KK 79/23, LEX nr 3719243.

121 W ocenie Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy dokonał zasadnej oceny zachowania oskarżonego przyjmując iż zarzucany mu czyn dopuścił się on z winy umyślnej, działając w zamiarze bezpośrednim. Wprawdzie z materiału dowodowego zebranego w sprawie, w sposób jednoznaczny wynika, że doszło do konfliktowej sytuacji miedzy stronami, w którym to pokrzywdzony swym zachowaniem prowokował oskarżonego w celu wywołania w nim negatywnych emocji. Niemniej jednak reakcja oskarżonego była nieadekwatna do zaistniałego zdarzenia i nie można w tym przypadku mówić o obronie koniecznej, gdyż nie doszło do zamachu na dobro prawnie chronione w tej postaci by uzasadniałoby to zastosowanie przemocy jako konieczności. Wprawdzie pokrzywdzony wymachiwał rękami, dotykał go w okolice twarzy i szyi oraz skierował sarkastyczne pytanie „ czy chce się bić”, jednak J. Z. (1) powinien był nie ulegać prowokacji i odstąpić od udziału w szarpaninie. Ochronę swoich dób mógł realizować w następstwie zawiadomienia policji i skorzystania z dowodów w postaci zeznań obserwatorów zdarzenia czy zapisów monitoringu, tudzież własnych nagrań. W związku z powyższym Sąd Okręgowy nie dopatruje się podstaw do przyjęcia działania w warunkach obrony koniecznej. Postać zachowania pokrzywdzonego nie stwarzała zagrożenia dla zdrowia i życia oskarżonego czy członków jego rodziny, a jego ocena znalazła odzwierciedlenie w zastosowanej instytucji odstąpienia od wymierzenia kary, która wolą ustawodawcy ma zastosowanie właśnie do tego rodzaju przypadków, co wyklucza działanie w warunkach kontratypu .

122 Wniosek

123 Wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku i uznanie, że oskarżony działał w ramach obrony koniecznej i w konsekwencji uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu.

124 ☐ zasadny

125 ☐ częściowo zasadny

126 ☒ niezasadny

127 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

128 Sąd Okręgowy podziela częściowo stanowisko apelującego, zgodnie z którym sąd I instancji, oceniając zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy, naruszył przepis art. 7 k.p.k.,\ i poczynił błędne ustalenia faktyczne mające wpływa na tresć wyroku co stanowiło przedmiot szczegółowych rozważań w podpunkcie 3.1. niniejszego uzasadnienia. Uchybienia sądu instancji nie mogły prowadzić jednak do wydania wyroku uniewinniającego

129 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

130 Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia

131 i podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k., art. 440 k.p.k.).

132 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności.

133 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

134 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

135 1.3 1

136 Przedmiot utrzymania w mocy

137 Wyrok utrzymany w mocy w zakresie winy

138 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy.

139 Prawidłowość ustaleń sądu pierwszej instancji co do winy odnośnie zarzucanego czynu oskarżonemu.

140 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

141 1.3.1 1.

142 Przedmiot i zakres zmiany

143 Zaskarżony wyrok został zmieniony przez Sąd Odwoławczy w ten sposób, że w punkcie 1 przyjęto , iż naruszenie nietykalności cielesnej K. K. dokonane przez oskarżonego wywołało wyzywające zachowanie się pokrzywdzonego i na podstawie art. 217 § 2 kk odstąpiono od wymierzenia oskarżonemu kary. Ponadto uchylone zostały rozstrzygnięcia dotyczące przyznania nawiązki dla oskarżyciela prywatnego od oskarżonego oraz zasądzenia od oskarżonego na rzecz oskarżyciela prywatnego poniesione przez niego koszty procesu.

144 Zwięźle o powodach zmiany.

145 Jak już wyżej wskazano, Sąd Okręgowy w części podzielił podniesione zarzuty apelacyjne. W ocenie Sądu Okręgowego zaistniała przesłanka wymieniona w art. 217 § 2 k.k. umożlwiająca odstąpienie od wymierzenia kary. Jak już powyżej w pkt 3.1.1. uzasadnienia objaśniono, iż do naruszenia nietykalności cielesnej ze strony oskarżonego doszło w skutego wyzywającego zachowania się pokrzywdzonego, w związku z powyższym Sąd zastosował dyspozycję prawną z art. 217 § 2 kk umożlwiającą odstąpienie od wymierzenia kary oskarżonemu. Konflikt pomiędzy stronami miał charakter gwałtowny a za nieprawidłowe reakcje obydwie odpowiadają w zbliżonym stopniu, co nie pozostawało bez wpływu na zaistniałe zdarzenie. Odnoszą się natomiast do kwestii odstąpienia od zasądzenia nawiązki oraz poniesionych kosztów postepowania, to w ocenie Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie z uwagi na zachowanie pokrzywdzonego zasadne było odstąpienie od orzeczenia nawiązki jak i zasądzenia od oskarżonego na rzecz oskarżyciela prywatnego całości kosztów procesu.

146 Możliwe jest orzeczenie tego obowiązku w części w zależności od tego, czy pokrzywdzony nie przyczynił się do rozmiaru szkody, lub gdy jego zachowanie nie uprawnia do zasądzenia naprawienia szkody w całości (postanowienie SN z 11.05.2012 r., IV KK 365/11, LEX nr 1215334).

147 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

148 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

149 ☐ art. 439 k.p.k.

150 Zwięźle o powodach uchylenia.

151 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

152 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

153 Zwięźle o powodach uchylenia.

154 Konieczność umorzenia postępowania

155 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

156 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia.

157 4.

158 Konieczność warunkowego umorzenia postępowania

159 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

160 Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania.

161 5.

162 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

163 Zwięźle o powodach uchylenia.

164 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

165 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku

166 Lp.

167 Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

168 Przytoczyć okoliczności.

169 6. Koszty Procesu

170 Wskazać oskarżonego.

171 Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

172 Przytoczyć okoliczności.

173 J. Z. (1)

III

174 Od oskarżonego w sprawie z oskarżenia prywatnego sąd zasądził na rzecz: oskarżyciela prywatnego kwotę 150 zł tytułem zwrotu części kwoty uiszczonej tytułem zryczałtowanej równowartości wydatków postepowania na podstawie art. 628 § 1 k.p.k. w zw z art. 631 k.p.k.

175 Kosztami zastępstwa procesowego za postepowanie odwoławcze obciążono oskarżonego J. Z. (3) i oskarżyciela prywatnego K. K. w zakresie przez nich poniesionym na postawie art. 631 k.p.k. zw. z art. 633 k.p.k.

176 7. PODPIS

177 0.11.3 Granice zaskarżenia

178 Wpisać kolejny numer załącznika 1

179 Podmiot wnoszący apelację

180 Obrońcy

181 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

182 Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi- Północ w Warszawie z dnia 12 grudnia 2024 roku, sygn. akt III K 432/22

183 0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia

184 ☒ na korzyść

185 ☐ na niekorzyść

186 ☒ w całości

187 ☐ w części

188 ☐

189 co do winy

190 ☐

191 co do kary

192 ☐

193 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

194 0.11.3.2 Podniesione zarzuty

195 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

196 ☐

197 art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

198 ☒

199 art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

200 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

201 ☒

202 art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

203 ☒

204 art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

205 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

206 ☐

207 art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

208 ☐

209 art. 439 k.p.k.

210 ☐

211 brak zarzutów

212 0.11.4. Wnioski

213 ☐

214 Uchylenie

215 ☒

216 zmiana