Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 października 2013 r., IV KK 328/13

wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 października 2013 r., IV KK 328/13

Tekst

1 Sygn. akt IV KK 328/13

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 29 października 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący)

5 SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca)

6 SSN Michał Laskowski

7 Protokolant Dorota Szczerbiak

8 w sprawie R. K.

9 skazanego z art. 244 k.k. i in.,

10 po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 października 2013 r., w trybie art. 535 § 5 k.p.k.,

11 kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego - na korzyść skazanego, od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w L.

12 z dnia 16 listopada 2012 r.,

13 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi

14 Rejonowemu w L. do ponownego rozpoznania.

Uzasadnienie

15 Wyrokiem nakazowym z dnia 16 listopada 2012 roku, sygn. akt II K …/12, Sąd Rejonowy w L. uznał R. K. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 244 k.k. i art. 178a § 2 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. i za to na mocy art. 11 § 3 k.k. w zw. z art. 244 k.k. w zw. z art. 58 § 3 k.k. w zw. z art. 34 § 1 i 2 k.k. i art. 35 § 1 2

16 k.k. skazał go na 12 (dwanaście) miesięcy kary ograniczenia wolności, zobowiązując go w tym czasie do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 (czterdzieści) godzin w stosunku miesięcznym; na mocy art. 42 § 2 k.k. i art. 43 § 1 i 3 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów niemechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 (dwóch) lat; na mocy art. 36 § 2 k.k. w zw. z art. 72 § 1 pkt 5 k.k. zobowiązał oskarżonego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu; obciążył oskarżonego kosztami postępowania w sprawie z tytułu poniesionych wydatków w kwocie 90 (dziewięćdziesiąt) złotych oraz zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych. Wyrok powyższy nie został zaskarżony sprzeciwem przez żadną ze stron postępowania i stał się prawomocny w dniu 14 grudnia 2012 roku (k. 37). Kasację od powyższego wyroku, na korzyść R. K., wniósł Prokurator Generalny, który zaskarżając wyrok w całości podniósł zarzut rażącego i mogącego mieć istotny wpływ na orzeczenie naruszenia prawa karnego procesowego, tj. art. 501 pkt 1 k.p.k., polegającego na wydaniu na posiedzeniu wyroku nakazowego w stosunku do osoby pozbawionej wolności w innej sprawie, zamiast rozpoznania sprawy na zasadach ogólnych na rozprawie.

17 W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w L. do ponownego rozpoznania.

18 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

19 Kasacja Prokuratora Generalnego jest oczywiście zasadna w rozumieniu art. 535 § 5 k.p.k. i podlega uwzględnieniu.

20 Zgodnie z art. 501 pkt 1 k.p.k. wydanie wyroku nakazowego jest niedopuszczalne w stosunku do osoby pozbawionej wolności w tej lub innej sprawie. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, R. K. w okresie od dnia 23 maja 2012 roku do dnia 4 lutego 2013 roku przebywał w Zakładzie Karnym w H., gdzie odbywał kary pozbawienia wolności orzeczone w sprawach Sądu Rejonowego w L. o sygn. akt II K …/09 oraz II K …/09 (k. 55–56). Okoliczność ta w dacie wyrokowania w niniejszej sprawie, tj. w dniu 16 listopada 2012 roku, nie była wprawdzie znana Sądowi Rejonowemu w L., jednakże nie ma to znaczenia dla przyjęcia, że wydanie wyroku nakazowego nastąpiło wbrew przepisowi art. 501 pkt 1 k.p.k., 3

21 określającemu jedną z negatywnych przesłanek procesowych wyrokowania w tym trybie.

22 Wskazane naruszenie prawa, niezawinione przez Sąd Rejonowy, miało jednak niewątpliwie charakter rażący. Wskutek uchybienia regulacji z art. 501 pkt 1 k.p.k. doszło do poważnego ograniczenia możliwości realizowania przez oskarżonego prawa do obrony, a zatem należało przyjąć, że mogło to mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia (art. 523 § 1 k.p.k.).

23 Z powyższych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.