Wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 13 czerwca 2024 r., VI Ka 303/24

wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 13 czerwca 2024 r., VI Ka 303/24

Tekst

1 Sygn. akt VI Ka 303/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 13 czerwca 2024 r.

3 Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

4 Przewodniczący – Sędzia Robert Bednarczyk

5 Protokolant Agnieszka Telega

6 przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze Artura Idziego

7 po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2024r.

8 sprawy M. O. ur. (...) w K.

9 s. M., E. z domu K.

10 oskarżonego z art. 244 kk

11 z powodu apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonego

12 od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze

13 z dnia 14 marca 2024 r. sygn. akt II K 1862/22

14 I. zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonego M. O. w punkcie I części rozstrzygającej w ten sposób, że w miejsce orzeczonej kary ograniczenia wolności na podstawie art. 244 kk w zw. z art. 91 § 1 kkw zw. z art. 4 § 1 kk wymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

15 II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

16 III. zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

Uzasadnienie

17 Formularz UK 2

18 Sygnatura akt

19 VI Ka 303/24

20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

21 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

22 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

23 Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 14 marca 2024r. w sprawie II K 1862/22

24 1.2. Podmiot wnoszący apelację

25 ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

26 ☐ oskarżyciel posiłkowy

27 ☐ oskarżyciel prywatny

28 ☒ obrońca

29 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

30 ☐ inny

31 1.3. Granice zaskarżenia

32 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

33 ☒ na korzyść

34 ☒ na niekorzyść

35 ☐ w całości

36 ☒ w części

37 ☒

38 co do winy

39 ☒

40 co do kary

41 ☐

42 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

43 1.3.2. Podniesione zarzuty

44 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

45 ☐

46 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

47 ☐

48 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

49 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

50 ☒

51 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

52 ☐

53 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

54 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

55 ☒

56 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

57 ☐

58 art. 439 k.p.k.

59 ☐

60 brak zarzutów

61 1.4. Wnioski

62 ☐

63 uchylenie

64 ☒

65 zmiana

66 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

67 2.1. Ustalenie faktów

68 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

69 Lp.

70 Oskarżony

71 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

72 Dowód

73 Numer karty

74 M. O.

75 Karalność oskarżonego

76 Dane o karalności

77 Zapisek urzędowy

78 Kopia wyroku

79 130-132

80 133

81 137-138

82 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

83 Lp.

84 Oskarżony

85 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

86 Dowód

87 Numer karty

88 2.2. Ocena dowodów

89 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

90 Lp. faktu z pkt 2.1.1

91 Dowód

92 Zwięźle o powodach uznania dowodu

93 Dane o karalności, zapisek urzędowy, kopia wyroku

94 Wskazane obok dokumenty pozyskane zostały z miarodajnych źródeł i nie budzą wątpliwości w zakresie prawdziwości zawartych w nich treści

95 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

96 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

97 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

98 Dowód

99 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

100 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

101 Lp.

102 Zarzut

103 obrońca oskarżonego

104 Przekroczenie granic swobodnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, mające wpływ na treść wydanego w sprawie orzeczenie, a polegające na wadliwym przyjęciu, iż w dniu 4 listopada 2022r. M. O. kierował pojazdem osobowym m-ki F. (...), gdy tymczasem zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na tak kategoryczne ustalenia.

105 Prokurator

106 rażąca niewspółmierność orzeczonej wobec M. O. kary 1 roku i 2 miesięcy ograniczenia wolności z wykonywaniem nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne po 30 godzin miesięcznie, przede wszystkim na skutek niedostatecznego uwzględnienia szeregu okoliczności obciążających występujących po stronie oskarżonego, a odnoszących się do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego czynu, dotychczasowego sposobu życia i postawy życiowej, a także właściwości oskarżonego, w szczególności jego wielokrotnej karalności, w tym dwukrotnie za czyny z art. 244 k.k., a nadto braku in concreto jakichkolwiek okoliczności łagodzących, co sprawia, że orzeczoną karę uznać należy za rażąco niewspółmiernie łagodną, a tym samym nie spełniającą przypisanych jej celów w zakresie prewencji ogólnej, jak i szczególnie oraz sprzeczną ze społecznym poczuciem sprawiedliwości

107 ☐ zasadny

108 ☐ częściowo zasadny

109 ☒ niezasadny

110 ☐ zasadny

111 ☒ częściowo zasadny

112 ☐ niezasadny

113 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

114 Apelacja obrońcy jest bezzasadna, bowiem Sąd Rejonowy ustrzegł się zarzucanego w niej naruszenia art. 7 kpk. Uszło uwadze skarżącego, że przesłuchani w charakterze świadków funkcjonariusze policji w osobach Ł. D. i M. K. złożyli w przedmiotowej sprawie zeznania kategoryczne i spójne, nie przedstawiając w objętej przedmiotem ich relacji żadnych domniemań ani domysłów. Pierwszy z nich stwierdził bowiem, że za kierownica mijanego na wąskiej drodze samochodu siedział mężczyzna, którego świadek nie rozpoznał. Rozpoznania takiego dokonał natomiast drugi z wymienionych funkcjonariuszy, który od razu swoje spostrzeżenie przekazał. To właśnie spostrzeżenie, w świetle którego kierującym był posiadający aktywny zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych oskarżony było jedyna przyczyną podjęcia przez obu policjantów interwencji, sprowadzającej się do zawrócenia radiowozu, pościgu i zatrzymania ściganego samochodu. Obaj świadkowie zgodnie opisali moment mijania owego pojazdu. Nastąpiło to na tak wąskiej drodze, że koniecznym było wycofanie radiowozu i zjechanie w zatoczkę. Zasady doświadczenia życiowego wprost wskazują, że w takich okolicznościach bez żadnego problemu obaj świadkowie mogli rozpoznać kierującego tym bardziej, że po ustąpieniu mu drogi kierujący podziękował prowadzącemu radiowóz Ł. D.. Supozycje obrońcy, jakoby policjanci nie mieli obiektywnej możliwości rozpoznania kierowcy są w tych warunkach chybione. Zważyć przy tym należy, ze ani Ł. D. ani M. K. nie mieli żadnych powodów, by M. O. bezzasadnie pomawiać i kierować tym samym przeciwko niemu odpowiedzialność karną. Na żadna tego rodzaju okoliczność nie powołał się ani oskarżony, ani też jego obrońca, zaś Sąd z urzędu także jej nie stwierdza. Skoro tak, to żadnych wątpliwości nie budzi to, że w inkryminowanych warunkach to M. O. kierował zatrzymanym przez świadków samochodem a co za tym idzie jest on sprawcą zarzucanego mu czynu. Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena zebranych dowodów, w szczególności omawianych zeznań pozostaje zatem, wbrew twierdzeniom obrońcy, zgodna z art. 7 kpk a co za tym idzie brak jest racjonalnych podstaw do jej negowania. Jednocześnie zasady doświadczenia życiowego wskazują, że zamiana miejsc w samochodzie przez osoby młode i sprawne fizycznie zajmuje co najwyżej kilkanaście sekund i może mieć miejsce a w realiach przedmiotowej sprawy miała miejsce wówczas, gdy Ł. D. zawracał radiowóz celem zatrzymania oskarżonego. Sprawstwo oskarżonego w zakresie popełnionego w dniu 8 października 2022r. czynu nie było natomiast przez obrońcę kwestionowane.

115 Rację ma po części oskarżyciel publiczny, kwestionując w swojej apelacji wymiar kary. Faktem jest, że w datach obu czynów M. O. był osoba niekaraną. Skazania w sprawach II K 25/16 i II K 1236/19 uległy już bowiem zatarciu, zaś kolejne wyroki skazujące wydane zostały po dniu 8 października 2022r. i 4 listopada 2022r. Bez wątpienia jednak oskarżony jest osobnikiem na tyle zdemoralizowanym, że niezbędna jest jego resocjalizacja w warunkach penitencjarnych. Był on bowiem w datach popełnienia zarzucanych mu występków trzykrotnie karany za wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji. W grudniu 2022r, marcu, kwietniu oraz październiku 2023r. został on skazany za przestępstwa z art. 178a § 1 kk, art. 178b kk oraz art. 244 kk. Dowodnie wskazuje to na fakt rażącego lekceważenia przez oskarżonego podstawowych norm prawnych, w tym również prawomocnych rozstrzygnięć sądów powszechnych. W przedmiotowej sprawie występek z art. 244 kk popełnił on dwukrotnie. W tych realiach jedynie krótkotrwała lecz bezwzględna kara o charakterze izolacyjnym może wdrożyć go do przestrzegania porządku prawnego a przez to dać pożądany efekt wychowawczy i zatrzymać postępujący proces demoralizacji. Oskarżony musi mieć na uwadze także i to, że o ile ze skazania tego nie wyprowadzi pozytywnych wniosków i ponownie będzie naruszał porządek prawny, to jako realna jawi się perspektywa wymierzania mu kar coraz to surowszych.

116 Wniosek

117 obrońca oskarżonego

118 Zmiana zaskarżonego orzeczenia poprzez wyeliminowanie z opisu czynu zdarzeń mających miejsce w dniu 8 listopada 2022r. i wymierzenie oskarżonemu kary grzywny, przy jednoczesnym orzeczeniu zakazu prowadzenia pojazdów w wymiarze 1 roku

119 Prokurator

120 1. zmiana pkt I zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze poprzez orzeczenie wobec M. O. kary 7 miesięcy pozbawienia wolności,

121 2. utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy w pozostałym, zakresie

122 ☐ zasadny

123 ☐ częściowo zasadny

124 ☒ niezasadny

125 ☐ zasadny

126 ☒ częściowo zasadny

127 ☐ niezasadny

128 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

129 Podniesiony w apelacji obrońcy zarzut nie okazały się zasadne a co za tym idzie również zawarty w niej, korelujący z zarzutem wniosek zasadny nie jest. Apelacja prokuratora okazała się co do zasady słuszna, częściowo zatem uwzględnić należało zawarte w niej wnioski.

130 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

131 1.

132 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

133 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

134 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

135 1.

136 Przedmiot utrzymania w mocy

137 Zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy w całości co do sprawstwa i winy oskarżonego oraz orzeczonego środka karnego, okresu zaliczenia i kosztów sądowych.

138 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

139 Wyrok Sądu I instancji jest wolny od uchybień, opisanych w apelacji i nie zawiera on również uchybień, o jakich mowa w art. 439 kpk i art. 440 kpk..

140 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

141 1.

142 Przedmiot i zakres zmiany

143 Zaskarżony wyrok został zmieniony w części, dotyczącej kary.

144 Zwięźle o powodach zmiany

145 Przyczyny zmiany podane zostały wyżej.

146 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

147 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

148 1.1.

149 ☐ art. 439 k.p.k.

150 Zwięźle o powodach uchylenia

151 2.1.

152 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

153 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

154 Zwięźle o powodach uchylenia

155 3.1.

156 Konieczność umorzenia postępowania

157 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

158 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

159 4.1.

160 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

161 Zwięźle o powodach uchylenia

162 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

163 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

164 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

165 Przytoczyć okoliczności

166 6. Koszty Procesu

167 P unkt rozstrzygnięcia z wyroku

168 Przytoczyć okoliczności

III

169 Podstawę rozstrzygnięcia o wydatkach poniesionych w postępowaniu odwoławczym stanowi przepis art. 624 § 1 k.p.k. Oskarżony nie posiada majątku, ani dochodów, orzeczona została wobec niego kara pozbawienia wolności a co za tym idzie uiszczenie przez niego kosztów sądowych byłoby nadmiernie uciążliwe. Z tego powodu Sąd odstąpił od obciążania go tymi należnościami.

170 7. PODPIS

171 1.3. Granice zaskarżenia

172 Kolejny numer załącznika

173 1

174 Podmiot wnoszący apelację

175 Obrońca, oskarżyciel publiczny

176 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

177 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

178 ☒ na korzyść

179 ☒ na niekorzyść

180 ☐ w całości

181 ☒ w części

182 ☒

183 co do winy

184 ☒

185 co do kary

186 ☐

187 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

188 1.3.2. Podniesione zarzuty

189 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

190 ☐

191 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

192 ☐

193 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

194 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

195 ☒

196 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

197 ☐

198 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

199 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

200 ☒

201 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

202 ☐

203 art. 439 k.p.k.

204 ☐

205 brak zarzutów

206 1.4. Wnioski

207 ☐

208 uchylenie

209 ☒

210 zmiana