Wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 20 października 2022 r., II Ka 622/22

wyrok Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 20 października 2022 r., II Ka 622/22

Tekst

1 Sygn. akt II Ka 622/22

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 20 października 2022r.

3 Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

4 Przewodniczący:

5 SSO Grażyna Jaszczuk

6 Sędziowie:

7 SSO Agnieszka Karłowicz (spr.)

8 SSO Marek Manowiec

9 Protokolant:

10 p. o. sekr. sąd. Olga Wojtczuk

11 przy udziale Prokuratora Leszka Wójcika

12 po rozpoznaniu w dniu 20 października 2022 r.

13 sprawy skazanego J. S.

14 o wydanie wyroku łącznego

15 na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę skazanego

16 od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie

17 z dnia 19 lipca 2022 r. sygn. akt II K 106/22

18 I. wyrok w zaskarżonej części utrzymuje w mocy;

19 II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. K. 147,60 złotych (w tym VAT 27,60 złotych ) wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

20 III. zwalnia skazanego od wydatków za postępowanie odwoławcze, stwierdzając, że ponosi je Skarb Państwa.

Uzasadnienie

21 Formularz UK 2

22 Sygnatura akt

23 II Ka 622/22

24 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

25 1

26 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

27 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

28 Wyrok łączny Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 19 lipca 2022 roku, wydany w sprawie o sygn. akt II K 106/22

29 1.2. Podmiot wnoszący apelację

30 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

31 ☐ oskarżyciel posiłkowy

32 ☐ oskarżyciel prywatny

33 ☒ obrońca

34 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

35 ☐ inny

36 1.3. Granice zaskarżenia

37 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

38 ☒ na korzyść

39 ☐ na niekorzyść

40 ☐ w całości

41 ☒ w części

42 ☐

43 co do winy

44 ☒

45 co do kary

46 ☐

47 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

48 1.3.2. Podniesione zarzuty

49 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

50 ☐

51 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

52 ☐

53 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

54 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

55 ☐

56 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

57 ☐

58 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

59 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

60 ☒

61 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

62 ☐

63 art. 439 k.p.k.

64 ☐

65 brak zarzutów

66 1.4. Wnioski

67 ☐

68 uchylenie

69 ☒

70 zmiana

71 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

72 2.1. Ustalenie faktów

73 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

74 Lp.

75 Oskarżony

76 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

77 Dowód

78 Numer karty

79 ----

80 ----

81 ----------------------

82 --------------------------------------------------------------

83 --------------

84 --------------

85 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

86 Lp.

87 Oskarżony

88 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

89 Dowód

90 Numer karty

91 ---------

92 ----------------------

93 --------------------------------------------------------------

94 --------------

95 --------------

96 2.2. Ocena dowodów

97 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

98 Lp. faktu z pkt 2.1.1

99 /Dowód

100 Zwięźle o powodach uznania dowodu

101 ------------------

102 -------------------------------------

103 ---------------------------------------------------------------------------

104 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

105 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

106 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

107 Dowód

108 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

109 ------------------

110 -------------------------------------

111 ---------------------------------------------------------------------------

112 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

113 Lp.

114 Zarzut

115 Zarzuty obrońcy skazanego:

116 rażąca niewspółmierność kary orzeczonej wobec J. S., wyrażająca się w wymierzeniu skazanemu kary bezwzględnego pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku i 7 miesięcy, pomimo istnienia pozytywnej prognozy kryminologicznej i pozytywnego zachowania skazanego w warunkach izolacji.

117 ☐ zasadny

118 ☐ częściowo zasadny

119 ☒ niezasadny

120 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

121 Zarzut obrońcy skazanego okazał się niezasadny.

122 Rażąca niewspółmierność kary łącznej występuje w sytuacji gdy, na podstawie ujawnionych okoliczności wypływających ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, mających wpływ na wymiar kary można przyjąć, iż zachodzi wyraźna dysproporcja pomiędzy karą łączną orzeczoną przez Sąd pierwszej instancji, a sankcją, którą należałoby wymierzyć przy prawidłowym zastosowaniu reguł wymiaru kary łącznej ujętych w art . 85a kk . Nieprzypadkowo przecież ustawodawca w art. 438 pkt 4 kpk użył zwrotu „rażąca”.

123 Art. 85a kk zawiera dyrektywy wymiaru kary łącznej o charakterze prewencyjnym zarówno w zakresie prewencji indywidualnej jak i generalnej, nakazując Sądowi przy orzekaniu kary łącznej, brać pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze

124 i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby

125 w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Przedmiotowe dyrektywy oznaczają potrzebę wymierzenia takiej kary łącznej, która będzie odpowiadała społecznemu poczuciu sprawiedliwości oraz dającą gwarancję zwalczania przestępczości. W przeciwnym razie kara zbyt łagodna, po pierwsze oznaczałaby pewne przyzwolenie nie tylko wśród skazanych, ale również i społeczeństwa na popełnianie czynów zabronionych i to wielokrotnie, po drugie rodziłaby poczucie niesprawiedliwości, a po trzecie godziłaby w porządek prawny.

126 Zarzut rażącej niewspółmierności kary łącznej czy też szerzej ogólnie kary jest zarzutem z kategorii ocen i jest skuteczny jedynie wówczas, gdy co prawda orzeczona kara mieści się w ustawowych granicach, to jednak nie uwzględnia należycie dyrektyw wymiaru kary o czym była mowa powyżej.

127 Zgodnie z treścią art. 86 § 1 kk (zd. pierwsze) Sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności.

128 Indywidualizacja kary łącznej w każdym konkretnym przypadku należy do Sądu wydającego wyrok, który orzekając w granicach określonych przez ustawę, poza stosowaniem ogólnych dyrektyw i zasad wymiaru kary, uwzględnieniem oceny całokształtu ujawnionych okoliczności, powinien mieć na uwadze okoliczności, które ujawniły się po wydaniu poprzednich wyroków oraz wzgląd na prewencyjne cele karania zarówno w indywidualnym, jak i społecznym aspekcie.

129 Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy podkreślić,

130 iż Sąd Rejonowy prawidłowo i należycie rozważył wszystkie okoliczności mające wpływ na wymiar orzeczonej kary łącznej czemu dał wyraz w pisemnych motywach zaskarżonego orzeczenia. Sąd pierwszej instancji poczynił logiczny wywód tak w zakresie wyboru zasady łączenia kar, jak również wymiaru kary, a także nie pominął okoliczności podniesionych w zarzutach przez obrońcę.

131 Sąd Rejonowy wskazał uprzednią wielokrotną karalność skazanego z art. 209 § 1 kk oraz wnioski opinii o skazanym z zakładu karnego, z której co prawda wynika, że J. S. deklaruje krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw, ale jego postępy w procesie resocjalizacji oceniono jako umiarkowane, co również przemawia przeciwko uwzględnieniu argumentacji obrońcy. Należy podkreślić wielokrotną karalność oskarżonego na przestrzeni 15 lat, w tym również w warunkach recydywy. W tych okolicznościach biorąc nawet pod uwagę wnioski opinii Zakładu Karnego o skazanym, fakt odbywania kary pozbawienia wolności w oddziale terapeutycznym czy też wykonywanie nieodpłatnie pracy przez skazanego, nie może być mowy o złagodzeniu orzeczonej kary łącznej, przy uwzględnieniu, że zaangażowanie w terapię oceniane jest jako umiarkowane. Uwzględnienie apelacji stanowiłoby niejako w pewien sposób premiowanie przecież negatywnej postawy skazanego związanej z lekceważącym naruszaniem porządku prawnego przez tyle lat, co świadczy jednocześnie o jego wysokim stopniu demoralizacji. Skazany wymaga dalszego procesu resocjalizacji, która do chwili obecnej nie miała pozytywnego skutku.

132 Orzeczenie kary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku i 1 miesiąca, o co wnosił obrońca (jakkolwiek zgodne z prawem), spowodowałoby w pewien sposób „darowanie” prawie w całości kary orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 8 grudnia 2021 r. w sprawie o sygn. II K 719/21.

133 Zbyt pozytywnie ocenia obrońca okoliczności związane z chęcią zerwaniem przez skazanego ze środowiskiem przestępczym i przestrzegania porządku prawnego, jeżeli skazany przez wiele lat nie podjął starań, aby realizować obowiązek alimentacyjny, choć już wcześniej również przebywał w zakładzie karnym.

134 Pozytywna postawa skazanego w jednostce penitencjarnej, zachowanie zgodne

135 z regulaminem nie może być nadmiernie eksponowane, w sytuacji gdy taka postawa - praca, zachowanie zgodne z obowiązującymi normami w prawidłowo funkcjonującym społeczeństwie jest przecież normą. Pozytywny proces resocjalizacji jak również wola skazanego w pracy nad sobą jakkolwiek są zjawiskiem pozytywnym oraz jak najbardziej pożądanym to również nie można im nadawać nadmiernej rangi.

136 Finalnie należy również przypomnieć, iż jednym z podstawowych obowiązków skazanych wynikających z art. 116 § 1 pkt 1 kodeksu karnego wykonawczego

137 jest przestrzeganie przepisów określających zasady i tryb wykonywania kary, ustalonego w zakładzie karnym porządku oraz wykonywania poleceń przełożonych

138 i innych osób uprawnionych, a w szczególności poprawne zachowanie się.

139 Reasumując Sąd Okręgowy nie dopatrzył się przesłanek przemawiających

140 za złagodzeniem orzeczonej wobec skazanego przez Sad Rejonowy kary łącznej w wymiarze 1 roku i 7 miesięcy, bowiem obrońca nie przedstawił żadnych nowych okoliczności, które nie zostałyby uwzględnione przez Sąd Rejonowy, przemawiających za uwzględnieniem wniesionej apelacji. Analogicznie zatem wywieść należy, iż sankcja karna zaproponowana przez Sąd Rejonowy jest sprawiedliwa, słuszna i nie nosi cech o jakich stanowi art. 438 pkt 4 kpk. Wobec tego brak było podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku tylko z tego powodu, że czyny popełniane przez skazanego są tożsame. Na marginesie należy wskazać, że obecne brzmienie art. 91a kk nie stoi na przeszkodzie łączeniu kar pozbawienia wolności, które zostały wykonane. Uwzględnienie wniosku obrońcy skazanego o umorzenie postępowania spowodowałoby konieczność odbycia przez skazanego kar pozbawienia wolności orzeczonych w sprawach II K 1129/19 i II K 719/21 w całości, bez ograniczenia rozmiaru wynikającego z kary łącznej.

141 Wniosek

142 Obrońca skazanego wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie skazanemu kary łącznej w wymiarze 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności.

143 ☐ zasadny

144 ☐ częściowo zasadny

145 ☒ niezasadny

146 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

147 Bezzasadność zarzutów podniesionych przez obrońcę skazanego skutkowała bezzasadnością wniosku.

148 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

149 1.

150 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

151 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

152 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

153 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

154 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

155 1.

156 Przedmiot utrzymania w mocy

157 Wyrok łączny Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 19 lipca 2022 roku, wydany w sprawie o sygn. akt II K 106/22 – utrzymany w zaskarżonej części.

158 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

159 Wobec bezzasadności wywiedzionego przez obrońcę skazanego zarzutu

160 i przy jednoczesnym braku przesłanek podlegających uwzględnieniu z urzędu, Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku.

161 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

162 1.

163 Przedmiot i zakres zmiany

164 -----------------------------------------------------------------------------------------------

165 Zwięźle o powodach zmiany

166 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

167 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

168 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

169 1.1.

170 -----------------------------------------------------------------------------------

171 ☐ art. 439 k.p.k.

172 Zwięźle o powodach uchylenia

173 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

174 2.1.

175 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

176 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

177 Zwięźle o powodach uchylenia

178 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

179 3.1.

180 Konieczność umorzenia postępowania

181 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

182 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

183 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

184 4.1.

185 -----------------------------------------------------------------------------------

186 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

187 Zwięźle o powodach uchylenia

188 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

189 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

190 ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

191 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

192 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

193 Przytoczyć okoliczności

194 ----------------------

195 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

196 6. Koszty Procesu

197 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

198 Przytoczyć okoliczności

199 II.

200 Sad Okręgowy ustali wysokość wynagrodzenia dla obrońcy skazanego za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym. na podstawie § 17 ust. 5

201 w zw. z § 4 ust. 1-4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2019 roku, poz. 18) i zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. T. K. 147,60 zł (w tym VAT 27,60 zł).

III.

202 O kosztach procesu Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 624 kpk w zw. z art. 634 kpk i zwolnił skazanego od wydatków, jednocześnie stwierdzając, że ponosi je Skarb Państwa. Za taki rozstrzygnięciem przemawia sytuacja materialna skazanego zobowiązanego do świadczeń alimentacyjnych oraz perspektywa odbycia kary pozbawienia wolności.

203 7. PODPIS

204 1.3. Granice zaskarżenia

205 Kolejny numer załącznika

206 1

207 Podmiot wnoszący apelację

208 obrońca

209 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

210 wyrok Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 19 lipca 2022r. sygn. akt II K 106/22

211 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

212 ☒ na korzyść

213 ☐ na niekorzyść

214 ☐ w całości

215 ☒ w części

216 ☐

217 co do winy

218 ☒

219 co do kary

220 ☐

221 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

222 1.3.2. Podniesione zarzuty

223 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

224 ☐

225 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

226 ☐

227 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

228 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

229 ☐

230 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

231 ☐

232 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

233 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

234 ☒

235 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

236 ☐

237 art. 439 k.p.k.

238 ☐

239 brak zarzutów

240 1.4. Wnioski

241 ☐

242 uchylenie

243 ☒

244 zmiana