Wyrok z dnia 22 lutego 2000 r., IV SAB 203/99

wyrok z dnia 22 lutego 2000 r., IV SAB 203/99

Tekst

TEZY

1 Za uzasadnioną przeszkodę w załatwieniu sprawy w terminie ustawowym nie może być uznana zwłoka organu niższego stopnia w nadesłaniu żądanych przez organ orzekający akt administracyjnych.

2 W warunkach bowiem strukturalnej jedności organów administracji rządowej bezczynność lub zwłoka jednego z ogniw struktury organów administracji rządowej przyczyniająca się do nie załatwienia sprawy w terminie ustalonym w przepisach prawa nie może być zakwalifikowana jako przyczyna niezależna od organu w rozumieniu art. 35 par. 5 Kpa.

Sentencja

3 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Piotra D. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody N. o zatwierdzeniu planu realizacyjnego przedszkola na osiedlu Cz. P. w K. - Zobowiązuje Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do wydania w terminie 30 dni od daty doręczenia niniejszego wyroku orzeczenia w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody N. z dnia 31 października 1985 r. zatwierdzającej plan realizacyjny przedszkola na osiedlu Cz. P. w K.

Uzasadnienie

4 Piotr D. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność /nie wydanie decyzji/ Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie wszczętej w dniu 2 marca 1999 r. żądaniem stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody N. z dnia 31 października 1985 r. zatwierdzającej plan realizacyjny przedszkola na osiedlu Cz. P. w K.

5 Piotr D. zarzucił, że decyzja ta, jako wydana przez organ niewłaściwy rzeczowo dotknięta jest wadą wskazaną w art. 156 par. 1 pkt 1 Kpa.

6 W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przyznał, że decyzja w sprawie nie została wydana wobec trudności w uzyskaniu akt sprawy od Wojewody N., który, mimo ponagleń, nie nadesłał dokumentów dotyczących omawianej sprawy.

7 Na rozprawie w Naczelnym Sądzie Administracyjnym w dniu 22 lutego 2000 r. pełnomocnik Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oświadczył, że decyzja w sprawie nie została dotychczas wydana.

8 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Zgodnie z art. 61 par. 3 Kpa miesięczny termin przewidziany w art. 35 par. 3 Kpa na załatwienie sprawy rozpoczął bieg w dacie doręczenia żądania organowi administracji państwowej 4 marca 1999 r. /data wpływu potwierdzona na piśmie z dnia 2 marca 1999 r./, a nie - jak zdaje się sugerować organ naczelny akcentując w odpowiedzi na skargę tę okoliczność - w dniu 22 października 1999 r. tj. w dniu zawiadomienia stron o wszczęciu tego postępowania. W dacie wniesienia skargi na bezczynność termin przewidziany w Kpa został przekroczony o ponad 6 miesięcy.

10 Jak wielokrotnie wskazywał i wyjaśniał Naczelny Sąd Administracyjny w wydawanych wyrokach /por. wyrok z dnia 30 listopada 1995 r. IV SAB 53/95 - ONSA 1996 Nr 4 poz. 179/ za uzasadnioną przeszkodę w załatwieniu sprawy w terminie ustawowym nie może być uznana zwłoka organu niższego stopnia w nadesłaniu żądanych przez organ orzekający akt administracyjnych. W warunkach bowiem strukturalnej jedności organów administracji rządowej bezczynność lub zwłoka jednego z ogniw struktury organów administracji rządowej przyczyniająca się do nie załatwienia sprawy w terminie ustalonym w przepisach prawa nie może być zakwalifikowana jako przyczyna niezależna od organu w rozumieniu art. 35 par. 5 Kpa.

11 Skoro zatem w sprawie niniejszej organ naczelny nie wydał decyzji w terminie określonym w art. 35 Kpa liczonym od dnia zgłoszenia żądania stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej, tj. od dnia 4 marca 1999 r., a skarżący wyczerpał tryb określony w art. 37 par. 1 Kpa to skargę należało uznać za uzasadnioną i stosownie do art. 26 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/ orzec jak w sentencji.