Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 października 2026 r., I CNP 54/26

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 października 2026 r., I CNP 54/26

Sentencja

POSTANOWIENIE

1 8 października 2026 r.

2 Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

3 SSN Ewa Stefańska

4 na posiedzeniu niejawnym 8 października 2026 r. w Warszawie w sprawie ze skargi K. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 5 lutego 2024 r., XXVII Ca 3221/23, wydanego w sprawie z powództwa K. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K. przeciwko R. w D. Oddział w Polsce o zapłatę,

1. odrzuca skargę;

2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego 675 (sześćset siedemdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym, wraz z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia powodowi odpisu niniejszego postanowienia do dnia zapłaty.

Uzasadnienie

7 Powód K. spółka z o.o. w K. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 5 lutego 2024 r., sygn. akt. XXVII Ca 3221/23, oddalającego apelację strony powodowej od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy - Mokotowa w Warszawie z 13 września 2022 r., sygn. akt I C 3200/21.

8 Pozwany wniósł o oddalenie skargi oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym.

9 Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

10 Zgodnie z art. 424⁵ § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać: oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest on zaskarżony w całości lub w części (pkt 1), przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie (pkt 2), wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny (pkt 3), uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy (pkt 4), wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (pkt 5) oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności wyroku z prawem (pkt 6). Przyjmuje się, że wszystkie wymogi skargi wymienione w art. 424⁵ § 1 k.p.c. muszą być spełnione, aby pismo strony mogło być uznane za skargę (zob. postanowienie SN z 13 listopada 2007 r., III CNP 78/07). Brak któregokolwiek z elementów konstrukcyjnych skargi jest brakiem istotnym, nieusuwalnym w postępowaniu naprawczym i powoduje jej odrzucenie a limine (zob. postanowienie SN z 18 stycznia 2006 r., III CNP 26/05).

11 Skarżący nie wskazał przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest niezgodny (art. 424⁵ § 1 pkt 3 k.p.c.), ograniczając się jedynie do przytoczenia podstaw skargi. Obowiązek wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne jest natomiast samodzielnym, odrębnym od innych, elementem konstrukcyjnym skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, nie może być, wobec tego łączony z innymi elementami konstrukcyjnymi ani przez nie zastępowany. Wskazanie zatem przez skarżącego przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania, które zostały naruszone przez sąd, w ramach przytoczenia podstawy skargi (art. 424⁵ § 1 pkt 2 k.p.c.), nie spełnia jednocześnie wymogu określonego w art. 424⁵ § 1 pkt 3 k.p.c. (zob. m.in. postanowienia SN: z 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05; z 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140; z 20 maja 2007 r., III CNP 69/07; z 29 sierpnia 2007 r., IV CNP 115/07, i z 15 października 2014 r., III CNP 19/15).

12 W przedmiotowej skardze nie wskazano przepisu prawa, z którym wyrok ten jest niezgodny, ograniczając się jedynie do przytoczenia podstaw skargi. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, niewskazująca przepisu, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, podlega odrzuceniu przez Sąd Najwyższy ( art. 424⁸ § 1 w zw. z art. 424⁵ § 1 pkt 3 k.p.c.)

13 Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 424⁸ § 1 k.p.c. O kosztach postępowania wywołanych wniesieniem skargi Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 99 w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 398²¹ i art. 424¹² k.p.c. oraz § 10 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.