Uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 13 października 2023 r., IV Ka 367/23

uzasadnienie orzeczenia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 13 października 2023 r., IV Ka 367/23

Uzasadnienie

1 Formularz UK 2

2 Sygnatura akt

3 IV Ka 367/23

4 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

5 2

6 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

7 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

8 Wyrok Sądu Rejonowego w Opocznie

9 z dnia 2 marca 2023 r. sygn. akt II K 384/22

10 1.2. Podmiot wnoszący apelację

11 oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

12 oskarżyciel posiłkowy

13 oskarżyciel prywatny

14 obrońca

15 oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

16 inny

17 1.3. Granice zaskarżenia

18 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

19 na korzyść

20 na niekorzyść

21 w całości

22 w części

23 co do winy

24 co do kary

25 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

26 1.3.2. Podniesione zarzuty

27 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

28 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

29 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

30 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

31 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

32 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego

33 zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

34 art. 439 k.p.k.

35 brak zarzutów

36 1.4. Wnioski

37 uchylenie

38 zmiana

39 2. USTALENIE FAKTÓW W ZWIĄZKU Z DOWODAMI

PRZEPROWADZONYMI PRZEZ SĄD ODWOŁAWCZY

40 2.1. Ustalenie faktów

41 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

42 Lp.

43 Oskarżony

44 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

45 Dowód

46 Numer karty

47 1

48 G. W.

49 - żywotniki zachodnie odmiany (...) należą do roślin przeznaczonych głównie do nasadzeń jako rośliny żywopłotowe, a więc przeznaczone są do regularnego ich przycinania;

50 - 18 sztuk drzew żywotnika, których dotyczy postępowanie rośnie na działce oskarżyciela posiłkowego przy granicy z działką oskarżonej w formie szpaleru;

51 - zostały posadzone w odległości 27 - 30 cm od betonowego parkanu i osiągnęły ponad siedmiometrowe wysokości;

52 - odległości posadzenia żywotników od granicy działki, którą stanowi betonowy parkan są niewystarczające, aby rośliny te mogły w sposób nienaruszający terytorium oskarżonej swobodnie rosnąć, bowiem wielkość przedmiotowych żywotników w ich dolnych partiach osiągnąć może do 1,5 m średnicy; w związku z tym minimalna odległość sadzenia tych roślin od płotu powinna wynieść 70 - 75 cm;

53 - od poziomu ziemi do falistej linii górnej krawędzi parkanu ogołocenie rosnących bardzo blisko betonowej ściany żywotników nastąpiło samoczynnie i było spowodowane brakiem dostępu światła słonecznego;

54 - spośród 18 żywotników 16 zostało przyciętych w różnym stopniu od strony działki oskarżonej od poziomu górnej krawędzi betonowego opłotowania wzwyż;

55 - brak było oznak przycinania 2 żywotników;

56 - u żywotnika rosnącego w bardzo bliskim sąsiedztwie z jodłą został przycięte już i tak pozbawione zielonych części gałązki, więc w ogóle nie doszło do jego uszkodzenia;

57 - 8 sztuk żywotników zostało przyciętych w linii opłotowania;

58 - 7 sztuk żywotników zostało przyciętych ponadnormatywnie (od 15 do 40 cm w głąb działki oskarżyciela posiłkowego), a wartość powstałej wskutek tego szkody wynosi 879,82 zł;

59 - nie doszło do nieodwracalnego uszkodzenia ww. żywotników, a jedynie do ich ponadnormatywnego przycięcia;

60 - żywotniki z pewnością odbudują swoje utracone części, co można już zauważyć; proces ten potrwa kilka lat, ale na pewno nie wpłynie on na deformację ukształtowania przyciętych roślin, a już na pewno nie wpłynie na ich ewentualne obumarcie;

61 opinia biegłego

62 128-143

63 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

64 Lp.

65 Oskarżony

66 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

67 Dowód

68 Numer karty

69 2.2. Ocena dowodów

70 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

71 Lp. faktu

72 z pkt 2.1.1

73 Dowód

74 Zwięźle o powodach uznania dowodu

75 1

76 opinia biegłego

77 jasna, zupełna, logiczna, przekonująca, rzetelna i nie zawierająca sprzeczności;

78 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające

79 znaczenia dla ustalenia faktów)

80 Lp. faktu

81 z pkt 2.1.1

82 albo 2.1.2

83 Dowód

84 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

85 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH

ZARZUTÓW I WNIOSKÓW

86 Lp.

87 Zarzuty

88 Zgłoszony w apelacji obrońcy zarzut obrazy przepisów postępowania – art. 4, 5 § 2, 7 oraz 410 kpk poprzez jednostronną i dowolną ocenę materiału dowodowego całkowicie sprzeczną z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego;

89 Zgłoszony w apelacji obrońcy zarzut obrazy przepisów postępowania – art. 193 kpk w zw. z art. 167 kpk poprzez zaniechanie powołania biegłego z zakresu ogrodnictwa celem określenia wartości krzewów znajdujących się na nieruchomości oskarżyciela posiłkowego oraz następczego zmniejszenia ich wartości wskutek działań podjętych przez oskarżoną i oparciu się w tym względzie na zeznaniach M. B., który prowadzi szkółkę drzew i krzewów, a nie posiada specjalistycznej wiedzy umożliwiającej oszacowanie powstałej szkody i związany z tym zarzut niewłaściwego uznania, iż szkoda wyniosła 5400 zł;

90 Zgłoszony w apelacji obrońcy zarzut obrazy przepisów postępowania – art. 167 kpk w zw. z art. 170 § 1 pkt 2 kpk poprzez oddalenie wniosku oskarżonej dopuszczenie dowodu z dokumentacji fotograficznej;

91 Zgłoszony w apelacji obrońcy zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego – art. 288 § 2 kpk poprzez uznanie iż oskarżona swoim zachowaniem zrealizowała znamiona wymienionego czynu, podczas gdy zeznania M. B. wskazują, że działania podjęte przez oskarżoną nie doprowadziły do zniszczenia rzeczy, ale jedynie zmieniły ją wyłącznie pod względem estetycznym;

92 Zgłoszony w apelacji pełnomocnika zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał mieć wpływ na jego treść, a polegać na przyjęciu wypadku mniejszej wagi w rozumieniu art. 288 § 2 kk;

93 Zgłoszony w apelacji pełnomocnika zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał mieć wpływ na jego treść, a polegać na przyjęciu, iż zachodzą podstawy do warunkowego umorzenia postępowania karnego przeciwko oskarżonej;

94 Zgłoszony w apelacji pełnomocnika zarzut obrazy przepisów postępowania – art. 624 § 1 kpk oraz art. 627 kpk w zw. z art. 629 kpk poprzez ich błędne zastosowanie.

95 zasadny

96 częściowo zasadny

97 niezasadny

98 zasadny

99 częściowo zasadny

100 niezasadny

101 zasadny

102 częściowo zasadny

103 niezasadny

104 zasadny

105 częściowo zasadny

106 niezasadny

107 zasadny

108 częściowo zasadny

109 niezasadny

110 zasadny

111 częściowo zasadny

112 bezprzedmiotowy

113 zasadny

114 częściowo zasadny

115 bezprzedmiotowy

116 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

117 Ad. 1

118 Sąd I instancji ma ustawowo zagwarantowaną swobodę w ocenie przeprowadzonych dowodów i ocena ta podlega ochronie przewidzianej w art. 7 kpk dopóty, dopóki nie zostanie wykazana jej błędność. Z treści pisemnych motywów wyroku wynika, jakie fakty sąd uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. Przeprowadzona zaś ocena materiału dowodowego mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów, gdyż pozostaje w zgodzie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Apelacja natomiast obrońcy stanowi w istocie rzeczy jedynie polemikę z ustaleniami sądu rejonowego, gdyż nie wskazuje jakich to konkretnie błędów miał się dopuścić Sąd Rejonowy w ocenie materiału dowodowego.

119 Ad. 2

120 Dowodu z opinii biegłego nie wolno zastępować innymi dowodami. Jeżeli zatem ustalenie danego faktu wymaga wiedzy specjalnej, to konieczne jest wezwanie biegłego, a nie posiłkowanie się innymi dowodami. Określnie wartości szkody w niniejszej sprawie niewątpliwie wykraczało poza normalną, powszechną wiedzę dostępną dla dorosłego człowieka o odpowiednim doświadczeniu życiowym, wykształceniu i zasobie wiedzy ogólnej. W związku z tym, oparcie się w zakresie tak naprawdę na zeznaniach właściciela szkółki drzewek i krzewów M. B. stanowiło naruszenie art. 193 § 1 kpk.

121 Ad. 3

122 Wbrew temu co podnosi obrońca w apelacji Sąd Rejonowy uzasadnił postanowienie o oddaleniu wniosku dowodowego oskarżonej o dopuszczenie dowodu z dokumentacji fotograficznej wskazując, iż kwestia „zaśmiecania” podwórka przez tuje nie posiadała znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. (por. k. 57).

123 Ad. 4

124 Słusznie wskazuje obrońca, że działania oskarżonej polegające na podcięciu gałęzi nie doprowadziły do zniszczenia tui. Jak wynika bowiem z opinii biegłego odbudują one swoje utracone części i na pewno nie wpłynie to na ich ewentualne obumarcie. Przyjąć jednakże należało, iż doszło do uszkodzenia części drzew poprzez ponadnormatywne przycięcie ich gałęzi, gdyż w ten sposób naruszono ponad miarę ich substancję. G. W. z pewnością natomiast zdawała sobie z tego sprawę, gdyż przycinając siedem żywotników zrobiła to ewidentnie zbyt głęboko.

125 Ad. 5

126 Oskarżona działała jawnie w ciągu dnia. Z. L. widział jak przystępuje do podcinania gałęzi. Żywotniki zostały posadzone zbyt blisko płotu i nie mogły rosnąć w sposób nienaruszający terytorium oskarżonej. Wcześniej G. W. spontanicznie wypowiadała prośby do sąsiada o ścięcie gałęzi, które jej przeszkadzały w korzystaniu ze swojej nieruchomości. Głębiej niż linia opłotowania zostało przyciętych jedynie 7 drzew, a szkoda z tego wynikająca niewiele przekracza 800 zł. Przyciętych gałęzi G. W. nie zabrała, a pozostawiła pokrzywdzonemu. W tej sytuacji nie było podstaw do skutecznego zakwestionowania uznania, iż czyn stanowi wypadek mniejszej wagi. Mając bowiem na uwadze motywy i cel działania oskarżonej, rodzaj dobra w które godziła, charakter i rozmiar szkody wyrządzonej czynem, czas i miejsce jego popełnienia oraz okoliczności czynu oskarżonej przyjęcie uprzywilejowanego typu czyny zabronionego było w pełni zasadne.

127 Ad. 6 i 7

128 Z uwagi na przyjęcie, iż czyn przypisany oskarżonej nie stanowi przestępstwa z racji znikomej społecznej szkodliwości takiego zachowania i umorzenia postępowania, zarzuty apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego dotyczące braku podstaw do warunkowego umorzenia postępowania oraz błędnego rozstrzygnięcia o kosztach (wydatkach oskarżyciela) stały się w istocie rzeczy bezprzedmiotowe.

129 Wniosek

130 Obrońcy: o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonej od zarzucanego jej czynu.

131 Pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego: o zmianę zaskarżonego wyroku i przyjęcie kwalifikacji z art. 288 § 1 kk oraz wymierzenie oskarżonej grzywny, a także zasądzenie zwrotu wydatków na rzecz oskarżyciela posiłkowego.

132 zasadny

133 częściowo zasadny

134 niezasadne

135 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

136 Z uwagi na to, że apelacja obrońcy była zasadna jedynie częściowo, brak było podstaw do tego, aby uniewinnić oskarżoną od zarzucanego jej czynu.

137 W związku natomiast z umorzeniem postępowania ze względu na znikomą społeczną szkodliwość zachowania przypisanego oskarżonej wniosek o wymierzenie jej grzywny nie mógł podlegać uwzględnieniu. Poza tym brak było także podstaw do zasądzenia zwrotu wydatków na rzecz oskarżyciela posiłkowego, gdyż w sprawie z oskarżenia publicznego art. 627 kpk pozwala na to jedynie w przypadku skazania lub warunkowego umorzenia postępowania.

138 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

139 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

140 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

141 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

142 Przedmiot utrzymania w mocy

143 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

144 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

145 Przedmiot i zakres zmiany

146 Zwięźle o powodach zmiany

147 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

148 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

149 1.1.

150 art. 439 k.p.k.

151 Zwięźle o powodach uchylenia

152 2.1.

153 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

154 art. 437 § 2 k.p.k.

155 Zwięźle o powodach uchylenia

156 3.1.

157 Konieczność umorzenia postępowania

158 art. 437 § 2 k.p.k.

159 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

160 Mając na uwadze dowody przeprowadzone przed Sądem I instancji i poczynione na ich podstawie ustalenia oraz okoliczności wynikające z dowodu z opinii biegłego przeprowadzonego w postępowaniu odwoławczym (por. pkt 2.1.1.) oskarżonej G. W. należało przypisać czyn polegający na tym, że w dniu 19 lutego 2022 roku w miejscowości K. (gm. S., woj. (...)) uszkodziła siedem tui (drzew żywotnika zachodniego odmiany (...)) rosnących na sąsiedniej nieruchomości poprzez ponadwymiarowe przycięcie ich gałęzi od swojej strony, powodując w ten sposób szkodę o wartości 879,82 zł na rzecz Z. L., co stanowi wypadek mniejszej wagi oraz wyczerpuje znamiona czynu z art. 288 § 2 kk.

161 Powyższe wynika z tego, że nie doszło do zniszczenia 18 sztuk tui, a jedynie uszkodzenia siedmiu z nich poprzez ponadnormatywne (zbyt głębokie) przycięcie ich gałęzi na szkodę oskarżyciela posiłkowego o wartości 879,82 zł. Żywotniki odbudują swoje utracone części i nie obumrą. Dwa drzewa nie zostały w ogóle przycięte, a jedno w sąsiedztwie jodły zostało pozbawione gałęzi bez zielonych części, co nie stanowiła szkody. Oskarżona nie zachowała co prawda trybu przewidzianego w art. 150 kc, gdyż nie wyznaczyła pokrzywdzonemu odpowiedniego terminu do przycięcia przechodzących na jej stronę od sąsiada gałęzi, jednakże 8 sztuk tui zostało przyciętych zgodnie z linią płotu. Tym samym nawet przy zachowaniu wymogów ze wspomnianego przepisu wygląd drzew i ich struktura byłyby takie same jak w wyniku działania oskarżonej.

162 Do pociągnięcia oskarżonej do odpowiedzialności karnej zabrakło jednak jeszcze jednego składnika pięcioelementowej struktury przestępstwa – karygodności czynu. Zgodnie, bowiem z art. 1 § 2 kk nie stanowi przestępstwa czyn zabroniony, którego społeczna szkodliwość jest znikoma. Przy ocenie natomiast stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia (art. 115 § 2 kk). Przeprowadzając w powyższym kontekście analizę zachowania G. W. Sąd doszedł do przekonania, że przypisany oskarżonej czyn posiada znikomą społeczną szkodliwość.

163 Za powyższym wnioskiem przemawia w szczególności to, że żywotniki zostały posadzone przez Z. L. zbyt blisko płotu (27 - 30 cm zamiast 70 - 75 cm) i nie mogły rosnąć w sposób nienaruszający terytorium oskarżonej (por. zdjęcie k. 16). Wcześniej G. W. spontanicznie wypowiadała wobec pokrzywdzonego bezskutecznie prośby do sąsiada o ścięcie gałęzi, które jej przeszkadzały w korzystaniu ze swojej nieruchomości. Oskarżona przystępując do podcinania gałęzi była widziana przez oskarżyciela posiłkowego i nie czyniła tego skrycie. Głębiej niż linia opłotowania zostało przyciętych jedynie 7 drzew, a szkoda z tego wynikająca niewiele przekracza 800 zł, a więc granicę wykroczenia. Przyciętych gałęzi G. W. nie zabrała, a pozostawiła pokrzywdzonemu. Oskarżyciel posiłkowy wskazywał, że chodzi mu jedynie o to co oskarżona przycięła za bardzo, gdyż jak sam zeznał na rozprawie w dniu 12 stycznia 2023 r.: „jakby oskarżona obcięła tylko wystające gałązki poza ogrodzenie nie miałbym żadnych wtedy obiekcji” (por. k. 56 odw.). Pomimo przycięcia tui przez G. W. wygląd szpaleru żywotników od strony pokrzywdzonego praktycznie się nie zmienił. Z punktu widzenia zatem oskarżyciela posiłkowego zasadnicza funkcja tych roślin (ozdobna oraz odgradzająca) nie została naruszona, a nawet jeśli to nastąpiło to w subminimalnym zakresie (por. k. 10 -11). Wrażenia estetyczne pogorszyła sobie natomiast ewidentnie jedynie sama G. W.. Drzewa nie zostały zniszczone, a jedynie uszkodzone. Odbudują swoje utracone części, nie obumrą i będą rosnąć dalej. Wymienione okoliczności i sposób popełnienia czynu wskazują więc wyraźnie na brak karygodności czynu oskarżonej. Poza tym, podnieść należy, iż motywacja oraz zamiar, który przyświecały G. W. wiązały się z tym, że ewidentnie drzewa posadzone zostały zbyt blisko płotu, a ich gałęzie przechodziły na jej stronę oraz utrudniały korzystanie z nieruchomości. Oskarżona oczywiście przed przystąpieniem do podcinania powinna sprawdzić jakie są wymogi prawne takiego postępowania oraz je spełnić. Następnym więc razem w przypadku takiego samego postępowania nie powinna już mieć żadnej „taryfy ulgowej”, a niniejszego rozstrzygnięcia w żadnej mierze nie należy odbierać jako przyzwolenia na tego typu zachowania. Mając jednakże na uwadze rodzaj i charakter naruszonego dobra, niewielkie rozmiary „szkody”, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych obowiązków, jak również postać zamiaru i motywację oskarżonej uprawniony jest wniosek, że przypisany jej czyn posiada znikomą społeczną szkodliwość. W konsekwencji zaś tego, stosownie do treści art. 1 § 2 kk w zw. z art. 17 § 1 pkt 3 kpk postępowanie karne wobec G. W. należało umorzyć.

164 4.1.

165 art. 454 § 1 k.p.k.

166 Zwięźle o powodach uchylenia

167 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

168 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

169 Punkt rozstrzygnięcia

170 z wyroku

171 Przytoczyć okoliczności

172 6. KOSZTY PROCESU

173 Punkt rozstrzygnięcia

174 z wyroku

175 Przytoczyć okoliczności

176 2

177 Z uwagi na umorzenie postępowania w sprawie z oskarżenia publicznego kosztami procesu należało zgodnie z art. 632 pkt 1 kpk obciążyć Skarb Państwa.

178 7. PODPIS

179 Załącznik do formularza UK 2

180 1.3. Granice zaskarżenia

181 Kolejny numer załącznika

182 1

183 Podmiot wnoszący apelację

184 obrońca

185 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

186 całość zaskarżonego wyroku

187 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

188 na korzyść

189 na niekorzyść

190 w całości

191 w części

192 co do winy

193 co do kary

194 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

195 1.3.2. Podniesione zarzuty

196 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

197 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

198 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

199 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

200 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

201 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

202 art. 439 k.p.k.

203 brak zarzutów

204 1.4. Wnioski

205 uchylenie

206 zmiana

207 Załącznik do formularza UK 2

208 1.3. Granice zaskarżenia

209 Kolejny numer załącznika

210 2

211 Podmiot wnoszący apelację

212 pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego

213 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

214 punkty 1 i 3 zaskarżonego wyroku (kwalifikacja prawna czynu oskarżonej jako wypadku mniejszej wagi i warunkowe umorzenie postępowania oraz brak zasądzenia od oskarżonej na rzecz oskarżyciela posiłkowego zwrotu wydatków)

215 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

216 na korzyść

217 na niekorzyść

218 w całości

219 w części

220 co do winy

221 co do kary

222 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

223 1.3.2. Podniesione zarzuty

224 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

225 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

226 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

227 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

228 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

229 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

230 art. 439 k.p.k.

231 brak zarzutów

232 1.4. Wnioski

233 uchylenie

234 zmiana