Wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 25 listopada 2014 r., X Ga 370/14

wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 25 listopada 2014 r., X Ga 370/14

Tekst

1 Sygn. akt X Ga 370/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 25 listopada 2014 r.

3 Sąd Okręgowy w Gliwicach X Wydział Gospodarczy

4 w składzie:

5 Przewodniczący – SSO Iwona Wańczura

6 po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2014 r.

7 sprawy z powództwa (...) Spółki Akcyjnej w Ł.

8 przeciwko (...) Centrum Medycznemu Spółce z ograniczona odpowiedzialnością w G.

9 o zapłatę w postępowaniu uproszczonym

10 na skutek apelacji powódki

11 od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 22 sierpnia 2014 r,

12 sygn. akt VII GC 2064/13

13 1) zmienia zaskarżony wyrok:

14 a) w punkcie 2) o tyle, że odsetki ustawowe od kwot 2 900 zł (dwa tysiące dziewięćset złotych) i 2 416,63 zł (dwa tysiące czterysta szesnaście 63/100 złotych) zasądza od 18 lutego 2013 r,

15 b) w punkcie 4) w ten sposób, że zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 1 280 zł (tysiąc dwieście osiemdziesiąt złotych) tytułem kosztów procesu;

16 2) w pozostałej części oddala apelację,

17 3) zasądza od powódki na rzecz pozwanej koszty zastępstwa procesowego za II instancję w kwocie 60 zł (sześćdziesiąt złotych).

18 SSO Iwona Wańczura

19 Sygn. akt X Ga 370/14

Uzasadnienie

20 Zaskarżonym wyrokiem z 22 sierpnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Gliwicach:

21 1. zasądził od pozwanej (...) Centrum Medyczne Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. na rzecz powódki (...) Spółki Akcyjnej w Ł. kwotę 275,43 zł z odsetkami ustawowymi od 2 marca 2013 roku;

22 2.zasądził od pozwanej na rzecz powódki odsetki ustawowe od kwot:

23 - 2 900,00 zł od 20 lutego 2013 roku do 21 lutego 2013 roku;

24 - 2 416,63 zł od 20 lutego 2013 roku do 1 marca 2013 roku;

25 3. umorzył postępowanie co do kwoty 5 316,63 zł;

26 4. oddalił powództwo w pozostałym zakresie;

27 5. zasądził od powódki na rzecz pozwanej kwotę 1 217 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

28 W pozwie powódka wniosła o zasądzenie od pozwanej kwoty 5 592,06 zł z ustawowymi odsetkami od wytoczenia powództwa, a pismem z 27 września 2013 roku zmieniła żądanie w ten sposób, że domagała się kwoty 275,43 zł z odsetkami ustawowymi oraz odsetek ustawowych od kwot 5 592,06 i 3.175,43. W pozostałym zakresie cofnęła pozew bez zrzeczenia się roszczenia.

29 Sąd I instancji oparł swe rozstrzygnięcie na przepisach art. 355 kpc, 63§1 kc, 885 kc, 481 kc, zważając, że powódka jako poręczyciel uiściła na rzecz wierzycieli pozwanej jej wymagalne zobowiązania. Wynika to z potwierdzeń przelewów oraz zestawień zapłaconych wierzytelności. Na skutek wstąpienia w prawa zaspokojonego wierzyciela powódka nabyła prawo do żądania od pozwanego dalszych odsetek ustawowych z tytułu opóźnienia w zapłacie zobowiązania.

30 Żądanie odsetek za zamknięty okres w kwocie 275,43 zł było zasadne. Sąd od tej kwoty zasądził odsetki od 2 marca 2013 roku – zgodnie z żądaniem powódki zawartym w piśmie z dnia 27 września 2013 r.

31 W punkcie drugim wyroku Sąd zasądził także odsetki od kwoty 2 900 zł od dnia wytoczenia powództwa, czyli od 20 lutego 2013 r. do dnia wpływu środków pieniężnych do powódki, czyli do dnia 21 lutego 2013 roku oraz odsetki od kwoty

32 2 416,63 zł od dnia wytoczenia powództwa, czyli od 20 lutego 2013 r. do dnia wpływu środków pieniężnych do powódki, czyli do dnia 1 marca 2013 r.

33 Żądanie odsetek od kwot 5.592,06 i 3.175,43 (w piśmie powódki

34 z 27 września 2013 r.) było nieuzasadnione, gdyż kwoty te zostały już uwzględnione w punkcie pierwszym i drugim wyroku, dlatego też oddalono powództwo

35 w pozostałym zakresie.

36 O kosztach procesu Sąd I instancji orzekł na podstawie art. 100 kpc, albowiem pozwana uległa żądaniu pozwu jedynie w 5%. Pozwana uiściła należność główną

37 13 lutego 2013 r, a zatem przed datą złożenia pozwu 20 lutego 2013 r, dlatego też Sąd uznał, że stroną przegrywającą jest powódka.

38 Apelację od powyższego wyroku złożyła powódka, zaskarżając go w punktach 2,4 i 5. Zarzuciła wyrokowi naruszenie prawa:

39 - procesowego, tj. art.233§1 kpc i 316§1 kpc poprzez dokonanie błędnych ustaleń i wewnętrzną sprzeczność poprzez oddalenie żądania odsetek od kwot 5 592,06 zł i 3 175,43 zł w sytuacji, gdy jak wynika z uzasadnienia te roszczenia odsetkowe zostały uwzględnione; błędne przyjęcie, że pozew został złożony

40 20 lutego 2013 r, zamiast 18 lutego 2013 r; błędne przyjęcie dat otrzymania przez powódkę od dostawców zwrotów spłaconych przez siebie zobowiązań, co miało wpływ na określenie należności odsetkowych;

41 - materialnego, tj. art.452 kc przez przyjęcie, że spłata nastąpiła przed wytoczeniem powództwa.

42 Powódka domagała się:

43 - zmiany pkt 2. wyroku poprzez zasądzenie od pozwanej odsetek ustawowych od kwoty 5 592,06 zł od dnia wytoczenia powództwa do 21 lutego 2013 r. i od kwoty 3 175,43 zł od 22 lutego 2013 r. do 1 marca 2013 r,

44 - zmianę pkt 5. wyroku przez zasądzenie od pozwanej kosztów postępowania

45 w I instancji,

46 - uchylenie pkt 4. wyroku,

47 - zasądzenie od pozwanej kosztów procesu za II instancję.

48 W uzasadnieniu apelacji powódka przytoczyła argumentację na poparcie zarzutów apelacyjnych.

49 W odpowiedzi na apelację pozwana wniosła o oddalenie apelacji i zasądzenie od pozwanej kosztów procesu, podtrzymując stanowisko prezentowane przed Sądem

50 I instancji.

51 Sąd Okręgowy zważył:

52 Zgodnie z art.505¹³§ 2 kpc, jeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.

53 Apelacja okazała się zasadna w części, w jakiej zarzuca błędne przyjęcie przez Sąd I instancji daty złożenia pozwu. Jak wynika z pieczęci na stronie 1 pozwu, został on nadany w Urzędzie Pocztowym 18 lutego 2013 r, stąd w oparciu o przepis art. 165§2 kpc tę datę należy uznać za dzień złożenia pozwu, a tym samym odsetki od kwot określonych w punkcie 2. wyroku powinny biec od 18 lutego 2013 r. do – kolejno: 21 lutego 2013 r. (od 2 900 zł) i 1 marca 2013 r. (od 2 416,63 zł).

54 Za słuszny uznać też należy zarzut niewłaściwego orzeczenia o obowiązku ponoszenia kosztów procesu. Zdaniem Sądu Okręgowego podstawę orzeczenia

55 w tym zakresie stanowi przepis art.98 kpc, a pozwaną należy uznać za przegrywająca proces, skoro powódka złożyła pozew przed uzyskaniem zaspokojenia jej wierzytelności, co nastąpiło – jak oznacza to Sąd I instancji -

56 w dniach, kiedy wpłynęły na jej konto należności od dostawców pozwanej: (...) S.A.

57 i (...) S.A. Wbrew zarzutom pozwanej, powódka wykazała daty wpływu tych środków potwierdzeniami transakcji (k.178, 179 akt). Na przyznane powódce koszty procesu przed Sądem I instancji składają się: wynagrodzenie pełnomocnika i opłata od pozwu (70 zł).

58 W powyższym zakresie wyrok podlegał zatem zmianie na podstawie art.386§1 kpc.

59 W pozostałej natomiast części apelacja nie mogła odnieść skutku, gdyż wyrok Sądu I instancji jest słuszny, odpowiada prawu, oparty został o prawidłowe ustalenia stanu faktycznego i właściwie na tej podstawie wyciągnięte wnioski. Przytoczone

60 w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku motywy tej oceny nie wykazują sprzeczności ustaleń faktycznych Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, zaoferowanego przez strony, który został oceniony bez przekroczenia przysługującego Sądowi I instancji uprawnienia do swobodnej oceny dowodów, zgodnie z przepisem art. 233 § 1 kpc. Nie można również zarzucić Sądowi I Instancji nieprawidłowości w rozumowaniu czy też błędów logicznych.

61 Tak poczynione ustalenia Sąd Okręgowy przyjmuje za własne i podziela

62 w pełni zarówno dokonaną ocenę dowodów, jak i wykładnię prawa materialnego.

63 Dla skuteczności zarzutu naruszenia art. 233 § 1 kpc nie można poprzestać na stwierdzeniu, że dokonane ustalenia faktyczne są wadliwe, odnosząc się do stanu faktycznego, który w przekonaniu skarżącego odpowiada rzeczywistości. Niezbędne jest wskazanie przyczyn, które dyskwalifikują postępowanie sądu w zakresie ustaleń. Skarżący powinien zwłaszcza wskazać, jakie kryteria oceny zostały naruszone przez sąd przy analizie konkretnych dowodów, uznając brak ich wiarygodności i mocy dowodowej lub niesłuszne im taką moc przyznając (zob. postanowienie SN z dnia 23 stycznia 2001 r., IV CKN 970/00, Lex nr 52753, wyrok SN z dnia 6 lipca 2005 r., III CK 3/05, Lex nr 180925). Skarżąca w żaden sposób w apelacji nie wykazała, ani nawet nie wskazała, na czym polega zarzucany Sądowi błąd w orzeczeniu zawartym w punkcie 2. wyroku.

64 Skoro orzeczenie Sądu zawarte w punkcie 2. odbiega od żądania zgłoszonego w piśmie powódki z 27 września 2013 r, zasadnym było orzeczenie

65 o oddaleniu powództwa w pozostałym zakresie.

66 Z tych względów Sąd Okręgowy na mocy art.385 kpc oddalił apelację

67 w zakresie, w jakim nie została ona uwzględniona.

68 O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie art.98 kpc w zw. z §6 pkt 1 i §12 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości

69 z 28 wrzesnia 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, nakładając na powódkę obowiązek zwrotu kosztów pozwanej, gdyż to ona przegrała sprawę w postępowaniu odwoławczym

70 w zakresie, jaki wchodził w wartość przedmiotu zaskarżenia.

71 SSO Iwona Wańczura