Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 października 2014 r., V CNP 17/14

Sąd
Sąd Najwyższy
Sygnatura
V CNP 17/14
Data
Forma
Postanowienie
Źródło
SAOS: System Analizy Orzeczeń Sądowych (ICM UW), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Tekst

1 Sygn. akt V CNP 17/14

POSTANOWIENIE

2 Dnia 29 października 2014 r.

3 Sąd Najwyższy w składzie:

4 SSN Grzegorz Misiurek

5 w sprawie ze skargi T. R. i R. R.

6 o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 22 marca 2013 r.

7 w sprawie z powództwa M. N.

8 przeciwko R. R. i T. R. o zapłatę,

9 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 października 2014 r.,

10 odrzuca skargę i zasądza od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotę 1.200 ( jeden tysiąc dwieście ) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania wywołanego skargą.

Uzasadnienie

11 2

12 W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia skarżący powinien m.in. wykazać, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5

13 k.p.c.). Spełnienie tego wymagania polega na przedstawieniu odpowiedniego wywodu prawnego. Niewystarczające jest przy tym samo stwierdzenie, że nie ma możliwości wzruszenia zaskarżonego orzeczenia, niepoparte stosowną argumentacją i przytoczeniem właściwych przepisów prawa (zob. m. in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 stycznia 2014 r., V CNP 33/13, nie publ.).

14 Złożona skarga nie spełnia wymogu wykazania braku możliwości wzruszenia zaskarżonego orzeczenia za pomocą innych środków prawnych; nie zamieszczono w niej bowiem żadnego wywodu argumentacyjnego poza ogólnym stwierdzeniem o wystąpieniu analizowanej przesłanki.

15 W orzecznictwie podkreśla się, że wszystkie wymienione w art. 4245 § 1

16 k.p.c. elementy muszą być w piśmie wyraźnie wyartykułowane, aby pismo takie można było uznać za skargę (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 listopada 2007 r., III CNP 78/07, nie publ.). Brak któregokolwiek z elementów konstrukcyjnych skargi jest brakiem istotnym, nieusuwalnym i powoduje jej odrzucenie a limine (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 stycznia 2006 r., III CNP 26/05, nie publ.).

17 Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że skarga nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 4245

18 k.p.c. i orzekł jak w sentencji (art. 4248

19 § 1 k.p.c.).

Powołane przepisy