Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 7 listopada 2025 r., VI Ka 434/25

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 7 listopada 2025 r., VI Ka 434/25

Tekst

1 Sygnatura akt VI Ka 434/25

2 Warszawa, dnia 23 października 2025 r.

3 1

4 2WYROK

5 2.1W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

6 3Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

7 4 Przewodniczący: SSO Michał Bukiewicz

8 5

9 6protokolant: p.o. protokolanta sądowego Dawid Sądaj

10 7przy udziale reprezentantów oskarżyciela prywatnego M. spółka. z o.o. z siedziba w B.

11 8po rozpoznaniu dnia 23 października 2025 r. w Warszawie

12 9sprawy

13 10K. M. córki Z. i D., urodzonej (...) w W.

14 11oskarżonej o przestępstwo z art. 212 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk

15 12R. M. syna B. i W., urodzonego (...) w W.

16 13oskarżonego o przestępstwo z art. 212 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk

17 14na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonych i pełnomocnika oskarżyciela prywatnego

18 15od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie

19 16z dnia 7 lutego 2025 r. sygn. akt II K 409/22

20 1. zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że:

21 a. w punkcie I z opisu przypisanego czynu eliminuje sformułowanie „niezgodne z prawdą” oraz ustala, iż zarzucane przez oskarżonych działanie mogło narazić spółkę na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług budowlanych,

22 b. na podstawie art. 215 kk orzeka podanie wyroku do publicznej wiadomości,

23 2. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

24 3. zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa po 200 złotych tytułem opłat w postępowaniu odwoławczym.

Uzasadnienie

25 Formularz UK 2

26 Sygnatura akt

27 VI Ka 434/25

28 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

29 2

30 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

31 1.1 Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

32 Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 7 lutego 2025 roku, sygn. akt II K 409/22

33 1.2 Podmiot wnoszący apelację

34 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

35 ☐ oskarżyciel posiłkowy

36 ☒ oskarżyciel prywatny

37 ☒ obrońca

38 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

39 ☐ inny

40 0.11.3. Granice zaskarżenia

41 0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

42 ☒ na korzyść

43 ☒ na niekorzyść

44 ☒ w całości

45 ☒ w części

46 ☐

47 co do winy

48 ☐

49 co do kary

50 ☒

51 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

52 0.11.3.2. Podniesione zarzuty

53 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

54 ☐

55 art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

56 ☒

57 art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

58 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

59 ☒

60 art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

61 ☒

62 art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

63 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

64 ☐

65 art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

66 ☐

67 art. 439 k.p.k.

68 ☐

69 brak zarzutów

70 0.11.4. Wnioski

71 ☐

72 uchylenie

73 ☒

74 zmiana

75 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

76 0.12.1. Ustalenie faktów

77 0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

78 Lp.

79 Wskazać oskarżonego.

80 Wskazać fakt.

81 Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

82 R. M.

83 Niekarany

84 Sytuacja majątkowa oskarżonego

85 Karta karna k. 760

86 Informacja e - (...) k. 758

87 E. M.

88 Niekarana

89 Sytuacja majątkowa oskarżonej

90 Karta karna k. 761

91 Informacja e - (...) k. 759

92 0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

93 Lp.

94 Wskazać oskarżonego.

95 Wskazać fakt.

96 Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

97 0.12.2. Ocena dowodów

98 0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

99 Wskazać fakt

100 Dowód

101 Zwięźle o powodach uznania dowodu.

102 Karalność sądowa oskarżonych

103 Sytuacja majątkowa

104 Karta karna

105 Informacja e - (...)

106 Załączone dokumenty zostały sporządzone w przepisanej prawem formie przez organy do tego uprawnione, stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności tych dokumentów.

107 0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

108 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

109 Wskazać fakt

110 Dowód

111 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu.

112 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

113 Lp.

114 Zarzut

115 Obrońca zaskarżonemu wyrokowi zarzucił obrazę przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na treść orzeczenia tj. art. 17 § 1 pkt 2 kpk, art. 424 kpk, , art. 7 kpk, art. 410 kpk, błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia oraz obrazę prawa przepisów prawa materialnego, w postaci art. 212 kk

116 ☐ zasadny

117 ☐ częściowo zasadny

118 ☒ niezasadny

119 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

120 Apelacja obrońcy oskarżonych zasługiwała na uwzględnienie jedynie w zakresie zarzutu błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę wyroku poprzez bezpodstawne przyjęcie, że oskarżeni podawali niezgodne z prawdą działanie oskarżyciela prywatnego polegające na licznych wadach w wykonaniu umowy o roboty budowlane , nieprzekazaniu dokumentacji budowlanej, wystawianiu nienależnych faktur, zamontowaniu dachu w złym kolorze niezgodnie ze sztuką , wylaniu krzywej płyty fundamentowej, wykonaniu odpływów kanalizacyjnych niezgodnych z projektem , zmniejszeniu okien w domu, zamontowaniu ścian szczytowych niezgodnie ze sztuką i projektem wykonawczym , zamontowaniu w jednym z pomieszczeń okien o dwóch równych kolorach . W tym zakresie żaden z przeprowadzonych dowodów nie doprowadził do takich ustaleń, iż oskarżeni podawali nieprawdę we własnych wpisach internetowych. Jednocześnie to uchybienie nie miało żadnego wpływu na treść wyroku co do przypisania odpowiedzialności albowiem w żaden sposób nie wykluczyło realizacji znamion zarzucanego czynu. Z punktu widzenie treści przepisów art. 212 kk i 213 kk okoliczność czy oskarżeni mieli rację czy nie przedmiocie należytego wykonania umowy o roboty budowlane była całkowicie obojętna. Postępowanie karne nie mogło prowadzić do rozstrzygnięcia sporu cywilnego, gdyż nie posiada ono podstaw prawnych ku temu, jak też stosownych instrumentów procesowych a nadto takie działanie zakłócało ekonomikę postepowania karnego , które kieruje się przede wszystkim potrzebą rozstrzygnięcia o trafności zarzutu i ewentualnie o postaci odpowiedzialności karnej. Większość czynności dowodowych prowadzonych przed Sądem Rejonowym była zdaniem Sadu Okręgowego całkowicie zbędna. Oczywiście nie wykazano też , że podawane informacji byłe prawdziwe ale podkreślić należy, że nawet podawanie informacji prawdziwych o ile mają charakter zniesławiający jako to miało miejsce w tym przypadku stanowi o bezprawności zachowanie jeśli sprawca działając publicznie nie czyni tego w obronie społecznie uzasadnionego interesu. Takiego kierunku działania oskarżonym nie sposób przypisać a zatem nie zachodziła po ich stronie okoliczność uchylająca bezprawność czynu o jakiej mowa w art. 213 par. 2 pkt 2 kk

121 Żaden z pozostałych zarzutów obrony nie okazał się trafny, a argumentacja na ich poparcie stanowiła tylko i wyłącznie własną ocenę materiału dowodowego i prezentowała ustalenia zgodne interesem procesowym strony, nie zaś wykazanie uchybień w procesie wyrokowania przez sąd rejonowy.

122 Warto zaznaczyć, że umorzenie postępowania karnego możliwe jest jedynie wtedy, gdy Sąd uzna, że zachodzi sytuacja przewidziana w art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k., ale tylko gdy z samej treści zgromadzonych dowodów, opisu czynu i okoliczności faktycznych przytoczonych w uzasadnieniu aktu oskarżenia jednoznacznie wynika czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego albo ustawa stanowi, że sprawca nie popełnia przestępstwa. Odnosząc powyższe do realiów niniejszego postępowania należy uznać, że takie okoliczności niezaistniały w niniejszej sprawie.

123 Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu Najwyższego, że dokonanie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób odmienny od oczekiwań stron procesowych nie stanowi naruszenia przepisów art. 7 i 410 k.p.k. (zob. post. SN z dnia 12 lutego 2016 r., III KK 20/16).

124 Sąd Rejonowy przeprowadził wszystkie dowody istotne dla wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy i rozstrzygnięcia co do trafności zarzutów. Pomimo zwięzłości oraz lakoniczności uzasadnienia, nie zachodzą podstawy do kwestionowania prawidłowości ani zasadności rozstrzygnięcia wydanego przez sąd pierwszej instancji, poza korektą jak dokonano w wyroku. Uzasadnienie, choć oszczędne w treści, pozwala na odtworzenie toku rozumowania sądu oraz weryfikacje zgodności wyroku z zebranym materiałem dowodowym, co wbrew twierdzeniom obrońcy pozwala wywieść zarzuty na podważenie zapadłego wyroku.

125 Przeprowadzona przez Sąd Okręgowy kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia pozwala na stwierdzenie, że Sąd Rejonowy nie dopuścił się naruszenia wskazanych przepisów prawa procesowego czy błędnych ustaleń faktycznych innych niż wyżej omówione. Sąd Odwoławczy, rozpatrując apelację w jej granicach zaskarżenia jest uprawniony do samodzielnego dokonania oceny dowodów i właściwych ustaleń faktycznych oraz prawnokarnych. Może on w szczególności utrzymać wyrok Sądu pierwszej instancji, nawet jeśli jego argumentacja jest niż inna, niż zaprezentowana w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, pod warunkiem, że doszedł do tych samych wniosków co sąd pierwszej instancji w przedmiocie odpowiedzialności bądź braku odpowiedzialności karnej danej osoby. Sąd Okręgowy uznał, iż z materiału dowodowego wynika, iż oskarżeni wypełnili znamiona czynu z art. 212 par 2 kk w zw. z art. 12 par 1 kk, co skutkowało utrzymaniem w mocy wyroku skazującego w tym zakresie.

126 Zniesławieniem w rozumieniu przepisu art. 212 § 1 k.k. jest tylko taka wypowiedź charakteryzująca negatywnie inną osobę i przedstawiającą ją w niekorzystnym świetle, która przy uwzględnieniu zarówno prawa pokrzywdzonego do ochrony czci, jak i praw oskarżonego - do swobody wypowiedzi, krytyki, obrony - stanowi element czynu, którego społeczna szkodliwość musi być uznana za większą od znikomej. Realizowanie funkcji ochronnej przepisu art. 212 § 1 k.k. nie może prowadzić do kryminalizacji życia społecznego, którego nieodłączną cechą jest występowanie sytuacji konfliktowych, wzbudzających emocje. Ich negatywny odbiór przez innych uczestników życia społecznego nie zawsze musi być oceniany w kategoriach przestępstwa.

127 W pierwszej kolejności należy podkreślić, iż treści wyrażone przez oskarżonych na temat tej firmy (...) wykraczały poza granice dozwolonej krytyki. Zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, że wypowiedzi te zmierzały do podważenia renomy spółki (...). Co więcej, sami oskarżeni nie zaprzeczali treści swoich wpisów zamieszczonych na stronach internetowych. Nie budzi wątpliwości, że mieli oni świadomość, iż takie publikacje mogą zaszkodzić firmie budowalnej. Ich wydźwięk, oceniany obiektywnie, jednoznacznie zmierzał do zniechęcenia potencjalnych klientów do skorzystania z jej usług. Nawet w przypadku, gdyby przyjąć, że usługa wykonana na rzecz oskarżonych nie została zrealizowana prawidłowo, a konstrukcja budynku i wykonane prace zasadnicze czy uzupełniające w budowie odbiegały od ustaleń zawartych ze spółką, nie sposób wywodzić z tego, iż inne realizacje budowalne przedsiębiorstwa miałyby również cechować się wadliwościami , choćby dlatego , że wykonawcy nauczeni doświadczeniem mogliby uniknąć w przyszłości ponownych uchybień. Tym bardziej, że świadczenie tego rodzaju usług wiąże się często z zaangażowaniem rozbudowanej struktury podwykonawców, co rodzi możliwość, iż ewentualne usterki były następstwem działań bądź zaniechań specjalistów uczestniczących w realizacji inwestycji, co do których wykonawca mógłby skierować roszczenia regresowe na wypadek przegrania sporu z inwestorem a następnie skorzystać z usług innego rodzaju podwykonawców . Warto podkreślić, iż skład podwykonawców realizujących poszczególne inwestycje nie jest stały- wykonawcy ci mogą się zmieniać w zależności od charakteru i zakresu danego przedsięwzięcia, co dodatkowo wyklucza możliwość uogólnienia ewentualnych nieprawidłowości na całą działalność spółki.

128 Przedmiotem ochrony przepisu art. 212 § 1 k.k. jest cześć i godność osoby pomawianej o postępowanie lub właściwości, które są sprzeczne z prawem, z zasadami etyki, w tym etyki zawodowej oraz np. o brak kompetencji lub zdolności do wykonywania danego zawodu. Prawo do krytyki nie może być utożsamiane z prawem do zniesławiania, a krytyczne oceny powinny być wyrażone w odpowiedniej formie zwłaszcza gdy nie są wyrażane w sposób spontaniczny lub w toku szybkiej wymiany słów, a w sposób zaplanowany i przemyślany. Uchwała SN z 10.05.2022 r., I DI 10/22, LEX nr 3357999.

129 Eliminacja przedsiębiorcy z rynku przez osobę fizyczną nie znajduje oparcia w obwiązującym porządku prawnym. Nie można również uznać, iż działanie motywowane chęcią zniesławienia mieści się w granicach realizacji obronie społecznego interesu. Tego rodzaju zachowanie, polegające na konsekwentnym i publicznym przedstawieniu spółki w negatywnym świetle, w istocie sanowi formę samosądu oraz próbę uzyskania osobistej satysfakcji z doprowadzenia do utraty zaufania wśród potencjalnych kontrahentów. Publikacje zawierające negatywne i zniesławiające treści zamieszczane były na ogólnodostępnych forach internetowych, co skutkowało możliwością dotarcia do nieograniczonego kręgu odbiorców. Analiza treści i formy wpisów wskakują, iż ich zasadniczym celem było zdyskredytowanie spółki w opinii publicznej oraz nadanie tym wypowiedziom jak najszerszego rozgłosu. Zachowanie nie miało postaci jednego wpisu zawierającego ocenę co do zadowolenia lub nie z usługi co mogłoby być traktowane jako dopuszczalna krytyka, opiniowanie.

130 W orzecznictwie zaznacza się, że: „Społecznie uzasadniony interes nie może być rozumiany w sposób abstrakcyjny, jest bowiem pojęciem konkretnym i musi wynikać z określonej sytuacji, wymagającej obrony tego interesu nawet z naruszeniem dobrego imienia innej osoby, grupy osób lub instytucji. Nie każde działanie jest działaniem w obronie społecznie uzasadnionego interesu, lecz tylko takie, które faktycznie temu służy” (wyrok SN z 25.09.1973 r., V KRN 358/73, OSNKW 1974/2, poz. 27).

131 W niniejszej sprawie nie sposób przyjąć, iż działania spółki stanowiły zagrożenie bądź naruszenie dobra społecznego czy indywidualnego, wynikające z jej postępowania. Brak jest bowiem podstaw do twierdzenia, że firma świadomie i celowo wykonywała usługi mimo braku odpowiednich kompetencji czy umiejętności. Krytyka formułowana przez oskarżonych wykraczała poza przyjęte normy społeczne, a wbrew ich twierdzeniom, wypowiedzi zamieszczone w przestrzeni publicznej nie miały na celu ochrony innych osób przed ewentualną szkodą mogącą wyniknąć z działalności przedsiębiorstwa. Zgromadzony materiał dowodowy wskazuje, że publikowane komentarze miały przede wszystkim na celu przedstawienie firmy w negatywnym świetle w opinii publicznej oraz wyrażenie osobistego żalu wobec niej. Deklarowana przez oskarżonych chęć ochrony potencjalnych klientów przed rzekomymi nieprawidłowościami była, w ocenie sądu, jedynie pobocznym i niezamierzonym motywem ich działania. Należy również zauważyć , iż twierdzenia oskarżonych miały charakter wyłącznie subiektywnych ocen i nie znajdowały dostatecznego uzasadnienia, które mogłyby stanowić podstawę do podejmowania jakichkolwiek działań przez inne organy w stosunku do spółki.

132 Jak podkreśla przedstawiciel doktryny W. K. (Zniesławienie i zniewaga..., s. 70–72) rozumienie ustawowego sformułowania zawartego w k.k. „działa w obronie społecznie uzasadnionego interesu” oparte jest na trzech elementach. Pierwszym jest niebezpieczeństwo grożące dobru społecznemu lub jednostki wynikające z postępowania człowieka, grupy osób lub instytucji. Zagrożenie to nie może być abstrakcyjne, lecz powinno przybrać postać realnie grożącej szkody. (…)W takim ujęciu, jak twierdzi W. K., na osobie, która decyduje się podnieść publicznie zniesławiający zarzut, ciążyć będzie – dla uwolnienia się od odpowiedzialności za zniesławienie – obowiązek wykazania, że będące przedmiotem zarzutu postępowanie lub właściwość człowieka, grupy osób lub instytucji zagrażają konkretnemu dobru społecznemu lub dobru jednostki, oraz sprecyzowanie na czym szkoda mogłaby polegać. (…)Jako drugi element W. K. stawia cel działania krytyki, którym powinna być ochrona jednostki przed szkodą, jaka może jej zagrażać, jak również ochrona społecznego interesu, czyli dobra społecznego. Patrząc na stronę podmiotową, sprawca, który stawia publicznie zarzut, który godzi w dobre imię człowieka, grupy osób czy też instytucji, powinien kierować się priorytetem, jakim jest zapobiegnięcie szkodzie. Sprawca, który zniesławia inną osobę, nie może powoływać się na działanie w obronie społecznie uzasadnionego interesu, jeśli nie kieruje się obroną zagrożonego szkodą dobra, a jedynie ma na celu chęć zdyskredytowania swojego przeciwnika w opinii publicznej, czy też stawia sobie za cel doprowadzenie pokrzywdzonego do pozbawienia go zajmowanego stanowiska, czy też utraty do niego zaufania, jakie posiada on w środowisku zawodowym. Trzeci warunek, któremu powinien odpowiadać zniesławiający zarzut, aby mógł być uznany za podniesiony w obronie społecznie uzasadnionego interesu, dotyczy, zdaniem W. K., jego treści. Istotne jest to, by ujawnienie godzących w cześć człowieka informacji mogło zapobiec naruszeniu dobra społecznego lub jednostki. Uczyniony publicznie zarzut nie powinien ograniczać się wyłącznie do sformułowań naruszających cześć osoby lub instytucji, ale powinien również zawierać uzasadnienie pozwalające właściwym organom państwowym lub społecznym, albo konkretnym osobom, na podjęcie czynności zmierzających do przeciwdziałania niebezpieczeństwu. Dopiero łączne spełnienie trzech warunków uchyla, jak się wydaje, ujemną społeczną treść przestępstwa publicznego zniesławienia, a co za tym idzie – bezprawny charakter podania zniesławiającej informacji do wiadomości ogółu . A. M. [w:] Kodeks karny. Część szczególna. Komentarz, red. J. G., W. 2021, art. 213.

133 R. w ocenie Sądu Okręgowego zamieszczone przez oskarżonych wypowiedzi w przestrzeni publicznej, za pomocą środków masażowego przekazu miały charakter zniesławiającej spółkę (...) sp. z o.o. i wykraczały poza zakres dopuszczalnej krytyki w ramach wolności słowa. Zatem, biorąc pod uwagę ogólną ocenę społecznej szkodliwości czynu, a także specyfikę forum, w którym te wypowiedzi zostały zamieszczone, Sąd Okręgowy uznał, iż trafne było stanowisko sądu Rejonowego , że zachowanie oskarżonych nosiło znamiona przestępstwa z art. 212 par 2 kk.

134 Wbrew zarzutom obrony Sąd I instancji nie naruszył przepisów art. 424 kpk nie dokonując oceny wiarygodności dokumentów , opinii, stanowisk z zakresu budownictwa. Ocena tych dowodów była zbędna z przyczyn wskazanych wyżej . Nawet przekonanie oskarżonych co do słuszności swoich racji w sporze cywilnym nie usprawiedliwiało działania noszącego postać zniesławienia. Wbrew przekonaniom oskarżonych w Internecie, przy obowiązującym porządku prawnym nie ma dowolności wypowiedzi w zakresie jakim prowadzi to do naruszenia dobrego imienia innego podmiotu , poniżenia go w opinii publicznej i utraty zaufania dla stanowiska czy działalności. Nawet powszechność tej praktyki nie pozbawia osoby czy podmiotu prawnego możliwości dochodzenia ochrony swoich praw, w tym dobrego imienia i wizerunku. W niniejszej sprawie oskarżyciel prywatny skutecznie skorzystał z tej drogi.

135 Wniosek

136 Obrońca oskarżonych wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonych od zarzucanego im czynu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

137 ☐ zasadny

138 ☐ częściowo zasadny

139 ☒ niezasadny

140 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

141 Z przyczyn wskazanych w części 3.1. niniejszego uzasadnienia wnioski nie zasługiwały na uwzględnienie.

142 Lp.

143 Zarzut

144 Pełnomocnik oskarżyciela prywatnego skarżonemu wyrokowi zarzucił obrazę prawa przepisów prawa materialnego, w postaci art. 215 kk

145 ☒ zasadny

146 ☐ częściowo zasadny

147 ☐ niezasadny

148 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

149 Zarzut obrazy przepisów prawa materialnego tj. 215 kk jest zasadny. W art. 215 k.k. przewidziano, na zasadzie lex specialis wobec art. 43b k.k., podstawę orzeczenia środka karnego podania wyroku do publicznej widomości. W razie złożenia wniosku przez pokrzywdzonego pomówieniem orzeczenie tego środka ma charakter obligatoryjny. W odróżnieniu również od ujęcia tego środka w art. 43b k.k. przepis stanowi podstawę podania do publicznej wiadomości jedynie wyroku skazującego sprawcę zniesławienia, a nie uniewinniającego, umarzającego lub warunkowo umarzającego postępowanie karne. J. K. [w:] A. B., M. F., M. G., K. P., K. W., J. K., Kodeks karny. Komentarz, W. 2025, art. 215.

150 Z akt sprawy wynika, iż pełnomocnik oskarżyciela prywatnego na rozprawie głównej w dniu 24 stycznia 2025 r. wnosił o podanie orzeczenia do publicznej wiadomości, a więc zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawnym Sąd Rejonowy uznając za winnych oskarżonych był zobligowany do orzeczenia środka karnego w postaci podania go do publicznej wiadomości. W związku z powyższym Sąd Okręgowy uznał ten zarzut za zasadnym i zmienił orzeczony wyrok w tym zakresie. Wykonanie tego należy natomiast do Sądu, który orzekał w I instancji.

151 Wniosek

152 Wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie o podaniu go do publicznej wiadomości

153 ☒ zasadny

154 ☐ częściowo zasadny

155 ☐ niezasadny

156 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

157 Wniosek o podaniu wyroku do publicznej wiadomości jest zasadny z przyczyn wskazanych powyżej.

158 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

159 Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżenia

160 i podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k., art. 440 k.p.k.).

161 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności.

162 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

163 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

164 1.3 1

165 Przedmiot utrzymania w mocy

166 0.1Wyrok utrzymany w mocy w zakresie winy oraz kary oskarżonych

167 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy.

168 Zarzuty zawarte w apelacji obrońcy z przyczyn wskazanych wyżej nie mogły wpłynąć na zmianę rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego w powyższym zakresie.

169 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

170 1.3.1 1.

171 Przedmiot i zakres zmiany

172 0.0.1Zaskarżony wyrok został zmieniony przez Sąd Odwoławczy w ten sposób, że na podstawie art. 215 kk orzeczono podanie wyroku do publicznej wiadomości. Jednocześnie Sąd zmienił wyrok w zakresie eliminacji z opisu przypisanego czynu sformułowania „ niezgodę z prawdą” oraz ustalając, iż zarzucone przez oskarżonych działanie spółki mogło narazić ją na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług budowlanych. W sprawie nie udowodniono by na skutek działania oskarżonych doszło do pogorszenia kondycji finansowej spółki , utraty zamówień . Nie wystąpiły skutki, które nakazywałyby przyjęcie , iż skutek w postaci możliwości narażenia na utratę zaufania przekształcił się w zmaterializowaną postać negatywnych następstw dla podmiotu gospodarczego.

173 Zwięźle o powodach zmiany.

174 Konsekwencją podzielenia zarzutu pełnomocnika oskarżyciela prywatnego i dokonanie ustaleń z urzędu było dokonanie zmiany zaskarżonego wyroku. Zakres uwzględnienia apelacji, przyczyny tego stanu rzeczy zostały omówione powyżej.

175 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

176 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

177 ☐ art. 439 k.p.k.

178 Zwięźle o powodach uchylenia.

179 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

180 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

181 Zwięźle o powodach uchylenia.

182 Konieczność umorzenia postępowania

183 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

184 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia.

185 4.

186 Konieczność warunkowego umorzenia postępowania

187 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

188 Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania.

189 5.

190 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

191 Zwięźle o powodach uchylenia.

192 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

193 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku

194 Lp.

195 Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

196 Przytoczyć okoliczności.

197 6. Koszty Procesu

198 Wskazać oskarżonego.

199 Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

200 Przytoczyć okoliczności.

201 R. M.

202 E. M.

III

203 Zgodnie z art. 636 kpk zasądzono od oskarżonych R. M. oraz E. M. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 200 (dwustu) złotych tytułem opłaty za II instancję, której wysokość wynika z art. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych

204 6. PODPIS

205 0.11.3 Granice zaskarżenia

206 Wpisać kolejny numer załącznika 1

207 Podmiot wnoszący apelację

208 Obrońca

209 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

210 Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 7 lutego 2025 roku, sygn. akt II K 409/22

211 0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia

212 ☒ na korzyść

213 ☐ na niekorzyść

214 ☒ w całości

215 ☐ w części

216 ☐

217 co do winy

218 ☐

219 co do kary

220 ☐

221 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

222 0.11.3.2 Podniesione zarzuty

223 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

224 ☐

225 art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

226 ☐

227 art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

228 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

229 ☒

230 art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

231 ☒

232 art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

233 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

234 ☐

235 art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

236 ☐

237 art. 439 k.p.k.

238 ☐

239 brak zarzutów

240 0.11.4. Wnioski

241 ☐

242 Uchylenie

243 ☒

244 zmiana

245 0.11.3 Granice zaskarżenia

246 Wpisać kolejny numer załącznika 1

247 Podmiot wnoszący apelację

248 Pełnomocnik oskarżyciela prywatnego

249 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

250 Wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 7 lutego 2025 roku, sygn. akt II K 409/22

251 0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia

252 ☐ na korzyść

253 ☒ na niekorzyść

254 ☐ w całości

255 ☒ w części

256 ☐

257 co do winy

258 ☐

259 co do kary

260 ☒

261 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

262 0.11.3.2 Podniesione zarzuty

263 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

264 ☐

265 art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

266 ☒

267 art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

268 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

269 ☐

270 art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

271 ☐

272 art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

273 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

274 ☐

275 art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

276 ☐

277 art. 439 k.p.k.

278 ☐

279 brak zarzutów

280 0.11.4. Wnioski

281 ☐

282 Uchylenie

283 ☒

284 zmiana