Wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 7 października 2024 r., VI Ka 109/24
wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 7 października 2024 r., VI Ka 109/24
Tekst
1 Warszawa, dnia 7 października 2024 r.
2 Sygn. akt VI Ka 109/24
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
3 Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
4 Przewodniczący: SSO Tomasz Morycz
5 Protokolant: protokolant sądowy - stażysta Dominika Mroczka
6 przy udziale prokuratora Katarzyny Skrzeczkowskiej
7 po rozpoznaniu dnia 23 września 2024 r.
8 sprawy J. Z., syna P. i R., ur. (...) w O.
9 oskarżonego o przestępstwa z art. art. 178a § 1 i 4 kk, art. 178b kk, art. 244 kk
10 na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
11 od wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku
12 z dnia 24 listopada 2023 r. sygn. akt II K 1329/21
13 I. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Otwocku do ponownego rozpoznania;
14 II. zasądza od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Otwocku na rzecz adw. J. D. kwotę 1.033,20 (tysiąc trzydzieści trzy 20/100) złote, w tym podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym.
Uzasadnienie
15 Formularz UK 2
16 Sygnatura akt
17 VI Ka 109/24
18 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
19 1
20 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA
21 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
22 Wyrok Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 24 listopada 2023 r. w sprawie o sygn. akt II K 1329/21
23 1.2. Podmiot wnoszący apelację
24 ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
25 ☐ oskarżyciel posiłkowy
26 ☐ oskarżyciel prywatny
27 ☐ obrońca
28 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
29 ☐ inny
30 1.3. Granice zaskarżenia
31 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
32 ☐ na korzyść
33 ☒ na niekorzyść
34 ☐ w całości
35 ☒ w części
36 ☐
37 co do winy
38 ☒
39 co do kary
40 ☐
41 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
42 1.1.2. Podniesione zarzuty
43 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
44 ☐
45 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
46 ☐
47 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
48 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
49 ☐
50 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
51 ☐
52 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
53 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
54 ☒
55 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
56 ☐
58 ☐
59 brak zarzutów
60 1.4. Wnioski
61 ☐
62 uchylenie
63 ☒
64 zmiana
65 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami
66 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
67 1.5. Ustalenie faktów
68 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione
69 Lp.
70 Oskarżony
71 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
72 Dowód
73 Numer karty
74 2.1.1.1.
75 J. Z.
76 Karalność
77 Sytuacja majątkowa
78 Naruszenia przepisów ruchu drogowego
79 Karta karna
80 Informacja e - (...)
81 Informacja
82 k.230-233
83 k.228
84 k.234-236
85 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione
86 Lp.
87 Oskarżony
88 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
89 Dowód
90 Numer karty
91 2.1.2.1.
92 1.6. Ocena dowodów
93 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
94 Lp. faktu z pkt 2.1.1
95 Dowód
96 Zwięźle o powodach uznania dowodu
97 2.1.1.1.
98 Karta karna
99 Informacja e - (...)
100 Informacja
101 Dokumenty sporządzone przez uprawnione osoby i podmioty. Nie były kwestionowane i nie budziły żadnych wątpliwości.
102 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
103 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
104 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
105 Dowód
106 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
107 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
108 Lp.
109 Zarzut
110 3.1.
111 Prokurator zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność kar orzeczonych wobec J. Z. poprzez zastosowanie kar wolnościowych mimo iż 1. oskarżony jest osobą wielokrotnie karaną więcej niż imponujący katalog skazań (k.181-184), 2. Był uprzednio karany za czyny z art. 178 § 1 kk oraz art. 178 § 4 kk i za te przestępstwa sądy orzekały wobec w/wym. kary pozbawienia wolności (k.182 odw., 183 odw., 184 odw.), 3. aktualnie rozpoznawana sprawa dotyczy czterech przestępstw popełnionych w krótkim okresie bo: 15 lutego 2021 r., 16 lipca 2021 r. oraz 4 listopada 2021 r. i świadczy o rażącym lekceważeniu przez oskarżonego nie tylko porządku prawnego, ale także rozstrzygnięć organów wymiaru sprawiedliwości.
112 ☒ zasadny
113 ☐ częściowo zasadny
114 ☐ niezasadny
115 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
116 Zarzut był zasadny.
117 Na wstępie przypomnieć należy, że rażąca niewspółmierność oznacza znaczną dysproporcję pomiędzy wymierzoną karą, środkiem karnym lub nawiązką a taką represją, która powinna być wymierzona, aby w odczuciu społecznym uznana została za sprawiedliwą. Nie każda więc nietrafność wymiaru środka represji karnej uzasadnia zmianę orzeczenia. Zarzut rażącej niewspółmierności jest zasadny wtedy, gdy kara, środek karny lub nawiązka wprawdzie mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, ale nie uwzględnia w sposób właściwy okoliczności dotyczących sądowego ich wymiaru (art. 53–56 kk). Zarzut ten może dotyczyć wyboru rodzaju kary, środka karnego, nawiązki lub innego środka albo ich wysokości, czy też niezastosowania np. instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary. Jak słusznie wskazał Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 29 stycznia 2021 r. w sprawie o sygn. akt II AKa 143/20, rażąca niewspółmierność, zachodzi tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można było przyjąć, iż zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary.
118 Sąd Okręgowy podziela również pogląd Sądu Apelacyjnego w Poznaniu zawarty w wyroku z dnia 3 marca 2021 r. w sprawie o sygn. akt II AKa 211/20. Wskazano w nim, że zarzut niewspółmierności kary, jako zarzut z kategorii ocen, można zasadnie podnosić, gdy kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy, innymi słowy - gdy w społecznym odczuciu jest karą niesprawiedliwą. Niewspółmierność więc zachodzi wówczas, gdy suma zastosowanych kar i innych środków, wymierzona za przypisane przestępstwa, nie odzwierciedla należycie stopnia szkodliwości społecznej czynu i nie uwzględnia w wystarczającej mierze celów kary. Trzeba pamiętać, że zgodnie z art. 438 pkt 4 kpk ta niewspółmierność kary musi być „rażąca”. Chodzi tu więc przy wykazaniu tego zarzutu nie o każdą różnicę co do wymiaru kary, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby - również w potocznym znaczeniu tego słowa - rażąco niewspółmierną, to jest niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować. Tym samym dopiero wykazanie rażącej niewspółmierności kary, a więc istnienia wyraźnej dysproporcji między karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary, uzasadnia korektę zaskarżonego wyroku przez sąd odwoławczy.
119 Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, zdaniem Sądu Okręgowego, w pełni podzielającego stanowisko prokuratora, oskarżony nie zasługiwał na wymierzenie kar ograniczenia wolności. Tak jednostkowych, jak i łącznej. Jedyną właściwą reakcją powinny być kary bezwzględnego pozbawienia wolności. Oskarżony jest bowiem osobą wielokrotnie karaną, w dwukrotnie za czyn z art. 178a § 1 kk i raz za czyn z 178a § 1 i 4 kk, nie wyciągając żadnych wniosków. Ani z dotychczasowych skazań, niemal wyłącznie na kary pozbawienia wolności, ani z pobytów w zakładzie karnym. Co więcej, aż czterech czynów będących przedmiotem niniejszej sprawy dopuścił się w odstępach zaledwie kilku miesięcy, nie tylko dwukrotnie łamiąc dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów, ale też kierując w stanie nietrzeźwości z wynikiem ponad 1,2 promila i nie zatrzymując się do kontroli drogowej. Trudno tu dostrzec jakiekolwiek okoliczności łagodzące, a tym bardziej przemawiające za karami wolnościowymi. W dodatku ograniczenia wolności. Zdaniem Sądu Okręgowego kwestionowane rozstrzygnięcie niczego by go nie nauczyło. Tym bardziej, że trudno przypuszczać, że wykonał karę 2 lat ograniczenia wolności, polegającą na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie. Zwłaszcza, że identyczną wymierzono mu wyrokiem Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 13 września 2021 r. w sprawie o sygn. akt II K 518/21, postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2024 r. zamieniając ją na zastępczą karę pozbawienia wolności. Co więcej, dwóch z czterech przestępstw będących przedmiotem niniejszej sprawy dopuścił się w dniu 4 listopada 2021 r., a więc po daniu mu w/w szansy. Szansy, na jaką oskarżony niewątpliwie nie zasługuje, będąc sprawcą niepoprawnym i tak regularnie, jak i poważnie naruszającym porządek prawny.
120 Wniosek
121 Prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego J. Z. za czyn I. kary 1 roku pozbawienia wolności; za czyn II. 6 miesięcy pozbawienia wolności; za czyn III. 6 miesięcy pozbawienia wolności; za czyn IV. 6 miesięcy pozbawienia wolności; a także o orzeczenie kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
122 ☐ zasadny
123 ☐ częściowo zasadny
124 ☒ niezasadny
125 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
126 Wniosek był niezasadny.
127 Z opisanych niżej względów Sąd Okręgowy uznał, że zaskarżony wyrok powinien być uchylony, dając możliwość skierowania sprawy na rozprawę, przeprowadzenia przewodu sądowego i orzeczenia kar, tak jednostkowych, jak i łącznej, które oskarżony mógłby zakwestionować. Uczynienie tego w tym momencie i zważywszy na istotne naruszenia proceduralne, których dopuścił się Sąd Rejonowy, pozbawiłoby oskarżonego w tej specyficznej sytuacji instancji odwoławczej.
128 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
129 4.1.
130 Wydanie korzystnego dla oskarżonego wyroku w trybie art. 338a kpk w sytuacji, gdy pozbawiono prokuratora możliwości złożenia sprzeciwu od kary, która była rażąco niewspółmierna.
131 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
132 Zaskarżony wyrok zapadł w trybie art. 338a kpk. Tymczasem niewątpliwie nastąpiło to w sposób wadliwy. Po pierwsze, sprawę skierowano na posiedzenie w tym przedmiocie nie na wniosek oskarżonego, ale z inicjatywy samego Sądu Rejonowego. Po drugie, wprawdzie zawiadomiono o nim prokuratora, a ten był wówczas nieobecny, jednak nie poinformowano go o rozstrzygnięciu, jakie miałoby zapaść i uniemożliwiono zajęcie stanowiska. Stało się tak dlatego, że dopiero wówczas, na posiedzeniu, obrońca oskarżonego złożył wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzania postępowania dowodowego. Biorąc pod uwagę treść art. 343a § 1 kpk, z którego wynika obowiązek doręczenia prokuratorowi odpisu wniosku, Sąd Rejonowy powinien odroczyć posiedzenie i przesłać mu odpis protokołu zawierającego w/w wniosek. Wówczas, po wielce prawdopodobnym wniesieniu sprzeciwu, wniosek nie zostałby uwzględniony i skierowano by sprawę na rozprawę. Tam, po przeprowadzeniu przewodu sądowego w całości, wydano by wyrok, który mogłyby zakwestionować wszystkie strony. W tym także oskarżony, który - przy istotnym naruszeniu przez Sąd Rejonowy przepisów postępowania - nie miał żadnego powodu, żeby kwestionować to korzystne dla niego rozstrzygnięcie. Wprawdzie prokurator zarzucił jedynie rażącą niewspółmierność kary, pomijając obrazę w/w przepisu, jednak - kierując się art. 440 kpk - Sąd Okręgowy doszedł do wniosku, że utrzymanie orzeczenia w tym kształcie w mocy byłoby rażąco niesprawiedliwe i - biorąc pod uwagę konieczność skierowania sprawy na rozprawę i przeprowadzenia przewodu sądowego w całości - należało je uchylić i przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
133 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
134 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
135 5.1.1.
136 Przedmiot utrzymania w mocy
137 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
138 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
139 5.2.1.
140 Przedmiot i zakres zmiany
141 Zwięźle o powodach zmiany
142 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
143 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
144 5.3.1.1.1.
146 Zwięźle o powodach uchylenia
147 5.3.1.2.1.
148 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości
150 Zwięźle o powodach uchylenia
151 Jak już wyżej wskazano, Sąd Okręgowy - kierując się art. 440 kpk - doszedł do wniosku, że utrzymanie orzeczenia w tym kształcie w mocy byłoby rażąco niesprawiedliwe i - biorąc pod uwagę konieczność skierowania sprawy na rozprawę i przeprowadzenia przewodu sądowego w całości - należało je uchylić i przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Uwzględnienie apelacji prokuratora spowodowałoby, że dopiero teraz, na etapie postępowania odwoławczego, wymierzono by oskarżonemu bezwzględne kary pozbawienia wolności, od których nie mógłby się odwołać. W sytuacji, gdy doszło do istotnego naruszenia przepisów postępowania, którego oskarżony nie powinien ponosić negatywnych konsekwencji, da to obu stronom możliwość przedstawienia swoich stanowisk i podjęcia stosownych decyzji procesowych.
152 5.3.1.3.1.
153 Konieczność umorzenia postępowania
155 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
156 5.3.1.4.1.
158 Zwięźle o powodach uchylenia
159 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
160 Sąd Rejonowy powinien skierować sprawę na rozprawę i przeprowadzić przewód sądowy w całości, rozstrzygając o winie i ewentualnie karach. Tak jednostkowych, jak i łącznej, które będą uwzględniać wszystkie okoliczności - zarówno na korzyść, jak i niekorzyść oskarżonego. Powyższe pozwoli obu stronom przedstawić swoje stanowiska i - w zależności od wyniku postępowania - podjąć stosowne decyzje pro cesowe.
161 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
162 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
163 Przytoczyć okoliczności
164 6. Koszty Procesu
165 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
166 Przytoczyć okoliczności
167 II
168 Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Otwocku na rzecz adw. J. D. kwotę 1.033,20 złote, w tym podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Wprawdzie zaskarżony wyrok został uchylony, a sprawa przekazana Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, jednak z uwagi na złożenie wniosku i zasadność rozliczenia już w tym momencie należności w tym zakresie orzeczono jak powyżej. Wysokość wynagrodzenia wynikała z § 17 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.
169 z dnia 14 maja 2024 r.
170 7. PODPIS
171 0.1.1.3 Granice zaskarżenia
172 Wpisać kolejny numer załącznika 1
173 Podmiot wnoszący apelację
174 Prokurator
175 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
176 Wyrok Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 24 listopada 2023 r. w sprawie o sygn. akt II K 1329/21
177 0.1.1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia
178 ☐ na korzyść
179 ☒ na niekorzyść
180 ☐ w całości
181 ☒ w części
182 ☐
183 co do winy
184 ☒
185 co do kary
186 ☐
187 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
188 0.1.1.3.2 Podniesione zarzuty
189 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.
190 ☐
191 art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
192 ☐
193 art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
194 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
195 ☐
196 art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
197 ☐
198 art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
199 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
200 ☒
201 art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
202 ☐
204 ☐
205 brak zarzutów
206 0.1.1.4. Wnioski
207 ☐
208 Uchylenie
209 ☒
210 zmiana
Powołane przepisy
- Kodeks karny, art. 53
- Kodeks karny, art. 54
- Kodeks karny, art. 178 (§ 1, § 4)
- Kodeks karny, art. 178a (§ 1)
- Kodeks karny, art. 178b
- Kodeks karny, art. 244
- Kodeks postępowania karnego, art. 338a
- Kodeks postępowania karnego, art. 343a (§ 1)
- Kodeks postępowania karnego, art. 437 (§ 2)
- Kodeks postępowania karnego, art. 438
- Kodeks postępowania karnego, art. 439
- Kodeks postępowania karnego, art. 440
- Kodeks postępowania karnego, art. 454 (§ 1)