Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 23 czerwca 2021 r., II AKa 400/19

wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 23 czerwca 2021 r., II AKa 400/19

Tekst

1 Sygn. akt II AKa 400/19

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 23 czerwca 2021 r.

3 Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:

4 Przewodniczący: SSA Jerzy Leder (spr.)

5 Sędziowie: SA Zbigniew Kapiński

6 SO (del.) Anna Nowakowska

7 Protokolant: sekr. sąd. Adriana Hyjek

8 przy udziale Prokuratora Anny Adamiak

9 po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2021 r.

10 sprawy:

11 1. G. G. (1) urodzonego (...) w P., syna J. i T. z domu S.,

12 oskarżonego z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 53 ust. 1 i 2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zb. z art. 54 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k.

13 2. R. K. (1), urodzonego (...) w P., syna J. i Z. z domu S.,

14 oskarżonego z art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 53 ust. 1 i 2 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zb. z art. 54 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 11 § 2 k.k.,

15 3. H. R., urodzonego (...) w P., syna J. i H. z domu G.,

16 oskarżonego z art. 204 § 2 w zw. z art. 12 i art. 65 § 1 k.k., art. 282 k.k. w zb. z art. 204 § 2 k.k. i art. 13 § 1 w zw. z art. 282 w zw. z art. 11 § 2 i art. 12 i art. 65 § 1 k.k., art. 263 § 2 k.k.

17 4. W. S. (1), urodzonego (...) w P., syna S. i B. z domu S.,

18 oskarżonego z art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

19 na skutek apelacji wniesionych przez obrońców ww. oskarżonych

20 od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie

21 z dnia 19 września 2018 r. sygn. akt XVIII K 423/11

22 1. na podstawie art. 439 § 1 pkt. 9 w zw. z art. 17 § 1 pkt. 5 k.p.k. uchyla zaskarżony wyrok w stosunku do H. R. w całości i postępowanie karne wobec tego oskarżonego umarza, kosztami postępowania obciążając Skarb Państwa;

23 2. uchyla zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonych:

24 -

25 G. G. (1) i R. K. (1) co do czynu opisanego w pkt. III i XI aktu oskarżenia, a przypisanego odpowiednio w pkt. VIII i XXVII wyroku oraz rozstrzygnięcia z nim związane (pkt. IX, X, XXVIII i XXIX wyroku);

26 -

27 W. S. (1) co do czynu opisanego w pkt. XXI aktu oskarżenia, a przypisanego w pkt. XXXIV wyroku oraz rozstrzygnięcia z nim związane (pkt XXXV, XXXVI i XXXVII wyroku) i sprawę w tym zakresie przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie;

28 3. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz:

29 -

30 adw. M. O.,

31 -

32 adw. A. M.,

33 -

34 adw. A. G.

35 -

36 Kancelarie Adwokackie w W. po 600 zł plus 23 % podatku VAT za obronę z urzędu oskarżonych: H. R., G. G. (1) i W. S. (1) w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym.

Uzasadnienie

UZASADNIENIE

37 Formularz UK 2

38 Sygnatura akt

39 II AKa 400/19

40 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

41 4

42 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

43 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

44 Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 19 września 2018 r. w sprawie XVIII K 423/11

45 1.2. Podmiot wnoszący apelację

46 ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

47 ☐ oskarżyciel posiłkowy

48 ☐ oskarżyciel prywatny

49 ☒ obrońcy oskarżonych

50 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

51 ☐ inny

52 1.3. Granice zaskarżenia

53 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

54 ☒ na korzyść

55 ☐ na niekorzyść

56 ☒ w całości wobec oskarżonych G. G. (1), W. S. (1), R. K. (1), H. R. (co do czynów w pkt. XI, XII, XIII, XVII, XXIII)

57 ☒ w części

58 ☐

59 co do winy

60 ☒

61 co do kary wobec oskarżonego H. R. (co do czynu z pkt. XXII)

62 ☐

63 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

64 1.3.2. Podniesione zarzuty

65 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

66 ☐

67 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

68 ☐

69 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

70 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

71 ☒

72 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

73 ☒

74 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

75 ☒

76 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

77 ☐

78 art. 439 k.p.k.

79 ☐

80 brak zarzutów

81 1.4. Wnioski

82 ☒

83 uchylenie – apelacja obrońcy osk. G. G. (1), W. S. (1)

84 ☒

85 Zmiana - apelacja obrońcy osk. G. G. (1), W. S. (1), R. K. (1), H. R.

86 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

87 2.1. Ustalenie faktów

88 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

89 Lp.

90 Oskarżony

91 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

92 Dowód

93 Numer karty

94 ----------------------------------------------------

95 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

96 Lp.

97 Oskarżony

98 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

99 Dowód

100 Numer karty

101 ----------------------------------------------

102 2.2. Ocena dowodów

103 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

104 Lp. faktu z pkt 2.1.1

105 Dowód

106 Zwięźle o powodach uznania dowodu

107 Załączniki do apelacji oraz odpisy wyroków.

108 Dokumenty wiarygodne, brak podstaw do kwestionowania ich wartości.

109 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

110 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

111 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

112 Dowód

113 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

114 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

115 Lp.

116 Zarzut

117 Apelacja obrońcy oskarżonego G. G. (1) oraz apelacja obrońcy oskarżonego R. K. (1)

118 Błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść wyroku (osk. G. G. (1)) oraz obraza przepisów postępowania, mająca wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie naruszenie art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k., względnie również 168b k.p.k. oraz obraza przepisów postępowania, mająca wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie naruszenie art. 201 k.p.k. (osk. R. K. (1), zarzut z pkt. I i II apelacji).

119 Tożsamość przypisanego tym oskarżonym czynu, a także częściowa tożsamość zarzutów, uzasadnia łączne ustosunkowanie się do obu apelacji. Zasadny jest zarzut obrońcy K. zawarty w pkt. I apelacji, tj. zarzut obrazy przepisów postępowania, mający wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie art. 7 w zw. z art. 410 k.p.k., względnie również art. 168 b k.p.k., poprzez wykorzystanie przez Sąd Okręgowy w Warszawie w procesie dowodów oraz oparcie rozstrzygnięcia o dowody uzyskane w ramach kontroli operacyjnej (nagrania utrwalone na nośnikach danych, stenogramy) w zakresie okoliczności dotyczących zachowania oskarżonego R. K. (1), podczas gdy kontrola operacyjna nie została zarządzona wobec tej osoby, a ponadto właściwy sąd na mocy obowiązujących uprzednio przepisów dotyczących tzw. zgody następczej nie wydał stosownego postanowienia o zgodzie na wykorzystanie dowodów w postępowaniu karnym w odniesieniu do R. K. (1) i zarzucanego mu czynu (kontrola operacyjna oraz analiza materiałów w niej zebranych przez organy ścigania miała miejsce przed wejściem w życie ustawy z dnia 11.03.2016 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016r., poz. 437) to jest przed dniem 15 kwietnia 2016 roku, względnie poprzez wykorzystanie przez Sąd Okręgowy w Warszawie w procesie dowodów oraz oparcie rozstrzygnięcia o dowody uzyskane w ramach kontroli operacyjnej (nagrania utrwalone na nośnikach danych, stenogramy) w zakresie okoliczności dotyczących zachowania oskarżonego R. K. (1), podczas gdy prokurator nie wydał stosownej decyzji na mocy art. 168 b k.p.k. o wykorzystaniu w postępowaniu karnym dowodów przestępstwa, które miało zostać popełnione przez inną osobę niż objętą zarządzeniem kontroli operacyjnej, to jest R. K. (1)”. Zarzut o podobnej treści, lecz tak nie nazwany i bez przytoczenia naruszenia właściwych norm procesowych, jak to uczynił obrońca R. K. (1), co winno cechować pismo procesowe opracowane przez podmiot kwalifikowany, którym jest adwokat, wykonujący zawód zaufania publicznego i legitymującego się nie tylko wykształceniem prawniczym, ale także ukończoną aplikacją adwokacką popartą wieloletnim doświadczeniem, zbudował obrońca oskarżonego G. G. (1) w swojej apelacji zawarty w akapicie pierwszym i trzecim.

120 Nie ulega wątpliwości, że uzyskane w drodze podsłuchu operacyjnego nagrania rozmów telefonicznych oskarżonego P. K. (1), stanowiły zasadniczy materiał dowodowy w procedowanej sprawie, będący punktem wyjścia do oceny pozostałych dowodów, co wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku na s. 6, co do odpowiedzialności karnej G. G. (1) m. in. sesje nr 1.471 (z dnia 16.11.2008 r.), 1.480, 1.486, 1.509, 1.535, 1.538, 1.561 (z 17.11.2008 r.), 1.617, 1.620 (z 18.11.2008), 1.774, płyta DVD+ (...) – pf – (...), pf – (...), płyta k. 4.972, t. XXV, odnośnie przestępczych zachowań R. K. m. in. sesje nr 818 (z dnia 7.11.2008r.), 1.471 (z dnia 16.11.2008r.), 1.535, 1.538, 1.561 (z dnia 17.11.2008r), 1.617, 1.620 (z dnia 18.11.2008r.), płyta DVD+ (...) P. Pit – pf. – (...), płyta k. 4.972, t. XXV, stenogramy k. 2.093 – 2.112, t. XI, k. 4.248 – 4.268, t. XXII niejawne, nagrane operacyjnie rozmowy telefonicznie.

121 Analiza materiałów niejawnych pozwoliła ustalić, iż kontrola operacyjna stosowana wobec telefonu komórkowego, którym posługiwał się P. K. (1) stosowana była na mocy postanowienia właściwego sądu w 2008 roku, a materiał dowodowy który pojawił się w tych rozmowach i który mógł zostać wykorzystany przeciwko R. K. i G. G., wymagał legalnego wykorzystania poprzez złożenie we właściwym terminie przez prokuratora wniosku do właściwego sądu o uzyskanie zgody następczej w trybie art. 19 pkt 15d ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji. Przypomnieć wypada, iż przestępstwa przypisane G. G. (1) i R. K. (1), a opisane w pkt. 3 i 11 zostały popełnione pomiędzy listopadem 2008 r. a pierwszą połową grudnia 2008 r. Do kontroli operacyjnej mają więc zastosowanie przepisy obowiązujące w dacie popełnienia przestępstwa, a więc art. 19 pkt 15d ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji. Zgodnie, z którym, wniosek, o którym mowa w ust. 15c (zgoda następcza), prokurator kieruje do sądu nie później niż w ciągu miesiąca od dnia otrzymania materiałów zgromadzonych podczas stosowania kontroli operacyjnej, przekazanych mu przez organ Policji niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 2 miesięcy od dnia zakończenia tej kontroli. Przepis art. 19 pkt 15d został uchylony 14 kwietnia 2016 r., zaś przepis art. 168b k.p.k. został wprowadzony w życie od 15 kwietnia 2016 r. (Dz. U. z 2016 poz. 437). W konsekwencji, zastosowanie tego przepisu przez sąd okręgowy było zabiegiem niedopuszczalnym, skoro w dacie popełnienia czynów zarzucanych G. G. (1) i R. K. (1) przepisu tego w ogóle w kodeksie postępowania karnego nie było.

122 Skoro prokurator w czasie stosowania legalnej kontroli operacyjnej wobec P. K. (1) i uzyskania w jej toku informacji o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii przez oskarżonych K. i G., nie wystąpił z wnioskiem do właściwego sądu o wyrażenie zgody następczej, to przepis art. 19 pkt. 15 d ustawy o Policji a nie jak błędnie czyni sąd pierwszej instancji, 168 b k.p.k., nie może stanowić podstawy do naprawienia skutków takiego zaniechania, zwłaszcza że nowela ustawy o Policji zawarta w ustawie z dnia 4 lutego 2011 roku o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw – Dz. U. Nr 53, poz. 273, wprowadziła z dniem 11 czerwca 2011 roku termin na wystąpienie z takim wnioskiem – art. 19 ust. 15d. W konsekwencji dowody uzyskane w toku kontroli operacyjnej stosowanej wobec P. K., niebędące w czasie obowiązywania art. 19 ust. 15c ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 roku o Policji przedmiotem wniosku, który prokurator był zobowiązany skierować do sądu na podstawie tego przepisu w trybie art. 19 ust. 15d w stosunku do R. K. i G. G., nie mogą być wykorzystane przez sąd w rozpoznawanej sprawie na podstawie art. 168b k.p.k. Skoro w ustawie z dnia 11 marca 2016 roku o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r., poz. 437), która wprowadziła do porządku prawnego art. 168b k.p.k., nie rozstrzygnięto kwestii stosowania art. 168b k.p.k. na gruncie procesów wszczętych aktem oskarżenia wniesionym – jak w rozpoznawanej sprawie – przed dniem 1 lipca 2015 roku, to przepis ten winien być stosowany, jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 26 czerwca 2019 roku, IV KK 328/18 (OSNKW 2019 nr 8, poz.46) - zgodnie z zasadą tempus regit actum , a zatem, winien dotyczyć faktów zaistniałych dopiero po dniu 14 kwietnia 2016 roku (tak też Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 28 marca 2018 roku, I KZP 14/17).

123 Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika jednak, co wykazano wcześniej, że materiał dowodowy uzyskany w drodze kontroli operacyjnej obciążający oskarżonych K. i G. co do przestępstwa im przypisanego w wyroku z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, nie został w sposób legalny wprowadzony do procesu, lecz mimo to, został w sposób wadliwy z przyczyn omówionych wyżej, wykorzystany przez sąd pierwszej instancji. Sąd meriti w ogóle nie odniósł się i nie rozważył w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku do kwestii wykorzystania materiałów operacyjnych obciążających ww. oskarżonych, co oznacza, że nie dostrzegł w ogóle problemu. Podniesione w apelacjach obrońców ww. oskarżonych zarzuty kwestionujące prawidłowość czynienia ustaleń faktycznych na materiale uzyskanym w toku czynności operacyjnych dokonanych w innym postępowaniu, uznać należy za trafne; skutkują więc koniecznością uchylenia wyroku wobec oskarżonych R. K. i G. G. i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Warszawie, za czym przemawiały także inne argumenty, o których mowa w dalszej części niniejszego uzasadnienia.

124 Przechodząc zatem do omówienia kolejnej wady w procedowaniu sądu pierwszej instancji, dostrzeżonej w apelacji obrońcy K., a szczegółowo przedstawionej w zarzucie opisanym w pkt. II i jego uzasadnieniu w pkt. 4, uznać należy za w pełni zasadne. Rację ma ten obrońca, gdy twierdzi, że sąd meriti dopuścił się obrazy przepisów postępowania, mającej wpływ na treść wyroku, a mianowicie naruszenia art. 201 k.p.k. poprzez niedopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego z zakresu fonoskopii niż M. M. na okoliczność autentyczności utrwalonych na nośnikach danych rozmów telefonicznych oraz identyfikacji osób występujących w nagranych. Sąd ten nie weryfikując treści tej opinii i wypływających z niej wniosków, korzystnych dla oskarżonego G. G., których konkluzja wyklucza jego udział w nagranych rozmowach telefonicznych, co w sposób oczywisty pozostaje w sprzeczności z wyjaśnieniami P. K. (1), arbitralnie uznał opinię biegłego M. M. za niejasną, czemu dał wyraz w uzasadnieniu wyroku na s. 53 – 54. Sąd okręgowy, winien jednak pamiętać, iż jakkolwiek jest uprawniony do dokonania oceny dowodu z opinii biegłego, w sposób uwzględniający dyrektywy wskazane w treści art. 7 k.p.k., to jednak nie jest uprawniony do dokonywania własnych, samodzielnych ustaleń w tym zakresie i zastąpienia opinii biegłych własnymi spostrzeżeniami. I to nawet wówczas- gdyby taką specjalistyczną wiedzą dysponował. Sąd I instancji ma prawo uznać opinię biegłego (ych) za nieprzekonującą. Zobligowany jest jednak w takiej sytuacji odpowiednio wnikliwie uzasadnić swoje stanowisko, z uwzględnieniem stosownych przepisów regulujących przeprowadzanie i ocenę dowodu z opinii specjalistycznej. Dokonując oceny dowodu z opinii biegłych, sąd pierwszej instancji powinien mieć na względzie treść art. 201 k.p.k., stanowiącego, iż jeżeli opinia jest niepełna lub niejasna albo gdy zachodzi sprzeczność w samej opinii lub między różnymi opiniami w tej samej sprawie, można wezwać ponownie tych samych biegłych lub powołać innych. Nie może jednak sam wystąpić „w roli” biegłego i pokusić się o dokonanie własnych ustaleń w zakresie wiadomości objętych wiedzą specjalną.

125 Sąd apelacyjny na podstawie art. 436 k.p.k., ograniczył rozpoznanie apelacji obrońców oskarżonych G. i K. tylko co do omówionych wyżej uchybień i to o charakterze rażącym, uznając że ich rozpoznanie w tym zakresie jest wystarczające do wydania orzeczenia o charakterze kasatoryjnym, a rozpoznanie pozostałych uchybień byłoby przedwczesne lub bezprzedmiotowe dla dalszego toku postępowania.

126 W sprawie zaszła konieczność uchylenia wyroku na podstawie 437 § 2 k.p.k.; sąd apelacyjny nie mógł bowiem zmienić zaskarżonego orzeczenia, orzekając odmiennie co do istoty, bowiem zachodzi konieczność tak co do ww. oskarżonych jak i co do oskarżonego W. S. (1) przeprowadzenia postępowania dowodowego od początku i w całości.

127 Co do apelacji obrońcy oskarżonego W. S. (1):

128 Zarzut zawarty w pkt. 1b, odnoszący się do obrazy art. 7 k.p.k., przez dokonanie dowolnej oceny wyjaśnień P. K. (3), uznać należy za zasadny, a wniosek u uniewinnienie ww. oskarżonego za przedwczesny. Nie przesądzając ostatecznego kształtu rozstrzygnięcia, rację ma skarżący, iż zasadniczym dowodem obciążającym W. S. są wyjaśnienia P. K., złożone w śledztwie a potwierdzone na rozprawie, w czasie której oskarżony skorzystał z prawa do odmowy wyjaśnień. Tym bardziej zatem dowód ten poddany winien być szczegółowej, wręcz drobiazgowej ocenie, nie tylko dlatego że jest to dowód z pomówienia, a obciążenie innych osób, w tym W. S., zaowocowało skorzystaniem przez P. K. ze swoistej nagrody w postaci nadzwyczajnego złagodzenia kary za przypisane przestępstwa, a w konsekwencji wymierzenie kary zdecydowanie łagodniejszej od współsprawców, ale także tym, że to dowód w zasadzie jedyny, winien zatem być bardzo wiarygodny nie tylko w swojej treści, ale także winien być pozytywnie zweryfikowany innymi dowodami. Rzecz w tym, że sytuacja taka nie zaistniała w rozpoznawanej sprawie. Przeciwnie, dowodem potwierdzającym wersję K. odnośnie przechowywania przez S. w prowadzonym przez niego pubie w P. środka odurzającego w postaci 4 kg marihuany, miały okazać się zeznania M. K.. Tymczasem świadek ten na rozprawie w dniu 30 października 2013 r. – jak trafnie zauważa autor apelacji – zaprzeczył pomówieniom K., gdyż latem 2008 r., a więc w czasie rzekomego popełnienia czynu opisanie w pkt. XXI aktu oskarżenia, a przypisanego w pkt. XXXIV wyroku przestępstwa, był pozbawiony wolności (k. 7010-1011).

129 W konsekwencji Sąd Rejonowy w Płocku w sprawie sygn. akt II K 499/12 uniewinnił M. K. od dokonania zarzucanego czynu (zob. odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem nadesłanym na żądanie tutejszego sądu – akta sprawy). Trzeba wreszcie pamiętać także o tym, że W. S. nie przyznał się do dokonania zarzucanego czynu. Wszystkie te kwestie uszły uwadze sądu pierwszej instancji, który bezkrytycznie obdarzył wiarygodnością wyjaśnienia P. K. z pominięciem dowodów wskazanych wyżej.

130 Co do apelacji obrońcy oskarżonego H. R.:

131 Jak wynika z wydruku z systemu (...) (...) Systemu informatycznego sądów, co potwierdza także skrócony odpis aktu zgonu nadesłany przez Urząd Stanu Cywilnego w P. – nr (...) – H. R. zmarł 7 lipca 2019 r. W tej sytuacji Sąd Apelacyjny na podstawie art. 439 § 1 pkt 9 w zw. z art. 17 § 1 pkt 5 uchylił zaskarżony wyrok w stosunku do H. R. w całości, a postępowanie karne wobec tego oskarżonego umorzył.

132 ☒ zasadny

133 ☐ częściowo zasadny

134 ☐ niezasadny

135 ☒ zasadny

136 ☐ częściowo zasadny

137 ☐ niezasadny

138 ☒ zasadny

139 ☐ częściowo zasadny

140 ☐ niezasadny

141 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

142 Omówiono wyżej.

143 Wniosek

144 W apelacji obrońcy oskarżonego G. G. (1) – o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania lub też zmianę wyroku poprzez uniewinnienie G. G. (1).

145 W apelacji obrońcy oskarżonego W. S. (1) – o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie W. S. (1) od zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji.

146 W apelacji obrońcy oskarżonego R. K. (1) – o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie R. K. (1) od zarzucanego mu przestępstwa.

147 W apelacji obrońcy oskarżonego H. R. – o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie H. R. od zarzucanych mu czynów z pkt. XI, XII, XIII, XVII, XXIII; w zakresie pkt XXII o zmianę wyroku poprzez orzeczenie kary łagodniejszej, tj. w dolnych granicach ustawowego zagrożenia; rozwiązanie kary łącznej; zwolnienie oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania sądowego w całości przez wzgląd na bardzo trudna sytuację finansową i rodzinna; zasądzenie na rzecz obrońcy z urzędu kosztów pomocy prawnej za I instancję w wysokości sześciokrotnej stawki minimalnej wynikającej z nakładu pracy obrońcy.

148 ☐ zasadny

149 ☒ częściowo zasadny

150 ☐ niezasadny

151 ☐ zasadny

152 ☒ częściowo zasadny

153 ☐ niezasadny

154 ☐ zasadny

155 ☐ częściowo zasadny

156 ☒ niezasadny

157 ☐ zasadny

158 ☐ częściowo zasadny

159 ☐ niezasadny

160 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

161 Wskazano przy omówieniu zarzutów apelacji.

162 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

163 1.

164 Śmierć oskarżonego H. R..

165 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

166 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

167 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

168 1.

169 Przedmiot utrzymania w mocy

170 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

171 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

172 1.

173 Przedmiot i zakres zmiany

174 Zwięźle o powodach zmiany

175 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

176 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

177 1.1.

178 -----------------------

179 ☐ art. 439 k.p.k.

180 Zwięźle o powodach uchylenia

181 -----------------------

182 2.1.

183 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości co do oskarżonych G. G. (1), R. K. (1), W. S. (3).

184 ☒ art. 437 § 2 k.p.k.

185 Zwięźle o powodach uchylenia

186 Co do oskarżonych G. G. (1) i R. M. na uwadze powołane powyżej rozważania, Sąd I instancji ponownie przeprowadzi postępowanie dowodowe, w sposób uwzględniający dyrektywy wskazane w treści art. 7 k.p.k. i da wyraz swoim ustaleniom w uzasadnieniu orzeczenia sporządzonym zgodnie z przepisem art. 424 k.p.k., umożliwiającym przeprowadzenie rzetelnej kontroli odwoławczej.

187 Co do oskarżonego W. P. ponownym rozpoznaniu sprawy sąd pierwszej instancji ma obowiązek szczegółowego odniesienia się nie tylko do dowodu obciążającego, ale także do dowodów odciążających, wymienionych wyżej, ale także pozostałego materiału dowodowego zebranego w sprawie, dokonać jego subsumpcji z przestrzeganiem reguł określonych w art. 7 k.p.k., a w oparciu o nie dokonać prawidłowych ustaleń faktycznych, w konsekwencji orzec o winie bądź uniewinnić W. S. (1) od dokonania zarzucanego mu czynu.

188 3.1.

189 Konieczność umorzenia postępowania co do oskarżonego H. R..

190 ☒ art. 437 § 2 k.p.k.

191 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

192 Jak wynika z wydruku z systemu (...) (...) Systemu informatycznego sądów, co potwierdza także skrócony odpis aktu zgonu nadesłany przez Urząd Stanu Cywilnego w P. – nr (...) – H. R. zmarł 7 lipca 2019 r. W tej sytuacji Sąd Apelacyjny na podstawie art. 439 § 1 pkt 9 w zw. z art. 17 § 1 pkt 5 uchylił zaskarżony wyrok w stosunku do H. R. w całości, a postępowanie karne wobec tego oskarżonego umorzył.

193 4.1.

194 -----------------------------

195 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

196 Zwięźle o powodach uchylenia

197 -----------------------------

198 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

199 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

200 Przytoczyć okoliczności

201 ----------------------------

202 6. Koszty Procesu

203 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

204 Przytoczyć okoliczności

205 Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokatów: M. O., A. M., A. G. – Kancelarie Adwokackie w W. – po 600 złotych plus 23% podatku VAT za obronę z urzędu oskarżonych: H. R., J. G. i W. S. (1) w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym.

206 7. PODPIS

207 Jerzy Leder

208 Zbigniew Kapiński Anna Nowakowska

209 Granice zaskarżenia

210 Kolejny numer załącznika

211 1

212 Podmiot wnoszący apelację

213 Obrońca oskarżonego G. G. (1)

214 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

215 Wina

216 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

217 ☒ na korzyść

218 ☐ na niekorzyść

219 ☒ w całości

220 ☐ w części

221 ☐

222 co do winy

223 ☐

224 co do kary

225 ☐

226 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

227 1.3.2. Podniesione zarzuty

228 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

229 ☐

230 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

231 ☐

232 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

233 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

234 ☐

235 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

236 ☒

237 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

238 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

239 ☐

240 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

241 ☐

242 art. 439 k.p.k.

243 ☐

244 brak zarzutów

245 1.4. Wnioski

246 ☒

247 Uchylenie

248 ☒

249 zmiana

250 1.3. Granice zaskarżenia

251 Kolejny numer załącznika

252 2.

253 Podmiot wnoszący apelację

254 Obrońca oskarżonego W. S. (1);

255 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

256 Wina

257 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

258 ☒ na korzyść

259 ☐ na niekorzyść

260 ☒ w całości

261 ☐ w części

262 ☐

263 co do winy

264 ☐

265 co do kary

266 ☐

267 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

268 1.3.2. Podniesione zarzuty

269 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

270 ☐

271 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

272 ☐

273 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

274 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

275 ☒

276 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

277 ☒

278 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

279 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

280 ☐

281 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

282 ☐

283 art. 439 k.p.k.

284 ☐

285 brak zarzutów

286 1.4. Wnioski

287 ☒

288 Uchylenie

289 ☒

290 zmiana

291 1.3. Granice zaskarżenia

292 Kolejny numer załącznika

293 3

294 Podmiot wnoszący apelację

295 Obrońca oskarżonego R. K. (1)

296 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

297 Wina

298 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

299 ☒ na korzyść

300 ☐ na niekorzyść

301 ☒ w całości

302 ☐ w części

303 ☐

304 co do winy

305 ☐

306 co do kary

307 ☐

308 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

309 1.3.2. Podniesione zarzuty

310 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

311 ☐

312 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

313 ☐

314 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

315 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

316 ☒

317 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

318 ☒

319 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

320 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

321 ☐

322 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

323 ☐

324 art. 439 k.p.k.

325 ☐

326 brak zarzutów

327 1.4. Wnioski

328 ☐

329 Uchylenie

330 ☒

331 zmiana

332 1.3. Granice zaskarżenia

333 Kolejny numer załącznika

334 4

335 Podmiot wnoszący apelację

336 Obrońca oskarżonego H. R.

337 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

338 Wina (czyny opisane w pkt. XI, XII, XIII, XVII, XXIII wyroku); wymiar kary (czyn opisany w pkt. XXII wyroku)

339 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

340 ☒ na korzyść

341 ☐ na niekorzyść

342 ☒ w całości (czyny opisane w pkt. XI, XII, XIII, XVII, XXIII wyroku)

343 ☒ w części

344 ☐

345 co do winy

346 ☒

347 co do kary (czyn opisany w pkt. XXII wyroku)

348 ☐

349 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

350 1.3.2. Podniesione zarzuty

351 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

352 ☐

353 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

354 ☐

355 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

356 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

357 ☒

358 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

359 ☒

360 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

361 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

362 ☐

363 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

364 ☐

365 art. 439 k.p.k.

366 ☐

367 brak zarzutów

368 1.4. Wnioski

369 ☐

370 Uchylenie

371 ☒

372 zmiana