Wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 22 marca 2022 r., III AUa 1106/20

wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 22 marca 2022 r., III AUa 1106/20

Tekst

1 Sygn. akt III AUa 1106/20

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 22 marca 2022 r.

3 Sąd Apelacyjny w Poznaniu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych

4 w składzie:

5 Przewodniczący: sędzia Renata Pohl

6 Protokolant: Krystyna Kałużna

7 po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2022 r. w Poznaniu

8 sprawy M. F.

9 przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w P.

10 o podleganie ubezpieczeniom społecznym

11 na skutek apelacji M. F.

12 od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu

13 z dnia 23 lipca 2020 r. sygn. akt VIII U 483/19

14 1. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1 i poprzedzającą go decyzję o tyle, iż stwierdza, że odwołująca M. F. nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu od 20 września 2016r. do 30 kwietnia 2018r.;

15 2. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 2 i koszty zastępstwa procesowego znosi między stronami wzajemnie;

16 3. w pozostałym zakresie apelację oddala;

17 4. zasądza od pozwanego organu rentowego na rzecz odwołującej kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego przed Sądem II instancji.

18 Renata Pohl

Uzasadnienie

19 Decyzją z 21 lutego 2019 r., nr (...), znak (...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych, I Oddział w P. stwierdził, że M. F. jako osoba prowadząca działalność gospodarczą nie mająca ustalonego prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, dla której podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne stanowi zadeklarowana kwota nie niższa niż 60% kwoty przeciętnego wynagrodzenia nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu od 7 lipca 2015 r. do 30 kwietnia 2018 r. i dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu od 7 lipca 2015 r. do 30 kwietnia 2018 r.

20 Odwołanie od powyższej decyzji złożyła M. F. wnosząc o jej zmianę poprzez stwierdzenie, że podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu oraz dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu od 7 lipca 2015 r. do 30 kwietnia 2018 r. jako osoba prowadząca działalność gospodarczą nie mająca ustalonego prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, dla której podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne stanowi zadeklarowana kwota nie niższa niż 60% kwoty przeciętnego wynagrodzenia oraz o zasądzenie od organu rentowego na rzecz odwołującej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

21 W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie.

22 Wyrokiem z 23 lipca 2020 r., sygn. akt VIII U 483/19, Sąd Okręgowy w Poznaniu, VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, oddalił odwołanie (pkt 1) i nie obciążył odwołującej kosztami zastępstwa procesowego organu rentowego (pkt 2).

23 Powyższy wyrok zapadł w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i rozważania prawne:

24 M. F. od 1.12.2013 r. zarejestrowała działalność gospodarczą z zakresu sprzątania budynków i obiektów przemysłowych. W ramach prowadzonej działalności odwołująca sprzątała w biurze rachunkowym należącym do J. Z. oraz w salonie fryzjersko-kosmetycznym, który mieścił się na os. (...). Odwołująca świadczyła tam usługi sprzątające do marca 2014 r. na podstawie umowy ustnej zawartej z J. Z.. Było to potwierdzane rachunkiem wystawianym przez odwołującą, co miesiąc. Sprzątanie odbywało się 2-3 razy tygodniu w każdym z miejsc. Po marcu 2014 r. strony nie zawierały już umów na sprzątanie, gdyż J. Z. korzystała z usług innej firmy.

25 Nadto w okresie od grudnia 2013 r. do marca 2014 r. odwołująca sprzątała gabinet stomatologiczny w B..

26 W 2015 r. odwołująca prowadziła rozmowy z J. Z. oraz ze wspólnikami (...) s.c. A. A., E. M..

27 Odwołująca musiała zaprzestać wykonywania działalności, gdyż przeszła na zwolnienie lekarskiej ze względu na problemy z ciążą. Urodziła dziecko i przeszła na urlop macierzyński. Z uwagi na problemy zdrowotne dziecka nie mogła wrócić do wykonywania działalności. W tym zakresie korzystała z zasiłku opiekuńczego ze względu na chore dziecko, cierpiące z powodu porażenia mózgowego dziecięcego, postępującej skoliozy.

28 W tym zakresie dziecko odwołującej przeszło operację kręgosłupa. Z uwagi na pogorszenie stanu zdrowia dziecka, odwołująca zaczęła cierpieć na depresje i korzystała ze zwolnienia lekarskiego. Za ten okres wypłacono jej świadczenie chorobowe.

29 W latach 2015-2017 odwołująca nie uzyskała żadnego przychodu z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.

30 Odwołująca była niezdolna do pracy w następujących okresach:

31 Nr stat.

32 Data

33 niezdolności

34 od

35 Data

36 niezdolności

37 do

38 026

39 03-03-2014

40 24-03-2014

41 026

42 25-03-2014

43 17-04-2014

44 026

45 18-04-2014

46 07-05-2014

47 026

48 08-05-2014

49 29-05-2014

50 026

51 30-05-2014

52 10-06-2014

53 026

54 11-06-2014

55 30-06-2014

56 22-06-2015

57 06-07-2015

58 07-07-2015

59 31-07-2015

60 29-07-2015

61 11-08-2015

62 12-08-2015

63 26-08-2015

64 27-08-2015

65 08-09-2015

66 F33

67 09-09-2015

68 04-10-2015

69 F33

70 05-10-2015

71 25-10-2015

72 F33

73 26-10-2015

74 15-11-2015

75 F33

76 16-11-2015

77 06-12-2015

78 F33

79 07-12-2015

80 27-12-2015

81 F33

82 28-12-2015

83 17-01-2016

84 F33

85 18-01-2016

86 07-02-2016

87 F33

88 08-02-2016

89 29-02-2016

90 01-03-2016

91 14-03-2016

92 15-03-2016

93 21-03-2016

94 M54

95 22-03-2016

96 05-04-2016

97 M54

98 06-04-2016

99 20-04-2016

100 M54

101 21-04-2016

102 04-05-2016

103 F33

104 05-05-2016

105 24-05-2016

106 F33

107 25-05-2016

108 14-06-2016

109 F33

110 15-06-2016

111 05-07-2016

112 F33

113 06-07-2016

114 26-07-2016

115 F33

116 27-07-2016

117 16-08-2016

118 F33

119 17-08-2016

120 06-09-2016

121 F33

122 07-09-2016

123 26-09-2016

124 F33

125 27-09-2016

126 17-10-2016

127 M54

128 04-11-2016

129 18-11-2016

130 M54

131 19-11-2016

132 02-12-2016

133 M54

134 03-12-2016

135 16-12-2016

136 F33

137 19-12-2016

138 08-01-2017

139 F33

140 09-01-2017

141 27-01-2017

142 F33

143 28-01-2017

144 19-02-2017

145 F33

146 20-02-2017

147 12-03-2017

148 F33

149 13-03-2017

150 02-04-2017

151 F33

152 03-04-2017

153 01-05-2017

154 F33

155 02-05-2017

156 22-05-2017

157 F33

158 23-05-2017

159 12-06-2017

160 13-06-2017

161 26-06-2017

162 G57

163 27-06-2017

164 30-06-2017

165 G57

166 01-07-2017

167 06-07-2017

168 G54

169 07-07-2017

170 13-07-2017

171 14-07-2017

172 21-07-2017

173 22-07-2017

174 04-08-2017

175 05-08-2017

176 14-08-2017

177 F33

178 16-08-2017

179 06-09-2017

180 F33

181 07-09-2017

182 26-09-2017

183 F33

184 27-09-2017

185 18-10-2017

186 F33

187 19-10-2017

188 08-11-2017

189 F33

190 09-11-2017

191 29-11-2017

192 F33

193 30-11-2017

194 15-12-2017

195 F33

196 16-12-2017

197 05-01-2018

198 F33

199 06-01-2018

200 24-01-2018

201 F33

202 25-01-2018

203 14-02-2018

204 15-02-2018

205 23-02-2018

206 24-02-2018

207 28-02-2018

208 G54

209 01-03-2018

210 07-03-2018

211 08-03-2018

212 15-03-2018

213 16-03-2018

214 30-03-2018

215 N30

216 30-03-2018

217 06-04-2018

218 N30

219 07-04-2018

220 11-04-2018

JOO

221 12-04-2018

222 16-04-2018

223 F33

224 17-04-2018

225 07-05-2018

226 Odwołująca pobierała świadczenia z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w okresie ubezpieczenia:

227 rodzaj zasiłku

228 okres od

229 okres do

230 kwota

231 zasiłek chorobowy

232 03-03-2014

233 31-03-2014

234 7 746,19

235 zasiłek chorobowy

236 01-04-2014

237 30-04-2014

238 8 013,30

239 zasiłek chorobowy

240 01-05-2014

241 31-05-2014

242 8 280,41

243 zasiłek chorobowy

244 01-06-2014

245 23-06-2014

246 6 143,53

247 zasiłek macierzyński

248 24-06-2014

249 30-06-2014

250 1 495,83

251 zasiłek macierzyński

252 01-07-2014

253 31-07-2014

254 6 624,39

255 zasiłek macierzyński

256 01-08-2014

257 31-08-2014

258 6 624,39

259 zasiłek macierzyński

260 01-09-2014

261 30-09-2014

262 6 410,70

263 zasiłek macierzyński

264 01-10-2014

265 31-10-2014

266 6 624,39

267 zasiłek macierzyński

268 01-11-2014

269 30-11-2014

270 6 410,70

271 zasiłek macierzyński

272 01-12-2014

273 31-12-2014

274 6 624,39

275 zasiłek macierzyński

276 01-01-2015

277 31-01-2015

278 6 624,39

279 zasiłek macierzyński

280 01-02-2015

281 28-02-2015

282 5 983,32

283 zasiłek macierzyński

284 01-03-2015

285 31-03-2015

286 6 624,39

287 zasiłek macierzyński

288 01-04-2015

289 30-04-2015

290 6 410,70

291 zasiłek macierzyński

292 01-05-2015

293 31-05-2015

294 6 624,39

295 zasiłek macierzyński

296 01-06-2015

297 22-06-2015

298 4 701,18

299 zasiłek opiekuńczy

300 23-06-2015

301 30-06-2015

302 L709,52

303 zasiłek opiekuńczy

304 01-07-2015

305 06-07-2015

306 1 282,14

307 rok

308 kwota

309 2014

310 70 998,22

311 2015

312 39 960,03

313 Odwołująca pobierała świadczenia z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych poza okresem ubezpieczenia:

314 rodzaj zasiłku

315 okres od

316 okres do

317 kwota

318 zasiłek opiekuńczy

319 29-07-2015

320 31-07-2015

321 641,07

322 zasiłek opiekuńczy

323 01-08-2015

324 31-08-2015

325 6 624,39

326 zasiłek opiekuńczy

327 01-09-2015

328 08-09-2015

329 1 709,52

330 zasiłek chorobowy

331 09-09-2015

332 30-09-2015

333 4701,18

334 zasiłek chorobowy

335 01-10-2015

336 31-10-2015

337 6 624,39

338 zasiłek chorobowy

339 01-11-2015

340 30-11-2015

341 6 410,70

342 zasiłek chorobowy

343 01-12-2015

344 31-12-2015

345 6 624,39

346 zasiłek chorobowy

347 01-01-2016

348 31-01-2016

349 6 624,39

350 zasiłek chorobowy

351 01-02-2016

352 29-02-2016

353 6 197,01

354 zasiłek opiekuńczy

355 01-03-2016

356 21-03-2016

357 4 487,49

358 zasiłek chorobowy

359 22-03-2016

360 31-03-2016

361 2 136,90

362 zasiłek chorobowy

363 01-04-2016

364 30-04-2016

365 6 410,70

366 zasiłek chorobowy

367 01-05-2016

368 31-05-2016

369 6 624,39

370 zasiłek chorobowy

371 01-06-2016

372 30-06-2016

373 6 410,70

374 zasiłek chorobowy

375 01-07-2016

376 31-07-2016

377 6 624,39

378 zasiłek chorobowy

379 01-08-2016

380 31-08-2016

381 6 624,39

382 zasiłek chorobowy

383 01-09-2016

384 19-09-2016

385 4 060,11

386 zasiłek chorobowy

387 04-11-2016

388 30-11-2016

389 5 769,63

390 zasiłek chorobowy

391 01-12-2016

392 16-12-2016

393 3 419,04

394 zasiłek chorobowy

395 19-12-2016

396 31-12-2016

397 2 777,97

398 zasiłek chorobowy

399 01-01-2017

400 31-01-2017

401 6 624,39

402 zasiłek chorobowy

403 01-02-2017

404 28-02-2017

405 5 983,32

406 zasiłek chorobowy

407 01-03-2017

408 31-03-2017

409 6 624,39

410 zasiłek chorobowy

411 01-04-2017

412 30-04-2017

413 6 410,70

414 zasiłek chorobowy

415 01-05-2017

416 31-05-2017

417 6 624,39

418 zasiłek chorobowy

419 01-06-2017

420 12-06-2017

421 2 564,28

422 zasiłek opiekuńczy

423 13-06-2017

424 26-06-2017

425 2 991,66

426 zasiłek chorobowy

427 27-06-2017

428 30-06-2017

429 854,76

430 zasiłek chorobowy

431 01-07-2017

432 13-07-2017

433 2 777,97

434 zasiłek opiekuńczy

435 14-07-2017

436 31-07-2017

437 3 846,42

438 zasiłek opiekuńczy

439 01-08-2017

440 14-08-2017

441 2 991,66

442 zasiłek chorobowy

443 16-08-2017

444 31-08-2017

445 3 419,04

446 zasiłek chorobowy

447 01-09-2017

448 30-09-2017

449 6 410,70

450 zasiłek chorobowy

451 01-10-2017

452 31-10-2017

453 6 624,39

454 zasiłek chorobowy

455 01-11-2017

456 30-11-2017

457 6 410,70

458 zasiłek chorobowy

459 01-12-2017

460 31-12-2017

461 6 624,39

462 zasiłek chorobowy

463 01-01-2018

464 31-01-2018

465 6 624,39

466 zasiłek chorobowy

467 01-02-2018

468 13-02-2018

469 2 777,97

470 zasiłek opiekuńczy

471 15-02-2018

472 28-02-2018

473 2 991,66

474 zasiłek chorobowy

475 01-03-2018

476 07-03-2018

477 1 495,83

478 zasiłek opiekuńczy

479 08-03-2018

480 29-03-2018

481 4701,18

482 zasiłek chorobowy

483 30-03-2018

484 31-03-2018

485 427,38

486 zasiłek chorobowy

487 01-04-2018

488 11-04-2018

489 2 350,59

490 zasiłek opiekuńczy

491 12-04-2018

492 16-04-2018

493 1 068,45

494 rok

495 kwota

496 2015

497 33 335,64

498 2016

499 68 167,11

500 2017

501 77 783,16

502 2018

503 22 437,45

504 W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd I instancji uznał odwołanie za nieuzasadnione.

505 Na wstępie Sąd Okręgowy wskazał na treść art. 6 ust. 1 pkt 5, art. 12 ust. 1 i art. 13 pkt 4 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2020 r., poz. 266) i art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c i art. 84 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. z 2015 r., poz. 581).

506 W ocenie Sądu Okręgowego, odwołująca nie wykazała, by podejmowała realne próby prowadzenia działalności gospodarczej, ani jakiekolwiek czynności zmierzające do jej prowadzenia po 7 lipca 2015 r. Zdaniem Sądu Okręgowego przedstawione w toku postępowania dowody nie były wystarczające do przyjęcia, iż w spornym okresie prowadziła działalność gospodarczą. Przesłuchani świadkowie potwierdzili, że działalność gospodarcza była przez odwołująca prowadzona w 2014 r., a w 2015 r. rozmawiała z J. Z. w celu kontunuowania współpracy. Z zeznań tych nie wynika jednak, by rozmowy te miały miejsce w spornym okresie (po 07.07.2015 r.) Podobnie Sąd Okręgowy ocenił oświadczenia samej odwołującej. Nie potwierdzają one by w spornym okresie prowadziła rozmowy w celu pozyskania kontrahentów. Podkreślił, że odwołująca przez blisko 3 lata była zdolna do pracy tylko przez okres kilku dni w każdym roku.

507 W uznaniu Sądu Okręgowego, stan zdrowia odwołującej, w zestawieniu z faktem ustania umowy o współpracy z ostatnimi kontrahentami w marcu 2014 r. dają podstawę do przyjęcia, iż w spornym okresie faktycznie działalności gospodarczej nie prowadziła w rozumieniu i zgodnie z wymogami art. 2 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, a następnie ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo Przedsiębiorców.

508 Sąd I instancji podkreślił, że odwołująca nie wskazała na jakiekolwiek czynności po 7 lipca 2015 r., które świadczyłyby o prowadzeniu działalności gospodarczej, a objęcie ubezpieczeniem społecznym wynikało jedynie z domniemania wynikającego z wpisu w ewidencji działalności gospodarczej. Prowadzone przez nią rozmowy odbywały się w 2015 r., jednak z zebranego materiału dowodowego nie wynika, by dotyczyły one spornego okresu.

509 Wobec treści przywołanych przepisów prawa materialnego, dokonanych ustaleń faktycznych oraz w oparciu o treść art. 477¹⁴ § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy oddalił odwołanie jako bezzasadne.

510 O kosztach postępowania Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 102 k.p.c. bowiem uznał, że zachodzi szczególny przypadek, w którym uzasadnione było odstąpienie od obciążania odwołującej kosztami procesu, mimo formalnego przegrania przez nią sprawy. Wskazał, że odwołująca była subiektywnie przekonana o słuszności swojego odwołania. A ponadto za zastosowaniem art. 102 k.p.c. przemawia również wyjątkowa sytuacja rodzinno – majątkowa odwołującej.

511 Apelację od powyższego rozstrzygnięcia wywiodła odwołująca, zaskarżając wyrok w całości. Zarzucił Sądowi I instancji naruszenie:

512 I. przepisów postępowania, tj. art. 233 § 1 k.p.c. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie ustaleń faktycznych w sposób sprzeczny z zasadami logicznego rozumowania oraz zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, co skutkowało błędnym przyjęciem, m.in. że odwołująca faktycznie nie prowadziła działalności gospodarczej od 7 lipca 2015 r., i że od 7 lipca 2015 r. do 30 kwietnia 2018 r. była zdolna do pracy przez zaledwie kilka dni,

513 II. przepisów postępowania, tj. art. 233 k.p.c., poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów wyrażającą się w szczególności w:

514 a) nieuzasadnionej odmowie wiarygodności zeznań odwołującej w zakresie, że w okresach przerw między zasiłkami poszukiwała ona kontrahentów,

515 b) pominięciu, że świadek T. F. zeznał, że w okresach przerw między zasiłkami odwołująca poszukiwała kontrahentów,

516 c) pominięciu, że odwołująca odprowadzała składki na ubezpieczenia społeczne, składała stosowne deklaracje podatkowe i rozliczenia, podejmowała czynności przygotowawcze związane z prowadzoną działalności gospodarczą oraz wyrażała wolę prowadzenia działalności gospodarczej,

517 III. przepisów postępowania, tj. art. 233 § 1 k.p.c., tj. zasady swobodnej oceny dowodów, poprzez brak wszechstronnego rozważenia zebranego materiału dowodowego oraz uchybienie zasadom logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, a także sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w konsekwencji przyjęcie, że odwołująca M. F. nie podlegała ubezpieczeniom społecznym, jak też dokonania jego oceny z pomięciem istotnej części tego materiału, tj. pominięcie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, co miało istotny wpływ na treść orzeczenia, a polegających na tym, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że odwołująca jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą podlegała obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu oraz dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu od 7 lipca 2015 r. do 30 kwietnia 2018 r.,

518 IV. prawa materialnego, tj. art. 6 ust. 1 pkt 5, art. 11 ust. 2, art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 4 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych poprzez ich błędną wykładnię i zastosowanie, co skutkowało uznaniem, że odwołująca jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą nie podlegała obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu oraz dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu od 7 lipca 2015 r. do 30 kwietnia 2018 r.

519 Podnosząc powyższe, apelująca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku oraz poprzedzającej go decyzji poprzez stwierdzenie, że jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą nie mająca ustalonego prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, dla której podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne stanowi zadeklarowana kwota nie niższa niż 60% kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia podlegała obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu i wypadkowemu oraz dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu od 7 lipca 2015 r. do 30 kwietnia 2018 r., ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od organu na rzecz odwołującej zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za I instancję oraz kosztów zastępstwa procesowego za postępowanie apelacyjne według norm przepisanych.

520 Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

521 Apelacja odwołującej zasługiwała na uwzględnienie jedynie w części.

522 Sąd Apelacyjny podzielił ustalenia faktyczne poczynione przez sąd I instancji, ale dokonał odmiennej oceny prawnej ustaleń obejmujących wyłączenie M. F. z obowiązkowych ubezpieczeń emerytalnego, rentowego i wypadkowego oraz dobrowolnego ubezpieczenia zdrowotnego od 7 lipca 2015 r. W pozostałym zakresie dokonana subsumcja ustaleń faktycznych do mających zastosowanie przepisów prawa materialnego nie budzi natomiast zastrzeżeń, a tut. Sąd owe zważenia podziela w całości i na podstawie art. 382 k.p.c. przyjmuje je za własne, co oznacza, iż zbędnym jest ich powtarzanie w uzasadnieniu wyroku Sądu Odwoławczego (por. art. 387 § 2¹ k.p.c.).

523 Spór w sprawie dotyczył ustalenia, czy organ rentowy zasadnie uznał, iż M. F. jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym i dobrowolnemu ubezpieczeniu zdrowotnemu od 7 lipca 2015 r. do 30 kwietnia 2018 r.

524 Przypomnieć zatem należy, że zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 5 i art. 12 ust. 1 w zw. z art. 13 pkt 4 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 423 z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w okresie spornym, osoby prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym oraz wypadkowemu od dnia rozpoczęcia do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności, z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

525 Ubezpieczeniu chorobowemu osoby prowadzące pozarolniczą działalność podlegają dobrowolnie na swój wniosek, zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy.

526 .

527 Jak stanowi art. 14 ust. 1 ustawy systemowej, w brzmieniu obowiązującym w okresie spornym, objęcie dobrowolnie ubezpieczeniem chorobowym osób prowadzących pozarolniczą działalność następuje od dnia wskazanego we wniosku o objęcie tym ubezpieczeniem nie wcześniej jednak niż od dnia, w którym wniosek został zgłoszony, z zastrzeżeniem ust. 1a. Natomiast, zgodnie z ust. 2, ubezpieczenie chorobowe ustaje: 1) od dnia wskazanego we wniosku o wyłączenie z tych ubezpieczeń, nie wcześniej jednak niż od dnia, w którym wniosek został złożony; 2) od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego, za który nie opłacono w terminie składki należnej na to ubezpieczenie; 3) od dnia ustania tytułu podlegania tym ubezpieczeniom. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, jeżeli za część miesiąca został pobrany zasiłek, ubezpieczenie chorobowe ustaje od dnia następującego po dniu, za który zasiłek ten przysługuje (ust. 2a).

528 Jak wynika z art. 8 ust. 6 pkt 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców lub innych przepisów szczególnych, z wyjątkiem ust. 6a.

529 Ustawa określa w art. 13 w sposób autonomiczny okresy, w których osoby prowadzące działalność pozarolniczą podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu (pkt 4). Są nimi okresy „od dnia rozpoczęcia działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności".

530 W orzecznictwie (wyrok SN z 25 listopada 2005 r., I UK 80/05, OSNP 2006, nr 19-20, poz. 309) podkreśla się, że istnienie samego wpisu do ewidencji działalności gospodarczej nie przesądza o faktycznym prowadzeniu tej działalności (wpis ma charakter deklaratoryjny), ale prowadzi do domniemania prawnego (art. 234 k.p.c.), według którego osoba wpisana do ewidencji jest traktowana jako prowadząca działalność gospodarczą. Domniemanie to może być obalone, ale wymaga to przeprowadzenia przeciwdowodu.

531 Jak podkreślił Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z 13 listopada 2008 r. (II UK 94/08, LEX nr 960472), art. 13 pkt 4 ustawy systemowej jednoznacznie kładzie nacisk na rozpoczęcie wykonywania pozarolniczej działalności i zaprzestanie wykonywania tej działalności, a nie na moment dokonania w ewidencji działalności gospodarczej stosownego wpisu o zarejestrowaniu działalności oraz chwilę jego wykreślenia. W konsekwencji obowiązkowi ubezpieczeń społecznych podlega osoba faktycznie prowadząca działalność gospodarczą (a więc wykonująca tę działalność), a nie osoba jedynie figurująca w ewidencji działalności gospodarczej na podstawie uzyskanego wpisu, która działalności tej nie prowadzi (nie wykonuje).

532 Wykonywanie działalności pozarolniczej (gospodarczej) w rozumieniu art. 13 pkt 4 ustawy systemowej to rzeczywista działalność o cechach określonych w przepisach - obowiązującym w spornym okresie art. 2 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2017 r. poz. 2168) oraz obecnie obowiązującej ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2018r. poz. 646) – art. 3. W świetle obu powołanych przepisów działalność gospodarczą cechuje prowadzenie jej na własny rachunek i ryzyko przedsiębiorcy, charakter zarobkowy, zorganizowany i ciągły. Z orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika, że szczególne znaczenie dla możliwości zakwalifikowania danej działalności jako gospodarczej ma jej ciągłość oraz zarobkowy charakter. Na ciągłość działalności gospodarczej składają się przy tym: powtarzalność czynności, pozwalająca na odróżnienie działalności gospodarczej od jednostkowej umowy o dzieło lub zlecenia albo umowy o świadczenie usług, które same w sobie nie składają się jeszcze na działalność gospodarczą oraz zamiar niekrótkiego prowadzenia działalności gospodarczej (por. wyroki Sądu Najwyższego: z 16 stycznia 2014 r., sygn. I UK 235/13, LEX nr 1444493; z 13 września 2016 r., sygn. I UK 455/15, LEX nr 2122404; z 10 maja 2017 r., sygn. I UK 184/16, LEX nr 2305920).

533 Przesłanka ciągłości wykonywania działalności oznacza, że wykonywanie działalności nie może mieć charakteru incydentalnego, od przypadku do przypadku, ani tym bardziej jednorazowego. Cel zadaniowy, związany z prowadzeniem przedsiębiorstwa i jego utrzymaniem, musi zakładać nastawienie na trwanie działalności w dłuższym przedziale czasowym. Wprawdzie ciągłość wykonywania działalności nie musi polegać w każdym przypadku na codziennym podejmowaniu czynności związanych z przedmiotem tej działalności, to jednak ważne jest, aby czynności te charakteryzowała powtarzalność, która miałaby istotny wpływ na funkcjonowanie działalności gospodarczej od momentu jej zarejestrowania. W tym też przejawia się zamiar prowadzenia tej działalności. Rozpoczęcie działalności gospodarczej powinno być działaniem konsekwentnym i przemyślanym pod względem organizacyjnym, technicznym, ekonomicznym, finansowym, marketingowym, handlowym.

534 Zarobkowy charakter działalności stanowi podstawową, konstytutywną cechę działalności gospodarczej (por. wyrok Sądu Najwyższego z 25 kwietnia 2013 r., I UK 604/12). Dana działalność jest zarobkowa, jeżeli jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu („zarobku") rozumianego jako nadwyżka przychodów nad nakładami (kosztami) tej działalności. Brak przedmiotowej cechy przesądza, iż w danym przypadku nie można mówić o działalności gospodarczej w rozumieniu art. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. W tym zakresie znaczenie ma też kryterium subiektywne w postaci dążenia danego podmiotu do osiągnięcia zarobku (będącego zazwyczaj zyskiem) przez wykonywanie określonej działalności. Nie jest więc konieczne faktyczne osiąganie dochodów z danej działalności. Przynoszenie strat przez daną działalność (zarówno przejściowo, jak i w dłuższych okresach) nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej. Należy bowiem liczyć się z możliwością nieuzyskania przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej, czyli poniesienia straty. O zarobkowym charakterze działalności gospodarczej nie decyduje faktyczne osiągnięcie zysku, lecz zamiar jego osiągnięcia (cel).

535 Przechodząc do oceny zarzutów apelacji, Sąd Apelacyjny uznał za częściowo zasadne argumenty dotyczące wyłączenia odwołującej z obowiązkowych ubezpieczeń emerytalnego, rentowego i wypadkowemu oraz dobrowolnego ubezpieczenia zdrowotnego od 7 lipca 2015 r.

536 Należy rozpocząć od tego, że odwołująca zgłosiła się do ubezpieczeń społecznych w związku z zarejestrowaniem 1.12.2013 r. działalności gospodarczej z zakresu sprzątania budynków i obiektów przemysłowych. Z tego tytułu od 3.03.2014 r. pobierała zasiłek chorobowy w związku z ciążą, a następnie od 24.06.2014 r. - zasiłek macierzyński w związku z urodzeniem dziecka. Następnie od 23.06.2015 r. do 6.07.2015 r. odwołująca pobierała zasiłek opiekuńczy, od 7.07.2015 r. do 31.07.2015 r. sprawowała opiekę nad chorym dzieckiem urodzonym (...), a więc w wieku ponad 14 lat i w związku z tym złożyła kolejny wniosek o przyznanie jej za ten okres zasiłku opiekuńczego. Decyzją z 27.07.2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił odwołującej prawa do zasiłku opiekuńczego za ten okres z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, bowiem wyczerpała limit 14 dni okresu zasiłkowego przysługującego w związku z taką opieką. Zakład wyłączył zatem odwołującą z ubezpieczeń społecznych od 7 lipca 2015 r. i od tego dnia odwołującej nie przysługiwał zasiłek opiekuńczy.

537 Dokonując oceny wskazanych faktów istotne jest to, czego Sąd Okręgowy nie uwzględnił, że decyzja odmawiająca przyznania odwołującej zasiłku opiekuńczego za okres od 7.07.2015 r. do 31.07.2015 r. zapadła 27.07.2015 r., czyli pod koniec okresu, jaki obejmował odmowę prawa do tego zasiłku. W ocenie Sądu Odwoławczego, w tej sytuacji zbyt daleko idąca jest ocena sądu I instancji dotycząca tego, że odwołująca licząc już od tego momentu nie wykazała, aby prowadziła działalność gospodarczą.

538 Jeżeli nadal w tym okresie, tj. od 7.07.2015 r. do 31.07.2015 r., odwołująca, zgodnie z zaleceniami lekarskimi wydanymi przez lekarza leczącego dziecko odwołującej, powinna była zapewnić mu opiekę i nie mogła w związku z tym tej działalności prowadzić, a o tym fakcie, że organ odmawia jej przyznania prawa do zasiłku opiekuńczego dowiedziała się pod koniec tego okresu, to nie można od niej wymagać, aby wcześniej podejmowała działania zmierzające do kontynuowania tej działalności. Gdyby organ rentowy złożony wniosek o zasiłek opiekuńczy rozpoznał natychmiast odmownie, wówczas tylko, w ocenie Sądu Apelacyjnego, można byłoby oczekiwać od odwołującej tego, iż mając świadomość decyzji Zakładu, winna powrócić do kontynuowania działalności gospodarczej. W sytuacji jednak, gdy decyzja odmowna zapada pod koniec okresu zasiłkowego, a przez większą jego część ubezpieczona opiekę dziecku zapewnia, to takiego wymogu powrotu do kontynuowania działalności gospodarczej formułować wobec niej nie można.

539 Po tej dacie, tj. po 31.07.2015 r., kiedy to Zakład odmówił odwołującej prawa do zasiłku opiekuńczego, odwołująca korzystała nadal nieprzerwanie ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego, z zasiłku opiekuńczego i z zasiłku chorobowego, aż do 19.09.2016 r. Po tej dacie dalej zamierzała korzystać z zasiłku chorobowego. Organ rentowy wydał jednak wobec niej kolejne decyzje odmawiające jej prawa do zasiłku chorobowego za okres od 20.09.2016 r. do 26.09.2016 r., od 27.09.2016 r. do 17.10.2016 r. i od 18.10.2016 r. do 3.11.2016 r. W tym miejscu nastąpił moment, który odmiennie aniżeli przedstawiono to w apelacji, ocenił Sąd Odwoławczy, podzielając w tym względzie rozważania i ustalenia Sądu Okręgowego. Od 20.09.2016 r. wystąpił kolejny okres, za który odwołująca wnosiła o przyznanie jej zasiłku chorobowego, ale Zakład decyzją z 27.09.2016 r. odmówił jej prawa do tego zasiłku z powodu wykorzystania przez nią pełnego okresu zasiłkowego wynoszącego 182 dni. Następnie zapadły kolejne decyzje odmawiające jej przyznania prawa do zasiłku chorobowego. Łącznie okres, za który odwołującej nie przysługiwał zasiłek chorobowy objął zatem czas od 20.09.2016 r. do 3.11.2016 r. Był on na tyle długi, że odwołująca musiała mieć już świadomość stanowiska organu rentowego. W przeciwieństwie do poprzedniej sytuacji, decyzja odmawiająca odwołującej przyznania prawa do zasiłku chorobowego została wydana bowiem już 27.09.2016 r. W tej sytuacji odwołująca, mając świadomość wyczerpania maksymalnego okresu, na jaki przyznawany jest zasiłek chorobowy powinna była podjąć działania zmierzające do kontynuowania działalności gospodarczej. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, od tego czasu można już od odwołującej takich działań oczekiwać ze względu na pełną świadomość wyczerpania okresu zasiłkowego. Niezależnie od tego, że nadal była osobą chorą, to i tak zasiłek jej w związku z tą jednostką chorobową już nie przysługiwał.

540 Odwołująca podjęła decyzję o prowadzeniu działalności gospodarczej. W związku z tym, wiedząc, że wyczerpała okres na jaki przyznawany jest zasiłek chorobowy i chcąc nadal podlegać z tego tytułu ubezpieczeniom społecznym, powinna była kontynuować działalność gospodarczą. Sam wpis do ewidencji działalności gospodarczej nie skutkuje automatycznie podleganiem ubezpieczeniom społecznym z tego tytułu. Tylko faktyczne prowadzenie działalności generuje taki tytuł.

541 Mając powyższe na uwadze, zdaniem Sądu Apelacyjnego, od 20.09.2016 r. można w pełni uprawniony sposób przyjąć, że odwołująca zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej, a w związku z tym od tej daty nie przysługiwał jej już status osoby, która działalność prowadzi i możliwość podlegania z tego tytułu ubezpieczeniom społecznym.

542 Wbrew zarzutom apelującej, wyłączne oświadczenia odwołującej oraz jej męża nie stanowią przekonującego dowodu na to, aby M. F. w okresie przerw między zasiłkami faktycznie poszukiwała kontrahentów. Z zeznań tych nie wynika, kiedy dokładnie tych kontrahentów szukała, gdzie ich szukała, kim oni byli. Podnoszone przez skarżącą okoliczności wskazujące na prowadzenie działalności gospodarczej dotyczą okresu bezpośrednio po jej zarejestrowaniu. I to ten zakres jej zeznań oraz jej męża został uznany za wiarygodny przez Sąd Okręgowy, bowiem został potwierdzony przez świadka J. Z.. Organ rentowy nie kwestionował jednak faktu, że wówczas odwołująca rzeczywiście działalność prowadziła. Spór dotyczył późniejszego okresu i to on winien był stanowić przedmiot dowodzenia i wykazywania przez skarżącą kontynuowania działalności gospodarczej. Odwołująca nie przedstawiła jednak żadnych dowodów potwierdzających rzeczywiste kontynuowanie przez nią działalności gospodarczej w późniejszym okresie, tj. jak przyjął Sąd Apelacyjny od 20.09.2016 r. Dokonana przez Sąd Okręgowy ocena zeznań wymienionych jest więc prawidłowa i nie nosi znamion sprzeczności, którą podnosi skarżąca. Sąd Okręgowy wskazał bowiem, w jakim zakresie twierdzenia odwołującej oraz jej męża uznał za wiarygodne i Sąd Odwoławczy tą ocenę podziela.

543 Samo natomiast opłacanie składek na ubezpieczenia społeczne, składanie deklaracji podatkowych i rozliczeń, nie stanowi o faktycznym prowadzeniu działalności gospodarczej. Odwołująca powinna była wykazać dowodowo, że jej działalność cechuje się zawodowym, stałym charakterem, powtarzalnością podejmowanych działań, podporządkowaniem zasadzie racjonalnego gospodarowania oraz uczestnictwem w obrocie gospodarczym, i że ma charakter zarobkowy. Z zaoferowanych przez odwołującą dowodów nie wynika, aby rzeczywiście podejmowała ona jakiekolwiek działania zmierzające do kontynuowania działalności gospodarczej. Odwołująca od 20.09.2016 r., kiedy odmówiono jej prawa do zasiłku chorobowego, miała wystarczająco dużo czasu na podjęcie tych działań. Odwołująca prowadziła działalność gospodarczą z zakresu sprzątania budynków i obiektów przemysłowych. Trudno więc uznać, jakoby przy takim profilu działalności na przestrzeni 1,5 miesiąca, tj. do 4.11.2016 r., czyli dnia poprzedzającego uzyskanie przez nią kolejnego zasiłku chorobowego, nie była w stanie znaleźć klientów zainteresowanych wykonaniem usługi sprzątania.

544 Sama wola, czy zamiar prowadzenia działalności gospodarczej, nie stanowi o tym, aby ta działalność była faktycznie realizowana. W przeciwnym wypadku, gdyby w pełni zaakceptować stanowisko wyrażone przez odwołującą w apelacji, doszłoby do sytuacji, że tak długo jak zamieszczony jest w ewidencji wpis o działalności gospodarczej, tak długo osoba, która zarejestrowała taką działalność, podlega ubezpieczeniom społecznym z tego tytułu. Takie stanowisko jest jednak błędne i nieuprawnione. Podleganie ubezpieczeniom społecznym i przywileje z tym związane jest uzależnione od faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej. Tego natomiast odwołująca nie wykazała.

545 Powołane przez apelującą orzeczenia Sądu Najwyższego z 17 lipca 2003 r., II UK 111/03, w których wyrażono pogląd, iż faktyczne niewykonywanie działalności gospodarczej w czasie oczekiwania na kolejne zamówienie lub w czasie ich poszukiwania, nie oznacza zaprzestania prowadzenia takiej działalności i nie powoduje uchylenia obowiązku ubezpieczenia społecznego, zapadły na tle odmiennego stanu faktycznego i prawnego. Mianowicie przed dniem 20 września 2008 r. nie istniała prawna możliwość zgłoszenia zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej przez przedsiębiorców. Została ona wprowadzona do ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U.2004 r., Nr 173, poz. 1808 ze zm.) dopiero wskutek jej nowelizacji na mocy ustawy z 10 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 141, poz. 888), poprzez dodanie do niej art. 14a. Część przedsiębiorców jeszcze przed opisywaną zmiana stanu prawnego zgłaszała w ZUS czasowe zaprzestanie wykonywania działalności gospodarczej poprzez złożenie druku ZUS ZWUA – wyrejestrowania z ubezpieczeń społecznych. Owe czasowe przerwy przypadały każdorazowo na okresy pomiędzy wykonaniem zleceń, gdyż jako prowadzenie działalności gospodarczej przedsiębiorcy ci traktowali jedynie krótki okres, w trakcie którego zlecenie było wykonywane, pomijając czynności poprzedzające wykonanie zlecenia, takie jak np. poszukiwanie, reklama, przygotowanie, itp. Prowadziło to do sytuacji, w której na przestrzeni miesiąca przedsiębiorca zgłaszał przystąpienie do ubezpieczeń społecznych zaledwie przez kilka dni, w trakcie których wykonywał zlecenie, w pozostałych dniach wyrejestrowując się z ubezpieczeń. Zakład Ubezpieczeń Społecznych kwestionował takie rozumowanie prowadzenia działalności gospodarczej i wydawał decyzje obejmujące obowiązkiem ubezpieczeń społecznych również zgłoszone przez przedsiębiorcę okresy czasowego zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej. Na tle takich stanów faktycznych zapadło przywołane w apelacji orzeczenie Sądu Najwyższego z 17 lipca 2003 r., II UK 111/03 i wiele innych, w których konsekwentnie zajmował on stanowisko, że faktyczne niewykonywanie działalności gospodarczej w czasie oczekiwaniu na kolejne zmówienie i w czasie ich poszukiwania nie oznacza zaprzestania prowadzenia działalność gospodarczej. W sprawie niniejszej wyrażone w tych wyrokach stanowisko nie znajduje w ogóle zastosowania.

546 Tożsamy wniosek należy odnieść do powołanego przez apelującą wyroku Sądu Najwyższego z 5 grudnia 2018 r., III UK 193/17. Sprawa będąca przedmiotem rozpoznania przez Sąd Najwyższy była odmienna od sprawy odwołującej, gdyż dotyczyła podlegania ubezpieczeniom społecznym z tytułu stosunku pracy, i w związku z tym sformułowane na tym tle wnioski także nie mogą znaleźć zastosowania.

547 Nietrafny jest również argument apelującej sugerujący, jakoby nie mogła ona kontynuować działalności gospodarczej, bowiem praca wykonywana w czasie zwolnienia lekarskiego skutkuje utratą prawa do zasiłku za cały okres tego zwolnienia. Podkreślić należy, że odwołująca od 20.09.2016 r. do 03.11.2016 r. nie miała przyznanego prawa do zasiłku chorobowego, w związku z czym podejmując wówczas pracę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie mogła go utracić.

548 W świetle powyższych uwag za nieuzasadniony należało zatem także uznać zarzut jakoby organ rentowy zbyt późno zakwestionował tytuł podlegania przez odwołującą ubezpieczeniom społecznym. Odwołująca decydując się na prowadzenie działalności gospodarczej powinna była liczyć się z wynikającymi stąd konsekwencjami. Jednym z nich jest fakt, że jako tytuł podlegania ubezpieczeniom społecznym działalność gospodarcza podlega kontroli organu rentowego. Odwołująca, która 1.12.2013 r. zgłosiła się do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych i do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, zadeklarowała podstawę wymiaru składek w wymiarze 9.000 zł. Już od 3.03.2014 r. rozpoczęła korzystanie ze świadczeń z ubezpieczeń społecznych w związku z niezdolnością do pracy. Obowiązujące przepisy o ubezpieczeniach społecznych nie dyskwalifikują danego ubezpieczonego z uwagi na motyw, jakim się kierował zgłaszając się do ubezpieczeń. Sąd Apelacyjny zauważa jednak, że doprowadzenie do objęcia ubezpieczeniem społecznym i uzyskanie świadczeń z tego tytułu jest legalnym celem wyłącznie faktycznie prowadzonej działalności gospodarczej. Odwołująca, jak wykazano powyżej, nie zamierzała jednak faktycznie kontynuować działalności gospodarczej w warunkach i w sposób wymagany treścią ww. przepisów. W związku z tym to właśnie dlatego nie podlega wskazanym ubezpieczeniom jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą – takiej działalności rzeczywiście bowiem nie prowadziła. Samo zapewnienie apelującej, że jest inaczej, tego tytułu nie generuje. Winna ona bowiem była w toku postępowania wykazać swoje stanowisko odpowiednimi dowodami, albowiem to na niej w tym zakresie spoczywał ciężar dowodu (art. 6 k.c., art. 232 k.p.c.). Apelująca temu obowiązkowi nie sprostała. Nie wykazała bowiem, aby wykonała jakąkolwiek usługę na przestrzeni całego spornego okresu. Prowadzenie działalność gospodarczej nie polega natomiast na permanentnym jedynie poszukiwaniu zleceń, oczekiwaniu na nie. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, analiza okresów korzystania przez odwołująca ze świadczeń z ubezpieczeń społecznych pozwalając wywieść wniosek, że to nie prowadzenie działalność gospodarczej było zamiarem i celem odwołującej, lecz podleganie ubezpieczeniom społecznym umożliwiające otrzymanie świadczeń z ubezpieczeń społecznych poczynając od 20 września 2016 r., kiedy odmówiono je prawa do zasiłku z powodu wyczerpania okresu zasiłkowego. Od tej daty odwołująca jako racjonalnie działający przedsiębiorca winna była albo podjąć się wykonywania zarejestrowanej działalności gospodarczej, co dawałoby tytuł do podlegania ubezpieczeniom społecznym, albo z niej zrezygnować z uwagi na brak możliwości jej wykonywania z przyczyn zdrowotnych. Dowody zgromadzone w sprawie nie dają podstaw do stwierdzenia, aby odwołująca po wymienionej dacie przez następnych długotrwały okres sporny, kontynuowała działalność gospodarczą, z tytułu której zgłosiła się do ubezpieczeń społecznych przed urodzeniem dziecka 1 grudnia 2013 r. Nie podlegała zatem obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym i w konsekwencji dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu od 20 września 2016 r. do 30 kwietnia 2018 r.

549 Kierując się powyższymi względami, apelację odwołującej należało uznać za częściowo zasadną i na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. oraz powołanych przepisów prawa materialnego zmienić wyrok Sądu Okręgowego oraz poprzedzającą go decyzję i stwierdzić, że odwołująca M. F. nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu i dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu od 20 września 2016 r. do 30 kwietnia 2018 r., co uczynił Sąd Apelacyjny w punkcie 1.

550 Z uwagi na powyższe rozstrzygnięcie, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. Sąd Apelacyjny zmienił również zaskarżony wyrok w punkcie 2 i stosownie do art. 100 k.p.c. koszty zastępstwa procesowego zniósł między stronami wzajemnie uznaj, ze strony uległy w procesie w równym zakresie.,

551 W pozostałym zakresie, Sąd Apelacyjny, z mocy art. 385 k.p.c., apelację oddalił, o czym orzekł w punkcie 3.

552 Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego zapadło natomiast w oparciu o art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i w zw. z § 10 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.).

553 sędzia Renata Pohl