Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2023 r., VI Ka 1282/22

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2023 r., VI Ka 1282/22

Tekst

1 Warszawa, dnia 17 kwietnia 2023 r.

2 Sygn. akt VI Ka 1282/22

3 1.

4 2.WYROK

5 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

6 3.Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

7 Przewodniczący:SSO Michał Bukiewicz

8 protokolant: protokolant sądowy stażysta Aneta Dygas

9 4.przy udziale prokuratora Andrzeja Gomółki i przedstawiciela Naczelnika (...) Urzędu Celno - Skarbowego w W. A. K.

10 po rozpoznaniu dnia 17 kwietnia 2023 r.

11 5.sprawy J. A. syna E. i J., ur. (...) w W.

12 6.oskarżonego o przestępstwo z art. 107 § 1 kks

13 7.na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego

14 8.od wyroku Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim

15 9.z dnia 18 lutego 2022 r. sygn. akt II K 401/20

16 1. uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 11 § 1 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks postępowanie przeciwko J. A. o przestępstwo z art. 107 § 1 kks umarza;

17 2. na podstawie art. 340 § 2 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks w zw. z art. 43 § 1 pkt 4 kks w zw. z art. 30 § 5 kks orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych wskazanych pod pozycją 1,2 oraz 4 -7 wykazu dowodów rzeczowych nr 2;

18 3. koszty sądowe ponosi Skarb Państwa.

Uzasadnienie

19 Formularz UK 2

20 Sygnatura akt

21 VI Ka 1282/22

22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

23 1

24 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

25 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

26 Wyrok Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 18 lutego 2022 roku, sygn. akt II K 401/20

27 1.2. Podmiot wnoszący apelację

28 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

29 ☐ oskarżyciel posiłkowy

30 ☐ oskarżyciel prywatny

31 ☒ obrońca

32 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

33 ☐ inny

34 1.3. Granice zaskarżenia

35 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

36 ☒ na korzyść

37 ☐ na niekorzyść

38 ☒ w całości

39 ☐ w części

40 ☐

41 co do winy

42 ☐

43 co do kary

44 ☐

45 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

46 1.1.2. Podniesione zarzuty

47 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

48 ☒

49 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

50 ☒

51 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

52 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

53 ☒

54 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

55 ☒

56 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

57 ☒

58 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

59 ☐

60 art. 439 k.p.k.

61 ☐

62 brak zarzutów

63 1.4. Wnioski

64 ☒

65 uchylenie

66 ☒

67 zmiana

68 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami

69 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

70 1.5. Ustalenie faktów

71 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione

72 Lp.

73 Oskarżony

74 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

75 Dowód

76 Numer karty

77 2.1.1.1.

78 J. A.

79 Sytuacja majątkowa oskarżonego

80 Informacja e - (...)

81 k. 1062

82 2.1.1.2.

83 J. A.

84 Oskarżony jest osobą karaną

85 Aktualna karta karna

86 k. 1064 - 1079

87 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione

88 Lp.

89 Oskarżony

90 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

91 Dowód

92 Numer karty

93 2.1.2.1.

94 1.6. Ocena dowodów

95 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

96 Lp. faktu z pkt 2.1.1

97 Dowód

98 Zwięźle o powodach uznania dowodu

99 2.1.1.1

100 Informacja e - (...)

101 Załączony dokument urzędowy został sporządzony w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony. Stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności dokumentu.

102 2.1.1.2

103 Aktualna karta karna

104 Załączony dokument urzędowy został sporządzony w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony. Stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności dokumentu.

105 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

106 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

107 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

108 Dowód

109 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

110 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

111 Lp.

112 Zarzut

113 3.1.

114 1. Naruszenie procedury, tj:

115 - art. 193 § 1 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. poprzez zaniechanie powołania biegłego stosownej specjalności, mimo że rozstrzygnięcie sprawy wymagało wiadomości specjalnych;

116 - art. 211 w zw. z art. 113 § 1 k.k.s., poprzez niedopuszczalne przyjęcie, że wynik eksperymentu procesowego sam w sobie może stanowić podstawowe źródło ustaleń faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia.

117 2. Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia poprzez niczym nieuzasadnione stwierdzenie, że gry dostępne na spornych automatach mają charakter losowy, a tym samym hazardowy.

118 3. Naruszenie prawa materialnego, tj.

119 - art. 107 § 1 k.k.s., poprzez jego wadliwe zastosowanie, mimo że nie wykazano ziszczenia się przesłanki urządzania zabronionych gier na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 - 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych, albowiem brak w sprawie dowodu, że sporne urządzenia do gier to w istocie automaty do gier w rozumieniu ww. ustawy;

120 - art. 107 § 1 k.k.s. poprzez jego zastosowanie, pomimo że w toku postępowania nie wykazano, aby oskarżony dopuścił się popełnienia takiego przestępstwa;

121 - art. 107 § 1 k.k.s. w zw. z art. 4 § 2 k.k.s. poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu, działając umyślnie;

122 - bezzasadne zastosowanie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych,;

123 - naruszenie art. 107 § 1 k.k.s. poprzez wadliwe przyjęcie, że ową normę blankietową można wypełnić regulacją z art. 23a ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych;

124 - art. 10 § 3 § 4 k.k.s. poprzez ich niezastosowanie

125 4. Rażąca niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu kary w relacji do zarzucanych mu czynów, w tym naruszenie art. 10 § 5 k.k.s poprzez jego niezastosowanie.

126 Szczegółowa treść zarzutów we wniesionej apelacji na k. 1001 - 1002.

127 ☐ zasadny

128 ☒ częściowo zasadny

129 ☐ niezasadny

130 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

131 Przeprowadzona przez Sąd Okręgowy kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia pozwala na stwierdzenie, że zarzuty podniesione przez obrońcę J. A. we wniesionej apelacji są w większości niezasadne i nie zasługują na uwzględnienie. Z uwagi jednakże na okoliczności, w tym wielość wydanych wcześniej wobec oskarżonego wyroków skazujących, w ocenie sądu II instancji w sprawie niniejszej należało uwzględnić wniosek apelującego i zastosować instytucję absorpcyjnego umorzenia postępowania, przewidzianą w art. 11 § 1 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s., co zostanie szczegółowo omówione w podpunkcie 5.3.1.3.1. niniejszego uzasadnienia.

132 W pierwszej kolejności zatem, w związku z obranym przez Sąd Okręgowy kierunkiem rozstrzygnięcia, z uwagi na treść art. 436 § 1 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s., szczegółowe odnoszenie się do podnoszonych przez skarżącego zarzutów uznać należy za zbędne..

133 Ustosunkowując się pokrótce do zawartego w apelacji zarzutu naruszenia przez sąd I instancji art. 193 § 1 k.p.k. w zw. z art 113 § 1 k.k.s. stwierdzić należy, że Sąd Rejonowy, nie przeprowadzając z urzędu dowodu z opinii biegłego na fakt losowego charakteru gier prowadzonych na zatrzymanych w sprawie urządzeniach, nie dopuścił się naruszenia wskazanych powyżej przepisów postępowania. Przepis art. 193 § 1 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. nakłada na sąd obowiązek zasięgnięcia opinii biegłego w sytuacji, gdy okaże się, że stwierdzenie okoliczności mających istotne znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy wymaga wiadomości specjalnych. Jak podnosi się w orzecznictwie, "opinia biegłego winna zatem dotyczyć kwestii, których poznanie bezpośrednio przez sąd ze względu na konieczność posiadania wiadomości specjalnych albo w ogóle nie byłoby możliwe albo byłoby znacznie utrudnione" (Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2021 roku, sygn. akt III K 145/20). Zdaniem sądu II instancji, przeprowadzony przez funkcjonariuszy urzędu celnego w dniu 15 września 2015 roku eksperyment procesowy w wystarczający sposób wykazał, że zatrzymane w niniejszej sprawie urządzenia w postaci automatów służyły do prowadzenia gier o charakterze losowym. Funkcjonariusze urzędu celnego, grając w ramach owego eksperymentu na przedmiotowych automatach, nie mieli bowiem żadnego wpływu na wynik poszczególnych gier, a także nie mogli przewidzieć ich końcowego rezultatu, przy czym o ewentualnej wygranej bądź przegranej decydował algorytm. Sam eksperyment przeprowadzony został w sposób nie budzący żadnych wątpliwości co do swojej rzetelności i wiarygodności, a wyciągnięte wnioski są logiczne, zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a także w pełni korespondują z opisem przebiegu eksperymentu. Wbrew zatem twierdzeniom obrońcy oskarżonego, ustalenie, że zatrzymane w niniejszej sprawie urządzenia służyły do prowadzenia gier o charakterze hazardowym, nie wymagało powoływania biegłego o odpowiedniej specjalizacji w celu zasięgnięcia wiadomości specjalnych. W przypadku zrealizowania przesłanek określonych w art. 193 § 1 k.p.k., zasięgnięcie przez sąd opinii biegłego jest oczywiście obligatoryjne. Jednakże, jak wynika z poczynionych powyżej rozważań, ustalenie losowego charakteru gier prowadzonych na zatrzymanych w sprawie urządzeniach nie wymagało wiadomości specjalnych. Przesłanki z art. 193 § 1 k.p.k. nie zostały zatem w niniejszej sprawie zrealizowane.

134 Stwierdzić należy ponadto, że wbrew twierdzeniom apelującego, Sąd Rejonowy dokonał w przedmiotowej sprawie prawidłowych ustaleń faktycznych, co następnie w należyty sposób uzasadnił. Jak powszechne przyjmuje się w doktrynie i orzecznictwie, "urządzanie gier hazardowych to ogół czynności i działań stanowiących zaplecze logistyczne dla umożliwienia realizowania w praktyce działalności w zakresie gier hazardowych, w szczególności: zorganizowanie i pozyskanie odpowiedniego miejsca na zamontowanie urządzeń, przystosowanie go do danego rodzaju działalności, umożliwienie dostępu do takiego miejsca nieograniczonej liczbie graczy, utrzymywanie automatów w stanie stałej aktywności, umożliwiającym ich sprawne funkcjonowanie, wypłacanie wygranych, obsługa urządzeń, zatrudnienie i odpowiednie przeszkolenie personelu, zapewniające graczom możliwość uczestniczenia w grze" (I. Zgoliński [w:] A. Bułat, V. Konarska-Wrzosek, T. Oczkowski, I. Zgoliński, Kodeks karny skarbowy. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2021, art. 107. Zob. też przykładowo wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 22 września 2016 roku, sygn. akt II SA/Ke 553/16). Sąd Okręgowy w pełni podziela i przyjmuje za własne ustalenia sądu I instancji, z których w jednoznaczny sposób wynika, że J. A., pełniąc funkcję prezesa zarządu spółki (...) sp. z o.o., urządzał gry na automatach, wbrew uregulowaniom zawartym w ustawie z dnia 19 listopada 2009 roku o grach hazardowych, czym wyczerpał znamiona zarzucanych mu czynów zabronionych.

135 Podnoszone przez obronę zarzuty obrazy prawa materialnego sprowadzają się natomiast w swej istocie do kwestionowania ustaleń faktycznych w następstwie wadliwej oceny dowodów. Nie mogą one zatem skutecznie podważyć prawidłowości rozstrzygnięcia.

136 W związku z absorpcyjnym umorzeniem przez sąd II instancji przedmiotowego postępowania, szczegółowe odnoszenie się do zarzutu rażącej niewspółmierności kary wymierzonej oskarżonemu przez Sąd Rejonowy uznać należy za bezprzedmiotowe i poprzestać jedynie na stwierdzeniu, że zasadnie apelujący podnosi, iż wymierzenie w sprawie niniejszej wobec oskarżonego kary 11 miesięcy pozbawienia wolności jest nieadekwatne do okoliczności sprawy i uwzględnia dyrektywy wymiaru kary, określone w art. 13 § 1 k.k.s., w sposób nieprawidłowy, co zostanie dokładniej omówione w podpunkcie 5.3.1.3.1. niniejszego uzasadnienia.

137 Wniosek

138 Zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie zmiana zaskarżonego wyroku co do wymiaru kary.

139 Alternatywnie, uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania w sprawie na podstawie art. 11 § 1 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s.

140 ☐ zasadny

141 ☒ częściowo zasadny

142 ☐ niezasadny

143 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

144 Zarzuty zaprezentowane przez obrońcę oskarżonego okazały się w większości bezzasadne, wobec czego nie mogły one doprowadzić do uniewinnienia J. A. od popełnienia zarzucanego mu czynu bądź też do przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

145 Zarzut apelującego dotyczący niewspółmierności kary, a także jego wniosek o zastosowanie wobec J. A. instytucji absorpcyjnego umorzenia postępowania zasługiwały natomiast na uwzględnienie z przyczyn omówionych w podpunkcie 5.3.1.3.1. niniejszego uzasadnienia.

146 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

147 4.1.

148 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

149 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

150 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

151 5.1.1.

152 Przedmiot utrzymania w mocy

153 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

154 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

155 5.2.1.

156 Przedmiot i zakres zmiany

157 Zwięźle o powodach zmiany

158 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

159 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

160 5.3.1.1.1.

161 ☐ art. 439 k.p.k.

162 Zwięźle o powodach uchylenia

163 5.3.1.2.1.

164 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

165 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

166 Zwięźle o powodach uchylenia

167 5.3.1.3.1.

168 Konieczność umorzenia postępowania

169 ☒ art. 437 § 2 k.p.k.

170 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

171 Wniosek obrońcy oskarżonego o umorzenie absorpcyjne przedmiotowego postępowania zasługiwał na uwzględnienie.

172 Zgodnie z art. 11 § 1 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s., postępowanie w sprawie o występek, zagrożony karą pozbawienia wolności do lat 5, można umorzyć, jeżeli orzeczenie wobec oskarżonego kary byłoby oczywiście niecelowe ze względu na rodzaj i wysokość kary prawomocnie orzeczonej za inne przestępstwo, a interes pokrzywdzonego temu się nie sprzeciwia.

173 Za powszechnie przyjętą linią orzeczniczą powtórzyć należy, że "instytucja tzw. umorzenia absorpcyjnego na podstawie art. 11 § 1 k.p.k. stanowi odstępstwo od zasady legalizmu, gdzie rezygnacja ze ścigania podyktowana jest niemożnością osiągnięcia jakiegokolwiek celu kary za przypisane przestępstwo ze względu na znaczącą dysproporcję pomiędzy rodzajem i wysokością kary już orzeczonej prawomocnie za inne przestępstwo a karą, która zostałaby orzeczona w postępowaniu podlegającym umorzeniu. Zakłada się tym samym, że brak celowości ukarania sprawcy za przypisane przestępstwo może stanowić wystarczające uzasadnienie dla odstąpienia od zastosowania państwowego prawa karania." (Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2021 roku, sygn. akt I KK 139/20). Ów brak celowości ukarania sprawcy następuje w sytuacji, gdy kara, która ma zostać orzeczona, byłaby de facto w całości "pochłonięta" przez kary dotychczas orzeczone wobec podsądnego. Słusznie podnosi się, że "ideą omawianej instytucji jest eliminacja zbędnych kosztów społecznych w sytuacjach, gdy jest oczywiste, że sankcje karne orzeczone w danej sprawie i tak nie będą mogły być faktycznie wyegzekwowane" (S. Steinborn [w:] J. Grajewski, P. Rogoziński, S. Steinborn, Kodeks postępowania karnego. Komentarz do wybranych przepisów, LEX/el. 2016, art. 11.).

174 Z informacji uzyskanych z Krajowego Rejestru Karnego, aktualnych na dzień 15 marca 2023 roku, wynika, że wobec J. A. zostały już wydane 84 wyroki skazujące za przestępstwa skarbowe z art. 107 § 1 k.k.s. Słusznie apelujący zauważa przy tym, że w dacie popełnienia przez podsądnego zarzucanego mu w sprawie niniejszej czynu, tj. 15 września 2015 roku, nie był on jeszcze w ogóle karany. Biorąc zatem pod uwagę sposób życia J. A. przed popełnieniem czynu zabronionego, będący jedną z okoliczności wymienionych w art. 13 § 1 k.k.s., uwzględnianych przy określaniu rodzaju i wysokości wymierzanej kary, przypuszczać można, że wymierzona oskarżonemu przez Sąd Rejonowy kara 11 miesięcy pozbawienia wolności, uzasadniana przez sąd wielokrotną uprzednią karalnością, zostałaby wyeliminowana w postępowaniu odwoławczym, jako zbyt surowa. Nie sposób zaakceptować wymiaru kary pozbawienia wolności w warunkach kiedy tego rodzaju zachowania podjęta w zbliżonym czasie, także w warunkach niekaralności spotkały się z represją karną o charakterze wolnościowym. Taka ocena dokonana przez Sąd Rejonowy w niemniejszej sprawie niewątpliwie stanowi niczym nieuzasadnione odstępstwo od potrzeby przede wszystkim wychowawczego oddziaływania kary i prymatu kar nieizolacyjnych mających realizować ten cel. W związku z tym, w sprawie niniejszej zakładać można, że J. A. ukarany zostałby wyłącznie karą grzywny.

175 Na względzie mieć należy ponadto, że oskarżony ma prawo ubiegać się o wydanie wobec niego wyroku łącznego, łączącego orzeczone dotychczas kary. Jak natomiast stanowi art. 39 § 1 k.k.s., sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa skarbowe do ich sumy, nie przekraczając jednak 1080 stawek dziennych grzywny. Sąd Rejonowy w zaskarżonym wyroku, poza karą 11 miesięcy pozbawienia wolności, która, jak już wskazano powyżej, nie ostałaby się w wyroku sądu II instancji, orzekł wobec J. A. również karę grzywny w wysokości 60 stawek dziennych po 100 złotych każda. Stwierdzić należy przy tym, że ilość i rozmiar dotychczas wymierzonych kar grzywny prowadzi do wniosku, iż dysproporcja pomiędzy orzeczonymi dotychczas karami grzywny a karą grzywny nieprawomocnie orzeczoną w zaskarżonym wyroku jest bardzo duża. Przyjąć można ponadto, że kara grzywny wymierzona przez sąd I instancji w zaskarżonym orzeczeniu zostanie w całości pochłonięta przez wymierzone już kary. Skoro natomiast w realiach przedmiotowej sprawy orzeczone wobec oskarżonego kary grzywny i tak nie będą mogły być faktycznie wyegzekwowane, to umorzenie absorpcyjne postępowania nie naruszy w żaden sposób interesu pokrzywdzonego, tj. Skarbu Państwa. Wręcz przeciwnie - zastosowanie instytucji absorpcyjnego umorzenia postępowania skutkować będzie eliminacją niepotrzebnych kosztów postępowania obciążających w istocie podatników , których ponoszenie byłoby całkowicie bezcelowe.

176 W ocenie zatem sądu II instancji, przesłanki zastosowania instytucji absorpcyjnego umorzenia postępowania z art. 11 § 1 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s. zostały zrealizowane. Z poczynionych powyżej rozważań wynika, że orzekanie wobec J. A. kary grzywny w realiach niniejszej sprawy pozbawione byłoby jakiejkolwiek celowości. W związku z tym, przedmiotowe postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 11 § 1 k.p.k. w zw. z zart. 113 § 1 k.k.s.

177 5.3.1.4.1.

178 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

179 Zwięźle o powodach uchylenia

180 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

181 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

182 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

183 Przytoczyć okoliczności

184 Punkt 2. wyroku

185 Z uwagi na umorzenie absorpcyjne przedmiotowego postępowania, w stosunku do oskarżonego orzec należało przepadek dowodów rzeczowych wskazanych pod pozycją 1,2 oraz 4-7 wykazu dowodów rzeczowych nr 2 (k. 653), na podstawie przepisów przywołanych w punkcie 2. wyroku.

186 6. Koszty Procesu

187 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

188 Przytoczyć okoliczności

189 Punkt 3. wyroku

190 Sąd Okręgowy kosztami procesu obciążył Skarb Państwa. Zgodnie bowiem z art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s., sąd może zwolnić oskarżonego lub oskarżyciela posiłkowego w całości lub w części od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, jeżeli istnieją podstawy do uznania, że uiszczenie ich byłoby dla nich zbyt uciążliwe ze względu na sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów, jak również wtedy, gdy przemawiają za tym względy słuszności. Okoliczności przedmiotowej sprawy, w tym przede wszystkim sytuacja materialna J. A., uzasadniały zwolnienie go z ponoszenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, pomimo tego, że co do zasady, przy umorzeniu absorpcyjnym, koszty procesu w całości lub w części ponosi oskarżony (art. 632a § 2 pkt 3 k.p.k. w zw. z art. 113 § 1 k.k.s.).

191 7. PODPIS

192 1.11. Granice zaskarżenia

193 Kolejny numer załącznika

194 1

195 Podmiot wnoszący apelację

196 Obrońca oskarżonego

197 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

198 Wyrok w całości

199 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

200 ☒ na korzyść

201 ☐ na niekorzyść

202 ☒ w całości

203 ☐ w części

204 ☐

205 co do winy

206 ☐

207 co do kary

208 ☐

209 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

210 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

211 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

212 ☒

213 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

214 ☒

215 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

216 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

217 ☒

218 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

219 ☒

220 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

221 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

222 ☒

223 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

224 ☐

225 art. 439 k.p.k.

226 ☐

227 brak zarzutów

228 0.1.1.4. Wnioski

229 ☒

230 uchylenie

231 ☒

232 zmiana