Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 10 września 2021 r., IV Ka 500/21

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 10 września 2021 r., IV Ka 500/21

Uzasadnienie

1 Formularz UK 2

2 Sygnatura akt

3 IV Ka 500 / 21

4 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

5 2

6 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

7 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

8 Wyrok Sądu Rejonowego w Tomaszowie Mazowieckim z dnia 31 marca 2021 roku w sprawie sygn. akt II K 460/19

9 1.2. Podmiot wnoszący apelację

10 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

11 ☒ oskarżyciel posiłkowy

12 ☐ oskarżyciel prywatny

13 ☒ obrońca

14 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

15 ☐ inny

16 1.3. Granice zaskarżenia

17 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

18 ☒ na korzyść

19 ☒ na niekorzyść

20 ☒ w całości

21 ☒ w części

22 ☐

23 co do winy

24 ☐

25 co do kary

26 ☒

27 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

28 1.1.2. Podniesione zarzuty

29 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

30 ☒

31 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

32 ☒

33 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

34 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

35 ☒

36 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

37 ☒

38 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

39 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

40 ☐

41 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

42 ☐

43 art. 439 k.p.k.

44 ☐

45 brak zarzutów

46 1.4. Wnioski

47 ☒

48 uchylenie

49 ☒

50 zmiana

51 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami

52 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

53 1.5. Ustalenie faktów

54 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione

55 Lp.

56 Oskarżony

57 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

58 Dowód

59 Numer karty

60 2.1.1.1.

61 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione

62 Lp.

63 Oskarżony

64 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

65 Dowód

66 Numer karty

67 2.1.2.1.

68 1.6. Ocena dowodów

69 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

70 Lp. faktu z pkt 2.1.1

71 Dowód

72 Zwięźle o powodach uznania dowodu

73 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

74 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

75 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

76 Dowód

77 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

78 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

79 Lp.

80 Zarzut

81 3.1.

82 Zawarty w apelacji oskarżyciela posiłkowego zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. art. 53 kk w zw. z art. 72 § 1 pkt 8 kk poprzez brak orzeczenia wobec oskarżonej innego stosownego postępowania w okresie próby przez spłatę zadłużenia orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego Wydział V Gospodarczy w P. w sprawie V GC 1335/18

83 ☒ zasadny

84 ☐ częściowo zasadny

85 ☐ niezasadny

86 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

87 Z uwagi na wystąpienie trudności w wyegzekwowaniu na drodze cywilnej szkody, jaka powstała na skutek przedmiotowego czynu ( z informacji na k. 395 wynika, że egzekucja okazała się bezskuteczna), zasadnym stało się wzmocnienie ochrony interesów pokrzywdzonej spółki poprzez orzeczenie środka probacyjnego na podstawie art. 53 kk w zw. art. 72 § 1 pkt 8 kk. Konsekwentnie prowadzony przez oskarżoną konsumpcyjny tryb życia, uzasadnia obawę, iż B. Ś. (1) może ponownie dopuścić się popełnienia (w tym podobnego) przestępstwa.

88 Wniosek

89 O dokonanie zmiany zaskarżonego wyroku i orzeczenie wobec oskarżonej środka probacyjnego w postaci innego stosownego postępowania w okresie próby (tj. spłaty zadłużenia orzeczonego wyrokiem zapadłym w postępowaniu przed Sądem Rejonowym Wydział V Gospodarczy w P. w sprawie V GC 1335/18).

90 ☒ zasadny

91 ☐ częściowo zasadny

92 ☐ niezasadny

93 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

94 Wniosek jest zasadny z uwagi na wzmocnienie funkcji probacyjnej orzeczonej kary, a więc na spełnienie celów kary określonych w art. 53 § 1 kk, tj. celu wychowawczego i zapobiegawczego.

95 3.2.

96 Podnoszony przez obrońcę zarzut obrazy prawa materialnego w postaci art. 286 § 1 kk.

97 ☐ zasadny

98 ☐ częściowo zasadny

99 ☒ niezasadny

100 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

101 W pierwszej kolejności wskazać należy, że dla wyczerpania znamion oszustwa nie jest konieczne, aby sprawca wprowadził pokrzywdzonego w błąd osobiście. W art. 286 § 1 kk mieści się również wprowadzenie w błąd dokonane za pośrednictwem innych osób, nieświadomych tego, że tworzą u kogoś mylne wyobrażenie o rzeczywistym stanie rzeczy ( post. SN z 20.1.2017 r., IV KK 438/16, L.; wyr. SA w Katowicach z 6.4.2017 r., II AKa 31/17, OSA 2017, Nr 5, s. 51–59).

102 Jeśli sprawca stosuje jedną z oszukańczych metod wymienionych w art. 286 § 1 kk, to "dla bytu przestępstwa oszustwa jest obojętne, czy pokrzywdzony mógł lub powinien był sprawdzić prawdziwość twierdzeń sprawcy, nie jest nawet istotne, że pokrzywdzony mógł wykryć błąd przy dołożeniu znikomej nawet staranności", nie ma znaczenia naiwność ( wyr. SA w Warszawie z 29.5.2017 r., II AKa 72/17, L. ), bezkrytyczność i łatwowierność pokrzywdzonego ( wyr. SA w Krakowie z 18.12.2012 r., II AKa 190/12, L.; wyr. SA w Krakowie z 20.10.2011 r., II AKa 145/11, OSA 2012, Nr 12, poz. 42; wyr. SA we Wrocławiu z 3.4.2013 r., II AKa 80/13, L.; post. SN z 15.3.2017 r., II KK 73/17, L.; wyr. SN z 18.6.2019 r., V KK 246/18, L. ) ani np. niezapoznanie się przez pokrzywdzonego z kondycją finansową kontrahenta ( wyr. SA w Poznaniu z 19.9.2013 r., II AKa 124/13, L. ) .

103 Dla ustalenia celu osiągnięcia korzyści majątkowej nie jest istotne, czy sprawca miał zamiar przywłaszczenia, ponieważ korzyść majątkowa może polegać również na innym wykorzystaniu cudzego mienia. Odpowiada to wykładni niekorzystnego rozporządzenia mieniem będącego skutkiem oszustwa. Ani niekorzystny charakter tego rozporządzenia, ani korzyść majątkowa, którą chce osiągnąć sprawca, nie muszą polegać na niespełnieniu przez sprawcę świadczenia, do jakiego się zobowiązał (np. zwrotu pożyczki), mogą polegać też na wykonaniu go w inny sposób, niż wynika to z umowy (np. w późniejszym terminie). Dlatego dla przypisania oszustwa nie jest konieczne ustalenie, że sprawca miał zamiar niezwrócenia długu; wystarczy stwierdzić, że zamierzał zwrócić dług na innych warunkach, niż strony uzgodniły ( wyr. SA w Szczecinie z 2.10.2015 r., II AKa 157/15, L.; wyr. SN z 2.10.2015 r., III KK 148/15, L.; wyr. SN z 14.5.2019 r., II KK 265/18, L. ).

104 Powyższe wskazuje, iż wbrew twierdzeniom obrońcy, Sąd Rejonowy słusznie uznał, że oskarżona B. Ś. (2) swoim zachowaniem wypełniła znamiona czynu z art. 286 § 1 kk. Nie zmienia wymowy tego przyjmowana na etapie postępowania przygotowawczego i przed Sądem pierwszej instancji przez oskarżoną linia obrony, jakoby do zapłaty za wykonaną przez pokrzywdzoną usługę transportową nie doszło wskutek:

105 -

106 nie przedłożenia przez pokrzywdzoną spółkę kompletu dokumentów potwierdzających wykonanie usługi zgodnie ze zleceniem transportowym, za którego wykonanie została wystawiona faktura VAT nr (...) na kwotę 74 128,59 zł,

107 -

108 kradzieży w 2018 roku samochodów należących do prowadzonej przez oskarżoną spółki,

109 -

110 nie otrzymania przez oskarżoną zapłaty od firmy (...) za usługę transportową, przez co oskarżona nie miała środków pieniężnych na zapłatę w.w faktury VAT na rzecz pokrzywdzonej.

111 Wszystkie te argumenty zostały obalone w postępowaniu rozpoznawczym. Słusznie w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia Sąd Rejonowy wskazał, że " Oskarżona nie przedstawiła jakichkolwiek wiadomości (list,e-mail,SMS) informujących pokrzywdzonego, że niewłaściwie wykonał usługę, więc mu za nią nie zapłaci. Jednocześnie nie przedstawiła korespondencji z firmy (...), że nie otrzymała wynagrodzenia za przyjęte zlecenie z uwagi na braki formalne". Nie uległo to zmianie także na etapie postępowania apelacyjnego. Ponadto spółka oskarżonej jakoś nie pozwała spółki (...) o zapłatę, zaś z drugiej strony roszczenia pokrzywdzonego wobec spółki oskarżonej zostały uznane przez Sąd Gospodarczy. Jeżeli zaś chodzi o kwestie związane z kradzieżami samochodów należących do firmy prowadzonej przez oskarżoną wskazać należy, iż miały one miejsce w 2018 roku (k.77-89, k. 93-99), zaś usługa transportowała, za którą oskarżona nie dokonała zapłaty pokrzywdzonej (spółce) miała mieć miejsce w sierpniu 2017 roku. Zatem zupełnie bezprzedmiotowe jest podnoszenie tej kwestii, gdyż nie ma ono związku z przedmiotowym czynem, którego oskarżona dokonała w 2017 roku.

112 Dopiero na etapie odwoławczym obrona zaczęła kłaść nacisk na wersję, że oskarżona nie wiedziała o zawartej transakcji, że była jedynie figurantem w spółce, a umowy zawierał jej mąż i pracownik firmy. Są to argumenty chybione, przecież wersja ta pojawia się dopiero w apelacji, a wcześniej oskarżona broniła się aktywnie wykazując swoją wiedzę i zaangażowanie w sprawy gospodarcze spółki. Zebrany w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, iż B. Ś. (2) miała świadomość, że zawarto z pokrzywdzonym umowę, a następnie pokrzywdzona spółka wykonała zlecenie, za które nie została uregulowana płatność - (wyjaśnienia B. Ś. (2) z dnia 01 sierpnia 2018 roku k. 59-60, a także wyjaśnienia oskarżonej przed Sądem Rejonowym - k. 295 verte). Obrona przedłożyła nawet na rozprawie apelacyjnej kopię nieprawomocnego wyroku uniewinniającego oskarżoną od podobnego czynu wraz z kopią uzasadnienia, w którym zaaprobowano wersję o pozornej jedynie roli oskarżonej w spółce – ale po pierwsze, sprawa ta dotyczyła innej transakcji, zawartej znacznie później niż analizowana w niniejszej sprawie, a po drugie, Sąd w każdej sprawie orzeka niezależnie i nie jest związany innymi rozstrzygnięciami, zwłaszcza wydanymi na tle innych stanów faktycznych ( art. 8 kpk).

113 Końcowo wskazać należy, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje, iż mimo, że sprawami spółki zajmował się także ówczesny mąż oskarżonej oraz wyznaczony do tego pracownik spółki, to jednak oskarżona miała nie tylko świadomość nie wywiązania się z płatności względem pokrzywdzonej, ale także od samego początku nie miała zamiaru tej płatności dokonać, o czym świadczy również jej zachowanie po upływie terminu płatności. Z wyjaśnień oskarżonej złożonych przed Sądem pierwszej instancji wynika, iż doskonale orientuje się, jak wyglądała współpraca prowadzonej przez nią spółki, z pokrzywdzona spółką, przyznała przecież, że zajmowała się podatkami, marketingiem (k.294). Sąd Okręgowy podobnie jak Sąd Rejonowy dał wiarę zeznaniom świadka R. K., że ten wielokrotnie próbował skontaktować się z oskarżoną w kwestii uregulowania przez nią płatności wynikającej z w/w faktury, w tym rozmawiając z jej pracownikami, także zatrudnionymi w zakładzie kosmetycznym, którego działalnością oskarżona zajmowała się bezpośrednio, jednak wszelkie próby osobistego skontaktowania się z oskarżoną kończyły się niepowodzeniem, choć jej pracownicy informowali pokrzywdzonego o przekazywaniu oskarżonej jego wiadomości (k.297-298). Dodatkowo wskazać należy, że sama oskarżona nie wykazała, że w jakikolwiek sposób podejmowała próby kontaktu ze świadkiem, aby podjąć rozmowy w celu wyjaśnienia kwestii zapłaty za usługę transportową - zarówno przed wszczęciem przedmiotowego postępowania, jak i w jego trakcie.

114 Wniosek

115 O zmianę i uniewinnienie ewentualnie uchylenie wyroku

116 ☐ zasadny

117 ☐ częściowo zasadny

118 ☒ niezasadny

119 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

120 Wyrok w zakresie przypisania oskarżonej zarzuconego jej przestępstwa jest słuszny, a w/w argumenty apelacji niezasadne - było to powyżej omówione.

121 3.3.

122 Zarzuty naruszenia przepisów postępowania tj. art. 5 § 2 kpk polegający na nieusunięciu niedających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonej i przyjęciu, że oskarżona B. Ś. (2) popełniła czyn zabroniony stypizowany w art. 286 § 1 kk.

123 ☐ zasadny

124 ☐ częściowo zasadny

125 ☒ niezasadny

126 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

127 Zarzuty te są bezzasadne. O naruszeniu art. 5 § 2 kpk możemy mówić tylko wtedy, gdy pomimo podjętych starań nie zgromadzono w sprawie dowodów, które pozwoliłyby na usunięcie istniejących w sprawie wątpliwości. Zatem zastosowanie tego uregulowania ma miejsce, gdy mimo przeprowadzenia wszystkich możliwych dowodów oraz dokonania ich oceny spełniającej wymogi określone w art. 7 kpk pojawią się wątpliwości, których nie da się wyeliminować ( wyr. SN z 1.2.2012 r., II KK 141.11, Legalis Nr 480432). W przedmiotowej sprawie nie miała miejsca sytuacja, w której Sąd powziąłby jakiekolwiek wątpliwości co do okoliczności zarzucanego oskarżonej czynu i jej sprawstwa. Nie zachodziły więc niedające się usunąć wątpliwości - to apelant usiłuje podważyć prawidłowe ustalenia faktyczne Sądu i doszukuje się wątpliwości tam, gdzie ich nie ma. To, że skarżący nie zgadza się z oceną dowodów zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie jest równoznaczne z występowaniem w sprawie nieusuniętych wątpliwości.

128 Wniosek

129 O zmianę i uniewinnienie ewentualnie uchylenie wyroku

130 ☐ zasadny

131 ☐ częściowo zasadny

132 ☒ niezasadny

133 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

134 Wyrok jest słuszny, a apelacja bezzasadna.

135 3.4.

136 Zawarte w apelacji zarzuty naruszenia prawa procesowego tj. art. 7 kpk poprzez dokonanie dowolnej zamiast swobodnej oceny dowodów, polegające na niezgodnym z zasadami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania uznaniu zeznań świadka Ł. S. (wcześniej Ś.) za wiarygodne w zakresie, w jakim wskazują na rzekomą rolę oskarżonej B. Ś. (2) w zarzucanym jej przestępczym procederze.

137 ☐ zasadny

138 ☐ częściowo zasadny

139 ☒ niezasadny

140 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

141 Nie doszło do naruszenia dyspozycji art. 7 kpk, a Sąd dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych co do stwierdzenia faktu, iż oskarżona miała wiedzę i wyrażała zgodę na działania świadka Ł. S. (wcześniej Ś.) i pracownika oskarżonej M. P. w zakresie zawarcia umowy dot. usługi transportowej z pokrzywdzoną.

142 Zeznania w/w świadków są spójne, logiczne, wiarygodne. To, że Ł. S. obecnie jest skonfliktowany rodzinnie z oskarżoną nie przekreśla jego wiarygodności. Przecież świadek tego nie ukrywał, zaś przedmiotowy czyn miał miejsce w 2017 roku - kiedy między świadkiem i oskarżoną relacje układały się poprawnie. Świadczyć o tym mogą pierwsze wyjaśnienia oskarżonej składane w tamtym okresie, kiedy to nie obciążała męża, nie kwestionowała swojej wiedzy i udziału w zawieranych przez spółkę ( której była prezesem) transakcjach.

143 Wniosek

144 O zmianę i uniewinnienie ewentualnie uchylenie wyroku

145 ☐ zasadny

146 ☐ częściowo zasadny

147 ☒ niezasadny

148 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

149 Wyrok w zakresie przypisania oskarżonej zarzuconego jej przestępstwa jest słuszny, a w/w argumenty apelacji niezasadne - było to powyżej omówione.

150 3.5.

151 Zarzuty naruszenia przepisów postępowania związanych z postępowaniem dowodowym, które mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia:

152 - tj. art. 170 § 1 kpk, art. 170 § 1a kpk i art. 174 kpk przez oddalenie wniosku dowodowego w postaci słuchania świadka M. P. bez wskazania przesłanek takiej decyzji oraz oparcie ustaleń jedynie na zeznaniach R. K. i świadka Ł. S., które zdaniem obrońcy są sprzeczne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym,

153 - tj. art. 167 kpk w zw. z at. 366 § 1 kpk poprzez zaniechanie dopuszczenia z urzędu dowodu w postaci zeznań świadka M. P.

154 ☐ zasadny

155 ☐ częściowo zasadny

156 ☒ niezasadny

157 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

158 Oddalenie wniosków dowodowych było zasadne, bowiem jak już wcześniej wskazano, do wypełnienia znamion czynu z art. 286 § 1 kk nie jest konieczne, aby oskarżona działała osobiście zlecając usługi transportowe, za które nie zamierzała dokonać zapłaty. Niedorzeczne jest, aby pracownik spółki działał za plecami oskarżonej, przecież nie osiągnął z tej transakcji żadnej osobistej korzyści, gdyż zapłatę przelano na konto spółki. Nie było więc konieczności przesłuchiwania go ani na wniosek strony, ani z urzędu.

159 Wniosek

160 O zmianę i uniewinnienie ewentualnie uchylenie wyroku

161 ☐ zasadny

162 ☐ częściowo zasadny

163 ☒ niezasadny

164 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

165 Wyrok jest słuszny, a zarzuty apelacji bezzasadne, co było powyżej omówione.

166 3.6.

167 Błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na treść tego orzeczenia polegający na nieuzasadnionym przyjęciu przez Sąd pierwszej instancji, iż oskarżona B. Ś. (2) wypełniła znamiona zarzucanego jej czynu

168 ☐ zasadny

169 ☐ częściowo zasadny

170 ☒ niezasadny

171 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

172 Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych jest powieleniem zarzutów związanych z naruszeniem prawa materialnego i procesowego. Obrońca w ten sposób próbuje wykazać, iż czyn z art. 286 § 1 kk na szkodę spółki (...) sp. z o.o. w (...) dokonał samodzielnie świadek Ł. S. (dawniej Ś.), ewentualnie pracownik spółki (...), co jest sprzeczne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, którego ocena została dokonana zgodnie z art. 7 kpk.

173 Analizując całokształt zebranych w sprawie dowodów należy uznać, że Sąd Rejonowy zebrał je w sposób wystarczający do merytorycznego rozstrzygnięcia i należycie ocenił, co pozwoliło mu na wyprowadzenie prawidłowych ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonej. Sąd ten ustosunkował się do wszystkich istotnych dowodów w sprawie, mając w polu widzenia określone między nimi rozbieżności i stanowisku swemu dał wyraz w zasługującym na pełną aprobatę uzasadnieniu. Dlatego też podzielając ocenę dowodów zaprezentowaną przez sąd merytoryczny, Sąd Okręgowy nie widzi zasadniczych powodów, aby powtarzać okoliczności wyprowadzone w motywach zaskarżonego wyroku i we wcześniejszej części tego uzasadnienia, co wiązałoby się z cytowaniem ich obszernych fragmentów. Poczynione przez Sąd Rejonowy ustalenia faktyczne znajdują bowiem odpowiednie oparcie w zebranym w sprawie materiale dowodowym, który został poddany analizie oraz ocenie, respektującej wymogi art. 5 kpk, art. 7 kpk i art. 410 kpk. Konfrontując ustalenia faktyczne z przeprowadzonymi na rozprawie głównej dowodami trzeba stwierdzić, iż dokonana przez sąd meriti rekonstrukcja zdarzeń i okoliczności popełnienia przypisanego oskarżonej przestępstwa nie wykazuje błędu i jest zgodna z przeprowadzonymi dowodami, którym sąd ten dał wiarę i się na nich oparł. Zauważyć należy, że sąd orzekający, rozstrzygając o winie lub niewinności oskarżonej, kieruje się własnym wewnętrznym przekonaniem, nieskrępowanym żadnymi ustawowymi regułami dowodowymi, a przekonanie to pozostaje pod ochroną art. 7 kpk dopóki nie zostanie wykazane, że sąd I instancji oparł je bądź to na okolicznościach nieujawnionych w toku przewodu sądowego, bądź ujawnionych, ale ocenionych w sposób sprzeczny ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego.

174 Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych jest słuszny tylko wówczas, gdy zasadność ocen i wniosków wyprowadzonych przez sąd z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego, nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania i adekwatności ze wskazaniami doświadczenia życiowego. Zarzut ten nie może sprowadzać się do samej polemiki z ustaleniami sądu wyrażonymi w uzasadnieniu wyroku - a ma to miejsce w przypadku wniesionej przez obrońcę apelacji - ale musi wskazywać, jakich mianowicie konkretnych błędów w zakresie zasad logicznego rozumowania, dopuścił się sąd w ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego.

175 Dlatego ocena dokonana przez Sąd Rejonowy jest w pełni uzasadniona i chroniona przepisem art. 7 kpk, a tym samym nie jest możliwe jej skuteczne podważenie. Ocena ta zaś, łącznie ze wszystkimi niezbędnymi okolicznościami dla rozstrzygnięcia sprawy została w sposób wyczerpujący i poprawny przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.

176 Zdaniem Sądu Okręgowego w niniejszej sprawie oceny wartości poszczególnych dowodów dokonano pod względem ich wewnętrznej spójności, wzajemnych relacji, z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, bez wykroczenia poza ramy przysługującej sądowi swobodnej oceny dowodów. Do takiej konkluzji prowadzić musi analiza pisemnych motywów zaskarżonego orzeczenia, w których Sąd zaprezentował tok swojego rozumowania (dostatecznie zrozumiale, a jednocześnie przekonująco) oraz wskazał, którym dowodom, w jakim zakresie i dlaczego dał wiarę, a którym i na jakiej podstawie tego waloru odmówił. Jak wynika z pisemnego uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sąd pierwszej instancji dokładnie przeanalizował zeznania pokrzywdzonej, zestawiając je z zeznaniami świadków, uwzględniając przy tym wnioski płynącej z zebranej w toku sprawy dokumentacji dotyczącej przedmiotowej transakcji w związku z wykonaną przez pokrzywdzoną usługą transportową. Tak przeprowadzona analiza, powoduje, iż podzielić należy pogląd, że zeznania R. K. i Ł. S. są wiarygodne (co do istoty sprawy, dla sprawy, dla kwestii odpowiedzialności oskarżonej za przypisany jej czyn).

177 Zarzuty związane z ustaleniami co do powiązania oskarżonej ze szkodami samochodowymi nie mają znaczenia w przedmiotowej sprawie, gdyż okoliczności te pozostają bez związku z inkryminowanym czynem ( poza omówionym powyżej faktem, że kradzieże samochodów należących do spółki oskarżonej miały miejsce po terminie płatności zobowiązania wobec pokrzywdzonego, więc oskarżona bezzasadnie powoływała się na tę okoliczność nieskutecznie próbując w ten sposób wytłumaczyć niewywiązanie się z umowy).

178 Wniosek

179 O zmianę i uniewinnienie ewentualnie uchylenie wyroku

180 ☐ zasadny

181 ☐ częściowo zasadny

182 ☒ niezasadny

183 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

184 Wyrok jest słuszny, a zarzuty apelacji obrońcy bezzasadne.

185 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

186 4.1.

187 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

188 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

189 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

190 5.1.1.

191 Przedmiot utrzymania w mocy

192 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

193 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

194 5.2.1.

195 Przedmiot i zakres zmiany

196 Orzeczono o środku probacyjnym z art. 72 § 1 pkt 8 kk

197 Zwięźle o powodach zmiany

198 Było to już omówione

199 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

200 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

201 5.3.1.1.1.

202 ☐ art. 439 k.p.k.

203 Zwięźle o powodach uchylenia

204 5.3.1.2.1.

205 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

206 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

207 Zwięźle o powodach uchylenia

208 5.3.1.3.1.

209 Konieczność umorzenia postępowania

210 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

211 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

212 5.3.1.4.1.

213 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

214 Zwięźle o powodach uchylenia

215 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

216 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

217 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

218 Przytoczyć okoliczności

219 6. Koszty Procesu

220 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

221 Przytoczyć okoliczności

222 3, 4

223 Na podstawie art. 635 kpk w zw. z art. 627 kpk zasądzono od oskarżonej na rzecz oskarżycielki posiłkowej F.M. (...) sp. z o. o. kwotę 840 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym wyliczonego według stawek minimalnych oraz zasądzono na rzecz Skarbu Państwa kwotę 20 zł tytułem zwrotu wydatków poniesionych w postępowaniu odwoławczym, jak również kwotę 380 zł tytułem opłaty za drugą instancję. Oskarżona jest młodą, wykształconą, zdrową i przedsiębiorczą kobietą, nie ma żadnych podstaw do zwalniania jej od obowiązku ponoszenia tych kosztów.

224 7. PODPIS

225 1.11. Granice zaskarżenia

226 Kolejny numer załącznika

227 1

228 Podmiot wnoszący apelację

229 Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego

230 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

231 Brak orzeczenia wobec oskarżonej innego stosownego postępowania w okresie próby przez spłatę zadłużenia orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego Wydział V Gospodarczy w P. w sprawie V GC 1335/18 tj. środka probacyjnego na podstawie art. 53 kkw zw. z art. 72 § 1 pkt 8 kk

232 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

233 ☐ na korzyść

234 ☒ na niekorzyść

235 ☐ w całości

236 ☒ w części

237 ☐

238 co do winy

239 ☐

240 co do kary

241 ☒

242 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

243 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

244 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

245 ☐

246 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

247 ☒

248 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

249 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

250 ☐

251 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

252 ☐

253 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

254 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

255 ☐

256 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

257 ☐

258 art. 439 k.p.k.

259 ☐

260 brak zarzutów

261 0.1.1.4. Wnioski

262 ☐

263 uchylenie

264 ☒

265 zmiana

266 1.12. Granice zaskarżenia

267 Kolejny numer załącznika

268 2

269 Podmiot wnoszący apelację

270 obrońca

271 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

272 wyrok skazujący

273 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

274 ☒ na korzyść

275 ☐ na niekorzyść

276 ☒ w całości

277 ☐ w części

278 ☐

279 co do winy

280 ☐

281 co do kary

282 ☐

283 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

284 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

285 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

286 ☒

287 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

288 ☐

289 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

290 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

291 ☒

292 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

293 ☒

294 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

295 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

296 ☐

297 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

298 ☐

299 art. 439 k.p.k.

300 ☐

301 brak zarzutów

302 0.1.1.4. Wnioski

303 ☒

304 uchylenie

305 ☒

306 zmiana