Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 2013 r., II CNP 49/13

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 2013 r., II CNP 49/13

Tekst

1 Sygn. akt II CNP 49/13

POSTANOWIENIE

2 Dnia 10 grudnia 2013 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Grzegorz Misiurek

5 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

6 w Izbie Cywilnej w dniu 10 grudnia 2013 r.

7 skargi J. P. i R. P.

8 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 13 grudnia 2012 r.,

9 wydanego w sprawie z powództwa J. P. i R. P.

10 przeciwko A. K.

11 o zapłatę,

12 odrzuca skargę i nie obciąża powodów kosztami

13 postępowania wywołanymi skargą.

Uzasadnienie

14 Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2012 r. Sąd Okręgowy w Z. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 27 września 2012 r. – zasądzający od pozwanej na rzecz powodów kwotę 12.774 zł z ustawowymi odsetkami - i oddalił powództwo.

15 Powodowie wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego wyroku, wskazując m.in. iż w związku z wydaniem zaskarżonego orzeczenia została im wyrządzona szkoda w postaci niezasądzenia przez Sąd drugiej instancji odsetek od kwoty 15.199,94 zasądzonej przez Sąd Okręgowy na podstawie art. 46 § 1 k.k. od oskarżonej A. K. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

16 2

17 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245

18 § 1 pkt 4 k.p.c.). Wymaganie

19 uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu wyodrębnionego wywodu prawnego przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. m. in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ.). Złożona skarga nie spełnia wymogu uprawdopodobnienia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy. W treści wniesionej skargi powodowie powołali się ogólnie na naruszenie przez Sąd Okręgowy art. 415 k.c. i art. 361 § 2 i 359 § 2 k.c. a w swojej argumentacji eksponowali poniesienie szkody w postaci utraconych korzyści, będącej następstwem bezprawnego działa działania pozwanych.

20 Skarga powodów nie spełnia zatem wymagania przewidzianego w art. 4245 § 1

21 pkt 4 k.p.c. Same twierdzenia skarżących, że przez wydanie prawomocnego orzeczenia ponieśli szkodę nie jest uprawdopodobnieniem jej wyrządzenia. W orzecznictwie podkreśla się, że wszystkie wymienione w art. 4245 § 1 k.p.c.

22 elementy muszą być w skardze wyraźnie zamieszczone, aby pismo takie można było uznać za skargę (por. postanowienie SN z dnia 13 listopada 2007 r., III CNP 78/07, niepubl.). Brak któregokolwiek z elementów konstrukcyjnych skargi jest brakiem istotnym, nieusuwalnym w trybie wzywania do uzupełnienia braków formalnych skargi i powoduje jej odrzucenie a limine (por. postanowienie SN z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 26/05, nie publ.).

23 Z tych względów, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248

24 § 2 k.p.c. odrzucił skargę,

25 rozstrzygając o kosztach postępowania stosownie do art. 102 w zw. z art. 391 § 1, art. 39820

26 i art. 42412

27 k.p.c.

28 3

29 es