Wyrok Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 13 listopada 2013 r., V Pa 109/13

wyrok Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 13 listopada 2013 r., V Pa 109/13

Tekst

1 Sygn. VPa 109/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 13 listopada 2013 roku

3 Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Trybunalskim,

4 Wydział V w składzie:

5 Przewodniczący: SSO Mariola Mastalerz

6 Sędziowie: SSO Beata Łapińska, SSR del. Urszula Sipińska-Sęk (spr.)

7 Protokolant: st.sekr.sądowy Marcelina Machera

8 po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2013 roku w Piotrkowie Trybunalskim

9 na rozprawie

10 sprawy z powództwa E. W.

11 przeciwko Dom Pomocy Społecznej w R.

12 o sprostowanie świadectwa pracy

13 na skutek apelacji powódki E. W. od wyroku Sądu Rejonowego

14 w Radomsku IV Wydziału Pracy z dnia 19 marca 2013r. sygn. IV P 349/12

15 oddala apelację.

16 Sygn. akt. V Pa 109/13 (VPz 83/13)

Uzasadnienie

17 W pozwie z dnia 26 listopada 2012 roku E. W. domagała się sprostowania świadectwa pracy z dnia 31 października 2012 roku wydanego przez pozwany Dom Pomocy Społecznej w R..

18 Powódka wnosiła o sprostowanie świadectwa pracy w następujący spo­sób:

19 -

20 w punkcie pierwszym przez zamieszczenie informacji, że powódka byłą zatrudniona u pozwanego od 15 kwietnia 1996 r. do 31 października 2012 r.;

21 -

22 w punkcie trzecim przez zamieszczenie informacji o szczególnej przyczynie rozwiązania stosunku pracy;

23 -

24 w punkcie czwartym podpunkt pierwszy przez zamieszczenie informa­cji, że powódce przysługiwało 26 dni urlopu wypoczynkowego;

25 - w punkcie czwartym podpunkt dziesiąty przez zamieszczenie informacji, że powódka była niezdolna do pracy od 19 lipca 2012 r., a nie od 25 lipca 2012 r.,

26 | - w punkcie szóstym przez zamieszczenie informacji o kwalifikacjach zawodowych powódki;

27 Na rozprawie w dniu 5 marca 2013 roku powódka sprecyzowała swoje żądanie i domagała się sprostowania wydanego ponownie świadectwa pracy z dnia 17 grudnia 2012 roku w następujący sposób:

28 -

29 w punkcie trzecim przez zamieszczenie informacji o szczególnej przyczynie rozwiązania stosunku pracy ;

30 -

31 w punkcie czwartym podpunkt dziesiąty przez zamieszczenie informa­cji, że powódka była niezdolna do pracy od 19 lipca 2012 r., a nie od 25 lipca 2012 r.,

32 Zaskarżonym wyrokiem z dnia 19 marca 2013 roku w sprawie IV P 349/12 Sąd Rejonowy w Radomsku oddalił powództwo i nie obciążył powódki E. W. obowiązkiem zwrotu kosztów procesu.

33 Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2013r. w sprawie IV P 349/12 Sąd Rejonowy w Radomsku w punkcie 1 oddalił wniosek powódki o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

34 W dniu 17 maja 2013r. powódka zaskarżyła punkt 1 postanowienia Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 26 kwietnia 2013r. w sprawie IV P 349/12, doręczony jej w dniu 13 maja 2013r., zażaleniem, w którym wniosła o uchylenie tego postanowienia i przyznanie pełnomocnika z urzędu. W uzasadnieniu podniosła, że jest w złej sytuacji materialnej, gdyż nie pracuje, jest osobą z orzeczonym stopniem niepełnosprawności i ma problemy zdrowotne, które mogą uniemożliwić jej uczestnictwo w rozprawie.

35 Podstawę powyższego wyroku stanowiły następujące ustalenia faktyczne i rozważania prawne Sądu Rejonowego:

36 Powódka E. W. została zatrudniona w pozwanym Domu Po­mocy Społecznej w R. w dniu 15 kwietnia 1996 roku na stanowi­sku salowej na czas określony do dnia 15 października 1996 r. Z dniem 16 paź­dziernika 1996 r. roku powódka została zatrudniona na czas określony do 30 czerwca 1997 r. na stanowisku opiekunki. Od dnia 1 lipca 1997 roku powódka objęła stanowisko młodszej opiekunki na czas określony do 30 czerwca 1998 r.

37 Z dniem 1 lipca 1998 roku powódka została zatrudniona na czas nieokreślony na stanowisku opiekunki. Pismem z dnia 24 lipca 2012 roku pozwany Domu Pomocy Społecznej w R. wypowiedział powódce umowę o pracę uzasadniając taką de­cyzję brakiem zdolności do wykonywania pracy przez pracownika na dotych­czasowym stanowisku pracy i brak stanowiska, na które pracownik może być przeniesiony.

38 Powódka pierwsze świadectwo pracy z dnia 31 października 2012 roku otrzymała w dniu 5 listopada 2012 r. Pismami z dnia 10 i 12 listopada 2012 r. powódka zwróciła się o sprostowanie świadectwa pracy.

39 Dyrektor pozwanego pracodawcy pismem z dnia 15 listopada 2012 roku : odmówił powódce sprostowania świadectwa pracy.

40 W dniu 2 stycznia 2013 roku powódka otrzymała drogą pocztową popra­wione świadectwo pracy z dnia 17 grudnia 2012 roku częściowo uwzględniające wnioski powódki o sprostowanie w zakresie okresu zatrudnienia i informacji o uzyskanych przez powódkę kwalifikacjach zawodowych.

41 W dniu 7 stycznia 2013 roku powódka przesłała pocztą wniosek o sprostowanie świadectwa pracy z dnia 17 grudnia 2012 roku w punktach: trzecim i czwartym podpunkt 10.

42 Sąd Rejonowy uznał, iż powództwo nie jest zasadne.

43 W ocenie Sądu I instancji żądanie powódki domagającej się wpisania w punkcie 3 podpunkt b świadectwa pracy informacji, że ustanie stosunku pracy powódki jest szczegól­nym przypadkiem rozwiązania stosunku pracy, a przyczyną wypowiedzenia był brak aktualnego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku ( art. 229 § 4 k.p. ) jest pozbawione pod­staw prawnych.

44 Sąd Rejonowy wskazał, że problematykę szczegółowej treści świadectwa pracy oraz jego sposób i tryb wydawania i prostowania regulują przepisy zawarte w Rozporządzeniu Mi­nistra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 maja 1996 roku w sprawie szczegó ­łowej treści świadectwa pracy oraz jego sposób i tryb wydawania i prostowania (Dz. U Nr 60, poz. 282, z późniejszymi zmianami ). Stosownie do treści § 1 ust. 1 pkt la)¹ cytowanego rozporządzenia świadectwo pracy winno zawierać między innymi informacje dotyczące podstawy prawnej rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy. Pozwany pracodawca trafnie zamieścił w punkcie trzecim , podpunkt a świadectwa pracy tryb i podstawę prawną rozwiązania stosunku pra­ły. Sąd nie podzielił argumentów powódki, że wypowiedzenie umowy o pracy dokonane jej z przyczyn niezdolności do pracy na określonym stanowisku jest szczególnym przypadkiem rozwiązania stosunku pracy. Takimi przypadkami rozwiązania stosunku pracy są przypadki określone w art. 23¹ § 4 lub § 5, w art. 148 § 2, w art. 68³ lub w art. 201 § 2 kodeksu pracy.

45 Podobnie bezzasadne jest żądanie zmiany informacji w punkcie czwartym podpunkt 10 świadectwa pracy w ten sposób, żeby w miejsce daty 25 lipca 2012 roku wpisać datę 19 lipca 2012 r. Należy bowiem podkreślić fakt, że w tym punkcie świadectwa pracy zamieszczana jest informacja w zakresie okresów nieskładkowych, przypadających w okresie zatrudnienia, uwzględnianych przy ustalaniu prawa do emerytury czy renty. Z tego powodu nie jest trafny pogląd powódki, że okresy te są tożsame z okresami wskazanymi w zaświadczeniu le­karskim o niezdolności do pracy. Podkreślenia wymaga fakt, że to pozwany pra­codawca posiada pełną informacje o okresach opłacania składek w czasie za­trudnienia powódki i taką informacje zamieścił w treści świadectwa pracy.

46 Mając na względzie wyżej opisane przyczyny uniemożliwiające uwzględnienie powództwa Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

47 Uwzględniając obecną sytuację majątkową powódki, Sąd nie obciążył jej obowiązkiem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

48 Apelację od wyroku wniosła powódka, zaskarżając go w całości, wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie żądania, a nadto o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Wyrokowi zarzuciła błąd w ustaleniach i nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy.

49 W odpowiedzi na apelację działający w imieniu pozwanego Domu Pomocy Społecznej w R. pełnomocnik wniósł o oddalenie w całości apelacji powódki.

50 Postanowieniem z dnia 13 listopada 2013r. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie powódki na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 26 kwietnia 2013r. o odmowie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

51 Sąd Okręgowy zważył co następuje:

52 Apelacja jest bezzasadna i jako taka podlega oddaleniu w całości.

53 Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, które jako wystarczające dla potrzeb rozpoznania apelacji, Sąd Okręgowy przyjmuje za własne.

54 Zgodnie z treścią art. 97§ 2 k.p. w świadectwie pracy należy podać informacje dotyczące okresu i rodzaju wykonywanej pracy, zajmowanych stanowisk, trybu rozwiązania albo okoliczności wygaśnięcia stosunku pracy, a także inne informacje niezbędne do ustalenia uprawnień pracowniczych i uprawnień z ubezpieczenia społecznego. Ponadto w świadectwie pracy zamieszcza się wzmiankę o zajęciu wynagrodzenia za pracę w myśl przepisów o postępowaniu egzekucyjnym. Na żądanie pracownika w świadectwie pracy należy podać także informację o wysokości i składnikach wynagrodzenia oraz o uzyskanych kwalifikacjach. Szczegółową treść świadectwa pracy oraz sposób i tryb jego wydawania i prostowania reguluje wydane na podstawie delegacji ustawowej z art. 97§4 k.p. rozporządzenie Mi­nistra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 maja 1996 roku (Dz. U Nr 60, poz. 282, z późniejszymi zmianami ).

55 I tak w myśl § 1 ust 1 rozporządzenia w świadectwie pracy, oprócz informacji określonych w art. 97 § 2 Kodeksu pracy, zamieszcza się informacje niezbędne do ustalenia uprawnień ze stosunku pracy i uprawnień z ubezpieczenia społecznego, dotyczące:

56 1) wymiaru czasu pracy pracownika w czasie trwania stosunku pracy,

57 1a) podstawy prawnej rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy,

58 2) urlopu wypoczynkowego wykorzystanego przez pracownika w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek pracy,

59 3) wykorzystania dodatkowego urlopu albo innego uprawnienia lub świadczenia, przewidzianego przepisami prawa pracy,

60 4) należności ze stosunku pracy uznanych i nie zaspokojonych przez pracodawcę do dnia ustania tego stosunku, z powodu braku środków finansowych,

61 5) okresu korzystania z urlopu bezpłatnego i podstawy prawnej jego udzielenia,

62 6) wykorzystanego urlopu wychowawczego,

63 7) liczby dni, za które pracownik otrzymał wynagrodzenie, zgodnie z art. 92 Kodeksu pracy, w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek pracy,

64 8) wykorzystania w roku kalendarzowym, w którym ustał stosunek pracy, zwolnienia od pracy przewidzianego w art. 188 Kodeksu pracy,

65 9) okresu, za który pracownikowi przysługuje odszkodowanie w związku ze skróceniem okresu wypowiedzenia umowy o pracę na podstawie art. 36¹ § 1 Kodeksu pracy,

66 10) okresu odbytej czynnej służby wojskowej lub jej form zastępczych,

67 11) okresu wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze,

68 12) okresów nieskładkowych, przypadających w okresie zatrudnienia, którego dotyczy świadectwo pracy, uwzględnianych przy ustalaniu prawa do emerytury lub renty,

69 13) danych, które są zamieszczane na żądanie pracownika.

70 W wydanym powódce świadectwie pracy z dnia 17 grudnia 2012 roku pracodawca wskazał podstawę prawną rozwiązania stosunku pracy – rozwiązanie za wypowiedzeniem przez pracodawcę na podstawie art. 30 par. 1 pkt 2 k.p. oraz okresy nieskładkowe w okresie zatrudnienia.

71 Żądanie powódki w zakresie wskazania podstawy prawnej rozwiązania stosunku pracy sprowadza się do uzupełnienia tej podstawy o art. 229§4 k.p. Powódka chciałaby bowiem, aby w świadectwie znalazła się informacja, iż pracodawca wypowiedział jej umowę o pracę, gdyż zgodnie z orzeczeniem lekarskim nie była zdolna do pracy na dotychczasowym stanowisku i brak było stanowiska, na które mogła zostać przeniesiona. Brak zdolności do pracy na dotychczasowym stanowisku nie jest podstawą prawną rozwiązania stosunku pracy, a li tylko przyczyną wypowiedzenia umowy o pracę. Ustawodawca nie wprowadza wymogu umieszczania w świadectwie pracy przyczyny wypowiedzenia. Obowiązkiem pracodawcy jest jedynie wskazanie podstawy prawnej ustania stosunku pracy. Podstawy prawne rozwiązania umowy o pracę ustawodawca wskazał w art. 30 k.p. Wskazując zatem na art. 30 § 1 pkt 2 k.p. jako podstawę prawną rozwiązania powódce umowy o pracę za wypowiedzeniem przez pracodawcę, pozwany wywiązał się z obowiązku nałożonego na niego mocą art. 97§2 k.p. w zw. z §1 ust 1 pkt 1a) rozporządzenia Mi­nistra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 maja 1996 roku. Skoro zatem podstawa prawna rozwiązania umowy o pracę została prawidłowo wskazana w wydanym powódce świadectwie pracy z dnia 17 grudnia 2012r., to brak podstaw do jej sprostowania.

72 Pozbawione racji jest także żądanie powódki sprostowania świadectwa w zakresie ujętego w nim okresu nieskładkowego, który zdaniem powódki winien rozpoczynać się już od dnia 19 lipca 2012r., gdyż od tego dnia posiadała zwolnienie lekarskie, a nie jak to jest ujęte w świadectwie pracy od dnia 25 lipca 2012r. W świadectwie pracy pracodawca ma obowiązek wskazania okresów nieskładkowych, a te – jak słusznie podnosi pozwany – określa art. 7 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Stosownie do treści art. 7 ust 1 pkt a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych okresem nieskładkowym jest okres, za który pracownik pobierał wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy wypłacone na podstawie przepisów kodeksu pracy. Pracodawca w okresie od dnia 19 lipca 2012r. do dnia 24 lipca 2012r. wobec braku aktualnego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na dotychczasowym stanowisku zwolnił powódkę z obowiązku świadczenia pracy i wypłacił jej za ten okres wynagrodzenie z tytułu pozostawania w zatrudnieniu, zaliczając jednocześnie w/w okres do okresu składkowego. Pracodawca za okres od dnia 19 lipca do dnia 24 lipca 2012r. nie wypłacił powódce wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy, ale pełne wynagrodzenie z tytułu pozostawania w zatrudnieniu, co wyklucza jego zaliczenie do okresu nieskładkowego. Okres ten pracodawca zaliczył bowiem powódce do okresu składkowego. De facto przez takie postępowania pracodawca ukształtował korzystniej sytuację prawną powódki, niż żąda tego w pozwie.

73 Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację jako bezzasadną.

74 Na uwzględnienie nie zasługiwało także zażalenie powódki na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 26 kwietnia 2013r. o odmowie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Podnoszona przez powódkę w zażaleniu zła sytuacja materialna oraz problemy zdrowotne, nie są wystarczającą przesłanką do przyznania pełnomocnika z urzędu.

75 Konieczną przesłanką ustanowienia adwokata (radcy prawnego) dla strony zwolnionej od kosztów sądowych stanowi potrzeba jego udziału w sprawie (art. 177 § 5 k.p.c.). Udział adwokata (radcy prawnego) w sprawie będzie zazwyczaj potrzebny wtedy, gdy strona wnosząca o jego ustanowienie jest nieporadna, ma trudności z samodzielnym podejmowaniem czynności procesowych albo gdy sprawa jest skomplikowana pod względem faktycznym lub prawnym.

76 W przedmiotowej sprawie – jak trafnie podnosi Sąd Rejonowy - ta przesłanka nie została spełniona . Powódki nie sposób uznać za osobę nieporadną. Powódka występowała osobiście przed Sądem Rejonowym, gdzie składała liczne pisma procesowe, w których przedstawiała w sposób logiczny swoje twierdzenia, stan faktyczny i aktywnie uczestniczyła w postępowaniu. Należy zauważyć, że wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu powódka złożyła dopiero po zakończeniu postępowania w I instancji i po wniesieniu apelacji, w której przedstawiła swoje żądania i wnioski. Również na etapie postępowania apelacyjnego powódka brała osobisty udział w postępowaniu, gdzie przedstawiła swoje żądania i wnioski. Świadczy to o słuszności stanowiska Sądu Rejonowego, iż nie zachodzi potrzeba udziału w postępowaniu apelacyjnym po stronie powódki pełnomocnika. Tym bardziej, że sprawa nie jest skomplikowana ani pod względem faktycznym ani prawnym.

77 Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Okręgowy na podstawie art. 397§2 k.p.c. w zw. z art. 385k.p.c. oddalił zażalenie powódki.