Postanowienie Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 22 maja 2015 r., II Ko 99/15

postanowienie Sądu Okręgowego w Łomży z dnia 22 maja 2015 r., II Ko 99/15

Tekst

1 Sygn. akt II Ko 99/15 (II W 675/15)

POSTANOWIENIE

2 Dnia 22 maja 2015 r.

3 Sąd Okręgowy w Łomży II Wydział Karny w składzie:

4 Przewodniczący: SSO Jan Leszczewski

5 po rozpoznaniu w sprawie E. T.

6 obwinionej o czyn z art. 96§3 k.w.

7 wniosku Sądu Rejonowego w Łomży

8 w przedmiocie rozstrzygnięcia sporu o właściwość

9 na podstawie art. 12 §1 k.p.s.w. w zw. z art. 31 §1 k.p.k. w zw. z art. 11 §1 k.p.ws.ow.

10 postanawia:

11 rozstrzygnąć spór kompetencyjny w ten sposób, że stwierdzić właściwość Sądu Rejonowego w Łomży do rozpoznania sprawy II W 675/15 i sprawę niniejszą przekazać do rozpoznania temu Sądowi.

Uzasadnienie

12 Postanowieniem z dnia 17 marca 2015 roku Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie XI Wydział Karny powołując się na treść art. 31 §1 k.p.k. i art. 35§1 k.p.k. w zw. z art. 11 §1 k.p.ws.ow. stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Łomży, jako właściwemu miejscowo do jej rozpoznania.

13 Następnie Sąd Rejonowy w Łomży postanowieniem z dnia 11 maja 2015 r. wszczął spór kompetencyjny dotyczący właściwości miejscowej z Sądem Rejonowym dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie i postanowił akta sprawy przedstawić Sądowi Okręgowemu w Łomży w celu rozstrzygnięcia powyższego sporu.

14 Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

15 Podzielić należy zapatrywanie wyrażone w postanowieniu Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie, że zarzucone obwinionej wykroczenie z art. 96 §3 k.w. ma charakter formalny. Wbrew zapatrywaniu Sądu Rejonowego w Łomży do jego zaistnienia nie jest konieczne nastąpienie jakiegokolwiek skutku i wystarczy samo zachowanie sprawcy naruszające dyspozycję wskazanego wyżej przepisu. Z wykroczeniem materialnym - skutkowym mamy tymczasem do czynienia wówczas, gdy w następstwie czynu sprawcy następuje ściśle przez ustawę określona zmiana w świecie zewnętrznym. Oba typy wykroczeń można popełnić poprzez działanie bądź zaniechanie.

16 Mając na względzie powyższe miejscem popełnienia wykroczenia formalnego, bezskutkowego jest adres, pod który została wysłana korespondencja z żądaniem wskazania, komu właściciel użyczył auto. Odróżnić, bowiem należy miejsce popełnienia wykroczenia przekroczenia prędkości od miejsca popełnienia wykroczenia nie wskazania kierującego. Pogląd taki został wyrażony przez prof. R. S..

17 W ocenie Sądu Okręgowego kierując się pragmatyzmem należy przyjąć, że miejscem popełnienia czynu jest adres właścicielki pojazdu. Jeżeli w określonym miejscu i czasie kierujący samochodem popełnił wykroczenie to za wykroczenia odpowiada nie właściciel, lecz ten, kto faktycznie wtedy był za kierownicą. Posiadacz auta musi, więc wskazać osobę, która prowadziła w tym czasie auto. Jeśli tego nie zrobi, również popełnia wykroczenie:, ale z art. 96 par. 3 k.w. Jeśli nie zgodzi się na przyjęcie mandatu za to przewinienie, zostanie skierowany wniosek do sądu o jego ukaranie. Straż Miejska czy też Inspekcja Transportu Drogowego kieruje takie sprawy do różnych sądów właściwych ze względu na miejsce zamieszkania obwinionego - posiadacza pojazdu, czy też miejsce popełnienia wykroczenia drogowego. To może spowodować, że jeśli właściciel pojazdu, który to pojazd został np. sfotografowany przez fotoradar, przejeżdżający w odległym zakątku kraju będzie musiał przemierzyć pół Polski, by stanąć przed sądem. Owszem, jeśli nie zostanie przez sąd wezwany, to nie musi uczestniczyć osobiście w rozprawie. Przy ustalaniu właściwości miejscowej sądu kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia odsyła do przepisów kodeksu postępowania karnego. Art. 31 k.p.k. stanowi zaś, że miejscowo właściwy do rozpoznania sprawy jest sąd, w którego okręgu popełniono przestępstwo. - Przepis art. 96 par. 3 k.w. opisuje wykroczenie formalne, bezskutkowe. Czyli miejscem jego popełnienia jest adres, pod który została wysłana korespondencja z żądaniem wskazania, komu właściciel użyczył auto. Organy wspomniane wyżej powinny, więc kierować wnioski o ukaranie z tego przepisu do sądów właściwych ze względu na miejsce zamieszkania właściciela pojazdu. W tym przypadku miejscem popełnienia czynu jest adres właściciela pojazdu. Należy mieć na uwadze, iż zazwyczaj sprawy tzw. radarowe prowadzi Główny Inspektorat Transportu Drogowego a więc sąd rejonowy siedziby inspektoratu prowadziłby sprawy z całej Polski. To mogłoby sparaliżować jego pracę. Zdaniem A. S. /Kodeks wykroczeń. Komentarz/ sprawa nie jest tak jednoznaczna, bowiem miejscem popełnienia czynu zabronionego jest miejsce, w którym sprawca działał lub zaniechał działania, do którego był zobowiązany, albo gdzie skutek nastąpił lub miał nastąpić. Może to być miejsce, do którego została wysłana korespondencja z żądaniem wskazania kierującego, ale możliwa jest też interpretacja przeciwna: miejsce, z którego korespondencja została nadana. Dualizm w poglądach jest nie tylko niekorzystny dla posiadaczy pojazdów, a korzystny dla organów państwa, lecz także narusza jedną z dość istotnych zasad - stałości kompetencji organu, który powinien orzekać w danej sprawie. Jednakże także A. S. przychyla się do poglądu, iż miejscem popełnienia wykroczenia jest miejsce przesłania, odbioru przesyłki wzywającej do wskazania kierującego pojazdem.

18 Należy przyjąć, iż miejscem popełnienia wykroczenia z art. 96 § 3. k.w. jest miejsce, gdzie osoba wezwana do wskazania sprawcy kwituje odbiór przesyłki wzywającej do wskazania.

19 Kierując się treścią przepisu art. 11 § 1 k.p.w. zgodnie, z którym przy ustalaniu właściwości sądu stosuje się odpowiednio przepisy art. 31, 32, 33 § 1, art. 34-36, 39 i 43 Kodeksu postępowania karnego i mając na względzie, że zgodnie z art. 31§ 1 k.p.k. miejscowo właściwy do rozpoznania sprawy jest sąd, w którego okręgu popełniono przestępstwo.

20 Mając to na uwadze Sąd Okręgowy postanowił jak na wstępie.