Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 15 grudnia 2023 r., VI Ka 1223/23

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 15 grudnia 2023 r., VI Ka 1223/23

Tekst

1 Warszawa, dnia 15 grudnia 2023 r.

2 Sygn. akt VI Ka 1223/23

3 1.

4 2.WYROK

5 2.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

6 3.Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:

7 Przewodniczący:SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda

8 Sędziowie:SO Anita Jarząbek – Bocian

9 SO Tomasz Morycz

10 protokolant: protokolant sądowy – stażysta Justyna Kutnikowska, sekretarz sądowy Adrianna Sadowska

11 4.przy udziale prokuratora Jerzego Kopcia

12 po rozpoznaniu dnia 12 grudnia 2023 r.

13 5.sprawy Ł. L., syna J. i A., ur. (...) w K.

14 6.skazanego wyrokiem łącznym

15 7.na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora

16 8.od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie

17 9.z dnia 22 sierpnia 2023 r. sygn. akt IV K 344/23

18 1. na podstawie art. 105 § 1 i 2 k.p.k. prostuje oczywiste omyłki pisarskie w komparycji wyroku w ten sposób, że:

19 - w pkt. 1 w miejsce sygnatury II K 1110/13 wpisuje II K 1110/12;

20 - w pkt. 2 w dacie popełnienia czynu z art. 288 § 1 k.k. zamiast dnia 22 sierpnia wpisuje dzień 23 sierpnia;

21 - w pkt. 4 w miejsce sygnatury II K 974/21 wpisuje II K 974/12;

22 - w pkt. 5 w dacie prawomocności wyroku zamiast dnia 3 kwietnia wpisuje dzień 24 kwietnia;

23 - w pkt. 8 w miejsce 80 stawek dziennych grzywny wpisuje 60 stawek dziennych grzywny;

24 2. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

25 3. wydatki w postępowaniu odwoławczym przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

26 SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda SSO Anita Jarząbek – Bocian SSO Tomasz Morycz

Uzasadnienie

27 Formularz UK 2

28 Sygnatura akt

29 VI Ka 1223/23

30 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

31 1

32 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

33 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

34 Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi–Południe w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2023 roku, sygn. akt IV K 344/23

35 1.2. Podmiot wnoszący apelację

36 ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

37 ☐ oskarżyciel posiłkowy

38 ☐ oskarżyciel prywatny

39 ☐ obrońca

40 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

41 ☐ inny

42 1.3. Granice zaskarżenia

43 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

44 ☐ na korzyść

45 ☒ na niekorzyść

46 ☒ w całości

47 ☐ w części

48 ☐

49 co do winy

50 ☐

51 co do kary

52 ☐

53 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

54 1.1.2. Podniesione zarzuty

55 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

56 ☐

57 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

58 ☒

59 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

60 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

61 ☐

62 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

63 ☐

64 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

65 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

66 ☐

67 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

68 ☐

69 art. 439 k.p.k.

70 ☐

71 brak zarzutów

72 1.4. Wnioski

73 ☐

74 uchylenie

75 ☒

76 zmiana

77 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami

78 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

79 1.5. Ustalenie faktów

80 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione

81 Lp.

82 Oskarżony

83 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

84 Dowód

85 Numer karty

86 2.1.1.1.

87 Ł. L.

88 karalność sądowa

89 zapytanie o karalność

90 116-116v

91 2.1.1.2.

92 Ł. L.

93 zachowanie podczas izolacji penitencjarnej

94 opinia o skazanym

95 122-123

96 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione

97 Lp.

98 Oskarżony

99 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

100 Dowód

101 Numer karty

102 2.1.2.1.

103 1.6. Ocena dowodów

104 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

105 Lp. faktu z pkt 2.1.1

106 Dowód

107 Zwięźle o powodach uznania dowodu

108 2.1.1.1

109 zapytanie o karalność

110 dowód bezsporny, z dokumentu urzędowego, potwierdzający uprzednią karalność sądową skazanego

111 2.1.1.2

112 opinia o skazanym

113 dowód bezsporny – dokument wystawiony przez wyspecjalizowany organ Państwa.

114 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

115 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

116 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

117 Dowód

118 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

119 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

120 Lp.

121 Zarzut

122 3.1.

123 Rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie:

124 1. art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 81 ust. 2 ustawy z 19.06.2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 (Dz.U. z 2022 r. poz. 2141), polegające na zastosowaniu przez sąd meriti przepisów o karze łącznej w brzmieniu obowiązującym do dnia 23 czerwca 2020 r. i do wydania wyroku łącznego obejmującego kary jednostkowe orzeczone wyrokami: Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia z dnia 16 listopada 2021 rok, sygn. V K 782/21 za przestępstwa popełnione w okresie od 8 lipca 2021 roku do 2 sierpnia 2021 r. i Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 19 października 2022 roku, sygn. III K 714/22, popełnione w okresie od 7 stycznia 2022r. do 3 lutego 2022 r. - mimo, że zgodnie z brzmieniem art. 81 ust. 2 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 - do kar orzeczonych po dniu wejścia w życie tej ustawy, tj. orzeczonych po dniu 24 czerwca 2020 r., w zakresie kary łącznej zastosowanie mają wyłącznie przepisy dotyczące kary łącznej, wprowadzone z dniem 24 czerwca 2020 r. (na mocy ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. - Dz. U. 2020.1086)- co w realiach przedmiotowej sprawy wykluczało dopuszczalność stosowania ustawy uprzednio obowiązującej;

125 2. art. 85 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym od dnia 23 czerwca 2020 r. - polegające na połączeniu kar jednostkowych orzeczonych wyrokami: Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia z dnia 16 listopada 2021 rok, sygn. V K 782/21 i Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 19 października 2022 roku, sygn. III K 714/22, w sytuacji gdy przestępstwa objęte wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 19 października 2022 roku, sygn. III K 714/22 zostały przez skazanego Ł. L. popełnione w okresie od 7 stycznia 2022 r. do 3 lutego 2022 r., a zatem już po wydaniu wyroku w sprawie Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia' z dnia 16 listopada 2021 rok, sygn. V K 782/21, co skutkowało brakiem warunków do objęcia tych skazań karą łączną;

126 3. art. 85 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r., w zw. z art. 4 k.k., poprzez ich niezastosowanie i w konsekwencji niezasadne przyjęcie, że wyroki opisane w pkt 3, 5 i 6 części wstępnej zaskarżonego wyroku nie spełniają warunków w przedmiocie wydania wyroku łącznego, co z kolei skutkowało umorzeniem postępowania o wydanie wyroku łącznego w tym zakresie, podczas gdy, przestępstwa objęte tymi wyrokami, skazany Ł. L. popełnił zanim zapadł pierwszy wyrok (chociażby nieprawomocny), co do każdego z tych przestępstw, a wymierzone nimi kary jednostkowe są karami podlegającymi łączeniu - zatem zachodzi między nimi zbieg realny w rozumieniu art. 85 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r.

127 ☐ zasadny

128 ☐ częściowo zasadny

129 ☒ niezasadny

130 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

131 Zarzut podniesiony w apelacji nie zasługiwał na uwzględnienie i nie powodował konieczności zmiany zaskarżonego wyroku łącznego, mającej stanowić efekt zastosowania innego stanu prawnego, aniżeli przyjęty w tym przypadku przez Sąd Rejonowy.

132 W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielonych przedsiębiorcom dotkniętymi skutkami (...)19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem (...)19 przepisy rozdziału IX ustawy zmienionej w art. 38 w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia niniejszej ustawy. Zgodnie zaś z treścią ustępu 2 tego artykułu przepisy rozdziału IX ustawy zmienionej w art. 38, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. W art. 38 pkt 3 wymienionej ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. zmieniono zaś przepis art. 85 k.k. i nadano mu brzmienie jakie obowiązywało przed jego nowelizacją w 2015 r., co oznacza, że od 24 czerwca 2020 r. kara łączna orzekana jest ponownie w przypadku realnego zbiegu przestępstw rozumianego jako popełnienie przez sprawcę kilku (co najmniej dwóch) przestępstw, zanim zapadł pierwszy, chociażby nieprawomocny wyrok za którekolwiek z nich. Z przepisu tego wyeliminowano zaś wymóg przewidujący, że podstawą orzeczenia kary łącznej są kary podlegające wykonaniu, co w sposób jednoznaczny wynika również z dodanego przepisu art. 91a k.k.

133 Mając na uwadze układ i specyfikę skazań Ł. L., Sąd Rejonowy prawidłowo uznał, iż w niniejszej sprawie zaktualizowała się potrzeba zastosowania przepisu art. 4 § 1 k.k., stanowiącego, że jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. Powyższy przepis reguluje zasady prawa karnego międzyczasowego, rozstrzygając, którą z ustaw należy zastosować w razie zmiany ustawy po popełnieniu przestępstwa. Rzecz jasna wymierzenie kary łącznej w wyroku łącznym podlega również regułom określonym w art. 4 § 1 k.k. (zob. wyrok SN z 8 listopada 2011 r., IV KK 171/11, LEX nr 1044052). Słusznie stwierdzono w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2014 r. (V KK 211/14, KZS 2015/10/27), że kara łączna stanowi instytucję prawa karnego materialnego, stad jej orzekanie winno być rozpatrywane przez pryzmat reguły intertemporalnej zawartej w art. 4 § 1 k.k. Ocena względności powinna być odnoszona do wymiaru kary łącznej w wyroku łącznym (zob. wyroki SN: z 07.11.2014, II KK 284/14, OSNKW 2015, z. 3, poz. 27; z 25 czerwca 2014 r., II KK 139/14, LEX nr 1480321). Także w kontekście przepisów art. 81 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielonych przedsiębiorcom dotkniętymi skutkami (...)19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem (...)19 wypowiadał się Sąd Najwyższy podnosząc, że „ Kompetencję do badania, jakie przepisy zastosować na podstawie art. 4 § 1 k.k., sąd uzyskuje w momencie, gdy zajdzie potrzeba dokonania analizy, czy istnieją warunki do orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem, a nie dopiero w momencie pozytywnego przesądzenia, że istnieją warunki do orzeczenia kary łącznej. Oznacza to, że w układzie, gdy część badanych pod kątem możliwości połączenia kar, prawomocnych wyroków została wydana przed wejściem w życie nowych przepisów, a część po, stosowanie przepisu art. 4 § 1 k.k. winno polegać na dokonaniu oceny wszystkich wydanych prawomocnych wyroków pod kątem tego, czy poprzedni stan prawny, czy też nowy, jest względniejszy dla skazanego przy orzekaniu kary łącznej” (vide – wyrok z 19 X 2022 r. sygn. IV KK 350/22; podobnie wyrok z dnia 21 IX 2020 r. sygn.. II KK 175/19).

134 W realiach przedmiotowej sprawy sąd I instancji rozważył, która z ustaw była dla skazanego względniejsza i zasadnie przyjął za podstawę wydania wyroku stan prawny obowiązujący od 1 lipca 2015 r. do dnia 23 czerwca 2020 r. jako korzystniejszy dla skazanego. Niewątpliwie kara pozbawienia wolności jest najsurowsza, a w dacie orzekania przez sąd I instancji kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami: Sądu Rejonowego dla Wrocławia–Śródmieścia we Wrocławiu z 16 listopada 2021 r. w sprawie V K 782/21 i Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi–Południe w Warszawie z 19 października 2022 roku w sprawie III K 714/22 podlegały wykonaniu i jako takie mogły zostać połączone wyrokiem łącznym. Natomiast tego warunku nie spełniały orzeczone kary ograniczenia wolności, z których tylko jedna, orzeczona w sprawie II K 399/13 Sądu Rejonowego w Koninie nie została wykonana (według informacji wynikających z akt tej sprawy).

135 Nie ulega wątpliwości, że na etapie orzekania przez sąd odwoławczy, sytuacja Ł. L. uległa zmianie, a to z uwagi na zakończenie w dniu 27 września 2023 roku odbywania kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi–Południe w Warszawie z 19 października 2022 roku wydanym w sprawie III K 714/22 (od tej daty skazany odbywa karę pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia–Śródmieścia we Wrocławiu z 16 listopada 2021 roku wydanym w sprawie V K 782/21). Sąd Okręgowy dostrzegając wystąpienie powyższej okoliczności, nie mógł jednak orzec odmiennie w stosunku do wyroków o wskazanych wyżej sygnaturach. Z uwagi na zakres apelacji prokuratora, w której zasadniczo kwestionowane było zastosowanie jako podstawy orzekania przepisów obowiązujących do 23 czerwca 2020 roku, brak było możliwości wyjścia poza granice zaskarżenia i podniesione zarzuty przez zmodyfikowania zaskarżonego wyroku na etapie postępowania odwoławczego w kierunku zdecydowanie niekorzystnym dla skazanego. .

136 Wniosek

137 1. Uchylenie zaskarżonego wyroku w pkt I i II;

138 2. na podstawie art. 85 § k.k., art. 86 § 1 k.k. i art. 87 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r. w zw. art. 4 § 1 k.k. w zw. z art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami (...)19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem (...)19 (Dz. U. z 2020 r. poz. 1086) - połączenie kar jednostkowych orzeczonych wobec skazanego Ł. L. wyrokami:

139 a) Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 20 marca 2013 roku, w sprawie II K 255/13 – kary 5 miesięcy ograniczenia wolności, polegającej na

140 obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie,

141 b) Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 11 kwietnia 2013 r., w sprawie II K 399/13 – kary 12 miesięcy ograniczenia wolności, polegającej na

142 obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin miesięcznie,

143 c) Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 6 maja 2013 r., w sprawie II K 535/13 – kary 12 miesięcy ograniczenia wolności, polegającej na

144 obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie,

145 i wymierzenie skazanemu Ł. L. kary 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności, z obowiązkiem wykonywania w tym czasie nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin miesięcznie,

146 3. zaliczenie na poczet orzeczonej kary łącznej ograniczenia wolności okresów dotychczas wykonanych kar ograniczenia wolności w sprawach: II K 255/13, II K 399/13 i II K 535/13 i uznaniu w tym zakresie kary łącznej za wykonaną w całości;

147 4. na podstawie art. 572 k.p.k. umorzenie postępowania odnośnie objęcia karą łączną kar wymierzonych skazanemu wyrokami opisanymi w pkt 1-2, 4 i 7-10 części wstępnej zaskarżonego wyroku;

148 5. utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku w pozostałej części.

149 ☐ zasadny

150 ☐ częściowo zasadny

151 ☒ niezasadny

152 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

153 Z uwagi na wcześniejsze rozważania nie uwzględniono zarzutu i wniosku apelacji wniesionej na niekorzyść skazanego.

154 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

155 4.1.

156 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

157 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

158 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

159 5.1.1.

160 Przedmiot utrzymania w mocy

161 Całość rozstrzygnięcia.

162 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

163 Przeprowadzona w wyniku wniesienia przez prokuratora apelacji kontrola odwoławcza zaskarżonego wyroku doprowadziła do konstatacji, iż – z uwagi na opisane szerzej w sekcji 3 okoliczności – brak jest na obecnym etapie postepowania możliwości zastosowania postulowanych przez prokuratora przepisów dotyczących orzekania kary łącznej.

164 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

165 5.2.1.

166 Przedmiot i zakres zmiany

167 Zwięźle o powodach zmiany

168 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

169 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

170 5.3.1.1.1.

171 ☐ art. 439 k.p.k.

172 Zwięźle o powodach uchylenia

173 5.3.1.2.1.

174 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

175 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

176 Zwięźle o powodach uchylenia

177 5.3.1.3.1.

178 Konieczność umorzenia postępowania

179 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

180 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

181 5.3.1.4.1.

182 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

183 Zwięźle o powodach uchylenia

184 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

185 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

186 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

187 Przytoczyć okoliczności

188 1

189 Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi–Południe w Warszawie w sposób oczywiście omyłkowy zawiera w pkt. 1 i 4 błędnie wskazane sygnatury (vide k. 25 i k. 51v.), w pkt. 2 datę popełnienia czynu z art. 288 § 1 k.k. (vide k. 35-36), w pkt. 5 datę prawomocności wyroku (vide k. 34), a w pkt. 8 wymiar orzeczonej grzywny (vide k. 24). Powyższe omyłki powstały najprawdopodobniej podczas redakcji tekstu zaskarżonego wyroku, należą zatem do oczywistych w rozumieniu art. 105 k.p.k.,

190 w związku z czym należało je sprostować w sposób wskazany w części dyspozytywnej orzeczenia.

191 6. Koszty Procesu

192 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

193 Przytoczyć okoliczności

194 3

195 O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art. 636 § 1 k.p.k.

196 7. PODPIS

197 SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda SSO Anita Jarząbek-Bocian SSO Tomasz Morycz

198 1.11. Granice zaskarżenia

199 Kolejny numer załącznika

200 1

201 Podmiot wnoszący apelację

202 prokurator

203 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

204 punkty I-III wyroku

205 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

206 ☐ na korzyść

207 ☒ na niekorzyść

208 ☒ w całości

209 ☐ w części

210 ☐

211 co do winy

212 ☐

213 co do kary

214 ☐

215 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

216 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

217 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

218 ☐

219 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

220 ☒

221 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

222 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

223 ☐

224 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

225 ☐

226 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

227 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

228 ☐

229 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

230 ☐

231 art. 439 k.p.k.

232 ☐

233 brak zarzutów

234 0.1.1.4. Wnioski

235 ☐

236 uchylenie

237 ☒

238 zmiana