Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 26/05

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 26/05

Tekst

1 Sygn. akt III CNP 26/05

POSTANOWIENIE

2 Dnia 18 stycznia 2006 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie :

4 SSN Jacek Gudowski

5 w sprawie z powództwa J. K.

6 przeciwko M. B.

7 o ustalenie istnienia służebności osobistej,

8 na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 stycznia 2006 r., na skutek skargi powódki

9 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

10 wyroku Sądu Okręgowego w R.

11 z dnia 20 stycznia 2005 r.,

12 odrzuca skargę.

13 2

Uzasadnienie

14 Wyrokiem z dnia 20 stycznia 2005 r. Sąd Okręgowy w R. oddalił apelację powódki J. K. od wyroku Sądu Rejonowego w P., z dnia 30 czerwca 2004 r. Wyrok Sądu Okręgowego powódka zaskarżyła skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

15 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 20 stycznia 2005 r. jest ponowną skargą wniesioną przez powódkę od tego samego orzeczenia. Poprzednio powódka wniosła dwie skargi, z których jedna została zwrócona jako niespełniająca wymagań z art. 871 § 1 k.p.c.,

17 a druga została odrzucona ze względu na niedopełnienie wymagania przewidzianego w art. 89 § 3 k.p.c.

18 Ponowne wniesienie przez tę samą stronę skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie narusza art. 4243 k.p.c.,

19 ponieważ przepis ten ma zastosowanie w stosunku do skarg wniesionych skutecznie, tylko bowiem

20 w przypadku skutecznego wniesienia skargi może dojść do przystąpienia do jej rozpoznania (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 marca 1997 r., III CKN 13/97, OSNC 1997, nr 8, poz. 114 i z dnia 25 lipca 2002 r., III CZ 70/02, niepubl.). Dwie poprzednie skargi powódki nie zostały skutecznie wniesione, zatem art. 4243

21 k.p.c. nie stoi na przeszkodzie badaniu dopuszczalności skargi wniesionej obecnie.

22 Zgodnie z art. 4245

23 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego została wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości lub w części, przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazanie że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków 3

24 prawnych nie było i nie jest możliwe, wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.

25 Wymagania te mają charakter konstrukcyjny i powinny być spełnione w sposób kumulatywny, a zatem skarga niespełniająca któregokolwiek z nich dotknięta jest tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i podlega odrzuceniu a limine.

26 W skardze powódki opisano jedynie w sposób ogólny postępowanie, które zostało w sprawie przeprowadzone, co jest oczywiście niewystarczające z punktu widzenia art. 4245

27 § 1 k.p.c.

28 Z tych względów, stwierdziwszy że skarga powódki nie spełnia ustawowych wymagań, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).

29 jz