Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2012 r., VII SA/Wa 792/12

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2012 r., VII SA/Wa 792/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Protokolant ref. staż. Anna Dmowska-Paczuska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lipca 2012 r. sprawy ze skargi D. O. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2012r., nr [...] w przedmiocie wycofania produktu z obrotu I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Głównego Inspektora Sanitarnego na rzecz D. O. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] października 2010 r., znak: [...] Główny

3 Inspektor Sanitarny, działając na podstawie art. 27 ust 1 i 2 oraz art. 31 a ustawy z dnia

4 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej -tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr

5 122, poz. 851 ze zm. (dalej: upis), w związku z art. 104 i 108 § 1 ustawy z dnia 14

6 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego -tekst jedn. Dz. U. z 2000 r.

7 Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej: kpa):

8 1) wycofał z obrotu na terenie całego kraju wyrób o nazwie "[...]" określony jako

9 przeznaczony do celów kolekcjonerskich oraz wszystkie podobne wyroby, mogące mieć

10 wpływ na bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi

11 2) nakazał zaprzestania działalności obiektów służących produkcji, obrotowi

12 hurtowemu lub detalicznemu wyrobami, o których mowa w pkt 1

13 3) decyzji nadał rygor natychmiastowej wykonalności.

14 W uzasadnieniu tej decyzji Główny Inspektor Sanitarny podał, że w związku ze

15 stwierdzeniem przez Ministra Zdrowia wystąpienia na terenie całego kraju,

16 bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia ludzi po użyciu wyrobu o nazwie

17 handlowej "[...]" określonego jako przeznaczony do celów kolekcjonerskich i

18 wyrobów jemu podobnych (tzw. "dopalaczy") oraz koniecznością natychmiastowego

19 zaprzestania działalności obiektów służących produkcji, obrotowi hurtowemu i

20 detalicznemu tych wyrobów nakazał w drodze decyzji wycofanie z ich obrotu, w tym

21 zamknięcie obiektów służących produkcji, obrotowi hurtowemu lub detalicznemu.

22 Wobec powyższego uznał za zasadne wydanie takiej decyzji wskazując jednocześnie,

23 że strona po jej otrzymaniu, zobowiązana jest do natychmiastowego jej wykonania, a

24 bezpośrednie zagrożenie życia i zdrowia ludzi uzasadnia nadanie jej rygoru

25 natychmiastowej wykonalności.

26 Od powyższej decyzji wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył D.

27 O., wnosząc o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Głównego Inspektora

28 Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r.

29 Po rozpatrzeniu wniosku D. O. Główny Inspektor Sanitarny,

30 decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r., znak: [...] utrzymał w

31 mocy własną decyzję z dnia [...] października 2010 r., znak: [...].

32 W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że wydanie decyzji z dnia

33 [...] października 2010 r. nastąpiło w związku ze stwierdzeniem przez Ministra Zdrowia

34 występowania na terenie całego kraju, bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia

35 ludzi po użyciu wyrobu o nazwie handlowej "[...]" lub podobnych, określanych jako

36 przeznaczone do celów kolekcjonerskich tzw. dopalaczy. Podniósł, że stwierdzenie to

37 wynikało ze zgłaszanych przez oddziały toksykologiczne szpitali przypadków nagłych

38 zachorowań młodych ludzi w wyniku używania różnych preparatów i substancji.

39 Przeprowadzone postępowanie epidemiologiczne wykazało, że zachorowania te mają

40 charakter zatruć o przebiegu podobnym do zatruć substancjami psychoaktywnymi.

41 Dodatkowo przeprowadzone przez organy ścigania postępowanie uprawdopodobniło w

42 stopniu bardzo znaczącym, że zachorowania nastąpiły po zażyciu preparatów

43 nazywanych potocznie dopalaczami, a więc substancjami, w których składzie znajdują

44 się substancje o podobnym działaniu jak środki psychoaktywne, ale dotychczas nie

45 umieszczone na listach substancji, których posiadanie oraz spożywanie jest

46 zabronione.

47 Mając powyższe na względzie Główny Inspektor Sanitarny uznał, że produkty te

48 nie mogą znajdować się w obrocie jako stwarzające bezpośrednie zagrożenie nie tylko

49 zdrowia, ale i życia ludzi. W celu uniemożliwienia dalszej sprzedaży tych produktów

50 niezbędne było także nakazanie natychmiastowego zaprzestania działalności obiektów

51 służących produkcji, obrotowi hurtowemu i detalicznemu tych wyrobów. Natomiast

52 stosownie do treści art. 27 upis decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

53 Decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego dotyczyła wszystkich punktów

54 sprzedaży oraz producentów wyrobów o nazwie "[...]", określanych jako

55 przeznaczone do celów kolekcjonerskich oraz innych o podobnym działaniu. Ze

56 względu na konieczność szybkich działań w warunkach stanu zagrożenia życia i

57 zdrowia, organy państwowej inspekcji sanitarnej, zgodnie z poleceniem wydanym przez

58 Głównego Inspektora Sanitarnego na podstawie art. 8a ust 3 upis, przeprowadziły na

59 terenie całego kraju kontrole obiektów służących produkcji, obrotowi hurtowemu lub

60 detalicznemu tych wyrobów.

61 W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ podniósł, że zgodnie z art. 27 ust. 2

62 upis państwowy inspektor sanitarny, w przypadku stwierdzenia naruszeń higienicznych i

63 zdrowotnych, które spowodowały bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi

64 nakazuje w drodze decyzji administracyjnej unieruchomienie zakładu pracy lub jego

65 części (stanowiska pracy, maszyny lub innego urządzenia), zamknięcie obiektu

66 użyteczności publicznej, wyłączenie z eksploatacji środka transportu, wycofanie z

67 obrotu środka spożywczego, przedmiotu użytku, materiałów i wyrobów przeznaczonych

68 do kontaktu z żywnością, kosmetyku lub innego wyrobu mogącego mieć wpływ na

69 zdrowie ludzi albo podjęcie lub zaprzestanie innych działań. Decyzja taka, z mocy

70 prawa, podlega natychmiastowemu wykonaniu.

71 Organ zauważył, że przepis art. 27 ust. 2 upis, który stanowił podstawę prawną

72 do wydania przez Głównego Inspektora Sanitarnego zaskarżonej decyzji jest

73 szczególnym przepisem, wyposażającym ww. organ w uprawnienie do

74 nadzwyczajnego, interwencyjnego, doraźnego i niezwłocznego działania. Przepis ten

75 stanowi instrument realizacji ochrony zdrowia publicznego, co stanowi ustawowe

76 zadanie organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej (art. 1 upis), a przez art. 31 a upis

77 również zadanie Głównego Inspektora Sanitarnego. Wykonywanie zadań określonych w

78 art. 1 upis polega na sprawowaniu zapobiegawczego i bieżącego nadzoru sanitarnego

79 oraz prowadzeniu działalności zapobiegawczej i przeciwepidemicznej, co potwierdza

80 brzmienie art. 2 upis. Działanie Głównego Inspektora Sanitarnego w granicach

81 wyznaczonych przez art. 27 ust. 2 upis, jest działaniem prewencyjnym,

82 zapobiegawczym. Organ podkreślił, że przesłanką wydania wskazanej decyzji jest

83 stwierdzenie "bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia ludzi". W przepisie tym

84 mówi się o takim zagrożeniu, które było spowodowane naruszeniem wymagań

85 higienicznych i zdrowotnych, przy czym przepis art. 27 ust. 2 ww. ustawy nie określa

86 tego w jakim trybie stwierdzenie naruszenia tych wymagań powinno nastąpić. W ocenie

87 Głównego Inspektora Sanitarnego to stwierdzenie może stanowić nie tylko rezultat

88 kontroli przeprowadzanej przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej, ale także być

89 wynikiem innych ustaleń (ocen). Powołał przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu

90 Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 marca 2009 r., II SA/Kr 64/09, w którym

91 wyrażono pogląd, iż kryterium "wymagań higienicznych i zdrowotnych" przyjmuje się

92 zarówno dla kontroli jak i dla oceny, przy czym ustawodawca wprowadza rozróżnienie

93 dla kontroli i oceny naruszenia ww. warunków. Ocena może mieć miejsce w wyniku

94 kontroli, jednakże może być ona autonomicznie dokonana przez organ uprawniony do

95 wydania decyzji. W ww. przepisie mówi się o "bezpośrednim zagrożeniu życia lub

96 zdrowia", a zatem przepis ten odnosi się nie do "stanu istniejącego niebezpieczeństwa",

97 lecz "stanu zagrożenia bezpieczeństwa dla życia lub zdrowia", a zatem stanu, w którym

98 istnieje realna groźba spowodowania przez określone produkty negatywnych skutków

99 dla życia lub zdrowia ludzkiego. Oceny stanu zagrożenia dla bezpieczeństwa życia lub

100 zdrowia ludzi dokonuje organ, który wydaje przedmiotową decyzję, a kompetencja w

101 tym zakresie stanowi instrument realizacji zadania związanego z ochroną zdrowia

102 publicznego, za co Główny Inspektor Sanitarny ustawowo odpowiada. Zdaniem organu ustalenie stanu zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi może nastąpić w jakikolwiek

103 sposób. W niniejszej sprawie ustalenia te organ, poczynił opierając się na przypadkach

104 odnotowanej interwencji medycznej ze wskazanego powodu, przypadkach zatruć tzw.

105 dopalaczami, liczbie osób hospitalizowanych z powodu zażycia dopalaczy, a także na

106 podstawie zakresu i stopnia stwierdzonych dolegliwości wynikających z zażycia

107 dopalaczy, dostępności tych produktów w obiektach handlowych, sposobu ich użycia

108 przez konsumentów itp. Informację taką Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu

109 przekazał również Minister Zdrowia pismem z dnia [...] października 2010 r., a zatem

110 organ konstytucyjnie odpowiedzialny za dział administracji rządowej - zdrowie, co

111 uzasadniało w pełni użycie interwencyjnych instrumentów w które wyposażony był

112 Główny Inspektor Sanitarny, a które pozwalają wyeliminować stan zagrożenia

113 bezpieczeństwa dla życia i zdrowia.

114 W przypadku konieczności ochrony bezpieczeństwa sanitarnego, Główny

115 Inspektor Sanitarny może podejmować wszelkie czynności należące do zakresu

116 działania państwowego inspektora sanitarnego. Zgodnie z art. 31 a upis Główny

117 Inspektor Sanitarny staje się wtedy organem pierwszej instancji. W przypadku zatem

118 szczególnego zagrożenia dla bezpieczeństwa sanitarnego dochodzi do ścisłego

119 scentralizowania ustroju inspekcji sanitarnej. Zdekoncentrowany układ organizacyjny,

120 oparty na organach administracji zespolonej, ustępuje miejsca strukturze

121 scentralizowanej, w której łatwiej osiągnąć spójność działania, potrzebną do szybkiego i

122 efektywnego usunięcia zagrożenia. W razie wystąpienia poważnego zagrożenia w skali

123 przekraczającej właściwość działania organów zespolonej inspekcji, Główny Inspektor

124 Sanitarny staje się organem właściwym funkcjonalnie do podjęcia władczych środków

125 policyjnych określonych w art. 27 ust. 2 upis. W ocenie Głównego Inspektora

126 Sanitarnego scentralizowanie funkcji orzeczniczej ma służyć efektywnej i skutecznej

127 realizacji zadań inspekcji, które zgodnie z art. 1 upis służą ochronie zdrowia ludzkiego.

128 Wskazał, że dzięki owemu scentralizowaniu, w przypadku zagrożenia życia i zdrowia,

129 Główny Inspektor Sanitarny może podjąć działania adekwatne do skali występującego

130 zagrożenia, a zamiast rozrzuconej administracji terenowej, decyzję wydaje organ

131 centralny, co znaczenie zwiększa ekonomikę prowadzonych postępowań.

132 Mając na uwadze zarzuty strony organ zauważył, że konieczność podjęcia

133 szybkich działań, zmierzających do usunięcia potencjalnych i faktycznych zagrożeń dla

134 życia i zdrowia przez organ koncentrujący kompetencję, wymaga zastosowania

135 uproszczonych procedur administracyjnych. W przypadku stwierdzenia zagrożenia dla

136 życia i zdrowia, gwarancje procesowe strony postępowania, która owe zagrożenie generuje, ustępują miejsca nadrzędnym wartościom chronionym przez administrację.

137 Efektywne i skuteczne przeciwdziałanie zagrożeniom dla życia i zdrowia przysłania

138 realizację praw wynikających z zasady czynnego udziału strony powiązanego z prawem

139 wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów, materiałów oraz zgłoszonych żądań

140 (art. 10 kpa), bowiem organy administracji państwowej mogą odstąpić od zasady

141 określonej w § 1 w przypadkach, gdy załatwienie sprawy nie cierpi zwłoki ze względu na

142 grożącą niepowetowaną szkodę materialną. Organ administracji publicznej obowiązany

143 jest utrwalić w aktach sprawy, w drodze adnotacji, przyczyny odstąpienia od zasady

144 określonej w § 1. Wyjątki te dotyczą przypadków konieczności natychmiastowego

145 wydania decyzji, tak jak to miało miejsce w niniejszej sprawie.

146 Wydana przez Głównego Inspektora Sanitarnego decyzja, stanowiąca rezultat

147 wspólnego postępowania wyjaśniającego, jest adresowana do każdej ze stron

148 postępowania w sprawie. Każda ze stron ma prawo do wniesienia środka zaskarżenia,

149 które nie będzie skutkować zaskarżeniem innych decyzji, mimo łącznego ich

150 prowadzenia. Organ wskazał, że w przypadku wielości stron, oddzielnych adresatów

151 decyzji, dopuszczalne jest wymienienie ich w tzw. rozdzielniku do decyzji. Główny

152 Inspektor Sanitarny powołał się na wyrok NSA z dnia 25 lutego 2009 r. w którym Sąd

153 uznał, że: "(...) wskazanie stron postępowania w decyzji stwierdzającej nieważność

154 określonej decyzji przez ujęcie ich w tak zwanym rozdzielniku nie narusza art. 107 § 1

155 kpa. Przepis ten nie określa konkretnie, w jakim miejscu decyzji powinny zostać

156 wskazane strony postępowania i nie nakłada na organ administracji żadnych

157 szczególnych wymogów w tym zakresie".

158 W związku z powyższym w przypadku, gdy postępowanie prowadzone w trybie

159 art. 62 kpa dotyczyło kilkuset stron postępowania wyliczenie ich w "rozdzielniku" do

160 decyzji, a nie w petitum rozstrzygnięcia stanowiło w zasadzie jedyne racjonalne

161 rozwiązanie. W przypadku decyzji konkretyzujących art. 27 ust. 2 upis istotne jest

162 również to, że decyzje te, choć skierowane są do indywidualnie określonych adresatów,

163 mają charakter rzeczowy. Tym samym w treści osnowy decyzji przede wszystkim

164 należy określić przedmiot rozstrzygnięcia. Strony natomiast mogą być określone w

165 rozdzielniku.

166 Główny Inspektor Sanitarny podkreślił, że konieczność niezwłocznego wszczęcia

167 postępowania administracyjnego wynikła z doręczonego do organu pisma Ministra

168 Zdrowia datowanego na dzień [...] października 2010 r., zawierającego informację o

169 zagrożeniu zdrowia i życia ludzi po zażyciu tzw. dopalaczy. Po otrzymaniu takiej

170 informacji Główny Inspektor Sanitarny zobowiązany był natychmiast wszcząć

171 postępowanie administracyjne, celem wyeliminowania zagrożenia. Wykluczyło to

172 zastosowanie zwykłego trybu postępowania administracyjnego, na który składają się

173 m.in.: zawiadomienie strony o wszczęciu postępowania, zapewnienie stronie czynnego

174 udziału w każdym stadium postępowania, jawność postępowania administracyjnego,

175 umożliwienie stronie wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów,

176 zgłoszenia żądań. Wyczerpanie przez organ elementów postępowania

177 administracyjnego, wskazanych jak wyżej, nie było możliwe w sytuacji nadzwyczajnej,

178 kiedy konieczne stało się podjęcie przez organ natychmiastowych działań mających na

179 celu bezpieczeństwo życia lub zdrowia ludzi. Ponadto, niezastosowanie w sprawie

180 nadzwyczajnego trybu postępowania administracyjnego, zagrażało skuteczności

181 zamierzonych działań organu - to jest wycofaniu z obrotu tzw. wyrobów przeznaczonych

182 do celów kolekcjonerskich.

183 Główny Inspektor Sanitarny zwrócił także uwagę, że produkty kolekcjonerskie,

184 które sprzedawał D. O. były opatrzone znakami ostrzegawczymi, że ich

185 spożycie jest groźne dla zdrowia ludzkiego, a zatem było jasne, że wprowadzanie ich

186 do obrotu jako produktów kolekcjonerskich o jednoznacznym dla sprzedawcy i nabywcy

187 przeznaczeniu wypełniało dyspozycję art. 27 ust. 2 upis. Ponadto, wprowadzone

188 ustawą z dnia 8 października 2010 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

189 oraz ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej dodatkowe regulacje sprowadzające się

190 do uznania produktów kolekcjonerskich o działaniu psychoaktywnym za środki

191 zastępcze, których wytwarzanie i wprowadzanie do obrotu jest w Polsce zakazane w

192 pełni potwierdza zasadność decyzji z dnia [...] października 2010 r. i uniemożliwia jej

193 zmianę.

194 Powyższa decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2012 r.,

195 znak: [...] została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu

196 Administracyjnego w Warszawie przez D. O., który zarzucił

197 zaskarżonej decyzji, że została wydana z rażącym naruszeniem przepisów

198 postępowania administracyjnego tj. art. 7 kpa, art. 107 § 1 kpa, art. 138 § 1 pkt 1 kpa i

199 wnosił o stwierdzenie nieważności decyzji pierwszej i drugiej instancji, a w razie

200 nieuwzględnienia wniosku o uchylenie tychże decyzji.

201 W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie

202 podtrzymując dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne oraz argumentację zawartą

203 w zaskarżonej decyzji.

204 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

205 Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o

206 ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny

207 sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej

208 pod względem zgodności z prawem. Podkreślenia przy tym wymaga, że zgodnie z art.

209 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami

210 administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej: ppsa) sąd rozstrzyga w

211 granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz

212 powołaną podstawą prawną.

213 Analizując skargę przy zastosowaniu powyższych kryteriów należy stwierdzić,

214 że zasługuje ona na uwzględnienie.

215 Podstawą materialnoprawną kontrolowanego przez Sąd postępowania był art.

216 27 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej -tekst jedn.

217 Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851 ze zm. (dalej: upis). Zgodnie z art. 27 ust. 1 i ust. 2

218 upis w razie stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych,

219 państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym

220 terminie stwierdzonych uchybień, natomiast jeżeli naruszenie tych wymagań

221 spowodowało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, państwowy inspektor

222 sanitarny nakazuje unieruchomienie zakładu pracy lub jego części (stanowiska pracy,

223 maszyny lub innego urządzenia), zamknięcie obiektu użyteczności publicznej,

224 wyłączenie z eksploatacji środka transportu, wycofanie z obrotu środka spożywczego,

225 przedmiotu użytku, materiału i wyrobu przeznaczonego do kontaktu z żywnością,

226 kosmetyku lub innego wyrobu mogącego mieć wpływ na zdrowie ludzi albo podjęcie lub

227 zaprzestanie innych działań. Decyzje w tych sprawach podlegają natychmiastowemu

228 wykonaniu.

229 Główny Inspektor Sanitarny zastosował również art. 31 a ust. 1 upis, zgodnie z

230 którym Główny Inspektor Sanitarny może podejmować wszelkie czynności należące do

231 zakresu działania państwowego inspektora sanitarnego, jeżeli przemawiają za tym

232 względy bezpieczeństwa sanitarnego. W tych przypadkach Główny Inspektor Sanitarny

233 staje się organem pierwszej instancji. O podjęciu czynności Główny Inspektor Sanitarny

234 zawiadamia właściwego wojewodę lub starostę.

235 Analizując kontrolowaną sprawę pod kątem wystąpienia przesłanek

236 nieważnościowych Sąd doszedł do przekonania, że decyzja Głównego Inspektora

237 Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r., jakkolwiek jest obarczona pewnymi wadami i

238 oparta na niedostatecznie zgromadzonym materiale dowodowym, to jednak nie jest

239 dotknięta wadą rażącego naruszenia prawa. Wadliwości "zwykłej", nieodpowiadającej

240 żadnej z przesłanek wymienionych w katalogu określonym w art. 156 § 1 kpa nie można

241 utożsamiać bowiem z rażącym naruszeniem art. 27 ust. 2 w związku z art. 27 ust. 1

242 upis, które ze względu na swoją wagę uzasadniałoby stwierdzenie nieważności decyzji

243 z wszystkimi tego konsekwencjami prawnymi, a zatem również ze skutkiem ex tunc, tj.

244 ze skutkami od momentu podjęcia przez Głównego Inspektora Sanitarnego decyzji z

245 dnia [...] października 2010 r. Zarówno błędna wykładnia art. 27 ust. 2 upis, jak i jego

246 niewłaściwe zastosowanie nie może skutkować stwierdzeniem nieważności, a jedynie

247 uchyleniem zaskarżonej decyzji.

248 W ocenie Sądu brak oznaczenia w decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z

249 dnia [...] października 2010 r., znak: zindywidualizowanego

250 adresata będącego stroną postępowania również nie stanowi rażącego naruszenia

251 prawa. Charakter przedmiotowej decyzji zbliża ją bowiem w ocenie Sądu do kategorii

252 aktów o charakterze generalnym. Zarówno w praktyce stosowania prawa, jak i doktrynie

253 oraz orzecznictwie sądowoadministracyjnym występuje pojęcie generalnego aktu

254 administracyjnego, który może posiadać cechy władcze i służyć realizacji celów organu

255 administracji publicznej w granicach umocowania ustawowego. Taki akt jest wydany

256 przez organ administracji publicznej w znaczeniu ustrojowym lub funkcjonalnym, na

257 podstawie przepisów prawa, ma charakter ogólny i władczy i zawiera w swej treści

258 nowe normy prawne lub dokonuje interpretacji norm już wcześniej ustanowionych, a

259 niekiedy zawiera wyłącznie urzędowe informacje rzutujące na proces stosowania prawa

260 (por. W. Chróścielewski, Akt administracyjny generalny, Wydawnictwo Uniwersytetu

261 Łódzkiego, Łódź 1994 r., s. 105). Zdaniem Sądu decyzja Głównego Inspektora

262 Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r. jest zbliżona charakterem właśnie do

263 kategorii generalnych aktów administracyjnych i zawiera w sobie elementy władcze,

264 polegające na zakazie obrotu, produkcji lub dystrybucji produktów, których użycie może

265 spowodować niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego, a zatem istotne

266 zagrożenie sanitarne. Indywidualizacja decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia

267 [...] października 2010 r. nastąpiła po doręczeniu egzemplarza tej decyzji określonemu

268 adresatowi, który prowadzi działalność związaną z produkcją lub sprzedażą tzw.

269 dopalaczy, czyli produktów objętych postępowaniem prowadzonym przez Głównego

270 Inspektora Sanitarnego. Wprawdzie na egzemplarzu decyzji brak jest wyraźnego

271 oznaczenia adresata, tym niemniej nie oznacza to, że organ nie określił tego adresata,

272 któremu następnie decyzja została doręczona. W przypadku tego rodzaju specyficznych

273 aktów administracyjnych jak decyzja wydawana w oparciu o art. 27 upis

274 indywidualizacja adresata następuje po doręczeniu decyzji i w oparciu o sporządzony

275 rozdzielnik wymieniający ustaloną listę osób, które prowadzą działalność związaną z

276 obrotem tzw. dopalaczami. Zakres przedmiotowy decyzji obejmuje grupę produktów,

277 które - ze względu na potencjalne zagrożenie życia lub zdrowia ludzkiego - zostają

278 wycofane z obrotu na terenie całego kraju. W konsekwencji należy przyjąć, że decyzja

279 Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r. nakazująca wycofanie

280 z obrotu na terenie całego kraju wyrobu o nazwie "[...]" określonego jako

281 przeznaczony do celów kolekcjonerskich oraz wszystkich podobnych wyrobów

282 mogących mieć wpływ na bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi oraz

283 zaprzestanie działalności obiektów służących produkcji, obrotowi hurtowemu lub

284 detalicznemu ww. wyrobami zawierała pewne cechy aktu o charakterze generalnym,

285 gdyż odnosiła się do grupy produktów produkowanych i dystrybuowanych na terenie

286 całego kraju. W tym zakresie zgodzić się należy z twierdzeniem Głównego Inspektora

287 Sanitarnego, że tego rodzaju decyzje, choć skierowane są do indywidualnie

288 określonych adresatów, mają jednak w znacznym stopniu charakter rzeczowy, w którym

289 podstawowe znaczenie ma przedmiot rozstrzygnięcia, zaś indywidualizacja stron

290 następuje dopiero po doręczeniu egzemplarza decyzji podmiotom zobowiązanym do jej

291 wykonania.

292 Ustawa o Państwowej Inspekcji Sanitarnej zawiera także inne przepisy służące

293 realizacji zadań organów Inspekcji z zakresu ochrony zdrowia publicznego, które mogą

294 stanowić podstawę do wydawania aktów administracyjnych o zbliżonym charakterze.

295 Przykładem tego rodzaju aktu administracyjnego jest decyzja wydawana w oparciu o

296 art. 27a ust. 1 upis, zgodnie z którym "W razie stwierdzenia niezgodności detergentu z

297 przepisami rozporządzenia (WE) nr 648/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

298 31 marca 2004 r. w sprawie detergentów, państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w

299 drodze decyzji, wstrzymać obrót do czasu usunięcia niezgodności. Decyzja podlega

300 natychmiastowemu wykonaniu." W powołanym przepisie ustawodawca również

301 przewidział wydanie aktu zawierającego cechy generalne, obejmującego cały kraj i

302 jeden produkt (detergent). Dopiero po wydaniu takiej decyzji jest ona doręczana

303 wszystkim osobom (podmiotom) prowadzącym działalność handlową (stoiska, sklepy,

304 bazary) polegającą na obrocie tym detergentem. Przyjęcie argumentów dotyczących

305 konieczności ścisłego stosowania reguł z art. 10 § 1 kpa powodowałoby konieczność

306 równoległego prowadzenia setek lub tysięcy indywidualnych "zwykłych" postępowań

307 administracyjnych w odniesieniu do każdego z ww. podmiotów z koniecznością

308 opatrzenia wszystkich decyzji w rygor natychmiastowej wykonalności będący

309 obligatoryjnym (a nie uznaniowym) elementem takiej decyzji. Takie procedowanie

310 organu nie tylko byłoby bardzo utrudnione lub wręcz niemożliwe do wykonania, ale też

311 w oczywisty sposób pozostawałoby w sprzeczności z jednoznacznym celem, któremu

312 służy przedstawiony przepis, czyli wstrzymania obrotu określonego detergentu na

313 terenie całego kraju z zastosowaniem rygoru natychmiastowej wykonalności.

314 Sąd z urzędu skontrolował zaskarżoną decyzję oraz decyzję Głównego

315 Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r. również pod kątem wystąpienia

316 innych przesłanek nieważnościowych, w tym określonej w art. 156 § 1 pkt 5 kpa,

317 będącej podstawą stwierdzenia nieważności decyzji, która była niewykonalna w dniu jej

318 wydania, a jej niewykonalność ma charakter trwały. Decyzja Głównego Inspektora

319 Sanitarnego z [...] października 2010 r. określiła grupę produktów jako "[...] oraz

320 wszystkie podobne wyroby (...)". Pomimo mało precyzyjnego sformułowania: "wszystkie

321 podobne wyroby", decyzja w sposób jednoznaczny określiła grupę produktów, które

322 podlegały wycofaniu z obrotu na terenie całego kraju. Z połączenia sentencji i

323 uzasadnienia decyzji, które stanowią integralne części decyzji można bez trudu

324 odkodować treść rozstrzygnięcia sprowadzającego się do wycofania z obrotu na terenie

325 całego kraju zarówno środka o nazwie "[...]" jak i wszystkich podobnych środków

326 nazywanych potocznie "dopalaczami" (wyrobami kolekcjonerskimi). Precyzyjne

327 ustalenie tej grupy produktów nie stanowiło żadnego problemu dla pracowników

328 Państwowej Inspekcji Sanitarnej, którzy dokonali zamknięcia wyłącznie sklepów z

329 "dopalaczami" i nie wykroczyli w żaden sposób poza zakres przedmiotowy decyzji.

330 Również adresaci decyzji co do zasady (z drobnymi wyjątkami) nie podważali, że

331 dopalacze, o których mowa w decyzji są właśnie produktami znajdującymi się w ich

332 sklepach wyspecjalizowanych w sprzedaży tego rodzaju produktów. Nie można zatem

333 decyzji postawić zarzutu niewykonalności, która istniała w dacie wydania decyzji i o

334 charakterze trwałym, co wyczerpywałoby przesłankę z art. 156 § 1 pkt 5 kpa.

335 Bezsporne jest, iż egzemplarz decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego z [...]

336 października 2010 r. został skarżącemu doręczony wyłącznie w formie kserokopii.

337 Stanowi to niewątpliwie uchybienie, wynikające z niedbałości organu. Egzemplarz

338 decyzji powinien bowiem zostać opatrzony odpowiednim poświadczeniem "za zgodność

339 z oryginałem" przez upoważnionego pracownika organu. Sąd podzielił w tym względzie

340 pogląd wyrażony w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2003 r., sygn. akt III

341 RN 135/03, na który powołał się organ. Należy jednakże podkreślić w tym miejscu, że

342 nie każde naruszenie przepisów procedury administracyjnej powoduje konieczność

343 uchylenia decyzji przez sąd, a jedynie takie, które mogło w sposób istotny wpłynąć na

344 wynik sprawy, a zatem spełniające przesłankę z art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ppsa. W ocenie

345 Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę ww. uchybienie nie wypełnia przesłanki z art. 145

346 § 1 pkt 1 lit. "c" ppsa, które skutkowałoby eliminacją decyzji z obrotu prawnego. Przede

347 wszystkim należy podkreślić, że elementem, który decyduje o istocie decyzji i jej

348 ważności jest podpis pracownika upoważnionego do wydawania decyzji w imieniu

349 organu. W niniejszej sprawie niewątpliwie taki podpis został złożony, albowiem decyzja

350 Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2010 r. została podpisana

351 przez P. B. będącego wówczas Zastępcą Głównego Inspektora

352 Sanitarnego bezspornie umocowanego do podpisywania tego rodzaju aktów

353 administracyjnych w imieniu Głównego Inspektora Sanitarnego. Skarżącemu został

354 natomiast doręczony egzemplarz tej decyzji w formie kserokopii, co jednak nie

355 powoduje, że na oryginale decyzji brak jest właściwego oryginalnego podpisu

356 upoważnionego pracownika działającego w imieniu organu i że ta decyzja nie istnieje w

357 obrocie prawnym. Nie można również twierdzić, że decyzja nie weszła do obrotu

358 prawnego skoro została doręczona adresatom przez upoważnionych pracowników

359 Państwowej Inspekcji Sanitarnej, co potwierdza chociażby złożenie przez skarżącego w

360 terminie wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dodatkowo zaskarżona decyzja

361 Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2012 r., znak: [...]

362 została wydana właśnie w wyniku rozpoznania złożonego w terminie

363 wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i zawiera wszystkie obligatoryjne elementy

364 decyzji, o których mowa w art. 107 § 1 kpa, wraz z oryginalnym podpisem pracownika

365 pełniącego funkcję Głównego Inspektora Sanitarnego. Uchylenie decyzji z dnia [...]

366 października 2010 r. w ww. okolicznościach sprawy stałoby - w ocenie Sądu - w

367 sprzeczności z treścią powołanego wyżej art. 145 § 1 pkt 1 lit "c" ppsa.

368 Przechodząc do rozważań dotyczących właściwego zastosowania przez organ

369 przepisów ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej należy w pierwszej kolejności

370 podnieść, że w okolicznościach niniejszej sprawy Główny Inspektor Sanitarny był

371 uprawniony do zastosowania art. 27 upis . Jak wskazano na wstępie zgodnie z art. 27

372 ust. 1 upis "W razie stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych,

373 państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym

374 terminie stwierdzonych uchybień. Jeżeli naruszenie wymagań, o których mowa w ust. 1,

375 spowodowało bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, państwowy inspektor

376 sanitarny nakazuje unieruchomienie zakładu pracy lub jego części (stanowiska pracy,

377 maszyny lub innego urządzenia), zamknięcie obiektu użyteczności publicznej,

378 wyłączenie z eksploatacji środka transportu, wycofanie z obrotu środka spożywczego,

379 przedmiotu użytku, materiału i wyrobu przeznaczonego do kontaktu z żywnością,

380 kosmetyku lub innego wyrobu mogącego mieć wpływ na zdrowie ludzi albo podjęcie lub

381 zaprzestanie innych działań; decyzje w tych sprawach podlegają natychmiastowemu

382 wykonaniu (art. 27 ust. 2)." W ocenie Sądu w niniejszym przypadku Główny Inspektor

383 Sanitarny mógł podjąć natychmiastowe działania w celu eliminacji określonego wyrobu

384 z obrotu na terenie kraju ze względu na pojawiające się informacje o potencjalnym

385 znacznym zagrożeniu dla życia i zdrowia mieszkańców. Główny Inspektor Sanitarny

386 musi dysponować odpowiednim instrumentem ustawowym do natychmiastowego

387 reagowania w sytuacji, gdy zagrożone są najwyższe dobra chronione prawem w postaci

388 życia i zdrowia obywateli. Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, że w stanie

389 faktycznym sprawy mógł on uznać, iż produkty w postaci tzw. "dopalaczy" lub "wyrobów

390 kolekcjonerskich" nie mogą znajdować się w obrocie jako stwarzające bezpośrednie

391 zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi. Wprawdzie do jednoznacznego ustalenia

392 wystąpienia tego zagrożenia konieczne jest przeprowadzenie odpowiedniego

393 postępowania wyjaśniającego, w tym dokładne zbadanie produktów wycofanych z

394 obrotu na terenie kraju. Tym niemniej zdaniem Sądu w szczególnie uzasadnionych

395 przypadkach organ inspekcji sanitarnej może wycofać z obrotu produkt, co do którego

396 istnieje uzasadnione przypuszczenie, iż może on stwarzać realne zagrożenie dla

397 zdrowia i życia ludzkiego. Jak słusznie zauważył organ Państwowa Inspekcja Sanitarna

398 jest nie tylko uprawniona ale wręcz zobowiązana do ochrony życia i zdrowia obywateli i

399 w celu realizacji tych obowiązków może zastosować środki władcze, niejednokrotnie o

400 dużym stopniu uciążliwości dla adresatów takich decyzji, począwszy od podmiotów

401 prowadzących niewielki zakład produkcyjno-usługowy skończywszy na dużej grupie

402 adresatów zajmujących się obrotem określoną grupą produktów. Działanie organu

403 praktycznie zawsze będzie wiązać się z wkroczeniem w pewną sferę wolności

404 obywatela, w tym także swobody prowadzenia działalności gospodarczej i z użyciem

405 przymusu państwowego, gdyż jest to podyktowane właśnie koniecznością ochrony

406 interesu publicznego, w tym ochrony zdrowia i życia obywateli, co stanowi podstawowy

407 obowiązek Państwa.

408 W przypadku stwierdzenia na podstawie informacji o podjętych interwencjach

409 medycznych, przypadkach zatruć tzw. dopalaczami, czy wzrastającej w sposób nagły

410 liczbie osób hospitalizowanych, u których stwierdzono zażycie tzw. "produktów

411 kolekcjonerskich" ("dopalaczy") organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej, do których

412 obowiązków ustawowych należy ochrona zdrowia publicznego poprzez m. in.

413 sprawowanie nadzoru nad warunkami zdrowotnymi żywności, żywienia i przedmiotów

414 użytku w celu ochrony zdrowia ludzkiego przed niekorzystnym wpływem szkodliwości i

415 uciążliwości środowiskowych, zapobiegania powstawaniu chorób, w tym chorób

416 zakaźnych i zawodowych (art. 1 pkt 6 upis), zobligowane są do podjęcia odpowiedniej

417 interwencji i zastosowania środków przewidzianych w ustawie, w tym także działań o

418 charakterze przyspieszonym i nadzwyczajnym.

419 Podkreślenia wymaga również fakt, że z treści przepisu art. 27 upis wynika

420 obowiązek natychmiastowego wykonania decyzji wydanej w oparciu o ten przepis,

421 konsekwencji zbędne było w niniejszej sprawie powoływanie się przez Głównego

422 Inspektora Sanitarnego na przepis art. 108 kpa i nadawanie dodatkowo decyzji rygoru

423 natychmiastowej wykonalności. Natychmiastowa wykonalność tego rodzaju decyzji

424 (podobnie w przypadku aktów wydawanych w oparciu o art. 27a upis) wynika z mocy z

425 samego przepisu bez konieczności spełnienia ogólnych przesłanek określonych w art.

426 108 kpa. Wynika ona także z ratio legis art. 27 upis, którym jest właśnie

427 natychmiastowe przeciwdziałanie niebezpieczeństwom i zagrożeniom dla życia i

428 zdrowia ludzkiego, także na etapie wstępnego dokumentowania i rozpoznawania takich

429 zagrożeń. Trudno sobie wyobrazić sytuację, w której organy Państwowej Inspekcji

430 Sanitarnej pozostają bezczynne w obliczu znacznej liczby śmiertelnych zatruć

431 wywołanych użyciem określonego rodzaju produktów, nawet gdy w początkowym

432 okresie występowania tego rodzaju zatruć ich związek z tymi wyrobami pozostaje

433 bardziej w sferze dużego prawdopodobieństwa i uzasadnionego podejrzenia, niż

434 popartej odpowiednią dokumentacją pewności. Prowadzenie w takim przypadku przez

435 organy indywidualnego, niejednokrotnie długotrwałego postępowania

436 administracyjnego, ze skrupulatnym wypełnieniem wszystkich jego warunków

437 formalnych związanych chociażby z doręczeniem pisma informującego o wszczęciu

438 tego postępowania, możliwością wypowiedzenia się przez stronę co do zebranych

439 dowodów, czy też rozpatrywania wniosków o zawieszenie postępowania na czas

440 przedstawienia przez stronę odpowiedniej dokumentacji w istocie niweczyłoby sens nie

441 tylko ustanowienia części przepisów ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, ale

442 wręcz podstaw funkcjonowania Inspekcji jako takiej.

443 Nie bez znaczenia w rozpatrywanej sprawie jest także fakt, że organ wziął pod

444 uwagę nie tylko faktyczny sposób użycia tzw. "dopalaczy" przez konsumentów ale także

445 wszystkie okoliczności sprawy, z których jednoznacznie wynikało, że oferowane przez

446 producentów i sprzedawców produkty, jakkolwiek zaopatrzone w informację o

447 przeznaczeniu innym niż do spożycia przez ludzi, w istocie miały właśnie takie

448 przeznaczenie. Wynikało to chociażby z reklam stosowanych przez poszczególnych

449 sprzedawców, świadomego wyboru określonej kategorii adresatów oferty,

450 charakterystycznych opakowań produktów, ich specyficznej postaci (tabletki, proszek,

451 mieszanki ziołowe), charakterystycznych nazw nawiązujących do substancji

452 odurzających oraz sugerujących działanie na organizm człowieka, czy wreszcie

453 pozostałego asortymentu oferowanego często w tych samych punktach sprzedaży,

454 służącego właśnie do użycia oferowanych produktów przez człowieka (np. fajki służące

455 do palenia). Twierdzenie w takim przypadku o "kolekcjonerskim" charakterze tego

456 rodzaju wyrobów nie znajduje żadnego uzasadnienia przy zastosowaniu znaczenia,

457 jakie przypisuje się powszechnie temu pojęciu i sugeruje działanie w celu ominięcia

458 obowiązujących przepisów prawa. Organ administracji państwowej, który nie stanowi

459 jedynie pojęcia teoretycznego i prawnego ale wyposażony jest w substrat ludzki, czyli

460 zespół osób, które powinny charakteryzować się pewnym poziomem wiedzy,

461 doświadczenia życiowego i umiejętnością działania w określonych warunkach, nie może

462 ograniczać się do bezrefleksyjnego stosowania przepisów prawa w oderwaniu od

463 rzeczywistego stanu faktycznego sprawy. Od tak pojętego organu należy oczekiwać

464 działań adekwatnych do powstałej sytuacji, służących realizacji ustawowego celu przy

465 uwzględnieniu właśnie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy i właściwym

466 zastosowaniu reguł proceduralnych dostosowanych do tych okoliczności. Obowiązek

467 ten nabiera szczególnego wymiaru przy ochronie takich wartości jak życie i zdrowie

468 ludzkie. Dlatego Sąd uznał, że zastosowanie przez Głównego Inspektora Sanitarnego

469 art. 27 ust. 2 upis, mimo, że z pewnymi elementami prewencyjnymi, to jednak znajduje

470 oparcie w okolicznościach faktycznych i prawnych kontrolowanej sprawy.

471 Z powyższych względów Sąd doszedł również do przekonania, że Główny Inspektor

472 Sanitarny mógł zastosować art. 31 a upis. Zgodnie z tym przepisem Główny Inspektor

473 Sanitarny może podejmować wszelkie czynności należące do zakresu działania

474 państwowego inspektora sanitarnego, jeżeli przemawiają za tym względy

475 bezpieczeństwa sanitarnego. W tych przypadkach Główny Inspektor Sanitarny staje się

476 organem pierwszej instancji. O podjęciu czynności Główny Inspektor Sanitarny

477 zawiadamia właściwego wojewodę lub starostę. W okolicznościach sprawy nie ulega

478 wątpliwości, że koncentracja kompetencji w rękach GIS służyła względom

479 bezpieczeństwa sanitarnego. Skoro bowiem konieczne stało się podjęcie działań o

480 charakterze pilnym, które w dodatku objęły swoim zasięgiem obszar całego kraju, to

481 należy uznać, że organ w sposób właściwy i uzasadniony skorzystał z instrumentu

482 przewidzianego w art. 31 a upis.

483 Tym niemniej Sąd uznał, że zaskarżona decyzja Głównego Inspektora

484 Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2012 r., znak: [...]wydana w

485 wyniku rozpatrzenia wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy i utrzymująca

486 w mocy decyzję z dnia [...] października 2010 r., znak: [...] narusza

487 przepisy postępowania, a naruszenie to może istotnie wpłynąć na wynik sprawy i

488 wymaga eliminacji z obrotu prawnego.

489 W świetle ugruntowanej linii orzeczniczej oraz poglądów doktryny nie ulega

490 wątpliwości, że postępowanie administracyjnego prowadzone powtórnie po złożeniu

491 przez stronę środka odwoławczego nie służy jedynie instancyjnej kontroli prawidłowości

492 decyzji wydanej w I instancji, lecz polega na powtórnym merytorycznym rozpatrzeniu

493 całej sprawy administracyjnej. Obowiązkiem organu jest zatem rozpoznanie i

494 rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej po raz drugi w jej całokształcie przy rozważeniu

495 wszystkich elementów stanu faktycznego i zgromadzonego materiału dowodowego, a w

496 przypadku braków w tym materiale do przeprowadzenia uzupełniającego postępowania

497 dowodowego na podstawie art. 136 kpa.

498 Z akt sprawy kontrolowanej przez Sąd wynika, że Główny Inspektor Sanitarny

499 przeprowadził postępowanie zmierzające do wyjaśnienia jakie substancje znajdowały

500 się w wycofanych z obrotu wyrobach.

501 W świetle tych ustaleń w ocenie organu bezsporne jest naruszenie przez

502 skarżącego obowiązujących przepisów w zakresie wprowadzania do obrotu

503 zatrzymanych produktów, jak również że stan zagrożenia życia i zdrowia ludzkiego miał

504 wymiar realny i rzeczywisty. Wykrycie substancji, które w załączniku do Ustawy o

505 przeciwdziałaniu narkomanii zostały wymienione przesądza o stwierdzeniu, że wyroby

506 kolekcjonerskie zatrzymane w sklepach skarżącego powodowały bezpośrednie

507 zagrożenie życia lub zdrowia ludzi.

508 W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że po przebadaniu

509 zabezpieczonych produktów przez Instytut [...] w [...] stan zagrożenia okazał się

510 stanem istniejącego niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia ludzkiego, co tylko w ocenie

511 organu wzmagało fakt, że stan zagrożenia na dzień wydania zaskarżonej decyzji miał

512 realny wymiar i rzeczywisty charakter.

513 Stwierdzenie organu należy jednak uznać za zbyt ogólnikowe.

514 Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii wymienia substancje, które są

515 zróżnicowane w zależności od stopnia uzależniania, są to bowiem środki, których

516 zażywanie może prowadzić do narkomanii. Cechą zaś narkomanii jest uzależnienie od

517 środków psychoaktywnych wywołujących szkody zdrowotne. W celu ograniczenia tych

518 szkód zdrowotnych ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii przewiduje zwalczanie obrotu

519 tymi środkami.

520 Rzeczą jednak organu inspekcji sanitarnej jest wykazanie przesłanki z art. 27 ust.

521 2 ustawy o inspekcji sanitarnej bowiem ten przepis stanowi materialno - prawną

522 podstawę decyzji kontrolowanej.

523 Wystąpienie więc określonych substancji winno zostać powiązane z określonymi

524 wyrobami kolekcjonerskimi zatrzymanymi w placówce handlowej prowadzonej przez

525 skarżącego D. O.

526 Niezbędne jest też wykazanie przez organ czy wyroby te stanowią bezpośrednie

527 zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, a w uzasadnieniu decyzji organ winien dać temu

528 wyraz.

529 Jeśli bowiem zatrzymane w sklepie wyroby nie stanowiłyby produktów, o których

530 mowa w treści rozstrzygnięcia organu I instancji, to nie powinny one zostać wycofane z

531 obrotu.

532 W tym stanie rzeczy, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit c oraz art. 152 w zw. z art.

533 132 ppsa, należało orzec jak w sentencji wyroku.