Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 24 marca 2022 r., II AKa 608/21

wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 24 marca 2022 r., II AKa 608/21

Tekst

1 Sygn. akt: II AKa 608/21

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2 Dnia 24 marca 2022 r.

3 Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:

4 Przewodniczący

5 SSA Piotr Pośpiech (spr.)

6 Sędziowie

7 SA Wojciech Kopczyński

8 SA Piotr Filipiak

9 Protokolant

10 Agnieszka Bargieł

11 przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Bielsku-Białej Arkadiusza Jóźwiaka

12 po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2022 r. sprawy

13 1. A. M. , c. S. J., ur. (...) w S.

14 oskarżonej o czyn z art. 310 § 1 i 2 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

15 2. R. D. , s. J. i B., ur. (...) w O.

16 Oskarżonego o czyn z art. 310 § 1 i 2 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i in.

17 na skutek apelacji prokuratora i obrońcy oskarżonego R. D.

18 od wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku - Białej z dnia 29 lipca 2021 r., sygn. akt III K 41/19

19 1. zmienia zaskarżony wyrok:

20 - w punkcie 1 wobec oskarżonej A. M. w ten sposób, że uzupełniając opis przypisanego jej czynu przyjmuje, iż dopuściła się go ona w usprawiedliwionym, błędnym przekonaniu, iż podrobiony przez nią dokument nie stanowił przedmiotu przestępstwa z art. 310 § 1 k.k. i uzupełnia kwalifikację prawną o przepis art. 28 § 2 k.k.;

21 - w punkcie 3 wobec oskarżonego R. D. w ten sposób, że uzupełniając opis przypisanego mu czynu przyjmuje, iż dopuścił się go on w usprawiedliwionym, błędnym przekonaniu, iż dokument do podrobienia, którego podżegał i którym się posłużył, nie stanowił przedmiotu przestępstwa z art. 310 § 1 k.k. i uzupełnia kwalifikację prawną o przepis art. 28 § 2 k.k.;

22 2. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

23 3. zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa.

24 SSA Wojciech Kopczyński SSA Piotr Pośpiech SSA Piotr Filipiak

Uzasadnienie

25 Formularz UK 2

26 Sygnatura akt

27 II AKa 608/21

28 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

29 1

30 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

31 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

32 wyrok Sądu Okręgowego w Bielsku - Białej z dnia 29.07.2021 r. sygn. akt III K 41/19

33 1.2. Podmiot wnoszący apelację

34 ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

35 ☐ oskarżyciel posiłkowy

36 ☐ oskarżyciel prywatny

37 ☐ obrońca

38 ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

39 ☐ inny

40 1.3. Granice zaskarżenia

41 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

42 ☐ na korzyść

43 ☒ na niekorzyść

44 ☐ w całości

45 ☒ w części

46 ☒

47 co do winy

48 ☐

49 co do kary

50 ☐

51 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

52 1.1.2. Podniesione zarzuty

53 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

54 ☒

55 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

56 ☐

57 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

58 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

59 ☐

60 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

61 ☐

62 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

63 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

64 ☐

65 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

66 ☐

67 art. 439 k.p.k.

68 ☐

69 brak zarzutów

70 1.4. Wnioski

71 ☐

72 uchylenie

73 ☒

74 Zmiana

75 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami

76 przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

77 1.5. Ustalenie faktów

78 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione

79 Lp.

80 Oskarżony

81 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

82 Dowód

83 Numer karty

84 2.1.1.1.

85 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione

86 Lp.

87 Oskarżony

88 Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

89 Dowód

90 Numer karty

91 2.1.2.1.

92 1.6. Ocena dowodów

93 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

94 Lp. faktu z pkt 2.1.1

95 Dowód

96 Zwięźle o powodach uznania dowodu

97 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

98 (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

99 Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

100 Dowód

101 Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

102 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

103 Lp.

104 Zarzut

105 3.1.

106 z apelacji Prokuratora:

107 - obrazy przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynów przypisanych oskarżonym, a mianowicie art. 310 § 1 i 2 k.k. poprzez jego niezastosowanie do prawidłowo ustalonego przez sąd stanu faktycznego w sytuacji, gdy ustalenia te jednoznacznie wskazują na popełnienie przez oskarżonych przestępstwa z art. 310 § 1 i 2 k.k., a tym samym błędne uznanie, że oskarżeni swoim zachowaniem nie wyczerpali ustawowych znamion wyżej cytowanego przepisu prawa karnego, z uwagi na to, że nie mieli świadomości znaczenia prawnego podrobionego podpisu poręczyciela wekslowego na wekslu in blanco.

108 ☐ zasadny

109 ☐ częściowo zasadny

110 ☒ niezasadny

111 Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

112 - okoliczności przedmiotowe popełnionego przez oskarżoną czynu nie budzą żadnych wątpliwości.

113 - prawidłowo sąd I instancji ustalił, że A. M. podczas zawierania umowy leasingu operacyjnego w dniu 23.11.2016 r. na wekslu in blanco oraz deklaracji wypełnienia weksla in blanco, wystawionych przez (...), stanowiącego zabezpieczenie tej umowy zawieranej z (...) sp. z o.o., podrobiła podpisy poręczyciela wekslowego - swojego męża P. M., w celu użycia ich za autentyczne, a następnie dokumentami tymi posłużyła się w trakcie zawierania przedmiotowej umowy leasingu operacyjnego.

114 - oskarżona konsekwentnie przyznawała się do popełnienia tego czynu, a z jej wyjaśnień wynikało, że zdawała sobie sprawę z podejmowanych czynności i celowo dążyła do tego. Wiedziała, że w ten sposób narusza obowiązujące prawo i miała świadomość bezprawności postępowania.

115 - w orzecznictwie nie budzi aktualnie poważniejszych sporów pogląd, z którego wynika, że weksel in blanco, jako dokument potwierdzający istnienie prawa majątkowego, jest papierem wartościowym, dającym podstawę do otrzymania sumy pieniężnej, o którym mowa w art. 310 § 1 k.k., zaś jego podrobienie lub przerobienie wyczerpuje znamiona tego przepisu, a nie przepisu z art. 270 § 1 k.k.

116 - na powyższe względy słusznie zwracał uwagę prokurator w swojej apelacji, jednakże o jej nieuwzględnieniu zdecydowały inne okoliczności.

117 - skarżący, jak się wydaje, nie do końca zrozumiał motywy zaskarżonego rozstrzygnięcia, które być może nie zostały w sposób wystarczająco klarowny przedstawione w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.

118 - w przedmiotowej sprawie Sąd Okręgowy w Bielsku – Białej słusznie uznał, że zachowanie oskarżonej (a także R. D.) realizowało znamiona występku z art. 270 § 1 k.k., a nie za wskazanej w akcie oskarżenia zbrodni z art. 310 § 1 i 2 k.k.

119 - za takim rozstrzygnięciem przemawiały bowiem ustalenia co do podmiotowej strony popełnionego przestępstwa, które spowodowały potrzebę skorzystania z rozwiązania zawartego w przepisie z art. 28 § 2 k.k.

120 - zgodnie z treścią przywołanej normy prawa karnego materialnego „odpowiada na podstawie przepisu przewidującego łagodniejszą odpowiedzialność sprawca, który dopuszcza się czynu w usprawiedliwionym błędnym przekonaniu, że zachodzi okoliczność stanowiąca znamię czynu zabronionego, od której taka łagodniejsza odpowiedzialność zależy”.

121 - „w art. 28 § 2 k.k. została uregulowana kwestia odpowiedzialności karnej sprawcy, który dopuszcza się czynu, pozostając w błędnym przekonaniu, że zachodzi okoliczność stanowiąca ustawowe znamię czynu zabronionego, od której zależy łagodniejsza odpowiedzialność karna w ramach przestępstwa w typie uprzywilejowanym. Chodzi zatem o błąd dotyczący tylko takich okoliczności stanowiących ustawowe znamię czynu zabronionego, które powodują uprzywilejowaną odpowiedzialność karną. W przepisie wskazuje się, że sprawca działa w błędnym przekonaniu o istnieniu takich okoliczności, co oznacza, że uroił on sobie ich istnienie. Błąd co do okoliczności stanowiących znamiona czynu zabronionego powodujących uprzywilejowanie odpowiedzialności karnej jest – pod określonymi warunkami – okolicznością umniejszającą winę. Daje to podstawę do łagodniejszej odpowiedzialności takiego sprawcy, który dopuszcza się czynu zabronionego w usprawiedliwionym błędnym przekonaniu, że zachodzi okoliczność uprzywilejowująca tę odpowiedzialność. Odpowiada on zatem z przepisu konstruującego typ uprzywilejowany. (Kodeks karny. Komentarz red. prof. dr hab. Alicja Grześkowiak, prof. dr hab. Krzysztof Wiak. Legalis)

122 - sąd apelacyjny wyraża przekonanie, że regulacja zawarta w art. 28 § 2 k.k. ma zastosowanie również do sytuacji, gdy określone normy prawa karnego pozostaja względem siebie w relacji lex specialis derogat lex generali, a przepis o charakterze ogólnym przewiduje łagodniejsza odpowiedzialność.

123 - za ugruntowany należy obecnie uznać pogląd, że „nie zachodzi właściwy zbieg przepisów art. 310 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k., jako że ten pierwszy stanowi lex specialis. W art. 270 § 1 k.k. mowa jest o wszystkich dokumentach, gdy tymczasem w art. 310 § 1 k.k. ustawodawca zawęża zakres przepisu, wskazując tylko niektóre rodzaje dokumentów, które mogą być podrobione lub przerobione (w ten sposób SA w Lublinie w wyroku z 30.03.2000 r., II AKa 41/00, Prok. i Pr.-wkł. 2000/10, poz. 23 oraz SA w Katowicach w wyroku z 14.02.2002 r., II AKa 505/01, OSA 2003/6, poz. 61).

124 - (na marginesie tych rozważań należy zauważyć, że w swietle tego stanowiska za nieprawidłową należało uznać kwalifikację przyjętą w akcie oskarżenia, gdzie zarzucono popełnienie oskarżonej przestępstwa z art. 310 § 1 i 2 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.)

125 - zatem przepis z art. 270 § 1 k.k. przewidujący łagodniejszą odpowiedzialność za podrobienie lub przerobienie dokumentu i posłużenie się nim z uwagi na niższą sankcję stanowi swoistego rodzaju typ uprzywilejowany wobec przestępstwa z art. 310 § 1 k.k. w rozumieniu art. 28 § 2 k.k.

126 - w świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że A. M. niewątpliwie działała w błędzie co do charakteru prawnego fałszowanych przez nią dokumentów.

127 - w ocenie oskarżonej podpisując się za męża na wekslu in blanco oraz deklaracji wekslowej realizowała jedynie znamiona przestępstwa podrobienia dokumentu, nie mając świadomości jego znaczenia, a konkretnie temu jakie ustawodawca nadał mu w przepisie art. 310 § 1 k.k., a w konsekwencji niezmiernie surowej ustawowej sankcji.

128 - A. M. nie posiadała świadomości rangi i charakteru powyższego dokumentu, oznaczając go tytułem "weksel", uznając, iż jest to zwykły dokument, który stanowi wyłącznie zabezpieczenie zawartej umowy leasingu.

129 - działała tym samym w błędnym przekonaniu, że zachodzi okoliczność stanowiąca znamię czynu zabronionego, od którego zależy łagodniejsza odpowiedzialność.

130 - z racji doświadczenia życiowego i wykształcenia oskarżonej, która nie jest prawnikiem, nie sposób jest przyjąć, że był to błąd nieusprawiedliwiony. Nie posiadała wiedzy, iż podrobiony przez nią dokument tj. weksel in blanco, stanowi rodzaj papieru wartościowego, zaś własnoręczne jego sporządzenie, na zwykłej kartce papieru i opatrzenie słowem "weksel", nadaje termu dokumentowi szczególną rangę i zwiększa zakres odpowiedzialności karnej w przypadku jego podrobienia, zwłaszcza pod względem wysokości ustawowej sankcji.

131 - generalnie też wiedza zdecydowanej większości społeczeństwa co do rangi weksli znajdujących się w obrocie, nie jest wysoka. Jest to bowiem instytucja wprowadzona ustawą z dnia 28 kwietnia 1936 r. - prawo wekslowe, która na przestrzeni szeregu lat funkcjonowała w znikomym zakresie.

132 - w doktrynie i orzecznictwie przez wiele lat toczyły się spory o to jakiego rodzaju dokumentem jest wspomniany weksel in blanco na gruncie prawa karnego i dopiero uchwała SN z dnia 21.03.2007 r. (sygn. I KZP 2/07, publ. OSNKW 2007/4/31), iż „może on stanowić dokument uprawniający do otrzymania sumy pieniężnej, o którym mowa w art. 310 § 1 k.k.” kwestię tę ostatecznie wyjaśniła.

133 - trudno jednak oczekiwać znajomości tej uchwały u przeciętnego mieszkańca naszego kraju i stąd też rygorystyczne egzekwowanie od oskarżonej wiedzy i świadomości w tym przedmiocie wydaje się być niezasadne.

134 - zaistniała sytuacja powoduje, że mamy do czynienia z instytucją uregulowaną w art. 28 § 2 k.k., a więc z błędem co do okoliczności stanowiącej znamię uprzywilejowujące typ czynu zabronionego Błąd, który zaistniał nie miał charakteru nieświadomości bezprawności w rozumieniu art. 30 k.k. mimo, że dotyczył treści obowiązującego prawa. A. M. wiedziała przecież, że fałszuje dokument, a tym samym świadoma była bezprawności swojego zachowania, ale nie dostrzegała jego zwiększonej społecznej szkodliwości z uwagi na szczególny rodzaj dokumentu.

135 - niewątpliwie sposób działania oskarżonej zdecydowanie był sprzeczny z prawem, ale z podanych wyżej powodów realizował wyłącznie znamiona przestępstwa z art. 270 § 1 k.k.

136 Wniosek

137 o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uznanie, że oskarżeni zachowaniem swoim wyczerpali ustawowe znamiona przestępstwa z art. 310 § 1 i 2 k.k. i wymierzenie wobec A. M. za czyn z pkt I z art. 310 § 1 i 2 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., przy przyjęciu, że czyn z art. 310 § 1 i 2 k.k. stanowi wypadek mniejszej wagi z art. 310 § 3 k.k. - kary 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności.

138 ☐ zasadny

139 ☐ częściowo zasadny

140 ☒ niezasadny

141 Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

142 niezasadny zarzut nie dawał podstaw do zmiany wyroku w kierunku wskazanym w apelacji.

143 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

144 4.1.

145 sąd apelacyjny dostrzegł, iż kwalifikacja prawna czynu przypisanego oskarżonej nie jest pełna. Przyjmując za prawidłowe ustalenia sądu I instancji o działaniu w warunkach błędu co do okoliczności stanowiącej znamię uprzywilejowujące typ czynu zabronionego należało powołać w podstawie skazania także przepis z art. 28 § 2 k.k., gdyż stanowi on istotny element strony podmiotowej czynu, a tym samym zakresu i stopnia winy.

146 Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

147 zgodnie z art. 455 k.p.k. stanowi to okoliczność podlegająca wzięciu pod uwagę z urzędu.

148 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

149 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

150 5.1.1.

151 Przedmiot utrzymania w mocy

152 wyrok Sądu Okręgowego w Bielsku - Białej z dnia 29.07.2021 r. sygn. akt III K 41/19 za wyjątkiem zmiany opisanej w pkt 5.2.1. niniejszego uzasadnienia

153 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

154 nieskuteczna apelacja prokuratora (i obrońcy współoskarżonego R. D.), a także brak okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu z art. 439 k.p.k. i art. 440 k.p.k., nie dawały podstaw do dalej idącej zmiany zaskarżonego wyroku lub też jego uchylenia.

155 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

156 5.2.1.

157 Przedmiot i zakres zmiany

158 w pkt 1 wyroku (a także 3 odnośnie oskarżonego R. D.) doprecyzowano opis i kwalifikację przypisanego oskarżonej czynu, przyjmując iż dopuściła się go ona w usprawiedliwionym błędnym przekonaniu, iż podrobiony przez nią dokument nie stanowił przestępstwa z art. 310 § 1 k.k., a więc o okoliczności związane z błędem co do okoliczności stanowiącej znamię uprzywilejowujące typ czynu zabronionego z art. 28 § 2 k.k.

159 Zwięźle o powodach zmiany

160 Sąd Apelacyjny z urzędu, na mocy art. 455 k.p.k., niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów, nie zmieniając ustaleń faktycznych, poprawił błędną kwalifikację przestępstwa przypisanej oskarżonej z przyczyn wskazanych w pkt 4 uzasadnienia.

161 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

162 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

163 5.3.1.1.1.

164 ☐ art. 439 k.p.k.

165 Zwięźle o powodach uchylenia

166 5.3.1.2.1.

167 Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

168 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

169 Zwięźle o powodach uchylenia

170 5.3.1.3.1.

171 Konieczność umorzenia postępowania

172 ☐ art. 437 § 2 k.p.k.

173 Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

174 5.3.1.4.1.

175 ☐ art. 454 § 1 k.p.k.

176 Zwięźle o powodach uchylenia

177 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

178 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

179 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

180 Przytoczyć okoliczności

181 6. Koszty Procesu

182 Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

183 Przytoczyć okoliczności

184 pkt 3

185 na podstawie art. 636 § 3 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. oraz art. 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych, zwolniono oboje oskarżonych od odpłaty za II instancję oraz wydatków postępowania odwoławczego, które przejęto na rachunek Skarbu Państwa. Za rozstrzygnięciem tej treści przemawiały względy słuszności związane z nieuwzględnieniem obu skarg apelacyjnych wniesionych zarówno przez prokuratora i obrońcę R. D..

186 7. PODPIS

187 SSA Wojciech Kopczyński SSA Piotr Pośpiech SSA Piotr Filipiak

188 1.11. Granice zaskarżenia

189 Kolejny numer załącznika

190 1

191 Podmiot wnoszący apelację

192 Prokurator Okręgowy w Bielsku – Białej.

193 Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

194 skazanie oskarżonej A. M. za czyn z art. 270 § 1 k.k. (pkt 1 wyroku) oraz oskarżonego R. D. (pkt 3 wyroku) za czyn z art. 18 § 2 k.k. w zw. z art. 270 § 1 k.k. i art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.

195 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

196 ☐ na korzyść

197 ☒ na niekorzyść

198 ☐ w całości

199 ☒ w części

200 ☒

201 co do winy

202 ☐

203 co do kary

204 ☐

205 co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

206 1.3.2. Podniesione zarzuty

207 Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

208 ☒

209 art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

210 ☐

211 art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany

212 w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

213 ☐

214 art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

215 ☐

216 art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,

217 jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

218 ☐

219 art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

220 ☐

221 art. 439 k.p.k.

222 ☐

223 brak zarzutów

224 1.4. Wnioski

225 ☐

226 Uchylenie

227 ☒

228 Zmiana