Wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 26 kwietnia 2021 r., VI Ka 577/20

wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 26 kwietnia 2021 r., VI Ka 577/20

Tekst

1 Sygn. akt VI Ka 577/20

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 26 kwietnia 2021 r.

3 Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

4 Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli (spr.)

5 Sędzia Robert Bednarczyk

6 Sędzia Waldemar Masłowski

7 Protokolant Agnieszka Telega

8 przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w K.: A. I.

9 po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2021 r.

10 sprawy Z. N. ur. (...) w D.

11 s. C., T. z domu R.

12 oskarżonego z art. 263 § 2 kk

13 z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego

14 od wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze

15 z dnia 25 września 2020 r. sygn. akt II K 243/20

16 I. uchyla zaskarżony wyrok wobec oskarżonego Z. N. i postępowanie o zarzucany mu czyn z art. 263 § 2 kk na podstawie art. 17 § 1 pkt 3 kpk w zw. z art. 1 § 2 kk umarza;

17 II. na podstawie art. 45a § 1 kk orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa przedmiotu wymienionego na karcie 72 akt – Drz 126/20;

18 III. stwierdza, że koszty sądowe w sprawie ponosi Skarb Państwa.

Uzasadnienie

19 Formularz UK 2

20 Sygnatura akt

21 VI Ka 577/20

22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

23 1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

24 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

25 Wyrok Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 25 września 2020 r., sygn. akt II K 243/20

26 1.2. Podmiot wnoszący apelację

27 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

28 ☐ oskarżyciel posiłkowy

29 ☐ oskarżyciel prywatny

30 ☒ obrońca oskarżonego

31 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

32 ☐ inny

33 1.3. Granice zaskarżenia

34 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

35 ☒ na korzyść

36 ☐ na niekorzyść

37 ☒ w całości

38 ☐ w części

39 ☐

40 co do winy

41 ☐

42 co do kary

43 ☐

44 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

45 1.3.2. Podniesione zarzuty

46 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

47 ☒

48 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

49 ☐

50 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

51 ☐

52 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

53 ☒

54 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

55 ☐

56 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

57 ☐

58 art. 439 k.p.k.

59 ☐

60 brak zarzutów

61 1.4. Wnioski

62 ☐

63 uchylenie

64 ☒

65 zmiana

66 1 Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

67 2.1. Ustalenie faktów

68 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

69 Lp.

70 Oskarżony

71 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

72 Dowód

73 Numer karty

74 ------------------

75 ----------------------------------------------------

76 ------------

77 ------------

78 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

79 Lp.

80 Oskarżony

81 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

82 Dowód

83 Numer karty

84 ------------------

85 ----------------------------------------------------

86 ------------

87 ------------

88 2.2. Ocena dowodów

89 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

90 Lp. faktu z pkt 2.1.1

91 Dowód

92 Zwięźle o powodach uznania dowodu

93 -------------

94 ------------------------------

95 --------------------------------------------------------------

96 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

97 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

98 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

99 Dowód

100 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

101 --------------

102 ------------------------------

103 --------------------------------------------------------------

104 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

105 Lp.

106 Zarzut

107 1. Naruszenie prawa materialnego:

108 a) art. 42 ust. 1 Konstytucji RP i art. 263 § 2 k.k. poprzez uznanie, że posiadanie amunicji hukowej kal. 9 mm stanowi o wypełnieniu znamion czynu z art. 263 § 2 k.k. - w oparciu o przedstawione przez biegłego stanowisko prawne organu koncesyjnego – w sytuacji, gdy przedmiotem odpowiedzialności karnej może być wyłącznie popełnienie czynu zabronionego pod groźbą kary przez ustawę, wobec czego aktualny sposób interpretacji przepisów ustawy o broni i amunicji przez organ koncesyjny, z której wynika, że zdaniem organu koncesyjnego posiadanie amunicji hukowej kal. 9 mm wymaga pozwolenia, nie może stanowić podstaw prawnych do przypisania oskarżonemu popełnienia występku z art. 263 § 2 k.k.;

109 b) art. 263 § 3 k.k. w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji i art. 7 tej ustawy przez uznanie za istotne części broni, przedmiotów posiadanych przez oskarżonego stanowiących zardzewiałe elementy przypominające lufę broni w sytuacji, gdy nie są one częściami broni palnej w rozumieniu przepisów ustawy, gdyż nie są one ani „gotowe”, ani „obrobione”, gdyż zgodnie z opinią biegłego oddanie strzału z tych elementów zagraża przede wszystkim strzelcowi, a tymczasem odpowiedzialności karnej z art. 263 § 2 k.k. podlega ten tylko, kto posiada istotne elementy broni palnej, odpowiednio przygotowane i umożliwiające oddanie strzału zgodnie z istotą broni palnej – jako urządzenia niebezpiecznego dla życia lub zdrowia, zdolnego do wystrzeliwania pocisków i rażenia na odległość;

110 c) art. 15 § 1 k.k. przez jego niezastosowanie polegające na nieuwzględnieniu, że nie powinien polegać odpowiedzialności oskarżony, który dobrowolnie wydał policji posiadane elementy będące kiedyś bronią palną;

111 d) art. 1 § 2 k.k. w zw. z art. 263 § 2 k.k. przez uznanie czynu za przestępstwo w sytuacji, gdy stopień społecznej szkodliwości czynu, polegającego na posiadaniu nieprzydatnej do wyrządzenia komukolwiek krzywdy, amunicji hukowej kal. 9 mm i zardzewiałych i nieprzydatnych istotnych części broni, jest znikomy.

112 ☐ zasadny

113 ☒ częściowo zasadny

114 ☐ niezasadny

115 2. Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia polegający na przyjęciu, że:

116 a) oskarżony posiadał amunicję hukową 9 mm oraz istotne części broni karabinu Mauser model 98 K w sytuacji, gdy z materiału dowodowego sprawy wynika, ze oskarżony nie sprawował władztwa nad tymi rzeczami, a jedynie przedmioty te znajdowały się na terenie użyczonej Stowarzyszeniu (...) nieruchomości (o znacznej powierzchni i kubaturze);

117 b) pominięciu, że nie można mówić o posiadaniu przez oskarżonego elementów broni palnej, a jedynie o posiadaniu skorodowanych elementów będących kiedyś lufą, szkieletem, komorą nabojową i zamkową jakiejś broni palnej, obecnie jedynie przypominających takie elementy broni palnej i dające się zidentyfikować wyłącznie biegłemu ds. broni palnej jako elementy karabinu Mauser model 98 K.

118 ☐ zasadny

119 ☐ częściowo zasadny

120 ☒ niezasadny

121 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

122 Ad. 1

123 Wbrew zarzutom skarżącego, podstawą do uznania, iż oskarżony Z. N. będąc w posiadaniu amunicji hukowej kalibru 9 mm dopuścił się naruszenia art. 263 § 2 k.k. nie była interpretacja organu koncesyjnego, lecz treść art. 11 pkt 11 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji, zgodnie z którym pozwolenia na broń nie wymaga się w przypadku posiadania broni palnej alarmowej o kalibrze do 6mm. Jednocześnie art. 14 powołanej ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji stanowi, iż amunicję można nabywać na podstawie legitymacji posiadacza broni lub świadectwa broni, wyłącznie dla tej broni, która jest określona w legitymacji albo na podstawie świadectwa broni i pisemnego zamówienia podmiotu uprawnionego do nabycia amunicji. Nie ulega zatem wątpliwości, iż na posiadanie amunicji o kal. 9mm, nawet jeżeli jest to broń hukowa, wymagane jest pozwolenie. Zaznaczyć przy tym należy, iż opinia prawna Komendy Głównej Policji wskazywana przez biegłego Pawła Płusę w ustnej opinii uzupełniającej jako źródło wykładni prawa ma charakter pomocniczy przy rozwiązywaniu ew. problemów interpretacyjnych przepisów dotyczących określania kalibru broni palnej i amunicji, sama sobie nie stanowi jednak źródła prawa. Wobec tego zarzut, iż Sąd I instancji dopuścił się naruszenia prawa materialnego, a to art. 42 ust. 1 Konstytucji RP i art. 263 § 2 k.k. uznać należy za oczywiście bezzasadny.

124 Wobec powyższego stwierdzić należy, iż obrońca oskarżonego na poparcie postawionego zarzutu dokonał wybiórczej i dowolnej oceny złożonej na rozprawie ustnej opinii biegłego Pawła Płusy, która to stanowiła uzupełnienie sporządzonej wcześniej opinii pisemnej (k. 38-40). Tymczasem opinie te – zarówno pisemna jak i ustna – stanowią spójną, uzupełniającą się całość. Z ich treści wynika, iż zabezpieczona lufa i komora nabojowa stanowią istotne części broni w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji.

125 Podkreślić należy, iż ustawowe znamiona „gotowych” i „obrobionych” elementów broni pozostają niezależne od stanu technicznego tej broni, zaś przypisanie sprawcy odpowiedzialności za czyn z art. 263 § 2 k.k. jest niezależne od tego, czy broń, którą posiadał on wbrew przepisom ustawy (poza przypadkiem wcześniejszego pozbawienia jej cech użytkowych przez koncesjonowany podmiot), nadal jest przedmiotem zdolnym do wystrzeliwania. Jednocześnie zaznaczyć należy, iż jak wynika w sposób jednoznaczny ze stanowiska biegłego, z samego złego stanu technicznego broni nie można wywodzić, iż nie jest on już przedmiotem niebezpiecznym i nie stanowiącym zagrożenia dla życia i zdrowia, w tym dla osoby posługującej się taką bronią. Zwrócić należy przy tym uwagę, iż orzecznictwo powołane przez skarżącą w wywiedzionym środku odwoławczym dotyczyło innego stanu faktycznego, w którym uszkodzenie elementów broni było tak daleko posunięte, iż uniemożliwiało ich użycie zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem. W przedmiotowej sprawie jednak biegły ustalił, iż znajdujący się w zasobach biegłego zamek dał się połączyć z zabezpieczonymi elementami, tj. komorą zamkową, a do lufy udało się wprowadzić pocisk, co nie wykluczało możliwości oddania potencjalnego strzału.

126 Wobec znajdującego poparcie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym ustalenia, iż oskarżony Z. N. dopuścił się zarzucanego mu czynu w okresie od stycznia 2018r. do 28 stycznia 2020 r. i sam zgłosił funkcjonariuszom Policji fakt posiadania części broni nie stanowi podstawy do przyjęcia, iż dobrowolnie odstąpił on od dokonania czynu zabronionego, który to pozostał w fazie usiłowania i od popełnienia oskarżony dobrowolnie odstąpił. Wbrew zatem stanowisku skarżącego, nie ma podstaw do zastosowania w badanej sprawie art. 15 § 1 k.k.

127 Zasadnie jednak obrońca oskarżonego podniósł, iż ocena całokształtu okoliczności przedmiotowej sprawy daje postawę do przyjęcia, iż społeczna szkodliwość zarzucanemu oskarżonemu czynu jest znikoma. Należy mieć bowiem na względzie postawę oskarżonego, który dobrowolnie zawiadomił funkcjonariuszy Policji o posiadanych przez siebie elementów broni wykazując przy tym troskę, aby nie dostały się one w niepowołane ręce. Ponadto Z. N. jest pasjonatem swojej działalności, nie naruszał dotychczas przepisów prawa, a w obszarze jego zainteresowań pozostawała m. in. balistyka – posiadał on bowiem repliki broni. Nie ma zatem podstaw do przypuszczeń, iż zabezpieczone elementy broni i amunicja hukowa miałyby być przez niego wykorzystane w innych celach, aniżeli historyczno-naukowych. Przy tym elementy posiadanej przez niego broni były skorodowane, z jego wyjaśnień nie zakwestionowanych innymi dowodami wynika, że przez 2 lata leżały przez nikogo nieużywane, nie stanowiły żadnego zagrożenia, w ocenie Sądu Okręgowego kryminalizowanie jego hobbystycznej działalności nie jest wskazane. Opierając się na przesłankach ocenianych z punktu widzenia stopnia społecznej szkodliwości z art. 115§2 k.k. stwierdzić należy, że ani charakter naruszonego dobra, ani rozmiar wyrządzonej bądź grożącej szkody, czy też sposób i okoliczności popełnienia czyn, motywacja oskarżonego, waga naruszonych obowiązków nie przemawiają za przyjęciem, że stopień społecznej szkodliwości jego czynu jest większy niż znikomy.

128 Ad. 2

129 Zarzut obrońcy oskarżonego, iż Z. N. nie sprawował władztwa nad ujawnionymi elementami broni oraz ujawnioną podczas przeszukania w zajmowanym przez niego pomieszczeniu amunicją, stoi w oczywistej sprzeczności ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym ocenianym zgodnie z wymogami art. 7 k.p.k., a zatem z zachowaniem zasad wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego. Także wpływ złego stanu technicznego broni na ocenę realizacji przesłanek zarzucanego oskarżonemu czynu została już omówiona we wcześniejszej części uzasadnienia i zarzut ten również uznać należy za bezzasadny.

130 Wniosek

131 Zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego.

132 ☐ zasadny

133 ☐ częściowo zasadny

134 ☒ niezasadny

135 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

136 Jak już wspomniano, Sąd Odwoławczy nie znalazł podstaw do uniewinnienia Z. N. od popełnienia zarzucanego mu czynu. Wobec stwierdzenia jednak, iż społeczna szkodliwość przypisanego oskarżonemu czynu jest znikoma, zaskarżony wyrok podlegał uchyleniu, zaś postępowanie o zarzucany mu czyn z art. 263 § 2 k.k., zgodnie z art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k. należało umorzyć.

137 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

138 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

139 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

140 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

141 1 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

142 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

143 Przedmiot utrzymania w mocy

144 ----------------------------------------------------------------------------------------

145 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

146 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

147 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

148 Przedmiot i zakres zmiany

149 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

150 Zwięźle o powodach zmiany

151 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

152 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

153 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

154 1.1.

155 ---------------------------------------------------------------------

156 ☐ art. 439 k.p.k.

157 Zwięźle o powodach uchylenia

158 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

159 2.1.

160 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

161 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

162 Zwięźle o powodach uchylenia

163 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

164 3.1.

165 Konieczność umorzenia postępowania

166 ☒ art. 437 § 2 k.p.k.

167 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

168 Mając na uwadze argumentację przedstawioną powyżej Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok wobec oskarżonego Z. N. i postępowanie o zarzucany mu czyn z art. 263§2 k.k. umorzył na podstawie art. 17§1 pkt. 3 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.

169 4.1.

170 ---------------------------------------------------------------------

171 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

172 Zwięźle o powodach uchylenia

173 ---------------------------------------------------------------------------------------------------------

174 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

175 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

176 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

177 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

178 Przytoczyć okoliczności

179 Sąd Odwoławczy na podstawie art. 45a § 1 k.k. orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa przedmiotu wymienionego w karcie 72 akt – Drz (...), tj. metalowego skorodowanego elementu przypominającego lufę broni wraz z komorą nabojową o długości 81 cm. Posiadane przez oskarżonego 42 sztuki amunicji hukowej o kal. 9 mm P.A.K. Walther zostały bowiem wystrzelone, a tym samym zniszczone przy okazji sporządzenia opinii przez biegłego z dziedziny balistyki.

180 6 Koszty Procesu

181 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

182 Przytoczyć okoliczności

III

183 Sąd Odwoławczy w oparciu o art. 632 pkt 2 k.p.k. stwierdził, iż koszty sądowe za postępowanie odwoławcze ponosi Skarb Państwa.

PODPIS

184 1.3. Granice zaskarżenia

185 Kolejny numer załącznika

186 1

187 Podmiot wnoszący apelację

188 obrońca oskarżonego

189 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

190 sprawstwo i wina w zakresie przypisanego oskarżonemu przestępstwa

191 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

192 ☒ na korzyść

193 ☐ na niekorzyść

194 ☒ w całości

195 ☐ w części

196 ☐

197 co do winy

198 ☐

199 co do kary

200 ☐

201 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

202 1.3.2. Podniesione zarzuty

203 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

204 ☒

205 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

206 ☐

207 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

208 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

209 ☐

210 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

211 ☒

212 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

213 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

214 ☐

215 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

216 ☐

217 art. 439 k.p.k.

218 ☐

219 brak zarzutów

220 1.4. Wnioski

221 ☐

222 uchylenie

223 ☒

224 zmiana