Wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 27 listopada 2025 r., VI Ka 678/25

wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 27 listopada 2025 r., VI Ka 678/25

Tekst

1 Sygn. akt VI Ka 678/25

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 27 listopada 2025 r.

3 Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

4 Przewodniczący – Sędzia Klara Łukaszewska

5 Protokolant Joanna Szmel

6 przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Jeleniej Górze Marcina Zarównego

7 po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2025 r.

8 sprawy A. Z. ur. (...) w A.

9 s. V., P. z domu T.

10 oskarżonego z art. 178a § 4 kk i inne

11 z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego

12 od wyroku Sądu Rejonowego w Zgorzelcu

13 z dnia 17 lipca 2025 r. sygn. akt II K 1125/22

14 I. uchyla zaskarżony wyrok w pkt 6 części dyspozytywnej wobec oskarżonego A. Z. i na podstawie art. 62a Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w tym zakresie postępowanie umarza; kosztami postępowania w tej części obciążając Skarb Państwa;

15 II. stwierdza, że orzeczenie o karze łącznej z pkt 8 w części dyspozytywnej straciło moc;

16 III. na podstawie art. 85 § 1 i 86 § 1 k.k. łączy orzeczone w pkt 1 i 4 części dyspozytywnej kary pozbawienia wolności i orzeka karę łączną 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

17 IV. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

18 V. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. L. T. kwotę 840 złotych tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym oraz dalsze 193,20 złotych tytułem podatku od towarów i usług;

19 VI. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

Uzasadnienie

20 Formularz UK 2

21 Sygnatura akt

22 VI Ka 678/25

23 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

24 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

25 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

26 Wyrok Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 17 lipca 2025 r. sygn. akt II K 1125/22

27 1.2. Podmiot wnoszący apelację

28 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

29 ☐ oskarżyciel posiłkowy

30 ☐ oskarżyciel prywatny

31 ☒ obrońca

32 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

33 ☐ inny

34 1.3. Granice zaskarżenia

35 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

36 ☒ na korzyść

37 ☐ na niekorzyść

38 ☐ w całości

39 ☒ w części

40 ☒co do winy

41 ☒co do kary

42 ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

43 1.3.2. Podniesione zarzuty

44 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

45 ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

46 ☒art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

47 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

48 ☐art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

49 ☐art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

50 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

51 ☒art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

52 ☐art. 439 k.p.k.

53 ☐brak zarzutów

54 1.4. Wnioski

55 ☒uchylenie

56 ☒zmiana

57 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

58 2.1. Ustalenie faktów

59 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

60 Lp.

61 Oskarżony

62 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

63 Dowód

64 Numer karty

65 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

66 Lp.

67 Oskarżony

68 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

69 Dowód

70 Numer karty

71 2.2. Ocena dowodów

72 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

73 Lp. faktu z pkt 2.1.1

74 Dowód

75 Zwięźle o powodach uznania dowodu

76 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

77 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

78 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

79 Dowód

80 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

81 . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

82 Lp.

83 Zarzut

84 Obrońca oskarżonego zarzucił:

85 1. co do pkt 1,2,3 wyroku obrazę prawa materialnego a to art. 178a §4 kk poprzez jego zastosowanie w sytuacji, gdy od popełnienia uprzedniego czynu minęło ponad 10 lat, tym samym doszło do zatarcia skazania co powoduje, że podstawą do wymierzenia oskarżonemu kary stanowi czyn opisany w art. 178a § 1 kk.

86 2. co do pkt 4,6 i 8 wyroku naruszenie przepisów postępowania a to art. 438 pkt 4 kpk poprzez wymierzenie oskarżonemu rażąco niewspółmiernej kary pozbawienia wolności w sytuacji gdy zachodziły okoliczności oraz przesłanki zgodnie z dyrektywami wymiaru kary do orzeczenia kary wolnościowej.

87 ☐ zasadny

88 ☐ częściowo zasadny

89 ☒ niezasadny

90 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

91 Ad. 1.

92 Na wstępie podnieść należy, że skarżący błędnie sformułował zarzut obrazy prawa materialnego. Obraza prawa materialnego może polegać na błędnej wykładni zastosowanego przepisu, zastosowaniu nieodpowiedniego przepisu, a także na niezastosowaniu określonego przepisu w sytuacji, gdy jego zastosowanie jest obowiązkowe. Może być ona przyczyną odwoławczą jedynie wtedy, gdy ma charakter samoistny, a zarówno orzecznictwo jak i doktryna podkreślają, że naruszenie prawa materialnego polega na jego wadliwym zastosowaniu w orzeczeniu, które oparte jest na trafnych i niekwestionowanych ustaleniach faktycznych. Nie można zatem mówić o obrazie prawa materialnego w sytuacji, gdy wadliwość orzeczenia w tym zakresie jest wynikiem błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za jego podstawę lub naruszenia przepisów procesowych. Jeżeli skarżący kwestionuje kwalifikację prawną czynu co do wypełnienia znamion strony podmiotowej lub przedmiotowej przypisanego przestępstwa, ale w związku z nieprawidłowymi ustaleniami faktycznymi, to podstawą apelacji powinien być zarzut błędu w ustaleniach faktycznych. Z kolei zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku jest słuszny tylko wówczas, gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego, nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania. Zarzut ten natomiast nie może sprowadzać się do samej polemiki z ustaleniami sądu, lecz musi prowadzić do wykazania jakich konkretnie uchybień w zakresie zasad logicznego rozumowania dopuścił się Sąd I instancji w ocenie zebranego materiału dowodowego. Sama możliwość przeciwstawienia ustaleniom Sądu I instancji odmiennego poglądu nie może zaś prowadzić do wniosku o popełnieniu przez ten Sąd błędu w ustaleniach faktycznych. (por. wyrok SN z dnia 20 lutego 1975r. w sprawie II KR 355/4, OSNPG 1975/9/84).

93 Sąd Rejonowy natomiast prawidłowo ustalił, że oskarżony był karany wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 25 kwietnia 2008 r. sygn. akt VI K 178/08 za czyn z art. 178 a § 1 kk. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 3 marca 2008 r. Pamiętać należy, dokonując ustaleń czy doszło do zatarcia skazania, to niezależnie od czasu jaki upłynął od daty wykonania kary, na uwadze należy mieć treść art. 108 kk. W myśl wskazanego przepisu, jeżeli sprawcę skazano za dwa lub więcej nie pozostających w zbiegu przestępstw, jak również jeżeli skazany po rozpoczęciu, lecz przed upływem, okresu wymaganego do zatarcia skazania ponownie popełnił przestępstwo, dopuszczalne jest tylko jednoczesne zatarcie wszystkich skazań. A. Z. zaś w dniu 20 maja 2008 r. popełnił kolejne przestępstwo z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, za które został skazany prawomocny wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 21 sierpnia 2008 r. w sprawie VII K 433/08 na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, która to kara została zarządzona do wykonania i wykonana z dniem 8 maja 2012 r. i następnie przed upływem 10 lat oskarżony był karany za kolejne przestępstwa na kary ograniczenia i pozbawienia wolności prawomocnymi wyrokami, co wynika z karty karnej (k. 276 - 280). Jednocześnie należy mieć na uwadze treść art. 107 § 6 kk, który także wstrzymuje zatarcie skazania. W tych warunkach Sąd Rejonowy prawidłowo doszedł do przekonania, że nie doszło do zatarcia skazania i przypisał oskarżonemu popełnienie przestępstwa w warunkach art. 178 a § 4 kk.

94 Ad. 2

95 Odnosząc się do apelacji obrońcy w zakresie orzeczenia o karze to na wstępie zauważyć należy, że ustawa traktuje jako podstawę odwoławczą tylko taką niewspółmierność kary, która ma charakter rażący, a która zachodzić może tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można byłoby przyjąć, iż zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez Sąd I instancji, a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary przewidzianych w art. 53 k.k. Na gruncie art. 438 pkt 4 k.p.k. nie chodzi bowiem o każdą ewentualną różnicę w ocenach co do wymiaru kary, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczasową nazwać można byłoby - również w potocznym znaczeniu tego słowa - "rażąco niewspółmierną", to jest niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować. (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 10 kwietnia 2018 r. II AKa 68/18 LeX nr 2493657).

96 W realiach niniejszej sprawy sytuacja taka nie ma miejsca, jeżeli chodzi o wymiar zarówno orzeczonych kar jednostkowych, jak i kary łącznej. Kara 6 miesięcy pozbawienia wolności, za przypisane oskarżonemu przestępstwo z art. 178 a § 4 kk i kara 3 miesięcy pozbawienia wolności z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 12 § 2 kk w żadnej mierze nie rażą swą surowością, szczególnie jeśli się weźmie pod uwagę uprzednią karalność oskarżonego. Podkreślić należy, że pomimo iż Sąd I instancji dostrzegł szereg okoliczności obciążających oskarżonego to orzeczone kary pozostają w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynów oskarżonego, jak i stopień jego winy. Orzeczona kara łączna została orzeczona zaś w najmniejszym możliwym wymiarze. Rację ma Sąd Rejonowy, wbrew zarzutom apelacji, że jedynie kara pozbawienia wolności w świetle uprzedniej karalności oskarżonego spełni cele zarówno prewencji indywidualnej wobec oskarżonego, jak i cele w zakresie kształtowania świadomości społecznej społeczeństwa.

97 Wniosek

98 Obrońca oskarżonego wniósł o:

99 1. zmianę zaskarżonego wyroku w pkt 1,2,3 wyroku i przy przyjęciu art. 178a §1 kk w zw. z art. 37a §1 kk wymierzenie oskarżonemu kary grzywny w wysokości 200 stawek dziennych po 20 zł każda ewentualnie kary ograniczenia wolności w wymiarze 3 miesięcy z obowiązkiem wykonywania kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie, orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów na 3 lata, oraz świadczenia pieniężnego w wysokości 5000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej,

100 2. zmianę zaskarżonego wyroku w pkt 4,6 wyroku i przy zastosowaniu art. 37a § 1 kk wymierzenie oskarżonemu za czyn opisany w pkt II wstępnej części wyroku kary grzywny w wysokości 200 stawek dziennych po 20 zł każda ewentualnie kary ograniczenia wolności w wymiarze 3 miesięcy z obowiązkiem wykonywania kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie oraz za czyn opisany w pkt III wstępnej części wyroku kary grzywny w wysokości 20 stawek dziennych po 20 zł każda ewentualnie kary ograniczenia wolności w wymiarze 1 miesiąca z obowiązkiem wykonywania kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie,

101 3. zmianę zaskarżonego wyroku w pkt 8 wyroku i wymierzenie kary łącznej za orzeczone w pkt 1, 4, i 6 wyroku kary grzywny w wysokości 250 stawek dziennych po 20 zł każda ewentualnie kary ograniczenia wolności w wymiarze 5 miesięcy z obowiązkiem wykonywania kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie,

102 4. zwolnienie oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w tym opłaty za drugą instancję,

103 5. zasądzenie kosztów niepłaconej obrony z urzędu według norm prawem przepisanych za drugą instancję

104 ewentualnie z dalece posuniętej ostrożności procesowej o:

105 1. uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy w Zgorzelcu

106 ☐ zasadny

107 ☐ częściowo zasadny

108 ☒ niezasadny

109 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

110 Z powodów wskazanych wyżej, Sąd Okręgowy nie dopatrzył się podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku zgodnie z wnioskiem skarżącego, a tym bardziej do jego uchylenia.

111 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

112 1.

113 Przypisanie przestępstwa z art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

114 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

115 Sąd Rejonowy przypisał oskarżonemu popełnienie przestępstwa z art. 62 ust. 3 ustawy przeciwdziałania narkomanii, które miało polegać na posiadaniu przez niego w dniu 21 października 2022 r. w S. środka odurzającego w postaci 0.08 g marihuany.

116 Bezspornym jest, że wielkości występujące w obrocie (np. będące przedmiotem sprzedaży) porcji - bardzo często o wadze 1 g - w odniesieniu do marihuany - nie sposób utożsamiać z minimalną dawką środka potrzebną (wystarczającą) do jego użycia. Za powszechnie znany można uznać choćby częsty fakt zespołowego zażywania marihuany (przez wspólne wypalenie suszu roślinnego w formie papierosa albo w służącej do tego celu "lufce"), czy też to, iż marihuanę niejednokrotnie zażywają (nabywają, przyjmują) osoby małoletnie. Już krótki przegląd judykatów dotyczących zabronionych zachowań związanych z omawianymi substancjami dostarcza informacji, że przedmiotem karalnego udzielania marihuany stają się także porcje o wielkości 0,5 g, czy nawet 0,25 g (por. np. wyroki: Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 26 lutego 2006 r., II AKa 19/06, LEX nr 182702; Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 4 października 2006 r., II AKa 200/06, LEX nr 314687; Sądu Najwyższego z dnia 5 stycznia 2007 r., WK 28/06, LEX nr 234891) a przedmiotem rozstrzygnięć były też wypadki pomocy do zbycia tego środka w ilości 0,22 g (wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 28 grudnia 2006 r., II AKa 347/06, LEX nr 211729), czy też jego posiadania w ilości 0,264 g (wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 13 marca 2007 r., II AKa 28/07, LEX nr 314613). (por. uzasadnienie Wyrok SN z 4.11.2008 r., IV KK 127/08, OSNwSK 2008, nr 1, poz. 2206). Jednakże w realiach niniejszej sprawy posiadanie dotyczy ilości 0.08 g marihuany, a więc niewątpliwie jest to ilość nieznaczna. Oskarżony jest osobą dojrzałą, od lat borykającą się z problemem uzależnienia od środków psychoaktywnych, brak jest tym samym podstaw do kwestionowania, że wskazaną nieznaczną ilość narkotyku „miękkiego” posiadał na własny użytek. Jeżeli się weźmie pod uwagę, że czyn ten został popełniony w październiku 2022 r., leczenie psychiatryczne, któremu poddawany jest oskarżony od tego czasu, to orzeczenie wobec sprawcy kary za posiadanie tak nieznacznej ilości marihuany jest niecelowe ze względu zarówno na okoliczności popełnienia czynu, a także stopień społecznej szkodliwości. Znalazło to zresztą wyraz w samym wymiarze orzeczonej przez Sąd Rejonowy kary łącznej, którą orzeczona za czyn z art. 62 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii kara w wymiarze 2 miesięcy pozbawienia wolności, została w istocie w całości „pochłonięta” orzeczoną karą łączną. Stąd też Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, że w tym zakresie utrzymanie wyroku Sądu Rejonowego w mocy byłoby rażąco niesprawiedliwe i na podstawie art. 62 a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii postępowanie karne wobec A. Z. umorzył.

117 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

118 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

119 1.

120 Przedmiot utrzymania w mocy

121 Co do skazania za przypisane przestępstwa z art. 178 a § 4 kk, 278 § 1 kk w zw. z art. 12 § 2 kk, orzeczonej kary i środków karnych oraz przepadku

122 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

123 W tym więc stanie rzeczy, mając na względzie całokształt dotychczasowych rozważań, Sąd Okręgowy na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. orzekł jak w pkt. II wyroku. Przy rozpoznawaniu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego A. Z. Sąd Odwoławczy nie dopatrzył się nadto podstaw do stosowania dyrektywy z art. 439 k.p.k. tudzież art. 440 k.p.k. w innym niż wskazano wyżej zakresie.

124 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

125 1.

126 Przedmiot i zakres zmiany

127 Zwięźle o powodach zmiany

128 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

129 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

130 1.1.

131 ☐ art. 439 k.p.k.

132 Zwięźle o powodach uchylenia

133 2.1.

134 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

135 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

136 Zwięźle o powodach uchylenia

137 3.1.

138 Konieczność umorzenia postępowania

139 ☒ art. 437 § 2 k.p.k.

140 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

141 Patrz wyżej pkt. I wyroku – patrz wyżej

142 4.1.

143 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

144 Zwięźle o powodach uchylenia

145 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

146 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

147 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

148 Przytoczyć okoliczności

149 Pkt. II i III

150 Wobec uchylenia wyroku we wskazanym wyżej zakresie i umorzenia postępowania, orzeczenie o karze łącznej z pkt. 8 straciło moc. Tym samym zachodziła konieczność orzeczenia nowej kary łącznej na podstawie art. 85 § 1 kk i 86 § 1 kk. Sąd Okręgowy ponownie orzekł wobec oskarżonego karę łączną w najniższym możliwym wymiarze, a więc siedmiu miesięcy pozbawienia wolności.

151 6. Koszty Procesu

152 P unkt rozstrzygnięcia z wyroku

153 Przytoczyć okoliczności

154 Pkt. I, V i VI

155 Mając na uwadze sytuację materialną oskarżonego oraz orzeczenie wobec niego bezwzględnej kary pozbawienia wolności Sąd Okręgowy na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. oraz art. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, zaś w części umarzającej postępowanie na podstawie art. 632 pkt. 2 kpk kosztami procesu obciążył Skarb Państwa.

156 Na podstawie art. 29 ust. 1 Prawo o adwokaturze zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy oskarżonego koszty nieopłaconej obrony, udzielonej A. Z. z urzędu.

157 7. PODPIS

158 1.3. Granice zaskarżenia

159 Kolejny numer załącznika

160 1

161 Podmiot wnoszący apelację

162 Obrońca oskarżonego

163 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

164 Wyrok Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 17 lipca 2025 r. sygn. akt II K 1125/22 w zakresie kwalifikacji prawnej przypisanego czynu i kary

165 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

166 ☒ na korzyść

167 ☐ na niekorzyść

168 ☐ w całości

169 ☒ w części

170 ☒co do winy

171 ☒co do kary

172 ☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

173 1.3.2. Podniesione zarzuty

174 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

175 ☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

176 ☒art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

177 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

178 ☐art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

179 ☐art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

180 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

181 ☒art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

182 ☐art. 439 k.p.k.

183 ☐brak zarzutów

184 1.4. Wnioski

185 ☒uchylenie

186 ☒zmiana